zondag 1 december 2019

Review: Excelsior - O Horizon (Big Oil Recording Company, 2019) (Experimenteel / Avant-Garde)

Excelsior uit Aarhus, Denemarken is het alias van zangeres, producer, arrangeur en componiste Anja T. Lahrmann, die in bands als Ive Cream Cathedral, Bird Alert, The Nielsen Sisters en Spillemaemdene actief was.
Op 22 november 2019 bracht ze haar debuut album "O Horizon", waarop 10 nummers staan, als CD en als digitale download uit via Big Oil Recording Company.

Het album begint met "Ultramarine", waarin Anja een mooi kort stukje avant-garde ten gehore brengt, dat in een langzaam tempo gespeeld wordt en gevolgd wordt door de single "Time Of None", een prachtig rustig startende song, die na iets meer dan 1 minuut meer snelheid krijgt en invloeden van new wave, elektro en pop bevat, om na de helft van de song een dansbaar ritme toegevoegd te krijgen.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna volgen "Origin", een uitstekende pop song met new wave invloeden, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt, "Lynx", een heerlijke instrumentale mix van elektro en avant-garde, die een terugkerend ritme heeft en Oosterse invloeden bevat en "In Silico", een prima rustige pop song en ook deze bevat een dansbaar ritme.
In "White Arrow" speelt Excelsior een verrukkelijke mix van elektro, avant-garde en experimentele muziek, waar diverse tempowisselingen in zitten, in "Whims" hoor ik een spannend instrumental stukje, dat nog geen minuut duurt, waar een terugkerend ritme in zie en in "Alba/The High Of Surrender" zet Anja me weer een mix van new wave en pop voor, die in eemn gemiddeld tempo gespeeld wordt en enkele subtiele tempowisselingen heeft.
Dan volgen "Wandering Womb", een geweldig instrumentaal nummer, waarin invloeden van avant-garde, experimentele muziek en dance in een dansbaar ritme tot één geheel gesmeed worden en het titel nummer "O Horizon" en hierin speelt ze nogmaals een rustige pop song.

"O Horizon" van Excelsior is een prima debuut album, dat vol mooie rustige songs staat en enkele verrassende instrumentale werkjes bevat en ik kan liefhebbers van avant-garde, experimentele muziek en de betere pop, dan ook aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.





Review: Magic Kingdom - MetAlmighty (AFM, 2019) (Hardrock)

Magic Kingdom werd in 1998 te Brussel, België door Dushan Petrossi - sologitaar en Vassili Moltchanov - basgitaar opgericht.
Na diverse bandwisselingen bestaat de band tegenwoordig uit: Michael Vescera - zang (sinds 2018), Dushan Petrossi - sologitaar, Vassili Moltchanov - basgitaar en Michael Brush - drums (sinds 2013).
In 1999 verscheen het debuut album van de band, getiteld "The Arrival", dat via Music Avenue als CD uitgebracht werd en via CD-Maximum in 2002 opnieuw verscheen.
Daarna verschenen "Metallic Tragedy" (2004, CD, LMP Records / Avalon Records, Limb Music en CD-Maximum (2008)), "Symphony Of War" (2010, beperkte oplage als 2CD+video, inclusief poster+sticker via Limb Music, CD, Limb Music, Evolution Music en Avalon Records) en "Savage Requiem" (2015, CD box in een beperkte oplage in eigen beheer, inclusief T-shirt, draken beeld, mini fender stratoscoster gitar met handtekening van Dushan, poster (40x60), ansichtkaart met handtekeningen van de bandleden, sticker met nieuw album artwork, sticker met band logo en 4 plectrums met band logo en handtekening van Dushan) tevens uitgebracht als CD via AFM Records, Avalon en Фоно en op 22 november 2019 verscheen het album "MetAlmighty", waar 11 nummers op staan, via AFM Records als CD.

Het album begint met "Unleash The Dragon", waarin de muziek met een mooi bombastisch stukje start, om na korte tijd over te gaan in een heftig heavy metal nummer, dat met de snelheid van de hoge snelheidslijn wordt gespeeld en enkele tempowisseingen bevat en tevens melodische invloeden heeft en dit nummer wordt gevolgd door "Wizards And Witches", een geweldige uptempo mix van folkrock en heavy metal, die swingt en een melodisch ritme heeft.
Het volgende nummer, dat mijn gehoorgang binnen komt, heet "In The Den Of The Mountain Trolls" en hierin speelt de band een fantastische mix van rock en folkrock, die invloeden van Jethro Tull en Yes bevat, waarna "Fear My Fury" volgt, waarin de muziek weer met hoge snelheid gespeeld wordt en gemixt met meleodische ritmes en klassiek aandoende klanken voor een uitstekend geheel zorgt.
In "Rise From The Ashes, Demon" laat Magic Kingdom me genieten van een schitterende uptempo hardrock song en in het titel nummer "Metalmighty" krijg ik nogmaals een snelle hardrock song voorgeschoteld.die enkele tempowisselingen heeft.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna volgen "So Fragile", een uptempo rock song met een aanstekelijk ritme, dat aanzet tot dansen en meezingen en invloeden van bands van de jaren 80 bevat en "Temple Of No Gods" en daarin gaat het tempo weer met sprongen omhoog en krijg ik nogmaals een heerlijke aanstekelijke song voorgezet, die met zware klassieke muziek eindigt.
Verder hoor ik "Just A Good Man", een rustige melodische rock song, die door lichte klassieke muziek ondersteund wordt en prima samenzang bevat, "Dark Night, Dark Thoughts", waarin de band opnieuw de snelheid zoekt en een uitstekende uptempo rock song ten gehore brengt, waarbij het gitaarspel van Dushan centraal staat en "King Without A Crown", dat met middeleeuwse klanken begint, om na een minuut over te gaan in een verrukkelijke swingende uptempo mix van folk- en hardrock.

"MetAlmighty" van Magic Kingdom staat vol lekker in het gehoor klinkende hardrock nummers, die hoofdzakelijk in een hoog tempo gespeeld worden en een 'must' zijn voor elke liefhebber van dit genre.





Review: Mos Generator - Spontaneous Combustions (Kozmik Artifactz Records, 2019) (Hardrock / Progressieve Rock)

Mos Generator werd in de winter van 2000 te Port Orchard, Washington, USA, opgericht door Tony Reed - zang, sologitaar en keyboards.
Samen met Scooter Haslip - basgitaar en zang en Shawn Johnson - drums vormt hij de band, die sinds 2002 via diverse platenmaatschappijen muziek op de markt brengt.
Hun debuutalbum "Mos Generator" (CD) verscheen in 2002 via Music Abuse Records, waarna in 2004 "Live At The Manette" (CD) in een beperkte oplage van 100 hand genummerde exemplaren via dit zelfde label werd uitgebracht.
Vervolgens verscheen "The Late Great Planet Earth" op LP in oktober 2005 via Undersea/Music Abuse Records, op CD in de USA in maart 2006 via South Spit Records en in Duitsland in april 2006 via Nasoni Records inclusief een poster, plus de heruitgave op vinyl in 2008 via Roadburn Records.
Daarna verschenen de CD "The Vault Sessions" (2006, Music Abuse Records), "Tales From The Vault" (2007, 10" vinyl picture disc, Flotation Records), "Songs For Future Gods" (2007, Small Stone Records (CD), Roadburn Records (LP)), "Destroy! The Mos Generator" (2008, CD en 2LP, RxEvolution Recordings), "Mos Generator 10 Years Anniversary Deluxe" (2011, CD/LP/Download, Ripple Music), "Nomads" (2012, CD/LP, Ripple Music), "In Concert" (2013, LP, Lay Bare Recordings), "Live In Europe" (2013, cassette, Lame Is Me), "Electric Mountain Majesty" (2014, CD/LP, Listenable Records), "Electric/Nomads Demos" (2014, LP, Privé uitgave van 100 stuks, hand genummerd en gesigneerd) en in april 2015 de CD/2LP "In Concert 2007-2014" via het Listenable Records label.
Verder bracht de band de single "Step Up"/"Godhand Iommi" (2008) plus een aantal split singles uit met onder andere: Seedy Jesus (2013), Ancient Warlocks (2013), Teepee Creeper (2014), Isaak (2015) en Daily Thompson (2015).
De opnamen van de nummers op de CD/LP "In Concert 2007-2014", werden op verschillende plaatsen en jaren in Amerika en Europa gemaakt, waarvan de meeste in de Rockfabrik te Nuremberg, Duitsland op 25 maart 2013, terwijl op de ander lokaties slechts 1 nummer werd opgenomen, waaronder Winterland te Bremerton, Washington, USA (2007), het Roadburn Festival te Tilburg, Nederland (2008), Coog's Budget Tapes & Discs te Port Angeles, Washington, USA (2011), Rendezvous Tavern te Port Orchard, Washington, USA (2013) en Freak Valley Festival te Siegen, Duitsland (2014).
Op het album "Spontaneous Combustions", dat op 29 november 2019 via Kozmik Artifactz Records in een beperkte oplage op 180 gram gekleurd vinyl verscheen en als werktitel "Rental Jams" mee kreeg, bestaat de band uit: Tony Reed - zang, sologitaar en keyboards, Sean Booth - basgitaar en Jono Garrett - drums.
Mos Generator nam de 4 jams van het album live op met een 8 sporen recorder, waarvan er 3 diezelfde dag geschreven werden, terwijl “Who Goes There” een jaar daarvoor al gedeeltelijk opgenomen was en tijdens de jams afgemaakt werd.

"Spontaneous Combustions" begint met "Bonehenge (Parts 1&2)" en daarin speelt de band een geweldig swingend uptempo hardrock nummer met jaren 70 invloeden van progressieve rock.
Daarna volgt "Things To Unremember", waarin de band een schitterende hardrock song in een niet al te hoog tempo ten gehore brengt.
In "Who Goes There" laat Mos Generator me genieten van een prachtige rustige rock song, die halverwege verandert in een stevige hardrock song, die swingt en sterke jaren 70 progressieve rock invloeden heeft.
Het laatste nummer heet "Age Zero" en hierin krijg ik opnieuw een verrukkelijk rock nummer voorgeschoteld, dat in een vrij rustig tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk ritme heeft, dat aanzet tot beweging.

"Spontaneous Combustions" van Mos Generator bevat 4 heerlijke nummers, waarmee de band me van begin tot einde heeft weten te boeien en ik kan ieder liefhebber van hardrock en op jaren 70 geÏnspireerde progressieve rock, deze schijf dan ook zeer aanraden.




Sorry! Nog geen video beschikbaar.


Review: Frustration - So Cold Streams (Born Bad Records, 2019) (Elektro / Post-Punk)

Frustration uit Parijs, Frankrijk werd in 2002 opgericht en bestaat uit: Fabrice Gilbert -  zang, Nicolas Duteil - sologitaar, Patric Dambrine - basgitaar, Fred Campo - synthesizer en Mark Adolf - drums.
De band bracht hun debuut EP "First EP" op 1 januari 2004 via Blind Records als digitale download uit en deze werd op 1 januari 2006 gevolgd door de digitale EP "Frustration", die via S-S Records werd uitgebracht.
Vervolgens verschenen: "Dying City Remixes" (beperkte oplage op 12" EP en digitale download, 26 mei 2014), "On The Rise Early Recordings" (her uitgave van de eerste 2 EP's op CD, LP en dd, 1 januari 2014), "Full Of Sorrow" (CD, beperkte oplage als LP en dd, 16 januari 2006, Born Bad Records), "Relax" (CD, beperkte oplage LP en dd, 7 april 2008, Born Bad Records), "Uncivilized" (CD, beperkte oplage als LP + gratis 7" single, LP en dd, 2 april 2013), "On The Rise Early Recordings - 2nd press" (beperkte oplage als LP en dd, 30 juni 2016), "Autour De Toi EP" (beperkte oplage 7" single op gekleurd vinyl en dd, 1 januari 2016), "Midlife Crisis", (beperkte oplage als 7" single en dd, 1 januari 2010, Born Bad Rcords), "Empires Of Shame" (CD, LP en dd, 14 november 2016),
"The Drawback" / "Electric Heat" (beperkte oplage van 1000 stuks als 7" single en dd, 14 november 2018) en "So Cold Streams" (CD, LP en dd, 18 oktober 2019, Born Bad Records) en op deze plaat, die 9 nummers bevat, wordt Frustration bijgestaan door Jota - oud en Jason Williamson - zang.

Het album begint met "Insane", waarin de band een uitstekend uptempo elektro nummer ten gehore brengt, dat Oosterse en industriële invloeden heeft en een terugkerend dansbaar ritme bevat (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Pulse", een schitterende uptempo mix van punk en powerrock, die een swingend aanstekelijk terugkerend ritme heeft.
Daarna volgen "Slaves Markets", waarin Jason  en Jota meespelen en hierin zet de band me een heerlijke new wave song voor, die in een gemiddeld tempo wordt  gespeeld en psychedelische invloeden bevat, waarna het de beurt is van "When Does A Banknote Start To Burn?", een geweldige uptempo punkrock song, die swingt en "Brume", een lekkere swingende mix van elektro, post-punk, die enkele subtiele tempowisselingen heeft en een aanstekelijk dansbaar ritme bevat.
In "Some Friends" speelt Frustration nogmaals een swingende mix van post-punk en elektro, die een dansbaar ritme heeft, waarbij stil zitten geen optie is en in "Lil' White Sister" schotelt de band me een licht hypnotiserend startende new wave song voor, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en melodische invloeden heeft.
Verder volgen "Pepper Spray", een gweldige swingende punkrock song met elektro invloeden een een zeer dansbaar ritme, die halverwege in een langzaam tempo over gaat, waarna de muziek een gesproken tekst bevat, om na 1 minuut terug te keren naar het swingende uptempo ritme en "Le Grande Soir", een verrukkelijke uptempo rock song, die een aanstekelijk vrolijk terugkerend ritme heeft, swingt en aanzet tot meezingen en dansen.

"So Cold Streams" van Frustration bevat hoofdzakelijk swingende uptempo songs, waarmee de band me van begin tot einde in beweging heeft gekregen en ik kan iedere liefhebber van post-punk, elektro en dansbare muziek deze plaat dan ook zeer aanraden.





Review: Lucifer Was - Underground And Beyond (Sommor Records, 2019) (Progressieve Rock)

Lucifer Was ontstond in 1970 te Oslo, Noorwegen en speelde tot 1976 regelmatig in en rond Oslo, maar tussen 1976 en 1996 trad de band sporadisch op, hoewel er soms enige tijd in de studio door gebracht werd  en enkele sessies gespeeld werden.
De huidige bezetting van de band is: Jon Ruder - zang, Thore Engen - sologitaar en zang, Einar Bruu - basgitaar, Rune Engen - drums, Deb Girnis - dwarsfluit en zang, Arne Martinussen - orgel, mellotron en keyboards, Andreas Sjo Engen - sologitaar en Freddy Lindquist - sologitaar, keyboards en programmering. 
In 1996 vond er een reünie plaats van de oude formatie bandleden en werd de CD "Underground And Beyond" via het Record Heaven Records label uitgebracht, waarop materiaal te beluisteren valt uit de periode 1970-1972.
Ook werd "Underground And Beyond" in en zeer gelimiteerde vinyl oplage op picture disc LP uitgebracht.
Hun volgende CD "In Anadi's Bower", die eveneens via Record Heaven Records verscheen, werd in maart 2000 uitgebracht en bevat muziek die in 1999 en 2000 is opgenomen, maar voor hun derde album "Blues From Hellah" uit 2003, het eerste dat via het Transubstans label verscheen, had de band 20 jaar nodig, want de opnamen hiervan begonnen reeds in 1982 als solo project van zanger, sologitarist Thore Engen.
De uiteindelijke versie werd tussen 2001 en 2002 gemaakt, met medewerking van een strijkers kwartet en nieuwe teksten, die beter bij de band pasten.
Daarna werd de CD "Underground And Beyond" met 2 extra nummers in 2005 opnieuw uitgebracht, waarop drummer Ketil Stensvik van de legendarische Noorse band Aunt Mary te horen is en kwam in 2007 hun vierde album "The Divine Tree" op de markt, dat volgens velen hun beste album tot dan toe was.
Vervolgens werd de CD "The Crown Of Creation" in 2010 uitgebracht, die zelfs nog beter beoordeeld werd en de verwachtingen voor hun CD "Dies Grows" uit 2014 waren dan ook gespannen.
Hun album "Morning Star" verscheen 20 jaar na het uitbrengen van "Underground And Beyond" in 1997 en ook vierde de band 20 jaar samenwerking met het Record Heaven/Transubstans Records label.
De band bestaat op het album in de originele bezetting uit 1972 en dit werd zowel op CD als op LP (zwart vinyl) met klaphoes uitgebracht en tevens in een beperkte oplage op blauw vinyl.
Op 13 november 2019 verscheen "Underground And Beyond", waarop 11 nummers staan, voor het eerst op een gewone LP en tevens als CD en digitale download via Sommor Records.

Het album begint met "Teddy's Sorrow", waarin de band een schitterende rock song ten gehore brengt, die invloeden van folk- en bluesrock en de muziek van Jethro Tull bevat en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, waarna "Scrubby Maid" volgt en ik een fantstische progressieve rock voorgezet krijg, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en invloeden uit de muziek van Jethro Tull bevat en tevens enkele subtiele tempowisselingen heeft en gevolgd wordt door "Song For Rings", een heerlijke swingende rock song met een terugkerend aanstekelijk ritme.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna volgen "Out Of The Blue", een uitstekende mix van folkrock, melodische en progressieve rock, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en enkele subtiele tempowisselingen bevat, waarna ik "The Green Pearl" hoor, dat uit 4 delen bestaat en dit begint met een stuk uit "Hall Of The Mountain King", getiteld "The Mountain King", een stukje instrumentale rock, dat gevolgd wordt door "Fairy Dance", een hemels klinkende song, die in een vrij rustig tempo wordt gespeeld en over gaat in "Belongs To The Sky", een mooi rustig instrumentaal nummer, om terug te keren naar hun versie van "Hall Of The Mountain King", dat "Pearl Hall" heet.
Het eerste nummer van de B-kant heet "Tarabas", waarin ik een geweldige progressieve rock song, die halverwege meer snelheid krijgt en swingt als een trein en gevolgd wordt door "Fandango" en hierin speelt Lucifer Was een aanstekelijke rock song, die een zeer dansbaar ritme en tempowisselingen heeft.
In "The Meaning Of Life" zet de band me een verrukkelijke mix van 70's progressieve rock, hard- en folkrock voor, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en in "Light My Cigarette" krijg ik een hardrock song met funk en folkrock invloeden te horen, die tempowisselingen heeft.
Verder volgen "In The Park", een fantastische mix van hard- en folkrock, die tempowisselingen heeft en "Asterix", een geweldige afwisselende rock song met hardrock invloeden.

"Underground And Beyond" van Lucifer Was heeft de tand des tijds glorieus doorstaan en ik heb dan ook zeer genoten van dit schitterende album, dat ik elke liefhebber van folk-, hardrock en progressieve rock sterk kan aanraden.






Review: Sounds Of New Soma - Nachdenken Über Rolf-Ulrich Kaiser (Tonzonen Records, 2019) (Elektro / Krautrock)

Sounds Of New Soma (SONS) werd in 2013 te Krefeld, Duitsland opgericht en bestaat uit: Alexander Djelassi - solo- en basgitaar, synthesizer, effecten en zang en Dirk Raupach - zang, synthesizer en effecten.
De band bracht hun debuut album "Beyond The Acid Dream" op 27 februari 2014 uit in een beperkte oplage van 300 stuks op witgrijs marmer kleurig vinyl en als digitale download.
Daarna volgden: "Gandhis Labyrinth EP" (digitale download EP, 8 september 2014), "Klang Planeten 3033" (digitale download split album met Backnee Horn uit Israel, 1 maart 2015), het tweede album "Moebius Tunnel" (beperkte oplage van 250 stuks op 180 gram blauw vinyl + sticker + poster + gesigneerde kaart + download code en beperkte oplage op CD en tevens als digitale download, 29 maart 2016) en het derde album "La Grande Bellezza" (beperkte oplage van 500 stuks op 2LP oranje marmer kleurig vinyl + 12 pagina's tellend boekje + download code en beperkte oplage van 300 stuks op CD en tevens als digitale download, 25 februari 2017)
Hun vierde album heet "Live At The Green Mushroom Festival" en verscheen op 6 april 2018, via het Tonzonen Records label, in een beperkte oplage van 500 stuks op LP, waarvan er 200 op zwart, 200 op transparant en 100 op neon geel vinyl geperst werden en een klaphoes en inlegvel, inclusief CD bevatten en ook werd het album in een beperkte oplage van 500 stuks op CD door dit label uitgebracht en vermeldenswaardig is verder nog, dat Sounds Of New Soma net als op het vorige album, bijgestaan werd door Armin Schopper op drums.
Op 16 november 2018 verscheen hun album "Zwischen / Durch" via Tonzonen Records in een zeer beperkte oplage van 100 stuks op zwart vinyl, 100 stuks in een speciale uitgave, waarvan er 50 in een houten doos en 50 in een folie zak zitten en in een beperkte oplage van 300 stuks op CD en vermeldenswaardig is, dat het duo ook op dit album, dat slechts 2 lange nummers bevat, weer bijgestaan werd door Armin Schopper op drums.
25 Oktober 2019 verscheen er een split album van deze twee bands via Tonzonen Records, simpelweg getiteld: "Maat Lander & Sounds Of New Soma" en deze wordt als LP in een beperkte oplage uitgebracht, als CD en als digitale download en op 6 december 2019 verschijnt het album "Über Rolf-Ulrich Kaiser", dat 9 nummers bevat, via dit label in een beperkte oplage van 299 stuks 180 gram vinyl, waarvan 200 stuks op zwart, inclusief inlegvel, download code en poster en 99 op geel inclusief inlegvel, download code, ansichtkaart, poster en gesigneerde kaart en als CD en digitale download.
Vermeldenswaardig is verder, dat Armin Schopper - drums, Andreas Lessenich - saxofoon en Arndt Fiebig - zang als gastmuzikanten op het album mespelen.

Het album begint op kant-A met "Pilzgéflecht", waarin de band een zeer rustig stuk progressieve muziek speelt, die een gesproken tekst en jazz invloeden  bevat en gevolgd wordt door "Burg Waldeck", een geweldig elektronisch nummer met krautrock, elektro en experimentele invloeden, dat diverse tempowisselingen heeft en iets over de helft van het nummer meer vaart en een dansbaar ritme krijgt. 
Daarna volgen "Kaisers Kaffee", een fantastisch krautrock nummer met een licht hypnotiserend terugkerend ritme, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en "RUK", een mix van krautrock, spacerock en dance met een dansbaar ritme, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en lichte jazz invloeden bevat.
Het eerste nummer van kant-B heet Sternenmädchen" en hierin speelt Sounds Of New Soma een prachtig elektronisch nummer in een gemiddeld tempo, dat gevolgd wordt door "Komische Kuriere", een heerlijk uptempo krautrock nummer, dat een gesproken tekst bevat.
In "Luftikus" zet de band me een schitterend rustig nummer voor, dat vogelgeluiden bevat en rust uitstraalt en in "Kinder Der Geburtstagspresse" laat de band me genieten van een verrukkelijk progressief stuk muziek, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
Het laatste nummer heet "Verschollen" en daarin krijg ik een uitstekend rustig progressief nummer voorgeschoteld, dat een lichte Oosterse uitstraling heeft.

"Nachdenken Über Rolf-Ulrich Kaiser" van Sounds Of New Soma bevat 9 schitterende nummer, waarmee me van begin tot einde in de ban van hun muziek heeft gehouden en ik kan deze plaat dan ook van harte aanbevelen aan iedere liefhebber van krautrock, elektronische en progressieve muziek.




Review: Timelost - Don't Remember Me For This (Golden Antenna Records, 2019) (Grunge / Melodische Rock)

Timelost uit Philadelphia, Amerika, werd in juni 2017 opgericht en bestaat uit: Shane Handal - zang, solo- en basgitaar en geluiden en Grzesiek Czapla - drums, basgitaar, gong, tamboerijn en geluiden.
De band bracht op 26 juni 2018 hun debuut EP "2018 Demo" uit in een zeer beperkte oplage van 100 stuks als cassette en als digitale download.
Op 25 oktober 2019 verscheen hun album "Don't Remember Me For This" in een beperkte oplage van 250 stuks op zwart/rose vinyl, in een beperkte oplage van 100 stuks als CD, in een beperkte oplage van 100 stuks als cassette, als LP + T-shirt, als LP + T-shirt met lange mouwen, als CD + T-shirt, als CD + T-shirt met lange mouwen en als digitale download, waarop basgitarist Tony DiDonato in de band is opgenomen en Timelost wordt op het album in 1 nummer bijgestaan door zangeres Sarah Schimineck.

Het album, dat 11 nummers bevat, start met "Timelost", waarin de band een swingende uptempo rock song ten gehore brengt, die een mix is van grunge en melodische ritmes en dit nummer wordt gevolgd door de single "Lysergic Days", een heerlijke grunge song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en enkele subtiele tempowisselingen heeft en een aanstekelijk ritme bevat.
Daarna volgen "Nausea Curtains", een afwisselende uptempo song, die invloeden van hardrock en grunge heeft, de titel song "Don't Remember Me For This", een prachtige melodische uptempo rock song en "The River Broke Us", een uitstekende melodische rock song met diverse tempowisselingen.
In "Life Avoider" speelt Timelost opnieuw zo'n melodische rock song, waar diverse tempowisselingen in zitten, in "Heart Garbage" krijg ik een verrukkelijke mix van grunge en punk voorgezet, die in een vrij hoog tempo gespeeld wordt, die door loopt in "Closure Is Expensive" en hierin laat de band me opnieuw genieten van een vrij snelle melodische rock song.
Verder hoor ik "It Only Hurt Once", een mix van grunge en rock, die diverse tempowisselingen bevat, "I Know Cementaries", waarin de band nogmaals een melodische rock song speelt, die tempowisselingen heeft en "Cryptoorchid", een experimenteel psychedelisch startende nummer, dat na korte tijd verandert in een geweldige swingende rock song, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft, waarbij stil zitten geen optie is.

"Don't Remember Me For This" van Timelost staat vol uptempo nummers, waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik kan deze schijf dan ook aanbevelen aan elke liefhebber van grunge en melodische rock.(luister naar het album via de bandcamp link onder de recensie)