maandag 30 november 2020

Review: The Lunar Effect - Strange Lands (Kozmik Artifactz Records, 2020) (Progressieve Rock)

The Lunar Effect uit Londen, Engeland werd in 2014 opgericht en bestaat sinds 2016 uit: Josh Gosling - zang, Jon Jefford - sologitaar en zang, Daniel Jefford - drums en Brett Halsey - basgitaar.
Op 25 januari 2019 verscheen hun debuut album "Calm Before The Calm" via Kozmik Artifactz Records als LP, als CD en als digitale download en de band bracht op 30 juli 2016 hun debuut EP "Strange Lands" uit en op 27 november 2020 verscheen deze, aangevuld met 2 nummers, plus een cover versie van "Freelance Fiend" (Leafhond), via Kozmik Artifactz Records als LP in een beperkte oplage van 250 stuks op doorzichtig 180 gram vinyl, als LP in een beperkte oplage van 150 stuks op wit/oranje/rood marmer kleurig 180 gram vinyl, als CD en als digitale download.

Het album, dat 9 nummers bevat, start met "A Ballad For The Tin Man", waarin de band een schitterende stoner rock song in een gemiddeld tempo speelt, die diverse tempowisselingen en progressieve bluesrock invloeden heeft en gevolgd wordt door "Jack & Jill", een heerlijke uptempo progressieve bluesrock song, die halverwege tijdelijk stopt, om tijdelijk te veranderen en na iets meer dan 1 minuut weer verder te gaan zoals begonnen werd.
Daarna volgen "Into The Ether", een lekker in het gehoor klinkende rock song met tempowisselingen en een terugkerend aanstekelijk ritme en de cover van Leafhound "Freelance Fiend", een fantastische uptempo progressieve rock song, die een terugkerend ritme heeft en invloeden van hardrock en bluesrock bevat.   
In het nieuwe nummer "Sleepyhead" zet The Lunar Effect me een prachtige rock song in een niet al te hoog tempo voor, die een terugkerend ritme heeft en aanzet tot dansen en in het andere nieuwe nummer "New Lines" krijg ik eveneens een mooie, vrij rustige, song te horen, die tempowisselingen heeft en bij tijd en wijle swingt.
Verder volgen "So Far Gone", een geweldige swingende rock song, die in een gemiddeld tempo met een aanstekelijk terugkomend ritme wordt gespeeld en hierbij is stil zitten geen optie, "Molecular Curiosity", een uitstekend nummer, dat een swingend terugkerend ritme heeft en "Sail For The Moon", een verrukkelijke progressieve rock song, die in een vrij rustig tempo gespeeld wordt en opnieuw van een terugkerend ritme is voorzien, dat de muziek net iets extra's meegeeft en tegen het einde van de song verandert in een psychedelisch stukje muziek met een radio bericht.

"Strange Lands" van The Lunar Effect is een puike plaat, die vol progressieve nummers staat, waar ik ten volle van genoten heb en ik kan liefhebbers van die genre, deze schijf dan ook van harte aanbevelen.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)





Review: The Mount Fuji Doomjazz Corporation - Anthropomorphic (Denovali Records, 2020) (Dark Jazz)

De bandleden van The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble maakten onder de naam The Mount Fuji Doomjazz Corporation op 5 juni 2007 het album "Doomjazz Future Corpses!".
The Mount Fuji Doomjazz Corporation bestond toen uit: Jason Kohne (Bong-Ra) - solo- en basgitaar, Gideon Kiers - percussie, Hilary Jeffery - elektronica en trombone, Nina Hitz - cello, Charlotte Cegarra - zang, dwarsfluit en xylofoon en Eelco Bosman - sologitaar.
Op 23 juli 2010 bracht de band het album "Succubus" als digitaal album uit, dat op 9 november 2010 gevolgd werd door "Doomjazz Future Corpses!" (digitaal album) , "Anthropomorphic" (3 februari 2011, digitaal) en "Egor" (1 april 2012, digitaal).
Op 28 februari 2020 bracht Denovali Records hun album "Doomjazz Future Corpses!" voor het eerst als CD en als 2LP uit en deze verscheen gelijktijdig met het album "I Forsee The Dark Ahead, If I Stay" van The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble, dat eveneens als CD en als 2LP werd uitgebracht.
Vervolgens verscheen op 26 juni 2020 het album "Succubus" van de band, als CD, 2LP en als digitale download via Denovali Records en gelijktijdig bracht dit label ook de CD, 2LP en dd "From The Stairwell" van The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble uit.
Op 11 december 2020 verschijnt de her-uitgave van het album "Anthropomorphic", waarop 4 nummers staan, via Denovali Records als LP, als CD en als digitale download.
Vermeldenswaardig is nog, dat gastmuzikant Ron Goris op drums speelt en dat violiste Sarah Anderson eveneens op het album meedoet.

De plaat begint met "Space" en daarin speelt de band een traag dark jazz nummer, dat een duistere sfeer oproept, waaraan ruimtelijke invloeden toegevoegd worden en hierin wordt geïmproviseerd en geëxperimenteerd. 
De muziek loopt over in "Dimension", waarin de band verder gaat met het maken van hun op improvisaties gestoelde dark jazz, die experimentele hypnotiserende eentonige elektronische hoge tonen en free jazz bevat. 
Ook in "Form" gaat de muziek verder en speelt The Mount Fuji Doomjazz Corporation weer een soortgelijk nummer met experimentele improvisaties, waarbij de muziek zo nu en dan vrij heftig wordt.
In "Function" vervolgt de band deze ingeslagen weg en verandert er in principe weinig aan de muziek.

The Mount Fuji Doomjazz Corporation heeft me met "Anthropomorphic" een uitstekende lange experimentele muzikale trip voorgeschoteld, die ik liefhebbers van improvisaties kan aanraden eens te gaan beluisteren.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




 

Review: The Galileo 7 - Decayed (Fools Paradise Records, 2020) (Beat)

Allan Crockford - zang en sologitaar richtte in 2009  de band The Galileo 7 op, die naar een episode van Star Trek is genoemd.
Hij was eerder actief in andere bands en enkele daarvan zijn: The Solarflares, The Prisoners, JTQ en Thee Headcoats en hij maakt ook deel uit van de band Graham Day & The Forefathers.
Samen met Viv Bonsels - orgel en zang, Mole Brooks - basgitaar en zang en Russ Baxter - drums vormde hij de eerste formatie van The Galileo 7, die uit Medway, Londen, Engeland komt en tegenwoordig bestaat uit: Allan Crockford - zang en sologitaar, Viv Bonsels - orgel en zang, Paul Moss - basgitaar en zang en Mole Brooks - drums en zang.
The Galileo 7 bracht diverse albums uit.
In 2010 was dat "Are We Having Fun Yet?" via Misty Lane Records en in 2012 "Staring At The Sound" via State Records, waarna "False Memory Lane" uit 2014 op het eigen Fool's Paradise label verscheen en deze werd zowel op vinyl, als op CD en als download uitgebracht, waarbij opgemerkt kan worden, dat de bij vinyl versie een CD met 3 nummers, die niet meer op de LP pasten, is bijgevoegd, plus een download code.
De band heeft in 2015 een nieuwe single gemaakt, getiteld "One Lie At A Time" / "The God Of Gaps", die 16 maart via het State Records label in een gelimiteerde oplage van 500 stuks verscheen, waarvan de eerste 250 exemplaren vergezeld gingen van een CD met daarop de nummers van de single plus een exclusieve extra song, die nergens anders op staat.
Ook de nieuwe 7" vinyl single "Cruel Bird", die een dubbele A kant heeft, is 28 maart 2016 via het State Records label uitgebracht in een beperkte oplage van 500 stuks, waarvan de eerste 200 exemplaren op paars vinyl zijn geperst, die alleen via de band zelf of via State Records verkrijgbaar zijn en tevens is vermeldenswaardig, dat de single in mono is verschenen.
Tijdens de opnames voor de single, speelde de band ter opwarming diverse oudere nummers en wisten daarbij onmiddellijk, dat ze deze eveneens zouden gebruiken. Het resultaat daarvan is te horen op de CD "The Live-O-Graphic Sessions", die 24 januari 2016 in de Barker's Lithographic Printers, te Rochester, werd opgenomen en net als de single 28 maart 2016 via het Fools Paradise Records is verschenen.
Hun album "Tear Your Minds Wide Open" werd 10 november 2017 door het Damaged Goods label in een beperkte oplage van 300 stuks op vinyl uitgebracht en bevat tevens een gratis CD, waarop een extra exclusief nummer staat en tevens verscheen het album als digitale download.
Op 26 april 2019 verscheen de 7" mono single "Too Late" / "The World Looks Different Today" in een beperkte oplage van 500 stuks via State Records, als voorloper van hun album "There Is Only Now", dat in juni 2019 door Damaged Goods Records werd uitgebracht en vermeldenswaardig is verder, dat dit de eerste plaat is, dat alle bandleden in één of meerdere nummers zingen.
De band viert in 2020 hun 10 jarige bestaan middels hun album "Decayed", dat 22 november 2020 via Fool’s Paradise Records in een beperkte oplage van 250 stuks als LP is uitgebracht bevat 10 nummers.
Vermeldenswaardig is verder, dat 2 nummers in de oude bezetting uit 2013 met Russ Baxter zijn opgenomen, terwijl de rest van de nummers in de huidige bezetting gespeeld wordt en het bonus  nummer niet op de LP staat.

Het album, dat inclusief het extra nummer, uit 11 covers bestaat, begint met "The Day The World Turned Dayglo" (X-Ray Specs), waarin de band een schitterende progressieve pop song ten gehore brengt, die invloeden van bands uit eind jaren 70, begin jaren 80 heeft en een dansbaar ritme bevat en gevolgd wordt door "Him Or Me" (Paul Revere And The Raiders), een geweldige swingende jaren 60 gerelateerde beat song.
Daarna volgen "Paper Dolls" (The Nerves), een uptempo poprock song, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft, "Tattoo", een prima eigentijdse cover uitvoering van dit nummer van The Who en "Reynard The Fox" (Julian Cope) (bezetting 2013), een fantastische aanstekelijke psychedelische progressieve pop song, die de sfeer van eind jaren 60, begin jaren 70 oproept.
Op kant B start The Galileo 7 met "Astronomy Dominee" (Pink Floyd) en hierin krijg ik een verrukkelijke psychedelische song voorgeschoteld, die het origineel sterk benadert, in "Tinker Tailor" (The Yardbirds) zet de band me een uitstekende swingende progressieve uptempo jaren 70 song voor, die subtiele tempowisselingen heeft en in "Circle Sky" (The Monkees) laat de band me genieten van een snelle jaren 60 gerelateerde rock song, waarbij stil zitten geen optie is en me in beweging brengt.
Dan volgen "Send Me A Postcard" (Shocking Blue), waarin de band een iets snellere versie van dit nummer speelt, die geweldig klinkt, "Kingdom Of Love" (Robyn Hitchcock), een heerlijke swingende uptempo rock song, waarbij het moeilijk is om niet in beweging te komen en het bonus nummer "Glow Girl" (The Who) (bezetting 2013), waarin de band laat horen sterk door deze band beïnvloed te zijn door een fantastische uitvoering van deze song te spelen.

"Decayed" van The Galileo 7 is een schitterende plaat, die vol geweldige covers staat, waar ik enorm van genoten heb en ik kan iedere jaren 60 en 70 liefhebber deze schijf van harte aanbevelen.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)



 

Review: Ocean Hills - Santa Monica (AFM Records, 2020) (Melodische Rock)

Ocean Hills uit Los Angeles, Amerika, bestaat uit: Zoli Teglas - zang, Peter Lukacs - sologitaar, Daniel Szebenyi - keyboards en basgitaar en Reinder Oldenburger - ritme gitaar.
De band brengt op 27 november 2020 hun debuut album "Santa Monica" via AFM Records als LP in een beperkte oplage op doorzichtig lichtblauw en in een beperkte oplage op doorzichtig oranje vinyl uit en tevens als CD (met van 3 nummers ook de langere versies als bonus nummer) en als digitale download.
Het album werd vooraf gegaan door de singles: "A Separate Peace" (24 april 2020), "Death Or Liberty" (19 juni 2020) en "Santa Monica" (28 augustus 2020), die ook op het album staan.

De plaat, die 11 nummers bevat, begint met "Bound", waarin de band een heerlijke aanstekelijke hardrock speelt, die een terugkerend ritme en een dansbaar ritme bevat en dit nummer wordt gevolgd door "A Separate Peace", een prima swingende rock song, die aanzet tot beweging en "Death Or Liberty", een mooie, vrij rustige, poprock song, die subtiele tempowisselingen heeft.
Daarna volgen "Like A Lady", een uitstekende uptempo melodische rock song met een aanstekelijk dansbaar ritme, het titel nummer "Santa Monica", een puike rock song met een terugkerend ritme (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en "Budapest My Love", een schitterende rock song met een hoog meezing gehalte en een aanstekelijk dansbaar ritme.
In "Hold Me" zet Ocean Hills me een swingende melodische song voor, in "Angels Wings" hoor ik de band een lekker in het gehoor klinkende uptempo rock song spelen en in "Vampire" laat de band me genieten van een prachtige song, die in een niet al te hoog tempo wordt gespeeld en aanzet tot schuifelen.
Dan volgen "Christina", een melodische poprock song met eem gemiddeld tempo en "There Is A Light That Never Goes Out", eveneens een schitterende melodische rock song, die een aanstekelijk ritme heeft.

"Santa Monica" van Ocean Hills staat vol uitstekende melodische rock nummers, waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik kan liefhebbers van hardrock en melodische rock deze schijf dan ook zeer aanbevelen.





Review: Moth Man - One And All (Mega Dodo Records, 2020) (Pop)

Moth Man uit Manchester en Reading bestaat uit: Simon Findlay - zang en sologitaar, Gary Boyling - drums en percussie, Steve Thompson - basgitaar en keyboard, Simon Cullen - sologitaar en Elysia Lake - achtergrondzang.
De band brengt op 30 oktober 2020 hun debuut single "The Water" via het nieuwe label Billywitch Records uit en deze wordt in maart 2021 gevolgd door het debuut album "Where The Dead Birds Go”, maar op 27 november 2020 werd eerst nog het nummer "One And All" via Mega Dodo Records uitgebracht.

"One And All" is een prachtige song, die in een erg rustig tempo met een terugkeren ritme wordt gespeeld en een nostalgisch gevoel oproept.

Moth Man heeft met "One And All" nogmaals bewezen een band te zijn, die voor mooie rustige pop songs kiest en ik kan liefhebbers van de betere pop dan ook aanraden eens te gaan luisteren naar deze single.(luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie)



Review: Hint - Rarities Of Two Centuries (Atypeek Music / Bruillance Records, 2020) (Punk / Jazz / Dance)

Hint uit Angers, Frankrijk werd in 1993 opgericht en bestaat uit: Arnaud Fournier (Dead Hippies, La Phaze) - sologitaar, saxofoon, trompet en dwarsfluit en Hervé Thomas (Fragile, Urawa en Dead Hollywood Stars) - solo- en basgitaar, samples en zang.
Op 5 maart 2020 verscheen hun album "100% White Puzzle" als CD en als digitale download) en deze werd gevolgd door: "Dys" (10 maart 2020, dd), "Wu-Wei" (11 maart 2020, dd) en "Product Topology" (27 maart 2020, dd) en op 11 september 2020 bracht Atypeek Music / Bruillance Records hun album "Rarities Of Two Centuries" als LP uit in een beperkte oplage van 300 stuks op wit vinyl en als digitale download en de opnamen 9 hiervan zijn tussen 1995 en 2010 gemaakt en hierop spelen Portobello Bones, Gran Kino en Daunik Lazro mee en maakte The Young Gods een remix voor het album.

Het album begint met "The Fish And The Fisher", waarin Hint een schitterende song in een niet al te hoog tempo ten gehore brengt, die een terugkerend licht hypnotiserend ritme heeft en tevens jazz en elektronische invloeden bevat, waarna "Trafics" volgt en het duo een fantastische mix maakt van progressieve rock elektronische muziek en dance, die boventonen zang bevat en bij tijd en wijle swingt.
Daarna volgen 3 nummers met Portobello Bones, waarvan de eerste getiteld "Hod" is en daarin speelt de band een uitstekende heftige uptempo punk song, "Alleged", een heerlijke uptempo punk song met een terugkerend ritme en "Sixed", een puike punk song, die met hoge snelheid gespeeld wordt. 
In "Diagonal" speelt Daunik Lazro met Hint mee en krijg ik een geweldige mix van avant garde en free jazz in een vrij rustig tempo en in "A Hint Of 1989" met 
Gran Kino laat de band me genieten van een instrumentale mix van post-punk, elektronische en industriële muziek, die een terugkerend ritme heeft.
Verder volgen "Alaska's Polaroid", een verrukkelijke instrumentale uptempo mix van dance, drum 'n bass en jazz, die rustig start, maar na korte tijd over gaat in een swingend stuk muziek en "Wu-Wei Reloaded" (The Young Gods Remix), een experimenteel klinkend nummer, dat jazz en dance invloeden heeft.

"Rarities Of Two Centuries" van Hint is een prima plaat, die afwisselende stijlen muziek bevat, die het luisteren meer dan waard zijn en ik kan liefhebbers van punk, jazz en dance deze schijf dan ook aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)





Review: Heavenly - A Bout De Heavenly The Singles (Damaged Goods Records, 2020) (Pop)

Heavenly uit Oxford, Engeland werd in 1989 opgericht en bestond tot de dood van drummer Mathew Fletcher in 1996 verder uit: Amelia Fletcher - zang, Peter Momtchiloff - sologitaar, Rob Pursey - basgitaar en Cathy Rogers - keyboards en zang.
De band bracht hun 7" debuut single "I Fell In Love Last Night" in 1990 uit en deze werd dat zelfde jaar gevolgd door de 7" "Our Love Is Heavenly", die beide door Sarah Records werden uitgebracht.
In 1991 verscheen hun debuut album "Heavenly vs. Satan"  als LP en als cassette via Sarah Records, waarna "So Little Deserve" (7" single, 1991, Sarah Records), "She Says" (7" single, 1991, K Records), "Le Jardin De Heavenly" (CD, LP, 1992, Sarah Records), "P.U.N.K Girl" (7" single, 1993, Sarah Records), "Atta Girl" (7" single, 1993, Saragh Records), "The Decline And Fall Of Heavenly" (CD, LP, 1994, Sarah Records), "Space Manatee" (7" single, 1996, K Records) en "Operation Heavenly" (CD, LP, 1996, Wiiija Records) werden uitgebracht en tevens verschenen de 7" split single Heavenly - "Trophy Girlfriend" / Bis - "Keroleen" - "Grand Royal With Cheese" (1996, K Records) en het CD compilatie album "This Is Heavenly" (1995, Elefant Records).
Op 11 december 2020 brengt Damaged Goods Records het album "A Bout De Heavenly The Singles" als LP, als CD en als digitale download uit en hierop staan 17 nummers.

Het album start met "I Fell In Love Last Night", waarin de band een heerlijke pop song song in een gemiddeld tempo ten gehore brengt, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Over And Over", een lekker in het gehoor klinkende uptempo song met enkele tempowisselingen en een vrolijk ritme en "Our Love Is Heavenly", een prima pop song met een gemiddeld tempo en een dansbaar ritme.
Daarna volgen "Wrap My Arms Around Him", eveneens zo'n aanstekelijke swingende uptempo pop song met een vrolijk ritme, "She Says", een song met een gemiddeld tempo, die aanzet tot dansen en enkele tempowisselingen heeft, "Escort Crash On Marston Street", waarin de band opnieuw zo'n vrolijk klinkende pop song speelt, die een zeer dansbaar ritme heeft en "So Little Deserve", een afwisselende song met een aanstekelijk ritme.
In "I'm Not Scared Of You" gaat Heavenly verder met het maken van hun dansbare pop muziek, in "Atta Girl" zet de band me een schitterende swingende uptempo song voor, die me in beweging houdt, in "P.U.N.K Girl" krijg ik weer een vrolijk klinkende song voorgeschoteld en in "Hearts And Crosses" laat de band me nogmaals genieten van een vrolijke aanstekelijke dansbare uptempo song. 
Dan volgen "Dig Your Own Grave", een song met wisselende tempo's, die met een niet al te hog snelheid gespeeld wordt, "So?", een korte solo zang zonder begeleiding, "Trophy Girlfriend", een fantastische uptempo song met lichte punk invloeden en "Space Manatee", een swingende uptempo poprock song, die ook nu weer aanzet tot beweging.
Verder hoor ik "You Tore Me Down", een prachtige song in een gemiddeld tempo en "Art School", een geweldige cover van het nummer van The Jam, waarmee de band
me verrast met deze punk song.

"A Bout De Heavenly The Singles" van Heavenly is een uitstekende plaat, die vol vrolijk klinkende dansbare uptempo nummers staat en ik kan liefhebbers van de betere pop dan ook aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.