zondag 24 maart 2019

Review: Green Seagull - Simeon Brown (Mega Dodo Records, 2019) (Psychedelische Pop)

Green Seagull werd in 2016 te Londen, Engeland, opgericht door Paul Nelson (New Electric Ride) - zang en orgel en Paul Milne (Hidden Masters / Magnetic Mind) - basgitaar.
Kort na de oprichting kwamen Sarah Gonputh - keyboards en Carlos Redondo - drums het duo versterken, waarna de band een demo in hun repetitie ruimte opnam op een oude 4 sporen cassette recorder.
Na beluistering van de demo contracteerde het Mega Dodo Records label de band onmiddellijk voor het maken van een album, dat begin 2018 zal verschijnen en op 16 juni 2017 vooraf gegaan werd door de 7" vinyl single "Scarlet" / "They Just Don’t Know", die in de Sausage Studio's werd opgenomen onder leiding van producer Sebastian Kellig (My Drug Hell) en in een beperkte oplage van 300 stuks geperst werd.
Nadat Redondo vervangen was door Elian Dalmasso - drums en zang, bracht de band op 10 november 2017 de 7" single "(I Used To Dream In) Black And White" / "Not Like You And Me" in een beperkte oplage van 250 stuks op wit vinyl via Mega Dodo Records uit en vermeldenswaardig is verder, dat de single in stereo is en, net als hun debuut single, ook op hun album "Scarlet Fever" staat, dat 30 maart 2018 via Mega Dodo Records in een beperkte oplage van 300 stuks op 180 gram groen vinyl verscheen en tevens als CD en digitale download werd uitgebracht.
Op 3 mei 2019 verschijnt de single "Simeon Brown" / "Belladonna" in een beperkte oplage van 300 stuks op groen vinyl en gestoken in een kleuren hoes via Mega Dodo Records en tevens als download, als voorloper van hun tweede album, dat later dit jaar zal worden uitgebracht.

In "Simeon Brown" laat Green Seagull me genieten van een fantastische licht psychedelische pop song, die invloeden van de muziek van The Beatles bevat en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk ritme heeft.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
De andere kant van de single "Belladonna" is een schitterende uptempo psychedelische song, die wisselende tempo's heeft, swingt als een trein en tegen het eind in een langzamer tempo gespeeld wordt.

De single "Simeon Brown" / "Belladonna" van Green Seagull is een psychedelisch meesterwerkje, dat ik iedere liefhebber ten zeerste kan aanraden en ik kijk dan ook reikhalzend uit naar het complete album.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Lamp Of The Universe - Align In The Fouth Dimension (Sulatron Records, 2019) (Psychedelisch)

In 1999 startte basgitarist en zanger Graig Williamson, uit Hamilton, Nieuw Zeeland, zijn soloproject Lamp Of The Universe, waarbij hij een combinatie maakt van acid folk, spacerock en psychedelische rock en alle instrumenten, zoals: akoestische gitaar, sitar, percussie, rock gitaar en basgitaar bespeelt.
Zijn eerste album "The Cosmic Union" werd in 2001 uitgebracht via zowel het Cranium als het Astral Projection label, gevolgd door "Echo in Light", dat in een gelimiteerde genummerde oplage van 400 stuks op zwart vinyl en in een zeer beperkte uitgave van 99 stuks op groen vinyl inclusief een gesigneerd boekje en een draagtas verscheen.
Vervolgens verschenen "Heru" in 2005 via het Barl Fire label, "Earth, Spirit and Sky" (Cranium, 2006), "From the Mystic Rays of Astrological Light" (Astral Projection, 2006), "Arc of Ascent", dat alleen als cassette uitgebracht werd in een zeer gelimiteerde oplage van 100 stuks (Astral Projection, 2007), "Acid Mantra" gelimiteerde oplage van 200 stuks zwart, 200 stuks rood en 100 stuks Die Hard Fan uitgave rood/geel vinyl + wierook (Astral Projection, 2009) en "Transcendence" gelimiteerde oplage van 200 stuks zwart, 200 stuks blauw en 100 stuks Die Hard Fan uitgave rood/blauw vinyl inclusief een extra button en een Lamp Of The Universe mobiel.
Zijn album "The Doors Of Perception" uit 2014 is gekoppeld aan "Superkraut" van de Duitse band Krautzone, waarvan er gelimiteerd 300 stuks op zwart vinyl en 200 stuks op zilver/zwart marmer vinyl verschenen, waarbij nog vermeld kan worden, dat de schitterende zilver glossy geprinte hoes door Lulu artwork is gemaakt.
Ook het album "Align In The Fouth Dimension", dat 12 april 2019 verschijnt, wordt door Sulatron Records op CD en LP in een beperkte oplage van 500 stuks op 180 gram turquoise vinyl uitgebracht en opgemerkt kan worden, dat de LP 7 nummers heeft, terwijl de CD uitvoering 1 extra nummer bevat.

Het album start met "Visitors", waarin ik Graig een prachtige rustige psychedelische song hoor spelen, die spacerock invloeden bevat en gevolgd wordt door "Rite Of The Spheres", een fantastische psychedelische song met een licht hypnotiserend ritme, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
Daarna schotelt hij me "Light Receiver" voor en krijg ik een heerlijke aanstekelijke song te horen, die invloeden van folk heeft en in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt, waarna "New Forms" volgt en hij een mooie rustige Oosters georiënteerde song speelt.
In "The Leaving" laat Graig me nogmaals genieten van een prachtige, vrij rustige, licht psychedelische song (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en in "Absolution Through Your Third Eye" speelt hij een schitterende aanstekelijk klinkende song met Oosterse invloeden en een licht hypnotiserend ritme.
Dan volgt het extra nummer op de CD, getiteld "Call From Beyond", waarin hij een uitstekende rustige song ten gehore brengt, die folk invloeden heeft en gevolgd wordt door "Seasons Of Love", een geweldige psychedelische song met folk, spacerock en Oosterse invloeden, die in een vrij rustig tempo gespeeld wordt.

"Align In The Fouth Dimension" van Lamp Of The Universe is een heerlijke rustige psychedelische plaat, waarmee hij me van begin tot einde heeft weten te boeien en ik kan liefhebbers van psychedelische muziek, deze schijf dan ook van harte aanraden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Various Artists - The 16th Dream Of Dr. Sardonicus - Live (Regal Crabomophone, 2019) (Spacerock/Folk/Progressieve Rock/Psychedelisch)

Ieder jaar wordt er in Cardigan, Wales, een zomer festival georganiseerd door Fruits De Mer Records en Sendelica, dat "The Dream Of Dr. Sardonicus" heet en van de optredens van 2018 zijn opnames gemaakt, waarvan 13 nummers van 9 bands/artiesten op een 2LP terecht zijn gekomen, die op gekleurd vinyl wordt uitgebracht door Regal Crabomophone, een sub label van Fruits De Mer Records.

De 2LP begint op kant 1 met Elfin Bow uit Liverpool, Engeland, die "Who Know Where The Time Goes" ten gehore brengt en daarin speelt ze een mooie rustige song, waarop ze door gitaarspel begeleid wordt en dit wordt gevolgd door "Grimshaw And The Finger Claw", waarin ze een aanstekelijke dansbare folk song in een gemiddeld tempo speelt.
Dan volgt I Am Voyager 1, die eveneens uit Engeland komt met "Songbird" en daarin schotelt de band me een heerlijk psychedelische folk song voor, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt, waarna 2 nummers van Stay uit Spanje volgen, waarvan het eerste "Old Man" heet en hierin laat de band hun uitvoering van deze door Neil Young geschreven song horen, die gevolgd wordt door "Rock'n Roll Woman", een uitstekende swingende song met progressieve rock invloeden, die diverse tempowisselingen heeft.
Kant 2 van de 2LP start met de uit Wales afkomstige band Consterdine, die me "A Spell For Leonard" voorzet en daarin hoor ik de band een geweldig swingend spacerock nummer spelen, die een licht hypnotiserend ritme heeft, dat iets na de helft van het nummer langzamer en meer psychedelisch wordt, waarna de band  Fellowship Of Hallucinatory Voyagers (Engeland), het solo/sideproject van Pete Bingham (Sendelica), dat hij samen met Craig Padilla vormt, volgt, waarin ook  Marc Swordfish (Astralasia), Colin Consterdine, Lindsay Smith, Lisa Button, Viginia Tate en Lee Relfe (Sendelica) actief zijn.
Hierin speelt de band "Moonlight Moorings", een prachtig rustig progressief nummer, dat diverse tempowisselingen heeft, na enkele minuten meer snelheid krijgt en industriële invloeden heeft, waarna het laatste nummer van deze kant volgt getiteld "Drifting South", een lekker in het gehoor klinkende uptempo progressieve rock song, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en enkele subtiele tempowisselingen bevat, dat door The Alain Pire Experience uit België gespeeld wordt.
Kant 3 bestaat uit 2 nummers van Sendelica (Engeland), waarvan "BS" het eerste is en daarin hoor ik de band een fantastisch uptempo progressief rock nummer, dat een hypnotiserend ritme en progressieve jazz invloeden heeft en tegen het einde versneld wordt om tot een climax gebracht te worden en gevolgd wordt door "Maggot Brain", een langzaam startend nummer, dat progressieve jazz en rock invloeden bevat en langzamerhand steeds meer versneld wordt, om halverwege een terugkerend heftig eentonig ritme te krijgen, waar omheen de band hun geweldige muziek speelt.
Daarna volgt de laatste kant (kant 4) waarin The Fertility Cult uit Finland met "Cosmic Kaishakunin" begint en hierin krijg ik een schitterend progressief rock nummer voorgeschoteld, dat jazz invloeden heeft en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, dat tegen het eind versneld wordt.
In " Steppenwolf" van Nik Turner's New Space Ritual (Engeland) hoor ik de band een uitstekende mix van jazz, spacerock en progressieve rock spelen, die diverse tempowisselingen, bluesrock invloeden en een gesproken tekst bevat en in "Walking Backwards" laat de band me genieten van een verrukkelijke dansbare spacerock song met een licht hypnotiserend ritme en een aangenaam ritme met een hoog meezing gehalte, waar invloeden van jazz en de muziek van The Hawklords  in zitten.

"The 16th Dream Of Dr. Sardonicus - Live" is een schitterende afwisselende 2LP waarvan ik van begin tot einde van genoten heb en ik kan deze live uitgave dan ook van harte aanraden, aan liefhebbers van spacerock, progressieve rock en folk.(luister naar gedeeltes van de nummers van het album via de youtube link onder de recensie)

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Recensies: The Pirate Ship Quintet - Emitter (Denovali Records, 2019) (Neo Klassiek)

The Pirate Ship Quintet uit Bristol, Engeland werd in 2006 opgericht en bestaat uit: Sandy Bartai - cello, Alphie Matthews - sologitaar, Alex Hobbis - sologitaar, Jonathan Ziapour - basgitaar en Jonathan Sturgess - drums.
De band bracht hun debuut EP "The Pirate Ship Quintet" via Sound Devastation op 1 januari 2007 in een zeer beperkte oplage van 200 stuks op vinyl uit, gevolgd door het album "Rope For No Hopers", dat 25 mei 2012 op CD en LP via Denovali Records verscheen en 29 maart 2019 brengt dit label "Emitter" op LP en CD uit.
Als gast muzikanten spelen: Emily Hall - zang (2 nummers), Blythe Pepino - zang, Emily Barker - zang (1 nummer) en Andrew Hayes - saxofoon op deze plaat mee.

Het album, dat 9 nummers bevat, start met "One" en daarin speelt de band een mooi rustig gitaar nummer, dat tegen het einde heftiger en sneller wordt, om in rust te eindigen en over te gaan in "Companion", dat bijna 17 minuten duurt en eveneens rustig begint, om na enkele minuten in een geweldig klassiek aandoend nummer te veranderen, waar hemelse achtergrondzang in zit en dit krijgt iets meer snelheid naarmate het nummer vordert, om iets over de helft terug te keren naar het rustige tempo en dit nummer gaat verder in "Third", waarin de band een prachtig rustig stukje klassiek aandoende muziek ten gehore brengt.
Daarna volgt het titel nummer "Emitter", een 12 minuten durende mix van jazz, soundscapes, progressieve rock en klassieke muziek, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en enkele subtiele tempowisselingen heeft en gevolgd wordt door "Fifth", eveneens een zeer rustig stukje muziek, dat een vervolg van het vorige nummer is en naadloos doorloopt in "Wreath", dat met trieste tonen begint en muzikaal tussen klassiek en avant garde in zit en ook hierin zit schitterende achtergrondzang en wordt het nummer vervolgd in "Seventh", een kort stukje gitaarspel.
In "Symmetry Is Dead" speelt The Pirate Ship Quintet een geweldig progressief nummer, dat enkel prima tempowisselingen heeft en klassieke invloeden bevat, waarbij de muziek overeenkomsten heeft met bands als IWKC (I Will Kill Cheeta, Rusland) (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en in "Ninth" zet de band me nogmaals zo'n mooi rustig nummer voor.

"Emitter" van The Pirate Ship Quintet staat vol fantastische rustige nummers, die aaneengesloten gespeeld worden en daardoor heb ik het idee, dat ik naar 1 lang nummer van iets meer dan een uur heb zitten luisteren.
Ik kan iedere liefhebber van neo klassiek aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren, want zij zullen bij het horen van deze heerlijke muziek zeker aan hun trekken komen.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





zondag 17 maart 2019

Review: Sun Dial - Return Journey (Sulatron Records, 2019) (Psychedelische Rock)

Nadat hij de band The Modern Art had ontbonden, richtte multi-instrumentalist Gary Ramon, die in diverse bands actief is en tevens het Acme Records label runt, in 1990, de band Sun Dial op te Londen, Engeland.
Met Sun Dial bracht hij in verschillende band samenstellingen vanaf de oprichting tot 2012 diverse albums uit, waarvan de eerste "Other Way Out" via de labels Tangerine Records (1990), Dutch East India Trading Company (1991), UFO Records (1991), Acme Records (1994, 1996, 2003), Gallium Arsenide (1996), Lava (1997) en Relapse Records (2006) werd uitgebracht.
Vervolgens verschenen "Reflecter" (UFO Records, 1992, Dutch East India Trading Company, 1992 en Midi Inc., 1992), "Libertine" (Beggars Banquet Records, 1994, CD/MC, 1994 en Atlantic Records, 1993), "Return Journey" (Acme Records, 1994, Gallium Arsenide, 1996 en Relapse Records, 2006), "Acid Yantra" (Beggars Banquet Records, 1995 en Acme Records, 1995, 2007), "Live Drug" (Acme Records, 1996), "Zen For Sale" (Acme Records, 2003 en Headspin, 2003), "Shards Of God" (Acme Records, compilatie, 2007), "Libertine - Deprogrammed" (Acme Records, 2007), "Processed For DNA (The 20th Anniversary Anthology)" (Shrunken Head, 2-CD, 2010), "Sun Dial" (Shrunken Head, 2010), "Pumpkinhead" (Shrunken Head, 2011), "Mind Control" (Tangerine Records, 2012) en de Box Set "Exploding In your Mind - A Collection of Outtakes, Alternative Mixes and Rehearsals 1990-91 (Acme,"CD, 2010) plus 12 singles en 10 EP's.
Tijdens de opnamen van het album "Mind Control" uit 2012, dat 3 december 2015 plus 2 extra nummers via het Sulatron Records label op CD verscheen, bestond de band uit: Gary Ramon - sologitaar, zang, mellotron, mini-Moog, arp en Hammond orgel, Scorpio -basgitaar en Moog taurus 3 bas pedalen, Conrad Farmer - drums en Joolie Wood - viool, basblokfluit en melodica, terwijl Hugo Chavez-Smith, die tevens bij het debuut album "Other Way Out" betrokken was geweest, het album produceerde.
Het studio album van de band "Made In The Machine" verscheen 24 oktober 2016 via het Sulatron label op CD en 25 december werd, via dat zelfde label, de 2LP versie in een gelimiteerde oplage van 500 stuks met klaphoes uitgebracht.
"Science Fiction", dat 13 nummers bevat, is de opvolger van dit album en werd 22 juni 2018 in een beperkte oplage van 750 stuks op 180 gram groen vinyl en in een beperkte oplage van 500 stuks als CD uitgebracht door het Sulatron Records label.
Zijn album "Return Journey" uit 1994 wordt door Sulatron opnieuw uitgebracht en verschijnt 18 april 2019 via Sulatron Records in een beperkte oplage van 500 stuks op 180 gram doorzichtig vinyl, waarbij de hoes het originele artwork van Savage Pencil bevat.

De A-kant begint met "Magic Potion", waarbij Sun Dial een geweldige uptempo mix maakt van psychedelische rock, spacerock en de muziek van The Stooges (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), die gevolgd wordt door "North Eastern", een schitterend psychedelisch nummer, dat sterke invloeden van de muziek van The Beatles heeft en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
Daarna volgt "Fireball", een heerlijke eind zestiger jaren gerelateerde song met een aanstekelijk ritme, waarbij het moeilijk stil te blijven zitten, waarna het laatste nummer van deze kant volgt, getiteld "Through you" en ook dit is weer zo'n uitstekende swingende psychedelische rock song, die in een een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
Het eerste nummer van kant B heet "U.V.", waarin Sun Dial een mooi rustig gitaar nummer ten gehore brengt, dat minimale begeleiding heeft en gevolgd wordt door het langste nummer van de plaat, "Sun Stroke/Mind Train", een fantastische swingende uptempo psychedelische rock song, die bijna 14 minuten duurt, invloeden uit de progressieve rock, krautrock en van de muziek van Pink Floyd bevat en tevens een licht hypnotiserend ritme heeft.
In "Slow Motion" laat Sun Dial me nogmaals genieten van zo'n verrukkelijke psychedelische song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk
licht hypnotiserend ritme heeft.

Sun Dial heeft me met "Return Journey" van begin tot eind in de ban van hun heerlijke psychedelische muziek gehouden en ik kan deze LP dan ook van harte aanraden, aan een ieder, die van deze muzieksoort houdt.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Astralasia - A Different Kettle Of Fish (Strange Fish Records, 2019) (Progressieve Rock / Krautrock)

Astralasia werd in 1990 gestart als ambient-dub project van de psychedelische poprock band Magic Mushroom Band, waarbij de leden in beide bands speelden.
De band bracht in 1991 hun debuut LP "Astralasia" via het Fungus label uit en vervolgens kwam hun eerste single "Rhythm Of Life" uit via het Magick Eye Records label, gevolgd door de singles "Realise Your Purpose" en "Sul E Stomp" plus de LP "Politics Of Ecstacy" in 1992, waarna Astralasia in 1993 internationale faam verwierf door hun bewerking van het Porcupine nummer "Voyage 34".
Vanaf 1992 volgden de singles en LP's uitgaven, die allemaal via het Magick Eye Records label verschenen, elkaar met de regelmaat van de klok op, waarvan ik alleen de LP's hierbij zal vermelden.
Dat waren: "Pitched Up At The Edge Of Reality" (1993), "Whatever Happened to Utopia? (1994"), "Axis Mundi" (1995), "Astralogy" (1995), "The Space Between" (1996), "The Seven Pointed Star" (1996) en "White Bird" (1998).
Andere labels, die muziek uitbrachten van de band waren: Transient Records (CD "Somewhere Something", 2001), Voiceprint (CD "Volumes 1 & 2", 2004, CD "Sixty Minutes With", 2007, CD "Cluster Of Waves", 2007, CD "The Hawkwind Remixes", 2007), Talking Elephant Records ("Away With The Fairies", 2006), Shadowplay Release (CD "Fantasia", 2010) .
Daarna verscheen in 2010 het vinyl album "A Coloured In Dream", gevolgd door de LP "Voyage Till Tomorrow" die beide via het Tonefloat Records label werden uitgebracht en in 2013 kwam hun EP "Feel The Love" op de markt, waarop een bewerking van de Donna Summer song "I Feel Love" staat.
Sinds 2011 bestaat de band uit: Marc Swordfish - programmering, Wayne Twining - 303 programmering, Peter Pracownik - slide- en sologitaar, Paul C - keyboards, Maria - zang en Dan Spanner - saxofoon en dit zestal heeft in 2014, via het Fruits De Mer Records label, een nieuw album uitgebracht, getiteld "Wind On Water" en deze is in een gelimiteerde oplage op doorzichtig vinyl verschenen en gaat vergezeld van een bonus 7" single.
Tevens verscheen in 2016 het album "The Fruits De Mer Records Guide To The Hitchhikers Guide To The Galaxy Co-Starring Astralasia Icarus Peel The Blue Giant Zeta Puppies - Journey Of The Sorcerer", waarop Astralasia met 1 nummer vertegenwoordigd is.
Op 17 april 2017 bracht Fruits De Mer Records het 2LP album "Oceania" van de band uit op gekleurd vinyl, die in een klaphoes gestoken is en een gratis 7" single bevat plus een vierkant geperforeerd vloeipapieren insert en ook volgde er een zeer gelimiteerde oplage met een bonus 7" single, een live CD en meer.
Op 29 april 2019 verschijnt het 2LP album "A Different Kettle Of Fish" op gekleurd vinyl via Strange Fish Records, dat een sub label is van Fruits De Mer Records en deze is uiteraard verpakt in een klaphoes.
Op deze 2LP staan remixen, nummers van beperkte oplages en enkele opnieuw bewerkte nummers, die hoofdzakelijk instrumentaal zijn.

Het album start op kant 1 met "Johnny's Little Brainticket (Lounge Mix)" en daarin brengt de band een geweldige swingende uptemo mix van dance en rock ten gehore, waarbij de drums en het Hammond orgel een grote rol spelen, om na 4 minuten van tempo en ritme te veranderen en over te gaan in een rustig psychedelisch stuk met progressieve rock invloeden, getiteld "Sargasso Sea", dat op zijn beurt na 8 minuten opnieuw verandert en ik een prachtig dansbaar elektronisch nummer, "Love Or Confusion", met Oosterse en progressieve rock invloeden te horen krijg, waarbij stil zitten geen optie is en dit nummer wordt op kant 2 gevolgd door "Deep Magick, A Love Supreme" en op deze kant krijg ik nogmaals iets meer dan 20 minuten lekkere dansbare muziek voorgeschoteld.
Het nummer start met een dansbare uptempo mix van dance en rock, die me vanaf de eerste tonen in beweging zet en verandert halverwege in een experimenteel nummer, dat rustig begint en na korte tijd een dansbaar licht hypnotiserend terugkerend ritme krijgt, dat na enkele minuten over gaat in "Fountains Of Ambience", een elektronisch stuk muziek met spacerock en experimentele invloeden.
Kant 3 begint met klokkengelui, dat ongeveer een minuut aanhoudt, waarna Astralasia start met het maken van een heerlijk kort nummer, dat een industrieel karakter heeft en "Johnny's Little Brainticket In Dub" heet, waarna "Shamatic Waterfall" volgt en de band een experimenteel startend nummer speelt, dat over gaat in een fantastisch elektronisch stuk krautrock, dat een eentonig hypnotiserend ritme heeft
Het eerste nummer van kant 4 heet "The Sorcerers Apprentices Ambient Mix", een uitstekend krautrock nummer, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en gevolgd wordt door "The Desert - Instrumental Mix", een aanstekelijk klinkende uitvoering van dit nummer, dat een terugkerend ritme heeft.
Het laatste nummer van de 2LP heet "Timothy Leary Forever (Legend Of A Mind Remix)" en hierin laat de band me genieten van een geweldige swingende licht psychedelische song, die enkele tempowisselingen heeft.

"A Different Kettle Of Fish" van Astralasia, dat vol lekkere muziek staat, heeft me van begin tot eind geboeid en ik kan deze 2LP dan ook van harte aanraden, aan elke liefhebber van krautrock, progressieve rock en elektronische muziek.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




Sorry! Nog geen video's beschikbaar.

Review: Son Of Ohm - Paradigma (Eigen Beheer/SynthMusicDirect /Aumega Project, 2019) (Elektronisch)

Leonardo "Soundweaver" Wijma is een Nederlandse muzikant/producer, die sinds 2003, jaarlijks, hoofdzakelijk digitale albums op de markt brengt en in zijn studio produceerde hij reeds meer dan 25 albums, variërend van elektronische muziek (dance, kosmische muziek, elektro) tot psychedelisch (spacerock, krautrock) en van mantra's tot dichtkunst.
Zijn muzikale invloeden zijn onder andere: Pierre Henry, Kid Baltan, Tangerine Dream, Klaus Schulze, Jean-Michel Jarre, Kitaro, Vangelis, Tomita, Bo Hansson, ELP, Cream, Hendrix, Spirit, Moody Blues, Incredible String Band, Caravan, Camel, Gong, Steve Hillage, Pink Floyd, Ash Ra Tempel, Beatles, Sun Dial, Zappa, Brainticket,  Hawkwind, Classical Indian music, Aphrodite´s Child, Eno, Aes Dana, Crosby, Stills & Nash, Bowie, Kraftwerk, Kula Shaker, Led Zeppelin, Mike   Oldfield, Massive Attack, Witthüser & Westrupp en vele anderen.
Al jong leerde hij elektronisch orgel spelen en toen hij 16 jaar was, kreeg hij zijn eerste synthesizer, waarna hij na zijn twintigste ook eigen composities begon te maken en toen hij 26 was, leerde hij elektrische gitaar spelen.
Daarna begon hij nummers te schrijven en had reeds diverse synthesizers, orgels en effecten apparaten, die hij samen gekoppeld had in een kleine huis studio.
De komst van de computer opende nieuwe deuren voor Leonardo en van 1999 tot 2003 werkte hij erg gedreven en maakte veel nummers, waarbij hij het gevoel kreeg, dat het mogelijk was kwalitatief hoogstaande muziek te maken.
Tot 2003 bracht hij "All that is Energy" (EP), "Window" (EP), "Spiritworld 1,2 & 3" (elektronische muziek/dance) uit en in 2003 verscheen zijn eerste officiële album, getiteld "Origine" (elektronische muziek), gevolgd in dat zelfde jaar door de EP "Sadja".
Daarna volgden: "Soundweaver" (psychedelische elektronische muziek, 2003, 2004, 2005), "Dharma" (elektronische muziek, 2004), "Singing Electronic Devices" (elektronische muziek, EP, 2005), "Turn on, Tune in, Drop out" (spacerock, psychedelische muziek, 2005, remix 2007, unreleased) "Samsara" (2005), "Electronic Reality" (elektronische muziek, 2005), "Collective Memory Generator" (synthesizer, 2006), "Temple" (krautrock, 2007), "Open" (psychedelische elektronische muziek, 2007), "The Turning Point" (psychedelische elektronische muziek, 2007), "Sabda" (elektronische muziek, 2008), "Elements" (elektronische muziek, 2008), "The Fascinating Vibes of Electronic Waves" (elektronische muziek, 2009), "Voor Een Dag Van Morgen" (2009) (geproduceerd voor H.C. Feiler, 2005-2009), "Quantum Generation" (elektronische muziek, 2010), "Imagine" (ambient en dance, 2010), "Magical Extension" (psychedelische muziek, 2011, niet uitgebracht), "Inner Space Dimension" (psychedelische elektronische muziek, 2011), "Músarrindill" (2011, CD met Egbert Hovenkamp II), "InSpiratie" (2011, met Egbert Hovenkamp II, onuitgebracht), "Waar Het Stroomt" (2011 met zang, Nederlandse gedichten door Leoweyn, onuitgebracht), "Drones" (ambient, krautrock, 2012), "Chants According To..." (vedische mantra's, 2012, met G.N. Rao, niet uitgebracht), "AARDE" (2012, CD met Egbert Hovenkamp II), "Mantra Electronique" (elektronische muziek, 2013), "A Drop In The Ocean" (Boedhistische mantra's, 2013, CD met Lhamo Dukpa van Bhutan), "Gurumaya" (onder de naam Astral Son) (psychedelische muziek/krautrock, 2014, Vinyl/download) en "Silver Moon", eveneens als Astral Son (2015, Vinyl/download).
Onder de naam Son Of Ohm is zijn album "Syrinx", uit 2015, waarop 6 nummers te beluisteren zijn, in eigen beheer via Bandcamp verschenen en ook zijn album "Astronaut", dat 28 september 2017 via bandcamp verscheen, is weer in eigen beheer uitgebracht en tevens wordt het als CD-R via Neu Harmony uitgegeven.
Ook maakte hij, net als bij vorige uitgaven, het prachtige hoes ontwerp weer zelf en dat deed hij eveneens voor het CD-R album "Blackbirds" dat in juli 2018 via Neu Harmonie verscheen.
Zijn album "Electronic Muse", waarop 4 lange nummers staan, verscheen 19 september 2018, slechts enkele maanden later, in eigen beheer via bandcamp en deze werd door Neu Harmony op CD-R uitgebracht en en half jaar later heeft hij alweer een opvolger hiervan, getiteld "Paradigma", dat 7 nummers bevat en nog vermeldbaar is, dat hij, net als bij zijn vorige albums, het hoes ontwerp weer zelf heeft gemaakt.

Het album start met "Algorhythms", een iets meer dan 10 minuten durend elektronisch stuk krautrock met een licht hypnotiserend ritme, dat tegen het einde iets rustiger wordt en over loopt in het korte "Cosmic Revival", een rustig eentonig hypnotiserend klinkend nummer en ook dat gaat verder in het volgende nummer, dat "Pixies" heet en daarin speelt Son Of Ohm een schitterend nummer, dat ruimtelijke invloeden heeft en opnieuw een licht hypnotiserend eentonig ritme bevat.
Dan volgt er weer een korte overgang naar het volgende lange nummer getiteld "Cosmic Revival II" en hierin hoor ik hem een nogmaals een licht hypnotiserend werkje spelen, waarna hij vervolgd met "Caravanserai", een heerlijk swingend Oosters getint nummer, waar een mysterieus ritme in zit, dat verandert in een melodisch, klassiek aandoend stuk.
In "Cosmic Revival III" speelt hij een psychedelisch kort nummer en in "Spirit Flash" laat Son Of Ohm me opnieuw genieten van een fantastisch stuk krautrock, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en ruimtelijke invloeden heeft, waarbij het ritme licht hypnotiserend klinkt.

"Paradigma" van Son Of Ohm is een verrukkelijke elektronische schijf, die vol hypnotiserende nummers staat, waarbij krautrock een grote rol speelt en ik kan deze CD dan ook zeer aanraden aan elke liefhebber, die van deze muzieksoorten houdt.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl