zondag 2 augustus 2020

Review: The Fuzztones - Lysergic Emanations (Easy Action Records, 2020) (Garagerock)

The Fuzztones werd in 1980 te New York City, Amerika opgericht door Rudi Protrudi - sologitaar en zang, Deb O'Nair - zang, orgel en achtergrondzang, Randy Pratt - basgitaar en Michael Phillips - drums.
Na enkele bandwisselingen bestond de band in 1984 uit: Rudi Protrudi, Deb O'Nair, Michael Jay - basgitaar, Elan Portnoy - sologitaar en Ira Elliot - drums en in deze formatie bracht de band hun debuut album "Lysergic Emanations" in 1985 uit.
Vervolgens verschenen: "In Heat" (1989), "Braindrops" (1991), "Monster A-Go-Go" (1992), "Salt For Zombies" (2003), "Boom" (2006), "Horny As Hell" (2008) en "Preaching To The Perverted" (2011).
Omdat de band in 2020 hun 40 jarige bestaan viert is het debuut album "Lysergic Emanations" op 3 juli 2020 her-uitgebracht via Easy Action Records als 2CD,  samen met een niet eerder uitgebracht live concert, dat 12 mei 1985 in The Matrix opgenomen werd.

"Lysergic Emanations", dat 12 nummers bevat, start met "1-2-5", waarin de band een schitterende swingende uptempo garagerock song met sterke jaren 60 invloeden ten gehore brengt en deze wordt gevolgd door "Gotta Get Some", een heerlijke swingende mix van rhythm & blues en garagerock, die subtiele tempowisselingen heeft.
Daarna volgen "Journey To Tyme", een geweldige swingende rock song met 60er jaren invloeden, "Ward 81", een fantastische licht psychedelische song, die met gesproken woord begint en swingt als een trein en "Strychnine", een swingende licht psychedelische rock song met een terugkerend ritme, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft. en me lichtelijk aan de muziek van The Ramones doet denken.
In "Radar Eyes" laat The Fuzztones me genieten van een psychedelische rock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, in "Cinderella" krijg ik een swingende uptempo rock & roll song voorgezet, die rhythm & blues invloeden heeft (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en in "Highway 69" hoor ik een uitstekende rock song, die diverse tempowisselingen bevat.
Dan volgen "Just Once", een psychedelische rock sock, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en enkele tempowisselingen heeft, "She's Wicked", een uptempo rock song, die een terugkerend ritme heeft.
Verder hoor ik "As Time’s Gone", een uptempo rock song, die swingt en een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en "Living Sickness", een verrukkelijke licht psychedelische song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, invloeden van surf muziek bevat en een terugkerend ritme heeft.

"Live At The Matrix Germany" telt 23 nummers en begint "Intro", waarin geroezemoes te horen is, waarna de band de muziek inzet met "Cinderella" en ik een geweldige swingende uptempo rock song voorgeschoteld krijg, die gevolgd wordt door "Bad News Travels Fast", een uptempo rock & roll song, die subtiele tempowisselingen heeft en "Voices Green & Purple", een uitstekende korte rock song, die een terugkerend ritme heeft en op het eind experimenteel wordt en deze loopt over in "Blackout Of Gretely", die een zelfde ritme heeft en swingt.
Daarna volgen "No Friend Of Mine", een uptempo garagerock song met een dansbaar ritme, "Louie Go Home", een swingende rock song, "As Times Gone", een uptempo song met een aanstekelijk ritme en "She's Wicked", een geweldige uptempo song met een terugkerend ritme.
In "Brand New Man" zet The Fuzztones me een swingende rock song voor, die een licht psychedelisch ritme heeft, in "99th Floor", hoor ik een uptempo rock song, in "Gotta Get Some -Journey To Tyme" krijg ik een heerlijke rock song voorgeschoteld, die enkele tempowisselingen heeft, swingt en tegen het einde meer snelheid krijgt en in "My Flash On You" zet de band me nogmaals zo'n puike swingende uptempo rock song voor.
Dan volgen "We're Pretty Quick", een swingende licht psychedelische garagerock song, "Love At Psychedelic Velocity", waarin de band een geweldige licht psychedelische song ten gehore brengt, die tempowisselingen heeft en swingt en "Psychotic Reaction", een fantastische swingende rock song met enkele  tempowisselingen.
Vervolgens hoor ik "1-2-5", een schitterende uptempo garagerock song, "Loose", een progressieve uptempo song, waarin de muziek naar die van Iggy & The Stooges neigt, "Encore", waarin het publiek om meer muziek vraagt, "Run Chicken Run", een verrukkelijk swingend instrumentaal nummer, dat in een hoog tempo gespeeld wordt en lichte surf invloeden heeft, "Blues Theme", eveneens een instrumentaal swingend nummer, waarna de muziek stopt en het publiek in "Encore Applause" om nog meer vraagt en krijgt, want de band geeft "Human Fly" als laatste toegift en hierin krijg ik weer zo'n lekker in het gehoor klinkende rock song voorgezet, die een aanstekelijk ritme heeft.

De 2CD "Lysergic Emanations" van The Fuzztones staat vol fantastische uptempo rock songs, die energie uitstralen en ik kan iedere liefhebber van garagerock, licht psychedelische rock en rock in het algemeen, deze uitgave, waar ik zeer van genoten heb, dan ook ten volle aanbevelen.





Review: Sankt Otten - Lieder Für Geometrische Stunden (Denovali Records, 2020) (Elektronisch / Krautrock)

Het Duitse duo Sankt Otten uit Osnabrück, dat bestaat uit: Stephan Otten - drums, synthesizers en programma's en Oliver Klemm - sologitaar, basgitaar en synthesizer, startte reeds in 1999 en bracht al diverse albums uit.
De band heeft sinds 2009 een contract met het Denovali Records label en hun CD/2LP "Messias Maschine" is de eerste, die in 2013 via dit label is verschenen.
Tussen 2013 en 2015 verscheen er een trilogie van de band, bestaande uit de albums "Gottes Synthesizer, Sequeencer Liebe", "Messias Maschine" en "Engtanz Depression" ("Close Dance Depression").
Hun tiende album, dat eind september 2016 uit kwam, was een samenwerkingsverband met gitarist Hellmut Neidhardt en heet "Männerfreundschaften Und Metaphysik" en werd, ook deze keer, door het Denovali Records label uitgebracht en op 25 mei 2018 verscheen hun album "Zwischen Demut Und Disco", waarop 9 nummers staan, via Denovali Records op de markt als CD, 2LP en als digitale download en verder is vermeldenswaardig, dat drum legende Jaki Liebezeit (Can), die op 22 januari 2017 overleed, in 1 nummer te horen is.
Op 31 juli 2020 verscheen hun album "Lieder Für Geometrische Stunden", dat 8 nummers bevat, als LP in een beperkte oplage op rood vinyl, als CD en als digitale download via Denovali Records.

Het eerste nummer van de CD heet "Sentimentale Sequenzen" en daarin speelt Sankt Otten een schitterend uptempo krautrock nummer, dat een repeterend ritme heeft, waartussen kosmische synthesizer klanken gespeeld worden (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en dit nummer wordt gevolgd door "Wieder Einer Weniger", een zwaar elektronisch nummer, dat een terugkerend ritme heeft, in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en invloeden van krautrock en dark wave bevat.
Daarna volgen "Du Hast Dem Schicksal Die Show Gestohlen", een geweldige mix van krautrock en filmmuziek, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en "Wer Trifft Schon Immer Den Ton", een schitterend stuk muziek met hemelse zang en een repeterend ritme, dat invloeden heeft van krautrock en van de muziek van Les Fragments De La Nuit.
In "Die Kunst Des Falschen Timings" zet Sankt Otten me een heerlijk melodisch nummer voor, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en opnieuw invloeden van filmmuziek heeft en in "Dann Doch Lieber Weisse Wände" krijg ik een uitstekende mix van krautrock en melodische muziek te horen, die een terugkerend ritme heeft en prachtige koorzang bevat. (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)
Dan volgen "Die Blumen Darfst Du Behalten", een fantastisch langzaam elektronisch nummer, dat me tot rust brengt en invloeden van new age muziek heeft en "Wenig Worte Für Ein Ende", een lekker swingend stuk krautrock, dat ruimtelijke melodische invloeden en een aanstekelijk ritme heeft. (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)

Sankt Otten heeft me met "Lieder Für Geometrische Stunden" van begin tot einde in de ban van hun fantastische muziek weten te gehouden en ik kan liefhebbers van krautrock en elektronische muziek, deze plaat dan ook zeer aanraden.





Review: Mummise Guns - Mummise Guns (Riot Season Records, 2020) (Punk / Noiserock)

Mummise Guns werd in 2016 opgericht en bestaat uit leden van diverse Engelse bands: Alex Wilson (Ghold, Shuck) - zang, Gordon Watson (Terminal Cheesecake, Luminous Bodies) - sologitaar, Adam Ian Sykes (Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs) - sologitaar, Matt Ridout (Dethscalator, Casual Nun) - sologitaar, Tracy Bellaries (Part Chimp, Luminous Bodies, Ikara Colt) - basgitaar en Cleaver (Michael, Black Shape) - drums.
Op 17 juli 2020 verscheen hun album "Mummise Guns", waarop 6 nummers staan, via Riot Season Records in een beperkte oplage als LP op zwart vinyl en als digitale download.

Het eerste nummer van het album heet "Flattened Earth", waarin de band een schitterende mix van punk en noise rock maakt, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en iets na de helft van het nummer over gaat in een fantastische swingende uptempo noiserock song, die tempowisselingen bevat en experimentele elementen heeft en gevolgd wordt door "Glitter Balls", een vrij langzame rock song met lichte psychedelische noise invloeden.
Daarna volgen "Forever Triggered Forever", een geweldige song, die in een langzaam tempo met een slepend ritme gespeeld wordt en lichte invloeden van de muziek van The Sensational Alex Harvey Band heeft.
In "Bipolar Brain Transmitter" zet Mummise Guns me opnieuw zo'n heerlijke song voor, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en terugkerend ritme heeft en in "Dog Cocked" krijg ik nogmaals een trage song te horen, die een terugkerend ritme heeft en deze heeft invloeden van de muziek van The Monsters en Reverend Beatman.
Dan volgt het laatste nummer, getiteld "End Of Days" en hierin speelt de band een korte heftige song in een gemiddeld tempo, die lichte invloeden van Public Image Limited en noiserock heeft en een terugkerend ritme bevat.

"Mummise Guns" van Mummise Guns is een uitstekende plaat, waarmee de band me van begin tot einde heeft geboeid en ik kan deze schijf dan ook aanbevelen, aan een ieder die van noiserock houdt.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)





Review: Lionheart - The Reality Of Miracles (Metalville Records, 2020) (Melodische Hardrock)

Lionheart werd eind 1980 in Engeland opgericht door Dennis Stratton (ex-Iron Maiden) - sologitaar en achtergrondzang, Steve Mann (Michael Schenker Fest) - sologitaar en achtergrondzang en Rocky Newton (ex-MSG) - basgitaar en achtergrondzang, die samen met Clive Edwards (ex-UFO) - drums en percussie de band vormde.
In 1984 kreeg de band een contract met CBS Records en met hun toenmalige zanger, Chad Brown, nam de band het debuut album "Hot Tonight" in Los Angeles op.
Daarna werd Chad in 1985 vervangen door Keith Murrell en kwam Phil Lanzon (Uriah Heep) - keyboards bij de band, voordat de band uit elkaar ging.
In 1999 gaf Lionheart de rechten vrij voor het uitbrengen van een dubbel album ("Unearthed – Raiders of the Lost Archives") met oude demo's, waardoor er weer interesse in de band was en in 2016 vroegen organisatoren van het Rockingham Festival te Nottingham om live te komen spelen en de 4 leden besloten Lee Small (Shy) als zanger bij de band te halen, waarna hun optreden lovende kritieken kreeg.
Er werd besloten een nieuw album op te nemen, dat "Second Nature" getiteld was en in 2017 uitgebracht werd en door Classic Rock Magazine als album van het jaar voorgedragen werd.
Vervolgens bracht de band in 2018 de kerst single "Mary Did You Know" uit en op 31 juli 2020 verscheen het album "The Reality Of Miracles", waarvan de 13 nummers in Steve Mann's studio te Hannover, Duitsland opgenomen werden en deze wordt door Metalville Records uitgebracht in een beperkte oplage als LP (11 nummers), als CD en als digitale download.

Het LP album begint met "Salvation", waarin de band een duister klinkend intro speelt, dat gevolgd wordt door "Thine Is The Kingdom", een prachtige rock song met invloeden van melodische en symfonische rock, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna volgen "High plains Drifter", een melodische uptempo song, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft, het titel nummer "The Reality Of Miracles", een mooie enigszins commerciële rock song, die tempowisselingen heeft en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en "Five Tribes", een schitterende uptempo hardrock song, die met hoge snelheid gespeeld wordt en swingt als een trein.
In "Behind The Wall" zet Lionheart me een fantastische rustige song voor, die symfonische elementen bevat en subtiele tempowisselingen heeft, in "All I Want Is You" krijg ik eveneens een lekker in het gehoor klinkende song voorgeschoteld, die een dansbaar ritme heeft en in "Widows" speelt de band een dansbare uptempo rock song met een gemiddeld tempo, die symfonische en melodische invloeden heeft.
Dan volgen "King Of The East", een heerlijke swingende rock song, die tempowisselingen en lichte Oosterse invloeden heeft, "Overdrive", een uitstekende uptempo rock song, die een aanstekelijk ritme heeft en "Outlaws Of The Western World", een aanstekelijke dansbare melodische rock song.

"The Reality Of Miracles" van Lionheart os een prima plaat, die vol met melodische en symfonische hardrock songs staan en ik kan liefhebbers van deze muzieksoorten dan ook aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.





Review: Brimstone Coven - The Woes Of A Mortal Earth (Ripple Music, 2020) (Progressieve Rock / Hardrock)

Brimstone Coven werd in 2011 in Wheeling, West Virginia, Amerika opgericht door Corey Roth - zang en sologitaar, John Williams - zang, Andrew D'Cagna - basgitaar en Justin Wood - drums.
In 2012 bracht de band een EP in eigen beheer uit, in 2013 gevolgd door hun debuut album, die door Metal Blade Records samengevoegd werden tot één album, dat 5 augustus 2014 werd uitgebracht, waarna het label op 29 januari 2016 hun album "Black Magic" uitbracht.
In 2017 gingen John en Justin uit de band en vulde drummer Dave Trik hun plaats in, zodat de band een trio werd.
Op 21 juli 2018 verscheen het album "What Was and What Shall Be" in eigen beheer als LP in een beperkte oplage van 300 stuks, als CD in een beperkte oplage van 300 stuks met 2 extra onuitgebrachte nummers en als digitale download.
Vervolgens verschijnt hun album "The Woes Of A Mortal Earth", waarop 6 nummers staan, op 21 augustus 2020 via Ripple Music als LP in een beperkte oplage van 200 stuks op gedraaid zwart en goud met wit gespetterd vinyl, als LP op zwart vinyl, als CD in een beperkte oplage en als dd.

Het album start met "The Inferno", waarin de band een stevige mix van progressieve blues en hardrock ten gehore brengt, die een terugkerend ritme bevat, dat tempowisselingen en invloeden van de muziek van Black Sabbath heeft (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)  en dit nummer wordt gevolgd door "When The World Is Gone", een prachtige rustige rock song, die ingetogen zang bevat.
Daarna volgt "Live With A Ghost", een heerlijke rock song, die een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme heeft, invloeden van progressieve rock bevat en swingt.
In "The Darker Half" zet Brimstone Coven me een uitstekende mix van hardrock en poprock voor, die dansbaar is en subtiele tempowisselingen heeft.
Dan volgt "Secrets of The Earth", een puike rock song met een aanstekelijk terugkerend ritme, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
Als laatste speelt de band "Song Of Whippoorwill" en hierin laat de band me genieten van een geweldige progressieve rock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een licht hypnotiserend terugkerend ritme bevat.

"The Woes Of A Mortal Earth" van Brimstone Coven is een schitterende progressieve plaat, die me van begin tot einde heeft geboeid en ik kan liefhebbers van progressieve rock, maar ook van hardrock, deze schijf ten volle aanraden.





zondag 26 juli 2020

Review: Frozen Planet ... 1969 - Cold Hand Of The Gambling Man (Pepper Shaker Records / Headspin Records, 2020) (Progressieve Rock)

De Australische band Frozen Planet....1969, waarvan de leden uit Sydney en Canberra komen, werd begin 2012 tijdens een jam sessie opgericht door Paul Attard - sologitaar, Frank Attard - drums en Lachlan Paine - basgitaar.
Paul en Frank uit Sydney spelen tevens in de band Mother Mars en Lachlan in Looking Glass.
De opnamen van de jam sessie vonden plaats in de Frank Street Studio van Pepper Shaker Records, maar het zou nog een jaar duren, voordat er nummers van die opnamen werden gemixt en uitgebracht.
Het trio besloot een album uit te brengen met een naam, die op een filmsoundtrack leek, waarna er werd gekozen voor "Frozen Planet...1969" en tevens werd dat de bandnaam.
In 2014 trad de band voor het eerst live op en ook rond die tijd nam Frozen Planet...1969 een nieuwe jam sessie op, waar hun volgende 2 uitgaven van werden gemaakt.
Het debuut album "Frozen Planet....1969" verscheen in 2013 via Pepper Shaker Records op vinyl en als MP3 en werd in 2014 gevolgd door "Lost Traveller Chronicles Volume One" (Pepper Shaker Records), dat als 10" mini album uitgebracht werd, waarna de CD "Lost Travellers Chronicles Volume 2" (Pepper Shaker Records) in 2015 op de markt kwam.
Het album "Electric Smokehouse", dat 11 januari 2017 door Headspin Records via de mail-order van Shiny Beast in Europa werd uitgebracht, is zowel op zwart als op gemixt paars doorzichtig vinyl in een klaphoes op het Headspin Records label verschenen en tevens in een beperkte oplage op LP en als CD via Pepper Shaker Records.
Ook hun albums "From The Centre Of A Parallel Universe" (30 augustus 2017, zwart en in een beperkte oplage op oranje vinyl), "The Heavy Medicinal Grand Exposition" (1 november 2018, zwart en in een beperkte oplage op doorzichtig groengeel vinyl) en "Meltdown On The Horizon" (12 juni 2019, zwart en in een beperkte oplage op turquoise vinyl) verschenen zowel op LP via Headspin, als op CD via Pepper Shaker Records en als dd en tevens verscheen het nummer "The Mystery Wheel" op 11 januari digitaal.
Het album "Cold Hand Of The Gambling Man", dat 6 nummers bevat en 22 april 2020 werd uitgebracht, verscheen zowel op CD (Pepper Shaker Records) als op LP op zwart en in een beperkte oplage op doorzichtig goudkleurig vinyl (Headspin Records) en als dd.

Het album begint met "A Sombre Gathering", waarin Frozen Planet ... 1969 een kort stukje van 1 minuut speelt, dat bestaat uit synthesizer en ruimtelijk gitaarspel en dit wordt gevolgd door "900 Mile Head Rush", een geweldig uptempo progressief rock nummer, dat swingt, tempowisselingen en een terugkerend ritme heeft.
Daarna volgen "In The Shadows Of Forces Unknown", opnieuw een ruimtelijk stukje muziek en "Of Medicine And Moonshine: A Mystic's Interpretation", een fantastisch rock nummer, dat invloeden van acid rock bevat en een terugkerend ritme heeft, waardoor ik in een lichte trance kom.
In "Botanical Barrelhouse"speelt Frozen Planet ... 1969 een kort progressief nummer met desert rock invloeden en in "Transcending Verbal Concepts" laat de band me genieten van een uptempo rock nummer, dat een licht hypnotiserend terugkerend ritme heeft en swingt als een trein en halverwege in een iets trager tempo over gaat en tempowisselingen heeft en tevens lichte invloeden van Hammond en accid rock bevat.

"Cold Hand Of The Gambling Man" van Frozen Planet ... 1969 is een heerlijke plaat, waarmee de band me vanaf de begintonen in de ban van hun muziek heeft gehouden en ik kan iedere liefhebber van progressieve rock deze schijf dan ook ten volle aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)





Review: Howling Giant And Sergeant Thunderhoof - Turned To Stone Chapter II: Masamune & Muramasa (Ripple Music, 2020) (Stoner / Heavy Rock)

Howling Giant uit Nashville, Tennessee, Amerika werd in 2014 opgericht en bestaat uit: Tom Polzine - sologitaar en zang, Roger Marks - basgitaar en zang en Zach Wheeler - drums en zang
De band bracht op 13 januari 2015 de EP "Howling Giant" als digitale download uit en deze werd gevolgd door: "Black Hole Space Wizard: Part 1" (12 augustus 2016, CD EP en dd), "Black Hole Space Wizard: Part 2" (25 augustus 2017, CD en dd), "Howling Giant EP (Remastered)" (22 maart 2019, beperkte oplage van 300  stuks als 10" LP op oranje vinyl, beperkte oplage van 200 stuks als 10" LP op kosmos blauw / komeet geel vinyl, zeer beperkte oplage van 10 test persingen met een handgemaakt zeefdruk inlegvel met een alternatief kleurenschema en als dd en "The Space Between Worlds" (27 september 2019, zeer beperkte oplage als test persing LP, beperkte oplage van 200 stuks op zwart en sunburst geel samengevoegd vinyl, beperkte oplage van 100 stuks op goudkleurig vinyl, inclusief gesigneerde klaphoes plus een geweven path, beperkte oplage op doorzichtig groen vinyl, beperkte oplage als CD en als dd.

Sergeant Thunderhoof uit Bath, Somerset, Engeland bestaat uit: Dan Flitcroft - zang, Mark Sayer - sologitaar, Jim Camp - basgitaar en Darren Ashman - drums.
De band bracht 9 april 2014 hun debuut EP "Zigurat" als digitale download uit en deze werd gevolgd door: "Ride On The Roof" (5 november 2015 beperkte oplage als 2LP van 400 stuks op 180 gram zwart vinyl en als CD en dd), "Terra Solus" (12 mei 2018, CD en dd), "Live on Earth (2020 remaster)" (1 mei 2020 als 2 LP in een zeer beperkte oplage van 5 stuks als test persing, als 2LP in een beperkte oplage van 250 stuks op 180 gram oranje vinyl, inclusief CD, als 2LP in een beperkte oplage van 250 stuks op 180 gram oranje vinyl, als CD en als dd) en "Bedroom Acoustic Sessions" (15 mei 2020 dd).

Op 7 augustus 2020 verschijnt het split album "Turned To Stone Chapter II: Masamune & Muramasa" van Howling Giant en Sergeant Thunderhoof via Ripple Music als LP in een beperkte oplage van 150 stuks op buitenaards zwart en roze vinyl met melkweg patroon, als LP in een beperkte oplage van 150 stuks op groen met zwart gespetterd vinyl en als dd en hierop speelt elk 1 lang nummer.

Kant A bevat het bijna 20 minuten durende nummer "Masamune" van Howling Giant en hierin begint de muziek in een traag tempo, om na een kleine minuut te veranderen in een stevige uptempo stonerrock song, die invloeden van hardrock en post-rock heeft en subtiele tempowisselingen bevat en na 5 minuten opnieuw verandert en verder gaat in een uitstekende progressieve rock song, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en na enkele minuten over gaat in een sneller tempo, dat een terugkerend ritme heeft, om dan weer te veranderen in een melodische song met stonerrock invloeden, die tegen het einde in een rustig stuk muziek verandert.(luister naar een gedeelte van dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)
Dan volgt Sergeant Thunderhoof, die op de B-kant het nummer "Muramasa" ten gehore brengt en daarin krijg ik een stevige stonerrock song voorgeschoteld, die invloeden van post-rock en hardrock bevat en iets voor de helft van het nummer in een trager tempo gespeeld wordt, waardoor de muziek nog steviger lijkt te worden, om even later meer de melodische kant op te gaan, maar door een nieuwe wending, verandert de muziek opnieuw in een stevige rock song.

"Turned To Stone Chapter II: Masamune & Muramasa" van Howling Giant And Sergeant Thunderhoof is een uitstekende stonerrock plaat, die 2 puike nummers bevat en ik kan deze schijf dan ook aanraden, aan elke liefhebber van stoner en heavy rock.