maandag 16 september 2019

Review: Black Bats - Apache Ghosts (Cactus Records, 2019) (Country / New Wave / Surf)

Black Bats uit Melbourne, Australië werd in 2015 als soloproject opericht door David Houston - zang, solo- en basgitaar.
Samen met Jacey Ashton - drums bracht hij op 24 augustus 2018 de single "Salt" / "You're Looking Pale" (niet op het album) op zijn eigen Cactus Records uit, waarna op 15 februari 2015 het digitale nummer "Big Yellow Eye" volgde.
Op 1 maart 2019 verscheen het debuut album "Black Bats" via Cactus Records en Off The Hip, dat 11 nummers bevat en door Rhyece O’Neill opgenomen en gemixt werd, die op enkele nummers sologitaar speelt en ook hun derde single "Apache Ghosts" dat 22 augustus digitaal werd uitgebracht. staat op het album.

"Apache Ghosts" is een fantastische mix van country en new wave, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en me lichtelijk aan de muziek van The Only Ones en Magazine uit de jaren 80 doet denken en ook bevat dit nummer surf invloeden.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Kenneth Minor - On My Own (Unique Records, 2019) (Country / Pop)

Kenneth Minor is een Duitse band, waarvan de bandleden uit Wiesbaden, Frankfurt am Main, Berlijn en Darmstadt komen en bestaat uit: Athena Isabella - zang, Bird Christiani - solo-, basgitaar, akloestische gitaar en mondharmonica, Andreas Lüttke - basgitaar en Florian Helleken - drums en percussie.
De band, die tegenwoordig in Frankfurt am Main zijn thuisbasis heeft, bracht in 2010 hun debuut album "In That They Can Not Help" uit, dat gevolgd werd op 22 september 2017 door het digitale album "Phantom Pain Reliever".
Op 4 oktober 2019 verschijnt het derde album van Kenneth Minor op zwart vinyl, CD en als digitale download via Unique Records, getiteld "On My Own" en daarop krijgt de band steun van de gastmuzikanten: Max Schneider - piano (1 nummer) en orgel (1 nummer) en Hannah Paularsen - zang (1 nummer).

Het album, waarop 12 nummers staan, begint met "Age Of Reason", waarin de band een mooie melodische pop song ten gehore brent, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, waarna "Fed Up" volgt en ik een heerlijke aanstekelijke swingende uptempo mix van country en pop met invloeden van Bob Dylan voorgeschoteld krijg, waarbij stil zitten geen optie is en deze wordt gevolgd door "Wrap Up A Deal", een geweldige uptempo mix van punk, country en pop, die swingt als een trein en enkele tempowisselingen heeft.
Daarna zet de band me het titel nummer "On My Own" voor en hoor ik een verrukkelijke aanstekelijke pop song met invloeden van swamprock, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en egvolgd wordt door "True", een fantastische pop song, die sterke invloeden van de jaren 60 en de muziek van Bob Dylan en Donovan heeft en een aangenaam vrolijk ritme bevat, dat aanzet tot dansen.
In "Happy Man" laat Kenneth Minor me opnieuw een aanstekelijke vrolijke uptempo pop song horen, die een terugkerend ritme heeft en swingt, in "Bad Conscience Blues" krijg ik een uitstekende mix van bluesrock, pop en country voorgezet, die een slepend ritme heeft en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en in "Breach" speelt de band een swingende pop song met een terugkerend ritme, dat aanzet tot dansen.
Verder volgen "Hidden Berries", een aanstekelijke pop song met een vrolijk ritme, dat een hoog meedein gehalte heeft, "Dash Of Sadness", een lekker klinkende
song met enkele subtiel tempowisselingen, "Girl From Berlin", een prachtige song, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en invloeden van post-rock en progressieve bluesrock heeft en "My My, Hey Hey", een mooie song, die alleen begeleiding heeft van gitaar en mondharmonica en invloeden van Bob Dylan kent.

"On My Own" van Kenneth Minor staat vol heerlijke pop songs, die aanzetten tot dansen en ik kan deze schijf dan ook ten zeerste aanraden, aan liefhebbers van de betere pop.(luister naar enkele nummers van het album via de bandcamp link onder de recensie)





Review: Nazca Space Fox - Pi (Tonzonen Records, 2019) (Melodische Rock / Stonerrock)

Nazca Space Fox  uit Neu-Anspach, Friedberg en Frankfurt, Duitsland, bestaat uit: Mathias (Matze) Gaul - sologitaar en keyboards, Stafan Bahlk - basgitaar en Heiko Vollweiler - drums.
De band bracht op 11 augustus 2017 hun debuut album met gelijknamige titel uit via Tonzonen Records en als digitale download en op 27 september 2019 verschijnt de opvolger daarvan, getiteld "Pi" en deze wordt eveneens op LP, CD en als digitale download uitgebracht via Tonzonen Records.
Nazca Space Fox trad onder meer op met Powder For Pigeons, Pendejo!, Electric Moon, Giobia, The Sonic Dawn en Thundermother en was te zien op belangrijke festivals als Burg Herzberg en PsyKa.

"Pi" bevat 6 nummers, waarvan "Windhund" het eerste is en hierin speelt de band een schitterende mix van stoner, melodische en progressieve rock in een niet al te hoog tempo (luister naar dit nummer via de YouTube link onder de recensie) en deze wordt gevolgd door "Space Drift", een geweldig melodisch stonerrock nummer, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, waar invloeden van de muziek van Colour Haze in klinken en swingt.
Daarna speelt de band "Space Farm Blues", een heerlijke mix van progressieve blues en stonerrock en ook dit wordt in een gemiddeld tempo gespeeld, waarna "Hummingbird" volgt en Nazca Space Fox een stevig stonerrock nummer ten gehore brengt, dat wisselende tempo's heeft en invloeden van melodische rock bevat.
In "Showdown" laat de band me genieten van een prachtig melodisch nummer, dat enkele subtiele tempowisselingen heeft en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, dat tegen het einde iets meer snelheid krijgt en gevolgd wordt door het laatste nummer, dat "Grinder" heet, waarin de band opnieuw zo'n uitstekend swingend nummer voorschotelt, dat tijdelijk iets langzamer gespeeld wordt.

"Pi" van Nazca Space Fox is een fantastische plaat, waarmee de band me van begin to einde heeft weten te boeien en ik an deze schijf dan ook aanraden, aan een ieder, die van stoner en melodische rock houdt.






Review: Lucy Kruger & The Lost Boys - Sleeping Tapes For Some Girls (Unique Records, 2019) (Pop / Folk)

Singer/songwriter Lucy Kruger groeide op in Cape Town, Zuid-Afrika, waar ze op 4 mei 1989 haar debuut maakte met het digitale nummer "Formless (A Sleeping Tapes B Side)", waarna ze op 6 maart 2012 de band Lucy Kruger & The Lost Boys oprichtte.
Lucy Kruger & The Lost Boys bestaat uit: Lucy Kruger - zang, Andre Leo - sologitaar en zang, Lucas Swart - sologitaar en zang, Calvin Siderfin - basgitaar en Werner von Waltsleben - drums.
Op 17 juni 2014 bracht ze de digitale EP "Lucy Kruger & The Lost Boys" uit en deze werd gevolgd door het digitale debuut album "Summer's Not That Simple" (15 mei 2017, Permanent Record), "The Ocean at Night" (digitaal nummer, 19 april 2019), "Half of A Woman" (digitaal nummer, 31 mei 2019) en op 20 september 2019 verschijnt het album "Sleeping Tapes For Some Girls", waar 10 nummers op staan via Unique Records als LP, CD en als digitale download, waarbij vermeldens waardig is, dat het album werd opgenomen, net voordat Lucy in mei 2018 naar Berlijn, Duitsland verhuisde.

Het album begint met "The Ocean At Night", waarin de band een prachtig zeer rustig nummer ten gehore brengt, dat gevolgd wordt door het eveneens rustige "Mary", een uitstekende pop song met een melodisch ritme en dromerige soundscapes.
Daarna zet de band me "Digging A Hole" voor en krijg ik een opnieuw een mooie rustige song te horen, waarbij de muziek me lichtelijk aan die van Us And Them doet denken en deze wordt gevolgd door "Half Of A Woman", een prima pop song, die ook dit keer in een langzaam tempo gespeeld wordt en licht dreigende drums bevat.
In "Cotton Clouds" speelt Lucy Kruger & The Lost Boys een heerlijke dromerige pop song in een niet al te hoog tempo en in "Beloved Root" krijg ik een geweldige folk song in een gemiddeld tempo voorgeschoteld, die een aanstekelijk ritme heeft, dat tot dansen aanzet.
an volgen "The Colour Of Dirt" en daarin speelt de band weer zo'n mooie folk song en "Electric Applause", waarin ik nogmaals een heerlijke rustige pop song ten gehore brengt.
Verder volgen "Nicola's Lullaby" en hierin verandert het tempo niet en ook nu hoor ik de band weer een rustige song spelen, waarna het laatste nummer volgt, getiteld "Holding Up The Ceiling" en ik voor de laatste maal mag genieten van zo'n uitstekende mix van pop en folk.

"Sleeping Tapes For Some Girls" van Lucy Kruger & The Lost Boys is een prachtige plaat, die vol prima rustige pop songs staat en zeker bij liefhebbers van dit genre in de smaak zal vallen, maar naar mijn mening te weinig variatie heeft.(luister naar het album via de bandcamp link onder de recensie)





maandag 9 september 2019

Review: Fabienne Delsol - Four (Damaged Goods Records, 2019) (Pop / Psychedelische Pop)

Fabienne Delsol uit Limoges, Frankrijk, woont sinds 1995 te Londen, Engeland en is vanaf 1996 actief in de muziekwereld.
Eerst als zangeres van de band The Bristols (Damaged Goods Records), waarmee ze de debuut single "Questions I Can't Answer" voor Damaged Goods Records maakte.
Vervolgens verschenen er nog 2 singles plus 2 albums van The Bristols, die door Liam Watson en Ed Deegan geproduceerd werden en sinds 2004 maakt ze solo albums, waarvan het debuut album "No Time For Sorrows" (Damaged Goods Records) heet.
Daarna volgden de albums "Between You and Me" (Damaged Goods, 2004) en "On My Mind" (Damaged Goods), dat in 2004 opgenomen was, maar pas in 2010 uitgebracht werd en vermeldenswaardig is, dat Fabienne op elk album 1 of meerdere nummers in het Frans zingt.
Haar vierde album heet "Four" en hierop speelt een scala aan muzikanten mee, zoals: Ed Turner - sologitaar,  Bradley Brurgess - sologitaar, Owen Thomas - sologitaar, Neil Ainsby - sologitaar en achtergrondzang, George Miller - sologitaar, pixiephone en achtergrondzang, Tom Gardner - solo-, basgitaar en keyboards, Shane Lawlor - basgitaar, orgel, logan en achtergrondzang, liam Watson - bas-, sologitaar, drums, percussie en oscillator, Carwyn Ellis - piano, orgel, mellotron en Hammond orgel, Andrew Ralph Godleman - Hammond orge, Brian Neville - drums, Johnny Aitkin - drums, percussie en achtergrondzang en Rupert Brown - drums en percussie.

"Four", dat 11 nummers bevat en 11 oktober 2019 verschijnt, start met "See How They Run", waarin Fabienne me een jaren 60 gerelateerde pop song voorschotelt, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en gevolgd wordt door "Ladder", een swingende dansbare uptempo pop song, die enkele subtiele tempowisselingen heeft.
Daarna hoor ik "Door Knob", een rustige jaren 60 song, die lichte psychedelische invloeden bevat, "So Many Could Not", een swingende pop song met een aangenaam dansbaar ritme, die enkele tempowisselingen heeft en invloeden van psychedelische pop bevat en de cover "When I Awake" (Status Quo), waarin ze een mooie rustige psychedelische pop song ten gehore brengt, die orchestraal klinkt.
In "The Face" speelt Fabienne een pop song met een gemiddeld tempo, die een dansbaar ritme heeft en in "No Love To Give" krijg ik een uitstekende uptempo song voorgeschoteld, die swingt en jaren zestig elementen bevat.
Vervolgens hoor ik de cover "J'ai Fait De Lui Un Reve" (Francoise Hardy) en daarin zet ze me een rustige pop song voor, die gevolgd wordt door een cover van The Human Beinz song "Follow Me" en hierin krijg ik een swingende pop song te horen, die een aanstekelijk dansbaar ritme bevat.
Verder volgen "I'll Never Be Lonely Again", een prachtige rustige song met een licht psychedelisch karakter en "Hurtin' Kind", een vrolijk klinkende uptempo pop song met een aanstekelijk dansbaar ritme, dat in de jaren 60 gemaakt had kunnen zijn.

"Four" van Fabienne Delsol is een prima album, dat uitstekende songs bevat, die lekker in het gehoor liggen en ik kan liefhebbers van de betere pop dan ook aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.
Sorry! Nog geen video beschikbaar.


Review: Various Artists - From A Distant Shore - 4 Species On Display (Mega Dodo Records, 2019) (Folk)

Mega Dodo Records brengt op 8 november 2019 een album uit, getiteld "From A Distant Shore", waarop 4 Zweedse bands vertegenwoordigd zijn, die elk 3 nummers spelen, waarbij vermeldenswaardig is, dat Britt Rönnholm en Anders Hakanson van Us And Them de initiatief nemers zijn voor het samenstellen van het album.

Eve and the Last Waltz uit Stockholm, bestaat uit: Eva Lalander - zang en gitaar, Mats Grönmark - sologitaar, Calle Schoier - orgel en mellotron en Christian Sandell - drums.
De band bracht hun debuut single "Inside it All" in een beperkte oplage op rood vinyl uit via Rhythm Ace Recordings, die ook hun albums "Strange Mornings" (LP 2000, tevens als CD via Imperial Fuzz in de USA en digitale download), "Love Boat" (CD en dd, 2003), "Straight up to the Sky" (CD en dd, 2007), "Turpentine" (CD en dd, 2011), "The Shame and the Blame" (LP en dd, 11 december 2014) en "The World Has Never Been More Beautiful" (LP, CD en dd) uitbracht plus de split 7" single "The Holy Split" met Burek die zowel op zwart als geel vinyl verscheen.

Internal Planet is het alias van multi instrumentalist Ludvig Josephson, die tevens producer is bij de de Zweedse nationale radio opnamen maatschappij en al diverse muziek video's heeft uitgebracht.

Astor Wolfe spreekt met bomen, schrijft brieven aan riviergeesten en creeërt liederen waarin verdronken werelden uit onze kinderjaren opduiken om hallo te zeggen.

Us And Them is een Zweeds folk duo, dat bestaat uit: Britt Rönnholm - zang en Anders Hakanson - gitaar en synthesizer.
Het duo maakte in 2008 hun debuut met de CD “Based on a True Story”, die via het eigen Withdrawn Recordings label verscheen en vooraf gegaan werd door de EP's "Canning Oak" (2006), "Seagulls" (2006) en "Man O' Sand To Girl O'Sea" (2006), die eveneens via dit label werden uitgebracht.
Vervolgens bracht het Fruits De Mer label in 2009 de vinyl EP "Julia Dream Of All The Pretty Horses" uit, waarmee het duo lovende kritieken oogstte van Mojo en Record Collector, gevolgd in 2011 door de EP "Summerisle" (Fruits De Mer) en in 2012 bracht het Ritual Echo Records de EP "Walk Light" uit, waarna in 2014 de EP "By The Time It Gets Dark" (Fruits De Mer) verscheen.
Het Mega Dodo Records label bracht 23 oktober 2015 het album "Summer Green And Autumn Brown" op zowel 180 gram zwart vinyl uit in een beperkte oplage van 250 stuks, plus als CD digipack, maar ook verscheen er een gelimiteerde oplage van 100 stuks als 4CD, inclusief de 3 CD EP's, die via Fruits De Mer werden uitgebracht en was alleen maar via de Mega Dodo's Bandcamp pagina te koop, dus niet in de winkels.
Op 12 december 2016 is de 10" EP "Fading With The Dwindling Sun" op gekleurd vinyl via het Fruits De Mer Records label verschenen en deze bevat 5 songs, die Sandy Denny (Fairport Convention) zong, waarvan er 3 door haar geschreven zijn, plus 1 van Richard Thompson en een traditionele.
Vervolgens verscheen 20 januari 2017 hun volgende single, getiteld "When I Was Walking" via het Mega Dodo Records, in een beperkte oplage van 150 stuks op groen vinyl, die alleen bestemd was voor Mega Dodo Singles Club leden en 150 stuks op zwart vinyl voor alle andere liefhebbers.
Op 20 april 2018 verscheen hun 7" vinyl single "From The Corner Of My Eye" / "The Iron Maiden" via Mega Dodo Records die 2 digitale bonus downloads nummers bevat: "When Life Begins" en "All The Madman", waarop Astor Wolfe - zang, Dag Strömberg - dwarsfluit en Erik Håkansson - drums meespelen en deze werd in een, met de hand genummerde, beperkte oplage van 250 stuks uitgebracht en op 15 juni 2018 verscheen het tweede album van de band, getiteld "On Shipless Ocean" in een beperkte oplage op 180 gram licht blauwgroen zee kleurig vinyl en tevens als CD en digitale download via Mega Dodo Records.

Het eerste nummer van het album heet "Among Antiques", waarin Us And Them een prachtige rustige folk song met een aangenaam ritme ten gehore brengt, dat gevolgd wordt door "Emerald Green" van Astor Wolfe, een mooie opgewekt klinkende song met folklore invloeden.
Dan volgt Internal Planet met "Frame Of Riley" en hierin speelt Ludvig een licht psychedelisch folk song in een niet al te hoog tempo, waarna Eve and the Last Waltz "I Could Never Sleep" speelt en daarin maakt de band een mix van rustige muziek, noise en rock, die ik lichtelijk chaotisch vind klinken.
Daarna zet Us And Them me "In Between Times" voor en laat me genieten van een schitterende rustige folkpop song, waar het duo patent op lijkt te hebben en dit nummer wordt gevolgd door "Heart Of Pebblestone Beach" (Astor Wolfe), een uitstekende mix van pop en folk waarin het tempo niet al te hoog ligt en het ritme aanstekelijk en dansbaar klinkt.
In "Defening Moments" (Internal Planet) krijg ik opnieuw een prima licht psychedelische song voorgeschoteld en in "Walzing Birds Crowds" speelt Eve and the Last Waltz een aanstekelijke dansbare song met een hoog meedein gehalte.
Vervolgens is het de beurt weer aan Astor Wolfe, die "Liontine Looking Glass" speelt, waarin ik een mooie song te horen krijg, die enkele subtiele tempowisselingen heeft en een aanstekelijk ritme bevat, waarna "The Intruder" (Internal Planet) volgt en Ludvig me een geweldige song voorzet, die met rustige zang begint, die ondersteund wordt door een synthesizer toon, om na enkele minuten te veranderen en over te gaan in een sneller tempo, dat swingt en vervolgens opnieuw van ritme en snelheid te veranderen in een stukje psychedelische muziek.
Verder hoor ik "Relections" van Eve and the Last Waltz, een aanstekelijke song, waarbij het meedein gehalte van kracht is en als laatste speelt Us And Them "Roller Coaster" en krijg ik nogmaals zo'n fantastische folkpop song te horen, die aanzet tot dansen.

"From A Distant Shore - 4 Species On Display" van diverse Zweedse artiesten is een schitterend rustig album met prima songs, dat ik iedere folk liefhebber kan aanraden eens te gaan beluisteren.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)





Review: CoreLeoni - II (Review: CoreLeoni - II (AFM / Suburban / Bertus, 2019) (Hardrock), 2019) (Hardrock)

CoreLeoni werd opgericht door sologitarist Leo Leoni van de band Gotthard en bestaat verder uit: Ronnie Romero - zang, Jgor Gianola - sologitaar, Mila Merker - basgitaar en Hena Habegger - drums.
Op 29 september 2019 brengt de band hun tweede album "II" uit, als opvolger van "The Greatest Hits Part 1", dat 23 februaari 2018 via Frontiers Music Srl in een beperkte oplage als LP op goud vinyl werd uitgebracht en tevens op zwart vinyl, als CD en als digitale download.
Het album bevat, inclusief 3 bonus tracks, 16 nummers, waarvan 2 nieuwe, plus een cover van de John Lee Hooker song "Boom Boom Boom" (bonus).

"II" start met "Waltz No. 2", waarin ik een prachtig stukje klassieke viool muziek te horen krijg, dat in 1938 door Dmitri Shostakovich geschreven werd en gevolgd wordt door "Standing In The Light", een heerlijke swingende uptempo hardrock song met invloeden uit de jaren 80.
Daarna speelt de band "Love For Money", een aanstekelijke rock song, die diverse tempowisselingen heeft en deze gaat naadloos over in "Open Fire", die eveneens een uptempo heeft en een hoog meedein gehalte heeft, waarna "Angel" volgt en de band een uitstekende rock song ten gehore brengt, die in een vrij rustig tempo gespeeld wordt.
In "She Goes Down" krijg ik een geweldige swingende rock song te horen, die een aanstekelijk ritme heeft en sterke invloeden van de jaren 80 hardrock bands bevat, in "No Tomorrow" speelt CoreLeoni een schitterende rock song in een niet al te hoog tempo en in "I'm Your Travellin' Man" laat de band me genieten van een prima rock song met lichte progressieve bluesrock invloeden, die aanzet tot dansen.
Dan volgen "Make My Day", een fantastische uptempo hardrock song, die swingt als een trein, "Mountain Mama", een uptempo mix van progressieve blues- en hardrock, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft.
Verder hoor ik de nieuwe songs "Queen Of Hearts", een swingende uptempo rock song, die enkele tempowisselingen heeft (luister naar dit nummer via de YouTube link onder de recensie) en "Don't Get Me Wrong", een lekker in het gehoor klinkende rock song met een commercieel ritme, dat invloeden van "Eye Of The Tiger" van Survivor heeft.
Het laatste nummer heet "Il Padrino" en is net als het eerste een stukje viool muziek en dit komt uit de film The Godfather.

"II" van CoreLeoni staat vol verrukkelijke hardrock songs, waarmee de band me van begin tot einde heeft weten te boeien en ik kan deze schijf dan ook van harte aanbevelen aan hen, die van deze muzieksoort houden.