zondag 16 december 2018

Review: Reverend Horton Heat - Whole New Life (Victory Records, 2018) (Rock & Roll)

Reverend Horton Heat is het alias van zanger-sologitarist Jim Heath, als wel van zijn psychobilly trio uit Dallas, Texas, dat in 1985 werd opgericht.
In de loop der jaren is de band regelmatig van bezetting verandert en tegenwoordig uit: Jimbo Wallace - staande bas en achtergrond zang, Arunja RJ Contreras - drums en achtergrond zang en Matt Jordan - piano, orgel en achtergrond zang
De band brengt sinds 1990 albums uit via diverse labels en daarvan is "Smoke 'Em If You Got 'Em", dat via het Sub Pop label verscheen de eerste.
Daarna volgden: "The Full-Custom Gospel Sounds Of The Reverend Horton Heat" (Sub Pop, 1993), "Liquor In The Front" (Sub Pop/Interscope Records, 1994), "It's Martini Time" (Interscope Records, 1996), "Space Heater" (Interscope Records, 1998), "Spend a Night In The Box" (Time Bomb Recordings, 2000), "Lucky 7" (Artemis Records, 2002), "Revival" (Yep Roc Records, 2004), "We Three Kings" (Yep Roc Records, 2005), "Laughin' & Cryin' with The Reverend Horton Heat" (Yep Roc Records, 2009), "Rev" (Victory Records, 2014) en op 30 november 2018 verscheen het album "Whole New Life", waarop 11 nummers staan, via Victory Records.

Het album start met het titel nummer "Whole New Life", waarin de band een geweldige swingende rockabilly song ten gehore brengt, die in een vrij hoog tempo mijn gehoorgang in gespeeld wordt (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), waarna ik "Hog Tyin' Woman" hoor en de band me een uitstekende dansbare rock song voorzet, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
Daarna volgt "Hate To See You Cry", een schitterende uptempo mix van rockabilly en country, die diverse tempowisselingen heeft, die gevolgd wordt door "Got It In My Pocket", een fantastische dansbare uptempo song met surf invloeden en een hoog meezing gehalte.
In "Don't Let Go Of Me" krijg ik een heerlijke rustige ballad te horen, die enkele subtiele tempowisselingen heeft en in "Ride Before The Fall" schotelt Reverend Horton Heat me een verrukkelijk instrumentaal nummer voor, waarin invloeden van een western film sterk te horen zijn en ik me voorstel, dat ik op een paard zit, dat galopperend over de prairie gaat.
Dan hoor ik "Tchoupitoulas Street", een lekker in het gehoor klinkende rock song, die enkele tempowisselingen heeft en aanzet tot dansen en gevolgd wordt door "Sunrise Through The Power Lines" en daarin speelt de band een zestiger jaren gerelateerde song, waar beat invloeden in zitten.
Vervolgens hoor ik "Wonky", waarin de band me trakteert op een aanstekelijke swingende uptempo rock & roll song, waarbij stil zitten geen optie is.
Verder volgen "Perfect", een afwisselende rock song met een licht hypnotiserend swingend ritme en de Elvis Presley cover "Viva Las Vegas" en hierin laat de band me uitstekende uitvoering van dit nummer horen, die met terug doet verlangen naar de hoogtij dagen van Elvis.

"Whole New Life" van Reverend Horton Heat staat vol geweldige rock songs, waarmee de band me van begin tot eind heeft weten te boeien en ik kan deze schijf dan ook ten zeerste aanraden, aan een ieder die van rock & roll houdt.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Officina F.lli Seravalle - Us Frais Cros Fris Fics Secs (Zeit Interference, 2018) (Avant Garde / Elektro / Experimenteel / Industrieel)

De Italiaanse zanger, sologitarist en elektronische geluid manipulator Alessandro Seravalle uit Cervignano Del Friuli, brengt sinds 1993 muziek uit en studeerde tevens af in de filosofie.
Van 1993 tot heden is dat met Garden Wall, waarmee hij 8 albums op diverse labels uitbracht, waarna hij met Genoma in 2010 en 2014 2 albums maakte en tussentijds maakte hij in 2013 met Schwingungen 77 Entertainment een album.
In 2016 verscheen "The Book Of Job" van zijn band Sete via bandcamp, maar ook werd dat jaar onder zijn eigen naam het album "Morfocreazioni I-V" uitgebracht via het Setola Di Maiale label en op 14 november 2017 verscheen zijn CD album "Spielräume" via Zeit Interference (een sublabel van Lizard Records).
In Officina F.lli Seravalle maakte hij samen met zijn broer Gianpietro (elektronica, percussie en soundscapes) het album "Us Frais Cros Fris Figs Secs", dat 5 september 2018 via Zeit Interference, een sub label van Lizard Records, verscheen en vermeldenswaardig is dat Gianpietro ook sinds 2011 in de band Garden Wall actief is.

"Us Frais Cros Fris Figs Secs", dat 9 nummers bevat, start met "Atrofia Del Verbo", waarin een geweldig spannend avant garde voorgeschoteld krijg, dat diverse tempowisselingen en experimentele elementen bevat en gevolgd wordt door "Que Viene El Coco", een swingend experimenteel nummer met jazz en elektro invloeden.
Daarna schotelt Officina F.lli Seravalle me "Buran" voor en hoor ik een experimenteel elektronisch avant garde nummer, dat iets na de helft verandert in een schitterend licht hypnotiserend elektro nummer, waarna "Brevi Apparizioni" volgt en hierin krijg ik een heerlijk swingend drum & base nummer te horen, dat experimenteel begint en elektro en dance invloeden heeft.
In "GW150914" start de muziek dreigend en experimenteel en krijgt na korte tijd meer snelheid, waarbij de drums een hoofdrol speelt, om iets na de helft van het nummer over te gaan in een rustig experimenteel stuk, waar industriële invloeden in zitten en in "In Memoriam: Il Gabo Del Plalanet" begint de muziek met melodische geluiden, die na enkele minuten over gaan in een elektro nummer, dat een eentonig, licht hypnotiserend, ritme heeft.
Dan speelt Officina F.lli Seravalle "Padiglione 6", een uitstekend elektronisch stuk muziek, waarin de elektronische geluiden me aan die van een spelcomputer doen denken en deze krijgen steeds meer een dansbaar ritme, mede door de invloed van de swingende drums en dit wordt gevolgd door "N-A Fost Sa Fie", een fantastisch swingend licht hypnotiserend stuk rock in opposition, waarmee de band me in de ban van hun muziek krijgt en dit verandert op enkele minuten voor het einde in een rustig nummer met lichte industriële invloeden.
Het laatste nummer "Je Fais Semblant D’être Ici", is een industrieel experimenteel nummer met een eentonig ritme, waardoor de muziek licht hypnotiserend wordt.(luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie)

"Us Frais Cros Fris Fics Secs" van Officina F.lli Seravalle staat vol spannende elektronische, experimentele, industriële en elektro muziek, waarmee het duo me van begin tot einde heeft weten te boeien en ik kan liefhebbers van deze genres, deze uitstekende CD dan ook zeer aanraden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Red Stone Souls - Mother Sky (Kozmik Artifactz Records, 2018) (Hardrock)

Red Stone Souls werd in 2012 te Detroit, Michigan opgericht en bestaat uit: Ian Kirwan - zang en sologitaar, Kevin Bernard - basgitaar, Beau Felix - sologitaar en zang en Travis Erikson - drums.
De band bracht hun debuut album "Red Stone Souls" op 14 juni 2012 als digitale download uit, die gevolgd werd door: "The Slow Haze Sessions" (digitale download, 16 oktober 2013), "Die Hard Bundle" (digitale download, 21 december 2017), "Deluxe Edition Bundle" (CD en digitale download, 21 december 2017) en "Mother Sky" (CD en digitale download, 21 december 2017) en tevens verschenen 2 nummers als digitale download singles.
Op 14 december 2018 verscheen het album "Mother Sky" op LP en deze werd in een beperkte oplage op rood, wit en zwart vinyl met klaphoes uitgebracht via Kozmik Artifactz Records.

Het album, dat 7 nummers bevat, start met "Nights Watchful Eye", waarin ik de band een heerlijke swingende uptempo hardrock song hoor spelen, die enkele subtiele tempowisselingen heeft (luister naar dit nummer via de youtbe link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Void Walker", een vrij zware rock song, die swingt en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
Daarna zet de band me "Truckers" voor en hoor ik een uitstekende afwisselende rock song, die in de stijl van de jaren 70 hardrock bands gespeeld wordt, waarna ik "Before the Devil Knows You're Dead" hoor en daarin laat de band me genieten van een licht hypnotiserend nummer, dat halverwege verandert als de zang erbij komt en Red Stone Souls een stevige uptempo hardrock song ten gehore brengt.
In "Killing Fields" krijg ik opnieuw een stevige song voorgezet, die diverse tempowisselingen heeft en in "27 Moons" gaat de band verder met het maken van hun schitterende uptempo 70er jaren gerelateerde hardrock.
Het laatste nummer heet "Murder Thrills" en ook hierin krijg ik weer een swingende rock song voorgeschoteld, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, swingt en enkele prima tempowisselingen bevat.

"Mother Sky" van Red Stone Souls wordt van begin tot einde in een vrij hoog tempo gespeeld en zal zeker bij de liefhebbers van hardrock in de smaak vallen en ik kan hen, deze plaat dan ook van harte aanraden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Flibbertigibbet - Whistling Jigs To The Moon (Sommor Records, 2018) (Folk)

Toen de Ierse folk band Mellow Candle in 1974 uit elkaar ging, besloten Alison (Bools) O'Donnell - zang, gitaar, harp, tamboerijn, kazoo en bodhran en David Williams - sologitaar, bouzouki, mandoline en fluit naar Zuid Afrika te gaan en in 1977 richtten ze met Barrie Glenn - sologitaar, bouzouki, mandoline en viool en Jo Dudduing - zang, dwarsfuit, sopraan fluit, fluit en bodhran, de band Flibbertigibbet op, die tot 1984 bleef bestaan.
Samen met gastmuzikanten: Dennis Lalouette - basgitaar, Frabcesco Cignolli - viool, Nippy Cripwell - basgitaar, Colin Shapriro - fluit en Dave Lambert - viool maakten ze de LP "Whistling Jigs To The Moon" in 1978, die door stanyan Records in Zuid Afrika werd uitgebracht en in 1996 op CD verscheen via Kissing Spell, waarna het album nog enkele keren werd her uitgegeven.
Op 5 december 2018 werd de plaat, die 14 nummers bevat, voor het eerst op vinyl her uitgebracht door Sommor Records en tevens verscheen het album via dit label op CD.

Het eerste nummer van het album heet "The Blackleg Miner" en daarin hoor ik de band een korte swingende folk song spelen, waar enkele prima tempowisselingen in zitten en dit nummer wordt gevolgd door "Little Roving Sailor", een uptempo song, waarbij stil zitten geen optie is, waarna het mooie rustige "Mariner Blues" volgt .(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna hoor ik "The Black Cap", een vrolijk klinkende song met een aanstekelijk ritme, waarna de band "An Suisin Ban (The White Blanket)" ten gehore brengt en me een schitterende Ierse folk song voorschotelt, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en gevolgd wordt door "Medley: The Rose Tree / The Chanter's Song / Humours Of Whiskey", een heerlijk dansbaar instrumentaal stukje folk.
In "Blackberry Bush / Blackberry Blossom" gaat Flibbertigibbet verder met het maken van aanstekelijke swingende folk, die zeer dansbaar is, in de titel song "Whistling Jigs To The Moon (The Dancing Master's Reel)" laat de band me genieten van een traditioneel klinkende Ierse song, die diverse tempowisselingen heeft en in "The Brisk young Widow (sheffield Hornpipe)" houdt de band me in beweging door een geweldige swingende song te spelen, waarbij stil zitten geen optie is.
Dan hoor ik "Seafarer", een prachtige rustige song, die gevolgd wordt door "Shepherd O Shepherd / Linnen Hall", een kort aanstekelijk swingend instrumentaal  nummer en "The Green Cokade", een verrukkelijke song, die een hoog meedein gehalte heeft.
Verder zet de band me "Four Drunken Maidens (Rolling In The High Grass)" voor, een lekker in het gehoor klinkende song en "Episodes", een uitstekende rustige folk song, die traditionele elementen bevat.

"Whistling Jigs To The Moon" van Flibbertigibbet is een heerlijke plaat, die vol mooie folk songs staat en ik kan iedere liefhebber van dit genre deze schijf  dan ook van harte aanbevelen.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





maandag 10 december 2018

Review: Lifestream - Diary (Lizard Records, 2018) (Progressieve Rock)

Lifestream werd in 2006 te Prato, Italië opgericht en bestaat uit: Alberto Vuolato - solo- en slaggitaar, Andrea Cornuti - basgitaar, Andrea Franceschini - piano en keyboards en Paolo Tempesti - zang en drums.
Nadat ze in 2008 2 band wedstrijden hadden gewonnen, bracht de band op 20 december 2008 hun debuut EP "Empire Of Lies" als gratis digitale download uit, waarna op 11 januari 2014 de gratis digitale download single "Cover" verscheen en op 15 september 2018 werd hun debuut album "Diary", dat 8 nummers bevat, via Lizard Records op CD en als digitale download uitgebracht.

Het eerste nummer van het album heet "Dreamer" en daarin brengt de band een fantastische progressieve rock song ten gehore, die in een gemiddeld tempo gepeeld wordt, waar enkele tempowisselingen in zitten en invloeden van jaren 70 bands heeft en deze verandert iets over de helft in een rustig stuk muziek, om tegen het einde terug te keren naar het rock tempo en dit nummer wordt gevolgd door "Built From The Inside", een schitterende afwisselende symfonische rock song met lichte invloeden van de muziek van Jethro Tull en melodische hardrock bands als Europe.
Daarna schotelt de band me "The Shy Tree" voor en hoor ik een rustig startende melodische song, die hardrock invloeden heeft en halverwege iets meer snelheid krijgt en gevolgd wordt door "Sound Of The Earth", een heerlijke swingende mix van symfonische en melodische rock, die een gemiddeld tempo en progressieve rock invloeden heeft.
In "Discoveries", dat uit 4 delen bestaat, (I. "The Wicked Picture", II. "The Dreadful Experiment", III. A Shapeless Journey en IV. Discoveries"), begint de muziek opnieuw rustig en zet Lifestream me na korte tijd een een stevige rock song voor, die even laten weer van tempo verandert en langzamer wordt, waar progressieve rock invloeden aan toegevoegd worden, om halverwege meer snelheid te krijgen en over te gaan in een uitstekend hardrock nummer, dat nogmaals verandert en weer rustig gespeeld wordt, waarbij de piano een belangrijke rol heeft en enkele minuten voor het einde symfonisch wordt en hierin zitten invloeden van de band Yes.
Dan krijg ik "Whispers" voorgezet en hierin laat Lifestream me genieten van een prachtige symfonische rock song, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en verder gaat in het bijna 16 minuten durende "Over The Rippling Waters", dat 5 delen bevat (I. The Middle Of Nowhere", II. Unconscious Trek", III. "The Faceless Army", IV. Interstellar Mayhem" en V. "Clear As A Bell") en daarin hoor ik band een heerlijke melodische rock song in een rustig tempo spelen, dat na 3 minuten verandert en de band over gaat op het spelen van ruimtelijke synthesizer klanken, die een minuut later veranderen in een aanstekelijk stuk progressieve rock, waar diverse tempowisselingen in zitten.
Vervolgens verandert de band de muziek nogmaals en krijg ik een heftige mix van symfonische en progressieve rock te horen, die na korte tijd rustiger en melodischer wordt, om al snel weer over te gaan in een uptempo rock nummer, dat tegen het einde iets rustige wordt.
Het laatste nummer is de titel van de CD "Diary" en dit is een gedeelte van “E Mi Viene Da Pensare”, dat oorspronkelijk van de Italiaanse progressieve rock band Banco Del Mutuo Soccorso is.
Hierin speelt de band weer zo'n verrukkelijke rock song, die enkele tempowisselingen heeft en invloeden uit de jaren 70 progressieve rock heeft en deze wordt 18 seconden gestopt, om dan met rustige zang begeleidt door piano klanken weer tot het einde gespeeld te worden.

"Diary" van Lifestream is een fantastische melodische progressieve rock CD met symfonische rock invloeden en ik kan iedere liefhebber van deze genres, deze schijf dan ook aanraden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Monjoie - And In Thy Heart Inurn Me (Lizard Records, 2018) (Pop / Jazz / Folk)

De Italiaanse band Monjoie uit Loano werd in 1999 opgericht en bestond in eerste instantie uit: Alessandro Bocchi - zang, sologitaar, tampura, keyboards en basgitaar, Valter Rosa - sologitaar, bouzouki, oud en mandoline, Roberto Rosa - basgitaar en percussie, Nico Immordino - drums en percussie, Alessandro Mazzitelli - keyboards en synthesizer en Davide Baglietto - fluiten, doedelzakken, keyboards en percussie.
Nadat de band van 2005 tot 2011 uit elkaar gegaan was, veranderde de band bezetting bij de her oprichting en bestaat nu uit: Alessandro Bocchi - zang, sologitaar, tampura, keyboards en basgitaar, Valter Rosa - sologitaar, bouzouki, oud en mandoline, Ivan Ghizzoni - basgitaar, Alessandro Mazzitelli - synthesizer en keyboards en Davide Baglietto - fluiten, doedelzakken, keyboards en percussie en Davide Bonfanti - drums.
De band heeft in navolging van hun eerdere CD's: "Contravveleno"(Eigen Beheer, mp3's, 2002), "Il Bacio Do Polifemo" (Ethnoworld Records, CD, 2004) en "Affetto E Attrazione" (Lizard Records, CD, 2012) op 13 juli 2018 het CD album "And In Thy Heart Inurn Me" uitgebracht via Lizard Records.

"And In Thy Heart Inurn Me", dat 15 nummers bevat, start met "The World Is Too Much With Us", waarin Monjoie een prachtig nummer speelt, dat jazz invloeden van de muziek van The Peddlers heeft en in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en gevolgd wordt door "I Cannot Exist Without You", een lekker in het gehoor klinkende mix van pop en jazz met een aanstekelijk ritme (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), waarna "Ah! Sun Flower" volgt en de band een schitterende licht hypnotiserende song ten gehore brengt, die een terugkerend piano ritme bevat.
Daarna krijg ik "London" te voorgezet, een mooie pop song met jazz invloeden, die in een vrij rustig tempo gespeeld wordt en gevolgd wordt door "The Human  Abstract", waarin de band eveneens een rustige song speelt, waarna "A Slumber Did My Spirit Seal" volgt en ik een geweldige zware rustige song voorgeschoteld krijg, die me lichtelijk aan de filmmuziek van Ennio Morricone doet denken en daarin is de hoofdrol voor de piano.
In "The Day Is Gone" laat Monjoie me genieten van een schitterende aanstekelijke mix van pop en folk, waarbij stil zitten geen optie is en in "You Say You Love" zet de band me een heerlijke pop song voor, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en aan hoog meedein gehalte heeft en in "The Sick Rose" krijg ik opnieuw een uitstekende pop song voorgezet, waarin de muziek aangenaam klinkt en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
Dan hoor ik "Daffodils", een rustige pop song, die gevolgd wordt door "Introduction", een verrukkelijke melodische mix van pop en folk en "To Sleep", een rustige pop song, waarin de piano en viool de belangrijkste ingrediënten zijn.
Vervolgens hoor ik "Never Seek To Telll Thy Love", waarin de band verder gaat in het maken van hun mooie rustige pop en in "O Solitude!" is dat niet anders en hoor ik de band weer zo'n prima pop song in een gemiddeld tempo spelen, waarna het laatste nummer volgt, getiteld "Eternity /  Auguries Of Innocence" en ook daarin speelt de band een uitstekende rustige pop song.

"And In Thy Heart Inurn Me" van Monjoie is een vrij rustige CD, die vol prachtige nummers staat, waarmee de band me geen moment verveeld heeft met als uitschieter "A Slumber Did My Spirit Seal" en ik kan deze schijf dan ook aanraden, aan een ieder, die van de betere pop houdt.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Slovo Mira - Black Fjord And The End Of The World (Tonzonen Records, 2018) (Progressieve Rock)

Het Russische collectief Slovo Mira werd in juni 2017 te St. Petersburg en Moskou, opgericht en bestaat uit: George Nefedov - zang, klokkenspel en balalaika, Kamille Sharapodinov - Sologitaar, elektronica en loops, Alexander Vorontsov - fretless basgitaar, Nick Samarin - keyboards, theremin en dubbele basgitaar en Viktor Tikhonov - drums, percussie en synthesizer.
De leden spelen in diverse bekende bands, zoals: IWKC (I Will Kill Chita) (Nick), The Grand Wastoria en Legendary Flower Punk (Kamille), Adaen (Alexander) en Kshettra en Detieti (Viktor).
De band bracht hun debuut album met gelijknamige titel op 30 oktober 2017 als digitale download uit en op 14 december 2018 verschijnt het album "Black Fjord And The End Of The World", via Tonzonen Records, in een beperkte oplage van 300 stuks op doorzichtig vinyl, gestoken in een klaphoes, die een exclusieve poster van Sophia Miroedova bevat, in een beperkte oplage van 500 stuks als digipack CD en tevens als digitale download.

Het album, dat 3 nummers bevat, start met "Towards The Northern Island / Multicolored Flow / Glide To Fate", dat iets meer dan 23 duurt, waarin ik de band experimenteel hoor beginnen, die na bijna 5 minuten over gaan in een krautrock ritme met melodische psychedelische invloeden, waarna er tegen het einde lichte jazz invloeden bij komen.
Dit nummer loopt over in het titel nummer "Black Fjord And The End Of The World", dat eveneens experimenteel start en na korte tijd verandert in een licht psychedelisch nummer met jazz invloeden, dat een licht hypnotiserend ritme en een aanstekelijk ritme heeft, waar dub invloeden in te ontwaren zijn.
Het derde en laatste nummer heet "The New Land" en daarin laat de band me nogmaals genieten van een melodisch progressief rock nummer, dat jazz invloeden en  diverse tempowisselingen heeft.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)

"Black Fjord And The End Of The World" van Slovo Mira is een heerlijke plaat, die 3 schitterende afwisselende nummers bevat, waarmee de band me van begin tot eind heeft weten te boeien en ik kan deze schijf dan ook van harte aanbevelen, aan elke liefhebber van improvisaties en progressieve en melodische rock.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl