maandag 21 september 2020

Review: Schwarzer Engel - Kreuziget Mich (Massacre Records, 2020) (Gothic / Metal)

Schwarzer Engel uit Duitsland werd in 2007 opgericht en bestaat uit: Dave Jason - zang, sologitaar en programmering, Vincent Hübsch - sologitaar, Timo Joos - sologitaar, Bert Oeler - basgitaar en Tino Calmbach - drums.
De band bracht hun debuut album "Apokalypse" in 2010 uit en deze werd gevolgd door: "Geister Und Dämonen" (EP, 2010), "Träume Einer Nacht" (album, 2011), "Schwarze Sonne (EP, 2013), "In Brennenden Himmeln" (album, 2013), "Imperium I - Im Reich Der Götter"(album, 2015), "Götterfunken" (EP, 2016), "Imperium II – Titania" (album, 2016), "Sinnflut" (EP, 2017), "Kult Der Krähe" (album, 2018) en "Kreuziget Mich" (EP, 2020), die als CD en als digitale download via Massacre Records op 2 oktober 2020 verschijnt en voorloper is van het nog uit te brengen album "Sieben".

De EP bevat 4 nummers en begint met het titel nummer "Kreuziget Mich", waarin de band een schitterende mix van gothic en metal in een gemiddeld tempo speelt, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en deze wordt gevolgd door "Teufel", een uptempo mix van metal en disco, die tempowisselingen heeft en aanzet tot dansen. 
Daarna volgen "Paradies" (Orchestral Soundtrack), een fantastisch instrumentaal orkestraal nummer, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en "Kreuziget Mich" (Club-Remix), een heerlijke swingende dansbare song, die subtiele tempowisselingen heeft en een aanstekelijk ritme bevat.

"Kreuziget Mich" van Schwarzer Engel is een zeer dansbare EP, waarin de band een mix maakt van metal, disco en gothic en ik kan liefhebbers van dansbare muziek dan ook aanraden, deze CD eens te gaan beluisteren.(luister naar stukjes van de EP via de youtube link onder de recensie)






Review: Circuline - Circulive New View (Inner Nova Music, 2020) (Progressieve Symfonische Rock)

Circuline uit New York, Amerika, bestaat na enkele bezettigwisselingen uit: Natalie Brown - zang en percussie, Andrew Colyer - keyboards, zang en percussie, William “Billy” Spillane - zang, ritmegitaar en percussie, Alek Darson - solo- en ritmegitaar, Joel Simches - basgitaar, baspedalen, akoestische gitaar en drums en Darin Brannon - drums en keyboards.
De band, die eerder bekend stond onder de naam Downig Grey, bracht op 21 april 2015 hun debuut album "Return" als CD en als digitale download uit en deze werd op 5 mei 2016 gevolgd door "Counterpoint" (CD en dd) en op 18 mei 2018 door "CircuLive::Majestik" (CD+DVD, CD+Blu-Ray en dd).
Op 9 oktober 2020 verschijnt hun album "Circulive New View", waarop 13 nummers staan, via Inner Nova Music als CD+DVD+Blu-Ray en als dd.
De live opnamen komen van hun optreden tijdens het Union Country Performing Arts Center te Rahway, New Jersey, die gemaakt werden op 14 oktober 2017 bij het eerste jaar van het International ProgStock Festival.
Vermeldenswaardig is nog, dat de Blu-Ray het concert met backstage audio commentaar bevat.

Het album start met "Intro + Erosion", waarin met een aankondiging begonnen wordt, waarna de band met een korte intro volgt, om de muziek te beginnen met "Black Sun", een fantastisch uptempo instrumentaal symfonisch nummer, dat swingt als een trein en dit wordt gevolgd door "One Wish", een prachtige rustige song, die invloeden van symfonische rock bevat en halverwege meer snelheid en progressieve rock invloeden krijgt, waardoor de muziek begint te swingen, om tegen het einde terug te keren in een rustig tempo.
Daarna volgen "Nautilus", een schitterende progressieve rock song, die tempowisselingen bevat, "Piano Challenge", waarin de band me trakteert op verrukkelijk 
stuk piano muziek, dat invloeden van klassiek en progressieve rock bevat en "Hollow", een mooie rock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, diverse tempowisselingen heeft, swingt en progressieve rock invloeden bevat.
In "Return" zet Circuline me een heerlijke, vrij rustige, folkpop song voor, die akoestisch gespeeld wordt, in "Fallout Shelter" laat de band me genieten van een lekker in het gehoor klinkend instrumentaal symfonisch nummer, dat tempowisselingen bevat en in "Pale Blue Dot" krijg ik een geweldige aanstekelijke rock song te horen, die invloeden van symfonische rock en een terugkerend ritme heeft.
Dan volgen "Forbidden Planet + Drum Feature", een prima poprock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en enkele minuten voor het einde een drumsolo bevat en "Inception", een uitstekende vrij rustige poprock song met symfonische invloeden.
Verder speelt de band "Summit", een puike symfonische rock song, die tempowisselingen heeft, waarin de band de medewerkers en het publiek bedankt en tevens de band voorstelt en het concert afsluit met "Stereotypes", een schitterende symfonische rock song, die een aanstekelijk ritme heeft en tempowisselingen bevat en bij tijd en wijle swingt.

"Circulive New View" van Circuline is een fantastische CD, die vol progressieve symfonische nummers staat, waar ik vanaf begin tot einde van genoten heb en ik kan deze schijf dan ook van harte aanbevelen aan iedere liefhebber van deze muzieksoorten.(luister naar een promo voor dit album via de youtube link onder de recensie)






Review: The Ghiblis - Domino (Circolo Area Pirata Records, 2020) (Surf / Rock & Roll)

The Ghiblis uit Piacenza, Italië, bestaat uit: Sig.Piero - sologitaar, Zilion  - basgitaar, Nick - drums en Dandy Lo - saxofoon.
Op 18 mei 2018 verscheen hun debuut album "Surfinia" als CD in een beperkte oplage van 200 stuks via Area Pirata Records en als digitaal album en deze werd op 17 juni 2019 gevolgd door de single "Morpheus"/"Oki Doki".
Hun tweede album "Domino", waarop 11 nummers staan, waaronder de single, verschijnt op 28 september 2020 via Circolo Area Pirata Records als CD in een beperkte oplage van 300 stuks en als digitale download.

Het eerste nummer van het album heet "La Nana", waarin de band een fantastisch swingend uptempo surf nummer ten gehore brengt, dat de sfeer van de jaren 60 uitwasemt en enkele subtiele tempowisselingen heeft en gevolgd wordt door "La Danza Del Toro", een heerlijk stukje surf, dat rock & roll invloeden bevat en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)
Daarna volgen het titel nummer "Domino", een lekker in het gehoor klinkend nummer, dat filmmuziek invloeden heeft, "The Dachshund Walk", dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en de A kant van de single, "Morpheus", een puik nummer met een aanstekelijk ritme.
In "Slow Grind" laat de band me genieten van een uitstekend rustig nummer, dat een slepend ritme heeft, in "No Shortcut" speelt The Ghiblis een dansbare uptempo mix van rock & roll en surf, die swingt en ook in de B kant van de single ,"Oki Doki", schotelt de band me een verrukkelijk uptempo nummer voor, dat een terugkerend ritme heeft en swingt.
Verder volgen "Gonzo Twist", een schitterend nummer, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een terugkerend ritme heeft, "Landing Place", dat swingt als een trein (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en "Yasega Wat", een nummer, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk swingend ritme heeft.

"Domino" van The Ghiblis is een heerlijke CD, waarmee de band me terug in de tijd heeft weten te brengen en de sfeer van de jaren 60 nog even heeft laten beleven en ik kan deze schijf dan ook sterk aanraden aan hen, die van jaren 60 muziek en surf houden,






Review: Molior Superum - Into The Sun (Ozium Records, 2020) (Hardrock)

Molior Superum uit Gothenburg, Zweden bestaat uit: Carl Isaksson - zang en sologitaar, Lars Sandström - basgitaar en synthesizer, Oskar Öberg - sologitaar en akoestische gitaar en Jens Fuglede - drums, percussie en zang. 
De band bracht hun debuut single "Towards The Haze" op 20 januari 2011 als digitaal nummer uit en deze werd gevolgd door het debuut album "Into The Sun", dat
op 3 november 2012 als digitale download verscheen.
Daarna volgden: "The Inconclusive Portrait" als 7" single in een beperkte oplage van 50 stuks op paars vinyl via H42 Records, als 7" single in een beperkte oplage van 100 stuks op groen vinyl via H42 Records, als 7" single in een beperkte oplage van 140 stuks op zwart vinyl via H42 Records en als digitale download (5 juni 2014), "Electric Escapism" als 12" EP in een beperkte oplage van 200 stuks op zwart vinyl en als dd, 30 december 2014, "Sweet Oblivion" (dd, 14 januari 2019) en "As Time Slowly Passes By ..." als LP in een beperkte oplage van 300, waarvan 100 op wit vinyl, 100 op zwart vinyl en 100 op doorzichtig rokerig vinyl (29 maart 2019) en tevens in een zeer beperkte oplage als CD via Ozium Records en als dd (10 juli 2020).
"Into The Sun" is op 10 juli 2020 via Ozium Records in een beperkte oplage her uitgebracht als CD en hierop wordt de band bijgestaan door: Lukas Väremo - vleugel, elektrische piano en orgel (2 nummers) en Kalle Lilja - sologitaar (2 nummers) en vermeldenswaardig is nog, dat de oorspronkelijke uitgave 8 nummers bevat en de CD 2 extra nummers heeft.

Het album begint met "Decibel Grand", waarin de band een geweldige stevige mix van bluesrock en stoner rock speelt, die sterke jaren 70 invloeden bevat en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, waarna "Sad Man's Boogieland" volgt en ik een heerlijke uptempo rock song voorgeschoteld krijg, die swingt als een trein en enkele tempowisselingen bevat.
Daarna volgen "Moralsoffan", een in het Zweeds gezongen rock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, invloeden van hardrock en bluesrock heeft en tempowisselingen bevat, "Snygg Och Stark", een uitstekende Zweeds gezongen uptempo rock song, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en "Towards The Haze", een fantastische hardrock, die een terugkerend ritme heeft.
In "Plainrider" laat Molior Superum me genieten van een stevige uptempo rock song, die enkele tempowisselingen heeft, in "Blå Fålens Vals" schotelt de band me een schitterend instrumentaal melodisch progressief rock nummer voor, dat in een gemiddeld tempo gespeel wordt en swingt en in "Bortom Solens Sfär" hoor ik de band een prachtige rustige melodische song spelen, die tempowisselingen heeft en een terugkerend ritme bevat.
Verder volgen de bonus nummers, waarvan de eerste, "The Alchemist", een lekker in het gehoor klinkende hardrock song is, die een aanstekelijk dansbaar ritme bevat, waarbij stil zitten geen optie is, tempowisselingen heeft en het tempo naar het einde toe steeds meer opgevoerd wordt en "Our Lady Above The Stars", een puike uptempo rock song met een aanstekelijk terugkerend ritme, dat aanzet tot meebewegen en tempowisselingen.

"Into The Sun" van Molior Superum is een verrukkelijke plaat, die vol lekkere rock nummers staat, waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik kan deze schijf dan ook zeer aanbevelen aan liefhebbers van hardrock en jaren 70 rock.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Automatism - Immersion (Tonzonen Records, 2020) (Psychedelische Rock)

Automatism werd in het voorjaar van 2017 te Stockholm, Zweden, opgericht en bestaat uit: Hans Hjelm - sologitaar, Gustav Nygren - sologitaar, Mikael Tuominen - basgitaar en Jonas Yrlid - drums.
De bandleden spelen ook in andere in bands zoals: Kungens Män (Hjelm en Tuominen), New Rose (Nygren) en Partikel (Yrlid).
Op 16 september 2017 verscheen hun debuut digitale nummer "Standing Wave", waarna het debuut album "From The Lake" op 20 juli 2018 volgde, dat 6 nummers bevat, waarop de gastmuzikanten: Andreas Axelsson - percussie, Peter Erikson - drum machine en synthesizer en Jesper Skarin -  drums en percussie mee spelen en de opnames hiervan zijn live in de studio opgenomen, waarna de overdubs werden toegevoegd.
Het album werd in een beperkte oplage van 500 stuks op oranje zwart marmerkleurig vinyl en in een beperkte oplage van 500 stuks als digipack CD via Tonzonen Records uitgebracht, waarna de split EP "Sonar", die samen met de band Pavillon gedeeld werd, verscheen in een beperkte oplage van 300 stuks (Tonzonen Records).
Vervolgens verscheen "Into the Sea" (beperkte oplage van 300 stuks op licht groen marmerkleurig vinyl EP, 19 juli 2019, Tonzonen Records) en op 18 september 2020 wordt het album "Immersion", waarop 6 nummers staan, in een beperkte oplage van 300 stuks op wit vinyl door dit label uitgebracht, dat tevens als CD en als digitale download verschijnt.
Hierop spelen gastmuzikanten Jesper Skarin - percussie (alle nummers), Per Wiberg (alle nummers) en Jakob Sjöholm (1 nummer) mee.

Het album start met "Heatstroke #2", waarin de band een schitterend rock nummer met een terugkerend ritme ten gehore brengt, dat invloeden heeft van progressieve rock en krautrock en swingt (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Falcon Machine", een swingend stuk progressieve rock met krautrock invloeden en een licht  hypnotiserend terugkerend ritme, waarbij stil zitten geen optie is.
Dan volgen "Monochrome Torpedo", een geweldig nummer, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, een terugkerend ritme heeft en melodische invloeden bevat en "New Box", waarin Automatism een verrukkelijke dansbare mix speelt van Oosterse ritmes, progressieve en psychedelische rock.
Verder hoor ik "Smoke Room", een fantastisch progressief rock nummer, dat melodische invloeden heeft en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en "First Train", een lekker in het gehoor klinkend nummer, dat een terugkerend ritme heeft en aanzet tot meebewegen met de muziek.

"Immersion" van Automatism is een uitstekende plaat, die me van begin tot einde heeft geboeid en ik kan liefhebbers van progressieve rock deze schijf dan ook zeer aanraden.




Review: The Lurkers - Sex Crazy (Damaged Goods Records, 2020) (Punk)

The Lurkers uit Uxbridge, London, England werd in het najaar van 1976 opgericht en bestond uit: Pete "Plug" Edwards -  zang, Pete Stride - sologitaar, Nigel Moore - basgitaar en Pete "Manic Esso" Haynes - drums, maar na enkele repetities werd Edwards vervangen door Howard Wall.
Na optredens gedaan te hebben in de Roxy Club te Londen, werd ook Moore vervangen en vulde Arturo Bassick zijn plaats in.
De band bracht hun debuut single "Shadow" / "Love Story" in juli 1977 via Beggars Banquet uit en deze werd gevolgd door "Freak Show" / "Mass Media Believer" (oktober 1977, Beggars Banquet) en "Ain't Got A Clue" / "Ooh Ooh I Love You" (mei 1978, Beggars Banquet) en deze single kwam op de 45ste plaats in de UK Singles Chart terecht.
In juni 1978 werd hun eerste album "Fulham Fallout" via Beggars Banquet uitgebracht en haalde de 57ste plaats in de Albums Chart.
Vervolgens bracht de band tot 2019 via diverse labels en in verschillende formaties nog 22 LP's, waarvan 3 live en 14 compilatie albums, 3 EP's en 12 singles uit en ging verschillende malen uit elkaar, om weer opnieuw te starten en sinds 2016 bestaat de band uit de originele leden: Pete Stride - sologitaar, Nigel Moore - basgitaar en Pete "Manic Esso" Haynes - drums, die samen met Danie Centric - zang op 24 november 2017 de 7" EP "High Velocity" uitbracht via Human Punk en Damaged Goods Records in een beperkte oplage van 500 stuks op roze vinyl.
Op 25 februari 2019 verscheen hun 7" single "Electrical Guitar", met zangeres Danie Cox (The Featherz), die Danie Centric vervangen heeft, via Damaged Goods Records in een beperkte oplage van 750 stuks op doorzichtig zwart vinyl en op 25 september 2020 brengt Damaged Goods Records hun single "Fits You Like A Glove"/ "When You Are Borderline" in een beperkte oplage van 500 stuks op 7" geel vinyl uit als voorloper van hun album "Sex Crazy", dat 9 oktober 2020 verschijnt, 13 nummers bevat en als LP in een beperkte oplage van 500 stuks op roze en 500 stuks op groen vinyl en als CD via Damaged Goods Records wordt uitgebracht door de band.

Het eerste nummer van het album is de single "Fits You Like A Glove", waarin The Lurkers me laten genieten van een schitterende uptempo punkrock song, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en deze wordt gevolgd door "Axe Static Meltdown", een heerlijke swingende rock song, die sterke eind jaren 70 invloeden
heeft.
Daarna volgen "London Jeepster", een melodische song, die invloeden van punkrock en pop heeft en in een aanstekelijk dansbaar ritme gespeeld wordt, het titel nummer "Sex Crazy", een geweldige swingende uptempo song, waarbij stil zitten niet aan de orde is en "The Boys In The Corner", een uitstekende swingende aanstekelijke mix van pop en punk, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en enkele subtiele tempowisselingen heeft.
In "Approaching System Overload" speelt The Lurkers een schitterende uptempo song, die een dansbaar ritme heeft, in "High Velocity" krijg ik een verrukkelijke snelle rock song voorgeschoteld, die swingt en in "Tracey Vs Julia" laat de band me nogmaals genieten van zo'n swingende uptempo rock song, waarbij stil zitten geen optie is.
Dan volgen "Magical Times", waarin de band opnieuw een swingende uptempo song ten gehore brengt, "This Is Your Revolution" en hierin gaat de band verder met het maken van hun prima punkrock, die in een vrij hoog tempo gespeeld wordt en het op single verschenen "Electrical Guitar", schotelt de band me een fantastische aanstekelijke uptempo punkrock song voor, waarbij stil zitten geen optie is en deze had eind jaren 70 gemaakt kunnen zijn.
Verder hoor ik "Doll Number Five", eveneens weer een swingende uptempo song en "Quiet As A Mouse" en ook daarin zet de band me weer zo'n puike uptempo song voor, die een zeer dansbaar ritme heeft.

"Sex Crazy" van The Lurkers is een zeer swingende plaat, die vol vrolijk klinkende uptempo punkrock nummers staat en de sfeer van eind jaren terug brengt en ik kan liefhebbers van deze muzieksoort deze schijf dan ook sterk aanbevelen.

Sorry! Nog geen video beschikbaar.













Review: Dead Quiet - Truth and Ruin (Artoffact Records, 2020) (Hardrock)

Dead Quiet uit Vancouver, Canada werd in 2014 opgericht en bestaat tegenwoordig uit: Kevin Keegan - zang en sologitaar, Brock MacInnes - sologitaar, Mike Grossnickle - basgitaar, Mike Rosen - keyboards en achtergrondzang (die Willow Gamberg vervangen heeft) en Jason Dana - drums.
De band bracht hun debuut album "Dead Quiet" op 5 augustus 2015 als CD en als digitale download uit via Artoffact Records en deze werd op 3 november 2017 gevolgd door "Grand Rites", die als CD, als 2LP op zwart vinyl, als 2LP op doorzichtig blauw vinyl, als 2LP als test persing en als dd verscheen en op 11 september 2020 brengt de band hun derde album "Truth and Ruin" via Artoffact Records in een beperkte oplage als LP in een doorzichtig marmer kleurig met zwart gespetterd vinyl plus 2 zijden bedrukt T-shirt uit en tevens in een beperkte oplage van 200 stuks als LP in een doorzichtig marmer kleurig met zwart gespetterd vinyl, in een zeer beperkte oplage van 5 stuks als test persing LP, in een beperkte oplage als CD plus 2 zijden bedrukt T-shirt, als CD inclusief een boekje en als dd.

Het album, dat 7 nummers bevat, start met "Atoned Deaf", waarin de band een heerlijke zware rock song ten gehore brengt, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, een aanstekelijk ritme heeft en tempowisselingen bevat en deze wordt gevolgd door "Forever Unsung", een geweldige rock song, die een terugkerend ritme heeft en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en halverwege iets meer tempo krijgt.
Daarna volgen "Of Sound And Fury", een uitstekende swingende hardrock song, die een aanstekelijk ritme heeft en de titel song "Truth And Ruin", een prachtige vrij rustige rock song met subtiele tempowisselingen, die iets over de helft van het nummer versneld wordt en over gaat in een fantastisch stuk hardrock.
In "Partial Darkness" krijg ik opnieuw een puike rock song voorgezet, die tempowisselingen heeft en swingt, in "The Sign Of A Sealed Fate" laat de band me genieten van een stevige hardrock song, die tempowisselingen bevat en in "Cold Grey Death" hoor ik de band een verrukkelijke rock song spelen, die invloeden van hardrock, stoner en progressieve rock bevat en tempowisselingen heeft.

"Truth and Ruin" van Dead Quiet is een prima hardrock album, dat me geen moment verveeld heeft en ik kan liefhebbers van dit genre deze schijf dan ook van harte aanbevelen.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Mesmerising - The Clutters Storyteller (Lizard Records, 2020) (Progressieve Rock)

Mesmerising is het pseudoniem van Davide Moscato - zang en toetsenbord (Track 3 en 4), die samen met Fabio Zuffanti - basgitaar, Simone Amodeo - sologitaar, Giovanni Pastorino - vleugel, Hammond orgel, mellotron en Moog synthesizer, Martin Grice - dwarsfluit en saxofoon en Paolo Tixi - drums de band vormt.
Mesmerising maakte 2 albums, namelijk: "The Golden Dawn Of The Tramp" (Lizard Records, 2012) en "Mental Maze" (Lizard Records, 2016) en op 29 juni 2020 verscheen zijn derde via Lizard Records, getiteld "The Clutters Storyteller", waar 10 nummers op staan.
Vermeldenswaardig is het feit, dat dit album tussen 2017 en 2018 opgenomen werd, kort na de tragische dood van Davide's moeder, aan wie deze CD dan ook is opgedragen.

Het album begint met het korte "Feel..", waarin de band een kort triest aandoend symfonisch nummer van 1 minuut ten gehore brengt, dat overloopt in ".... My Dream", een prachtige melodische rock song, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en gevold wordt door "Ballad Of A Creepy Night", een heerlijke mix van jazz en symfonische rock, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk dansbaar ritme heeft.
Daarna volgen "Slave Of Your Shell", een uitstekende dansbare rock song met tempowisselingen, "Underground", een mooie melodische poprock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, symfonisch klinkt, tempowisselingen heeft en progressieve rock invloeden bevat en "The Vortex", waarin Mesmerising me een geweldige progressieve symfonische song voorschotelt, die tempowisselingen heeft en een aanstekelijk ritme bevat.
In "False Reality" krijg ik een rustige song te horen, die een enigszins trieste ondertoon bevat, in "In A Different Dimension" hoor ik een schitterende rustige song, die subtiele tempowisselingen heeft en in "The Man Who's Sleeping" krijg ik een verrukkelijke uptempo progressieve rock song voorgezet, die swingt en een aanstekelijk ritme heeft en jazz invloeden en tempowisselingen bevat.
Als laatste hoor ik "The Last Time You Called My Name", een prima pop song met tempowisselingen, waar hij al zijn gevoelens in gestoken lijkt te hebben en dit nummer wordt afgesloten met het geluid van de zee.

"The Clutters Storyteller" van Mesmerising is een prima album, dat vol mooie, vrij rustige songs staat, die invloeden van progressieve en symfonische rock bevatten en ik kan liefhebbers van deze genres dan ook aanraden notie te nemen van deze schijf.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




zaterdag 12 september 2020

Review: Son Of A Witch - Commanded By Cosmic Forces (Kozmik Artifactz Records, 2020) (Stoner)

Son Of A Witch uit Natal, Brazilië, bestaat uit: King Lizzard - zang, Psychedelic Monk - sologitaar, Gila Monster - sologitaar, Old Goat - basgitaar en Asteroid Mammoth - drums.
De band bracht op 5 januari 2005 hun digitale debuut EP "Son Of A Witch" uit en deze werd gevolgd door: "Thrones In The Sky" (digitaal album, 9 februari 2016), "Melting Ocean" (digitale single, 20 december 2017), "Black Clouds Of Lies"(digitaal nummer, 7 juni 2019) en "Commanded By Cosmic Forces" (digitaal album, 28 juni 2019 en als LP in een beperkte oplage op goudkleurig en zwart 180 gram vinyl via Kozmik Artifactz Records op 31 juli 2020 en als CD via Burning London/Deathtime.

Het album, dat 6 nummers bevat, start met "Intro", waarin de band een kort ruimtelijk gesproken stukje ten gehore brengt, waarna de muziek los barst en ik een zware trage stoner rock song voorgeschoteld krijg, getiteld "Black Clouds Of Lies", waar na enkele minuten meer snelheid komt en de muziek verandert in een geweldig swingend stuk progressieve rock, dat na korte tijd terug komt in het begin tempo en de band weer over schakelt naar het maken van hun stevige stoner rock.
Daarna volgt "Breathe Dust", dat eveneens in een zwaar traag tempo gespeeld wordt, om halverwege meer snelheid te krijgen en invloeden van de muziek van Black Sabbath's begin periode te bevatten, om tegen het einde weer in een lager tempo gespeeld te worden.
In het eerste nummer van kant B "Idol Of Marble (Commanded By Cosmic Forces)" speelt Son Of A Witch een heerlijke rock song in een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme.
Dan volgen "Dry Leaves", een uitstekende zware rock song, die tempowisselingen bevat en bij tijd en wijle swingt en het laatste nummer "Melting Ocean", een heerlijke zware trage stoner rock song, die halverwege iets meer snelheid krijgt en een aanstekelijk ritme heeft.

"Commanded By Cosmic Forces" van Son Of A Witch is een puike stoner rock plaat, die liefhebbers van dit genre zeker op waarde zullen weten te schatten en ik kan hen aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)





Review: The Soft Hearted Scientists - The Continuing Escapades Of The Soft Hearted Scientists (Regal Crabomophone Records, 2020) (Psychedelisch)

Soft Hearted Scientists uit Cardiff, Wales, werd in 2001 opgericht door Nathan Hall - zang en Dylan Line - akoestische gitaar, synthesizer en drums.
Ze namen in 2001 enkele cassette demo's op, waar 4 nummers op staan en trokken daarmee de aandacht van BBC Wales DJ's Adam Walton en John Rostron, die het My Kung Fu label oprichtten, waarna, in 2003, Paul Jones - 12 snarige akoestische gitaar, banjo en mandoline en Michael Bailey - basgitaar het duo kwamen versterken.
De band bracht in de loop der jaren 3 EP's, 8 singles en 5 LP's uit en was op 10 compilatie albums te beluisteren, die op verschillende labels verschenen, zoals Fruit  De Mer Records, My Kung Fu, Hip Replacement en in eigen beheer.
Op 29 juli 2019 verscheen de 7" single "Please Read Me" / "Moths Mistook Us For The Moon" via Fruits De Mer Records op gekleurd vinyl, waarvan de A-kant, een nummer van The Bee Gees, op LP 2 van hun 4LP album "The Continuing Escapades Of The Soft Hearted Scientists" staat, dat 28 september 2020 via Regal Crabomophone Records (het sub label van Fruits De Mer Records) verschijnt.
Vermeldenswaardig is, dat Marc Swordfish van Astral Asia betrokken is bij het tot stand komen van de nummers van LP 3 en LP 4, die allemaal de titel "Astral Adventure" hebben.

Het 4LP album, dat totaal 23 nummers bevat, start op LP 1, waarop 10 nummers staan, met "Midnight Mutinies", waarin de band een geweldig licht psychedelisch stukje muziek ten gehore brengt, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en dit wordt gevolgd door "I'll Be Happy, I'll Be Waiting", een prachtige pop song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk ritme heeft met een hoog meedein gehalte.
Daarna volgen "Westward Leading", een geweldige psychedelische pop song song, die diverse subtiele tempowisselingen bevat (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), "You There Standing In The Shadows", een heerlijke song met een aanstekelijk terugkerend ritme en "The Up And The Downs", een verrukkelijke aanstekelijke dansbare pop song met een vrolijk ritme, dat volksmuziek invloeden heeft.
In "Drifting Away" schotelt The Soft Hearted Scientists me een mix van folk en pop voor, die afwisselende tempo's heeft, in "Cwm Cadlan" krijg ik een mooi instrumentaal nummer in een gemiddeld tempo te horen en in "The Black Dahlia" brengt de band een lekker in gehoor klinkende dansbare pop song ten gehore.
Dan volgen "For You", een vrij rustige song, die een aangenaam ritme bevat en "Hawthorn", een erg rustige song, die prima samenzang bevat.
LP 2 bevat 9 nummers en begint met "Song From The River", een fantastische swingende vrolijk klinkende pop song, die een terugkerend ritme heeft en tegen het eind in een rustig tempo uitmondt.
Vervolgens speelt de band "Seaside Sid", een geweldige licht psychedelische pop song, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en enkele tempowisselingen bevat, "Panorama", eveneens een verrukkelijke vrolijk klinkende licht psychedelische pop song met tempowisselingen en sterke eind jaren 60 invloeden en deze krijgt tegen het einde echo op de zang toegevoegd en "On A Clear Day", een prima stukje gitaar muziek, dat in een rustig tempo gespeeld wordt.
Daarna volgen "Golden Omens", een lekker in het gehoor klinkende licht psychedelische pop song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een terugkerend ritme bevat, "The Creeps", een uitstekende pop song, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en een terugkerende zangpartij heeft en "Surferalla", een schitterende song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en lichte surf invloeden heeft en een terugkerend ritme bevat.
Verder hoor ik "Crystal Coves", een song, die een aanstekelijk vrolijk terugkerend ritme en psychedelische invloeden heeft en "Please Read Me", een cover van een song van de Bee Gees, een mooie, vrij rustige, dromerige pop song met lichte psychedelische invloeden.
Op LP 3, die 2 nummers bevat, begint de band met "Astral Adventure 1", een 21 minuten durend nummer, dat in een vrij rustig tempo gespeeld wordt, psychedelisch klinkt, tempowisselingen heeft, veranderende ritmes bevat, waardoor het lijkt, of er verschillende nummers te beluisteren zijn en deze een mix zijn van diverse nummers van LP 1 en LP 2.
Ook "Astral Adventure 2" duurt 21 minuten en hierin krijg ik een fantastische instrumentale uptempo mix van psychedelische muziek en folk te horen, die in aanstekelijk ritme gespeeld wordt, dat aanzet tot dansen en deze gaat halverwege over in een uitstekend stukje progressieve muziek, dat psychedelische invloeden heeft en na korte tijd verandert in een rustig stukje pop, dat op zijn beurt verandert in een aanstekelijk dansbaar psychedelisch nummer.
De 2 nummers van LP 4 beginnen met "Astral Adventure 3", een bijna 19 minuten durende mix van diverse nummers, die uptempo start en ik een heerlijk swingend psychedelisch stuk te horen krijg, dat na enkele minuten verandert in een aanstekelijk pop nummer, dat een dansbaar ritme heeft en steeds meer snelheid krijgt, totdat er een climax bereikt is, om dan terug te schakelen en verder te gaan in het volgende stukje, dat progressieve rock invloeden heeft en experimentele elementen bevat, waarna de muziek opnieuw verandert en ik een schitterend psychedelisch folk nummer hoor, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt, om nog enkele keren te veranderen in vrolijk klinkende stukken muziek.
In het 20 minuten durende "Astral Adventure 4" mag ik nogmaals genieten van zo'n verrukkelijke mix van licht psychedelische nummers uit het repertoire van de band.

De 4LP "The Continuing Escapades Of The Soft Hearted Scientists" van The Soft Hearted Scientists bevat heerlijke psychedelische muziek, die ik elke liefhebber van deze muzieksoort kan aanraden, waarbij ook de mixen van Marc Swordfish niet te versmaden zijn.





Review: Corpo - III (Lizard Records, 2020) (Progressieve Muziek / Jazz / Avant Garde)

Corpo uit Salento, Italië, werd begin jaren 70 door de broers Calignano opgericht en bestond uit: Francesco - solo- en basgitaar, Mario - basgitaar en Biagio - Fender Rhodes orgel, Korg synthesizer, piano en drums.
De band maakte in 1979 diverse opnames van hun muziek, die 40 jaar op de planken is blijven liggen, maar in 2016 heeft het Lizard Records label sommige van die demo's weten te herstellen en op plaat uitgebracht, onder de naam "I & II".
Het album bevat 9 nummers, waarvan er 5 op "I" staan en de resterende 4 op "II", waarop Mario niet meer mee speelt.
Na aanleiding van de enthousiaste kritieken op de 2 eerdere albums, besloten Francesco en Biagio een nieuw album op te nemen onder leiding van Paolo Bergese (Airportman) en op 5 juni 2020 verscheen het album "III", waar 8 nummers op staan, via Lizard Records.
Als gastmuzikanten spelen de volgende personen mee: Giuseppe Amoroso - trombone en bas tuba, Fabio Cicerella - tenor en sopraan saxofoon, Antonio Grassi - trompet, Ivana Cammarota - zang, Andrea De Jaco - basgitaar en Mario Calignano - basgitaar in "Francesco Calignano Suona Per Girolamo Melcarne".

Het album start met "Rue Bourbon A New Orleans", waarin de band een schitterende mix van progressieve rock, klassieke muziek en jazz in een gemiddeld tempo speelt, die tempowisselingen heeft en uitstapjes naar avant garde bevat, en gevolgd wordt door "Musiche Per La Sepoltura Di Gigia Fedelissima Cagnolina Spartana", dat met samenzang begint en na een halve minuut over gaat in een rustig klassiek aandoend nummer, om na enkele minuten weer prachtige zang van Ivana bijgevoegd te krijgen en over te gaan in een mix van een elektronisch nummer en avant garde, waar een terugkerend ritme in zit.(luister naar dit nummer via de youtub link onder de recensie)
Daarna volgen "L'incoronazione Di Maria Carolina A Caserta Per Mano Dei Filosofi Parmenidei (parte I)", dat met avant garde begint en na iets meer dan 1 minuut verandert in een stukje jazz, om halverwege terug te keren naar de avant garde en "Lecce", een mooi rustig avant garde nummer met industriële elektro invloeden.
In "Quando I Greci Dell'italia Del Sud Inventarono Il Mondo" zet Corpo me een uitstekende mix voor van progressieve rock, avant garde en elektronische muziek, die invloeden van experimentele muziek en jazz heeft en bij tijd en wijle swingt en in "Francesco Calignano Suona Per Girolamo Melcarne" krijg ik een heerlijk elektro nummer te horen, dat invloeden van elektronische muziek bevat en symfonische elementen toegevoegd krijgt.
Dan volgen "Il Tempo É Solo Illusione", een swingend jazz nummer, waar een terugkerend ritme in zit en dat tempowisselingen bevat en "Osvaldino É Il Gatto Con Gli Stivali Del Mosaico Di Otranto" een complex stuk muziek met avant garde invloeden, dat tempowisselingen bevat en prima zang heeft, die me licht aan die van Les Fragments De La Nuit uit Frankrijk doet denken.

"III" van Corpo is een fantastische CD, die vol complexe nummers staat, waar ik met mijn oren gespitst naar heb geluisterd en ik kan deze schijf dan ook aanraden, aan liefhebbers van jazz, avant garde en progressieve muziek.





Review: Molior Superum - As Time Slowly Passes By (Ozium Records, 2020) (Progressieve Rock)

Molior Superum uit Gothenburg, Zweden bestaat tegenwoordig uit: Carl Isaksson - zang en sologitaar, Oskar Öberg - bas- en sologitaar en Jens Fuglede - drums, percussie en zang.
De band bracht hun debuut single "Towards The Haze" op 20 januari 2011 als digitaal nummer uit en deze werd gevolgd door het debuut album "Into The Sun", dat
op 3 november 2012 als digitale download verscheen.
Daarna volgden: "The Inconclusive Portrait" als 7" single in een beperkte oplage van 50 stuks op paars vinyl via H42 Records, als 7" single in een beperkte oplage van 100 stuks op groen vinyl via H42 Records, als 7" single in een beperkte oplage van 140 stuks op zwart vinyl via H42 Records en als digitale download (5 juni 2014), "Electric Escapism" als 12" EP in een beperkte oplage van 200 stuks op zwart vinyl en als dd, 30 december 2014, "Sweet Oblivion" (dd, 14 januari 2019) en "As Time Slowly Passes By ..." als LP in een beperkte oplage van 300, waarvan 100 op wit vinyl, 100 op zwart vinyl en 100 op doorzichtig rokerig vinyl (29 maart 2019) en tevens in een zeer beperkte oplage als CD via Ozium Records en als dd (10 juli 2020) en op dit album wordt Molior Superum  bijgestaan door Lukas Väremo - keyboards en synthesizer en Kalle Lilja - sologitaar.

Het album, dat 9 nummers bevat, start met "Mountain Prelude", waarin de band een geweldige instrumentale uptempo mix van folk en progressieve rock ten gehore brengt, die swingt en gevolgd wordt door "Cold Winds", een prachtige rock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en progressieve bluesrock invloeden van de jaren 70 heeft.
Daarna volgen "Sweet Oblivion", een swingende uptempo rock song, die aanzet tot dansen en tempowisselingen heeft en "Att Födas Rostig", een in het Zweeds gezongen uptempo rock song met tempowisselingen heeft, die swingt.
In "Divinty Blues" laat Molior Superum me genieten van een swingende uptempo rock song met een aanstekelijk ritme en in "Gravöl" krijg ik opnieuw een in het Zweeds gezongen rock song voorgeschoteld en hierin zit een stukje van het nummer "Framed" van The Sensational Alex Harvey Band.
Dan volgen "Through Valleys Of Wonder", een fantastische uptempo progressieve rock song, "Into The Grey", een schitterende progressieve bluesrock song met subtiele tempowisselingen en het titel nummer "As Time Slowley Passes By", waarin de band me nogmaals een verrukkelijke instrumentale mix van folk en progressieve rock voorzet, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.

Molior Superum heeft me met "As Time Slowly Passes By" vanaf de begin tonen weten te boeien met hun heerlijke progressieve muziek en ik kan liefhebbers van deze muzieksoort dan ook aanraden notie te nemen van deze uitstekende CD.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)





Review: Lastryko - Limbo (Necio Records, 2020) (Progressieve Rock)

Lastryko uit Gdynia, Polen bestaat uit: Jacek Rezner - drums, Wojciech Lacki - basgitaar, Artur Bieszke - sologitaar en Maciej Szkudlarek - synthesizers.
De band bracht op 14 september 2017 hun debuut album "Lastryko" uit als CD en als Digitale download en deze werd op 25 maart 2019 gevolgd door "Tetno Pulsu", dat als LP op 140 gram rood vinyl, CD en als dd verscheen, waarna "Limbo" op 3 juli 2020 als dd werd uitgebracht en in september 2020 via Necio Records als LP in een beperkte oplage van 300 stuks op doorzichtig kristal vinyl verscheen, waarvan 100 stuks via bandcamp verkocht worden.

Het album, dat 7 nummers bevat, begint op kant A met "C.A" waarin de band een prima dansbare uptempo mix van jazz en progressieve rock ten gehore brengt, die gevolgd wordt door "Firmament", een heerlijke pop song met een aanstekelijk ritme, dat aanzet tot dansen en tempowisselingen bevat.
Daarna volgt "8 kropel", een fantastisch swingend nummer met een licht hypnotiserend terugkerend ritme, waarbij stil zitten geen optie is.
De B kant van de plaat begint met "Limbo." zet Lastryko me een een geweldige mix van psychedelische muziek en experimentele muziek voor, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt, waarna "Limbo.." volgt en de band een verrukkelijk uptempo nummer speelt, dat spacerock invloeden heeft en swingt als een trein.
Verder volgen "Limbo...", een schitterend nummer, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, een melodisch ritme en tempowisselingen heeft en halverwege in een langzamer tempo over gaat, dat na korte tijd verandert in een swingend stuk progressieve rock en "....", een heerlijk stukje psychedelische muziek, dat in een langzaam tempo gespeeld wordt en me tot rust brengt.

"Limbo" van Lastryko is een schitterende plaat om te beluisteren en heeft me dan ook van begin tot einde geboeid en ik kan liefhebbers van progressieve muziek aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)





Review: The Real McKenzies - Beer And Loathing (Fat Wreck Chords, 2020) (Folk Punk)

The Real McKenzies werd in 1992 te Vancouver, Canada opgericht door zanger Paul McKenzie.
In de loop der jaren trad The Real McKenzies op met onder andere: Rancid, Shane MacGowan, DragStrip Riot, NOFX, Flogging Molly, Xcrosscheckx, The Misfits, Metallica en Voodoo Glow Skulls en speelden meer dan 100 verschillende muzikanten in de band, waarvan de bekendste, doedelzakspeler Alan "Raven" MacLeod van de Scotse folk band The Tannahill Weavers en Bourne and MacLeod, er één was.
De band bracht in 1995 hun debuut album "The Real McKenzies" via het IFA Records label uit, dat gevolgd werd door de albums: "Clash Of The Tartans" (Sudden Death, 1998), "Loch'd And Loaded" (Honest Don's, 2001), "Pissed Tae Th' Gills" (Sudden Death, 2002), "Oot & Aboot" (Honest Don's, 2003), "10,000 Shots" (Fat Wreck Chords, 2005), "Off the Leash" (Fat Wreck Chords, 2008), "Shine Not Burn" (Fat Wreck Chords, 2010), "Westwinds" (Fat Wreck Chords, 2012) en "Rats In The Burlap" (Fat Wreck Chords, 2015).
Tevens verscheen de 7"vinyl single "Another Round"/"Loch Lomond" in 2001 via Fat Wreck Chords, als onderdeel van Fat Club, een serie van 12 7"singles, die van maart 2001 tot en met februari 2002 maandelijks verschenen in een oplage van 1300 stuks en niet los te koop waren, maar door inschrijving voor de serie en via de post opgestuurd werden.
Verder verschenen de compilatie albums: "Short Music For Short People" (1999), "Alpha Motherfuckers - A Tribute To Turbonegro" (2001), "Agropop Now" (2003), "Floyd:..And Out Come The Teeth" (een gratis Fat Wreck Chords compilatie CD, uitgereikt in de Fat tent tijdens de 2001 Warped Tour), "SHOT SPOTS-Trooper Tribute" en de DVD "Live From Europe, Deconstruction Tour 2003", plus de muziek video's: "Mainland" (1998), "Drink Some More" (2008), "Chip" (Live) (2008),   "The Maple Trees Remember" (2009), "Culling the Herd" (2011), "My Luck Is So Bad" (2012), "Catch Me" (2015), "Stephen's Green" (2015) en "Due West" (2017).
Op 3 maart 2017 bracht de band het album "Two Devils Will Talk", via Fat Wreck Chords op uit en dit verscheen zowel als LP, als CD en als digitale download en op 3 juli 2020 bracht dat label hun album "Beer And Loathing" uit, waarop 12 nummers staan.
Na diverse bandbezettingswisselingen , bestaat de band tegenwoordig uit: Paul McKenzie – zang, Sean Sellers - drums en achtergrondzang, Adam Ostick - sologitaar en achtergrondzang, Brent Alois Johnson - basgitaar, Peter Loughlin - achtergrondzang, Aspy Luison - doedelzak, tinnen fluitje en achtergrondzang, Benj Rowland - bouzouki, tenor gitaar, zither en achtergrondzang en Steve Loree - akoestische gitaar, sologitaar, piano en achtergrondzang.
Ook spelen Mario Nieva - sologitaar, Kurt Robertson - solo- en feedbackgitaar, Randy Steffes - ritme gitaar en Liz Mantle - achtergrondzang op de plaat mee.

Het album begint met "A Widows Wath", waarin de band een kort nummer speelt, dat gedomineerd wordt door de drums en doedelzak en dit wordt gevolgd door "Overtoun Bridge", een schitterende aanstekelijke folk punk song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een hoog meedein gehalte heeft en "Big Foot Steps", een geweldige uptempo folk punk song, die swingt als een trein en enkele tempowisselingen bevat.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna volgen de titel song "Beer And Loathing", een heerlijke uptempo song, waarbij stil zitten geen optie is en tempowisselingen heeft, "Cock Up Your Beaver", een prachtige vrij rustige song met een aanstekelijk ritme en "Nary Do Gooder", een vrolijke uptempo song, waarbij stil zitten niet mogelijk is.
In "Death Of The Winnipeg Scene" zet The Real McKenzies me een stevige swingende uptempo rock song voor, in "36 Barrels" hoor ik eveneens zo'n fantastische swingende aanstekelijke rock song en in "Whose Child Is This" laat de band me genieten van een verrukkelijke folk punk song, die subtiele tempowisselingen heeft en swingt.
Dan volgen "The ballad Of CPL. Hornburg", een uitstekende swingende uptempo rock song, die aanzet tot dansen en feest vieren, "The Cremation Of Sam McGee", waarin de band opnieuw een uptempo song ten gehore brengt, waarbij stil zitten niet aan de orde is en "A Seafarers Return" een kort, maar geweldig instrumentaal nummer, dat met hoge snelheid mijn gehoorgang binnen komt.

"Beer And Loathing" van The Real McKenzies is net als voorgaande uitgaven van de band een schitterende uptempo plaat, die vol puike folk punk songs staat, die uitnodigen om een feestje te bouwen en ik kan iedere liefhebber van muziek, deze schijf dan ook zeer aanraden.





zondag 6 september 2020

Review: St. Kraut - Boris & Gleb (Eigen Beheer, 2020) (Progressieve Psychedelische Rock)

St.Kraut uit Tver, Rusland bestaat uit: Alexandr Demidov - sologitaar, Evgenii Mikhalchenko – basgitaar en Mikhail Demidov - toetsen, sologitaar en drums.
De band nam 3 jam albums op in 2017, waarvan de eerste, "Boris & Gleb", op 2 juni 2020 in eigen beheer via Bandcamp verscheen en verder is het verkrijgbaar via kanalen, zoals Spotify en Amazon en deze worden later gevolgd door de andere 2.

Het album, dat 5 nummers bevat, start met het 15 minuten durende "Inner Altar", waarin de band de muziek, die een terugkerend hypnotiserend ritme heeft, in een rustig tempo speelt en me daarmee in een lichte trance brengt.
Daarna volgt "The Himalayas", een geweldig swingend nummer met een terugkerend hypnotiserend ritme en invloeden van progressieve rock, die psychedelische elementen bevat en een zeer aanstekelijk dansbaar ritme heeft.
In "Mishiva, The King Of Adventurers" laat St. Kraut me genieten van een fantastisch uptempo krautrock nummer, dat een swingend eentonig repeterend ritme heeft, waarmee de band me opnieuw in een lichte trance brengt.
Dan volgt "We Met a Wise Man In The Forest. He Was In Yellow", een prachtig licht psychedelisch melodisch nummer, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk ritme heeft.
Het laatste nummer het "Tropic Slumber" een bijna 24 minuten durend stuk muziek, dat een terugkerend drums ritme heeft, waartussen psychedelische klanken gespeeld worden en ook hiermee brengt de band me in een lichte trance.

"Boris & Gleb" van St. Kraut bevat 5 hypnotiserende nummers, waarmee de band me vanaf de begintonen in de ban van hun verrukkelijke muziek heeft gehouden en ik kan dit meesterlijke album dan ook sterk aanraden aan iedere liefhebber van progressieve rock en hypnotiserende ritmes, oftewel Verplichte kost!.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)





Review: Snowy Dunes - Atlantis (Ozium Records, 2020) (Progressieve Rock / Bluesrock)

Snowy Dunes uit Stockholm, Zweden, bestaat na een bezettingswisseling tegenwoordig uit: Niklas Eisen - zang en mondharmonica, Christoffer Kinhstredt - sologitaar en gitaar orkestratie, Carl Oredson - basgitaar en piano, Alex Gatica - keyboards, sologitaar en achtergrondzang en Jonathan Wårdsäter - drums.
De band bracht hun debuut album "Snowy Dunes" op 8 maart 2015 in eigen beheer als digitale download uit en deze werd gevolgd door: "Atlantis Part I" (digitaal nummer, 13 januari 2016), "Testify" (digitale single, 15 september 2017), "Atlantis" (digitaal album, 27 oktober 2017) en "Let's Save Dreams" (digitale single, 1 maart 2019).
Op 10 juli 2020 verscheen hun album "Atlantis" via Ozium Records als LP in een beperkte oplage op blauw vinyl en als CD eveneens in een beperkte oplage en op deze plaat bestaat de band uit: Niklas Eisen - zang en mondharmonica, Christoffer Kinhstredt - sologitaar en gitaar orkestratie, Carl Oredson - basgitaar en piano en Stefan Jacobsson - drums.

Het album, dat 6 nummers bevat, start met "Atlantis Pt. II (Prelude)", waarin de band de muziek met terugkerende tonen in een rustig tempo begint, die na enkele minuten zang toegevoegd krijgen, waarbij het tempo langzaam opgevoerd wordt, om na iets meer dan 7 minuten over te gaan in "Atlantis Pt. II (Where The Reaper Sows)" en de muziek meer snelheid krijgt, steviger wordt en invloeden krijgt van stoner en progressieve rock heeft.
Daarna volgt "Testify", een schitterende mix van progressieve rock en bluesrock, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk ritme bevat, waarbij de muziek sterke invloeden van de jaren 70 rock heeft en iets voor de helft van de song verandert het tempo en ritme, om tijdelijk verder te gaan in een stukje stoner rock, die tegen het einde terug verandert in de mix van progressieve rock en bluesrock.
In "The Trident And The Moon" schotelt Snowy Dunes me een geweldige song voor die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt, lichte invloeden van de muziek van The Doors bevat, tempowisselingen heeft en iets over de helft van de song iets meer snelheid krijgt en progressieve bluesrock invloeden krijgt.
Dan volgt "Ritual Of Voices" en hierin laat de band me genieten van een melodische rock song met acid rock invloeden en een tereugkerend licht hypnotiserend ritme, om tegen het einde naar een climax gespeeld wordt door steeds meer snelheid te krijgen.
Verder speelt de band "Atlantis Pt. III", een heerlijke aanstekelijke rock song, die in een rustig tempo gespeeld wordt, die soul invloeden heeft en een terugkerend licht hypnotiserend ritme bevat, dat halverwege in een hoger tempo over gaat en tegen het einde terug keert naar het rustige tempo.

"Atlantis" van Snowy Dunes is een fantastische plaat, die in de jaren 70 gemaakt had kunnen zijn en ik heb dan ook met volle teugen genoten van de geweldige bluesrock / progressieve rock, die ik iedere liefhebber van deze muzieksoorten sterk kan aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)





Review: Kikagaku Moyo - Stone Garden (Guruguru Brain Records, 2020) (Psychedelisch)

Kikagaku Moyo werd in de zomer van 2012 te Tokyo, Japan, door Tomo Katsurada - sologitaar en zang en Go Kurosawa - drums en zang opgericht en bestaat verder uit: Daoud Popal - sologitaar, Kotsu Guy - basgitaar en Ryu Kurosawa - sitar en keyboards.
Op 20 augustus 2013 verscheen hun debuut album "Kikagaku Moyo" via Cosmic Eye/Sound Effect Records, waarna "Forest Of Lost Children" op 20 mei 2014 door het Beyond Beyond Is Beyond Records werd uitgebracht.
Hun debuut album werd in 2014 door Burger Records op cassette her uitgebracht en dat zelfde jaar verscheen tevens "Mammatus Clouds", dat zowel op cassette (via Sky Lantern Records) als op 12" vinyl (via Cardinal Fuzz Records en Captcha Records) werd uitgebracht.
In 2015 maakte de band 2 split singles en op 13 mei 2016 verscheen de eerste persing van hun album "House In The Tall Grass" in een oplage van 500 stuks op gekleurd vinyl en 1500 stuks zwart vinyl via Guruguru Brain, terwijl er van de tweede uitgave van het album 200 stuks op gekleurd vinyl en 1800 stuks op zwart vinyl werden geperst en tevens verscheen "House In The Tall Grass" als digitale download.
Daarna volgden: "Stone Garden" (LP in een beperkte oplage van 1500 stuks op gekleurd vinyl en als digitale download, 21 april 2017), "Kikagaku Moyo" (her persing als LP zwart vinyl, in een beperkte oplage van 350 stuks op groen gespetterd vinyl en als dd, 21 april 2017), "Masana Temples" (LP op zwart vinyl in een enkele hoes, LP in een beperkte oplage van 2000 stuks op gekleurd vinyl met klaphoes, LP in een beperkte oplage van 1000 stuks op blauw vinyl in een enkele hoes, als CD en als dd, 5 oktober 2018) en op 24 februari 2020 verscheen de 7" single "Gypsy Davey" / "Mushi No Uta" via Sub Pop Records in een beperkte oplage en als dd, gevolgd op 1 mei 2020 door het digitale nummer "Ouchi Time".
Op 28 augustus 2020 verschijnt hun EP "Stone Garden", die in 2017 werd uitgebracht, als her-persing in een oplage van 2000 stuks op roze en groen gekleurd vlindervorm vinyl en tevens brengt Guruguru Brain Records het album "Mammatus Clouds", dat eerder in 2014 als cassette in een zeer beperkte oplage van 100 stuks en als LP via Captcha en Cardinal Fuzz records verscheen, als her-persing in een oplage van 2000 stuks op bordeaux en roomkleurig vlindervorm vinyl uit.

De EP "Stone Garden", die 5 nummers bevat, start met "Backlash", waarin de band me een geweldige mix van stoner en psychedelische rock voorschotelt, die in een hoog tempo gespeeld wordt en swingt.
Daarna volgt "Nobakitani", dat in een rustig tempo begint en traditionele Japanse invloeden heeft en na 1 minuut over gaat in een prachtig psychedelische song, waarin de sitar het belangrijkste instrument is, die samen met een terugkerend ritme voor het psychedelische aspect zorgt.
In "Trilobites" zet Kikagaku Moyo me een heerlijke swingende uptempo mix voor van psychedelische en acid rock, die lichte Japanse invloeden bevat.
Dan volgt "In A Coil", eveneens een aanstekelijke swingende uptempo song, waarin muzikale Japanse en westerse invloeden met elkaar verbonden worden.
Verder hoor ik "Floating Leaf", een fantastisch instrumentaal psychedelisch nummer, dat een terugkerend licht hypnotiserend ritme heeft, waarmee de band me in een lichte trance brengt.

"Stone Garden" van Kikagaku Moyo bevat 5 uitstekende nummers, waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik kan liefhebbers van psychedelische muziek, deze schijf dan ook van harte aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)





Review: Uffe Lorenzen - Magisk Realisme (Bad Afro Records, 2020) (Psychedelische Pop)

Uffe Lorenzen, alias Lorenzo Woodrose uit Kopenhagen, Denemarken, is de frontman van Baby Woodrose en Spids Nøgenhat en vanaf heden zal hij onder zijn eigen naam zijn muziek opnemen en uitvoeren, waarbij hij zijn teksten alleen nog maar in het Deens zal zingen.
De nummers voor zijn solo album "Galmandsvaerk", dat 10 november 2017 zowel als LP, CD en digitaal via het Bad Afro Records label verscheen, nam hij op gedurende zijn verblijf op het eiland Gomera, dat bij de kust van Marokko ligt.
Het album, dat de opvolger is van zijn debuut album "Blows Your Mind!" uit 2001 (Bad Afro Records), verscheen in een beperkte oplage van 1000 stuks op zwart vinyl en werd 8 september 2017 vooraf gegaan door de single "Flippertøs”, die digitaal werd uitgebracht.
Uffe speelt hierop ander andere: sitar, tablas, bansuri, viool, sologitaar en draailier.
Op 10 mei 2019 verscheen zijn tweede solo album "Triprapport", waarvan de single "Alting Er Eet" ("Everything Is One") op 8 maart 2019 is verschenen via Bad Afro Records en vermeldenswaardig is verder, dat het album in een beperkte oplage van 1500 stuks op zwart vinyl werd geperst en tevens als CD en digitale download werd uitgebracht en hij werd op deze uitgave bijgestaan door: Anders Kjaergaard - synthesizer, Peter Knudsen - lapsteel gitaar, Vicky Singh - sitar en tablas en Adam Dreisler - dwarsfluit.
Op 11 september 2020 verschijnt zijn album "Magisk Realisme" en als voorloper hiervan bracht Bad Afro Records op 8 mei 2020 het nummer "Lad Det Gå" als single uit.
Het album, dat net als andere uitgaven via Bad Afro Records wordt uitgebracht, bevat 10 nummers en wordt in een beperkte oplage van 1000 stuks op zwart vinyl geperst en is in een klaphoes gestoken.

Het album begint met de single "Lad Det Gå" en hierin laat Uffe me genieten van een schitterende uptempo song met psychedelische invloeden en deze wordt in de stijl van zijn band Baby Woodrose ten gehore gebracht en swingt dus als een trein (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en dit nummer wordt gevolgd door "I Mit Blod", een swingende pop song met invloeden van de jaren 60, die ruimtelijke geluiden heeft en hierbij is stil zitten geen optie.
Daarna volgen "Efterår", een prachtige pop song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, een dansbaar rtime heeft en door het gebruik van de trompet invloeden van Spaanse muziek bevat, "Caminoen", een mooie, vrij rustige, song met country invloeden, die een aanstekelijk meedein ritme heeft (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en het titel nummer "Magisk Realisme", een uitstekende rustige song, waarop Uffe zichzelf op gitaar begeleid .
In "Livet Skriger" laat Uffe me genieten van een swingende licht psychedelische song in de stijl van Baby Woodrose, in "Tornerose" krijg ik een fantastische psychedelische pop song te horen, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en in "Nede Ad Vejen" speelt hij een heerlijke aanstekelijke uptempo pop song, die een dansbaar ritme heeft.
Verder volgen "Stjernestøv", een uptempo pop song, die weer in de stijl van Baby Woodrose gespeeld wordt en een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en "Dommedags Eftermiddag", dat met zware duistere tonen start, om na korte tijd over te gaan in een psychedelisch stuk muziek, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt.

"Magisk Realisme" van Uffe Lorenzen is een lekker in het gehoor klinkende plaat, waarvan ik zeer genoten heb en ik kan liefhebbers van licht psychedelische muziek en de betere pop, deze schijf dan ook sterk aanbevelen.





Review: Gudars Skymning - Olycksfågel (Transubstans Records, 2020) (Hardrock)

Gudars Skymning is een band uit Lapland, Zweden, die in 2006 werd opgericht en dat zelfde jaar hun demo "Gudars Skymning" op nam.
De bestond toen uit: Kenny Oswald Dufvenberg - zang en sologitaar, Dennis Ozzian Sjödin - drums, Anders Nord - drums en Tony Östman - basgitaar en in december 2006 kwam Knut Hassel als tweede sologitarist bij de band.
Hun debuut album "Dansa Tillbaks Till Din Grav" werd in 2008 in eigen beheer uitgebracht, maar hun tweede album, "Mörka Vatten", uit 2010, verscheen zowel op LP als op CD via het Italiaanse Black Widow / Bloodrock Records label.
Begin december 2012 ging de band, die toen nog maar uit Kenny, Knut en Anders bestond, naar Stockholm, om hun derde plaat, "Höj Era Glas", op te nemen,met daar op 10 nummers, waarbij Kenny zowel als solo- als de basgitarist speelt en deze is in november 2013 door het Transubstans Records label uitgebracht.
De band, die sterk beïnvloed is door de hardrock uit de jaren 60 en 70, blues, traditionele Zweedse folk en progressieve rock, bestaat anno 2013 uit: Kenny, Knut, Dennis en Magnus Hasselstam - basgitaar en zingt hun teksten in het Zweeds.
Op hun album "Till Detta Var Jag Nödd Och Tvungen" uit 2016, dat door het Transubstans label uitgebracht werd, bestaat de band uit: Kenny Oswald Dufvenberg - zang en sologitaar, Knut Hassel - sologitaar, Magnus Hasselstam - basgitaar en Dennis Ozzian Sjödin - drums en worden de teksten in het Zweeds gezongen.
Ook op het album "V", uit 2017, dat in slechts 2 dagen live in de studio werd opgenomen, zingt de band in het Zweeds en op "Grodans Sang", dat 15 augustus 2018 via Transubstans op LP en CD verscheen is dat net even anders, want deze bestaat uit instrumentale nummers.
Hun nieuwe album, "Olycksfågel", is een concept album over het ruimteschip Olycksfågel en zijn bemanning en bevat 11 nummers.
Het wordt op 25 september 2020 via Transubstans Records uitgebracht als LP, als CD en als digitale download.

Het eerste nummer van de plaat, die weer in het Zweeds gezongen wordt, heet "Kaptenens Logg" en hierin speelt Gudars Skymning een schitterend rustig startend ruimtelijk nummer, dat na korte tijd over gaat in een stevig rock nummer met progressieve rock invloeden en subtiele tempowisselingen, die een gesproken tekst bevat en gevolgd wordt door "En Annan Taverna", een lekker in het gehoor klinkend hardrock song met ruimtelijke invloeden en een terugkerend ritme.
Daarna volgen "Stjärnbeströdda Hav", een puike rustige rock song, die melodisch klinkt en over gaat in het korte "Röd Planet", een iets vals klinkende trage song, die net voor de helft van het nummer verandert en in een zwaar stukje rock, waarna het de beurt is voor "Sandlös Öken", een fantastisch zwaar rock nummer, dat na enkele minuten verandert en een terugkerend ritme heeft, invloeden van hardrock en progressieve rock bevat en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
In "Frusen Sömn" zet  Gudars Skymning me een zeer kort nummer voor, dat gesproken tekst en gitaarklanken bevat, in "Orions Schakaler"krijg ik een heerlijke swingende rock song voorgeschoteld, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en in "Med Djävulen I Hälarna" laat de band me genieten van een uitstekende song, die invloeden van melodische en hardrock bevat en tempowisselingen heeft.
Dan volgen "Ensam I Bräcklig Farkost", een prachtige, vrij rustige, poprock song met een repeterend ritme, die halverwege iets meer snelheid krijgt en "Monoliten Vid Rikets Gräns", een mooie rustige rock song, die een terugkerend ritme heeft en vlak voor het einde meer snelheid krijgt.
Het laatste nummer heet "Torn Av Glas", waarin de band me laat genieten van een geweldige zware rock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, een aanstekelijk dansbaar terugkerend ritme heeft en licht melodisch  klinkt.

"Olycksfågel" van Gudars Skymning is een lekker in het gehoor klinkende schijf, waar ik zeer van genoten heb en ik kan deze hardrock plaat dan ook zeer aanraden, aan liefhebbers van de betere rock.





Review: Enten Hitti - A Tutti Gli Uragani Che Ci Passarono Accanto (Lizard Records, 2020) (Wereldmuziek)

Het Enten Hitti project startte in 1990, doordat Pierangelo Pandiscia - sologitaar, corno, zang, percussie en cetra en Gino 'Bee' Ape - oboe, zang, synthesizer en Keltische harp de mogelijkheden van diverse muziek soorten begonnen te onderzoeken en te combineren en invloeden uit de muziek van Can, Tuxedomoon en Penguin Cafe Orchestra en tevens experimenteel theater, podium kunsten en geluiden uit muziektherapie in hun muziek verwerkten.
In 1996 verscheen hun debuut album "Giant Clown Of The Solar World" via het Amplexus label, die gevolgd werd voor de albums "Gigante Pagliacci Del ondo Solare" (CPI/Polygram 1997), "Musica Humana" (1999), "La Conferenza Degli Uccelli" (2000), "A Tutti Gli Uragani Che Ci Passarono Accanto" (beperkte oplage van 100 stuks als LP in eigen beheer, 2004), "La Solitudine Del Sole" (Aliodie Hic Sunt Leones, 2011) en "Fino Alla Fine Della Notte" (Aliodie Hic Sunt Leones, 2015).
"Musica Humana", dat op 26 februari 2016 door het Lizard Records label opnieuw is uitgebracht, bevat 11 nummers en daarop bestaat de band uit: Pierangelo Pandiscia - sologitaar, corno, zang, percussie en cetra, Gianpaolo Gino 'Bee' Ape - oboe, zang, synthesizer en Keltische harperga - viool en Adriana Pulejo - zang en verder spelen de volgende gastmuzikanten mee: Paolo Bandera - zang en samples, Graziano Gatti - trompet, Giulia Barcella - cello, Stefano Nosari - contrabas, Fabiana Sandler - vertelster en Filippo Monico - drums.
Op 25 maart 2020 verscheen de her-uitgave van het album "A Tutti Gli Uragani Che Ci Passarorno Accanto", waarop 9 nummers staan, via Lizard Records als CD en als digitale download en op deze plaat spelen: Pierangelo Pandiscia, Gino Ape en Adriana Pulejo samen met Simona Barbero - zang, Gianpaolo Verga - viool en Stefano Nosari - dubbele basgitaar.

Het album start met "Casa Dei Pensieri", waarin de band een mooie rustige song ten gehore brengt, die na enkele minuten over gaat in een gemiddeld tempo (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en dit nummer wordt gevolgd door "Luna Di Pietra", een uitstekende pop song met een gemiddeld aanstekelijk ritme, die enkele tempowisselingen bevat en iets voor het einde in een rustig nummer verandert, dat een gesproken woord bevat.
Daarna volgen "C'é Il Sole Nella Strada" (waarvan de tekst van Boris Vian is), een schitterende rustige song, die een enigszins trieste ondertoon heeft en een gesproken woord bevat, "Le Mani D'Africa", een heerlijke pop song met een dansbaar ritme, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en "Vento Lento", een schitterende langzame song, die een terugkerend ritme heeft en een licht trieste ondertoon bevat.
Dan schotelt Enten Hitti me nogmaals zo'n prachtige song voor, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en "Necramor" getiteld is, waarna ik "Figlia Dell'Acqua E Del Sole Del Mattino" te horen krijg en de band een mooie afwisselende pop song speelt, die subtiele tempowisselingen heeft.
In "Non Vorrei Crepare", waarin de gesproken tekst weer van Boris Vian is, laat de band me genieten van een geweldige licht psychedelische song, die een eentonig hypnotiserend ritme heeft, waardoor ik in een lichte trance kom en in "Dea Mangiamele" speelt de band een lekker in het gehoor klinkende uptempo song, die een disco klap bevat en met hemelse zang eindigt.

"A Tutti Gli Uragani Che Ci Passarono Accanto" van Enten Hitti is een fantastische CD, die prima rustige nummers bevat en ik kan liefhebbers van wereldmuziek en pop deze schijf dan ook zeer aanraden.





Review: Dayglo Demons - Dayglo Demons (Fakirs Bay Records / DIY Records, 2020) (Surf / Punk)

Multi-instrumentalist Dario Troso, alias Darius The Fakir, uit Lecce, Italië, begon al vroeg met het maken van muziek en in 1983, op zijn 12de jaar, speelde hij met Isola Nel Kantiere uit Bologna, een hardcore combo, waarin rapper Isola Posse zat en tevens speelde hij met drummer/zanger Kaos in de band Neo-Ex, die zijn eigen Wastasi label had en producer van instrumentale en experimentele jazz-funk albums was en Dario speelde eveneens drums en zang in de band The Fakirs Bay.
Op 3 mei 2020 bracht hij onder de naam Dayglo Demons het album "Dayglo Demons" als digitaal album uit en op 31 augustus 2020 verscheen dit via Fakirs Bay Records / DIY Records als LP, die in een beperkte oplage van 300 stuks werd geperst.
Op de plaat, die 28 nummers bevat, spelen de volgende gastmuzikanten mee: GSO - samples (op "Grave Diggin'") - beats en samples (op "Worlds Are Falling"), Duke Garga - sologitaar (op "Surfin' Cissy"), Ema Ciminiera - basgitaar (op "Surfin' Cissy"), Max Nocco - drums (op "Dayglo Stomp"), Luca Tarantino - tiorba (op "Dayglo Stomp") en Princess Miranda - noise (op "Wereoctopus").

Het album start op Kant A met "Wasted Martian Acrobats", waarin Darius een geweldige uptempo mix van surf en punk ten gehore brengt, die tempowisselingen heeft en swingt en deze wordt gevolgd door "Outer Space Mud", een heerlijke mix van industriële en experimentele muziek, "Swampland Tentacles", een mix van filmmuziek, noise, rock & roll en punk en "New Galaxy", een lekker in het gehoor klinkende rock song met tempowisselingen.
Daarna volgen "Dayglo Stomp", een swingend surf nummer met enkele tempowisselingen, "Grave Diggin'", een uitstekende post-punk song met invloeden van funk, "Wreckin' Trapeze", een swingend uptempo nummer met invloeden van rock, experimentele muziek en avant garde, "UCM2", eveneens zo'n prima mix van experimentele muziek en avant garde, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en "Invisible Sun", een swingende punk cover van dit nummer van The Police.
In "Tropical Bedlam" zet Dayglo Demons me een uptempo mix voor van Indonesische muziek en rock, in "Garbage Mind" krijg ik een swingende avant garde nummer te horen, dat tempowisselingen heeft en halverwege over gaat in een punk song, in "Blue Elephant" hoor ik een mix van reggae en rock, in "Ladybug Zombie" schotelt Gayglo Demons me een mix van improvisaties en Afrikaanse drums ritmes voor en in The Beatles cover "Paperback Writer" hoor ik een puike eigentijdse uitvoering van dit nummer, die swingt en tempowisselingen heeft.
Dan volgen de nummers van kant B en hiervan heet de eerste "Worlds Are Falling", waarin ik een fantastische progressieve rock song voorgeschoteld krijg, die gevolgd wordt door "Mess Around", een korte swingende mix van punk en jazz, waarbij stil zitten geen optie is en "Vomit Circus", een progressief stukje muziek, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
Dan volgen "Wrong Direction", dat met reggae klanken begint en na een halve minuut over gaat in een experimenteel stuk, "Quiet Maze", een prima free jazz nummer, "Nat Sirt And Araz Tee", een lekkere mix van jazz en gesproken teksten en "Lipstick On Dinosaurs", een heerlijk uptempo funky nummer, dat progressieve jazz invloeden heeft.
Vervolgens hoor ik "Red Pills", een heftige swingende uptempo rock song, die tempowisselingen heeft, "Surfin' Cissy", een verrukkelijk uptempo surf nummer, dat in een vrij hoog tempo gespeeld wordt en swingt als een trein, "Wereoctopus", een kort industrieel nummer met een terugkerend ritme, "TV Is Watching Me", een 14 seconden durende uptempo punk song en "Furry Spot In A Hairless World", een swingend uptempo nummer, dat met een terugkerend ritme begint, om na korte tijd chaotisch te worden en reggae, experimentele en jazz invloeden bevat.
Verder hoor ik "Lost On The Highway", een swingend progressief rock nummer, waar een terugkerend ritme in zit en "Rat Bait", een fantastisch rock nummer met een terugkerend ritme, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en tempowisselingen heeft.

"Dayglo Demons" van Dayglo Demons is een uitstekende plaat, die vol korte nummers staat, die uiteen lopen van punk, surf, jazz, progressieve rock, reggae en experimentele muziek en ik kan daardoor iedere muziekliefhebber aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)





zondag 30 augustus 2020

Review: Various Artists - Head In The Clouds (Strange Fish Records, 2020) (Elektronisch)

Op 28 september 2020 verschijnt het verzamel album "Head In The Clouds" als 2LP+2CD via Strange Fish Records, een sub label van Fruits De Mer Records en dit bevat meer dan 200 minuten muziek, die geïnspireerd is door elektronische muziek van onder andere Ash Ra Tempel, Klaus Scultze, Tangerine Dream en Popol Vuh.
Er staan totaal 24 nummers op deze combinatie, die door 19 bands en/of artiesten uit diverse landen gespeeld zijn.

Op LP 1 staan 5 nummers, waarvan "Direction Berlin" van Jah Buddha uit Frankrijk het eerste is en hierin speelt hij een bijna 13 minuten durend elektronisch uptempo nummer, dat een terugkerend ritme heeft, invloeden van krautrock bevat en swingt als een trein en dit wordt gevolgd door "Aquatic" van Graig Padilla And Marvin Allen (Amerika), waarin het duo een prachtig rustig stuk muziek speelt, dat tegen new age muziek aanleunt en lichte ruimtelijke invloeden bevat, die tegen het einde de overhand krijgen.
Daarna volgen "Trace Imprint (Engeland) met "Flow And Connect", dat rustig begint en na enkele minuten een terugkerend licht hypnotiserend ritme krijgt, om enkele minuten later over te gaan in een ruimtelijk krautrock nummeren iets meer snelheid te krijgen, Maatlander (Rusland) met "Oceans Of Tenderness", een geweldig swingend progressief uptempo rock nummer, dat elektronische invloeden bevat en Saturn's Ambush (Engeland) met "Van Allen Belt", een mooi eentonig klinkend nummer, dat een hypnotiserend repeterend ritme heeft, waartussen melodische klanken gespeeld worden.
LP 2 (6 nummers) begint met Jack Ellister (Polen), die "Der Schiffer" ten gehore brengt en daarin speelt hij een prima elektronisch nummer met een in het  Duits gesproken tekst en een eentonig ritme, waarna "Anton Barbeau (Amerika) volgt met "Berlin School Of Doubt", een fantastisch swingend uptempo krautrock nummer, dat een aanstekelijk terugkerend ritme heeft.
Daarna volgen Exedra (Duitsland) met "Exoplanet Transit", een vrij rustig nummer met orkestrale invloeden en Mac Of Bionight (Italië) met "Scars", een fantastisch elektronisch nummer, dat een terugkerend krautrock ritme heeft, waartussen melodische muziek gespeeld wordt, die enkele minuten voor het einde in een rustig tempo over gaat.
In "Under Golden Canopy" van Under Golden Canopy uit Engeland krijg ik een geweldig nummer in een gemiddeld tempo te horen, dat een repeterend hypnotiserend ritme heeft en experimentele invloeden bevat, om iets over de helft van het nummer te veranderen in een stuk duistere elektronische muziek en in "Pixies" van Son Of Ohm uit Nederland krijg ik een verrukkelijk nummer voorgeschoteld, dat een hypnotiserend repeterend ritme heeft, zware duistere elementen bevat, me in een lichte trance brengt en tegen het einde lichte psychedelische invloeden krijgt.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)
Dan volgt CD 1 (7 nummers) en deze start met "Weathering The Storm" van Graig Padilla And Marvin Allen (Amerika), waarin het duo me een heerlijk vrij rustig nummer voorzet, dat invloeden van new age, krautrock en western muziek heeft en een terugkerend ritme bevat, waarna "Sequenzerzeit" van Brendan Pollard (Engeland) volgt en hierin krijg ik een geweldig ruimtelijk psychedelisch stuk muziek te horen, dat na enkele minuten verandert in een schitterend krautrock nummer, dat op zijn beurt na enkele minuten weer verandert en avant garde en klassieke invloeden krijgt.
Daarna volgen "Triangulum" van Jay Tausig (Amerika), een bijna 21 minuten durend nummer, dat in een rustig tempo begint en vogelgeluiden bevat, om na korte tijd over te gaan in een stuk krautrock, waartussen melodische klanken worden gespeeld, om na enkele minuten te veranderen in een ruimtelijk psychedelisch nummer, dat in een traag tempo gespeeld wordt en lichte Oosterse invloeden heeft, dat op zijn beurt verandert in een stukje krautrock met symfonische invloeden, om even later meer snelheid te krijgen en na enkele minuten verder te gaan in een Oosters nummer, dat tegen het einde tijdelijk experimenteel wordt en in rust eindigt.
In "Manmade Horrors" van Mac Of Bionight (Italië) begint de muziek met een mix van elektro en elektronische muziek, die al snel verandert in een uptempo swingend krautrock nummer, waarbij stil zitten geen optie is en in "Track One (Metal Mickey Mix)" van The Lost Stoned Pandas (Wales) krijg ik een vrij zwaar traag elektronisch stuk muziek voorgeschoteld, waar een eentonig synthesizer geluid in zit, dat iets over de helft van het nummer psychedelische invloeden krijgt toegediend.
Verder volgen Jah Buddha (Frankrijk) met "Wall Of Blissando", een uitstekend licht hypnotiserend nummer, dat in een niet al te hoog tempo start en na enkele minuten verandert in een swingend stuk hypnotiserende krautrock, dat in een hoger tempo gespeeld wordt en Vibravoid (Duitsland) , die "Im Zenntrum Des Kosmos Ist Ein Auge Das Alles Sieht" speelt en hierin laat de band me genieten van een fantastisch progressief elektronisch nummer, dat in een vrij traag tempo gespeeld wordt, een terugkerend ritme heeft en psychedelische invloeden bevat.
CD 2, die 6 nummers bevat, begint met "As We Walked Under Water" van Trace Imprint (Engeland), een swingende mix van elektro en elektronische muziek, die een dansbaar ritme heeft en dit nummer wordt gevolgd door "Shushie's Reise" van Sula Bassana (Duitsland), die een 21 minuten durend nummer ten gehore brengt, dat met zware triest klinkende tonen begint en klassieke apocalyptische invloeden bevat, waarna de muziek na bijna 6 minuten verandert, iets meer snelheid en invloeden van krautrock krijgt, waardoor er een schitterend swingend stuk licht hypnotiserende muziek ontstaat, waarmee Sula me de muziek in lijkt te zuigen.
Daarna volgen Graig Padilla (Amerika) met "Galaxia", een puik krautrock nummer met wisselende tempo's, invloeden van dance, psychedelische en klassieke muziek en licht hypnotiserende ritmes en "For Edgar" van Helicon Wave (Duitsland), dat met een stuk sologitaarspel start, dat in een rustig tempo gespeeld wordt en na de helft van het nummer verandert in een prima dansbaar stukje uptempo krautrock.
Verder hoor ik "Half Asleep At The Blue Gates Of Evening" van Blue Lily Commision (Engeland), een 19 minuten durend nummer, dat met trage zware tonen begint en psychedelische invloeden heeft, die iets voor de helft van het nummer veranderen in eentonige blazers klanken, die op hun beurt na enkele minuten weer veranderen en de muziek tijdelijk melodische en avant garde invloeden krijgt en na korte tijd over gaat in een avant garde nummer.
Het laatste nummer van CD 2, The Sun Rises, The Sun Sets, The Moon Shines", komt van Black Tempest uit Engeland en hierin krijg ik een swingend krautrock nummer te horen, dat een terugkerend licht hypnotiserend ritme en invloeden van spacerock heeft en net voor het einde van het nummer een kort stukje gezongen bevat.

"Head In The Clouds" van Various Artists bevat schitterende elektronische muziek, waarvan het grootste gedeelte krautrock is en daarmee hebben de bands/artiesten me van begin tot einde in een langdurende trip gehouden en ik kan iedere liefhebber van krautrock en elektronische muziek deze meesterlijke 2LP+2CD combinatie dan ook sterk aanbevelen, oftewel verplichte kost!