Review: Galasphere 347 - The Syntax Of Things (Burning Shed Records, 2026) (Progressief)

Galaspere 347 is een internationale band, die bestaat uit: Mattias Olsson (Zweden) - drums en elektrische en akoestische exotica, Stephen James Bennett (Engeland) - zang, keyboards, solo- en basgitaar, lapsteel gitaar, Gizmotron, Taurus pedalen en geluiden en Ketil Vestrum Einarsen (Noorwegen) - dwarsfluit en programmering.

Hun debuut album "Galasphere 347" werd op 20 juli 2018 in eigen beheer uitgebracht als LP, als CD en als digitale download en op 27 februari 2026 verschijnt hun tweede album "The Syntax Of Things" als LP, als CD en als digitale download via Burning Shed Records en dit bevat 7 nummers.

De band krijg op dit album muzikale medewerking van: Jacob Holm-Lupo (Noorwegen) - basgitaar en staccato gitaar (track2), Bjørn Riis (Airbag) (Noorwegen) - sologitaar (track 3, 6 en 7), John Jowett (IQ, Jadis, John Wetton) (Engeland) - basgitaar (track 3, 5 en 6), Myke Clifford (Henry Fool) (Engeland) - saxofoon (track 3) en Pete Smith (Subway) (Engeland) - basgitaar en bas pedalen (track 1 en 7).

Het album start met "Hiraeth Part 1 (Cronus)" waarin Galasphere 347 een nummer speelt dat snel begint en na korte tijd over gaat in een gemiddeld tempo en progressieve elementen koppelt aan pop, avant garde en experimentele muziek.(luister naar dit nummer via da bandcamp link onder de recensie)

Dan volgen "Life As An Architect (Hestia)", een vrij heftig startend nummer dat al snel verandert in een prima swingende progressieve song met een gemiddeld tempo en melodische invloeden van de jaren 70 muziek en "Broken Bones (Eris)", een progressieve song met soul en jazz elementen en een terugkerend dansbaar ritme, die beweging oproept.

In "Nighthawks (Nyx)" zet Galasphere 347 me een mooie langzame song met minimale begeleiding van de piano voor en in "Persephone (Kore)" krijg ik een symfonisch nummer met een gemiddeld tempo te horen, dat na een minuut verandert in een heerlijke licht psychedelische progressieve pop song met een aanstekelijk ritme en een niet al te hoog tempo.

Daarna volgen het titel nummer "The Syntax Of Things (Athena)", dat met symfonische klanken begint en na iets meer dan een minuut over gaat in een prachtige melodische pop song met een aanstekelijk terugkerend ritme en "Hiraeth Part 2 (Aion)", een schitterende melodische song met een gemiddeld tempo en progressieve elementen.

"The Syntax Of Things (Athena)" van Galasphere 347 is een uitstekende plaat met melodische en progressieve invloeden waar ik erg van genoten heb en ik raad liefhebbers van dit genre deze schijf dan ook zeer aan.

Review: Witchcraft - A Sinner's Child (Heavy Psych Sounds, 2026) (Rock)

Witchcraft uit Örebro, Zweden is het alias van zanger multi-instrumentalist Magnus Pelander, die in 2000 zijn band startte en in eerste instantie uit 5 man bestond..

Hun eerste album "Witchcraft" verscheen in 2004 via Rise Above Records als LP en als CD, waarna de volgende albums werden uitgebracht: "Firewood" (Rise Above Records, CD en LP, 2005), "The Alchemist" (Rise Above Records, CD en LP, 2007), "Legend" (Nuclear Blast, LP, CD en digitale download, 2012), "Nucleus" (Nuclear Blast, LP, CD en digitale download, 2016), "Black Metal" (Nuclear Blast, LP, CD en digitale download, 2020) en "Idag" (Heavy Psych Sounds, LP, CD en digitale download, 2025) en tevens verschenen: "No Angel Or Demon" (2002, 7" single via Primitive Art Records), "Chylde Of Fire" (2005, 7" split single via Rise Above Records), "When The Screams Come" (2005, 7" single via Rise Abover Records), "If Crimson Was Your Colour" (2006, 7" single, Rise Above Records), "The Sword / Witchcraft" (2007, 12" split EP via Kemado Records), "It's Not Because Of You" (2012, 7" EP via Nuclear Blast), "Yes I Do" (2012, 7" single via Rise Above Records) en "The Outcast" (2015, 7" Single via Nuclear Blast).

Op 13 maart 2026 verschijnt de EP "A Sinner's Child" waarop 5 nummers staan via Heavy Psych Sounds als 12" test persing EP in een zeer beperkte oplage van 10 stuks op zwart vinyl, als 12" EP in een beperkte oplage van 100 stuks op transparant geel/rood met zwart gespetterd vinyl, als 12" EP in een beperkte oplage van 100 stuks op geel/rood met paars gespetterd vinyl, als 12" EP in een beperkte oplage van 400 stuks op ossenrood gekleurd vinyl, als 12" EP op zwart vinyl, als digipack CD EP en als digitale download EP en het vermelden waard is dat Magnus alle instrumenten speelt.

De EP start met "Drömmen Om Död Och Förruttnelse" waarin Witchcraft een heerlijke stevige rock song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme speelt, die gevolgd wordt door "Sinner's Child", een uitstekende langzame song met een aanstekelijk ritme dat tot schuifelen aanzet.

Daarna volgen "Even Darker Days", een schitterende langzame song met lichte folk invloeden en een aanstekelijk terugkerend ritme en "Själen Reser Sig", een zwaar klinkend traag nummer met een terugkerend ritme en in "Sinner's Clear Confusion" zet Witchcraft me een fantastische langzame song met een terugkerend ritme voor.

"A Sinner's Child" van Witchcraft bevat prima rock muziek, die hoofdzakelijk in een langzaam tempo gespeeld wordt en ik raad liefhebbers van dit genre dan ook aan eens naar deze EP te gaan luisteren om zelf hun oordeel hierover te vellen.(luister naar 2 nummers van de EP via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Child Of Panoptes - New Romance (Rogue Records, 2026) (Garagerock)

Child Of Panoptes uit het zuiden van Frankrijk werd in 2021 opgericht door Alexandre Besson - zang en drums en Eric Pouchet - sologitaar en orgel, die een groep muzikanten rond zich verzamelden, zoals: Alain Chapot - basgitaar, Frank Durban - basgitaar en achtergrondzang, Fred Martinez - sologtaar, Cyril Jean - orgel, Alain Jullian - orgel, keyboards, ritme gitaar en achtergrondzang en Laure Garitte - zang.

Der band bracht hun debuut 7" single "Walk With Me" in 2021 via Soundflat Records uit, waarna "Child Of Panoptes" (2023, LP via Soundflat), "Un Petit Morceau De Buvard" (2024, 7" EP via Rogue Records) en "Down" / "Magic Mirror" (2025, 7" single via Soundflat) verschenen en Op 6 maart 2026 brengt Rogue Records hun 7" single "New Romance" uit.

In "New Romance" schotelt Child Of Panoptes me een fantastische swingende licht psychedelische garagerock song met een gemiddeld tempo, jaren 60 elementen en een aanstekelijk dansbaar terugkerend ritme voor en in "Out Of My Mind" krijg ik een heerlijke jaren 60 gerelateerde licht psychedelische beat song met een dansbaar terugkerend ritme te horen, waarbij stil zitten geen optie is en ik raad liefhebbers van dit genre deze puike schijf dan ook ten zeerste aan.(luister naar de single via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Bruecken - Years That Answer (Moment Of Collapse Records, 2026) (Rock)

Bruecken uit Oldenburg, Duitsland bestaat uit: Florian Alemi - drums, Jens Niehoff - basgitaar, Thorge Freidel - ritme gitaar, programmering en synthesizer, David Barteczko - sologitaar en Bernd Frikke - keyboards.

De band bracht op 5 juli 2017 in eigen beheer hun digitale debuut EP uit, getiteld "EP" en deze werd gevolgd door "Schall Und Raum" (LP, CD en digitale download, 13 december 2019) en "Innere Unruhen" (LP, CD en digitale download, 25 maart 2022).

Op 27 februari 2026 verschijnt het album "Years That Answer" via Moment Of Collapse Records als LP op doorzichtig kristal kleurig vinyl, als CD en als digitale download en dit bevat 8 nummers.

Het album start met "Periapsis" waarin Bruecken een geweldig zwaar nummer met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo speelt dat post-rock invloeden heeft en gevolgd wordt door "Questions We Raise", een heerlijk swingend post-rock nummer met een aanstekelijk terugkerend ritme.

Dan volgen "Cadence", een kort stukje gitaarspel met een niet al te hoog tempo en "Dissolving", een prima mix van hardrock en post-rock met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme.

In "Onward Transmission" laat Bruecken me genieten van een verrukkelijk swingend uptempo post-rock nummer, dat in rust eindigt en in "Chronostasis" krijg ik een lekker in het gehoor klinkend nummer met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme voorgezet, dat halverwege over gaat in een langzaam tempo.

Daarna volgen "Nightlines", een schitterend post-rock nummer met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme dat tot beweging aanzet en "Signs Of Spring", een puik nummer dat langzaam begint en een terugkerend ritme heeft, die na iets meer dan 4 minuten meer snelheid krijgt om korte tijd later tijdelijk terug komt in het trage tempo en even later weer wordt versneld waarbij de muziek zo nu en dan lichtelijk bombastisch klinkt.

"Years That Answer" van Bruecken bevat 8 schitterende post-rock nummers waar ik enorm van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van dit genre deze schijf dan ook van harte aan, waarbij ik "Signs Of Spring" en "Periapsis" de uitschieters vind.(luister naar 2 nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: The Screamin' Kick - Looking From My World (Angry Apple Tree, 2026) (Garagerock)

The Screamin' Kick uit Edinburgh, Schotland bestaat uit: Calvin Burt - drums, Alistair Mcdonald - keyboards en achtergrondzang, William Baird - basgitaar en achtergrondzang en Alex Bunch - zang en sologitaar.

De band bracht op 15 februari 2026 hun debuut album "Looking From My World" als LP en als digitale download uit via Angry Apple Tree Records en deze bevat 12 nummers.

Het album begint met "Filthy Rich" waarin The Screamin' Kick, een prima uptempo garagerock song met subtiele tempowisselingen en een dansbaar ritme en deze wordt gevolgd door "Not Gonna Forget", een 

lekker in het gehoor klinkende rock song met een gemiddeld tempo en het titel nummer "Looking From My World", uptempo song met een aanstekelijk terugkerend ritme, die swingt.

Daarna volgen "I Blew it Away", een fantastische swingende garagerock song met een aanstekelijk licht hypnotiserend terugkerend ritme, die beweging oproept, "On VaTous Crever", een geweldige swingende uptempo garagerock song met een aanstekelijk ritme speelt, waarbij stil zitten geen optie is en "Rock’n’Roll, een heerlijke song met een gemiddeld tempo en een dansbaar terugkerend ritme".

In "The Devil" schotelt The Screamin' Kick me een uptempo song met een aanstekelijk terugkerend ritme voor, die swingt, in "Lyin’" krijg ik een swingende uptempo garagerock song met een aanstekelijk dansbaar ritme te horen en in "Tombstone" laat de band me nogmaals genieten van zo'n swingende uptempo garagerock song waarbij stil zitten niet aan de orde is. 

Verder volgen "Six Feet Under", eveneens een geweldige swingende uptempo garagerock song, waarbij de zang en muziek me doet denken aan die van David Johansson van The New York Dolls, "Gimme Some Time", een puike rock song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme en "Tiger", een verrukkelijke swingende garagerock song met een aanstekelijk dansbaar terugkerend ritme.

"Looking From My World" van The Screamin' Kick is een fantastisch debuut album dat vol schitterende garagerock song staat war ik van begin tot einde ontzettend van genoten heb en die ik dus elke liefhebber van dit genre kan aanraden.(luister naar dit album via de youtube link onder de recensie)

Review: The Imperfectionist Collective - Solitaire (Eigen Beheer, 2025) (Pop)

The Imperfectionist Collective uit Maasluis, Nederland is het solo project van Leo Koperdraat - zang, keyboards, mellotron, solo- en basgitaar en programmering.

Hij bracht op 28 november 2024 zijn digitale debuut nummers "Forgotten" en "Conspiracy" tegelijkertijd uit als voorlopers van het debuut album "Solitaire" dat op 12 december 2025 als CD in een beperkte oplage van 90 stuks en als digitale download in eigen beheer verscheen en hierop werd hij bijgestaan door Brett Kull - achtergrondzang en bariton gitaar, Rhys Marsh - sologitaar en achtergrondzang en Katie Barbato - achtergrondzang.

Het album dat 11 nummers bevat, start met "And We’re Off…" waarin The Imperfectionist Collective een langzaam melodisch nummer met een aanstekelijk ritme speelt, dat gevolgd wordt door "Forgotten", een swingende uptempo pop song met een aanstekelijk dansbaar ritme en jaren 80 invloeden en "Waterfall", een song met een niet al te hoog tempo en een terugkerend ritme.

Daarna volgen "Blue", een mooie pop song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme, "Solitary Man", een lekker in het gehoor klinkende melodische pop song en "Conspiracy", een prachtige pop song met een vrij langzaam tempo, die beweging oproept.

In "I Lost The Moon" zet The Imperfectionist Collective me een schitterende uptempo song met een aanstekelijk dansbaar ritme voor, in "The Safety Of Silence" krijg ik weer zo'n vrij langzame song te horen, die kort voor het einde lichte progressieve klanken krijgt bijgevoegd en in "Restless Times" laat hij me nogmaals een song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme horen.

Verder volgen "Reincarnation", eveneens zo'n zelfde soort pop song waarin de muziek in een niet al te hoog tempo wordt gespeeld en "….And Breathe", een verrukkelijk instrumentaal nummer met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme.

"Solitaire" van The Imperfectionist Collective staat vol prima pop songs, die weliswaar veel hetzelfde klinken, maar zeker niet slecht zijn en ik raad liefhebbers van de betere pop dan ook aan deze schijf eens te gaan beluisteren en zelf hun oordeel hierover te vellen.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Dr.Space - Dr Space Wicked Sonic Bulls (Eigen Beheer, 2026) (Progressief)

Dr Space is het alias van de uit Amerika afkomstige Scott Heller, die tegenwoordig in Portugal woont, na eerst in Denemarken te hebben gewoond en daar onder andere de band Øresund Space Collective heeft opgericht.

Om toch ook een uitlaatklep voor zijn muziek te hebben, maakt hij ook muziek met andere artiesten en solo albums.

Op zijn solo album "Dr. Space Wicked Sonic Bulls", dat op 6 februari 2026 februari 2026 als digitale download is uitgebracht en 4 nummers bevat, krijgt hij hulp van Tom Ashurst (China Bull Shop en Here & Now) - sologitaar, effecten en loops, Darren Butler (Sonic Trip Project) - drums en Martin Weaver - basgitaar (Øresund Space Collective en Doctors Of Space), terwijl Dr Space - analoge synthesizer, digitale synthesizer, modulaire synthesizer, Hammond orgel en mellotron speelt.

Het album begint met "Shouldn't You Do It" waarin Dr Space een uitstekend progressief melodisch nummer met een gemiddeld tempo en een licht hypnotiserend terugkerend ritme ten gehore brengt, die 2 minuten voor het einde meer snelheid krijgt en acid rock elementen heeft.

Dan volgt "Late For Lunch", een swingend progressief nummer met een dansbaar terugkerend ritme, lichte funk en melodische elementen en een gemiddeld tempo.

In "Splashing, Lashing, Flashing" zet Dr Space me een schitterend melodisch nummer met een aanstekelijk terugkerend ritme en ruimtelijke elementen.

Dan volgt "The Underside Of Your Tongue", een fantastisch progressief melodisch nummer met een gemiddeld tempo en een licht hypnotiserend dansbaar ritme, dat na 12 minuten verandert en in een langzaam tempo over gaat en een minuut later weer sneller gespeeld wordt, waarbij de muziek gaat swingen.

"Dr Space Wicked Sonic Bulls" van Dr Space is een geweldige progressieve digitale download waar ik ontzettend van genoten heb en ik raad elke liefhebber van dit genre deze schijf dan ook van harte aan.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)