zondag 8 december 2019

Review: Seagulls - Regg'Roll (Starman Records, 2019) (Reggae / Poprock)

Seagulls uit Oudenburg, België, werd in 2015 opgericht en bestaat uit de broers Sil - zang, sologitaar, percussie, mondharmonica en stompbox, Bavo - basgitaar en Ward Meeus - zang, percussie, gitaar en ukelele.
De band bracht in 2017 hun debuut EP "Seagulls" via Starman Records uit en deze werd op 13 juli 2018 gevolgd door de digitale single "The City" (Starman Records), waarna op 31 mei 2019 de digitale single "Dirty Moustache" verscheen en deed diverse optredens in verschillende landen, zoals: Australië, Engeland en Nederland.
Op 20 september 2019 bracht Starman Records hun EP "Regg'Roll", waarop 6 nummer staan, in een beperkte oplage als CD en als digitale download uit.

Het eerste nummer van het album is de single "The City", waarin de band een heerlijke swingende mix speelt van reggae en pop, die zeer dansbaar is en gevolgd wordt door het titel nummer "Regg'Roll", een dansbare reggae song met lichte invloeden van rock.
Daarna volgt de single "Dirty Moustache", een schitterende swingende rock song met lichte reggae invloeden en een aanstekelijk ritme, dat aanzet tot dansen.(luister naar dit nummer via de YouTube link onder de recensie)
Ook in "Southern Girls" speelt de band weer een uitstekende uptempo mix van rock en reggae en in "Rover" krijg ik een mooie, vrij rustige, pop song met country invloeden voorgezet.
Als laatste nummer volgt "Banana" en hierin schotelt de band me nogmaals een lekkere dansbare reggae song voor, waarbij stil zitten niet aan de orde is.

"Regg'Roll" van Seagulls staat vol lekker in het gehoor klinkende reggae songs, die van begin tot eind swingen en ik kan liefhebbers van dit genre deze schijf dan ook van harte aanbevelen.





Review: Brothers Of Metal - Emblas Saga (AFM Records, 2020) (Melodische Hardrock / Folkrock)

Brothers of Metal werd in 2012 te Birka, Zweden, opgericht en bestaat uit: Ylva Eriksson - zang, Mats Nilsson - zang, Joakim Lindbäck Eriksson - strijdkreten, Dawidte Birka Grahn - sologitaar, Pähr Nilsson - sologitaar, Mikael Fehrm - sologitaar, Emil Wärmedal - basgitaaqr en Johan Johansson - drums en aambeeld.
De band bracht hun debuut album "Prophecy Of Ragnarök” op 1 april 2017 in eigen beheer via Independent als digitale download uit en deze werd in 2018 opnieuw als CD uitgebracht via de labels Valhall Music, Fono en AFM Records, die het album tevens in een beperkte oplage van 150 stuks als LP op rood/zwart gespetterd, 150 stuks op blauw/geel gespetterd, 400 stuks doorzichtig rood en als zwart vinyl liet persen.
Hun tweede album "Emblas Saga", dat 13 nummers bevat, verschijnt op 10 januari 2020 via AFM Records in een beperkte oplage van 1000 stuks als Boxset, bevattende een digipack CD, een boekje met informatie, een met de hand gesigneerde kaart, een certificaat van echtheid en een leren kaphandschoen / polsband met Brothers Of Metal-logo in reliëf.
Ook wordt het album in een beperkte oplage van 100 stuks als 2LP op doorzichtig groen/wit gespetterd, in een beperkte oplage als 2LP op rood en in een beperkte oplage als 2LP op doorzichtig vinyl geperst, die eveneens via AFM Records verschijnt.

Het album begint met "Brood Of The Trickster", waarin de band een fantastisch kort zwaar klassiek aandoend filmmuziek nummer ten gehore brengt, waar een gesproken tekst in zit, die gevolgd wordt door "Powersnake", een geweldige uptempo mix van folk en hardrock, die lichte gothische invloeden heeft en swingt, waarna "Hel" volgt en de band een swingende melodische rock song speelt, die diverse tempowisselingen bevat en invloeden uit folk en heavy metal bevat.
Daarna volgen "Chain Breaker", een schitterende snelle heavy rock song, die enkele subtiele tempowisselingen heeft en swingt als een trein, "Kaunaz Dagaz", een mooie mix van folk en hardrock, die in een vrij hoog tempo gespeeld wordt en melodische invloeden plus een aanstekelijk ritme heeft.
In "Theft Of The Hammer" speelt de band nogmaals zo'n heerlijke swingende mix, die een aanstekelijk dansbaar ritme en enkele tempowisselingen bevat en in "Weaver Of Fate" zet Brothers Of Metal me een prachtige folk song in een gemiddeld tempo voor, die hardrock invloeden heeft.
Dan volgen "Njord", waarin de band opnieuw een swingende dansbare uptempo mix maakt van folk en hardrock (luister naar dit nummer via de YouTube link onder de recensie), het titel nummer "Emblas Saga", een uitstekende uptempo song, die diverse tempowisselingen bevat en lichte gothische invloeden heeft en "Brothers Unite", een verrukkelijke melodische hardrock song, die tempowisselingen heeft, een aanstekelijk ritme en folk invloeden bevat.
Verder hoor ik "One", een rock song, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt, waarbij ik de zanger nogal schor vindt klinken, "Ride Of The Valkyries" en hierin laat de band me genieten van een lekkere swingende uptempo mix van folk en hardrock, die invloeden van de muziek van The Real McKenzies heeft en "To The Skies And Beyond", een uptempo symfonische rock song, die enkele tempowisselingen heeft, een aanstekelijk ritme bevat en swingt.

"Emblas Saga" van Brothers Of Metal is een geweldige plaat om te beluisteren en staat vol lekkere swingende mixen van folk en hardrock met symfonische invloeden en ik kan elke liefhebber van folk-, hardrock en symfonische rock deze schijf dan ook van harte aanbevelen.





Review: Officina F.Lli Seravalle - Tajs! (Zeit Interference, 2019) (Avant-Garde / Elektro / Experimenteel / Industrieel)

De Italiaanse zanger, sologitarist en elektronische geluid manipulator Alessandro Seravalle uit Cervignano Del Friuli, brengt sinds 1993 muziek uit en studeerde tevens af in de filosofie.
Van 1993 tot heden is dat met Garden Wall, waarmee hij 8 albums op diverse labels uitbracht, waarna hij met Genoma in 2010 en 2014 2 albums maakte en tussentijds maakte hij in 2013 met Schwingungen 77 Entertainment een album.
In 2016 verscheen "The Book Of Job" van zijn band Sete via bandcamp, maar ook werd dat jaar onder zijn eigen naam het album "Morfocreazioni I-V" uitgebracht via het Setola Di Maiale label en op 14 november 2017 verscheen zijn CD album "Spielräume" via Zeit Interference (een sublabel van Lizard Records).
In Officina F.lli Seravalle maakte hij samen met zijn broer Gianpietro (elektronica, percussie en soundscapes) het album "Us Frais Cros Fris Figs Secs", dat 5 september 2018 via Zeit Interference, een sub label van Lizard Records, verscheen en vermeldenswaardig is dat Gianpietro ook sinds 2011 in de band Garden Wall actief is.
"Tajs!", dat op 9 september 2019 via Zeit Interference verscheen is hier de opvolger van en ook hierop speelt zijn broer Gianpietro mee en tevens zijn gastmuzikanten Clarissa Durizzotto - alt saxofoon (2 nummers) en Claudio Milano - zang (1 nummer) aanwezig op dit album, dat 10 nummers bevat.

Het album begint met "Danzatori Di Nebbia", waarin de band met Claudio me een experimenteel stuk muziek voorschotelt, dat diverse subtiele tempowisselingen bevat en invloeden van elektro en industriële muziek heeft (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en dit nummer wordt gevolgd door "Ausa", een heerlijk experimenteel nummer met invloeden van avant-garde en krautrock, dat rustig begint, maar na enkele minuten in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en swingt.
Daarna volgen "Aritmetica Dell'Incurabile", een uitstekend swingende mix van elektro, avant-garde en terugkerende ritmes, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt , "Vuoto Politico", een fantastische mix van krautrock, elektro, industriële en experimentele muziek, die een terugkerend ritme heeft en swingt en  "Saturno", een experimenteel elektronisch nummer, waarin een terugkerend swingend ritme zit.
In "NYC Subway Late At Night" speelt Officina F.Lli Seravalle, met inbreng van Clarissa, een schitterend progressief jazz nummer, in "Bewusstsein Als Verhangnis" krijg ik een geweldige spannende mix van avant-garde en elektro voorgezet, die een aanstekelijk ritme heeft en experimentele invloeden bevat en in "Insonnia" zet de band me weer zo'n prachtig experimenteel spannend stuk muziek voor, waarbij ik met mijn oren gespitst luister, om maar niets van de muziek te missen.
Verder volgen "Distopia", eveneens een experimenteel nummer met elektro invloeden, dat na korte tijd een terugkerend ritme krijgt, dat voor een dansbaar swingend geheel zorgt en "Decostruzione", begint erg rustig en heeft experimentele invloeden en gaat na 2 minuten over in een verrukkelijke mix van progressieve jazz en krautrock, die swingt als een trein, waarbij stil zitten niet mogelijk is en dit ritme verandert iets na de helft van het nummer tijdelijk in een rustig industrieel stukje muziek, waarna de band na ongeveer 1 minuut weer verder gaat met de mix, waarin Clarissa ook nu weer een puik  stukje saxofoonspel laat horen.

"Tajs!" van Officina F.Lli Seravalle is een heerlijke plaat, waarmee de band me aan hun spannende muziek heeft weten te kluisteren, waarbij ik met gespitste oren heb geluisterd en ik kan iedere liefhebber van elektro, avant-garde, krautrock, experimentele en industriële muziek deze schijf dan ook zeer aanraden.





Review: We Here Now - The Chikipunk Years (Elektrohasch Records, 2019) (Progressieve Rock)

We Here Now uit Brazilië, Peru en India werd in 2018 opgericht en bestaat uit: Pedro 'Sozinho' Salvador (Brazilië) - sologitaar, Indrayudh Shome (India) - basgitaar en Panchito El Sofista (Peru) - drums.
De band bracht op 17 januari 2019 hun debuut EP "The Chikipunk Years" als digitale download uit via Homemade Gifts Records en deze wordt op 6 maart 2020 gevolgd door het debuut album "The Chikipunk Years", waar de nummers van de EP ook op staan en deze wordt door Elektrohasch Records zowel op CD, als in een  beperkte oplage op rood vinyl en op zwart vinyl en als digitale download uitgebracht.

Het album, dat 10 nummers bevat, start met "Soujours", waarin de band een schitterende uptempo mix van progressieve en bluesrock ten gehore brengt, die enkele subtiele tempowisselingen heeft en swingt, waarna "Gathering And Separation" volgt en ik een lekkere swingende uptempo rock song voorgeschoteld krijg, die Zuid-Amerikaanse invloeden heeft, die halverwege even onderbroken wordt door een gesprek tussen een man en vrouw, om vervolgens weer verder te gaan met de heerlijke muziek.
Daarna volgen "Detachments", een uitstekende mix van progressieve rock en licht psychedelische muziek (luister naar dit nummer via de YouTube link onder de recensie), "Angelus Novus", een prachtig rustig hemels klinkend stukje gitaarspel en "Planes Of Innocence", een geweldige swingende uptempo rock song, die een dansbaar en een terugkerend ritme heeft.
Op het eerste nummer van kant-B, "Detachments (Reprise)" zet We Here Now me opnieuw een fantastische uptempo mix van progressieve en psychedelische rock voor en in "Frontiers And Determinations" laat de band me genieten van een uptempo licht progressief rock hypnotiserend nummer, dat een terugkerend ritme heeft en
swingt als een trein.
Verder volgen "Dukkha", een heerlijke uptempo poprock song met een aanstekelijk terugkerend ritme, "Parambulation", een swingend instrumentaal rock nummer met invloeden van progressieve rock, jazz en Oosterse muziek, dat met vrij hoge snelheid gespeeld wordt en "Clearings", een fantastisch rock nummer met een terugkerend hypnotiserend ritme, dat me in een lichte trance brengt.  

"The Chikipunk Years" van We Here Now is een lekkere plaat om te beluisteren, die vol prima swingende uptempo nummers staat en ik kan fans van progressieve rock deze schijf dan ook van harte aanbevelen.





Review: The DogHunters - Splitter Phased Naked (Tonzonen Records, 2019) (Pop)

The DogHunters uit Keulen, Duitsland, bestaat uit: Max (Micky Fingers) - zang, Stefan (Schnittlauch Steve) - sologitaar, Markus (Marquito Ferrero) - sologitaar, Clemens (Miami Vince) - basgitaar en Paul (Van Heuß) - drums.
De band bracht op 30 juni 2019 hun debuut EP "The Shit Singles" als CD en digitale download uit en op 6 december 2019 verschijnt hun album "Splitter Phased Naked" als LP in een beperkte oplage van 300 stuks op 180 gram fel blauw vinyl en tevens als CD en digitale download via Tonzonen Records.

Het album, dat 12 nummers bevat, begint met "The Ongoing Story of Rodrigo Amazonas Jah Experience", waarin de band een licht psychedelische pop song speelt, die invloeden van de jaren 70 herbergt en deze wordt gevolgd door "Peanut Butter Way", een swingende rock song, die diverse tempowisselingen heeft en invloeden van bluesrock bevat.
Daarna volgen "How Do You Know", een heerlijke pop uptempo song, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft, "T4", een uitstekende dansbare song, die enkele subtiele tempowisselingen heeft en licht invloeden uit de funk bevat, "Hitchiker", een uptempo jaren 60 gerelateerde beat song met een aanstekelijk ritme (luister naar dit nummer via de YouTube link onder de recensie) en "Make It Happen (Love in Vain)", een mix van een progressieve rock song en pop, die enkele tempowisselingen heeft.
Het eerste nummer van kant B heet "Beat Me Up" en hierin speelt The DogHunters een swingende uptempo pop song met lichte disco invloeden, die zeer dansbaar is, waarna "Lost In System" volgt en ik een prima mix van reggae en pop voorgezet krijg, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
In "Blue Remix" hoor ik een mooie rustige pop song met ruimtelijke invloeden uit psychedelische muziek en in "Garden Of Eden" speelt de band een prachtige rustige pop song, die een terugkerend ritme bevat.
Verder hoor ik de single "Love And Let Go", een dansbare pop song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en "Miss Lona", een lekker in het gehoor klinkende pop song, die enkele subtiele tempowisselingen heeft en net voor het einde ruimtelijke invloeden krijgt.

"Splitter Phased Naked" van The DogHunters is een prima plaat, die vol uitstekende pop songs staat en ik kan liefhebbers van de betere pop, dan ook aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.





Review: Angel Ontalva Vs. Priot Duo - Blue Stone Waves (OctoberXArt Records, 2019) (Improvisatie / Avant-Garde)

Ángel Ontalva is een Spaanse gitarist uit Madrid, die deel uit maakt van de band October Equus, maar ook solo diverse albums op zijn naam heeft staan, zoals: "Mundo Flotante" (OctoberXart Records, 2012), "Land Of Rain And Steel" (Ltd.edition CD-r, OctoberXart Records, 2013), "Tierra Quemada" (CD, OctoberXart Records, 2015), "No Grooves - Blood Moon Tonight" (CD, OctoberXart Records, 2017) en "Satellites" (ltd. edition CDr, OctoberXart Records, 2017).
Vespero werd in 2003 in Astrakhan, zuid Rusland opgericht en brengt sinds 2004 muziek uit, zowel in eigen beheer, als via diverse maatschappijen.
De band onderging sinds hun oprichting diverse keren bezettingswisselingen en bestaat, na het overlijden van cellist Vladimir Belov tegenwoordig uit: Ivan Fedotov – drums en percussie, Arkady Fedotov – basgitaar, synthesizer, fluit en achtergrond zang, Alexander Kuzolev – gitaar, effecten en elektronica, Alexei Klabukov – arpeggiator, keyboards en mellotron en Vitaly Borodin - viool.
Angel en Vespero hebben hun krachten gebundeld in het nummer "Carta Marina", dat vanaf 12 februari 2018 op CDr via bandcamp verkrijgbaar was en op 9 juli 2018 gevolgd werd door het album met dezelfde naam.
Het album verscheen in eigen beheer in een beperkte oplage van 100 stuks als Deluxe Edition 2CD + digitale download, waarbij de bonus CD opnamen bevat van live uitvoeringen van Ángel Ontalva & Vespero uit 2017/2018, inclusief 3 niet uitgebrachte nummers, gestoken in een 6 delige hoes en in een beperkte oplage van 400 stuks, plus als digitale download.
Op 4 september 2018 bracht Ángel samen met Priot Duo, uit Moskou, Rusland, het album "Blue Stone Waves" als digitale download uit via OctoberXArt Records en tevens verscheen het album als CD.
De artiesten, die op dit album spelen zijn: Ángel Ontalva - sologitaar, Natasha Blinova - piano, melodica en zang en Piotr Talalay - drums en elektronica.

Het album, dat op 12 december 2017 live in de Kozlow clib te Moskou opgenomen werd, bevat 7 nummers, waarvan het eerste "Time Of Innocence" heet en hierin speelt het trio een mooi rustig avant-garde nummer, dat een terugkerend ritme heeft en improvisaties en dierengeluiden bevat en naadloos over gaat in "Never Again", een schitterend stuk neo-klassiek met invloeden van RIO en avant-garde muziek, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en diverse subtiele tempowisselingen heeft en ook dit nummer gaat verder in het volgende, dat "Running In The Dark" heet, waarin het trio een korte spannende experimentele improvisatie ten gehore brengt, die doorloopt in "Satellites", een geweldig nostalgisch klinkend nummer, dat lichte invloeden van de muziek van Toots Thielemans heeft en hemelse achtergrondzang klanken bevat, waarna Angel Ontalva Vs. Priot Duo het nummer vervolgt in het titel nummer "Blue Stone Waves", dat eveneens in een rustig tempo uitgevoerd wordt en daarin krijg ik opnieuw een schitterend stuk geïmproviseerde muziek voorgeschoteld en hierin laat het trio me nogmaals horen, hoe goed ze elkaar aanvoelen (luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie) en in "Definitely" bevat de muziek invloeden van experimentele jazz en improvisaties en ook dit nummer gaat verder in het volgende en tevens laatste stuk, getiteld "Eyes In The Mirror", waarin het trio ook nu weer een uitstekend improvisatie nummer speelt, dat diverse subtiele tempowisseilngen heeft en waarin het gitaarspel van Ángel centraal staat.

"Blue Stone Waves" van Angel Ontalva Vs. Priot Duo is een verrukkelijke CD, waarmee het trio me van begin tot einde heeft laten genieten van hun heerlijke  improvisaties en ik raadt iedere muziek liefhebber dan ook aan, notie te nemen van deze schijf en eens te gaan luisteren naar de muziek.





zondag 1 december 2019

Review: Excelsior - O Horizon (Big Oil Recording Company, 2019) (Experimenteel / Avant-Garde)

Excelsior uit Aarhus, Denemarken is het alias van zangeres, producer, arrangeur en componiste Anja T. Lahrmann, die in bands als Ive Cream Cathedral, Bird Alert, The Nielsen Sisters en Spillemaemdene actief was.
Op 22 november 2019 bracht ze haar debuut album "O Horizon", waarop 10 nummers staan, als CD en als digitale download uit via Big Oil Recording Company.

Het album begint met "Ultramarine", waarin Anja een mooi kort stukje avant-garde ten gehore brengt, dat in een langzaam tempo gespeeld wordt en gevolgd wordt door de single "Time Of None", een prachtig rustig startende song, die na iets meer dan 1 minuut meer snelheid krijgt en invloeden van new wave, elektro en pop bevat, om na de helft van de song een dansbaar ritme toegevoegd te krijgen.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna volgen "Origin", een uitstekende pop song met new wave invloeden, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt, "Lynx", een heerlijke instrumentale mix van elektro en avant-garde, die een terugkerend ritme heeft en Oosterse invloeden bevat en "In Silico", een prima rustige pop song en ook deze bevat een dansbaar ritme.
In "White Arrow" speelt Excelsior een verrukkelijke mix van elektro, avant-garde en experimentele muziek, waar diverse tempowisselingen in zitten, in "Whims" hoor ik een spannend instrumental stukje, dat nog geen minuut duurt, waar een terugkerend ritme in zie en in "Alba/The High Of Surrender" zet Anja me weer een mix van new wave en pop voor, die in eemn gemiddeld tempo gespeeld wordt en enkele subtiele tempowisselingen heeft.
Dan volgen "Wandering Womb", een geweldig instrumentaal nummer, waarin invloeden van avant-garde, experimentele muziek en dance in een dansbaar ritme tot één geheel gesmeed worden en het titel nummer "O Horizon" en hierin speelt ze nogmaals een rustige pop song.

"O Horizon" van Excelsior is een prima debuut album, dat vol mooie rustige songs staat en enkele verrassende instrumentale werkjes bevat en ik kan liefhebbers van avant-garde, experimentele muziek en de betere pop, dan ook aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.