zondag 14 april 2019

Review: The Galileo 7 - Too Late (State Records, 2019) (Beat)

Allan Crockford - zang en sologitaar richtte in 2009  de band The Galileo 7 op, die naar een episode van Star Trek is genoemd.
Hij was eerder actief in andere bands en enkele daarvan heten, The Solarflares, The Prisoners, JTQ en Thee Headcoats en hij maakt ook deel uit van de band Graham Day & The Forefathers.
Samen met Viv Bonsels - orgel en zang, Mole Brooks - basgitaar en zang en Russ Baxter - drums vormde hij de eerste formatie van The Galileo 7, die uit Medway, Londen, Engeland komt en tegenwoordig bestaat uit: Allan Crockford - zang en sologitaar, Viv Bonsels - orgel en zang, Paul Moss - basgitaar en zang en Mole Brooks - drums en zang.
The Galileo 7 bracht tot nu toe 3 albums uit.
In 2010 was dat "Are We Having Fun Yet?" via Misty Lane Records en in 2012 "Staring At The Sound" via State Records, waarna "False Memory Lane" uit 2014 op het eigen Fool's Paradise label verscheen en deze werd zowel op vinyl, als op CD en als download uitgebracht, waarbij opgemerkt kan worden, dat de bij vinyl versie een CD met 3 nummers, die niet meer op de LP pasten, is bijgevoegd, plus een download code.
De band heeft in 2015 een nieuwe single gemaakt, getiteld "One Lie At A Time" / "The God Of Gaps", die 16 maart via het State Records label in een gelimiteerde oplage van 500 stuks verscheen, waarvan de eerste 250 exemplaren vergezeld gingen van een CD met daarop de nummers van de single plus een exclusieve extra song, die nergens anders op staat.
Ook de nieuwe 7" vinyl single "Cruel Bird", die een dubbele A kant heeft, is 28 maart 2016 via het State Records label uitgebracht in een beperkte oplage van 500 stuks, waarvan de eerste 200 exemplaren op paars vinyl zijn geperst, die alleen via de band zelf of via State Records verkrijgbaar zijn en tevens is vermeldenswaardig, dat de single in mono is verschenen.
Tijdens de opnames voor de single, speelde de band ter opwarming diverse oudere nummers en wisten daarbij onmiddellijk, dat ze deze eveneens zouden gebruiken.
Het resultaat daarvan is te horen op de CD "The Live-O-Graphic Sessions", die 24 januari 2016 in de Barker's Lithographic Printers, te Rochester, werd opgenomen en net als de single 28 maart 2016 via het Fools Paradise Records is verschenen.
Hun nieuwe album "Tear Your Minds Wide Open" werd 10 november 2017 door het Damaged Goods label in een beperkte oplage van 300 stuks op vinyl uitgebracht en bevat tevens een gratis CD, waarop een extra exclusief nummer staat en tevens verscheen het album als digitale download.
Op 26 april 2019 verschijnt de 7" mono single "Too Late" / "The World Looks Different Today" in een beperkte oplage van 500 stuks via State Records, als voorloper van hun album "There Is Only Now", dat in juni 2019 door Damaged Goods Records wordt uitgebracht.

Op de A-kant, "Too Late", speelt de band een aanstekelijke swingende uptempo powerpop song, die invloeden van garagerock en sixties beat heeft en in "The World Looks Different Today" laat The Galileo 7 me genieten van een prachtige 60er jaren gerelateerde song, die in een gemiddeld tempo ten gehore gebracht wordt en prima samenzang heeft.

"Too Late" van The Galileo 7 bevat 2 heerlijke songs, die me als muziek in de oren klinken en ik kan deze single dan ook zeer aanraden aan liefhebbers van zestiger jaren muziek, maar ook zij, die van de betere pop houden zullen deze schijf op waarde weten te schatten.(luister naar gedeeltes van de single via de soundcloud link onder de recensie)

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Ultra Zook - Ultra Zook (Gnougn Records/Atypeek Music, 2019) (Experimentele Rock)

Ultra Zook werd in september 2011 te Clermont-Ferrand, Frankrijk,opgericht en bestaat uit: Ben Bardiaux - zang en klavier, Manu Siachoua - zang, basgitaar en dwarsfluit en Remi Faraut - zang en drums.
De band bracht op 25 juni 2012 hun debuut EP "EPUZ" op 12" vinyl en als digitale download uit, op 13 maart 2013 gevolgd door de EP "EPUZZ", die eveneens als digitale download en op 12" 180 gram vinyl verscheen (Gnougn Records), waarna deze in januari 2015 als tweede persing verscheen en op 15 december 2014 werd "EPUZZZ" (Gnougn Records) op 12" 180 gram zwart vinyl en als digitale download op de markt gebracht.
22 Maart 2019 bracht Gnougn Records/Atypeek Music hun vierde album "Ultra Zook" zowel als LP, CD en digitale download uit en daarop speelt doedelzak speler André Ricros als gastmuzikant mee in 2 nummers.

Het album, dat 10 nummers bevat, start met "What Kind Of Juicy Fruit Are You?" en hierin speelt de band een zeer experimenteel nummer, dat na korte tijd in een iets hoger tempo gespeeld wordt, dance invloeden krijgt en tevens diverse tempowisselingen bevat en gevolgd wordt door "Conderougno", een swingende mix van Afrikaanse ritmes, theater, dance en Oosterse muziek, waar enkele tempowisselingen in zitten.
Daarna volgt "La Plasticite Mentale Du Monsieur", een uitstekende mix van dance, samenzang en experimentele muziek, die swingt en enkele subtiele tempowisselingen heeft, waarna "Gibeli Gibelo", een vrolijke uptempo mix van volksmuziek, kinderliedjes, dance en experimentele muziek, die halverwege meer snelheid krijgt.
In "Ping Pong" schotelt de band me een spannende song met diverse tempowisselingen voor, die van improvisaties aan elkaar hangt, hoewel er zeker enige samenhang in de muziek te bespeuren valt en in "Hmong Song" speelt Ultra Zook een geweldige swingende experimentele song met dance invloeden, waarbij stil zitten niet aan de orde is.
Dan volgt "En Veux Tu?  En V'La!", een uitstekende spannende song met tempowisselingen, experimentele elementen, dance invloeden en prima samenzang, die gevolgd wordt door "Frangipanier", een geweldige uptempo song met Zuid Amerikaanse ritmes, tempowisselingen, dance en Afrikaanse invloeden, die swingt.
Verder hoor ik "Espions Du Ciel" en daarin krijg ik opnieuw een aanstekelijke swingende experimentele song voorgezet, die dance invloeden heeft en dansbaar is en "Kawani", dat zeer dansbaar is, vrolijk klinkt en gedomineerd wordt door elektronische begeleiding, terwijl het stemgeluid van de zang op die van het getekende Franse figuurtje La Ligne lijkt.

"Ultra Zook" van Ultra Zook is een prima album om te beluisteren, waarbij ik me soms heb moeten inspannen, om maar niets van de muziek te missen en ik kan iedere muziekliefhebber aanraden, deze plaat eens te gaan horen.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Kamala - Your Sugar (Tonzonen Records, 2019) (Poprock)

Kamala uit Leipzig, Duitsland, werd in 2016 opgericht en bestaat tegenwoordig uit: Christian Kamper - zang, Theo Rolfs - sologitaar, Eric Glatzel - sologitaar, Hannes Gernot Peter Gröschner - basgitaar en Henry Mitko - drums.
Op 9 januari 2017 verscheen de debuut EP "Kamala" als digitale download, toen de band nog maar uit 4 personen bestond en daarop maakt basgitarist Frederik Kleimann nog deel uit van de band.
Het debuut album "Radial Perception", dat als CD en digitale download verscheen, werd op 24 maart 2018 in de huidige samenstelling uitgebracht en daarop spelen gastmuzikanten Jörn Kleinbrahm - saxofoon en Noel Lardon - percussie mee.
Hun tweede album "Your Sugar" werd op 22 maart 2019 door Tonzonen Records zowel als digitale download, CD (beperkte oplage) en als LP (beperkte oplage op 180 gram gekleurd vinyl) uitgebracht en bevat 7 nummers, waarbij verder vermeldenswaardig is, dat gastmuzikant Jörn Kleinbrahm in 3 nummers op saxofoon te horen is.
Ook speelde de band op festivals, zoals: Burg Herzberg Festival, Zytanien Festival, Reverberation Festival en Feast Of Friends en toerde door Duitsland met Chickn (Griekenland) en Love Machine (Duitsland).

Het album begint met "Morning Sighs", waarin de band een heerlijke swingende uptempo poprock speelt, die dansbare progressieve jazz invloeden heeft en gevolgd wordt door "Chronic Burden", eveneens een swingende poprock song en daarbij is stil zitten geen optie. 
Daarna speelt de band de titelsong "Your Sugar", een lekker in het gehoor klinkende popsong, die zeer dansbaar is envloeden uit de jaren 80 muziek heeft, waarna "Azuncena" volgt en Kamala een uitstekende song ten gehore brengt, die een aanstekelijk ritme heeft en enkele tempowisselingen bevat.
In "Country Dog" maakt de band een dansbare mix van jazz en poprock, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en in "Absorber" swingt de muziek en heeft enkele prima tempowisselingen en lichte funk en jazz invloeden.
Het laatste nummer "Losing It Sometimes" is weer zo'n dansbare swingende song met subtiele tempowisselingen en een aanstekelijk ritme.

"Your Sugar" van Kamala is een heerlijke plaat, die me geen moment verveeld heeft en ik kan liefhebbers van poprock dan ook aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Nik Turner - The Final Frontier (Cleopatra Records, 2019) (Spacerock)

Nik Turner - zang, dwarsfluit en saxofoon was samen met Dave Brock de oprichter van de band Hawkwind, de eerste band die spacerock maakte en onder andere Lemmy Kilmister in de gelederen had.
Hij zat in de band van 1969-1976 en na een aantal LP's en onenigheid met Brock, ging Turner uit de band, om tussen 1982-1984 weer deel uit te maken van Hawkwind, maar er opnieuw uit te gaan.
Nadat hij de eerste keer uit de band was, speelde hij tussen 1977 en 1986 in Sphinx met Steve Hillage en The Inner City Unit.
Verder speelde hij onder andere met: Youth, Robert Calvert, Sting, Twink, Steve Peregrin Took (T.Rex), Jello Biafra, Simon House, Michael Moorcock en andere muzikanten en maakte deel uit van bands als: The Stranglers, Mother Gong, Space Ritual Band, Galaktikos, The Space Mirrors, Flame Tree, Brand New Space Ritual en Nik Turner's Fantastic All Stars en andere.
In 1994 maakte hij zijn eerste solo album "Prophet Of Time", waarna hij op diverse platen te horen was, waarvan zijn laatste "Space Gypsy" (2013), "Space Fusion Odyssey" (2015), "Live In Space" (2017) en "Pharaohs From Outer Space (Painted World)" (2018 met Youth) waren.
Zijn album "The Final Frontier", dat 9 nummers bevat, werd 8 maart 2019 via Cleopatra Records in een beperkte oplage als LP op geel vinyl uitgebracht en verscheen tevens als CD en als digitale download.
Nik wordt op de plaat bijgestaan door: Nicky Garratt - sologitaar, Kephara Moon - keyboards, Bryce Sheldon - basgitaar, Simon House - viool, Jürgen Engler - Moog synthesizer, solo- en basgitaar, Chris Lietz - keyboards en Jason Willer - drums en tevens spelen Paul Rudolph - sologitaar (1 nummer) en Adan Hamilton - drums (1 nummer) op dit album mee.

Het album start met "Out Of Control", waarin een eentonig intro zit, dat na korte tijd over gaat in een geweldig uptempo stuk spacerock met Arabische invloeden, dat gevolgd wordt door het schitterende "Interstellar Aliens", een prachtige rustige spacerock song, dat een aanstekelijk ritme heeft.
Daarna speelt de band "Thunder Rider", een uitstekende rock song, die een terugkerend licht hypnotiserend ritme heeft, zeer dansbaar is en progressieve jazz invloeden heeft, waarna "The Final Frontier Part 1" volgt en daarin laat de band me genieten van een schitterende rustige licht psychedelische song met ruimtelijke effecten, waar een gesproken tekst in zit en dat tevens folk invloeden bevat.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
In "Back To The Ship" zet Nik Turner me opnieuw een vrij rustig nummer met gesproken tekst, ruimtelijke en progressieve jazz invloeden voor, dat halverwege meer snelheid krijgt, waardoor er een fantastische swingende rock song ontstaat en in "Calling The Egyptians" speelt de band een verrukkelijke licht mystieke rock song met Arabische invloeden en een hypnotiserend ritme.
Dan Volgt "Strange Loop", een aanstekelijk swingend instrumentaal nummer, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en hierbij stil zitten is geen optie.
Verder hoor ik "The Final Frontier Part 2", een kort nummer met gesproken tekst, dat enigszins experimenteel klinkt en "PAD4", een heerlijk instrumentaal nummer met psychedelische ruimtelijke folk invloeden.

"The Final Frontier" van Nik Turner is een schitterende plaat, waarin spacerock met folk, psychedelische en Arabische muziek gecombineerd wordt en ik kan elke muziekliefhebber dan ook aanraden, deze plaat eens te gaan beluisteren.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Orsak:Oslo - Orsak:Oslo (Kapitän Platte, 2019) (Krautrock / Post-Rock)

Orsak:Oslo is een band uit Gothenburg, Zweden en Oslo, Noorwegen, die bestaat uit: Christian - sologitaar, Bjarne - keyboards en sologitaar (sinds 2014), Peter - basgitaar (sinds 2016) en Öyvind - drums.
De band bracht hun eerste EP "Torggata Sway" op 1 juli 2014 uit als digitale download en in een beperkte oplage van 200 stuks op 12" vinyl.
Daarna volgden de EP's: "All Will Return" (12 juli 2015, digitale download), "031 Gøteborg" (28 december 2015, dd), "As We Fall" (26 augustus 2016, dd), "Flodvåg)" (10 februari 2017, dd), "You're All Gone" (6 juni 2017, dd), "Tipping Point" (17 november 2017, dd), "Nordstan" (18 mei 2018, dd) en "Ghost Gear" (8 februari 2019, dd).
Op 29 maart 2019 bracht Kapitän Platte het compilatie album "Orsak:Oslo" uit, waarop 6 nummers staan van de 6 van de 9 EP's en deze verscheen zowel op CD als op LP.

Het eerste nummer van de plaat komt van de EP "Tipping Point" en dit is het titelnummer "Tipping Point", waarin de band een schitterend uptempo krautrock nummer speelt, dat een aanstekelijk hypnotisch terugkerend ritme heeft, waarna "Flodvag" (EP "Flodvag") volgt en de band een heerlijk progressief rock nummer ten gehore brengt, dat experimenteel begint, in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, diverse tempowisselingen bevat en een licht hypnotiserend ritme heeft.
Daarna speelt de band "As We Fall" (EP "As We Fall") en hierin krijg ik een fantastisch progressief rock nummer voorgeschoteld, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt een een terukerend ritme bevat, waardoor de muziek licht hypnotiserend wordt.
In "Sleepwalker" (EP "You're All Gone") speelt Orsak:Oslo een heerlijk traag melodisch stoner nummer met een eentonig ritme, waarmee de band me in de ban van hun muziek houdt en in "Crying For Sleep" (EP "Tipping Point") laat de band me genieten van een aanstekelijk melodisch nummer, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en langzaam eindigt.
Het laatste nummer heet "Ghost Gear" (EP "Ghost Gear") en daarin begint de muziek met een drumsolo, waarna de rest van de band invalt en een uitstekend eentonig nummer met een terugkerend ritme speelt, zodat de muziek hypnotisch wordt, waardoor ik er als het ware ingezogen wordt.

"Orsak:Oslo" van Orsak:Oslo is een verrukkelijke compilatie, waarmee de band me van begin tot einde in de ban van muziek heeft gehouden en ik kan deze schijf dan ook sterk aanraden, aan een ieder, die van progressieve rock, krautrock en post-rock houdt.(luister naar het album via de bandcamp link onder de recensie)

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Organik - Organik (Space Rock Productions, 2019) (Progressieve Spacerock / Psychedelische Rock)

Organik werd in augustus 2014 te Odense, Denemarken, opgericht en bestaat uit: Per Brems-Therkelsen - sologitaar, Brian Bentzen - basgitaar en Stephan Green - drums en percussie.
Op 23 maart 2019 verscheen hun debuut album "Organik", dat op 6 maart 2018 als digitale download werd uitgebracht, in een beperkte oplage van 310 met de hand genummerde exemplaren, waarvan er 140 op zwart en 170 op roze 180 gram vinyl werden geperst via Space Rock Productions.
Vermeldenswaardig is dat de digitale download 2 nummers meer bevat en dat MC Einar - gesproken woorden (1 nummer), Michael Marienlund - didgeridoo (1 nummer) en Valdemar Reinhold von Ölenschlaeger - keyboards (1 nummer) als gastmuzikanten op deze plaat meespelen.

Het album, dat 4 nummers bevat, begint met "Black Desert" en daarin speelt de band een schitterend psychedelisch nummer met een hypnotiserend ritme in een gemiddeld tempo en space- en stonerrock invloeden, die tegen het einde heftiger worden.
Daarna volgt "Soul Manure", dat lichtelijk psychedelisch begint en spacerock invloeden heeft en na enkele minuten progressieve rock invloeden toegevoegd
krijgt, waarna het nummer meer aan snelheid wint en over gaat in een swingend spacerock nummer, om tegen het einde weer iets rustiger te worden.
Kant B start met "Liquid Embrace" en daarin begint de muziek mysterieus en heftig, om na korte tijd te veranderen in een mix van stoner en spacerock met melodische en progressieve rock invloeden, die halverwege over gaat in een rustig tempo, om tegen het einde terug te keren naar de mix van spacerock en stoner.
In "Caged" speelt Organik een fantastisch rustig melodisch progressief rock nummer met lichte psychedelische invloeden, dat gesproken tekst bevat.

"Organik" van Organik is een heerlijk debuut album, waar 4 uitstekende nummers op staan, waarmee de band me van begin tot eind heeft weten te boeien en ik kan liefhebbers van spacerock, psychedelische en progressieve rock, alsmede stoner, dit album ten zeerste aanraden.(luister naar de digitale download via de bandcamp link onder de recensie)

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





zondag 7 april 2019

Review: Pythagoras - Live At Pulchri (Correlated Music, 2019) (Dance / Funk / Progressieve Rock)

Pythagoras werd in 1979 te Den Haag, Nederland, opgericht door René De Haan - keyboards, synthesizer en mellotron en Bob De Jong - drums.
Het duo, dat door diverse gastmuzikanten werd bijgestaan, bracht in de jaren 80 enkele elektronische progressieve rock albums uit: "Journey To The Vast Unknown" (1980) en "After The Silence" (1981).
Na stilte van 27 jaar verscheen in 2011, via Musea Records, de 2CD "The Correlated ABC", waar diverse onuitgebrachte nummers uit 1984 op staan en daarop speelt de in 2000 overleden toetsenist Pieter Courtens mee en tevens staan er nummers op van een live registratie uit 1983, die te Delft, Nederland, in mei van dat jaar werd opgenomen.
"Live At Pulchri" is het eerste album dat de band maakte, nadat oprichter Bob De Jong op 7 december 2011 overleed, kort nadat "The Correlated ABC" werd uitgebracht.
Het album, dat 27 april 2019 via Correlated Music in een beperkte oplage van 500 stuks op LP en tevens als CD verschijnt en 6 nummers bevat, werd op 15 november 2015 live in Pulchri te Den Haag opgenomen en op deze plaat bestaat de band uit: René De Haan - synthesizer en mellotron, Bob Bothof - D-Robber aangepaste looper, Peer Wassenaar - basgitaar en Joshua Samson - drums en percussie.

De plaat begint met "A Cat's Tale", dat uit 4 delen bestaat, waarvan het eerste "Part I Manifesto" is en daarin speelt de band een geweldig swingend progressief rock nummer, dat een eentonig licht hypnotiserend ritme heeft en industriële en funk invloeden bevat en dit wordt gevolgd door "Part II Anecdote" en daarin laat de band me genieten van een schitterende uptempo mix van progressieve rock, funk en elektronische rock, die swingt als een trein.
Het nummer gaat verder in "Part II Conundum", een fantastisch swingend stuk dance muziek met een zeer dansbaar terugkerend ritme en bas & drums en funk invloeden, dat tegen het eind langzaam wordt uitgespeeld en naadloos doorloopt in "Part IV Nightwatch", een langzaam startend nummer, dat na korte tijd meer snelheid krijgt, een terugkerend hypnotiserend swingend ritme bevat en progressieve rock, dance, funk en lichte krautrock invloeden heeft.
Daarna volgt "Sapristi!", waarin Pythagoras een heerlijk experimenteel elektronisch nummer speelt en ook dit wordt vervolgd in het volgende nummer, getiteld "A Cat's Tail" en daarin speelt de band me een verrukkelijk dance nummer met een aanstekelijk ritme, dat ook nu weer swingt als een trein.

"Live At Pulchri" van Pythagoras is een lange aaneenschakeling van geweldige swingende nummers, waarmee de band me van begin tot einde in de ban van hun muziek heeft gehouden en ik kan iedere liefhebber van dance, funk en progressieve elektronische muziek, dit bijna 80 minuten durende meesterwerk dan ook ten zeerste aanraden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




Sorry! Nog geen video beschikbaar.