zondag 16 juni 2024

Review: White Willow - Sacrament (Karisma Records, 2024) (Progressieve Folk)

White Willow uit Noorwegen bestond uit: Jan Tariq Rahman - zang, mellotron, synthesizer, keyboards, elektrische piano, blokfluit, sitar, bas- en sologitaar, effecten, elektronica, kromhoorn, kantele en clavinet, The Drummer - drums en percussie, Alexander Engebretsen - basgitaar en akoestische basgitaar, Eldrid Johansen - zang, Sara Trondal - zang, Audun Kjus -dwarsfluit, doedelzak, bodhrán en zang, Jacob C. Holm-Lupo - elektrische en akoestische gitaar en E-Bow, plus basgitaar (track 5) en Tirill Mohn - viool, plus klassieke gitaar (track 11).
Hun debuut album "Ignis Fatuus", dat in 1995 als CD via The Laser's Edge verscheen en in 2010 als 2LP door Pancromatic in een geremasterde versie met bonus nummers werd uitgebracht, verschijnt op 3 november 2023 in een geremasterde versie als LP in een beperkte oplage op oranje/blauw vinyl, als CD en als digitale download via Karisma Records en bevat 12 nummers, waarbij vermeldenswaardig is, dat ook de overige 5 albums opnieuw via dit label zullen worden her uitgebracht.
Hierop spelen de volgende gastmuzikanten mee: Trond Haakensen - bas (track 3), Kjell Viig - countertenor en solo (track 3), Terje Krognes - countertenor en tenor (track 3), Tor Tveite - tenor (track 3), Eivend Opsvik - fretless basgitaar (track 4), Susanna Calvert - akoestische gitaar (track 5), Henning Eidem - drums en percussie (track 5), Tov Ramstad - cello (track 6), Steiner Haugerud - dubbele bas (track 6), Erlend M. Saeverud - akoestische gitaar (track 7) en Carl Michael Eide - drums en percussie (track 10). 
De tweede her uitgave die via Karisma als 2LP in een beperkte oplage op transparant blauw vinyl, als CD en als digitale download verschijnt, is de opvolger van het debuut album en heet "Ex Tenebris", dat oorspronkelijk in 1997 werd uitgebracht en het was de bedoeling dat dit een solo album van Jacob C. Holm-Lupo zou worden, omdat de band uit elkaar was gegaan, maar het werd desondanks toch een nieuw White Willow album.
Op 5 juli 2024 brengt Karisma Records hun album "Sacrement" uit het jaar 2000 in een  beperkte oplage op wit vinyl uit en deze bevat 6 geremasterde nummers, plus een nieuw hoesontwerp.

Het album begint met "Anamnesis", waarin White Willow een prachtige langzame song ten gehore brengt, die progressieve folk invloeden heeft en gevolgd wordt door "Paper Moon", een mooie melodische folk song met een niet al te hoog tempo en een aanstekelijk ritme.
Daarna volgen "The Crucible", een fantastisch progressief folk nummer met een langzaam tempo, dat halverwege meer snelheid krijgt, gaat swingen en melodische invloeden heeft en "The Last Rose Of Summer", een rustig nummer met een aanstekelijk ritme.
In "Gnostalgia" schotelt White Willow me opnieuw zo'n rustige folk song voor, die tot schuifelen aanzet en een aanstekelijk ritme bevat en in "The Reach" laat de band me genieten van een geweldige progressieve folk song met een gemiddeld tempo, een aanstekelijk dansbaar ritme, tempowisselingen, die zo nu en dan gepaard gaan met zware duister klinkende tonen.

"Sacrament" van White Willow is een verrukkelijke plaat, die heerlijke progressieve folk muziek bevat, waar ik enorm van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van dit genre deze schijf, met wat mij betreft "The Reach" als hoogtepunt, dan ook zeer aan.(luister naar de oorspronkelijke versie uit 2000 van dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Moonseeds - Moonseeds (Sulatron Records / Blown Music, 2024) (Psychedelisch)

In 2002 verscheen via het Nasoni label de LP "Dreamer" als debuut van multi instrumentalist Dave Schmidt, alias Sula Bassana, die alle instrumenten voor zijn rekening nam en bijna alle nummers zelf schreef.
Daarna volgde er een scala aan uitgaves via zijn eigen label Sulatron Records, maar ook bracht hij albums uit via andere labels, zoals: Elektrohasch, Nasoni Records, Pancromatic Records, Headspin, Deep Distance Records en Feral Child Records.
In 2018 kwam Sula in contact met Lex Waterreus, de gitarist van de Australisce band Seedy Jesus en samen met hem en Komet Lulu uit Electric Moon, waarin ook hij zat, deed dit trio enkele dagen jam sessies.
De opnamen hiervan bleven tot 2023 liggen en omdat Lex opnieuw een Europese tour met zijn band maakte, hadden Sula en hij tijd om enige overdubs te maken en de laatste hand aan het album te leggen, waarna krautrock legende Eroc de mastering deed.
Het resultaat van deze jam sessies is te horen op het album "Moonseeds", dat op 28 juni 2024 via Sulatron Records verschijnt als LP in een beperkte oplage van 500 stuks op gekleurd gerecycled 180 gram vinyl plus download code, als CD in een beperkte oplage van 300 stuks en als digitale download, terwijl het Australische Blown Music het album uitbrengt in een beperkte oplage van 100 stuks op 180 gram groen vinyl, die in een ander hoesontwerp heeft (een zeer speciale!).
Op dit album zijn de muzikanten: Sula Bassana - drums, orgel en mellotron, Komet Lulu - basgitaar en fx en Lex Waterreus - sologitaar, fx, zang en synthbox.

Het album, dat 3 nummers bevat, begint met "Earth", waarin Moonseeds een fantastisch 21 minuten durend psychedelisch nummer met een niet al te hoog tempo speelt, dat invloeden van de begin jaren 70 muziek van Pink Floyd bevat en me daarmee in een lichte trance brengt.
Dan volgt "Sun"een schitterend melodisch nummer met een gemiddeld tempo en licht psychedelische invloeden, die tegen het einde in een traag tempo over gaat.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)
In "Moon" krijg ik een verrukkelijk stuk muziek voorgezet, dat in een gemiddeld tempo wordt gespeeld, ruimtelijke invloeden heeft en een terugkerend ritme bevat.

"Moonseeds" van Moonseeds bevat 3 geweldige psychedelische nummers, waar ik enorm van genoten heb eb ik raad iedere liefhebber van dit genre deze schijf dan ook sterk aan.




Review: Myriad Drone - Arka Morgana (Bird's Robe Records, 2024) (Post-Rock)

Myriad Drone uit Melbourne, Australië bracht op 22 mei 2016 hun debuut album "Myriad Drone" uit als digitale download en deze werd gevolgd door de digitale nummers "All Roads Lead" (12 oktober 2018) en "Arka Morgana" (27 april 2019) en op 18 oktober 2019 bracht de band het album "Arka Morgana" uit, dat op 14 juni 2024 opnieuw is uitgebracht door Bird's Robe Records, dat sinds 2023 het nieuwe label van de band is.
Op dit album speelt de band in de volgende bezetting: Shane Mulholland - sologitaar en zang, Dominic Lewis - sologitaar, Mikey Harland - basgitaar en Frankie Demuru - drums.

Het album, dat 8 nummers bevat, start met "Time Enough At Last", waarin Myriad Drone een prachtig post-rock nummer met een vrij langzaam tempo en een terugkerend ritme speelt, dat na enkele minuten iets meer snelheid krijgt en heftiger wordt, waarbij de muziek gaat swingen en dit wordt gevolgd door het titel nummer "Arka Morgana", een uptempo nummer met melodische invloeden en een terugkerend ritme.
Dan volgen "Atonement", een song, die mooi rustig begint en na enkele minuten meer snelheid krijgt, in een hoger tempo over gaat, waarbij de muziek heftiger wordt en metal elementen bevat en "Please, Stand By...", een fantastisch kort uptempo post-metal nummer met een heftige gesproken tekst.
In "Vitreous" zet Myriad Drone me een schitterend nummer met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo voor en in "All Roads Lead" krijg ik opnieuw zo'n uitstekend rock nummer met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme te horen, die invloeden van metal en post-rock heeft.
Dan volgen "Disguidance", een post-rock nummer met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme, dat tempowisselingen heeft en bij tijd en wijle swingt en "Unrequited", een lekker in het gehoor klinkend melodisch nummer, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk ritme heeft.

"Arka Morgana" van Myriad Drone bevat 8 prima post-rock nummers, waar ik erg van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van dit genre deze schijf dan ook sterk aan.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Dumbo Tracks - Move With Intention (Bureau B Records, 2024) (Elektro / Dance)

Dumbo Tracks uit Keulen, Duitsland is het project van producer Philipp Janzen (synthesizer), die samen met diverse medewerkers muziek maakt.
Op 28 oktober 2022 bracht hij zijn debuut album "Dumbo Track" uit als LP en als digitale download via Italic Records en op 21 juni 2024 verscheen de opvolger daarvan, getiteld "Move With Intention", die via Bureau B Records als LP in een beperkte oplage op blauw vinyl, als LP op zwart vinyl, als CD en als digitale download werd uitgebracht.
Op dit album wordt hij bijgestaan door: Rubee Fegan - zang (track 1, 4, 6(5*) en 8), Marker Starling - zang, elektrische piano en orgel (track 2), Nothhingspecial - zang, synthesizer en basgitaar (track 3 en 9), Ada - zang (5)(7*) en Portable - zang (track 7)(6*) (LP volgorde; * CD volgorde).

Het album, dat 9 nummers bevat, start met "Daughter Of Flood", waarin Dumbo Tracks een uitstekend elektro nummer met een gemiddeld tempo en jaren 60 invloeden ten gehore brengt, dat een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en gevolgd wordt door "Slow Despair", een heerlijke dansbare song met een gemiddeld en een zonnig klinkend ritme met lichte reggae elementen (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en "What If", een puik stukje dance muziek dat na enkele minuten tijdelijk in een langzamer tempo over gaat, om korte tijd later terug te keren in het begin tempo en ritme.
Daarna volgen "CPR", een prima elektro song met een gemiddeld tempo en een dansbaar terugkerend ritme, "Mahnung", een lekker in het gehoor klinkende song met een gemiddeld tempo, een gesproken tekst en een aanstekelijk dansbaar ritme en in het titel nummer "Move With Intention", een song met een niet al te hoog tempo, een terugkerend ritme en subtiele tempowisselingen.
In "Mica" zet Dumbo Tracks me een prachtig nummer met een gemiddeld tempo en een terugkerend dansbaar ritme voor, in "A Naked Star" krijg ik een fantastische song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme te horen, die een gesproken tekst heeft en in "My Eyes Won't Close" laat de band me genieten van een geweldige song met elektro invloeden, een dansbaar ritme en een gemiddeld tempo.

"Move With Intention" van Dumbo Tracks staat vol schitterende dance en elektro songs waar ik zeer van genoten heb en ik raad liefhebbers van dit genre deze schijf dan ook van harte aan. 




Review: Alain Pire Experience - The Journey (Eigen Beheer, 2024) (Psychedelisch / Rock)

Alain Pire (zang, sologitaar, Hammond orgel, percussie en mellotron) richtte te Marchin, België, zijn trio Alain Pire Experience op, dat verder bestaat uit: René Stock - basgitaar en achtergrondzang en Marcus Weymaere - drums en achtergrondzang.
De band bracht hun debuut album "Cambridge" op 2 februari 2014 in eigen beheer als LP in een zeer beperkte oplage uit en tevens verscheen het album in een beperkte oplage als CD en als digitale download en deze werd gevolgd door: "Songs From The 13th Floor" (1 oktober 2017, beperkte oplage als CD, eigen beheer), "Apex" (24 april 2019, beperkte oplage als CD, eigen beheer) en "Live In Cardigan" (6 maart 2020, beperkte oplage als CD, eigen beheer).
Het live album werd tijdens de festivals Festival Of Psychedelica te Cardigan, Wales op 4 augustus 2018 en 3 augustus 2019 opgenomen, waarbij vermeldenswaardig is, dat de drums in 2019 werd gespeeld door Jeremy Coppens, die tevens de achtergrondzang verzorgt.
De band bracht op 29 augustus 2021 hun album "Purple Skies" uit, dat 9 nummers bevat, via BD Prod Records als CD en als digitale download en deze is op 1 maart 2024 gevolgd door het digitale album "The Journey", dat 10 nummers bevat.

Het album begint met "Tell Me Why?", waarin Alain Pire Experience een swingende uptempop rock song ten gehore brengt, die een aanstekelijk dansbaar ritme en jaren 60 invloeden heeft en gevolgd wordt door "The Temple", een fantastische psychedelische pop song met een gemiddeld temp en invloeden van de muziek van The Beatles en "Strawberry Fields", een heerlijke poprock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme.
Daarna volgen "A Place To Be", een schitterende licht psychedelische pop song met een gemiddeld tempo en een ritme dat tot dansen aanzet en "Those Were The Days", een geweldige song met een gemiddeld tempo, jaren 60 invloeden en een aanstekelijk ritme.
In het titel nummer "The Journey" zet Alain Pire Experience me een uitstekende dansbare progressieve rock song voor, die invloeden van de jaren 60 muziek heeft, onder andere van "Pictures Of Matchstick Man" van Status Quo, in "Wonderland" laat de band me genieten van een swingende licht psychedelische pop song met ruimtelijke disco invloeden en een dansbaar ritme en in "Summer Days" krijg ik een verrukkelijke jaren 60 gerelateerde song met een gemiddeld tempo voorgeschoteld, waarbij stil zitten niet aan de orde is.
Dan volgen "Getting Better", een lekker in het gehoor klinkende pop song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme en "Number Nine", een puik uptempo instrumentaal nummer met funk en progressieve rock invloeden, dat swingt als een trein.

"The Journey" van Alain Pire Experience staat vol geweldige rock nummers met psychedelische invloeden waar ik enorm van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van de betere rock dit album met wat mij betreft de uitschieters "Number Nine" en "Wonderland", dat volgens mij hit potenties heeft, dan ook van harte aan.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie) 




zondag 9 juni 2024

Review: The Courettes Feat. La La Brooks - California (Damaged Goods Records, 2024) (60er Jaren Gerelateerd)

The Courettes is een duo uit Aalborg, Denemarken en Rio De Janeiro, Brazilië, dat hun muziek sinds 2015 uitbrengt en bestaat uit: Flávia Couri - sologitaar en zang en Martin Couri - drums.
Hun debuut album, "Here Are The Courettes", verscheen 15 juli 2015 als 10" vinyl LP via Sounds of Subterrania, waarna de volgende uitgaven werden uitgebracht: “Boom! Dynamite!” (7" single, Bachelor Records, 2016), “Hoodoo Hop” (7" split single met Powersolo, Sounds of Subterrania, 2017), "Alive from Tambourine Studios!" (10" LP op beige vinyl, Chaputa Records, 1 oktober 2017), "We Are The Courettes" (CD, 30 maart 2018), “Voodoo Doll” (7"single, featuring Coffin Joe, 2018), "Too Late To Say I´m Sorry" (7" EP in een beperkte oplage op gekleurd vinyl en 7"EP op zwart vinyl, 20 december 2019), "Dynamite!" (7" EP op zwart vinyl, Groovy Records, 23 december 2019) en "Christmas (I Can Hardly Wait)" (7" split single met Powersolo, 2 april 2020).
Op 22 mei 2020 verscheen de single "Want You! Like a Cigarette" / "Night Time (The Boy Of Mine)" in een beperkte oplage van 500 stuks op rood vinyl via Damaged Goods Records, waarna het de bedoeling was in oktober 2020 het derde album van de band uit te brengen.
Op 19 juli 2021 bracht Damaged Goods Records hun eerste 2 albums opnieuw uit als 2 afzonderlijke LP's, waarvan "Here Are The Courettes", dat 8 nummers bevat, in een beperkte oplage van 1000 stuks ook roomkleurig vinyl en "We Are The Courettes", waarop 12 nummers staan, in een beperkte oplage van 1000 stuks op doorzichtig rood vinyl en als 1 CD en op 15 oktober 2021 verschenen de 7" single "R.I.N.G.O." / "The Boy I Love" (single versie) en hun album "Back In Mono", dat 14 nummers bevat als LP, als CD en als digitale download via Damaged Goods Records.
Op 25 januari 2022 bracht Damaged Goods Records hun single "Misfits & Freaks" in een beperkte oplage van 1000 stuks op 7" wit vinyl uit, waarvan het titel nummer een opnieuw opgenomen versie is van het nummer, dat op hun album "Back In Mono!" staat, op 27 mei 2022 verscheen het mini album "Back In Mono (B-sides & Outtakes)", dat 8 nummers bevat, als 10" LP en als CD en op 21 oktober 2022 gevolgd werd door de single "Bye Bye Mon Amour", die in een beperkte oplage op 7" roze vinyl via Damaged Goods Records uit kwam.
Hun 7" single "Daydream", die in een Japanse en Engelse versie op 27 januari 2023 in een beperkte oplage op wit vinyl via Damaged Goods Records werd uitgebracht. werd op 16 februari 2024 gevolgd door de 7" goudkleurige single "Shake", die ook nu weer via Damaged Goods Records werd uitgebracht en op 4 juli 2024 brengt dit label de single "California" / "Run Run Runaway" , waarop La La Brooks van The Crystals meespeelt in een beperkte oplage op 7" rood vinyl uit.

In "California" zet The Courettes Feat. La La Brooks me een heerlijke swingende uptempo pop song ten gehore brengt, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en in "Run Run Runaway" krijg ik een geweldige jaren 60 gerelateerde song met een gemiddeld tempo voorgezet, die een hoog meedein gehalte en invloeden van de meiden bands, zoals The Crystals uit die periode heeft.

De 7" single "California" / "Run Run Runaway" van The Courettes Feat. La La Brooks bevat 2 schitterende nummers, waar ik enorme van genoten heb, die niet in de collectie van jaren 60 muziek liefhebbers mag ontbreken.




Helaas! Nog geen video beschikbaar.

Review: Poobah - Burning In The Rain: An Anthology (Ripple Music, 2024) (Hardrock / Progressieve Rock)

Poobah uit Youngstown, Amerika werd in 1972 opgericht door Jim Gustafson - zang en sologitaar, die samen met Phil Jones - basgitaar en Glenn Wiseman - drums de band vormde.
Hun debuut album "Let Me In" verscheen in 1972 en werd in 1976 gevolgd door "U.S. Rock", waarin Jim Gustafson met een geheel nieuwe bezetting speelde.
In 1979 bracht de band hun derde album "Steamroller" uit, waarna de volgende CD's verschenen: "Switch On" (1989), "The Rock Collection" (1994), "Switch On" (1998), "The Rock Collection" (1994), "Wizard Of Psych" (1998), "Steamroller" (heruitgave 1999), "Furious Love" (2004), "Underground" (2005), "No Control" (2007), "Live At The Cleveland Rock'n Roll Hall Of Fame" (2007), "Peace Farmers" (2010), "Let Me In" (heruitgave 2010), "After And Before" (compilatie album 2011), "Cosmic Rock" (2014), "US Rock" (heruitgave 2015), "Blue" (2018) en "Evolver/Revlove" (2020) en op 7 juni 2024 brengt Ripple Music het album "Burning In The Rain: An Anthology" uit als 2LP im  een beperkte oplage, als 2CD im een beperkte oplage en als digitale download en hierop speelt de band in de huidige bezetting: Jim Gustafson - zang en sologitaar, Mike Lewis - basgitaar en achtergrondzang, Mike Fortino - drums en achetrgrondzang en Lori Powers - percussie en achtergrondzang.

Het album, dat 17 nummers bevat, begint met het titel nummer "Burning In The Rain", waarin Poobah een schitterende progressieve rock song met 70er jaren hardrock invloeden en een gemiddeld tempo speelt, die naadloos over gaat in "C'mon Let It Go", die in verlengde van de vorige song ligt en dezelfde uitstraling heeft, "Maximum Pleasure", een prima rock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme en "My Name Is Mud", een heerlijke progressieve bluesrock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk herkenbaar ritme en een hoog meezing gehalte.
Daarna volgen "Try It", een mooie song met bluesrock en licht, psychedelische invloeden, die in  een gemiddeld tempo gespeeld wordt, "It Out", een lekker in het gehoor klinkende rock song met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo, "Fear", een stevige hardrock song met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo.
In "Underground" zet Poobah me een opnieuw zo'n prima song met hetzelfde tempo en ritme voor, in "Jump Through The Golden Ring" krijg ik een progressieve hardrock song met een gemiddeld tempo te horen, die swingt als een trein, in "2 Faced Liar" hoor ik de band een uitstekende rock song met een gemiddeld tempo spelen, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en in "Keep On Rollin'" schotelt de band me een puike uptempo rock song voor.
Dan volgen "You Give Me Such Pleasure", een progressieve rock song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme, "Mr. Destroyer", een fantastische progressieve rock song met een aanstekelijk ritme en "I Want Peace", een stevige rock song met een niet al te hoog tempo.
Verder hoor ik "Thru These Eyes", een lekker in het gehoor klinkende rock song met jaren 70 invloeden, "Dirty", een rock song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme en "Destination Or Debris", een stevige rock song met een vrij traag tempo en een aanstekelijk ritme.

"Burning In The Rain: An Anthology" van Poobah bevat 17 prima hardrock nummers, die zo nu en dan invloeden van progressieve rock bevatten; ik raad liefhebbers van deze genres aan eens naar deze schijf te gaan luisteren.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Conny Frischauf - Kenne Keine Töne (Bureau B Records, 2024) (Elektro / Avant Garde)

Conny Frischauf uit Wenen, Oostenrijk bracht op 9 maart 2018 haar debuut uit met de 12" EP "Affekt & Emotion", die via International Major Label werd uitgebracht en deze werd  op 1 april gevolgd door de 12" EP "Affekt & Tradition", die via Kame House Records verscheen, waarna "Parapiri (Single Version)" (promo CDr single, 2021, via Bureau B Records), "Die Drift" (LP, CD en digitale download, 15 januari 2021 via Bureau B Records) en "Schall Und Schwer (Erst Aus Dem Ufo Seh Ich Dich)" (digitaal nummer, 28 maart 2024) verschenen en op 28 juni 2024 brengt Bureau B Records haar tweede album "Kenne Keine Töne" uit als LP, als CD en als digitale download. 

Het album, dat 16 nummers bevat, begint met "Düfte", waarin Conny Frischauf een mooie langzame avant garde song ten gehore brengt, die lichte elektro invloeden heeft en gevolgd wordt door "Wunder", een prima instrumentaal elektro nummer met een gemiddeld tempo, "Schall Und Schwer (Erst Aus Dem Ufo Seh Ich Dich)", een nummer met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en "Bisschen Träumen", een uitstekend instrumentaal stuk elektronische muziek met een terugkerend ritme en een niet al te hoog tempo.
Daarna volgen "Röte", een instrumentaal avant garde nummer met een gemiddeld tempo en een vrolijk terugkerend ritme, "Kreise", een krautrock nummer met een gemiddeld tempo en een dansbaar ritme en ruimtelijke elementen, "M", een kort nummer waarin de letter M centraal staat en "Zwei Minuten", een 2 minuten durende stilte.
In "Adieu Araneus" speelt Conny Frischauf een avant garde instrumentaal nummer met een traag tempo en een terugkerend ritme, in "Ballooooon" krijg ik een heerlijk stuk muziek te horen, dat een aanstekelijk licht hypnotiserend terugkerend ritme heeft en ruimtelijke elementen bevat, in "Aller Wege (Zwölf)" zet ze me een lekker in het gehoor klinkend nummer met een gesproken tekst voor, dat een aanstekelijk terugkerend ritme heeft en in "Interlude" laat ze me genieten van een licht hypnotiserend stukje muziek, dat naar mijn mening met houten instrumenten wordt gemaakt.
Dan volgen het "19 seconden durende "Nichts Nichts", een stukje a-capella, "Dididi Dadada", een elektro song met een gemiddeld tempo en een dansbaar ritme, "Nordwestwind", een song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme, die avant garde invloeden heeft en "Test", een puike elektro song met een terugkerend ritme, dat krautrock elementen heeft, die bij tijd en wijle swingt. 

"Kenne Keine Töne" van Conny Frischauf staat vol uitstekende avant garde en elektro muziek, waar ik enorm van genoten heb en ik raad elke liefhebber van deze genres deze schijf dan ook van harte aan.




Review: Black Snake Moan - Lost In Time (Area Pirata Records, 2024) (Psychedelisch)

Black Snake Moan uit Tarquinia, Italië is het project van zanger gitarist Marco Contestabile, die zijn wortels in de blues, folk en psychedelische muziek heeft.
Hij bracht in 2017 het album "Spiritual Awakening" als LP en als CD in eigen beheer, via het label Black Smake Moan uit en deze werd in 2019 gevolgd door het album  "Phantasmagoria", dat als LP en als CD via La Tempesta Dischi en Teen Sound Records en op 24 mei 2024 door "Lost In Time", dat als LP, als CD en als digitale download via Area Pirata Records verscheen.
Ook bracht hij diverse singles uit, zoals: "Phantasmagoria" (2019, digitale single via La Tempesta Dischi en Teen Sound Records), "Lotus" (2019, digitale single via La Tempesta Dischi en Teen Sound Records), "Phantasmagoria (Pop Up Live Sessions)" (2020, digitale single via La Tempesta Dischi), "Revelation & Vision" (2022, 7" single via Dead Music Records en Tufo Rock Records) en "Fire" (2023, 7" single via Hypnotic Bridge Records).

Het album, dat 9 nummers bevat, begint met "Dirty Ground", waarin Black Snake Moan een uitstekende psychedelische bluesrock song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme ten gehore brengt, die gevolgd wordt door "Light The Incense", een heerlijke licht psychedelische song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme en "Come On Down", een lekker in het gehoor klinkende progressieve folk song met een vrolijk dansbaar ritme. 
Daarna volgen "Shade Of The Sun", een geweldige psychedelische song met een aanstekelijk terugkerend ritme en een gemiddeld tempo en "Sunrise", een schitterende mix van blues en pop, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft.
In "Goin' Back" zet Black Snake Moan me een dansbare song met een aanstekelijk vrolijk ritme voor en in "Put Your Flowers" krijg ik opnieuw zo'n verrukkelijke licht psychedelische dansbare song te horen.
Verder volgen "West Coast Song", een mooie rustige psychedelische song met orkestrale elementen en een terugkerend ritme en "Cross The Border", een fantastische licht psychedelische song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme.

"Lost In Time" van Black Snake Moan bevat 9 schitterende licht psychedelische nummers, waar ik van begin tot einde erg van genoten heb en ik raad elke liefhebber van dit genre deze schijf dan ook zeer aan.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Øresund Space Collective- Espaço (Eigen Beheer, 2024) (Progressief / Psychedelisch)

Øresund Space Collective is een spacerock band uit Øresund, Denemarken, die uit ongeveer 20 muzikanten bestaat en een muzikale mix maakt van improvisaties, funk, reggae, jazz, progressieve rock en spacerock, wat betekent, dat geen enkel optreden hetzelfde klinkt en is sinds 2004 actief.
Leidende kracht achter de band is Scott Heller, alias Dr. Space, een Amerikaan, die naar Denemarken verhuisde en tegenwoordig in Portugal woont.
De band is een collectief, dat regelmatig van bezetting wisselt, waarvan de leden hoofdzakelijk uit Kopenhagen, Denemarken en Malmö, Zweden komen en de vaste kern bestaat uit Scott Heller, alias Dr. Space - synthesizer en Mogens - synthesizer, waarbij vermeldenswaardig is, dat de band al meer dan 37 officiële albums heeft uitgebracht, plus nog diverse officieuze uitgaves, die samen totaal op 85 komen.
Het album van de band, "Oily Echoes Of The Soul", dat opnames van 1 oktober 2010 bevat, die in de Black Tornado Studios te  Kopenhagen zijn opgenomen, is het 27ste studio album en is in een beperkte oplage alleen verkrijgbaar, terwijl de 2CD bevat 2 bonus nummers, die samen 50 minuten duren
Vervolgens verscheen op 1 september 2022 het album "Live In Dresden" en deze werd op 15 maart 2023 gevolgd door het album "Høstsabbat 2021", dat live tijdens het Høstsabbat festival in oktober 2021 te Oslo, Noorwegen werd opgenomen en in eigen beheer in een beperkte oplage van 150 stuks als CD werd uitgebracht.
Dat de band productief is, blijkt uit het feit, dat er op 27 mei 2023 alweer een nieuw album verschenen is, getiteld "Everyone Is Evil" en deze keer is dat via Space Rock Productions.
De 2LP, werd in een beperkte oplage van 500 met de hand genummerde stuks uitgebracht, waarvan 300 op zwart en 200 op oranje/paars gespetterd 180 gram vinyl bevat 4 nummers en de 2CD verscheen in een beperkte oplage van 400 stuks en hierop staan 2 bonus nummers.
Deze werd op 11 augustus 2023 gevolgd door de DVD "Helsingør", waarvan de opnamen in 2021 in Denemarken werden gemaakt en deze is tevens als digitale download verkrijgbaar en op 30 december 2023 verscheen hun album "Carnival In Portugal" via Space Rock Productions als 2LP in een beperkte oplage op gekleurd vinyl, waarvan 190 op zwart, 190 op transparant rood / groen en 120 op transparant geel met rood en groen gespetterd en als 2CD in een beperkte oplage van 500 stuks, die op CD2 3 bonus nummers bevat.
Op 20 januari 2024 verscheen het album "The Linguini Sessions" als CD en als digitale download, op 31 mei 2024 verschijnt de 12 LP box  "Picks From Space"via Space Rock Productions in een beperkte oplage van 250 stuks en in juni 2024 brengt Øresund Space Collective het album "Espaço" in een beperkte oplage van 200 stuks als CD in eigen beheer uit en hierop spelen de volgende muzikanten: Jonathan - viool en sologitaar, Hasse - basgitaar en Birimbau, Dr Space - synthesizer, Luis - sologitaar, gong en noise box, Larry - Rhodes synthesizer en Tito - Birimbau, drums en percussie.

Het album, dat 2 nummers bevat, start met "UMMA", waarin Øresund Space Collective een 34 minuten durend nummer in een langzaam tempo ten gehore brengt dat ruimtelijke elementen bevat, psychedelisch klinkt, een terugkerend ritme heeft en een lichte trance oproept.
In "Birim Magic" dat bijna 44 minuten duurt schotelt het collectief me opnieuw een mooi langzaam stuk muziek voor dat een licht hypnotiserend terugkerend ritme en tempowisselingen bevat, door het vioolspel een trieste sfeer oproept en progressieve rock invloeden heeft.

"Espaço" van Øresund Space Collective bevat 2 fantastische rustige progressieve psychedelische nummers, die rust uitstralen en me in een lichte hypnotische toestand hebben gebracht, waardoor ik iedere liefhebber van deze muzieksoorten deze schijf dan ook zeer aanraad.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




zondag 2 juni 2024

Review: Chuck Norris Experiment - 20 (Ghost Highway Recordings, 2024) (Hardrock)

Chuck Norris Experiment werd in 2004 te Gotenburg, Zweden opgericht en bestaat uit: Chuck Ransom - zang, Chuck The Ripper - sologitaar, Chuck Dakota - basgitaar, Chuck Rooster - sologitaar en Chuck Buzz - drums.
De naam Chuck Norris Experiment is gekozen als een eerbetoon aan de legendarische blues gitarist Charles "Chuck" Norris, die het klassieke live album "Los Angeles Flash" te Gotenburg op 25 juni 1980 maakte. 
In de 15 jaar van bestaan, maakte de band diverse LP's CD's, Split CD's / LP's en singles en verschenen verscheidene nummers via verzamel albums, die, sinds 2004, via verschillende labels, zoals I Hate Records, Off The Hip Records, Tornado Ride Records, Masterrock Records, Psycho T Records, No Balls Records, Bad Attitude Records, Nicotine Records, Scarey Records, Ghost Highway Records, Dope Productions, Savage Magic en Transubstans Records werden uitgebracht.
Op 14 september 2023 verscheen hun 7" EP "Bats!" via Ghost Highway Records, die zowel op wit als zwart vinyl is uitgebracht en in een beperkte oplage van totaal 300 stuks werd geperst en hierop kreeg de band medewerking van Jake Starr, die de zang voor zijn rekening neemt en op 31 oktober 2023 bracht de band de single "High Times" / "Easy Livin'" uit, die van de 7" collectie "Sword & Swede" komt.
Kort daarna, op 8 december 2023, volgde hun digitale single "Hammersmith Palais", die op de Various Artists LP "The Songs That Demolition 23 Thaught Us" staat en deze is op 24 januari 2024 gevolgd door de digitale nummers "You Go Boom!", "Surprise!" (8 maart 2024) en op "Hot Damn!" (30 april 2024), als voorlopers van het album "20", dat in juni 2024 via Ghost Highway Recordings en Savage Magic Records wordt uitgebracht en hierbij is het vermelden waard, dat Chuck Daniels na 10 jaar terug in de band is als sologitarist, waardoor de band nu met 3 gitaristen speelt.

Het album, dat 11 nummers bevat, start met "The Knife", waarin Chuck Norris Experiment de muziek in een mooi rustig tempo begint, waarna de band na een minuut over  gaat in het maken van een schitterende swingende uptempo hardrock song, die gevolgd wordt door "You Go Boom!", een fantastische uptempo hardrock song, die een aanstekelijk terugkerend ritme en een hoog meezing gehalte bevat en hierbij is stil zitten geen optie en "Prime Mover", een uptempo rock song met een aanstekelijk dansbaar ritme.
Daarna volgen "Jason Voorhees", een heerlijke swingende uptempo rock song, die tot beweging aanzet, "Hot Damn", een lekker in het gehoor klinkende stevige hardrock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme en "Surprise (And Everybody Dies)", een geweldige uptempo rock song met een aanstekelijk dansbaar ritme, waarbij stil zitten niet aan de orde is.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
In "High Times/Easy Livin'" zet Chuck Norris Experiment me een opnieuw zo'n swingende uptempo song voor, in "Life In Hypercolor" krijg ik een uitstekende uptempo rock song met een aanstekelijk ritme te horen en in "Deadshot" blijft het tempo hoog en laat de band me genieten van een snelle hardrock song, die vlak na de helft van het nummer iets minder snelheid bevat en tegen het einde steeds minder volume krijgt, waardoor de muziek langzaam verdwijnt.
Dan volgen "Out Of Your League" en hierin gaat de band verder met het maken van hun swingende energieke hardrock en "Bats!" (met Jake Starr), een swingende uptempo rock song, met een aanstekelijk ritme en invloeden van "Batman Theme", waarbij stil zitten niet aan de orde is.

"20" van Chuck Norris Experiment is een verrukkelijke uptempo hardrock plaat, die barstensvol energieke nummers staat, waar ik van begin tot einde enorm van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van deze muzieksoort en de betere rock deze schijf, met wat mij betreft "Surprise (And Everybody Dies)" als uitschieter dan ook sterk aan.




Review: The Sand Pebbles - Sometimes A Great Notion (Winkle, 2024) (Pop)

The Sand Pebbles uit Melbourne, Australië werd in 2001 opgericht en bestaat tegenwoordig uit: Leroy Cope - drums, Gareth Skinner - cello, Ben Michael X - ritme gitaar en keyboards, Christmas Hollow - basgitaar, Malcolm McDowell - sologitaar en Andrew Tanner - sologiaar en zang.
De band bracht in 2002 hun debuut uit met het album "Eastern Terrace", dat via Camera Obscura als CD verscheen, waarna de volgende albums volgden: "Ghost Transmissions" (CD, 2004 via Raoul Records en Inertia), "Atlantis Regrets Nothing" (CD+CD EP, 2004 via Sensory Projects), "Ceduna"(CD, 2008 via Sensory Projects), "Dark Magic" (CD, 2011 via Dot Dash), "Pleasure Maps" (LP en CD, 2017 via Kasumuen Records) en "The Antagonist" (LP en CD, 2023 via Kasumuen Records) plus de compilatie "A Thousand Wild Flowers" (CD, 2009 via Double Feature Records).
Ook verschenen er 2 7" singles (2010, "Because I Could" / "Entrance To The Stream" via A Thousand Records en de split met Dean & Britta "Dean Wareham Australian Tour" (2011 via A Thousand Records) en een 7" EP (2001, "Noah's Ark" via Camera Obscura) en op 10 juni 2024 brengt Winkle de 7" single "Sometimes A Great Notion" / "Desire Lines" in een beperkte oplage van 300 stuks uit.

In "Sometimes A Great Notion", dat van het album "The Antagonist" komt, zet The Sand Pebbles me een prima pop song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme  voor (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en in "Desire Lines" van de LP/CD "Pleasure Maps" krijg ik een heerlijke uptempo pop song met een aanstekelijk dansbaar ritme en tempowisselingen te horen.

"Sometimes A Great Notion" van The Sand Pebbles is een uitstekende 7" pop single, waar 2 puike nummers op staan en ik raad elke liefhebber van de betere pop deze schijf dan ook van harte aan.




Review: The Crystal Teardrop - Running Out Of Time (Rogue Records, 2024) (Garagerock)

The Crystal Teardrop werd in 2023 opgericht te Stoke On Trent, England en bestaat uit: Alexandra Rose - zang en ritme gitaar, Leon Jones - sologitaar, Ed Quigley - basgitaar, Mike Stuart - orgel en Connor Wells - drums.
De band bracht op 7 april 2023 hun debuut uit met het digitale nummer "Nine Times Nine", dat op 15 september 2023 gevolgd werd door het digitale nummer "By The River" en op 25 mei 2024 door de 7" vinyl single "Running Out Of Time​" /​ "Apres Jeudi", die via Rogue Records in een beperkte oplage verscheen.

In "Running Out Of Time​" zet The Crystal Teardrop me een fantastische swingende uptempo garagerock song voor, die subtiele tempowisselingen heeft, jaren 60 invloeden bevat en aanzet tot dansen (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en in "Apres Jeudi" krijg ik een stevige dansbare uptempo rock song met een aanstekelijk ritme te horen.

"Running Out Of Time​" van The Crystal Teardrop is een lekker in het gehoor klinkende garagerock single, waar ik erg van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van dit genre, alsmede de betere rock, deze schijf dan ook sterk aan.




Review: Birdstone - The Great Anticipation (La Cage, 2024) (Progressief / Rock)

Birdstone uit de regio van Deux-Sèvres, Frankrijk werd in 2015 opgericht en bestaat na een bezettingswisseling uit: Benjamin Rousseau - drums, keyboards en zang, Edwige Thirion - basgitaar en zang en Basile Chevalier-Coudrain - zang en sologitaar.
De band bracht op 3 februari 2017 hun digitale debuut EP "The Cage" uit en deze werd gevolgd door: "Seer" (digitaal album, 22 februari 2019), "Loss" (digitaal album, 4 maart 2022) en op 14 juni 2024 verschijnt hun album "The Great Anticipation" via hun eigen La Cage label als digitale download en op 1 september 2024 ook als LP in een beperkte oplage van 100 stuks op 140 gram koper met zwarte rook vinyl, als LP op 140 gram zwart vinyl, als digipack CD, als bundel (LP op koper met zwart gerookt vinyl, plus een zwart met wit aan twee 2 zijden geprint Meandres katoenen T-shirt en deze is vooraf gegaan door de digitale nummers "Hotline" (17 november 2023), "Méandres" (1 maart 2024) en "The Devil" (22 mei 2024) en hierop is drummer Léo Gaufreteau vervangen door Benjamin Rousseau.

Het album, dat 7 nummers bevat, start met "Eyes On The Ceiling", waarin Birdstone met een mooi rustig melodisch stuk muziek speelt, dat een aanstekelijk ritme bevat en lichte progressieve rock invloeden heeft en dit nummer wordt gevolgd door "Instant Shutdown", een heerlijke rock song met een gemiddeld tempo, hardrock invloeden en een terugkerend ritme.
Daarna volgen "Alcyon", een uitstekende uptempo hardrock song met progressieve elementen, die subtiele tempowisselingen heeft en swingt en "The Devil", een swingende rock song, die in een langzaam tempo begint, maar al snel in een gemiddeld tempo over gaat en een aanstekelijk dansbaar ritme bevat.
In "Cinnamon Creek" zet Birdstone me een geweldige song met een langzaam tempo voor, die uitnodigt tot schuifelen en lichte progressieve elementen heeft, in "Hotline" krijg ik een stevige rock song te horen, die een aanstekelijk ritme heeft dat tot beweging aanzet en in "Méandres" laat de band me genieten van een fantastisch stevig  langzaam nummer met een terugkerend ritme en progressieve invloeden.

"The Great Anticipation" van Birdstone is een lekker in het gehoor klinkende plaat, die puike rock nummers bevat en progressieve hardrock invloeden heeft en ik raad iedere liefhebber van de betere rock deze prima schijf dan ook van harte aan.(luister naar enkele nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Doctors Of Space - Adventures In The Deep Dark Seas Of Sound (Eigen Beheer, 2024) (Krautrock / Experimenteel)

Doctors Of Space is een duo, dat bestaat uit: Dr Space - analoge, digitale en modulaire synthesizers, mellotron en Hammond orgel en Dr Martin Weaver - solo- en basgitaar en drums programmering.
Het duo brengt vanaf 23 december 2019 hun muziek uit en in juni 2024 verschijnt hun album "Adventures In The Deep Dark Seas Of Sound" in een beperkte oplage van 100 stuks als CD, die 4 nummers bevat en hierop wordt het duo bijgestaan door Luis Simões - gong.

Het album start met "Part One", waarin Doctors Of Space in een langzaam tempo begint, om na korte tijd over te gaan een schitterend stuk krautock dat doorspekt is van  ruimtelijke elementen en een licht hypnotiserend terugkerend ritme en iets over de helft van het nummer verandert in een stuk progressieve rock, dat enkele minuten voor het einde een experimenteel karakter krijgt.
Daarna volgt "Part Two", dat na een experimenteel ruimtelijk begin verandert in puik uptempo krautrock nummer met een aanstekelijk dansbaar ritme.
In "Part Three" krijg ik opnieuw een experimenteel begin voorgezet, dat na 6 minuten verandert in een ander stuk muziek waar dance invloeden en een licht hypnotiserend terugkerend ritme in zitten.
Dan volgt "Part Four", een vrij traag nummer met een terugkerend ritme, ruimtelijke elementen, experimentele en lichte melodische invloeden, die abrupt stopt waardoor ik de indruk krijg, dat het nummer nog niet afgelopen was.  

"Adventures In The Deep Dark Seas Of Sound" is een uitstekende CD met prima krautrock en experimentele nummers, waar ik erg van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van deze genres deze schijf dan ook zeer aan.




Sorry! Nog geen video beschikbaar.


zondag 26 mei 2024

Review: Lamp Of The Universe Meets Dr Space - Enter Your Somas (Eigen Beheer, 2024) (Psychedelisch / Krautrock)

Dr.Space (Scott Heller) - analoge, digitale en modulaire synthesizers, mellotron en Hammond orgel uit Amerika, die tegenwoordig in Portugal woont, benaderde Lamp Of The Universe (Graig Williamson) - drums, sitar, dwarsfluit en solo- en basgitaar uit Hamilton, Nieuw Zeeland om samen muziek te maken.
In 2023 zond Scott 2 lange synthesizer improvisaties, waar Graig enkele maanden later zijn muziek aan had toegevoegd en het resultaat daarvan verschijnt op 14 juni 2024 via Space Rock Productions als LP in een beperkte oplage van 100 stuks op violet vinyl, als LP in een beperkte oplage van 200 stuks op zwart vinyl en als digitale download en hierop kregen ze medewerking van Shane Beck, die de gesproken teksten op kant B voor zijn rekeening nam.

Kant A van het album bevat het nummer "Enters Your Somas", waarin Lamp Of The Universe Meets Dr Space een fantastisch psychedelisch nummer ten gehore brengt dat krautrock invloeden bevat en na iets meer dan 4 minuten doordringende drums, een licht hypnotiserend terugkerend ritme, acid rock en ruimtelijke elementen bijgevoegd krijgt.
In "Infiltrates Your Mind" laat het duo me genieten van een uptempo stuk krautrock, dat na 7 minuten in een traag elektronisch stuk muziek over gaat, dat ruimtelijke invloeden en een gesproken tekst heeft, om 6 minuten later terug te keren naar de uptempo krautrock, dat nu ruimtelijke elementen bevat en swingt als een trein.

"Enter Your Somas" van Lamp Of The Universe Meets Dr Space bevat 2 verrukkelijke nummers, waar ik enorm van genoten heb en ik raad elke liefhebber van krautrock, psychedelica, acid rock en hypnotiserende ritmes deze meesterlijke schijf dan ook sterk aan.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Airbag - The Century Of The Self (Karisma Records, 2024) (Progressieve Rock)

Airbag uit Oslo, Noorwegen werd halverwege 2000 opgericht door vijf high school vrienden, waaronder Asle Tostrup - zang en Bjørn Riis - sologitaar, die nog steeds de band vormen samen met Henrik Bergan Fossum - drums, die vanaf het tweede album "All Rights Removed" uit 2011 deel van de band uitmaakt en tegenwoordig nog maar uit 3 man bestaat.
De band bracht in 2004 hun debuut EP uit, getiteld "Come On In", plus diverse gratis zelf geproduceerde EP's, waarmee ze de aandacht trokken van Karisma Records, die vanaf 2008 hun muziek uitbrengt.
Airbag bracht de volgende albums via dit label uit: "Identity" (27 april 2009, 2LP, CD en digitale download), "All Rights Removed" (21 december 2011, LP, CD en digitale download), "The Greatest Show on Earth" (4 november 2013, LP, CD en digitale download), "Disconnected" (10 juni 2016, CD en digitale download), "A Day At The Beach" (19 juni 2020, LP, CD en digitale download) en "A Day In The Studio / Unplugged In Oslo" (3 december 2021, 2LP+DVD, CD en digitale download), die op 14 juni 2024 gevolgd wordt door het album "The Century Of The Self", dat via Karisme Records uitgebracht wordt al LP in een beperkte oplage van 100 stuks op 180 gram rood met zwart gespetterd vinyl inclusief een poster en een geprinte binnen hoes, als LP in een beperkte oplage van 100 stuks op rood 180 gram vinyl inclusief een poster en een geprinte binnen hoes, als LP op zwart vinyl inclusief een poster en een geprinte binnen hoes, als CD met digitale hoes in een beperkte oplage, als CD en als digitale download.

Het album bevat 5 nummers en begint met "Dysphoria", waarin Airbag een mooie song met een langzaam tempo en een terugkerend ritme speelt, die na enkele minuten iets meer snelheid krijgt en jaren 70 invloeden bevat.
Daarna volgt "Tyrants And Kings", een heerlijke song met een gemiddeld tempo, een aanstekelijk terugkerend ritme en progressieve rock invloeden, die tegen het einde in een langzaam tempo over gaat.
In "Awakening" zet Airbag me een uitstekende song met een niet al te hoog tempo voor en in "Erase" laat de band me genieten van een schitterend stuk progressieve muziek, dat een licht hypnotiserend terugkerend ritme bevat.
Als laatste nummer volgt "Tear It Down", een prachtig 15 minuten durend nummer dat in een traag tempo gespeeld wordt en een terugkerend ritme heeft.

"The Century Of The Self" van Airbag bevat 5 puike licht progressieve songs waar ik erg van genoten heb en ik raad elke liefhebber van deze muzieksoort aan, deze schijf eens te gaan beluisteren.(luister naar 2 nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Martin Savage And The Jiggerz - Martin Savage And The Jiggerz (Damaged Goods Records, 2024) (Rock & Roll / Punk)

Martin Savage And The Jiggerz uit Stockholm, Zweden en Londen, Engeland, bestaat uit: Martin Hildebrand (Savage) - zang en sologitaar, Jenny Silver Lejeborg - achtergrondzang, Kamikaze U.T. Vincent - basgitaar en Eric Boitler (Baconstrip) - drums.
De band bracht op 3 juli 2020 hun 7" debuut single "Time To Get Out" uit via Folc Records, die tevens als digitale download verscheen en deze werd gevolgd door de 7" singles: "Between The Lines" (25 augustus 2020, via Topsy Turvy Records), "Get Away" (1 maart 2022, via Folc Records), "Fat City" (15 jul 2022, via Topsy Turvy Records),  "Boomerang" (15 februari 2023, via Folc Records) en "Runaway Train" (24 februari 2023, via Chaputa! Records).
Op 24 mei 2024 verschijnt hun debuut album "Martin Savage And The Jiggerz", waarop 12 nummers op staan, via Damaged Goods Records als LP.

Het album start met "Between The Lines", waarin Martin Savage And The Jiggerz een geweldige uptempo rock & roll song speelt, die invloeden van punk uit de jaren 70 heeft en swingt als een trein en deze wordt gevolgd door "On The Run", een uptempo punk song, die eveneens met hoge snelheid gespeeld wordt en swingt en "Out Of This World", een uptempo rock & roll song met een aanstekelijk dansbaar ritme.
Daarna volgen "Observer", een uptempo song met jaren 70 invloeden en een aanstekelijk ritme, dat tot dansen uitnodigt, "Next In Line", een swingende uptempo rock song, die in het verlengde van de vorige songs ligt en "In Te Eyes Of A Blind Man", een uptempo rock song met een een aanstekelijk ritme, die swingt en lichte garagerock elementen bevat.
In "Mailman Blues" zet Martin Savage And The Jiggerz me opnieuw zo'n uitstekende uptempo rock song voor, in "Fly By Night" krijg ik nogmaals een swingende uptempo rock song te horen en in "Down The Line" laat de band me genieten van een prima powerrock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme.
Dan volgen "Fast And Loose", waarin de band weer een swingende uptempo punk song ten gehore brengt, "On The Corner", eveneens weer zo'n lekker in het gehoor klinkkende uptempo rock song en "Boomerang" en ook hierin verandert de muziek niet en gaat de band verder met het spelen van uptempo rock songs, die swingen.(luister naar de Folc Records single via de bandcamp link onder de recensie)

"Martin Savage And The Jiggerz" van Martin Savage And The Jiggerz staat vol heerlijke swingende energieke rock songs met invloeden van punk en rock & roll, die aanzetten tot dansen en ik raad elke liefhebber van deze genres deze schijf, die wat mij betreft wel wat variatie had mogen hebben, dan ook van harte aan.




Review: Child Of Panoptes - Un Petit Morceau De Buvard (Rogue Records, 2024) (Psychedelisch)

Child Of Panoptes uit Montpellier, Frankrijk is een samenwerking van diverse Franse muzikanten, die zich rond drummer Alexandre Besson van de Le Chiffre Organ-Ization heeft gevormd.
De band bracht op 6 november 2021 hun 7" debuut songle "Walk With Me" uit via Soundflat Records, die op 14 april 2023 gevolgd werd door hun debuut album "Child Of Panoptes", die als LP via Soundflat Records verscheen en op 25 mei 2024 bracht Rogue Records hun EP "Un Petit Morceau De Buvard" op 7" vinyl uit.

De EP, die 4 nummers bevat, start met het titel nummer "Un Petit Morceau De Buvard", waarin Child Of Panoptes een schitterende psychedelische song ten gehore breng, die garagerock en jaren 60 invloeden heeft en gevolgd wordt door "Hey! Mr Carpenter", een heerlijke dansbare pop song met een gemiddeld tempo.
In "Dream With Me" laat Child Of Panoptes me genieten van een uitstekende licht psychedelische pop song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme en in "Love" krijg ik een lekker in het gehoor klinkende song met een terugkerend ritme en een hoog meezing gehalte voorgezet, waarbij stil zitten geen optie is.

"Un Petit Morceau De Buvard" van Child Of Panoptes bevat 4 puike songs, waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik raad elke liefhebber van psychedelische muziek en de betere pop deze schijf dan ook zeer aan.(luister naar deze EP via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Anton Barbeau - Dogstar (Winkle, 2024) (Progressieve Rock / Pop)

Anton Barbeau uit Sacramento, Californië, Amerika, heeft in de laatste 20 jaar ongeveer 20 albums gemaakt en werkte daarop samen met onder andere XTC, The Bevis Frond en The Soft Boys.
Zijn album "Magic Act" werd door The Sunday Times in 2016 als album van het jaar bestempeld.
Anton, die tegenwoordig in Berlijn, Duitsland, woont, heeft in de loop der jaren diverse nummers via het Fruits De Mer Records label uitgebracht en zijn meest recente werk is het album "Polynormal AB" van 24 november 2023.
Fruits De Mer Records bracht op 22 april 2024 een gedeeltelijk overzicht van zijn werk als CD uit in de serie van "An Introduction To" uit onder de naam "An Introduction To Anton Barbeau" en op deze CD staan 19 nummers, waaronder 3 bonus nummers en op 10 juni 2024 brengt Winkle zijn 7"single "Dogstar" / "Queen Of Eyes" in een beperkte oplage van 300 stuks uit.

In "Dogstar" hoor ik Anton Barbeau een geweldige progressieve rock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme spelen, die een hoog meezing gehalte heeft en in "Queen Of Eyes" laat hij me genieten van een fantastische pop song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme, dat tot dansen aanzet.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)

"Dogstar" van Anton Barbeau is een heerlijke 7" single met 2 lekker in het gehoor klinkende nummers, waar ik erg van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van progressieve rock en de betere pop deze schijf dan ook zeer aan.




zondag 19 mei 2024

Review: Johnny Moped - Quonk! (Damaged Goods Records, 2024) (Punk)

Johnny Moped uit Croydon, Engeland werd in 1977 opgericht, heette oorspronkelijk Genetic Breakdown en bestond uit: Johnny Moped (Paul Halford), Xerxes, Fred Berk, Dave Berk, Ray Burns (Captain Sensible) en Phil Burns.
De band oefende elke dag, waarbij geen nummer hetzelfde was en nam deze jams ook op, waarbij hun uiteindelijke doel was om op te treden.
Dus werd besloten in de achtertuin van Dave te gaan spelen, om op die manier wat publiek te trekken, maar hun grootste probleem was, dat ze geen goede zanger hadden.
Ray Burns veranderde zijn naam in Captain Sensible, knipte zijn haar af en voegde zich bij The Damned, maar bleef evengoed in Johnny Moped spelen, waarmee hij als voorprogramma van The Damned fungeerde.
De band had behoefte aan een gitarist en plaatste daarvoor een advertentie, waarop Slimey Toad en Chrissie Hynde (The Pretenders) reageerden, maar na enkele optredens in The Roxy werd Chrissy uit de band gezet, op voorspraak van Slimey.
In de nieuwe formatie kwam het nummer "Hard Lovin' Man" op de verzamel LP "Live At The Roxy" en verscheen de semi officiële "Johnny Moped Bootleg" in eigen beheer, voordat de ze bij het Chiswick label een contract tekenden.
Hun debuut single "No-One" / "Incendiary Device" zag in 1977 het levenslicht en werd gevolgd door "Darling, Let’s Have Another Baby", waarna in april 1978 hun debuut album "Cycledelic" werd uitgebracht, waar later een extra nummer, een zogenaamde “Mystery Track” aan werd toegevoegd.
Het tweede album van de band, "The Search For Xerxes", verscheen pas in 1991, maar de nummers waren al in 1978 opgenomen.
Damaged Goods Records bracht in 2006 het compilatie album "The Johnny Moped Bootleg Tapes Vol 1&2" uit, waarop onuitgebrachte nummers en ander mixen staan.
In 2016 werd de band opnieuw opgestart en verscheen het album "It’s A Real Cool Baby" (Damaged Goods Records), dat kort erna gevolgd werd door de her uitgave van "Cycledelic" en vervolgens kwamen er nog diverse singles uit, waaronder "Living In A Dream World" (april 2019) en "Hey Belinda!" / "Hiawatha", dat 23 augustus via Damaged Goods Records in een beperkte oplage van 600 stuks op rood vinyl verschijnt, waarbij vermeldenswaardig is, dat "Hey Belinda!" ook op hun album "Lurrigate Your Mind", dat in mei 2019 werd uitgebracht en "Hiawatha" is een bewerking van de song, die van het album "The Search For Xerxes" komt.
Johnny Moped bestaat sinds de her oprichting uit: Johnny Moped - zang, Slimey Toad - sologitaar, Rock ‘n’ Roll Robot (Rob from CASE) - sologitaar, Jacko Pistorious - basgitaar en Marty Love - drums.
Zijn album "Live At Trafelger Square", uit 2019, dat in een beperkte oplage van 600 stuks op zwart vinyl is geperst, bevat 9 nummers en werd 12 maart 1983 als "Officiële Bootleg" opgenomen, als protest tegen de jacht op zeehonden.
Het nieuwe album van de band heet "The Search For Xerxes", dat in 1991 via Deltic Records verscheen en werd op 24 juni 2022 via Damaged Goods Records als LP en als CD her uitgebracht en is uitgebreid met 4 extra nummers.
De band bestaat op dit album uit: Johnny Moped, Fred Berk, Dave Berk, Captain Sensible en Slimy Toad.
Op 23 juni 2023 bracht Damaged Goods Records de live 7" single "Tribute To Jordan Mooney" van Johnny Moped feat. Captain Sensible in een beperkte oplage van 400 stuks op grijs en 400 stuks op groen vinyl uit, die gemaakt is als eerbetoon aan punk en mode icoon Jordan Mooney, die op 3 april 2022 overleed en ter ere van de 70ste verjaardag van Johnny bracht dit label op 17 november 2023 de 7" single "Lockdown Boy" / "The Other Side" uit en deze verscheen in een beperkte oplage van 300 stuks op rood en 300 stuks op blauw vinyl en op 10 mei 2024 bracht Damaged Goods Records de single "Things May Happen" uit, dat ook op de LP "Quonk!" staat, die op 17 mei 2024 verschijnt, waarbij het vermelden waard is dat "Don't Waste My Time" de exclusieve achterkant van de single is.

"Quonk!", dat 11 nummers bevat, begint met "Heebie Jeebie Boogie", waarin Johnny Moped een uitstekende uptempo punk rock song ten gehore brengt, die swingt als een trein en gevolgd wordt door "Roxy You’re Gone", een heerlijke rock song met een gemiddeld tempo, een aanstekelijk dansbaar ritme en jaren 60 rhythm & blues invloeden en "Doggy Woggy", een geweldige swingende uptempo rock met een terugkerend ritme en een hoog meezing gehalte.
Daarna volgen het als single uitgebrachte ""Things May Happen", een swingende uptempo rock song met een aanstekelijk dansbaar ritme en een hoog meedein gehalte, "Lockdown Boy", een song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme, waarbij stil zitten niet aan de orde is en "See The Time Is Late", een heerlijke vrolijk klinkende rock song met een gemiddeld tempo.
In "Sounds Like"zet Johnny Moped me een heftige uptempo punk rock song voor, in "Funny" krijg ik een lekker in het gehoor klinkende rock song met een dansbaar ritme te horen en in "Oh Jane" laat de band me genieten van een uptempo punk rock song met een aanstekelijk ritme, dat tot dansen aanzet.
Verder volgen "I’m a Skitzoid (Mind Bender Syndrome)", een puike swingende uptempo punk rock song en 'Skin", een fantastische rock song met invloeden van acid en progressieve rock, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een licht hypnotiserend ritme bevat.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)

"Quonk!" van Johnny Moped staat vol schitterende punk rock songs, waar ik enorm van genoten heb en ik raad elke liefhebber van dit genre deze schijf, die wat mij betreft "Skin" als uitschieter heeft, dan ook zeer aan.