maandag 14 juni 2021

Review: Stöner - Stoners Rule (Heavy Psych Sounds, 2021) (Rock)

Stöner uit Palm Desert, Amerika werd in 2020 opgericht en bestaat uit: Brant Bjork - zang, drums, solo- en basgitaar, Nick Oliveri - zang, basgitaar, akoestische en elektrische gitaar en Ryan Güt - drums.
Op 16 april 2021 verscheen hun debuut album "Live In The Mojave Desert Vol.4", waarop 7 nummers staan, via Heavy Psych Sounds als testpersing LP in een zeer beperkte oplage van 15 stuks op zwart vinyl (alleen via HPS), als LP in een zeer beperkte oplage van 70 stuks op half oranje, half zwart vinyl (alleen via HPS), als LP in een beperkte oplage van 150 stuks op wit met zwart en rood gespetterd vinyl (alleen via HPS), als LP in een beperkte oplage van 300 stuks op zilverkleurig vinyl, als LP op zwart vinyl, als CD en als digitale download.
Op 25 juni 2021 verschijnt dit album nogmaals, maar nu met de titel "Stoners Rule" en andere hoes, via Heavy Psych Sounds als test persing LP in een zeer beperkte oplage van 25 stuks op zwart vinyl (alleen via HPS), als LP in een beperkte oplage van 100 stuks op gestreept oranje, doorzichtig blauw, wit vinyl (alleen via HPS), als LP in een beperkte oplage van 150 stuks op cornetto doorzichtig oranje, rood (alleen via HPS), als LP in een beperkte oplage van 250 stuks op bruin, geel, wit vinyl (alleen via HPS), als LP in een beperkte oplage op doorzichtig groen vinyl, als LP op zwart vinyl, als CD en als digitale download.

Het album start met "Rad Stays Rad", waarin Stöner een geweldige stonerrock song in een gemiddeld tempo ten gehore brengt, die een terugkerend ritme heeft en "The Older Kids", een heerlijke rock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme.
Daarna volgen "Own Yer Blues", een fantastische bluesrock song, die in een niet al te hoog tempo wordt gespeeld en "Nothin'", een swingende rock song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme, die aanzet tot dansen.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)
In "Evel Never Dies" schotelt Stöner me een uptempo rock song voor, die invloeden van hardrock heeft, dansbaar is en tempowisselingen en een terugkerend ritme bevat, in "Stand Down" krijg ik opnieuw een verrukkelijke rock song in een gemiddeld tempo te horen, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en invloeden van soul en dance bevat, waarbij stil zitten niet aan de orde is en in "Tribe" / "Fly Girl", een schitterende song met een gemiddeld tempo, een terugkerend licht hypnotiserend ritme en lichte progressieve bluesrock invloeden, die halverwege verandert en in een iets lager tempo over gaat en meer blues toegevoegd krijgt.

"Stoners Rule" van Stöner is een puike plaat met bluesrock en stoner invloeden, terugkerende ritmes bevat en bij tijd en wijle swingt en ik kan liefhebbers van deze genres dan ook aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.




Review: Phurpa & Queen Elephantine - Ita Zor (Atypeek Music, 4iB Records, Misophonia Records, 2021) (Avantgarde / Experimenteel)

Queen Elephantine werd in 2006 te Hong Kong, China, opgericht en heeft zijn thuisbasis tegenwoordig in Philadelphia, Pennsylvanië, Amerika.
De band bestaat heden ten dage uit: Indrayudh Shome - sologitaar en zang, Camden Healy - basgitaar, Brett Zweiman - percussie, zang en elektronia, Matthew Couto - synthesizer, Srinivas Reddy - tanpura, Daniel Quinn - percussie en pukele en Nathanael Totushek - drums.
Hun debuut album "Surya" verscheen op 1 september 2007 via Concrete Lo Fi Records in een  beperkte oplage als CD en als digitale download en werd op 1 maart 2008 gevolgd door het album "Yatra", waarop 2 lange nummers staan, die als digitale download werd uitgebracht.
Daarna volgden: "Kailash" (1 mei 2010, beperkte oplage als CD en beperkte oplage als cassette en als dd, Concrete Lo Fi Records), "8XI08 Live In Brooklyn" (4 mei 2010, digitaal album via Ruralfaune/Faunasabbatha), "Garland of Skulls" (10 augustus 2011, beperkte oplage als CD via Concrete Lo Fi Records en als dd +
beperkte oplage van 250 stuks als LP op zwart vinyl via Cimmerian Shade Records in 2016), "Scarab" (10 mei 2013, beperkte oplage als LP op zwart en op wit vinyl van 300 stuks via Cosmic Eye Records en als dd en in een beperkte oplage als CD via Heart & Crossbone Records in 2016), "Omen" (1 juni 2015, als dd via
Atypeek Music), "kala" (21 oktober 2016, als LP in een beperkte oplage van 500 stuks op rood en op zwart vinyl via Cimmerian Shade Records en als CD via Argonauta Records), "Gorgon" (8 november 2019, als LP in een beperkte oplage van 300 stuks op rood vinyl, als CD en als dd via Argonauta Records), "Tribute to Atrophos Vol I" (27 april 2020, dd), "Tribute to Atrophos Vol II" (1 juni 2020, dd via Atypeek Music), maar ook bracht de band een split CD en dd uit met Sons Of Otis onder de titel "Sons of Otis"/"Queen Elephantine" (1 april 2007, Concrete Lo Fi Records), op 10 juli 2020 verscheen het album "Tribute To Atrophos Vol.1 + Vol.2", waarop 7 nummers staan, als CD en als dd via Atypeek Music en op 29 juni 2020 verscheen de derde EP op rij, getiteld "Tribute To Atrophos Vol. III" als digitale download via Atypeek Music en deze bevat 4 nummers.
Samen met de Russische band Phurpa uit Moskou, die in hun bestaan al meer dan 30 albums maakte en in verschillende bandbezettingen speelde, bracht de band op 11 juni 2021 het album "Ita Zor" uit als CD, als cassette en als digitale download via Atypeek Music, 4iB Records, Misophonia Records en bestaat Queen Elephantine uit: Indrayudh Shome - sologitaar en zang, Brett Zweiman - percussie, zang en elektronia, Nathanael Totushek - drums, Camden Healy - basgitaar, Samer Ghadry - zang, Ian Sims - zang, Floris Moerkamp - basgitaar en Buddy van Nieuwenhoven - solo- en basgitaar, percussie en achtergrondzang en Phurpa uit: Alexei Tegin - boventonen zang, Daniil Zotov - boventonen zang en DUT - boventonen zang en tevens wordt gebruik gemaakt van gyaling hoorns, schelphoorns, gongs, fluiten, ceremoniële bellen en klankschalen.

Het album, dat 5 nummers bevat, begint met "Ita Zor I", waarin Phurpa & Queen Elephantine een uitstekende mix van rituele muziek en avant garde in een langzaam tempo ten gehore brengt, die door de boventonen zang vrij zwaar klinkt, waarna "Ita Zor II" volgt en ik een eentonig rustig ritueel nummer te horen krijg.
Daarna volgen "Ita Zor III", eveneens zo'n zelfde soort nummer met boventonen zang, dat niet veel variatie kent en verder gaat in "Ita Zor IV", een langzaam nummer met boventonen zang, avant garde, experimentele en licht psychedelische invloeden.
Als laatste krijg ik "Ita Zor V" voorgeschoteld, dat net als voorgaande nummers een mix is van rituele muziek, boventonen zang en experimentele licht psychedelische muziek, die in een langzaam tempo wordt gespeeld en invloeden heeft van bands als Nurse With Wound en Coil.

"Ita Zor" van Phurpa & Queen Elephantine is een prima album, dat uitstekende avant garde muziek met rituele boventonenzang en experimentele licht psychedelische geluiden bevat, die voor ontspanning en meditatie zeer geschikt is en dat ik niet dagelijks zal draaien, maar toch raad ik elke liefhebber aan eens naar deze schijf te gaan luisteren, om zelf hun oordeel hierover te vellen.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Mick Paul - Parallel Lives (Eigen Beheer, 2021) (Symfonische Progressieve Rock)

Mick Paul - solo- en basgitaar uit Engeland, die al vanaf 1970 muzikaal actief is, werd het meest bekend door zijn werk met The David Cross Band.
Hij brengt op 9 juni 2021 zijn eerste album "Parallel Lives" in eigen beheer uit als CD en hij wordt op dit album bijgestaan door: David Cross (King Crimson) - viool (track 4), David Jackson (Van Der Graaf Generator) - dwarsfluit en fluiten (track 9), Sheila Maloney - piano, synthesizer en keyboards, Steve Roberts - drums en gongen, Jinian Wilde - zang, Graig Blundell - drums (track 2 en 4), Paul Clark - sologitaar (track 12 en 14), Dennis Mahon - zang (track 12) en Geoff Winkworth - sologitaar (track 6), terwijl Mick de zang in track 4 voor zijn rekening neemt. 

Het album, dat 14 nummers bevat, begint met "Your Days", waarin Mick een mooie symfonische song in een gemiddeld tempo ten gehore brengt, die tempowisselingen heeft (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Light Of Silence", een song met afwisselende tempo's en een aanstekelijk dansbaar ritme en "No Horizon", een vrolijk klinkende mix van folk en symfonische rock, die lichte Oosterse en zigeuner invloeden heeft.
Daarna volgen het titel nummer "Parallel Lives", een schitterende song, die in een vrij rustig tempo wordt gespeeld en een aanstekelijk dansbaar ritme heeft, "Beneath The Gate", een prachtige rustige song met een aanstekelijk dansbaar terugkerend ritme en "Uncharted Course", een fantastische progressieve symfonische song met een gemiddeld tempo, lichte mysterieuze Oosterse invloeden en tempowisselingen.
In "One Way Conversation" zet Mick Paul me een swingende song voor met subtiele tempowisselingen, een dansbaar terugkerend ritme en lichte jazzrock invloeden voor, in "Cypher"krijg ik een uitstekend instrumentaal stukje gitaarspel te horen en in "Swallows" laat Mick me genieten van een geweldig instrumentaal progressief rock nummer, dat aanzet tot dansen en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
Dan volgen "Comfort Zone", een verrukkelijke symfonische song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme, "Frozen Perspective", een heerlijk instrumentaal psychedelisch nummer met hemelse klanken, dat in een niet al te hoog tempo wordt gespeeld en "Name On You", een stevige swingende mix van hardrock en progressieve rock met een terugkerend ritme.
Verder hoor ik "Consigned To Reality", een prima nummer, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en "Morning Skyline", een lekker in het gehoor klinkende instrumentale mix van funk en progressieve symfonische rock met een terugkerend ritme, dat uitnodigt tot dansen.

"Parallel Lives" van Mick Paul staat vol puike symfonische progressieve rock nummers, waarmee hij me van begin tot einde heeft weten te boeien en ik kan iedere liefhebber van dit muziekgenre deze schijf dan ook zeer aanraden.




Review: Hanford Flyover - Hanford Tape Sessions (Fruits De Mer Records, 2021) (Psychedelisch)

Hanford Flyover uit Louisville en Staffordshire, Kentucky, Amerika werd door Josh Bowler - sologitaar, keyboards en achtergrondzang en Holy Bowler - zang en keyboards opgericht, die samen met Ian Turner - bas- en sologitaar, drums en keyboards de band vormen.
De band bracht op 27 januari 2019 hun debuut single "Just Another Day" als 7" op zowel geel als blauw vinyl via Fruits De Mer Records uit en tevens als digitaal nummer, waarna op 17 februari 2019 hun digitale debuut album "FreeFall" volgde en deze werd op 22 mei 2020 gevolgd door de digitale EP "All We Have Is Now".
Op 21 juni 2021 verschijnt hun album "Hanford Tape Sessions", waar 9 nummers op staan, via Friends Of The Fish als LP in een zeer beperkte oplage van 200 stuks, als CD gestoken in een LP hoes en als digitale download.

Het album begint met "Revolve", waarin Hanford Flyover een fantastische uptempo mix van western, surf en psychedelische muziek ten gehore brengt, die een dansbaar ritme heeft en gevolgd wordt door "Noise", een heerlijke vrolijk klinkende uptempo song met elektro en folkpop invloeden, die aanzet tot dansen en tempowisselingen heeft.
Daarna volgen "Mr Whetherman", een schitterende psychedelische song, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld en licht progressieve invloeden en een dansbaar ritme heeft, "Another Sun", een mix van elektronische en licht psychedelische muziek met een niet al te hoog tempo en "Money In The Kettle", een uitstekende soul song, die een terugkerend ritme heeft en een aanstekelijk dansbaar ritme bevat.
In "Today" zet Hanford Flyover me een geweldige psychedelische song met een terugkerend ritme, die tempowisselingen bevat en in "Cloverfield" laat de band me genieten van een verrukkelijke aanstekelijke psychedelische song met een terugkerend ritme.
Verder speelt de band nog 2 instrumentale nummers, waarvan de eerste "Shortwave" heet en ik een prachtig nummer met een eentonig terugkerend ritme, waartussen hemelse klanken en krautrock gespeeld wordt en "Sunrise", een licht hypnotiserend nummer met een terugkerend ritme, dat invloeden van psychedelische muziek en new age bevat, waardoor ik een gevoel van rust over me krijg.

"Hanford Tape Sessions" van Hanford Flyover is een schitterende CD, waar ik vanaf de begin tonen erg van genoten heb en ik raad liefhebbers van psychedelische muziek dan ook aan, deze schijf eens te gaan beluisteren.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)



 

Review: Estrada Orchestra - Playgound (Sulatron Records, 2021) (Progressieve Jazz)

Estrada Orchestra uit Tallinn, Estland, werd in 2013 opgericht en bestaat uit: Misha Panfilov - basgitaar, Volodja Brodsky - clavinet en Rhiodes synthesizer, Ilja Gussarov - dwarsluit, Sashko Petrov - tenor saxofoon en percussie en Madis Katkosilt - drums.
De band bracht op 3 mei 2015 hun debuut album "Estrada Orchestra" uit als LP in een beperkte oplage van 250 stuks en als digitale download en deze werd gevolgd door: 
"Jazzbeatjäätis" (14 februari 2017 LP in een beperkte genummerde oplage op zwart vinyl en als tweede persing in een beperkte oplage van 300 stuks op zwart vinyl en dd via Stereophonk Records), "Pulsar (1 & 2)" (23 maart 2018, 7" single in een beperkte oplage en dd), "Vaba" (23 maart 2018, LP in een beperkte oplage en dd) en "Fish Sticks Rhapsody" (30 juli 2020, 7" single in een beperkte oplage op zwart vinyl) en op 25 juni 2021 verschijnt het album "Playgound" als LP in een beperkte oplage van 500 stuks op doorzichtig kristal vinyl, waarvan er 200 bij concerten verkocht zullen worden en als digitale download.

Het album, dat 1 lang nummer bevat, dat in 3 delen is gesplitst, begint met "Playground Part 1", waarin Estrada Orchestra de muziek in een rustig tempo start, die lichte Oosterse klanken en een terugkerend ritme heeft, waartussen prachtige melodische klanken gespeeld worden, die tegen het einde iets meer snelheid krijgen.
Daarna volgen "Playground Part 2" en "Playground Part 3" en hierin gaat de band verder met het maken van progressieve jazz met terugkerende ritmes, die in een niet al te hoog tempo worden gespeeld en iets over de helft van het nummer psychedelische elementen krijgt toegevoegd, waarbij de muziek bombastischer wordt.

"Playground" van Estrada Orchestra is één lange trip van schitterende progressieve jazz, die terugkerende ritmes en psychedelische invloeden bevat en ik raad elke liefhebber van deze muzieksoort dan deze schijf eens te gaan beluisteren.




Sorry! Nog geen video beschikbaar.

zondag 13 juni 2021

Review: Captain Kickarse And The Awesomes - Grim Repercussions (Bird's Robe Records, 2021) (Experimentele Rock/ Progressieve Rock)

Captain Kickarse And The Awesomes uit Sydney, Australië bestond uit: Alex O'Toole - drums, Hugh Munro - basgitaar en Phil McCourt - sologitaar.
De band bracht in 2008 hun debuut EP "Captain Kickarse And The Awesomes" ‎via Secluded Records als CDr uit en deze werd in 2009 gevolgd door de CD EP "Falsimiles From The Fact Machine", die in eigen beheer verscheen, waarna in 2014 hun debuut album "Grim Repercussions" als CD en als digitale download werd uitgebracht via Bird's Robe Records, die op 11 juni 2021 het album opnieuw als CD en als digitale download uitbrengt.

Het album, dat 9 nummers bevat, begint met "Sixes And Dozens", waarin Captain Kickarse And The Awesomes een kort aanstekelijk instrumentaal nummer in een gemiddeld tempo ten gehore brengt, dat een terugkerend ritme heeft en gevolgd wordt door "Pogonophobe", een heerlijke uptempo progressief rock nummer met een terugkerend ritme, tempowisselingen en experimentele en funk invloeden.
Daarna volgen "Immaculate Consumption", een schitterend nummer met een uptempo, dat invloeden van progressieve jazz en rock bevat, swingt en tempowisselingen heeft en "Woven In With The Violets ", een mooi kort rustig nummer met lichte Oosterse invloeden.
In "Smallcastle" schotelt Captain Kickarse And The Awesomes me een puik uptempo progressief nummer voor dat subtiele tempowisselingen heeft en swingt en in "The Grapes" laat de band me genieten van een nummer in een gemiddeld tempo met een eentonig licht hypnotiserend terugkerend ritme, dat halverwege over gaat in een langzaam tempo met een melodisch ritme en na enkele minuten weer meer snelheid krijgt, zodat de muziek gaat swingen.
Verder volgen het titel nummer "Grim Repercussions", een verrukkelijk nummer met invloeden van progressieve rock, experimentele rock en folk, dat in wissellende tempo's wordt gespeeld en bij tijde en wijle swingt en naadloos over gaat in "A Beard Of Bees", een experimenteel progressief nummer, dat op zijn beurt verder gaat in "Fourth Party", een fantastisch swingend uptempo rock nummer met een terugkerend ritme.

"Grim Repercussions" van Captain Kickarse And The Awesomes is een uitstekende CD, die vol prima progressieve rock nummers staat, waar ik vanaf de begin tonen van genoten heb en ik raad elke liefhebber van dit genre deze schijf dan ook sterk aan.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Green Was Greener - Introspective (Inner Ear Records, 2021) (Pop)

Green Was Greener uit Kreta, Griekenland, is het project van Thomas Stratakis - zang en sologitaar.
Samen met Angelos Panagiotidis - drums, Konstantinos Tzagkarakis - basgitaar, Nikos Vogiatzakis - sologitaar, synthesizer en zang en Frank Papadakis - synthesizer vormt hij de band, die op 4 juni 2021 hun debuut album "Introspective", dat 9 nummers bevat, als LP op 180 gram zwart vinyl, als LP op 180 gram geel vinyl en als digitale download via Inner Ear Records uitbracht.

Het album begint met het titel nummer "Instrospective", waarin Green Was Greener een heerlijk post-rock nummer in een niet al te hoog tempo speelt, dat een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en dit nummer wordt gevolgd door de single "Inner Giver", een prachtige rustige pop song, die lichte new age invloeden en een terugkerend ritme heeft.
Daarna volgen de single "Another Chance", een schitterende pop song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme, "Desert King", een verrukkelijke uptempo mix van surf, pop en een terugkerende ritme, waarmee de band een lichte trance oproept en "Everyday", een prima song met melodische invloeden en een terugkerend ritme.
In "Stargazing" schotelt Green Was Greener me een prachtige vrij rustige song voor, die een aanstekelijk ritme bevat en in "'Cause Everytime You Go I Know" krijg ik een lekker in het gehoor klinkende mix van pop en western muziek te horen, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld en lichte melodische invloeden heeft.
Verder volgen "Train Of Thoughts", een puike stevige rock song met progressieve rock invloeden, een terugkerend ritme en tempowisselingen en "You Don't Care", een mooie vrij rustige pop song met een aanstekelijk terugkerend ritme, dat aanzet tot dansen.

"Instrospective" van Green Was Greener is een puike debuut plaat, die vol uitstekende nummers staat, die gewoon lekker klinken en ik kan liefhebbers van de betere pop deze schijf dan ook van harte aanbevelen.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




zondag 6 juni 2021

Review: The Manges feat. Giuda - Tootsie Rolls (Damaged Goods Records, 2021) (Powerrock)

The Manges uit La Spezia, Italië werd in 1993 opgericht en bestaat na diverse bezettingswisselingen tegenwoordig uit: Andrea - zang en sologitaar, Manuel - drums, Mayo - sologitaar en Mass - basgitaar.
De band, die in de loop der jaren het podium deelde met onder andere: Bad Religion, Anti-Flag, Descendents, Marky Ramone, Screeching Weasel, Queers, Riverdales en Mr T Experience en eigenaar is van het Striped Records label en organisator van het Italiaanse festival Punk Rock Raduno, bracht in 1994 hun debuut album "Enjoy The Manges" in eigen beheer als cassette uit en deze werd gevolgd door de albums: "The Manges vs McRackins - Amp Records Battle Royale!" (CD split album, Amp Records, 2000), "The Manges 'R' Good Enough" (LP, CD, Stardumb Records, 2001), "Queers* / Manges* - Acid Beaters (Love And Let Die)" (CD split album, Stardumb Records, 2003), "Go Down" (CD, Wynona Records en Fast Music, 2006, LP, Gonna Puke, It's Alive Records, 2007, cassette, Stop Rec Play, 2014 en LP, CD, Striped Records, 2018), "Rocket To Hollywood - Live June 2007" (LP, It's Alive Records, Cheapskate Records, Peabrain Records, Squinty Joe Records, 2009), "Bad Juju" (CD, LP, Monster Zero, Tre Accordi Records, 2010), "All Is Well" (LP, CD, Dumb! Records, It's Alive Records, Monster Zero 2014) en "Punk Rock Addio" (LP, CD, cassette, Striped Records, 2020 en cassette, Memorable But Not Honorable, 2021) en tevens maakte de band 4 compilatie albums: "Live Pirata - 15/2/97 El Paso" (cassette, Smartz Records, Neghenè, 1997), "Rocket To You! 93-99" (CD, Striped Records, 1999), "Rocket To You 93-03"  (CD, 145 Records, Ammonia Records, 2004, CD,Kid Tested Records, 2008) en "Everything" (3LP box set in een beperkte oplage van 333 met de hand genummerde platen, inclusief een 12" gekleurd boekje, 1 Manges Army patch, 1 pers foto, 2 stickers, 1 poster,1 postkaart van de Manges Kerst Parade show, 1 print van exclusieve Manges kunst, gesigneerd en genummerd, 1 digitale download code) en ook verschenen er 25 singles / EP's van de band en op 25 juni 2021 verschijnt de 7" single "Tootsie Rolls" / "Tootsie Rolls (Part II)", van het album "Punk Rock Addio", in een beperkte oplage van 500 stuks op rood vinyl via Damaged Goods Records.

De single "Tootsie Rolls" is een lekker in het gehoor klinkende swingende uptempo powerrock song, die subtiele tempowisselingen heeft en een aanstekelijk dansbaar ritme en lichte invloeden van de muziek van Gary Glitter bevat.(luister naar het nummer via de bandcamp link onder de recensie)




<

Review: Social Disorder - Love 2 Be Hated (AFM Records, 2021) (Hardrock)

Social Disorder is het nieuwe project van Anders "LA" Rönnblom (solo-, basgitaar en piano) van de bands Killer Bee, X-Romance en Wolfpakk.
Voor zijn debuut album "Love 2 Be Hated", dat op 18 juni via AFM Records als CD wordt uitgebracht kreeg hij medewerking van een aantal muzikanten en dat zijn: Thomas Nordin - zang, Tracii Guns (Guns N' Roses, L.A. Guns) - solo- en ritmegitaar, Shawn Duncan (DC4, Odin) - drums, Rudy Sarzo (Quiet Riot, Ozzy Osbourne, Whitesnake) - basgitaar, Jeff Duncan (Armored Saint, Odin)- solo- en ritmegitaar, Snowy Shaw (King Diamond, Dream Evil, Mercyful Fate) - drums, Dave Stone (Rainbow, Max Webster) - keyboards, Leif Ehlin (Perfect Plan) - keyboards, Johan Niskanen (Dust) - solo- en ritmegitaar, Fredrik Tjerneld (X-Romance) - sologitaar, Thomas Widmark (X-Romance) - keyboards en Kenta Karlbom (X-Romance, Goatess) - drums.

Het album, dat 10 nummers bevat, start met Windy Road, waarin Social Disorder een prachtige rustige rock song ten gehore brengt, die aanzet tot schuifelen en gevolgd wordt door "Dreaming", een schitterende swingende uptempo rock song met een aanstekelijk dansbaar ritme en jaren 70 hardrock invloeden van bands als Rainbow.
Daarna volgen "Scars", een swingende uptempo rock song, die subtiele tempowisselingen heeft en invloeden van Deep Purple bevat, het titel nummer "Love 2 Be Hated", een geweldige uptempo song met een aanstekelijk terugkerend ritme, die swingt (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en "Raise A Glass", een fantastische mix van hardrock en een progressieve bluesrock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en invloeden heeft van Deep Purple en Siena Root.
In "Sail Away" zet Social Disorder me opnieuw zo'n uitstekende rock song in een gemiddeld tempo voor met jaren 70 hardrock invloeden en een aanstekelijk dansbaar ritme, in "Down On My Knees" krijg ik nogmaals zo'n swingende song te horen, waarbij stil zitten geen optie is en in "Out Of Love" laat de band me genieten van een swingende dansbare rock song met een gemiddeld tempo en een ritme, dat beweging oproept.
Verder volgen "The One", een verrukkelijke rustige song, die een hoog meezing gehalte heeft en "Wings Of Serenity", een puik swingend instrumentaal rock nummer, dat melodische invloeden bevat. 

"Love 2 Be Hated" van Social Disorder is een heerlijke plaat, die vol geweldige swingende hardrock nummers staat en sterke invloeden van de muziek van jaren 70 bands zoals Deep Purple heeft en ik kan iedere rock liefhebber deze schijf dan ook zeer aanraden.




Review: Lycia - Casa Luna (Avantgarde Music, 2021) (Dark Wave / Elektro)

Lycia uit Tempe, Arizona, Amerika werd in 1988 opgericht en bestaat tegenwoordig uit: John Fair - synthesizer en drum programmering, David Galas - basgitaar, drum programmering en elektronica, Tara Vanflower - zang en Mike Van Portfleet - sologitaar, zang, gong en elektronica.
De band bracht in 1991 hun debuut album "Ionia" als CD en als cassette via Projekt uit en deze werd gevolgd door: "A Day In The Stark Corner" (Projekt, 1993, CD en cassette), "Live" (Projekt, 1994, CD en cassette), "The Burning Circle And Then Dust" (Projekt, 1995, 2CD), "Vane" (Projekt, 1995, CD), "Cold" (Projekt, 1996, CD), "Estrella" Projekt, 1998, CD), "Tripping Back Into The Broken Days" (Projekt, 2002, CD), "Empty Space" (Silber Records, 2003, CD), "Bleak ~ Vane" (Lycium Music, 2009, digitaal album), "Quiet Moments" (Handmade Birds, 2013, CD), "A Line That Connects" (Handmade Birds, 2015, CD) en "In Flickers" (Projekt, 2018, LP, CD en digitaal album) en tevens verschenen de compilatie albums: "Compilation Appearances Vol. 1" ‎(Projekt, 2001, CD), "Compilation Appearances Vol. 2" ‎(Projekt, 2001, CD), "Early Demos (Nov 1988 - April 1989)" (Lycium Music, 2017, digitaal album), "Early Demos (May 1989 - May 1990)" (Lycium Music, 2017, digitaal album) en "4" (Projekt, 2019, beperkte oplage als 4CD box) en de singles/EP's: "Wake" (Orphanage Records, 1989, cassette), "Transition" ‎(Lycium Records, 2001, digitale single), "Fifth Sun" (Lycium Records, 2010, digitale single), "North Town" (Lycium Music, 2013, digitale single), "Black Mare / Lycia - Low Crimes / Silver Leaf" (Magic Bullet Records, 2015, digitale split single), "The Byzantine Sessions" (Lycium Music, 2017, digitale single) en "The Time Has Come And Gone" (Lycium, 2000, CD EP) en op 11 juni 2021 verschijnt hun EP "Casa Luna", dat 6 nummers bevat, via Avantgarde Music als LP, als CD en als digitaal album.

De EP begint met "A Quiet Way To Go", waarin Lycia een prachtige melodische pop song in een gemiddeld tempo ten gehore brengt, die lichte dark wave invloeden heeft en gevolgd wordt door "Do You Bleed?", een geweldige mix van industriële muziek en dark wave, die met een terugkerend ritme wordt gespeeld en een niet al te hoog tempo heeft.
Daarna volgen "Except", een melodische uptempo elektro song met een aanstekelijk dansbaar ritme en "On The Mezzaninea", een schitterende melodische song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme.
In "Galatea" zet Lycia me een heerlijke dansbare elektro song in een gemiddeld tempo voor, die een terugkerend ritme heeft en in "Salt & Blood" krijg ik een verrukkelijke song te horen met hemelse zang en een dansbaar terugkerend ritme.

"Casa Luna" van Lycia is een fantastische plaat, die uitstekende muziek bevat, waar ik vanaf de begin tonen van genoten heb en ik kan liefhebbers van dark wave en elektro deze schijf dan ook van harte aanbevelen.




Sorry! Nog geen video beschikbaar.

Review: GangAwry - Politics (Bird's Robe Records, 2021) (Rock)

GangAwry uit Sydney, Australië, werd halverwege de jaren 80 opgericht en bestond uit: Nick Norton - sologitaar en zang, Brendan Jones - sologitaar, Tim West - basgitaar en  Warren Power - drums.
De band bracht in 2005 hun debuut en enige EP "New High", waarop 4 nummers staan, via Flashpoint Music als CD uit en deze werd op 30 april 2021 als digitale download heruitgebracht via Bird's Robe Records en op 4 juni 2021 verscheen hun album "Politics" (oorspronkelijk uitgebracht in 2006), waarop 10 nummers staan, eveneens via dat label als digitale download.

Het album begint met de single "The Jaws Of Life", waarin GangAwry een heerlijke rock song met een gemiddeld tempo en tempowisselingen speelt, die gevolgd wordt door "Brittle Being, een schitterende uptempo powerrock song, die swingt.
Daarna volgen "Take Me Over Yonder", een lekker in het gehoor klinkende song, die zo nu en dan wel iets van de muziek van Sting weg heeft, "Don't Be So Suburban", een swingend uptempo funky nummer, waarbij stil zitten niet aan de orde is en "Singing In The Rain", een mooie rustige pop song met een aanstekelijk ritme.
In de single "Pretty Mess" krijg ik een uitstekende pop song in een gemiddeld tempo voorgezet met een aanstekelijk dansbaar ritme en enkele tempowisselingen, in "Us Two" hoor ik GangAwry een puike rock song in een gemiddeld tempo spelen, die aanzet tot dansen en in het titel nummer "Politics" laat de band me genieten van een fantastische uptempo rock song met een terugkerend licht hypnotiserend ritme.
Verder volgen "Age Of Urgency", een prima dansbare pop song in een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme en "G Spot", een geweldige rock song met een niet al te hoog tempo, die een aanstekelijk ritme heeft dat aanzet tot beweging.

"Politics" van GangAwry is een uitstekende plaat, die lekkere afwisselende nummers bevat, die een dansbaar karakter hebben en ik hiervan dan ook erg genoten , waardoor ik liefhebbers van de betere pop en rock kan aanraden deze schijf eens te gaan beluisteren.(luister naar enkele nummers van het album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Derev - Leap Of Faith (Derev Music, 2021) (Progressieve Rock)

Derev uit Toronto, Canada werd door de Italiaanse Armeniër Armando Bablanian - sologitaar en de Syrische Armeniër Michel Karakach - drums opgericht, nadat ze samen in Koeweit op high school zaten.
8 Jaar later vormden ze de band Derev, nadat ze asiel in Canada kregen en sloot de Canadese basgitarist Liam Horrigan zich bij het duo aan.
Begin 2021 verschenen de video's "Futile" en "Delayed" van de debuut EP "Leap Of Faith", die 21 mei 2021 in eigen beheer als CD werd uitgebracht en hierop neemt Adel Saflou de zang voor zijn rekening.

De EP, die 6 nummers bevat, begint met "Tunnel Vision", waarin Derev een kort rustig melodisch stukje speelt, dat gevolgd wordt door "Turab", een geweldige uptempo mix van progressieve hardrock en Midden Oosterse ritmes.
Daarna volgen "Futile", een schitterende swingende uptempo song met tempowisselingen en heerlijke drumspartijen en een aanstekelijk dansbaar ritme en "Delayed", een prima rock song, die aanzet tot dansen en melodische en symfonische invloeden heeft en iets over de helft van het nummer in een lager tempo over gaat
Verder speelt Derev "Slipping Down Again", een prachtige mix van pop en rock, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en enkele tempowisselingen bevat (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en "Ghost Of Guilt", een fantastische licht psychedelische song met invloeden uit het Midden Oosten, melodische en progressieve rock, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en tempowisselingen heeft.  

"Leap Of Faith" van Derev is een lekker in het gehoor klinkende CD met prima muziek, die invloeden van muziek uit het Midden Oosten en progressieve en melodische rock bevat en ik raad liefhebbers dan ook aan, deze schijf eens te gaan beluisteren.




Review: Vassilina - Fragments (Inner Ear Records, 2021) (Elektro Pop / Dark Wave)

Vassilina - zang en geluidseffecten uit Athene, Griekenland woonde de afgelopen 4 jaar in Londen, Engeland en bracht haar debuut EP "In-Sõma" in 2018 uit via Undo Records, die gevolgd werd door de singles "Pain" en "Blue House".
Op 28 mei bracht Inner Ear Records haar debuut album, "Fragments", waarop 11 nummers staan, als LP op groen vinyl, als LP op zwart vinyl en als digitale download uit, dat ze samen maakte met Tom Wright (Engeland) - synthesizer, achtergrondzang en geluidseffecten en Luke Mannell (Engeland) - sologitaar en Loz KStn Dancer (Griekenland) - synthesizer, achtergrondzang en geluidseffecten.

Het album begint met "My Heart Is Empty", waarin Vassilina een mooie dark wave song in een gemiddeld tempo ten gehore brengt, die avant garde invloeden bevat en gevolgd wordt door "Bad Omen", een uitstekende vrij rustige song met tempowisselingen en een dansbaar ritme.
Daarna volgen "Not Friends", een heerlijke mix van elektro en dark wave, die in een niet al te hoog tempo wordt gespeeld en een terugkerend ritme heeft en halverwege meer snelheid krijgt, waardoor de muziek dansbaar wordt en swingt, "Sexyless", een fantastische uptempo mix van dark wave en elektro, die swingt als een trein en "Floating Bones", een puike mix van avant garde en pop met een langzaam tempo.
In "Save Me" krijg ik een trage song voorgeschoteld, die tempowisselingen heeft, in "I Guess We'll Never Know" hoor ik Vassilina een prima mix van dark wave en elektro spelen, die een gemiddeld tempo heeft en tempowisselingen bevat en in "This Is The Last Song I'm Gonna Write For You" laat ze me genieten van een vrolijk klinkende  swingende uptempo elektro song, die aanzet tot dansen.
Verder volgen "Possession", een uptempo elektro song met een aanstekelijk terugkerend ritme, "Atihisame", een prachtige rustige pop song met een aanstekelijk ritme en "My Heart Is Empty/Náni (Reprise)", een kort instrumentaal stukje avant garde.

"Fragments" van Vassilina is een verrukkelijke plaat met uitstekende songs, waarvan ik zeer heb genoten en ik kan liefhebbers van dark wave, avant garde en elektro pop dan ook aanraden deze schijf eens te gaan beluisteren.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: It It Anita - Sauvé (Vicious Circle, 2021) (Post-Punk / Rock)


It It Anita uit Luik, België bestaat uit: Bryan Hayart - drums, Damien Aresta - zang en sologitaar, Michaël Goffard - zang en sologitaar en Elliot Stassen - basgitaar.
Het debuut voor de band was de EP "It It Anita", die op 22 april 2014 als 12", als CD en als digitale download via The Word Magazine verscheen, waarna de EP "Recorded By John Agnello" als 12", als CD en als dd via Luik Records volgde.
Op 9 november 2016 werd hun debuut album "Agaaiin" als LP op rood vinyl, als CD en als dd uitgebracht, gevolgd op 15 maart 2018 door de split single "The Lux", met de band Hypochristmutreefuzz als 7" single in een beperkte oplage op wit vinyl en als dd, op 6 september 2019 door het album "Laurent - Deluxe Edition" als CD, als 2LP met 2 extra nummers en als dd en op 2 april 2021 door het album "Sauvé" als LP op goudkleurig vinyl in een beperkte oplage van 500 stuks (alleen verkrijgbaar via Vicious Circle en Luik Records), als LP op zwart vinyl en als dd.

Het album, dat 10 nummers bevat, start met "Ghost", waarin It It Anita een heftige mix van post-punk en rock in een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme speelt, die tempowisselingen bevat en gevolgd wordt door "Sermonizer", een schitterende swingende uptempo song met een licht hypnotiserend terugkerend ritme en "See Through", een prima song met een niet al te hoog tempo, die heavy rock invloeden en tempowisselingen heeft.
Daarna volgen "More", een swingende uptempo rock song, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft, "Authority", een fantastische rustige song met ingetogen zang en "Dixon Kentucky", een uitstekende song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme, die enkele tempowisselingen bevat.
In "Cucaracha" schotelt It It Anita me een snelle punk song voor, die swingt en in "Routine" krijg ik een puike song te horen, die tempowisselingen heeft en een terugkerend licht hypnotiserend ritme bevat, dat aanzet tot dansen.
Verder volgen "MOEDOH", een geweldige song met een gemiddeld tempo en een repeterend ritme en tekst, die een lichte trance oproept en "53", een verrukkelijk instrumentaal nummer met een terugkerend ritme en stoner invloeden, dat in een gemiddeld tempo wordt gespeeld en uitmondt in chaos. 

"Sauvé" van It It Anita is een uitstekende plaat met lekker in het gehoor klinkende muziek, die invloeden van rock en post-punk bevat en ik kan deze schijf dan ook aanbevelen aan liefhebbers van deze muzieksoorten.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)