zondag 11 april 2021

Review: Various Artists - Head Rush (Strange Fish Records, 2021) (Krautrock / Elektronisch)

In april 2012 bracht Strange Fish Records (Fruits De Mer Records) het 2LP album "Head Music" uit en deze werd in 2013 gevolgd door de dubbele 7" single "Shrunken Head Music" en in 2020 verscheen het album "Head In The Clouds" als 2LP + 2CD en op alle drie de uitgaven was het thema krautrock en elektronische muziek van Duitse bands uit de jaren 70, waarna de volgende uitgave in deze serie "Head Music 2", waarop 17 nummers staan, op 31 december 2020 via Strange Fish Records verscheen en als 3LP op gekleurd vinyl werd uitgebracht.
Op 17 mei 2021 brengt Strange Fish Records het album "Head Rush" als 3LP op gekleurd vinyl + een bonus CD uit, waarop totaal 22 nummers staan en ook deze uitgave staat in het teken van elektronische muziek en krautrock.

LP1 begint met Giacomo & Carolina (Anton Barbeau) uit Amerika, die "Sunrise, Part 7" ten gehore brengt en hierin krijg ik een prachtig elektronisch nummer in een gemiddeld tempo voorgeschoteld, dat een terugkerend ritme heeft en dit nummer wordt gevolgd door "Follow The Sun" van Silver Vials (UK), die een uitstekend krautrock nummer met een terugkerend ritme in een gemiddeld tempo speelt.
Daarna volgen Das Blaue Palais (Duitsland) met "Zeitfeld" (Dusseldorf Motorik Mix), een geweldige swingende uptempo mix van krautock en elektronische muziek, die aanzet tot dansen en The Love Explosion (Australië) met "Anarchy!", een mooie mix van elektronische muziek, krautrock en folk met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo.
In "The Sahara" (2020 Remix) van David Oakes (UK) hoor ik een heerlijk zwaar elektronisch nummer met een terugkerend dansbaar ritme en in "Getaway" van Sonic Trip Project (UK) krijg ik een fantastisch swingend uptempo krautrock nummer voorgezet, waarbij stil zitten geen optie is.
Op LP2 start de muziek met "Shiny Man" van Moon Goose (UK), waarin de band een schitterend uptempo nummer speelt, dat een terugkerend ritme heeft en halverwege over gaat in een langzaam psychedelisch stuk muziek, dat progressieve rock invloeden heeft en gevolgd wordt door Oslo Tapes (Italië) met "Obsession Is The Mother Of All", een verrukkelijk swingend uptempo krautrock nummer met een terugkerend licht hypnotiserend ritme, dat me in een lichte trance brengt en aanzet tot dansen, waarna Jay Tausig (USA) "Ecstatic Engines" speelt, een geweldig uptempo krautrock nummer, dat een repeterend hypnotiserend ritme heeft, waarbij stil zitten onmogelijk is, om tegen het einde experimentele invloeden bijgevoegd te krijgen. 
Dan volgen Son Of Ohm (Nederland) met "Telefunken Baby", een schitterend elektronisch stuk muziek met een gemiddeld tempo, een licht hypnotiserend repeterend ritme en ruimtelijke invloeden en Alber Jupiter (Frankrijk) met "Martine A La Plage", een dansbaar uptempo krautrock nummer, dat swingt en beweging oproept.
Op LP3 staan 4 nummers, te beginnen met "Motorik Wah Nine" van The Lost Stoned Pandas (Wales), waarin ik een puik uptempo rock nummer te horen krijg, dat een terugkerend ritme heeft en lichte acid rock invloeden bevat, waarna Motor!k (België) volgt met "Tyrants", een uitstekend krautrock nummer met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend dansbaar ritme, dat swingt als een trein.
Vervolgens hoor ik Culto Al Qondor (Peru) met "E1", een stevig swingend stuk progressieve muziek met een terugkerend ritme en invloeden van krautrock (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en Psychic Lemon (UK) met "Jam 7", waarin de band me een lekker stukje acid rock voorzet, dat gemixt wordt met een reperterend ritme, waardoor de muziek swingt.
De bonus CD bevat 7 nummers, waarvan "Vuh Part 1" van Taras Bulba (UK) het eerste is en daarin zet de band me een prima progressieve rock song voor, die in een niet al te hoog tempo wordt gespeeld en een eentonig ritme heeft, waarna "69 Wheeler" van Vince Cory (UK) en ik een schitterend psychedelisch nummer te horen krijg, dat een gemiddeld tempo bevat en een licht hypnotiserend terugkerend ritme heeft.
Daarna volgen Psychic Lemon (UK) met "Jam 5", een schitterende mix van krautrock en progressieve rock, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een repeterend hypnotiserend ritme heeft, Audio Cologne Project (UK/Duitsland/Hongarije) met "Grobmotorik", een fantastisch uptempo nummer, dat een aanstekelijk terugkerend ritme heeft, invloeden van krautrock en elektronische muziek bevat en swingt als een trein en Taras Bulba (UK) met "Vuh Part 2", een heerlijk swingend uptempo nummer met een repeterend ritme, dat aanzet tot dansen.
Verder volgen Icarus Peel (UK) met "Der Wald", een verrukkelijk progressief psychedelisch nummer met een vrij rustig tempo en een aanstekelijk ritme, dat halverwege tijdelijk verandert, om na korte tijd weer verder te gaan en "The Legendary Flower Punk (Rusland) met het meer dan 30 minuten durende "Watussi Live", waarin de band me laat genieten van een heerlijk progressief nummer met een gemiddeld tempo, een terugkerend ritme, lichte acid rock invloeden en halverwege tijdelijk in een langzamer tempo over gaat, om na enkele minuten terug te keren in het begin tempo. 

"Head Rush" van Various Artists is weer zo'n fantastische uitgave van Strange Fish Records (Fruits De Mer Records) geworden, die vol verrukkelijke muziek staat, die hoofdzakelijk krautrock met terugkerende ritmes bevat en als bonus een CD met progressieve muziek bevat en ik kan liefhebbers van deze genres, deze meesterlijke 3LP+CD dan ook sterk aanraden.




Review: Eternal Return - Once Only (Newdog Records, 2021) (Progressieve Pop)

Eternal Return is een internationaal ensemble, dat bestaat uit: Colin Edwin (UK) (Porcupine Tree, NoMan, O.R.K.) - basgitaar, Robert Jürjendal (Estland) (Toyah Wilcox, Fripp's Crafty Guitar School) - sologitaar, Paul Godwin (USA) - zang, Miguel Noya (Venezuela) - synthesizers en Miguel Toro (Venezuela) - (Royal Dust) - drums.
De band bracht op 23 februari 2021 hun debuut album "Once Only", waarop 6 nummers staan, als CD in een beperkte oplage van 100 stuks en als digitale download uit, via Newdog Records en hierop speelt gast muzikant Milad Khawam (Syrië) (The Void) mee op trompet.

Het album begint met "Nomad", waarin de band een schitterende rustige progressieve song ten gehore brengt, die een terugkerend ritme heeft en gevolgd wordt door "The Void", een prachtig nummer, dat in een niet al te hoog tempo wordt gespeeld en invloeden van smooth jazz bevat.
Dan volgen "A Medium-Sized Village" en hierin zet Eternal Return me opnieuw een langzaam nummer voor, dat progressieve elementen bevat en "The Triggering Town", een  uitstekende rustige song met melodische invloeden, die verder gaat in "The Bottom Of The Pond", een fantastische progressieve song, waarin de muziek aanzwelt en een licht hypnotiserend tempo heeft.
Als laatste krijg ik "The Sky" te horen en ook in dit nummer ligt het tempo laag, waarbij de muziek melodisch en soms nostalgisch klinkt en halverwege meer snelheid krijgt.

"Once Only" van Eternal Return is een prima plaat, die mooie rustige nummers bevat, die lekker in het gehoor liggen en ik kan liefhebbers van progressieve muziek en de betere pop dan ook aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Earthless - Live In The Mojave Desert - Volume 1 (Heavy Psych Sounds, 2021) (Progressieve Bluesrock / Acid Rock)

Earthless uit San Diego, Amerika bestaat uit: Mario Rubalcaba - drums, Mario Rubalcaba - basgitaar en Isaiah Mitchell - sologitaar.
De band bracht hun debuut album "Earthless Live At The Casbah 08/12/2004" in 2004 als MP3 album uit en deze werd gevolgd door: "Sonic Prayer" (2005, Gravity Records), "Rhythms From A Cosmic Sky" (2007, Tee Pee Records), "Live At Roadburn" (2008, Tee Pee Records), "Oz Tour CD" (2012, beperkte oplage als CDr, eigen beheer), "Live In Guadalest" (2013, Silver Current Records), "From The Ages" (2013, Tee Pee Records), "Oz Tour CD Number 2" (2013, beperkte oplage als CDr, eigen beheer), "Earthless Meets Heavy Blanket - In A Dutch Haze" (2014, Roadburn Records, Outer Battery Records), "Earthless, Harsh Toke - Acid Crusher / Mount Swan" (2016, split album, Tee Pee Records), "Live At Freak Valley 2015" (2017, Rock Freaks Records), "From The West" (2018, Silver Current Records), "Black Heaven" (2018, Nuclear Blast Entertainment), "Rhythms From A Cosmic Sky" (2018, digitaal album, eigen beheer) en op 2 april 2021 verscheen "Live In The Mojave Desert - Volume 1" als 2LP in een beperkte oplage van 300 stuks op goudkleurig vinyl, als LP in een zeer beperkte oplage van 150 stuks op wit, rood, groen vinyl, alleen via HPS, als LP in een zeer beperkte oplage van 70 stuks op 3 kleurig gestreept vinyl (rood, doorzichtig oranje, zwart), alleen via HPS, als LP in een zeer beperkte oplage van 15 stuks als test persing, als LP op zwart vinyl, als CD en als digitale download via Heavy Psych Sounds.

Het 2LP album, dat 4 nummers bevat, start op kant-A met "Violence Of The Red Sea", waarin de band in een licht psychedelisch ritme de muziek inzet, om na enkele minuten over te schakelen naar een geweldig stevig stuk acid rock met progressieve bluesrock invloeden, dat in een iets boven gemiddeld tempo wordt gespeeld en halverwege meer snelheid krijgt, waarna de muziek swingt als een trein. 
Kant-B bevat het nummer "Sonic Prayer", een schitterend uptempo rock nummer, dat met een vrij hoog tempo wordt gespeeld en acid rock invloeden bevat en tegen het einde in een langzamer tempo te eindigen.(luister naar een gedeelte van dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Op kant-C zet Earthless me een bijna 40 minuten durend nummer voor, dat op kant-D verder gaat, getiteld "Lost In The Cold Sun" en hierin laat de band me genieten van een fantastisch stuk muziek met invloeden van acid rock en progressieve bluesrock, die toto halverwege in een gemiddeld tempo wordt gespeeld, waarna het tempo omhoog gaat, om tegen het einde over te gaan in een langzamer tempo.

"Live In The Mojave Desert - Volume 1" van Earthless is een verrukkelijke 2LP, die 3 heerlijke swingende energieke uptempo nummers bevat, die sterke invloeden hebben van acid rock, progressieve bluesrock en de progressieve muziek van de jaren 70 en ik kan dit dubbelalbum dan ook aanraden aan hen, die van 1 of meer van deze muzieksoorten houden.




Review: Dr Space - Vol 3 - Lost In The Time Space Continuum (Space Rock Productions / Sapphire Records, 2021) (Spacerock / Elektronisch)

Scott Heller, alias Dr Space speelt synthesizer in de bands Öresund Space Collective, Black Moon Circle en Doctors Of Space en werkte mee met diverse bands en muzikanten.
Op 31 januari 2021 verscheen de CD Dr Space's Cosmic Alliances - "Volume 1 - Deep Space Day Trip" en hierop staat een verzameling van nummers, die in de periode 2008-2019 zijn opgenomen met: Agusa (Zweden), Automaton (Griekenland), Bismut (Nederland), Johan And Scott (Amerika), Mäneskjold (Denemarken), Phased (Zwitserland), West, Space And Love (Denemarken), White Hills (Amerika) en Yuri Gagarin (Zweden), waaraan Scott zijn medewerking verleende.
Deze speciale beperkte uitgave van 150 stuks werd gemaakt om geld in te zamelen voor een nieuwe studio, die Scott bouwt in zijn woonplaats en daarom is de CD niet als download verschenen.
In april 2021 verschijnt het album "Lost In The Time Space Continuum", waarop 7 nummers staan, via Space Rock Productions als CD en dit album is opgedragen aan zijn  overleden vriend Magnus Hannibal, die Scott aanmoedigde om muziek te maken, Walter (van Roadburn, NL) en Shane, een vriend uit Californië (USA).

Het album begint met "Lost In The Space Time Continuum", waarin Dr Space een vrij rustig nummer met mysterieuze ruimtelijke invloeden en een terugkerend ritme speelt en dit wordt gevolgd door het titel nummer "Song For Walter", een geweldig uptempo spacerock nummer, dat een licht hypnotiserend terugkerend ritme heeft, waar tussendoor extra terugkerende klanken gespeeld worden.
Daarna volgen "Galaxy 294846", een heerlijk zwaar nummer met een gemiddeld tempo, een terugkerend licht hypnotiserend ritme en duistere klanken en "Rah Jah", een puike aanstekelijke mix van space- en krautrock, die een gemiddeld tempo heeft en lichte Oosterse klanken bevat.
In "Xplotation" zet Dr Space me een vrij experimenteel nummer in een niet al te hoog tempo voor, dat net als de andere nummers een terugkerend ritme heeft, in "Wurm" krijg ik nogmaals een uptempo synthesizer nummer te horen, dat een terugkerend ritme heeft, waar tussendoor een totaal ander ritme gespeeld wordt, dat tegen het einde steeds meer snelheid krijgt en in "Shane’s Aura" laat hij me genieten van een schitterend rustig nummer, dat slaap opwekkende klanken heeft, waarna de muziek iets voor de helft van het nummer verandert in een stuk krautrock en een gesproken tekst bijgevoegd krijgt.

"Vol 3 - Lost In The Time Space Continuum" van Dr Space is een uitstekend album, dat invloeden van elektronische muziek, space- en krautrock nummers met terugkerende ritmes bevat en ik kan liefhebbers van deze genres dan ook aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Intelligent Music Project VI - The Creation (Intelligent Music Ltd., 2021) (Rock)

Intelligent Music Project is opgezet door Milen Vrabevski, uit Varna, Bulgarije, die met behulp van diverse muzikanten de Bulgaarse culturele erfgoed, hedendaagse muziek en podiumkunsten over de hele wereld te promoten door een uniek muzikaal product te creëren met artiesten van internationale autoriteit en faam.
Zijn project begon in 2012, toen hij het album "Intelligent Music Project I – The Power Of Mind" uitbracht, met John Lawton (Lucifer's Friend, Uriah Heep) de zang voor zijn rekening nam.
Daarna volgden "Intelligent Music II – My Kind O’ Lovin’" (2014) met Simon Phillips (drums), Joseph Williams (zang) en John Lawton, "Intelligent Music Project III – Touching the Divine" (2015) met John Payne (zang), Simon Phillips , Joseph Williams, Tim Pierce (sologitaar) en Nathan East (basgitaar), "Intelligent Music Project IV – Sorcery Inside" (2018) met Simon Phillips, John Payne, Joseph Williams and Carl Sentance (zang) en in 2020 verscheen "Intelligent Music Project V – Life motion" met Simon Phillips, Ronnie Romero (zang), John Payne en Richard Grisman (zang).
Ook op "Intelligent Music Project VI - The Creation", dat 12 nummers bevat, spelen diverse muzikanten de hoofdrol, zoals: Ronnie Romero (zang en achtergrondzang), Richard Grisman (zang en achtergrondzang), Carl Sentance (zang en achtergrondzang), John Payne (zang en achtergrondzang) en Todd Sucherman (drums) en deze worden bijgestaan door: Bisser Ivanov (sologitaar), Ivo Stefanov (piano en keyboards), Bobby Bondinelli (drums), Vassil Vutev (drums), Ivaylo Zvezdomirov (basgitaar), Bobi Kosatka (achtergrondzang), Slavin Slavchev (achtergrondzang) en Lina Nicole (achtergrondzang).

Het album, dat 11 februari 2021 via Intelligent Music Ltd. als CD verscheen, begint met "A Sense Of Progress", waarin de band een lekkere in het gehoor klinkende uptempo rock song ten gehore brengt, die een dansbaar ritme en tempowisselingen heeft en gevolgd wordt door "The Story", een prima song, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld, tempowisselingen bevat, een aanstekelijk ritme heeft, vrij commercieel klinkt en tegen het einde over gaat in een mooi rustig stukje muziek en "A Shelter", een uitstekende rock song met een dansbaar ritme en een gemiddeld tempo.
Daarna volgen "Listen", een fantastische rustige poprock song met melodische invloeden, die verder gaat in "Your Thoughts", een schitterende orkestrale song, die zo nu en dan lichtelijk bombastisch klinkt en in een iets hoger tempo verder gaat en symfonische invloeden heeft en "Sometimes", een puike swingende uptempo rock song met een aanstekelijk dansbaar ritme.
In "Back To The Truth" zet Intelligent Music Project VI me een verrukkelijke rustige melodische pop song voor, die subtiele tempowisselingen en Oost-Europese invloeden bevat, in "Let It Go" krijg ik een uitstekende song met een gemiddeld tempo en jazz invloeden te horen, die na iets meer dan een minuut over gaat in een hoger tempo met invloeden van hardrock, waardoor de muziek gaat swingen en "A Sight", een heerlijke uptempo song met een aanstekelijk ritme, dat aanzet tot dansen.
Verder volgen "That Something", een uptempo rock song, die invloeden van melodische rock heeft, subtiele tempowisselingen bevat, "I Know", een geweldige swingende uptempo hardrock song, die subtiele tempowisselingen heeft (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en "Serve", een prachtige rustige poprock song met melodische invloeden, die tegen het einde iets meer snelheid krijgt.

"The Creation" van Intelligent Music Project VI staat vol uitstekende rock songs, waarin een goede afwisseling tussen rustige en uptempo nummers is gevonden en die invloeden van melodische rock en poprock hebben en ik kan liefhebbers van rock deze schijf dan ook zeer aanraden.





Review: Mogollar - Anatolian Sun (Night Dreamer / Gulbaba Records, 2020) (Melodisch)

Mogollar werd eind 1967 opgericht door Aziz Azmet, Murat Ses, Cahit Berkay, Hasan Sel en Engin Yörükoğlu, maar bestaat tegenwoordig na diverse bandbezettingswisselingen uit: Cahit Berkay - cura, bağlama, gitaar, mandoline, kamancheh, gebogen tanbur en zang, Taner Öngür - basgitaar en zang, Serhat Ersöz – keyboards, Emrah Karaca - zang en sologitaar en Kemal Küçükbakkal – drums.
De band bracht sinds hun bestaan de volgende albums uit: "Les Danses Et Rythmes De La Turquie D'hier Á Aujourd'hui" (Turkse uitgave: "Anadolu Pop") (1971), "Hittit Sun" (Turkse uitgave: "Düm-Tek") (1975), "Ensemble d'Cappadocia" (Turkse uitgave: "Moğollar") (1976), "Moğollar'94" (1994), "Dört Renk" (1996), "30. Yıl" (1998), "Yürüdük Durmadan" (2004), "Umut Yolunu Bulur" (2009), "Live In Istanbul 1973" (Cem Karaca & Moğollar, 2012), "2.2.1973 Ankara" (Cem Karaca & Moğollar, 2016) en op 11 december 2020 verschenen de albums "Anatolian Sun Part 1" en "Anatolian Sun Part 2", waarop totaal 16 nummers staan, als LP, als cassette in een beperkte oplage van 100 stuks en als digitale download via Night Dreamer en GulbabaRecords, waarbij verder vermeldenswaard is, dat het album op 24 en 25 februari 2020 in de Artone Sudio te Haarlem, Nederland direct op plaat werd opgenomen en geproduceerd werd door Osman Murat Ertel van Baba Zula.

LP 1 begint op kant A met "Selvi Boylum Al Yazmalım", waarin Mogollar een geweldige mix van traditionele Turkse muziek en melodische rock, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld en een dansbaar ritme heeft en dit nummer wordt gevolgd door "7-8 9-8", een dansbaar uptempo nummer met een aanstekelijk ritme en invloeden van traditionele muziek, "Gel Gel", een uptempo melodisch, in het Turks gezongen, nummer met een aanstekelijk ritme, dat aanzet tot dansen en "Gam Yükü" / "Nilüfer", een prachtig, vrij rustig, nummer, dat een enigszins trieste ondertoon bevat.
Daarna volgen de nummers van kant-B, waarvan de eerste "Dinleyiverin Gari", getiteld is en hierin speelt Mogollar een uitstekende melodische song in een gemiddeld tempo, die tempowisselingen heeft en een aanstekelijk dansbaar ritme bevat, "Çığrık", een prima uptempo song met een swingend dansbaar ritme en melodische invloeden, "Düm Tek", een swingende song met traditionele invloeden en een terugkerend ritme, waarbij stil zitten geen optie is en "Haliç’te Güneşin Batışı", een fantastisch  swingend uptempo nummer met jazz en Hammond rock invloeden, dat in een rustig tempo start.
Op LP2 kant-C begint de muziek met "Keşişleme", waarin Mogollar me laat genieten van een schitterende mix van folk, pop en traditionele muziek, die een terugkerend dansbaar ritme heeft, waarna "Bi’ Şey Yapmalı" volgt en ik een aanstekelijke lekker in het gehoor klinkende folkrock song voorgeschoteld krijg, waarbij het moeilijk is om stil te blijven zitten.
Dan volgen "Buzlar Çözülmeden", een mooi rustig nummer met symfonische invloeden, waarin de band Oosterse en Westerse muziek aan elkaar smeedt en "Toprak Ana", een geweldig uptempo rock nummer met Hammond rock en progressieve rock invloeden, dat swingt als een trein en tegen het einde in een langzaam tempo over gaat.
Het eerste nummer van kant-D heet "Iklığ" en daarin zet de band me een swingend stukje uptemo rock voor, dat beweging oproept en invloeden van folk en traditionele muziek bevat, dat gevolgd wordt door "Berkay Oyun Havası", een heerlijk vrolijk klinkend uptempo nummer met een dansbaar ritme.
In "Ölüler Altın Takar Mı" zet de band me een puike trage pop song met een hypnotiserend ritme voor, die me in een lichte trance brengt en in "Alageyik Destanı" krijg ik een prima song in een gemiddeld tempo met een terugkerend ritme voor, dat een zeer dansbaar ritme en progressieve rock invloeden heeft.

"Anatolian Sun" van Mogollar is een verrukkelijke 2LP, waar ik met plezier naar heb geluisterd en ik kan liefhebbers van melodische en traditionele Turkse muziek deze schijf dan ook zeer aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)



 

Review: USA Mexico - Del Rio (Riot Season Records, 2021) (Noise)

USA Mexico uit Austin, Amerika, bestaat uit: Craig Clouse (Shit and Shine) - sologitaar, Nate Cross (Marriage, Expensive Shit) - basgitaar, King Coffey (Butthole Surfers) - drums en Colby Brinkman (Taverner) - zang.
De band bracht hun debuut album "Laredo" op 30 juni 2017 uit via Riot Season Records en deze verscheen als LP op 140 gram zwart vinyl en als digitale download.
Op 8 april 2019 volgde "Matamoros" als LP op 140 gram zwart vinyl en als dd en op 12februari 2021 verscheen het derde album van de band, getiteld "Del Rio", waarop 3 nummers staan, via Riot Season Records, als LP op 140 gram zwart vinyl met download code, als LP op bruin vinyl met download code en als dd.

Het album start met "Chorizo", waarin de band een mix van noise en industriële muziek maakt, die een repeterend ritme heeft, waartussen onverstaanbare zang te ontwaren is.
In "Soft Taco" zet USA Mexico me weer zo'n nummer voor, waar niet te verstane teksten in voorkomen en zware trage stoner met een terugkerend ritme vermengd wordt met noise.
Als laatste speelt de band het titel nummer "Del Rio" en hierin gaat de band iets meer dan 16 minuten verder met het maken van noise, trage stoner klanken met weinig variatie en onverstaanbare teksten.

"Del Rio" van USA Mexico is een niet alledaagse plaat, die je regelmatig zal opzetten en bevat zware trage stoner, die gemixt met noise je hersens aan flarden blaast en ik kan liefhebbers, die van deze muziekstijl houden, deze schijf dan ook zeker aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Son Of Ohm - Reflections (Eigen Beheer, 2021) (Elektronisch / Krautrock)

Leonardo "Soundweaver" Wijma is een Nederlandse muzikant/producer, die sinds 2003, jaarlijks, hoofdzakelijk digitale albums op de markt brengt en in zijn studio produceerde hij reeds meer dan 35 albums, variërend van elektronische muziek (dance, kosmische muziek, elektro) tot psychedelisch (spacerock, krautrock) en van mantra's tot dichtkunst.
Zijn muzikale invloeden zijn onder andere: Pierre Henry, Kid Baltan, Tangerine Dream, Klaus Schulze, Jean-Michel Jarre, Kitaro, Vangelis, Tomita, Bo Hansson, ELP, Cream, Hendrix, Spirit, Moody Blues, Incredible String Band, Caravan, Camel, Gong, Steve Hillage, Pink Floyd, Ash Ra Tempel, Beatles, Sun Dial, Zappa, Brainticket,  Hawkwind, Classical Indian music, Aphrodite´s Child, Eno, Aes Dana, Crosby, Stills & Nash, Bowie, Kraftwerk, Kula Shaker, Led Zeppelin, Mike   Oldfield, Massive Attack, Witthüser & Westrupp en vele anderen.
Al jong leerde hij elektronisch orgel spelen en toen hij 16 jaar was, kreeg hij zijn eerste synthesizer, waarna hij na zijn twintigste ook eigen composities begon te maken en toen hij 26 was, leerde hij elektrische gitaar spelen.
Daarna begon hij nummers te schrijven en had reeds diverse synthesizers, orgels en effecten apparaten, die hij samen gekoppeld had in een kleine huis studio.
De komst van de computer opende nieuwe deuren voor Leonardo en van 1999 tot 2003 werkte hij erg gedreven en maakte veel nummers, waarbij hij het gevoel kreeg, dat het mogelijk was kwalitatief hoogstaande muziek te maken.
Tot 2003 bracht hij "All that is Energy" (EP), "Window" (EP), "Spiritworld 1,2 & 3" (elektronische muziek/dance) uit en in 2003 verscheen zijn eerste officiële album, getiteld "Origine" (elektronische muziek), gevolgd in dat zelfde jaar door de EP "Sadja".
Daarna volgden: "Soundweaver" (psychedelische elektronische muziek, 2003, 2004, 2005), "Dharma" (elektronische muziek, 2004), "Singing Electronic Devices" (elektronische muziek, EP, 2005), "Turn on, Tune in, Drop out" (spacerock, psychedelische muziek, 2005, remix 2007, unreleased) "Samsara" (2005), "Electronic Reality" (elektronische muziek, 2005), "Collective Memory Generator" (synthesizer, 2006), "Temple" (krautrock, 2007), "Open" (psychedelische elektronische muziek, 2007), "The Turning Point" (psychedelische elektronische muziek, 2007), "Sabda" (elektronische muziek, 2008), "Elements" (elektronische muziek, 2008), "The Fascinating Vibes of Electronic Waves" (elektronische muziek, 2009), "Voor Een Dag Van Morgen" (2009) (geproduceerd voor H.C. Feiler, 2005-2009), "Quantum Generation" (elektronische muziek, 2010), "Imagine" (ambient en dance, 2010), "Magical Extension" (psychedelische muziek, 2011, niet uitgebracht), "Inner Space Dimension" (psychedelische elektronische muziek, 2011), "Músarrindill" (2011, CD met Egbert Hovenkamp II), "InSpiratie" (2011, met Egbert Hovenkamp II, onuitgebracht), "Waar Het Stroomt" (2011 met zang, Nederlandse gedichten door Leoweyn, onuitgebracht), "Drones" (ambient, krautrock, 2012), "Chants According To..." (vedische mantra's, 2012, met G.N. Rao, niet uitgebracht), "AARDE" (2012, CD met Egbert Hovenkamp II), "Mantra Electronique" (elektronische muziek, 2013), "A Drop In The Ocean" (Boedhistische mantra's, 2013, CD met Lhamo Dukpa uit Bhutan), "Gurumaya" (onder de naam Astral Son) (psychedelische muziek/krautrock, 2014, Vinyl/download) en "Silver Moon", eveneens als Astral Son (2015, Vinyl/download).
Onder de naam Son Of Ohm is zijn album "Syrinx", uit 2015, waarop 6 nummers te beluisteren zijn, in eigen beheer via Bandcamp verschenen en ook zijn album "Astronaut", dat 28 september 2017 via bandcamp verscheen, is weer in eigen beheer uitgebracht en tevens wordt het als CD-R via Neu Harmony uitgegeven.
Ook maakte hij, net als bij vorige uitgaven, het prachtige hoes ontwerp weer zelf en dat deed hij eveneens voor het CD-R album "Blackbirds" dat in juli 2018 via Neu Harmonie verscheen.
Zijn album "Electronic Muse", waarop 4 lange nummers staan, verscheen 19 september 2018, slechts enkele maanden later, in eigen beheer via bandcamp en deze werd door Neu Harmony op CD-R uitgebracht en in 2019, een half jaar later, heeft hij alweer een opvolger hiervan, getiteld "Paradigma", dat 15 juni 2019 verscheen en 7 nummers bevat, waarbij nog vermeldenswaardig is, dat hij, net als bij zijn vorige albums, het hoes ontwerp weer zelf heeft gemaakt, waarna in juni 2019 zijn album "Zeitgeist" verscheen, dat 3 lange nummers bevat.
Son Of Ohm lijkt eindeloze ideeën te hebben, want kort na "Paradigma" verscheen op 8 juli 2019 het album "The Lo-Fi Camembert Files", een verzameling liederen die hij al lang had liggen met de bedoeling ze eens vrij te geven en op 25 februari 2020 verscheen zijn album "Deeper Ground", waarop 8 nummer staan in eigen beheer als digitale download.
Opnieuw werden er binnen korte tijd enkele digitale albums uitgebracht, want op 11 maart 2020 verscheen "The End Of Time" als digitale download en binnenkort ook als CD-R, waarbij vermeld kan worden, dat het hoes ontwerp, deze keer van de hand van schilder Frans Meijer komt. 
Op de valreep van 2020 verscheen op 19 december het album "Wandering Monk", dat 4 nummers bevat en als digitaal album in eigen beheer is uitgebracht en hierop bespeelt Leonard: synthesizers, sequencers, orgel, elektrische gitaar, analoge drum machine, cymbalen en tingsha.

Op 2 april 2021 bracht Son Of Ohm zijn album "Reflections", waarop 4 nummer staan, in eigen beheer als digitale download uit en deze begint met "Reflections I", waarin Son Of Ohm me een schitterend uptempo nummer voorschotelt, dat invloeden van elektronische muziek, krautrock en terugkerende ritmes met elkaar verbindt, waardoor er een heerlijk licht hypnotiserend stuk muziek ontstaat, dat zeer dansbaar is en dit nummer loopt door in "Reflections II", een verrukkelijk uptempo krautrock nummer met een aanstekelijk terugkerend ritme, waarbij stil zitten niet aan de orde is en me in een lichte trance brengt.
Daarna volgt "Reflections III", een fantastisch elektronisch nummer met een gemiddeld tempo, een terugkerend hypnotiserend ritme en ruimtelijke en krautrock invloeden, dat aanzet tot dansen.
Als laatste nummer krijg ik "Reflections IV" te horen en hierin laat Son Of Ohm me nogmaals genieten van zo'n licht hypnotiserend krautrock nummer met een aanstekelijk dansbaar ritme, dat in een gemiddeld tempo wordt gespeeld. 

"Reflections" van Son Of Ohm is weer zo'n geweldige uitgave, waarmee deze Groninger me van begin tot einde in de ban van zijn lekker in het gehoor klinkende elektronische en hypnotiserende krautrock heeft gehouden en ik raad, elke liefhebber van deze muziekstijl, dit meesterwerk dan ook sterk aan; oftewel verplichte kost!(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)





maandag 5 april 2021

Review: Sounds Of New Soma - Trip (Tonzonen Records, 2021) (New Age / Krautrock)

Sounds Of New Soma (SONS) werd in 2013 te Krefeld, Duitsland opgericht en bestaat uit: Alexander Djelassi - solo- en basgitaar, synthesizer, effecten en zang en Dirk Raupach - zang, synthesizer en effecten.
De band bracht hun debuut album "Beyond The Acid Dream" op 27 februari 2014 uit in een beperkte oplage van 300 stuks op witgrijs marmer kleurig vinyl en als digitale download.
Daarna volgden: "Gandhis Labyrinth EP" (digitale download EP, 8 september 2014), "Klang Planeten 3033" (digitale download split album met Backnee Horn uit Israel, 1 maart 2015), het tweede album "Moebius Tunnel" (beperkte oplage van 250 stuks op 180 gram blauw vinyl + sticker + poster + gesigneerde kaart + download code en beperkte oplage op CD en tevens als digitale download, 29 maart 2016) en het derde album "La Grande Bellezza" (beperkte oplage van 500 stuks op 2LP oranje marmer kleurig vinyl + 12 pagina's tellend boekje + download code en beperkte oplage van 300 stuks op CD en tevens als digitale download, 25 februari 2017)
Hun vierde album heet "Live At The Green Mushroom Festival" en verscheen op 6 april 2018, via het Tonzonen Records label, in een beperkte oplage van 500 stuks op LP, waarvan er 200 op zwart, 200 op transparant en 100 op neon geel vinyl geperst werden en een klaphoes en inlegvel, inclusief CD bevatten en ook werd het album in een beperkte oplage van 500 stuks op CD door dit label uitgebracht en vermeldenswaardig is verder nog, dat Sounds Of New Soma net als op het vorige album, bijgestaan werd door Armin Schopper op drums.
Op 16 november 2018 verscheen hun album "Zwischen / Durch" via Tonzonen Records in een zeer beperkte oplage van 100 stuks op zwart vinyl, 100 stuks in een speciale uitgave, waarvan er 50 in een houten doos en 50 in een folie zak zitten en in een beperkte oplage van 300 stuks op CD en vermeldenswaardig is, dat het duo ook op dit album, dat slechts 2 lange nummers bevat, weer bijgestaan werd door Armin Schopper op drums.
25 Oktober 2019 verscheen er een split album van deze twee bands via Tonzonen Records, simpelweg getiteld: "Maat Lander & Sounds Of New Soma" en deze werd als LP in een beperkte oplage uitgebracht, als CD en als digitale download en op 6 december 2019 verschijnt het album "Über Rolf-Ulrich Kaiser", dat 9 nummers bevat, via dit label in een beperkte oplage van 299 stuks 180 gram vinyl, waarvan 200 stuks op zwart, inclusief inlegvel, download code en poster en 99 op geel inclusief inlegvel, download code, ansichtkaart, poster en gesigneerde kaart en als CD en digitale download.
Vermeldenswaardig is verder, dat Armin Schopper - drums, Andreas Lessenich - saxofoon en Arndt Fiebig - zang als gastmuzikanten op het album meespelen.
Op 16 april 2021 verschijnt hun album "Trip", dat 1 lang nummer bevat, als LP in een beperkte oplage van 300 stuks, waarvan 150 stuks op geel en 150 stuks op roze vinyl, als CD in een beperkte oplage van 300 stuks en als digitale download via Tonzonen Records.

Het album, dat op de LP uit 2 delen bestaat en totaal bijna 43 minuten duurt, begint met prachtige rustige tonen, die na enkele minuten over gaan in synthesizer klanken met een licht hypnotiserend terugkerend ritme, dat tijdelijke jazz invloeden heeft en verandert in een verrukkelijk stuk new age, dat me in een toestand van rust brengt en ruimtelijke tijdelijke jazz klanken bijgevoegd krijgt, om dan weer over te gaan naar new age muziek, die verandert en boventonen zang en industriële krijgt en op kant B over gaan in een geweldig krautrock nummer, dat een terugkerend ritme heeft, dat na 5 minuten weer tijdelijke jazz invloeden krijgt, om na korte tijd weer verder met krautrock te gaan en net iets over de helft nogmaals tijdelijke jazz invloeden krijgt, waar even later psychedelische experimentele klanken bij komen, die op hun beurt over gaan in een stukje krautrock, dat na korte tijd weer verandert en experimentele elementen bevat.

"Trip" van Sounds Of New Soma is een fantastische plaat, waarbij diverse stijlen muziek in elkaar smelten en de band gaf me daarbij het gevoel, dat ik in een eindeloos lange trip was beland en ik kan liefhebbers van new age en krautrock deze meesterlijke schijf dan ook zeer aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Sula Bassana - CV Sessions (Sulatron Records, 2021) (Elektronisch / Progressieve Rock)

In 2002 verscheen via het Nasoni label de LP "Dreamer" als debuut van multi instrumentalist Dave Schmidt, alias Sula Bassana, die alle instrumenten voor zijn rekening nam en bijna alle nummers zelf schreef.
Vervolgens werd "Dreamer" op CD uitgebracht en verscheen in 2004 via Dave's eigen Sulatron label en in 2005 nogmaals, maar dit keer via het Elektrohasch label en in 2012 bracht Dave deze CD opnieuw uit, aangevuld met 2 bonus nummers, die van zijn 7 inch vinyl single "Vegetable Man" / "Perry Rhodan" uit 2009 komen (Nasoni Records).
Tussen 2002 en 2012 bracht Dave diverse CD's en LP's uit, zoals de split LP met Vibravoid "Retronique" (Nasoni, 2003), "Sula Bassana And The Nasoni Pop Art Experimental Band Vol.1" (CD, Nasoni, 2006), "The Night" (CD, Sulatron, 2009 / LP, Pancromatic Records, 2009), "Kosmonauts" (CD, Sulatron, 2010) en "Dark Days" (CD/2LP, Sulatron, 2012) plus de single "Vegetable Man"/ "Perry Rhodan" (7 inch vinyl, Nasoni, 2009), plus diverse CD-R uitgaven, terwijl in 2014 de LP "Sula Bassana - Disappear + 3AM - Waves" via het Headspin label verscheen, waarbij 3AM een alias is van Chino Burga, een legendarische underground rockmuzikant uit Lima, Peru, die reeds 20 jaar bezig is met het maken van vrij heftige muziek en in verschillende rock bands speelt (La Ira De Dios, Necromongo, La Garua en Los Entierros).
Normaal gesproken speelde Dave nooit live onder de naam Sula Bassana, maar op het Roadburn festival te Tilburg, Nederland, maakte hij daar een uitzondering van en vormde een band rond zich, die voor deze gelegenheid bestaat uit: Sula Bassana - sologitaar, synthesizer, mellotron en FX, Komet Lulu - basgitaar en FX, Rainer Neeff - sologitaar en FX en Marcus Schnitzler - drums.
"Live At Roadburn Festival 2014" bevat bijna het hele concert van de band, dat via het Sulatron Records label zowel op CD als LP is verschenen, waarbij de CD 13 maart 2015 werd uitgebracht en de LP op 8 mei 2015 in een gelimiteerde oplage van 777 stuks op marmer kleurig vinyl, waarbij verder opgemerkt kan worden, dat het album ook deze keer door krautrock legende Eroc gemasterd is en het artwork door Lulu Artwork (Komet Lulu) is gedaan.
Ook album "Shripwrecked" van Sula, dat 12 februari 2016 verscheen, is zoals gewoonlijk gemasterd door Eroc, maar waar normaal gesproken het artwork door Lulu Artwork wordt verzorgd, heeft hij deze keer gekozen voor het schilderwerk van Frank Lewecke, die ook de hoes van zijn album "The Night" maakte.
Op zijn CD album "Organ Accumulator + Disappear", dat 17 februari 2017 is verschenen, heeft hij er voor gekozen zijn nummers van de split LP "Disappear" /  "Waves" nogmaals uit te brengen, maar nu gekoppeld aan "Organ Accumulator", dat in het voorjaar op LP via het Deep Distance Records label zal verscheen.
Zijn album "The Ape Regards His Tail - Original Soundtrack", een science-fiction film van film maker Michael Yates, verscheen 7 juli 2017 via zijn eigen Sulatron Records label op CD en bevat 8 nummers, waarbij Dave gebruik maakte van synthesizers, mellotron, orgel, elektrische gitaar, elektrische piano en strijkers ensembles.
Op 10 januari 2020 verscheen "The Box", waarin 6 LP's zitten in een beperkte oplage van 500 stuksvia Pancromatic Records en deze werd eveneens als 6 CD via Sulatron Records in een beperkte oplage van 500 stuks uitgebracht, waarbij het vermelden waard is, dat de box bestaat uit de albums "Endless Winter" (2006), "Silent Music" (2009), "Retronique" (2003) , Disappear" (2014) en een CD met onuitgebrachte nummers.
Op 16 april 2021 brengt Sula een nieuw album uit, getiteld "CV Sessions", waarop 10 nummers staan, die in de corona periode maart 2020 tot december 2020 zijn opgenomen en via Sulatron Records als CD in een beperkte oplage van 500 stuks worden uitgebracht, waarna het album in de zomer van 2021 via Pancromatic Records als 2LP in een beperkte oplage van 400 stuks op 180 gram vinyl zal verschijnen.
Ook op dit album bespeelt Sula alle instrumenten weer zelf en is de mastering gedaan door krautrock legende Eroc en verder is vermeldenswaardig, dat het nummer "What is Reality?", dat wel vermeld staat op de CD, maar door tijd overschrijding niet op de CD staat, via de bijgeleverde download code te beluisteren en te downloaden is.

Het album start met "A Nice Constellation Of The Planets", waarin Sula Bassana een elektronisch stuk muziek ten gehore brengt, dat rustig begint en na korte tijd iets meer snelheid krijgt, waaraan een krautrock ritme toegevoegd wordt en dit wordt gevolgd door "Wtf?", een elektronisch nummer, dat in een gemiddeld tempo wordt gespeeld en een eentonig licht hypnotiserend terugkerend ritme heeft.
Daarna volgen "Wollschweber", een zwaar depressief klinkend nummer, dat in een niet al te hoog tempo wordt gespeeld en melodische invloeden heeft en "What Is Reality?", een heerlijk progressief nummer met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme.
In "Ruins Of Civilisation" zet Sula Bassana me een 20 minuten durend nummer voor, dat langzaam begint, na korte tijd iets meer snelheid krijgt en over gaat in een geweldig stuk muziek met een terugkerend ritme en krautrock invloeden, om halverwege te veranderen en meer elektronisch wordt, ruimtelijke invloeden toegevoegd krijgt, om dan opnieuw te veranderen in een up[tempo rock nummer met een terugkerend ritme, dat swingt en in "Foggy Forest" laat hij me genieten van een schitterend rustig nummer met progressieve rock en lichte country invloeden.
Dan volgen "Tick Attacks!", een mooi elektronisch nummer met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme, dat aanzet tot dansen en "Little Birdy", een uitstekend hypnotiserend nummer, dat in een rustig tempo gespeeld wordt.
Verder hoor ik "They Have Landed And They Come In Colours", een verrukkelijke mix van dance, krautrock en progressieve rock, die in een aanstekelijk dansbaar terugkerend ritme wordt gespeeld en "Der Traurige Essigfisch", een langzaam elektronisch post-rock nummer, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en melodische invloeden en een terugkerend ritme heeft.

"CV Sessions" van Sula Bassana is een fantastische CD, die vol puike nummers met terugkerende ritmes staat, waar ik met veel plezier heb zitten luisteren en ik kan iedere liefhebber van progressieve elektronische muziek deze schijf dan ook sterk aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Doctors Of Space - The Covid Sessions (Space Rock Productions, 2021) (Spacerock / Experimenteel)

Doctors Of Space is een duo, dat bestaat uit: Dr Space - analoge, digitale en modulaire synthesizers en Dr Martin Weaver - solo- en basgitaar en drums  programmering.
Het duo bracht hun debuut uit op 23 december 2019 met de 7" single "Ghouls 'n Shit", die in een beperkte oplage van 100 genummerde stuks in een met de hand geschilderde hoes op zwart vinyl en als 7" single in een zeer beperkte oplage van 15 genummerde stuks in een met de hand geschilderde hoes op zwart vinyl met handtekeningen gemaakt werd.
Daarna volgden de digitale albums uit: "Covid Sessions" (23 april 2020), "Jan 2020 Studio Jam" (29 februari 2020), "Studio Jam Feb 2020" (29 februari 2020), "Studio Jam March 9th, 2020" (17 maart 2020), "Studio Session June 2020" (4 juni 2020), "Studio Session July 2020" (2 juli 2020), "Studio Session Aug 2020" (6 augustus 2020), "Studio Session Sept 2020" (10 september 2020), "Ussy Whip" (27 september 2020) en "Studio Session Oct 2020" (7 oktober 2020).
Op 24 oktober 2020 bracht het duo het album "First Treatment" via Space Rock Productions als LP uit in een beperkte oplage van 100 stuks op 180 gram zwart en 100 stuks op 180 gram wit vinyl , die met de hand genummerd zijn, in een klaphoes verpakt zitten en een download code bevatten, als CD in een beperkte oplage van 200 stuks, die met de hand genummerd is en als digitale download.
Vermeldenswaardig is nog, dat het LP album 4 nummers bevat en de CD 2 bonus nummers heeft, waarvan het eerste een bijdrage heeft van Hasse Horrigmoe, die basgitaar in dit nummer speelt.

Op 23 april 2021 verschijnt het album "The Covid Sessions", waarop 9 nummers staan, via Space Rock Productions als CD in een beperkte oplage van 100 stuks en als digitale download en deze start met "Apollo Groove", waarin het duo een nogal zenuwachtig klinkend nummer in een gemiddeld tempo speelt, dat een terugkerend ritme heeft, waartussen ruimtelijke klanken te horen zijn en dit wordt gevolgd door "Hold My Beer", een mix van country, blues en spacerock met een aanstekelijk terugkerend ritme, dat halverwege tijdelijk even iets rustiger wordt, om na korte tijd weer verder te gaan.
Daarna volgen "From The Depths Of The Universe", een uitstekend nummer met een soort vervormde onweersgeluiden, die gepaard gaan met experimentele geluiden en in een niet al te hoog tempo gespeeld worden, "Viral Usurper", een geweldig progressief rock nummer met een niet al te hoog tempo, dat een licht hypnotiserend terugkerend ritme heeft en ruimtelijke en acid rock invloeden en "Afro Ghost Ritual 47" een schitterend uptempo nummer met een terugkerend hypnotiserend tempo en sterke krautrock invloeden, dat een lichte trance teweeg brengt.
In "Funkee Caca" zet Doctors Of Space me een swingend uptempo funky nummer voor, dat een aanstekelijk dansbaar ritme heeft, waarbij stil zitten niet aan de orde is  en in "Drowned In Drone" krijg ik een zwaar stuk muziek in een vrij langzaam tempo te horen, dat vervormde geluiden en acid rock invloeden bevat.
Verder volgen "Untouchable Trademark", een swingend dansbaar nummer met een gemiddeld tempo en aanstekelijke terugkerende ritmes en "White Star Turns Pink", een mooi rustig nummer met ruimtelijke, filmmuziek en lichte acid rock invloeden.

"The Covid Sessions" van Doctors Of Space is een puike CD met uitstekende muziek, die invloeden van diverse stijlen muziek bevat en ik kan liefhebbers van elk genre dan ook aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.(luister naar diverse nummers van het album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Psychic Lemon - Studio Jams Volume 4 (Eigen Beheer, 2021) (Krautrock)

Psychic Lemon werd eind 2013 te Cambridge, Kent, Engeland opgericht en bestaat uit: Andrew Briston - sologitaar, zang en keyboards, George Horler - sologitaar en zang, Andrew Hibberd - basgitaar en Martin Law - drums en percussie.
Psychic Lemon liet zich muzikaal inspireren door bands als: Goat, The Heads, Amon Düül II, Syd Barrett en Ibibio Sound Machine en trad op festivals als Strawberry Fair te Cambridge en Solstice festival te Moonhenge op, na hun eerste optreden in oktober 2014.
De band rondde de opnamen voor hun debuut album "Psychic Lemon" in december 2015 af en deze werd op 4 maart 2016 uitgebracht als digitale download en als CD.
Op hun album "Frequency Rhythm Distortion Delay", dat 12 januari 2018 via Tonzonen Records in een gelimiteerde oplage van 750 stuks op paars gespetterd 12" vinyl verscheen en tevens op zwart vinyl, maar ook als CD en als digitale download via bandcamp verkrijgbaar is, bestaat Psychic Lemon nog maar uit 3 personen, omdat George uit de band is en als gastmuzikant speelt Iain Roddick op saxofoon met het trio mee.
Op 9 februari 2018 bracht de band de EP "Live AD 2017" als digitale download uit, die 23 november 29017 live in Chelmsford opgenomen werd.
Het derde album van de band is de live opgenomen plaat "Live At The Smokehouse", dat 5 nummers bevat en 26 april 2019 via Tonzonen Records in een beperkte oplage op oranje-groen gespetterd vinyl inclusief een 8 pagina's tellend boek verscheen en tevens als CD en digitale download verkrijgbaar is, waarbij verder vermeldenswaardig is, dat het album in de voorverkoop binnen 48 uur uitverkocht was.
De opnamen van het album vonden plaats op 10 augustus 2018 in The Smokehouse te Ipswich en op de LP staan, op kant B, 2 niet eerder uitgebrachte nummers, terwijl kant A van de LP 3 nummers van hun album "Frequency Rhythm Distortion Delay" bevat.
Op 8 november 2019 verscheen het album "Freak Mamma" via Drone Rock Records, dat op 27 september vooraf werd gegaan door het gratis digitale download nummer "White Light", dat eveneens op het album staat en op 13 april 2020 heeft de band de gratis digitale download "Studio Jams Volume 1", waarop 3 nummers staan, uitgebracht, op 5 juni 2020 verscheen het gratis album "Studio Jams Volume 2", eveneens als digitale download en deze bevat 5 nummers en op 5 maart 2021 werd "Studio Jams Volume 3", waarop 3 nummers staan, als gratis download in eigen beheer uitgebracht, die al binnen 1 maand gevolgd werd door "Studio Jams Volume 4", dat 2 nummers bevat en eveneens weer in eigen beheer als digitale download is verschenen.

Het eerste nummer heet "Jam 12", waarin Psychic Lemon een fantastisch stuk rock met een terugkerend licht hypnotiserend ritme speelt, dat ruimtelijke en krautrock  invloeden bevat en swingt als een trein, waarna "Jam 13" volgt en de band een geweldige dansbare mix van krautrock, progressieve rock en terugkerende ritmes in een gemiddeld tempo, die  tevens acid rock invloeden bevat en me in een lichte hypnotische trance brengt.

"Studio Jams Volume 4" van Psychic Lemon is weer zo'n verrukkelijke digitale download geworden, die 2 heerlijke swingende krautrock nummers bevat, waar ik erg van genoten heb en ik kan iedere liefhebber van dit genre deze schijf dan ook zeer aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Oh No Noh - Where One Begins And The Other Stops (Teleskop Musikproduktion, 2021) (Minimal Music / Melodisch)

Oh No Noh is het alter ego van Markus Rom uit , die de hoofdrolspeler van een langdurig experiment is en in 2019 onder die naam startte en zijn EP "Teleskop" dat jaar uitbracht en deze werd op 26 maart 2021 gevolgd door zijn debuut album "Where One Begins And The Other Stops", dat als cassette, als digitaal album en in een beperkte oplage in de vorm van lo-fi-muziekapparaten werd uitgebracht, die worden geleverd met de opname van een audiostam, dat een ingebouwde microfoon heeft, waarmee je elk gewenst geluid kunt opnemen en je kunt er ook de snelheid van de opname mee wijzigen tijdens het opnemen of afspelen van de audio, waarbij elke chip is gemonteerd op een upcycled omhulsel van een cassettebandje.

Het album, dat 7 nummers bevat, start met "Pointer", een uitstekend industrieel nummer met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo, dat tevens experimenteel klinkt en iets na de helft van het nummer dance invloeden krijgt gevolgd wordt door "Shrugging", een mooi melodisch nummer, waarbij de klassieke gitaar een belangrijke rol speelt.
Daarna volgen "Golb", een heerlijk dansbaar nummer met een gemiddeld tempo en aanstekelijk ritme en de single "Alba", een rustig stukje melodische muziek, dat een terugkerend ritme heeft en experimenteel eindigt.
In "Clod", dat experimenteel begint, zet Oh No Noh me een prachtig rustig melodisch gitaar nummer voor industriële invloeden bevat, in het titel nummer "Where One Begins And The Other Stops" laat hij me genieten van een schitterend melodisch nummer in een gemiddeld tempo met een aanstekelijk ritme, dat tegen het einde over gaat in een rustig stukje gitaarspel en in het laatste nummer "Foam" krijg ik een verrukkelijk nummer in een niet al te hoog tempo te horen, dat een terugkerend licht hypnotiserend ritme heeft.

"Where One Begins And The Other Stops" van Oh No Noh bevat vrij rustige muziek, die invloeden van industriële, melodische en gitaar muziek bevat, die ik liefhebbers van 1 of meer van deze genres kan aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Baron Crâne - Commotions (Eigen Beheer / Mrs Red Sound Records, 2021) (Progressieve Rock)

Baron Crâne uit Parijs, Frankrijk, werd in 2014 opgericht en bestaat uit: Léo Goizet - drums, Olivier Pain - basgitaar en Léo Pinon-Chaby - sologitaar.
De band bracht hun debuut album "Baron Crâne" op 27 oktober 2015 als digitale download en als LP en CD in eigen beheer via baroncrane.bigcartel.com uit en deze werd  op 15 november 2016 gevolgd door het digitale album "Electric Shades", dat eveneens op LP en CD te bestellen is via baroncrane.bigcartel.com en op 9 april 2021 verschijnt hun album "Commotions", waarop 5 nummers staan, als digitale download via Mrs Red Sound Records en als LP en CD in eigen beheer via baroncrane.bigcartel.com en de band wordt op dit album bijgestaan door Arthur Brossard - zang (op "Acid Rains") en INCH - zang (op "On Rase les Murs"). 

Het album begint met "Firmin", een fantastisch uptempo progressief rock nummer, dat invloeden van jazz en fusion heeft, wisselende tempo's en een aanstekelijk terugkerende ritme bevat en gevolgd wordt door "Acid Rains", een geweldige progressieve rock song met tempowisselingen en invloeden van de jaren 70 bands, die swingt als een trein.
In "Closing Door" laat Baron Crâne me genieten van een schitterend uptempo rock nummer, dat tempowisselingen heeft, invloeden van Oosterse muziek, progressieve muziek en fusion bevat.
Verder volgen "On Rase Les Murs", een energieke mix van progressieve rock, fusion en hiphop, die in een hoog tempo gespeeld wordt en zo nu en dan vrij heftig klinkt en "Fifth Stone", een heerlijk stuk progressieve rock met tempowisselingen en experimentele invloeden.

"Commotions" van Baron Crâne is een spannende puike plaat om te beluisteren, waar ik vanaf de begin tonen door geboeid was en ik kan liefhebbers van progressieve rock deze schijf dan ook sterk aanbevelen.(luister naar dit album via de youtube link onder de recensie)




Review: Arion - Vultures Die Alone (AFM Records, 2021) (Melodische Rock / Hardrock)

Arion uit Finland werd in 2011 opgericht en bestaat uit: Lassi Vääränen - zang, Iivo Kaipainen - sologitaar, Georgi Velinov - basgitaar, Arttu Vauhkonen - keyboards en Topias Kupianen - drums.
De band bracht 12 singles, een EP en de albums "Last Of Us" (22 augustus 2014, CD en digitale download, via Ranka Kustannus) en "Life Is Not Beautiful" (19 oktober 2018, CD en dd, via AFM Records) uit en deze worden gevolgd door het album "Vultures Die Alone", dat 10 nummers bevat en op 9 april 2021 via AFM Records als CD en als dd verschijnt, met Noora Louhimo - zang en Cyan Kicks - zang als gastmuzikanten.

Het album start met "Out Of My Life", waarin de band een stevige snelle hardrock song speelt, die metal en melodische invloeden bevat, swingt en tempowisselingen heeft en gevolgd wordt door "Break My Chains", een schitterende melodische swingende uptempo rock song, die aanzet tot dansen en tempowisselingen heeft.
Daarna volgen "Bloodline" (met Noora Louhimo), een heerlijke uptempo rock song, die tempowisselingen heeft en invloeden van melodische rock bevat, "I'm Here To Save You", eveneens een uptempo rock song, die swingt en een aanstekelijk dansbaar ritme heeft, waarbij stil zitten geen optie is en "In The Name Of Love" (met Cyan Kicks), een mooie vrij rustige poprock song met invloeden van hardrock en melodische rock en een aanstekelijk ritme, dat tempowisselingen heeft.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
In "A Vulture Dies Alone" schotelt Arion me weer zo'n lekker in het gehoor klinkende uptempo rock song voor, in "I Love To Be Your Enemy" krijg ik een geweldige heftige metal song te horen, die zo nu en dan bombastisch klinkt en invloeden van speedrock bevat en in "Where The Ocean Greets The Sky" laat de band me genieten van een verrukkelijk instrumentaal nummer, dat rustig begint, invloeden van Keltische folk en melodische rock bevat en tempowisselingen heeft.
Verder volgen "I Don't Fear You", een fantastische swingende uptempo rock song, die een hoog meezing gehalte heeft en aanzet tot dansen en "Until Eternity Ends", een prachtige poprock song, die in een niet al te hoog tempo wordt gespeeld, prima samenzang bevat en hit potentie heeft.  

"Vultures Die Alone" van Arion is een uitstekende plaat, die hoofdzakelijk swingende uptempo nummers bevat en wat voor mij betreft het instrumentale "Where The Ocean Greets The Sky" als hoogtepunt heeft en ik kan liefhebbers van melodische rock en hardrock deze schijf dan ook aanraden.




Review: Baba Zula - Hayvan Gibi (Night Dreamer / Gulbaba Records, 2020) (Psychedelisch / Traditioneel)

Baba Zula uit Istanbul, Turkije werd in 1996 opgericht door Osman Murat Ertel - elektrische saz, cura en zang en Mehmet Levent Akman - lepels, cymbalen, machines en elektronica, nadat hun band ZeN uit elkaar was gegaan.
Na diverse bezettingswisselingen bestaat Baba Zula tegenwoordig verder uit: Periklis Tsoukalas - elektrische bariton oud, zang en elektrische zurha en Ümit Adakale - darbuka, davul en elektrische trap drum.
Baba Zula speelde met diverse gastmuzikanten in de gelederen, zoals Alexander Hacke (Einstürzende Neubauten), Jaki Liebezeit (Can), Titi Robin (een Franse improvisatie gitarist) en de Noorse jazz legende Bugge Wesseltoft en nam 2 albums op met de meester van de dub, Mad Professor en Sly and Robbie.   
De band bracht in hun 25 jarige bestaan de volgende albums uit: "Tabutta Rövaşata" (1996, Ada Müzik), "Üç Oyundan Onyedi Müzik" (Seventeen Pieces From Three Plays) (1999, Doublemoon), "Ruhani Oyun Havaları" (Psychebelly Dance Music) met Mad Professor (2003, Doublemoon), "Duble Oryantal" met Mad Professor (2005, Doublemoon), "Dondurmam Gaymak" (2006, RH Pozitif Müzik Yapım, Rh Pozitif Publishing), "Kökler" (2007, Doublemoon), "Gecekondu" (2010, Doublemoon), "34 Oto Sanayi" (2014, Rainbow45 Records), "XX" (2017, Glitterbeat), "Derin Derin" (2019, Glitterbeat) en "Hayvan Gibi", dat via Night Dreamer en Gulbaba Records als 2LP, als cassette in een beperkte oplage van 100 stuks en als digitale download verscheen, waarbij verder vermeldenswaard is, dat het album, waarop 6 nummers staan, op 22 en 23 augustus 2019 in de Artone Sudio te Haarlem, Nederland direct op plaat werd opgenomen.

Het album start op kant A met Kücük Kurbaga" (Froggie), waarin Baba Zula in een rustig tempo een geweldig licht psychedelisch 15 minuten durend nummer speelt, dat een aanstekelijk terugkerend hypnotiserend ritme met fuzz invloeden heeft, dat aanzet tot dansen en halverwege iets meer snelheid krijgt, waardoor de muziek gaat swingen en naar een climax toegewerkt wordt.
Op kant B staat ook een 15 minuten durend nummer, getiteld "Sipa Dub" (The Foal Dub) en hierin begint de muziek in een langzaam tempo, dat invloeden heeft van een oproep tot gebed, dat bij tijd en wijle vrij heftig klinkt en na 4 minuten over gaat in een sneller tempo met een terugkerend ritme, waarbij stil zitten geen optie is, om enkele minuten later weer die invloed van een oproep te krijgen, die tijdelijk heftig klinkt en dan rustig wordt en na 1 minuut weer in een swingend hoger tempo over gaat, dat opnieuw aanzet tot beweging, om voor de laatste 4 minuten van het nummer een mix te worden van traditionele muziek, dub en terugkerende ritmes.
Kant C bevat 2 nummers, waarvan "Kelebekler Kuslar" (Butterflies And Birds) het eerste is en daarin laat Baba Zula me genieten van een schitterend uptempo nummer, dat een swingend terugkerend ritme heeft en tempowisselingen bevat en dit wordt gevolgd door "4 Nal" (4 Horse Shoes), waarin Ümit de hoofdrol heeft, door een fantastische solo in een hoog tempo op zijn darbuka en elektrische trap drum te spelen, die zijn weerga niet kent.
Ook kant D telt 2 nummers en begint met "Tavus Havasi" (Peacock Mood), een uitstekende dansbare uptempo mix van traditionele en westerse muziek, die swingt en diverse tempowisselingen heeft en deze wordt gevolgd door "Çöl Aslanlari" (Desert Lions), een swingend uptempo nummer met tempowisselingen en een aanstekelijk dansbaar terugkerend ritme.

"Hayvan Gibi" van Baba Zula is een verrukkelijke 2LP, die vol aanstekelijke swingende nummers staat, waarmee de band me van begin tot eind in de ban van hun geweldige muziek heeft gehouden en ik kan iedere liefhebber, van terugkerende hypnotiserende ritmes, psychedelische en traditionele muziek, deze 2LP dan ook sterk aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)