zondag 13 oktober 2019

Review: Vinny Peculiar - While You Still Can (Shadrack & Duxbury Records, 2019) (Post-Rock / Pop)

Vinny Peculiar, alias Alan Wilkis, uit Salford, Engeland bracht in 2002 zijn debuut album "Ironing the Soul" uit.
Na diverse singles, EP's en LP's te hebben uitgebracht, waaronder: "The Root Mull Affect" (CD album 17 maart 2015 Cherry Red Records), "Down The Bright Stream" (CD album 23 maart 2015), "Silver Meadows (Fables from the Institution)" (beperkte oplage CD album 6 juni 2016), "The Fairer Sex EP" (digitale EP 17 februari 2017) en "Return of the Native" (beperkte oplage gesigneerd CD album 1 juni 2018), verschijnt op 28 oktober 2019 het album "While You Still Can" in een beperkte oplage op zwart Vinyl, in een beperkte oplage als CD en als digitale download via Shadrack & Duxbury Records.
Hij wordt op dit album bijgestaan door: Leah Walch – achtergrondzang, Ollie Collins - basgitaar en achtergrondzang, Dave Draper - basgitaar (4 nummers), synthesizer (5 nummers) en gitaar (2 nummers), Rob Steadman – synthesizer en Che Beresford - drums, percussie en achtergrondzang, terwijl hij zelf de zang voor zijn rekening neemt en sologitaar, piano en keyboards speelt.
Vinny trad op met onder andere: Bill Drummond (KLF), Tom Robinson en met ex leden van The Smiths, Oasis, Aztec Camera en The Fall, Eels en John Cooper Clark.

De LP, die 10 nummers bevat, start met "Vote for Me", waarin Vinny een schitterende rustige melodische rock song met ingetogen zang ten gehore brengt en deze wordt gevolgd door "Pop Music For Ugly People", een swingende uptempo poprock song met hardrock invloeden en een dansbaar ritme.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna zet hij me "Diane Abbot Takes A Selfie" voor en krijg ik een geweldige swingende post-rock song voorgezet, waar invloeden uit de jaren 70-80 in zitten
en deze wordt gevolgd door "Culture Vulture", een fantastische rock song met invloeden van de muziek van Iggy Pop, die diverse tempowisselingen heeft en een aanstekelijk dansbaar ritme bevat, waarna het laatste nummer van kant A te horen is, getiteld "Ministry of Fate", waarin Vinny een mix van new wave en elektro in een gemiddeld tempo speelt.
Het eerste nummer van kant B heet "Art & Poverty" en hierin zet hij me een uitstekende post-rock song voor, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een gesproken tekst heeft, waarna "Question Time" volgt en hij weer een prima pop song speelt, die een aanstekelijk ritme heeft en invloeden van de muziek van de Dire Straits bevat.
In "Scarecrows" zet Vinny me een heerlijke mix van funk en pop voor, die swingt als een trein en daarbij is stil zitten geen optie, in "Man Out Of Time" krijg ik een lekker in gehoor klinkende swingende pop song met jaren 70 glamrock invloeden voorgeschoteld, waar een dansbaar ritme in zit en in "Let Them Take Drugs" laat hij me een schitterende pop song in een gemiddeld tempo voor, die een terugkerend ritme heeft.

"While You Still Can" van Vinny Peculiar staat vol lekkere muziek, waar ik met plezier heb naar geluisterd en ik kan deze plaat dan ook aanbevelen aan liefhebbers van post-rock en de betere popmuziek.





Review: Uffe Lorenzen - If You Have Ghosts (Bad Afro Records, 2019) (Pop)

Uffe Lorenzen, alias Lorenzo Woodrose uit Kopenhagen, Denemarken, is de frontman van Baby Woodrose en Spids Nøgenhat en vanaf heden zal hij onder zijn eigen naam zijn muziek opnemen en uitvoeren, waarbij hij zijn teksten alleen nog maar in het Deens zal zingen.
De nummers voor zijn solo album "Galmandsvaerk", dat 10 november 2017 zowel als LP, CD en digitaal via het Bad Afro Records label verscheen, nam hij op gedurende zijn verblijf op het eiland Gomera, dat bij de kust van Marokko ligt.
Het album, dat de opvolger is van zijn debuut album "Blows Your Mind!" uit 2001 (Bad Afro Records), verscheen in een beperkte oplage van 1000 stuks op zwart vinyl en werd 8 september 2017 vooraf gegaan door de single "Flippertøs”, die digitaal werd uitgebracht.
Uffe speelt hierop ander andere: sitar, tablas, bansuri, viool, sologitaar en draailier.
Op 10 mei 2019 verscheen zijn tweede solo album "Triprapport", waarvan de single "Alting Er Eet" ("Everything Is One") op 8 maart 2019 is verschenen via Bad Afro Records en vermeldenswaardig is verder, dat het album in een beperkte oplage van 1500 stuks op zwart vinyl werd geperst en tevens als CD en digitale download werd uitgebracht en hij werd op deze uitgave bijgestaan door: Anders Kjaergaard - synthesizer, Peter Knudsen - lapsteel gitaar, Vicky Singh - sitar en tablas en Adam Dreisler - dwarsfluit.

Met de digitale download single "If You Have Ghosts", die 4 oktober 2019 via Bad Afro Records verscheen, brengt Uffe Lorenzen een ode aan de in mei 2019 overleden Roky Erickson (13th Floor Elevators), die een inspiratiebron voor hem was en hierin krijg ik een schitterende rustige pop song voorgeschoteld, waarin Uffe zichzelf op gitaar begeleidt.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)

"If You Have Ghosts" van Uffe Lorenzen is een heerlijke song, die ik liefhebbers van de betere pop kan aanraden eens te gaan beluisteren.





Review: Okidoki - When Oki Meets Doki (Atypeek Diffusion / Linoleum Records, 2019) (Jazz)

Okidoki werd in 2015 opgericht door de Fransman Laurent Rochelle - bas klarinet en sopraan saxofoon.
Samen met de Fransen Frédéric Schadoroff - piano, Eric Boccalini - drums en Olivier Brousse - contrabas, vormde hij de band, die op 3 april 2014 de EP "Echobirds" uitbracht , waarna het album "Si Tu Regardes" op 5 januari 2016 via Linoleum Records verscheen, waarin de Duitse Anja Kowalski - zang bij de band was gekomen en op 17 april 2019 verscheen de EP "When Oki Meets Doki", waarop 6 nummers (inclusief 1 bonus nummer) staan, (zonder Oliver Brousse) als CD (beperkte oplage van 500 stuks) en digitale download en deze wordt 26 oktober 2019 via Atypeek Diffusion en Linoleum Records nogmaals uitgebracht, maar nu zonder het extra nummer.

Het album begint met "Le Voyage Improbable De L'Insondable Haruki", waarin de band een geweldige mix van jazz, avant garde en improvisaties in een niet al te hoog tempo speelt, die een terugkerend ritme bevat en diverse subtiele tempowisselingen heeft en halverwege verandert in een gesproken nummer, waarbij de muziek na korte tijd over gaat in een swingend stuk jazz.
Daarna brengt de band "Komori Song" ten gehore en hierin begint de muziek rustig, experimenteel en dromerig, om na enkele minuten te veranderen in een swingende jazz song, die in een vrij rustig tempo gespeeld wordt.
In "Looking At Kuniga" hoor ik Okidoki een heerlijke dromerige jazz song spelen, die gevolgd wordt door "Diaphonica", een schitterende song, die swingt, diverse tempowisselingen heeft en in het Duits gezongen wordt.
Het laatste nummer heet "By Step By" en ook dit swingt als een trein en heeft enkele tempowisselingen, waarbij de muziek in een dansbaar Zuid-Amerikaans ritme gespeeld wordt.

"When Oki Meets Doki" van Okidoki staat vol uitstekende jazz, die me van begin tot einde hebben geboeid en ik kan deze schijf dan ook aanraden aan elke jazz liefhebber.(luister naar de EP via de bandcamp link onder de recensie)





Review: Rhyece O'Neill & The Narodniks - Death Of A Gringo (Beast Records, 2018) (Poprock)

The Narodniks werd in Melbourne, Australië, opgericht, nadat Rhyece O'Neill - zang, basgitaar, sologitaar, drums, mondharmonica, synthesizer, mandoline, piano en percussie en Karli Jade - zang en tamboerijn naar Melbourne verhuisden en daar de band oprichtten.
Samen met Dom Rado - viool en altviool, Jason Bannister - drums (3 nummers), Helen Barrett - piano (3 nummers) en Hans Lovejoy - dubbele bas (1 nummer) werd hun debuut album "Übermensch Blues" op 1 mei 2017 uitgebracht.
Op 16 februari 2018 verscheen de digitale single "Death of a Gringo", waarop de band bestond uit: Rhyece O'Neill - zang, sologitaar, akoestische en flamenco gitaar, Karli Jade - zang en tamboerijn, Rick Studentt - basgitaar, Danny Leo - drums en Jack Howard - trompet en deze was de voorloper van het album "Death Of A Gringo", dat 6 mei 2018 via Beast Records op LP, CD en digitale download verscheen, waarop Duncan Yardley - viool en altviool, Bill Skermer - Hammondorgel, Wurlitzer en piano en The Andersson Sisters - achtergrondzang mee deden, terwijl Rick Studentt tevens sologitaar en akoestische slide gitaar speelde en Karli de percussie deed.

Het album bevat 10 nummers, waarvan "Hasenheide Blues" het eerste is en hierin speelt de band een swingende uptempo pop song met lichte country invloeden, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en gevolgd wordt door "Dead Hills & Catacombs", een fantastische rustige pop song, die een licht trieste ondertoon, door het gebruik van de viool, heeft.
Daarna krijg ik "Chinese Year Of The Dead Horse" voorgezet, waarin de band een swingende mix van rock & roll en pop ten gehore brengt, die aanzet tot dansen, waarna "The Lychian Method" volgt en ik een prachtige rustige pop song te horen krijg en ook deze bevat lichte trieste invloeden.
In "The Seventh Son" zet de band me een Spaans aandoend nummer voor, dat invloeden van een western heeft en in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt, waarbij de tekst wordt gedeclareerd, in "Bigfoot Blues", speelt Rhyece O'Neill & The Narodniks een geweldige mix van blues, pop en zigeuner muziek in een gemiddeld tempo, dat tegen het einde langzamer wordt en in "Daddy Was A Narc" laat de band me genieten van een swingende uptempo rock song, die invloeden heeft van Spaanse muziek.
Verder volgen de titelsong "Death Of A Gringo", een mooie rustige mix van western muziek met surf invloeden en pop, die in een licht dreigend ritme gespeeld wordt (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), "Sea Shanty For The Coming Inferno", een schitterende song voorgeschoteld, die me qua sfeer lichtelijk aan "Amsterdam" (Jacques Brel) van David Bowie doet denken en "How They Roared", eveneens een lekker in het gehoor klinkende rock song, die enigszins triest klinkt, waarin de muziek me doet denken aan bands als The Beasts Of Bourbon.

"Death Of A Gringo" van Rhyece O'Neill & The Narodniks is een verrukkelijke plaat, die me vanaf de eerste tonen geboeid heeft en ik kan deze schijf dan ook aanraden, aan elke liefhebber van de betere pop muziek.





Review: The Hu - The Gereg (Eleven Seven Music, 2019) (Folkrock / Traditionele Muziek / Rock)

The Hu werd in 2016 in Mongolië opgericht en bestaat uit: Galbadrakh Tsendbaatar alias Gala - zang en morin khuur, Enkhasaikhan Batjargal alias Enkush - morin khuur en keelzang, Nyamjantsan Galsanjamts alias Jaya - mondharp, dwarsfuit, tsuur en keelzang en Temuulen Naranbaatar alias Temka - tovshuur en achtergrondzang.
De band bracht in het najaar van 2018 2 video nummers op youtube uit "Yuve Yuve Yu" en "Wolf Totem" uit, die hen tot januari 2019 7 miljoen kijkers opleverden en er voor zorgden, dat de band wereldwijd reacties kreeg en er artikels over hen in diverse internationale media verschenen, waarna de band tevens een contract kreeg met Eleven Seven Music, die hun debuut album, inclusief de beide video nummers, "The Gereg" op 13 september 2019 als CD en LP uitbracht.

Het album bevat 9 nummers, waarvan het titel nummer "The Gereg" (Genghis Khan) het eerste is en hierin speelt de band een schitterende mix van traditionele muziek en folk, die swingt en een aanstekelijk dansbaar ritme heeft (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en gevolgd wordt door de single "Wolf Totem", een geweldige dreigend klinkende rock song, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en aanzet tot dansen, waarbij ook invloeden van folkrock hoorbaar zijn.
Daarna schotelt de band me "The Great Chinggis Khaan" voor en hoor ik de band een fantastische mix van hardrock, folk en traditionele muziek in een gemiddeld tempo spelen, die bij tijd een wijle dreigend over komt, waarna "The Legend Of The Mother Swan"volgt, waarin de band me opnieuw zo'n heerlijke swingende mix van folk en traditionele muziek voorzet, die aanzet tot dansen.
In "Shoog Shoog" laat The Hu me genieten van een verrukkelijke aanstekelijke dansbare rock song, die enkele subtiele tempowisselingen heeft en swingt als een trein, in "The Same" speelt de band een mix van rock, folk en traditionele muziek met een zeer dansbaar ritme en in de single "Yuve Yuve Yu" krijg ik nogmaals een aanstekelijke swingende song voorgezet, waarbij stil zitten geen optie is.
Verder volgen "Shireg Shireg 9", een mooie, vrij rustig startende, traditioneel klinkende song en "The Song Of Women", een uitstekende licht progressieve rock song met folk en traditionele invloeden, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en dansbaar is.

The Hu heeft me met"The Gereg" van begin tot einde in de ban van hun geweldige dansbare muziek, die een mix van traditionele muziek, folk en rock is, weten te houden en ik kan iedere liefhebber van deze muzieksoorten,deze schijf dan ook zeer aanraden.





Review: The Past Tense - Time Stands Still + Across The Pond .. And Back Again (Crustacean, 2019) (Garagerock /Psychedelische Pop)

The Past Tense uit Londen, Engeland bestaat uit: Andy - sologitaar en zang, Ken - basgitaar en zang en Nuts - drums.
De band bracht op 7 mei 2015 hun album "Heads Held High" als CD en als digitale download uit en deze werd 19 maart 2018 gevolgd door het album "7A".
Fruits De Mer Records brengt op 2 november 2019 de gekleurd 7" vinyl EP "Time Stands Still" plus het CD album "Across The Pond .. And Back Again" van de band uit, die samen 14 covers van jaren 60 bands bevatten en op het sub label Crustacean verschijnen, als eerste deel van het 7" EP drieluik, waarvan "Sunny Spells" (Us And Them, Schizo Fun Addict, Hanford Flyover en Chad & Jeremy) en "I Talk To The Wind" (Crystal Jacqueline And The Honey Pot) de andere 2 zijn.

De EP, die 4 nummers bevat, begint met "House Of Glass", een cover van The Glass Family en daarin hoor ik de band een heerlijke swingende jaren 60 garagerock song spelen, die gevolgd wordt door "Grounded" (origineel van The Syn), een schitterende garagerock in een gemiddeld tempo spelen, die een aanstekelijk ritme heeft en aanzet tot dansen.
Daarna speelt de band "Dream On My Mind" (Ruperts People), een licht psychedelische uptempo pop song, die swingt en deze wordt gevolgd door "Suicidel Flowers", de cover van Crystal Chandelier's nummer en hierin krijg ik een fantastische psychedelische song voorgeschoteld, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk ritme bevat.(luister naar een gedeelte van de songs via de youtube link onder de recensie)
Dan volgen de nummers van de CD "Across The Pond .. And Back Again", waarvan de eerste "99th Floor" (The Moving Sidewalks) heet en de band een uitstekende 60er jaren gerelateerde beat song ten gehore brengt, die swingt en invloeden van de muziek van The Kinks bevat en gevolgd wordt door "Brainwashed"  (David Clayton-Thomas), een uitstekende swingende progressieve rock song, waar enkele subtiel tempowisselingen in zitten, waarna het de beurt is voor "More Than Me" (Wild Flowers), eveneens een swingende uptempo song met licht progressieve rock invloeden.
In de Love cover "7 And 7 Is" speelt The Past Tense een prima uitvoering van dit veel gecoverde nummer, in "Black Sheep" (SRC) zet de band me weer een lekker in het gehoor klinkende licht psychedelische pop song voor en in "It's Just A Fear" (The Answers) laat de band me genieten van een aanstekelijke 60 beat song, die een terugkerend ritme heeft en aanzet tot dansen.
Verder volgen "Behind The Moon" (No Entry), waarin de band me nogmaals zo'n verrukkelijke licht psychedelische garagerock song voorzet, waar invloeden van The Yardbirds en het seinsleutel geluid van The Who in zitten, "Magic In The Air" (The Attack), een fantastische uptempo garagerock song en ook hierin zitten invloeden van de muziek The Who, "Day And Night" (The Drag Set), een dansbare uptempo garagerock song, die enkele subtiele tempowisselingen heeft en "She's Got The Time" (The Afex), een swingende rock song met een aanstekelijk ritme, dat aanzet tot dansen.

De 7" EP "Time Stands Still" + de CD "Across The Pond .. And Back Again" van The Past Tense staan vol schitterende 60er jaren covers, waarvan ik de meeste niet kende en ik heb dan ook met veel genoegen naar de muziek geluisterd, dus ik kan deze combinatie (7"+CD) dan ook zeer aanraden, aan elke liefhebber van deze muzieksoort.





Review: Crystal Jacqueline - A Prayer For The Birds (Mega Dodo Records, 2019) (psychedelische Pop)

Crystal Jacqueline werd in Wiltshire, Engeland geboren en al op jonge leeftijd ontwikkelde ze haar talent en liefde voor muziek.
Ze trad regelmatig in en rond Bath op, die haar lof en een waardevolle ervaring opleverden en verhuisde later verder naar het zuiden van het land, waar ze in verscheidene bands speelde, die in binnen en buitenland optraden.
Ze woont in Devon met haar varken, katten, ganzen en haar partner Icarus Peel, met wie ze samen in de band The Honey Pot speelt, die in 2012 startte en in het begin uit 5 personen bestond, maar tegenwoordig nog maar bestaat uit: Crystal Jacqueline - zang en piano, Icarus Peel - alle andere instrumenten en Brian Rushbrooke - drums.
In 2010 bracht ze haar solo debuut album "Heal Yourself" via Psychedandy Records uit en in 2012 verscheen haar eerste album met The Honey Pot, getiteld "To The Edge Of The World" op het Mega Dodo label.
In november 2012 nam ze de EP "A Fairy Tale" op met daarop 3 covers: "Cousin Jane" (Troggs), "A Fairy Tale" (Second Hand), "Play With Fire" (Rolling Stones), die door Fruits De Mer Records werd uitgebracht.
Haar LP "Sun Arise" werd in 2013 via het Mega Dodo Records label op de markt gebracht en bevat 16 nummers, inclusief de songs van de EP "A Fairy Tale".
Haar CD album "Electronic Memory", uit 2015, met The Honey Pot, verscheen in een zeer gelimiteerde box oplage van 100 stuks en bevat een 12 pagina's tellend boekje, 2 ansichtkaarten en een badge.
De nummers van de CD, waarvan de cover "Hole In My Shoe" van Traffic voor het eerst op CD is verschenen, werden eerder, in de zomer van 2014, door Fruits De Mer Records op 2 vinyl EP's uitgebracht.
"Rainflower" is het tweede album, dat in 2015 van haar is verschenen en hiervoor zijn alle nummers ook nu weer geschreven en geproduceerd door haar man Icarus Peel.
Het album is op 25 mei op 180 gram vinyl uitgebracht, waarbij de eerste 100 exemplaren vergezeld zijn gegaan van een A5 poster en naar rainflower ruikende bloemblaadjes en tevens is het album in een beperkte oplage verschenen als digipack met het bonusnummer "In My Chair".
De muziek van het album was op 24 mei te horen zijn tijdens het optreden van Crystal Jacqueline & The Honey Pot in The Half Moon te Putney, waar ze onderdeel uitmaakte van het "Games For May Festival", dat door Mega Dodo Records en Fruits De Mer Records georganiseerd werd.
Van de LP is het nummer "Winter Deep" in november 2015 op single uitgebracht, terwijl er ook een niet eerder uitgebracht nummer, plus een live uitvoering van een song te horen zijn.
Vervolgens werd begin 2016 de LP/CD (waarop 2 extra nummers staan) "Inside The Whale" van The Honey Pot uitgebracht, terwijl er van de beperkte uitgave van de 3CD versie slechts 150 verschijnen en deze bevat het album "Inside The Whale", het exclusieve live album "Live In London" (opgenomen tijdens het Games For May optreden), de single "Lisa Dreams" plus 2 bonus nummers en een interview met Icarus Peel en Crystal Jacqueline, waarbij het geheel verpakt is in een speciaal genummerd blik met waarzeggende vis.
Tevens werd de single "Lisa Dreams" in een beperkte oplage van 150 stuks op gekleurd vinyl speciaal voor leden van de Mega Dodo Records club geperst en deze is ook op zwart vinyl verschenen en op 9 mei 2016 verscheen de 7", 33 toeren, EP "Morning Dew" in een beperkte oplage op gekleurd vinyl via het Regal Crabomophone label van Fruits De Mer Records met daarop 4 nummers, waarop ze bijgestaan wordt door haar partner Icarus Peel.
Haar album "Await The Queen" is op 16 juni 2017 verschenen in een beperkte oplage van 250 stuks als 2LP en is alleen verkrijgbaar als mail order via Mega Dodo Mail Order en Heyday Mail Order in Groot Brittannië en via Clear Spot in Europa, terwijl de CD en digitale download overal te koop zijn.
Op 28 september 2018 verscheen haar album "Live" via Mega Dodo Records in een beperkte oplage van 250 stuks als officiële bootleg op 180 gram wit met zwart gespetterd vinyl, tevens in een beperkte oplage op CD in een 18 pagina's 8"x8" media boek met een gebonden harde kaft, inclusief een DVD, waarop 4 nummers staan, die tijdens het festival gefilmd zijn en als digitale download.
De opnamen komen van een optreden, dat ze in juni 2018 met haar band deed, tijdens het Sonic Rock Solstice Festival, dat door een bootlegger opgenomen werd en door Icarus Peel de dag na het optreden ontdekt werd, toen hij langs een merchandise stalletje liep en een deal was snel gemaakt.
Op 15 november 2019 verschijnt het album "A Prayer For The Birds", via Mega Dodo Records, in een beperkte oplage als LP op 180 gram vinyl, die in een klaphoes gestoken is en een inlegvel bevat, waarvan de eerste 150 stuks vergezeld gaan van een 8-inch bij 8-inch print van de voorkant van de hoes, die door Jacqueline gesigneerd is en tevens brengt het label het album in een beperkte oplage als 2CD uit, die als bonus een akoestisch opgenomen live CD bevat, maar natuurlijk wordt de muziek ook als download uitgebracht.
Crystal Jacqueline wordt op dit album, waarvan de songs door haar partner en mede bandlid Icarus Peel geschreven werd, bijgestaan door haar band plus Victoria Reyes - Oboe en achtergrondzang, Elaine Lightfoot - achtergrondzang en Lizzy Wayne - dwarsfluit.

Het album bevat 11 nummers en begint met "The Edge Of My Garden", waarin Jacqueline een prachtige rustige pop song ten gehore brengt, die licht psychedelische invloeden heeft en gevolgd wordt door "White Horse Hill", een swingende song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, een terugkerend ritme bevat, diverse tempowisselingen heeft en invloeden uit de Oosterse muziek kent.
Daarna volgt "Dorsetshire Days", een mooie rustige pop song met tempowisselingen en middeleeuwse invloeden, die gevolgd wordt door "100 Years Ago", eveneens zo'n schitterende rustige song, waarin ze op haar best is en hier zitten lichte invloeden van folk in.
In "First Light" schotelt Crystal Jacqueline me een fantastisch zwaar klinkend Oosters nummer voor, dat folk en psychedelische invloeden heeft, in "Arise The Sun" speelt ze een heerlijke swingende song met een aanstekelijk dansbaar ritme, dat in een gemiddeld tempo gebracht wordt en aan zet tot dansen en in "Mercy Rose" krijg ik nogmaals een uitstekende pop song voorgezet, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt.
Dan is het tijd voor de titel song, "A Prayer For The Birds", een mooie korte song met meerstemmige zang en deze wordt gevolgd door "Turn The Tide", een geweldige swingende song, die enkele tempowisselingen bevat, een aanstekelijk vrolijk dansbaar ritme heeft en invloeden uit de folk en psychedelische muziek bevat.
Vervolgens speelt ze "Moth", een verrukkelijke song met licht klassieke en filmmuziek invloeden en "Bird Song", waarin ik opnieuw een prachtige rustige song met meerstemmige zang krijg voorgeschoteld, die na enkele minuten tijdelijk in een iets sneller tempo gespeeld wordt, maar dan weer rustig verder gaan, om dan weer te versnellen.(luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie)

"A Prayer For The Birds" van Crystal Jacqueline is weer zo'n schitterende plaat, zoals ik van haar gewend ben en ook deze keer staat de plaat vol prachtige rustige pop songs, die ik elke liefhebber van de betere pop sterk kan aanraden.





zondag 6 oktober 2019

Review: Majorvoice - This Lonely Ark (No Cut Records, 2019) (Symfonische Rock)

Majorvoice is het alias van Ronald Zeidler uit Hamburg, Duitsland.
Hij bracht in 2017 zijn debuut EP "Wonderful Life" als CD via SPV uit en deze werd dat zelfde jaar gevolgd door het album "A New Chapter", dat als CD-Rom en als CD via SPV verscheen.
OP zijn CD album "This Lonely Ark", dat 20 september 2019 verscheen en 12 nummers bevat, wordt hij bijgestaan door: Chris Harms - alle instrumenten, Corvin Bahn - alle instrumenten , Celine Hakelberg - zang (1 nummer) en Ruben Roeh - sologitaar en vermeldenswaardig is nog, dat het album ook in een beperkte oplage van 250 stuks in een magnetische fan box is uitgebracht.

Het eerste nummer van het album heet "We Were Fire" en hierin krijg ik een uitstekende melodische pop song voorgezet, die aanzet tot dansen, enkele subtiele tempowisselingen en symfonische rock invloeden bevat (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en gevolgd wordt door "One Wish", een fantastische uptempo symfonische rock song, die hier en daar lichtelijk bombastisch klinkt.
Daarna schotelt Majorvoice me "Slowly Fade Away" voor en ook daarin hoor ik hem een prachtige afwisselende rock song spelen, die dansbaar is, waarna "After The Rain" volgt, waarin hij een mix van folk en symfonische rock ten gehore brengt, die diverse subtiele tempowisselingen heeft.
In "Bleed" zet hij me een heerlijke rock song in een gemiddeld tempo voor, waar een prachtig duet in zit, in "Out Of Time" krijg ik weer een swingende uptempo symfonische rock song te horen, waarbij stil zitten niet aan de orde is en in "Butterflies In Dawn" laat Majorvoice me genieten van een aanstekelijke
vrolijk klinkende song, die in een dansbaar ritme gespeeld wordt en lichte klassieke invloeden heeft.
Dan hoor ik "Rise Up", een mooie, vrij rustige, melodische song met diverse tempowisselingen, die gevolgd wordt door "I'll Never Let You Go", waarin hij eveneens zo'n geweldige song ten gehore brengt, die klassieke invloeden bevat.
Verder volgen "On The Run", die in hetzelfde straatje zit als voorgaan de nummers en ook hierin krijg ik een prima dansbare song met een aanstekelijk ritme voorgezet, waarna het de beurt is van "Why Don't You Know", een verrukkelijke, vrij rustige, pop song, waarin de opera stem van Majorvoice het best tot zijn recht komt en het titel nummer "This Lonely Ark", eveneens een rustige pop song, die me aanzet tot meedeinen met de melodische muziek.

"This Lonely Ark" van Majorvoice is een uitstekende plaat, waar ik zeer van genoten heb en ik kan deze schijf dan ook aanraden, aan liefhebbers van symfonische rock en de betere pop.





Review: Megalith Levitation - Acid Doom Rites (Hymns Of Apocalypse / Addicted Label, 2019) (Stoner / Doom)

Megalith Levitation uit Chelyabinsk, Rusland, werd in 2016 opgericht en bestaat uit: SAA - zang en sologitaar, KKV - basgitaar en PAN - drums.
De band bracht op 22 september 2019 hun debuut album "Acid Doom Rites" als digitale download uit via het Addicted Label en op 27 september 2019 verscheen dit op CD via Hymns Of Apocalypse.

Het album bevat 4 lange nummers, waarvan "Spirit Elixir Drunkard" het eerste is en daarin speelt de band een fantastische zware trage stonerrock, die sterke invloeden van het nummer "Black Sabbath" van Black Sabbath heeft en gevolgd wordt door "Eternal Trip / The 4-th Plateau", eveneens een zware song, die in een langzaam tempo gespeeld wordt, een terugkerend ritme heeft en lichtelijk dreigend over komt, om halverwege iets meer snelheid en melodie te krijgen. 
In "Acid Doom Rites" begint de muziek opnieuw langzaam en brengt Megalith Levitation een schitterende song ten gehore, die in het begin lichte invloeden uit acid en psychedelische heeft, maar na korte tijd verandert en dreigende invloeden uit de muziek van Black Sabbath bevat, waarbij het tempo niet al te hoog ligt en dit nummer wordt gevolgd door "Smouldering Embers / Pyromagic", dat iets meer dan 23 minuten duurt en met een terugkerend ritme begint, waar na korte tijd een gesproken tekst bij komt en geheel licht hypnotiserend klinkt, om iets over de helft van het nummer te veranderen in een agressief klinkende stoner song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en acid rock invloeden bevat.

"Acid Doom Rites" van Megalith Levitation wordt in een traag tempo gespeeld en bevat 4 heerlijke zware stonerrock nummers, die bij liefhebbers van dit genre zeker in de smaak zullen vallen.(luister naar het album via de bandcamp link onder de recensie)





Review: Halma - The Ground (Kapitän Platte, 2019) (Melodische Rock)

Halma werd in Hamburg, Duitsland opgericht en bestaat uit: Thorsten Carstens - sologitaar en tampua, Andrea Vos - bariton gitaar, Gundi Voigt - basgitaar (die Anna Berterman heeft vervangen) en Fiona McKenzie - drums en percussie.
de band bracht in 2000 hun debuut album "Container Verloren Und Gesunken" in eigen beheer als CD uit en deze werd op 6 juni 2002 als digitale download her uitgebracht en hiervan is het titel nummer gratis te downloaden.
Daarna verschenen: "Mindfield" (digitaal album, 1 juli 2003, eigen beheer), "Back To Pascal" (CD, LP en digitale download, 20 januari 2006), "Broad Peak" (CD, LP en dd, 22 augustus 2008), "Dissolved Solids" (CD, LP en dd, 18 november 2011), "Granular" (CD, LP (beperkte oplage van 300 stuks) en dd, 17 november 2015, Kapitän Platte) en op 4 oktober 2019 verscheen "The Ground" via Kapitän Platte als CD, LP en dd.

Het instrumentale album, dat 6 nummers bevat, start met "Advanced Construction" en hierin krijg ik een uitstekend swingend rock nummer voorgeschoteld, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een terugkerend licht hypnotiserend ritme heeft (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Peak Everything", waarin de band een mooi rustig melodisch nummer ten gehore brengt.
In "Ck&Why" speelt Halma een prachtig licht psychedelisch nummer in een niet al te hoog tempo en ook hier zitten melodische invloeden in, waarna de band me "It Could All Be Different" voorzet en ook in dit nummer krijg ik een heerlijk swingende rock song te horen, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en dansbaar is.
Verder volgen "Keep It In The Ground", een geweldig swingend nummer, dat een licht hypnotiserend terugkerend ritme bevat en "Kind Of Mind", een prachtig, vrij rustig, nummer met een aanstekelijk terugkerend ritme.

"The Ground" van Halma is een schitterende instrumentale plaat, die me van begin tot einde heeft geboeid en ik kan deze schijf dan ook ten volle aanraden aan elke liefhebber van instrumentale melodische rock.





Review: Electric Litany - Under A Common Sky (Inner Ear Records / One RPM / Apollon Records, 2019) (Melodische Pop / New Wave)

In het voorjaar van 2007 werd in noord Londen, Engeland de band Electric Litany opgericht door Alexandros Miaris - zang, sologitaar, piano en synthesizer, die uit Corfu, Griekenland naar Londen was verhuisd en samen met Richard Simic uit Devonshire, Engeland, die drums, percussie en Kretenzer luit speelde, de band vormde.
Via een advertentie kwam basgitarist Duane Petrovich, uit Texas, Amerika bij de band en als laatste lid werd Benjamin Prince - synthesizer en piano aangetrokken.
Na een degelijk repertoire opgebouwd te hebben, begon de band al snel met optreden en hun eerste demo's werden in een oude pub, genaamd Fallen Angel, opgenomen, die al snel tot een illegale studio werd omgebouwd en als oefenruimte gebruikt werd.
In de loop der jaren bouwde de band, door hun karakteristieke geluid, een goede live reputatie op en kreeg een aardige schare fans.
Vanaf 2009 begon de band te werken aan hun debuut album, waarvoor de opnamen plaats vonden in een verlaten kerk uit 1895, die een erg goede akoestiek had.
Het kostte de band slechts drie dagen om alle nummers op te nemen en kort daarop kreeg de band een contract bij het Griekse Inner Ear Records label, die hun debuut album "How To Be A Child And Win The War" in februari 2010 uitbracht, waarna de band enkele live optredens in Griekenland deed.
In 2012 nam Electric Litany contact op met de legendarische producer Alan Parsons, die na hun album "How To Be A Child And Win The War" beluisterd te hebben er mee instemde met de band te gaan samenwerken.
De opnamen voor hun album "Enduring Days You Will Overcome", die in 2014 als CD, LP en digitaal album door het Inner Ear Records label is uitgebracht, vonden plaats in diverse studio's in Londen, op het platteland van Wales en op het eiland Corfu, terwijl de mastering gedaan werd in de Abbey Road Studio's te Londen.
Hun in 2016 verschenen EP, "Love", waarop Alex Deligiannidis als hun nieuwe basgitarist te horen is, werd in de Foel Studio's te Wales, Dadas Studio's te Londen, Shelter Studio´s te Londen en B.K. Studio´s te Athene opgenomen onder leiding van George Botis in samenwerking met Alan Parsons en in de Abbey Road Studio´s te Londen gemasterd door Sean Magee.
Op 27 september 2019 verscheen hun derde album "Under A Common Sky", waarop 9 nummers staan, via Inner Ear Records, One RPM en Apollon Records als LP, CD en digitale download.

Het eerste nummer van het album heet "Azure", dat in april 2019 als digitale single werd uitgebracht en hierin speelt de band een prachtige rustige mix van elektro en melodische muziek, die zang bevat met opera invloeden en gevolgd wordt door "CFU", een geweldige swingende elektro song, waar een terugkerend drums ritme in zit, Zuid-Afrikaanse invloeden van Paul Simon's album "Graceland" en progressieve rock invloeden bevat.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna volgen de aankomende singles "Sealight", een mooie, vrij rustige, melodische elektro pop song en "England", een uitstekende mix van new wave en melodische pop, die een vertraagde disco klap en een dansbaar ritme heeft.
In "Bedroom" schotelt Electric Litany me een heerlijke rustige pop song voor, die enkele tempowisselingen en invloeden van new wave heeft en in "Refugee (Under A Common Sky)", dat ook op single verschijnt, krijg ik opnieuw een lekkere swingende uptempo new wave song te horen, die tempowisselingen heeft.
Dan volgen "The 7th Goodbye", een schitterende song met wisselende tempo's en invloeden van OMD, "Embark", en ook in dit nummer speelt de band een uptempo new wave song, waarna het laatste nummer van de plaat volgt, getiteld "The World Is Changing While You Sleep", een fantastische rustige melodische song, die enkele tempowisselingen heeft en smooth jazz invloeden bevat.

"Under A Common Sky" van Electric Litany is net als voorgaande albums een uitstekende plaat, die vol staat met prima melodische new wave songs en ik kan liefhebbers van beide genres dan ook aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.




Review: Dead Hippies - Resister (Atypeek Music / Bruillance, 2019) (Rock / Elektro / Hiphop)

Dead Hippies werd in januari 2013 opgericht en bestaat uit Arnaud Fournier - zang, sologitaar en trompet, Dylan Bendall - zang en sologitaar en Julien Blanchard - zang en sologitaar, die uit Nantes, Paris en Berlijn komen.
De band bracht hun debuut album "Kill Me Sweety" als 2LP en als CD uit via Kshantu Records en deze werd 20 september 2019 gevolgd door "Resister", (waarop de Amerikaanse rapper Mr. J. Medeiros meespeelt in het titel nummer), dat op  Atypeek Music en Bruillance Records verscheen als CD, LP en digitale download.

"Resister", dat 10 nummers bevat, begint met "Drip, Drip, Drip", waarin de band een uitstekende mix van hiphop, elektro en rock ten gehore brengt, die invloeden van noise en punk bevat, in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en enkele tempowisselingen bevat, waarna "Get Off The Boat" volgt en ik een geweldige swingende rock song voorgeschoteld krijg, die een zeer dansbaar ritme bevat.
Daarna hoor ik het titel nummer "Resister", een schitterende hiphop song, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en dit nummer wordt gevolgd door "Feels So Freaky", een fantastische uptempo mix van hiphop, house en de muziek van Madness, waarbij stil zitten onmogelijk is.
In "Laugh In Sadness", een geweldig licht psychedelisch instrumentaal nummer, waar een terugkerend ritme in zit en in "The Little Ones" speelt Dead Hippies een mix van surf, punk en ska in een gemiddeld swingend ritme, dat aanzet tot dansen en enkele tempowisselingen heeft.
Dan volgen "Anna Logue The Alien", een swingende mix van ska en elektro, "Tearing Us Apart With A Poisoned Dart", een mix van new beat, hiphop en de muziek van Madness, die swingt als een trein.
Vervolgens hoor ik "Flanger" en hierin speelt de band opnieuw een uptempo instrumentaal nummer, dat een dansbaar ritme en invloeden uit disco en elektro heeft, waarna het laatste nummer volgt, getiteld "Dramatic Control", een zwaar duister klinkend elektro nummer met sterke echo op de zang, waardoor deze vervormt klinkt, waarbij de muziek in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt.

Dead Hippies heeft me met het album "Resister" van begin tot einde weten te boeien, dat vol heerlijke muziek staat en ik kan liefhebbers van elektro, hiphop en muziek, die in de stijl van Madness (uit hun begin  periode) gespeeld wordt, deze schijf dan ook zeer aanraden.





maandag 30 september 2019

Review: The New Death Cult - The New Death Cult (Indie Recordings, 2019) (Hardrock)

The New Death Cult werd in 2015 te Oslo, Noorwegen, opgericht en bestaat uit: Alpha, zang en sologitaar, Beta - sologitaar, Gamma - basgitaar en Delta - drums.
Op 6 september 2019 bracht de band hun debuut album "The New Death Cult" uit in een beperkte oplage op wit vinyl, nadat eerder de digitale singles "Light Spills Over", "Zeitgeist", "True Eyes" en "Moon" verschenen, die ook op het album terug te vinden zijn.

Het album, dat 9 nummers bevat, start met "Light Spills Over", waarin de band een schitterende swingende uptempo hardrock song ten gehore brengt, die gevolgd wordt door "Zeitgeist", eveneens een geweldige uptempo song, die enkele subtiele tempowisselingen heeft en swingt.
Daarna volgen de andere 2 downloads, waarvan "True Eyes" de eerste is en ook hierin houdt de band het tempo hoog en swingend (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), waarna het de beurt is voor "Moon", een fantastische licht psychedelische hardrock song, die diverse tempowisselingen bevat.
In "The War" zet The New Death Cult me een uitstekende licht melodische song voor, die in een gemeiddeld tempo gespeeld wordt en invloeden van hardrock heeft en in "Blood Of Babylon" krijg ik opnieuw een swingende uptempo rock song te horen.
Dan volgen "Colors Of The Mind", dat een disco deun in de muziek heeft en aanzet tot dansen, "Home", een heerlijke mix van pop en hardrock, waar enkele tempowisselingen in zitten en "Edel", een prachtige, vrij rustige, melodische pop song, die een aangenaam ritme bevat.

"The New Death Cult" van The New Death Cult is een prima debuut album, dat vol lekker in het gehoor klinkende rock songs staat en ik kan deze schijf dan ook aanbevelen, aan een ieder, die van hardrock en melodische pop houdt.





zondag 29 september 2019

Review: Various Artists - Sunny Spells (Crustacean, 2019) (Pop)

Op 2 november 2019 brengt Crustacean, het sub label van Fruits De Mer Records de 7" gekleurd vinyl EP "Sunny Spells uit, waarop 4 covers staan, die gespeeld worden door Chad & Jeremy (UK), Schizo Fun Addict (USA), Hanford Flyover (UK) en Us And Them (Zweden).
Dit is de derde EP van het drieluik, dat het Fruits De Mer Records label op dezelfde datum uitbrengt, waarvan de andere van The Past Tense (7"EP + CD) en Crystal Jacqueline And The Honey Pot (2EP) komen.

Chad & Jeremy is een duo, dat in 1962 begon en bestaat uit: David Stuard Chadwick (Chad) - zang en gitaar en Michael Thomas Jeremy Clyde (Jeremy) - zang en gitaar.
Het duo, dat actief was van ?1962 tot 1968, van 1983 tot 1987 en van 2003 tot heden, bracht van 1963-1968 18 singles en 6 LP's uit, in 1983 verscheen er 1 single en 1 LP en in de jaren 2000 werden 3 LP's plus een compilatie album uitgebracht.
Hun muziek werd in Engeland door Ember uitgebracht en in Amerika, waar de band naar toe verhuisde in 1964, door World Artists, Capitol, Columbia, Sidewalk en Rocshire.

Schizo Fun Addict uit New York / New Jersey bestaat uit tegenwoordig Jayne Gabriel - zang en sologitaar, Jet Wintzer - zang, synthesizer en basgitaar, Rex Shelverton, Daniel Boivin en Ilona V, die in de plaats zijn gekomen van Hadrian en Patrick.
De band bracht hun debuut album "Just a Dimension Away" in 2000 via het Sudden Bliss label op CD uit.
Daarna verschenen de albums: "Diamond" (CD, Sudden Bliss Records, 2001), "The Atom Spark Hotel" (LP, Canarsie, 2004), "Imperial Quazar" (Ltd.Edition CD, Pin Prick Records, 2008), "The Sun Yard" (CD, Fruits De Mer Records, 2013) en het split album "Schizo Fun Addict / The Bordellos - KASSETTE" die in een gelimiteerde oplage van 100 stuks op cassette verscheen via Small Bear Records.
"Dream Of The Portugal Keeper" was hun eerste single, die in 2007 via Bracken Records op 7" vinyl uitbracht werd en tevens op CDr verscheen, waarna de allereerste Fruits De Mer Records single "Fruits De Mer Vol.1" in 2008 op 7" vinyl (beperkte oplage) en als (CDr promo) werd uitgebracht met daarop de nummers "Theme One" en "Ogden's Nut Gone Flake", terwijl via het zelfde label in 2014 "Theme From Suspiria" verscheen met daarop: "Theme From Suspiria", "In The Long Run" en "Back Of Her Car" en deze verscheen als: 7" oranje vinyl + DVD Ltd.edition, 7" zwart vinyl + DVD Ltd.edition, 7" vinyl test persing (20 stuks voor de verkoop op het Crabstock Festival, Cardigan) en als CD promo en in 2016 werd de flexi disc en éénzijdig bespeelbare single "Take A Heart" (Sorrows cover) voor het "Postcards From The Deep" project van Fruits De Mer Records uitgebracht.
Oorspronkelijk verscheen "The Sun Yard" in een beperkte oplage als gratis digitale soundcloud download op kerstdag 2013 voor een beperkte tijd en 100 stuks verschenen er in een gratis goodie bag via Fruits De Mer Records tijdens het "Summer 2014 festival of psychedelica", waarna Schizo Fun Addict het album niet meer beschikbaar stelde.
Het album verscheen op op kerstdag 2017 nogmaals als gratis download via soundcloud en ook kwam het 2 januari 2018 uit op LP, die in een beperkte oplage van 620 stuks geperst wordt op rood met roze gloed en turquoise vinyl met een groene gloed.
Daarvan werden de turquoise/groen tijdens kerst gratis weggegeven aan leden van de FRUITS DE MER Members Club, de transparant rode worden weggegeven aan de eerste 150 mensen, die op de 10e verjaardag van Fruits de Mer op 12 mei 2018 te Glastonbury komen, maar ook waren de resterende albums te koop.
Tevens werden er nog 2 beperkte oplages in volledige kleuren uitgebracht, die in het donker licht geven, waarvan er 10 te winnen waren via een publieke  wedstrijd.
Op 1 juni 2018 verscheen hun zevende album "El Shoegaze Bossa Nova", waarop 10 nummers staan, in een beperkte oplage van 300 stuks op LP via Sugarbush Records, terwijl de digitale uitgave op 21 september 2018 via hetzelfde label werd uitgebracht.
Vermeldenswaardig is ook, dat Daniel Figuerdo - keyboards, orgel, vleugel en synthesizers, Daniel Boivin - drums en percussie en Rex John Selverton - sologitaar, zich bij de band hebben aangesloten en Brett Millering en Ilona V (zang) als gast muzikanten op het album mee doen.

Het Engels-Amerikaanse trio Hanford Flyover startte op 21 augustus 2016 in de Midlands van Engeland en bestaat uit: Holly Bowler - zang en keyboards, Josh Bowler - sologitaar, achtergrondzang en keyboards en Ian Turner - bas- en sologitaar, drums en keyboards.
De band bracht op 30 september 2018 hun debuut single "1973 - All We Have Is Love" digitaal uit, gevolgd door "Home", dat 30 november 2018 als digitaal nummer verscheen.
Daarna volgden "Just Another Day" (digitaal nummer, 27 januari 2019), "Life Is Change" (digitaal nummer, 1 februari 2019) en het digitale album "FreeFall - Remastered" (7 februari 2019).

Us And Them is een Zweeds folk duo, dat bestaat uit: Britt Rönnholm - zang en Anders Hakanson - gitaar en synthesizer.
Het duo maakte in 2008 hun debuut met de CD “Based on a True Story”, die via het eigen Withdrawn Recordings label verscheen en vooraf gegaan werd door de EP's "Canning Oak" (2006), "Seagulls" (2006) en "Man O' Sand To Girl O'Sea" (2006), die eveneens via dit label werden uitgebracht.
Vervolgens bracht het Fruits De Mer label in 2009 de vinyl EP "Julia Dream Of All The Pretty Horses" uit, waarmee het duo lovende kritieken oogstte van Mojo en Record Collector, gevolgd in 2011 door de EP "Summerisle" (Fruits De Mer) en in 2012 bracht het Ritual Echo Records de EP "Walk Light" uit, waarna in 2014 de EP "By The Time It Gets Dark" (Fruits De Mer) verscheen.
Het Mega Dodo Records label bracht 23 oktober 2015 het album "Summer Green And Autumn Brown" op zowel 180 gram zwart vinyl uit in een beperkte oplage van 250 stuks, plus als CD digipack, maar ook verscheen er een gelimiteerde oplage van 100 stuks als 4CD, inclusief de 3 CD EP's, die via Fruits De Mer werden uitgebracht en was alleen maar via de Mega Dodo's Bandcamp pagina te koop, dus niet in de winkels.
Op 12 december 2016 is de 10" EP "Fading With The Dwindling Sun" op gekleurd vinyl via het Fruits De Mer Records label verschenen en deze bevat 5 songs, die Sandy Denny (Fairport Convention) zong, waarvan er 3 door haar geschreven zijn, plus 1 van Richard Thompson en een traditionele.
Vervolgens verscheen 20 januari 2017 hun volgende single, getiteld "When I Was Walking" via het Mega Dodo Records, in een beperkte oplage van 150 stuks op groen vinyl, die alleen bestemd was voor Mega Dodo Singles Club leden en 150 stuks op zwart vinyl voor alle andere liefhebbers.
Op 20 april 2018 verscheen hun 7" vinyl single "From The Corner Of My Eye" / "The Iron Maiden" via Mega Dodo Records en bevat 2 digitale bonus downloads nummers "When Life Begins" en "All The Madman", waarop Astor Wolfe - zang, Dag Strömberg - dwarsfluit en Erik Håkansson - drums meespelen en deze werd in een, met de hand genummerde, beperkte oplage van 250 stuks uitgebracht en op 15 juni 2018 verscheen het tweede album van de band, getiteld "On Shipless Ocean" in een beperkte oplage op 180 gram licht blauw-groen zeekleurig vinyl en tevens als CD en digitale download via Mega Dodo Records.

De EP "Sunny Spells" begint met "Rest In Peace" van Chad & Jeremy, waarin het duo een onversterkte uitvoering van hun zelf geschreven nummer speelt en hier een prachtige folk song ten gehore brengt, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en een aangenaam ritme heeft.
Daarna volgt Schizo Fun Addict met "Dedicated To The One I Love", dat oorspronkelijk van The Mamas & The Papas gespeeld werd en hierin hoor ik de band een schitterende versie van dit nummer spelen, waarop Ilona V de achtergrondzang voor haar rekening neemt.
Dan zet Hanford Flyover me "Just Another Day", een cover van Neon Pearl, voor en mag ik genieten van een licht psychedelische folk song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en orkestraal klinkt.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
In het laatste nummer "What Did You Do To My Life?", een cover van het Neil Young nummer, dat door Us And Them gespeeld wordt krijg ik weer zo'n fantastische mix van pop en folk voorgeschoteld, waar de band patent op lijkt te hebben.

"Sunny Spells" van Chad & Jeremy, Schizo Fun Addict, Hanford Flyover en Us And Them bevat 4 heerlijke nummers, die bij folk liefhebbers zeker in de smaak zullen vallen en ik kan hen deze 7" EP dan ook van harte aanbevelen.





Review: Timothy Eerie - Ritual (Nomad Eel Records, 2019) (Psychedelische Pop)

Timothy Eerie werd geboren in Austin, Texas, Amerika en verhuisde naar Orlando, Florida waar hij in 2015 begon met het maken van psychedelische pop.
Op 29 mei 2019 verscheen zijn debuut album "Ritual", waar 13 nummers op staan, via Nomad Eel Records in een beperkte oplage op geel vinyl, als CD en digitale download en tevens werd het album in een beperkte oplage van 150 stuks op blauw vinyl via Fat Elvis Records uitgebracht.
Hij wordt op het album bijgestaan door: Justin McCarty - basgitaar (1 nummer), Haley Hummingbird - dwarsfluit (1 nummer), Michael Scitney - drums (7 nummers) en Megan Roxane Shea - achtergrondzang (1 nummer).
Timothy heeft met zijn live band opgetreden met ander andere: La Luz, Dead Meadow, L.A. Witch, Kikagaku Moyo, Of Montreal, Acid Mothers Temple en Holy Wave.

Het album start met "Transformation Of Things", waarin Timothy een fantastische rustige psychedelische pop song ten gehore brengt, die sterke invloeden van de jaren 60 muziek heeft (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Bicycle", een aanstekelijke uptempo melodische pop song met invloeden uit psychedelische muziek en een dansbaar ritme.
Daarna volgen "Ritual #3", een kort stukje zeer psychedelische instrumentale muziek, dat mysterieus klinkt, "The Cave", een schitterende rustige song, die lichte country invloeden bevat en "She Talks To Mushrooms", een dansbare pop song, die diverse tempowisselingen heeft, psychedelisch klinkt, acid rock invloeden bevat en licht hypnotiserend is, waarbij het tempo aan het eind van het nummer met hoge snelheid gespeeld wordt.
Kant B begint met "Ritual #4", een kort rustig psychedelisch nummer, waarna "Sold My Sunshine" volgt en Timothy Eerie me een geweldige song voorschotelt, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt.
In "Yeah Baby Alright" krijg ik een heerlijke uptempo pop song te horen, die swingt en lichte progressieve rock invloeden heeft, in "Lick" speelt Timothy weer een uitstekende uptempo licht psychedelische pop song, die enkele tempowisselingen heeft en in "Ritual #5", dat slechts 28 seconden duurt, hoor ik een stukje acid rock.
Dan volgen "West Coast", een korte swingende mix van acid en psychedelische rock, "Ritual #6", een korte dromerige pop song met onverstaanbare tekst en "Flower Waltz", een prachtige rustige dromerige pop song met psychedelische invloeden.

"Ritual" van Timothy Eerie staat vol verrukkelijke licht psychedelische pop songs, waarmee hij me van begin tot einde van zijn muziek heeft laten genieten en ik kan deze schijf dan ook zeer aanraden aan iedere liefhebber van psychedelische muziek, maar ook zij, die van de betere pop houden, zullen zeker aan hun trekken komen.





Review: Skeleton Goode - Skeleton Goode (Mega Dodo Records, 2019) (Psychedelische Pop / Surf)

Skeleton Goode is het alias van de Engelse songwriter/sologitarist Jack Briggs uit Hó Chí Minh, Vietnam, die onlangs zijn Skeleton Goode Band samenstelde, die verder  bestaat uit: C. Oxberry - drums en percussie, A. Martin, J. Tuttle en N.Nguyen.
Jack bracht op 8 januari 2018 zijn debuut single "When The Dragon Flies Low" als digitale download uit en deze werd gevolgd op 28 augustus 2018 door het digitale nummer "Someone's Coming".
Hun debuut album "Skeleton Goode" verschijnt op 15 november via Mega Dodo Records in een beperkte oplage op rood en geel gespetterd 180 gram vinyl, als CD en als digitale download.

Het album, dat 10 nummers bevat, start met "Enamel Animal", waarin de band een geweldig uptempo surf nummer speelt, dar swingt als een trein en enkele tempowisselingen bevat en gevolgd wordt door "Ask Tomorrow", een fantastische psychedelische pop song dat een gemiddeld tempo heeft.
Daarna speelt de band "Razors In The Clay", waarin ik opnieuw een heerlijke psychedelische song te horen krijg en deze heeft invloeden van de muziek van Paul McCartney en funk en wordt in een gemiddeld tempo ten gehore gebracht, waarna "Stare Of The Stranger" volgt, een verrukkelijke mix van surf en psychedelische pop, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk ritme heeft.
In "Leaf Green Gamma Girlz" krijg ik een vrolijke uptempo song voorgeschoteld, die aanzet tot dansen en in "James Dean" zet Skeleton Goode me weer een swingende licht psychedelische song voor, waarbij stil zitten geen optie is.
Dan volgen "Never Going (Back Home)", dat door gaat waar het vorige nummer stopte, om na korte tijd over te gaan in een uitstekende swingende mix van funk en rock, die opnieuw aanzet tot dansen en "Someone's Coming", een mooie rustige song met een Spaans tintje en slepend ritme.
Verder hoor ik "Morning Sun", een uptempo rock song, die diverse tempowisselingen heeft, aan aanstekelijk ritme bevat en psychedelische invloeden heeft en "When The Dragon Flies Low", een fantastische uptempo psychedelische pop song met Oosterse invloeden uit de jaren 60, prima samenzang en een swingend ritme, waarbij het niet mogelijk is stil te blijven zitten.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)

"Skeleton Goode" van Skeleton Goode is een schitterend debuut album, waarmee de band me van begin tot einde aan mijn stoel gekluisterd heeft weten te houden en ik kan deze schijf dan ook zeer aanraden aan liefhebbers van psychedelisch muziek, surf en de betere pop.






Review: Crystal Jacqueline And The Honey Pot - I Talk To The Wind (Crustacean, 2019) (Psychedelische Pop)

Crystal Jacqueline werd in Wiltshire, Engeland geboren en al op jonge leeftijd ontwikkelde ze haar talent en liefde voor muziek.
Ze trad regelmatig in en rond Bath op, die haar lof en een waardevolle ervaring opleverden en verhuisde later verder naar het zuiden van het land, waar ze in verscheidene bands speelde, die in binnen en buitenland optraden.
Ze woont in Devon met haar varken, katten, ganzen en haar partner Icarus Peel, met wie ze samen in de band The Honey Pot speelt, die in 2012 startte en in het begin uit 5 personen bestond, maar tegenwoordig nog maar bestaat uit: Crystal Jacqueline - zang en piano, Icarus Peel - alle andere instrumenten en Brian Rushbrooke - drums.
In 2010 bracht ze haar solo debuut album "Heal Yourself" via Psychedandy Records uit en in 2012 verscheen haar eerste album met The Honey Pot, getiteld "To The Edge Of The World" op het Mega Dodo label.
In november 2012 nam ze de EP "A Fairy Tale" op met daarop 3 covers: "Cousin Jane" (Troggs), "A Fairy Tale" (Second Hand), "Play With Fire" (Rolling Stones), die door Fruits De Mer Records werd uitgebracht.
Haar LP "Sun Arise" werd in 2013 via het Mega Dodo Records label op de markt gebracht en bevat 16 nummers, inclusief de songs van de EP "A Fairy Tale".
Haar CD album "Electronic Memory", uit 2015, met The Honey Pot, verscheen in een zeer gelimiteerde box oplage van 100 stuks en bevat een 12 pagina's tellend boekje, 2 ansichtkaarten en een badge.
De nummers van de CD, waarvan de cover "Hole In My Shoe" van Traffic voor het eerst op CD is verschenen, werden eerder, in de zomer van 2014, door Fruits De Mer Records op 2 vinyl EP's uitgebracht.
"Rainflower" is het tweede album, dat in 2015 van haar is verschenen en hiervoor zijn alle nummers ook nu weer geschreven en geproduceerd door haar man Icarus Peel.
Het album is op 25 mei op 180 gram vinyl uitgebracht, waarbij de eerste 100 exemplaren vergezeld zijn gegaan van een A5 poster en naar rainflower ruikende bloemblaadjes en tevens is het album in een beperkte oplage verschenen als digipack met het bonusnummer "In My Chair".
De muziek van het album was op 24 mei te horen zijn tijdens het optreden van Crystal Jacqueline & The Honey Pot in The Half Moon te Putney, waar ze onderdeel uitmaakte van het "Games For May Festival", dat door Mega Dodo Records en Fruits De Mer Records georganiseerd werd.
Van de LP is het nummer "Winter Deep" in november 2015 op single uitgebracht, terwijl er ook een niet eerder uitgebracht nummer, plus een live uitvoering van een song te horen zijn.
Vervolgens werd begin 2016 de LP/CD (waarop 2 extra nummers staan) "Inside The Whale" van The Honey Pot uitgebracht, terwijl er van de beperkte uitgave van de 3CD versie slechts 150 verschijnen en deze bevat het album "Inside The Whale", het exclusieve live album "Live In London" (opgenomen tijdens het Games For May optreden), de single "Lisa Dreams" plus 2 bonus nummers en een interview met Icarus Peel en Crystal Jacqueline, waarbij het geheel verpakt is in een speciaal genummerd blik met waarzeggende vis.
Tevens werd de single "Lisa Dreams" in een beperkte oplage van 150 stuks op gekleurd vinyl speciaal voor leden van de Mega Dodo Records club geperst en deze is ook op zwart vinyl verschenen en op 9 mei 2016 verscheen de 7", 33 toeren, EP "Morning Dew" in een beperkte oplage op gekleurd vinyl via het Regal Crabomophone label van Fruits De Mer Records met daarop 4 nummers, waarop ze bijgestaan wordt door haar partner Icarus Peel.
Haar album "Await The Queen" is op 16 juni 2017 verschenen in een beperkte oplage van 250 stuks als 2LP en is alleen verkrijgbaar als mail order via Mega Dodo Mail Order en Heyday Mail Order in Groot Brittannië en via Clear Spot in Europa, terwijl de CD en digitale download overal te koop zijn.
Op 28 september 2018 verscheen haar album "Live" via Mega Dodo Records in een beperkte oplage van 250 stuks als officiële bootleg op 180 gram wit met zwart gespetterd vinyl, tevens in een beperkte oplage op CD in een 18 pagina's 8"x8" media boek met een gebonden harde kaft, inclusief een DVD, waarop 4 nummers staan, die tijdens het festival gefilmd zijn en als digitale download.
De opnamen komen van een optreden, dat ze in juni 2018 met haar band deed, tijdens het Sonic Rock Solstice Festival, dat door een bootlegger opgenomen werd en door Icarus Peel de dag na het optreden ontdekt werd, toen hij langs een merchandise stalletje liep en een deal was snel gemaakt.
Op 2 november 2019 komt de 2EP "I Talk To The Wind" via Crustacean, het sub label van Fruits De Mer Records, op 7" gekleurd vinyl uit en deze bevat 5 covers.

De EP begint met "Mr Fantasy" van Traffic, waarin Crystal Jacqueline And The Honey Pot me een mooie rustige song voorschotelt en deze heeft echo op de zang, waardoor het nummer een psychedelisch karakter krijgt, terwijl ook de muziek psychedelisch gespeeld wordt en lanzaam aan iets meer snelheid krijgt.
Daarna volgt de schitterende cover "I Talk To The Wind" (King Crimson) en hierin laat de band me genieten van een prachtige rustige licht psychedelische uitvoering van deze song.
In "Sun Goes Down" (Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich) krijg ik nogmaals zo'n uitstekende licht psychedelische song te horen, die een gemiddeld tempo heeft en enkele tempowisselingen bevat.
Daarna volgt "Sympathy" (Rare Bird), dat voor Steve Rowland een hit werd en in de versie van Crystal Jacqueline And The Honey Pot begint Jacqueline zonder begeleiding, die na korte tijd bij haar stem komt en de band me een heerlijke hedendaagse uitvoering van deze song voorzet, die afwijkt van het origineel, maar desondanks schitterend klinkt.
Het laatste nummer van de EP is een cover van het Tonton Macoute nummer, dat "Dreams" heet en daarin krijg ik een verrukkelijke progressieve rock song voorgezet, die door Icarus Peel gezongen wordt, enkele tempowisselingen bevat en tegen het einde heerlijk psychedelisch wordt.

"I Talk To The Wind" van Crystal Jacqueline And The Honey Pot is het tweede deel van het drieluik, dat Fruits De Mer Records tegelijk uitbrengt, waarbij de bands covers uit eind jaren 60 spelen en ook dit is weer zo'n geweldige plaat, die je als jaren 60 fan niet mag missen; een aanrader dus!




Sorry! Nog geen video beschikbaar.

maandag 23 september 2019

Review: Atlantis Aquarius - Leo's Rising (Nomad Eel Records, 2019) (Psychedelische Pop / Soulpop)

Atlantis Aquarius uit Texas, Amerika bestaat uit: Jordan Cain - zang, sologitaar en drums, Taylor Nicks - zang, Maxwell Smith - zang, keyboard,  solo- en basgitaar, Oliver Smith - zang en drums, Hutton Ferrell - sologitaar, Austin Morgan - sologitaar, Jason Burt - sologitaar en keyboards, Scott Lee - basgitaar, Jake Murphy - basgitaar en Sevens Henderson - keyboards
De band bracht op 13 april 2019 hun debuut album "Leo's Rising" via Nomad Eel Records in een beperkte oplage van 75 stuks op gepatterd roze/groen doorzichtig vinyl, een beperkte oplage van 200 stuks op zwart vinyl, een beperkte oplage op bloeiende cactus kleurig vinyl, een beperkte oplage op CD en als digitaal album uit, nadat op 10 april 2018 de EP Nibirian Sun via Nomad Eel Records als 10" vinyl EP, cassette EP (beperkte oplage) en als CD was verschenen.

Het album, dat 7 nummers bevat, start met "Deja Vudoo", een mooie rustige licht psychedelische pop song, die diverse tempowisselingen heeft en lichte countryrock invloeden en van bands als Jefferson Airplane bevat en gevolgd wordt door "Waiting On The Next Life", een schitterende mix van rhythm & blues, progressieve rock en soul.
Daarna zet de band me "Jesus Lives In Mexico", een dansbare mix van rock & roll en pop met een aanstekelijk ritme, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, waarbij stil zitten niet mogelijk is.
In "The Feels" speelt Atlantis Aquarius een prachtige rustige song met lichte soul invloeden en in "On My Way" laat de band me genieten van een uitstekende rock song, die een gemiddeld tempo heeft en een terugkerend ritme bevat.
Verder volgen "The Voice Inside Your Head", een heerlijke pop song, die in en niet al te hoog tempo gespeeld wordt, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en de Donovan cover "Atlantis", waarin de band me een prima uitvoering van dit nummer voorschotelt.

"Leo's Rising" van Atlantis Aquarius is een lekker in het gehoor klinkende plaat, waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik kan dit debuut album dan ook aanbevelen aan iedere liefhebber van de betere pop.(luister naar het album via de bandcamp link onder de recensie)





Review: Young Creatures - The Future Is Finally Now (Nomad Eel Records, 2017) (Pop)

Young Creatures ontstond in 2012 te Los Angeles, Amerika en bestaat tegenwoordig uit: Mike Post - zang, sologitaar en keyboards, Andrew Gleason - solo-, basgitaar en zang en Michael Escalante - drums & percussie.
De band bracht 24 luli 2012 hun debuut EP "The Young Creatures" als digitale download uit en deze werd gevolgd door "Habitats" (20 mei 2013, digitale download EP), "Fear All The Things" (1 juli 2014, digitale download single), "Foreigner" (29 juli 2014, dd single), "Lionheart" (2 september 2014, dd single), "Converse Rubber Tracks" (23 september 2014, dd EP), "Fear All The Things" (30 september 2014, CD en dd album), "The Future Is Finally Now" (17 november 2017, CD en dd album), "Something I Don't Know" (3 september 2018, dd single) en "Prisoner of Escape" (2 november 2018, dd single).

Het album "The Future Is Finally Now" bevat 10 nummers, waarvan "The Last One" het eerste is en daarin krijg ik een geweldige psychedelische pop song voorgeschoteld, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, diverse subtiele tempowisselingen heeft en me aan de Amerikaanse bands van de jaren 60 herinneren gevolgd wordt door "To Be Alive", een uitstekende pop song, die een aanstekelijk ritme heeft, enkele tempowisselingen bevat en aanzet tot meebewegen.
Daarna volgen "Another One Comes Around", een lekker in het gehoor klinkende song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en psychedelische invloeden heeft, "Whatever I Can", een dansbare song, aanstekelijk ritme bevat en uitnodigt tot meezingen.
In "Slow" laat Young Creatures me genieten van een schitterende progressieve pop song, die een terugkerend ritme heeft, in "Slow Part II" zet de band me een vrij rustige song voor en in "Open Fields" hoor ik de band een prachtige melodische licht psychedelische pop song spelen, die diverse tempowisselingen heeft.
Dan volgen de titelsong "The Future Is Finally Now", een fantastische vrij rustige song, waar een hoog mee zwijmel gehalte in zit (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), "This Sound", een heerlijke swingende song, die aanzet tot dansen en "Back To The Basics", een mooie, vrij rustige, melodische pop song met hit potenties.

"The Future Is Finally Now" van Young Creatures staat vol uitstekende songs, die ik kan aanraden aan elke liefhebber van de betere pop.





Review: The Blue Poets - All It Takes (Triple Coil Music / Broken Silence, 2019) (Bluesrock / Soul)

The Blue Poets uit Hamburg, Duitsland werd in 2015 opgericht en bestaat uit: Gordon Grey - zang, Marcus Nepomuc Deml - sologitaar, Phil Steen - basgitaar en Felix Dehmel - drums.
De band bracht op 9 september 2016 hun debuut album "The Blue Poets" in eigen beheer uit en deze werd in 2018 gevolgd door het album "Live Power" (Triple Coil Music) en op 13 september 2019 verscheen hun derde album "All It Takes", dat 9 nummers bevat, via Triple Coil Music en Broken Silence in een beperkte oplage als LP, als CD en als digitale download.

Het eerste nummer van het album heet "Angry Man" en hierin speelt The Blue Poets een uitstekende swingende uptempo bluesrock song met invloeden uit boogie woogie die enkele subtiele tempowisselingen heeft en aanzet tot dansen en deze wordt gevolgd door "Could Have Lived", een lekker klinkende mix van acid rock en bluesrock met wisselende tempo's, die hier en daar invloeden uit de funk heeft.
In de titelsong "All It Takes" hoor ik een schitterende, vrij rustige, progressieve bluesrock song voorgeschoteld, die langzaam meer snelheid krijgt en invloeden van hardrock bevat (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en in "Crawling" laat de band me nogmaals genieten van een fantastische rustige bluesrock song.
Daarna volgen "Been Here Too Long", een prachtige mix van soul en bluesrock en "Bad News", een swingende uptempo bluesrock song.
Verder speelt The Blue Poets "Mind Your Own Business", waarin ik opnieuw een swingende rock song te horen krijg en hierbij is stil zitten geen optie, "Cyber Love", een geweldige uptempo rock song, die met hoge snelheid mijn gehoorgang binnen gespeeld wordt en swingt als een trein en "The Day", een mooie rustige mix van pop en soul.

"All It Takes" van The Blue Poets staat vol uitstekende bluesrock nummers, die afgewisseld met de meer soul gerelateerde songs voor een prima plaat zorgen en ik kan deze schijf dan ook aanraden, aan hen, die van deze muzieksoorten houden.





Review: Sons Of Alpha Centauri - Buried Memories (Robotic Empire / H42 Records, 2019) (Stonerrock / Ambient)

Sons Of Alpha Centauri uit Swale, Kent, Engeland, werd in 2001 opgericht en bestaat uit: Marlon King - sologitaar, Nick Hannon - basgitaar, Stevie B. - drums en Blake - electronica.
De band bracht op 26 november 2007 hun debuut album "Sons of Alpha Centauri" via Sound Devastation Records als CD uit en deze werd als digitale download in dat zelfde jaar uitgebracht door Poisontree Records en in 2012 verscheen de digitale her uitgave via OneMusician Digital.
Op 1 juni 2018 verscheen "Continuum" in een beperkte oplage van 500 stuks op 180 gram geel vinyl, inclusief CD en download code plus poster, als beperkte oplage van 500 stuks op 180 gram zwart vinyl, inclusief CD en download code, plus poster, als beperkte oplage op 180 gram luchtkleurig grijs vinyl inclusief 3" CD met een exclusieve remix van 15 minuten en digitale download code.
Tevens bracht de band op 21 september 2009 een CD split album uit met Treasure Cat, getiteld "Last Day of Summer", dat door Underdogma Records in een zeer beperkte oplage van 10 stuks werd gemaakt, maar ook verscheen het album als digitale download.
Robotic Empire / H42 Records brengt 13 oktober 2019 hun album "Buried Memories" in een beperkte oplage als LP uit en tevens verschijnt het als CD en digitale download.

Het album, dat 6 nummers bevat, start met de eerste van de 3 mixen van "Hitmen" en daarin hoor ik al eerste de Justin K.Broadrick Mix, een schitterende uptempo mix van stonerrock en progressieve rock, die halverwege verandert in een traag gespeeld stonerrock nummer, dat enigszins dreigend klinkt en gevolgd wordt door de Jesu Remix, waarin de muziek langzaam gespeeld wordt, post apocalyptisch klinkt en ambient invloeden heeft, waardoor het een totaal ander nummer wordt, waarna de JK Flesh Remix volgt en ook in deze remix krijg ik een ander stuk muziek voorgezet en hierin hoor ik een mooi zwaar ambient nummer met industrieële invloeden en een terugkerend ritme, dat halverwege verandert en er een vrij heftig post apocalyptisch nummer ontstaat.
Op kant B volgen 3 James Plotkin Mixen, waarvan "Warhero" de eerste is, een schitterend melodisch nummer met een terugkerend licht dreigend ritme ritme, dat halverwege zwaarder en heftiger wordt, waardoor de dreiging toeneemt, om tegen het einde weer rustiger en melodischer te worden.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
In "Remembranche" speelt Sons Of Alpha Centauri een langzaam zwaar duister stuk muziek, waar dreigende klanken van het nummer "Black Sabbath" in zitten en in "SS Montgomery" hoor ik een geweldig aanstekelijk swingend stonerrock nummer met een licht hypnotiserend terugkerend ritme, dat in een gemiddeld tempo wordt  gespeeld en licht psychedelisch eindigt.

"Buried Memories" van Sons Of Alpha Centauri is een fantastische plaat, waarmee de band van begin tot einde in de ban van hun muziek heeft gehouden en ik kan
deze schijf dan ook zeer aanraden, aan liefhebbers van post apocalyptische muziek en stonerrock.





Review: Action & Tension & Space - Explosive Meditations (Kapitän Platte, 2019) (Spacerock / Rock In Opposition / Experimentele Muziek)

Action & Tension & Space uit Haugesund, Noorwegen bestaat uit: Per Steinar Lie - lap-steel en sologitaar, Øystein Braut - sologitaar en orgel, Julius Lind - basgitaar en Ørjan Haaland - drums.
De bandleden speelden eerder in bands als The Low Frequency In Stereo, Electric Eye, Soft Ride, Ape Club en Lumen Drone.
De band bracht hun debuut album "Action & Tension & Space" in 2012 via Made in Haugesund uit en deze werd op 19 oktober 2018 gevolgd door "Skåredal Funhouse", die via via Kapitän Platte in een beperkte oplage van 250 stuks op zwart vinyl en als CD en digitale download verscheen en 4 oktober 2019 verschijnt hun derde album "Explosive Meditations" via Kapitän Platte en deze wordt in een beperkte oplage van 100 stuks op wit vinyl en 400 stuks op zwart vinyl geperst en verschijnt tevens als CD en als digitale download.

Het album bevat 3 nummers, waarvan "Peruvian Dream" het eerste is en daarin speelt Action & Tension & Space een heerlijk rock in opposition nummer in een niet al te hoog tempo, dat invloeden heeft van experimentele muziek en spacerock.
Daarna volgt "Mørke Skyer Over Sildabyen", een vrij rustige mix van improvisatie, rock in opposition en spacerock, waar een terugkerend licht hypnotiserend ritme in zit.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)
Het laatste nummer is het bijna 20 minuten durende "Destroyer Of All Worlds", waarin de band verder gaat met het maken van improvisaties, experimentele muziek, spacerock en rock in opposition, die in een rustig tempo gespeeld wordt en lichte invloeden van vroege Pink Floyd nummers bevat.

"Explosive Meditations" van Action & Tension & Space is een niet alledaagse plaat, die zeker niet voor iedereen geschikt zal zijn, maar voor liefhebbers van improvisaties, RIO, experimentele muziek en spacerock is deze schijf een 'must'.





maandag 16 september 2019

Review: Black Bats - Apache Ghosts (Cactus Records, 2019) (Country / New Wave / Surf)

Black Bats uit Melbourne, Australië werd in 2015 als soloproject opericht door David Houston - zang, solo- en basgitaar.
Samen met Jacey Ashton - drums bracht hij op 24 augustus 2018 de single "Salt" / "You're Looking Pale" (niet op het album) op zijn eigen Cactus Records uit, waarna op 15 februari 2015 het digitale nummer "Big Yellow Eye" volgde.
Op 1 maart 2019 verscheen het debuut album "Black Bats" via Cactus Records en Off The Hip, dat 11 nummers bevat en door Rhyece O’Neill opgenomen en gemixt werd, die op enkele nummers sologitaar speelt en ook hun derde single "Apache Ghosts" dat 22 augustus digitaal werd uitgebracht. staat op het album.

"Apache Ghosts" is een fantastische mix van country en new wave, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en me lichtelijk aan de muziek van The Only Ones en Magazine uit de jaren 80 doet denken en ook bevat dit nummer surf invloeden.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)