Review: Officina F.Lli Seravalle - Tajs! (Zeit Interference, 2019) (Avant-Garde / Elektro / Experimenteel / Industrieel)

De Italiaanse zanger, sologitarist en elektronische geluid manipulator Alessandro Seravalle uit Cervignano Del Friuli, brengt sinds 1993 muziek uit en studeerde tevens af in de filosofie.
Van 1993 tot heden is dat met Garden Wall, waarmee hij 8 albums op diverse labels uitbracht, waarna hij met Genoma in 2010 en 2014 2 albums maakte en tussentijds maakte hij in 2013 met Schwingungen 77 Entertainment een album.
In 2016 verscheen "The Book Of Job" van zijn band Sete via bandcamp, maar ook werd dat jaar onder zijn eigen naam het album "Morfocreazioni I-V" uitgebracht via het Setola Di Maiale label en op 14 november 2017 verscheen zijn CD album "Spielräume" via Zeit Interference (een sublabel van Lizard Records).
In Officina F.lli Seravalle maakte hij samen met zijn broer Gianpietro (elektronica, percussie en soundscapes) het album "Us Frais Cros Fris Figs Secs", dat 5 september 2018 via Zeit Interference, een sub label van Lizard Records, verscheen en vermeldenswaardig is dat Gianpietro ook sinds 2011 in de band Garden Wall actief is.
"Tajs!", dat op 9 september 2019 via Zeit Interference verscheen is hier de opvolger van en ook hierop speelt zijn broer Gianpietro mee en tevens zijn gastmuzikanten Clarissa Durizzotto - alt saxofoon (2 nummers) en Claudio Milano - zang (1 nummer) aanwezig op dit album, dat 10 nummers bevat.

Het album begint met "Danzatori Di Nebbia", waarin de band met Claudio me een experimenteel stuk muziek voorschotelt, dat diverse subtiele tempowisselingen bevat en invloeden van elektro en industriële muziek heeft (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en dit nummer wordt gevolgd door "Ausa", een heerlijk experimenteel nummer met invloeden van avant-garde en krautrock, dat rustig begint, maar na enkele minuten in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en swingt.
Daarna volgen "Aritmetica Dell'Incurabile", een uitstekend swingende mix van elektro, avant-garde en terugkerende ritmes, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt , "Vuoto Politico", een fantastische mix van krautrock, elektro, industriële en experimentele muziek, die een terugkerend ritme heeft en swingt en  "Saturno", een experimenteel elektronisch nummer, waarin een terugkerend swingend ritme zit.
In "NYC Subway Late At Night" speelt Officina F.Lli Seravalle, met inbreng van Clarissa, een schitterend progressief jazz nummer, in "Bewusstsein Als Verhangnis" krijg ik een geweldige spannende mix van avant-garde en elektro voorgezet, die een aanstekelijk ritme heeft en experimentele invloeden bevat en in "Insonnia" zet de band me weer zo'n prachtig experimenteel spannend stuk muziek voor, waarbij ik met mijn oren gespitst luister, om maar niets van de muziek te missen.
Verder volgen "Distopia", eveneens een experimenteel nummer met elektro invloeden, dat na korte tijd een terugkerend ritme krijgt, dat voor een dansbaar swingend geheel zorgt en "Decostruzione", begint erg rustig en heeft experimentele invloeden en gaat na 2 minuten over in een verrukkelijke mix van progressieve jazz en krautrock, die swingt als een trein, waarbij stil zitten niet mogelijk is en dit ritme verandert iets na de helft van het nummer tijdelijk in een rustig industrieel stukje muziek, waarna de band na ongeveer 1 minuut weer verder gaat met de mix, waarin Clarissa ook nu weer een puik  stukje saxofoonspel laat horen.

"Tajs!" van Officina F.Lli Seravalle is een heerlijke plaat, waarmee de band me aan hun spannende muziek heeft weten te kluisteren, waarbij ik met gespitste oren heb geluisterd en ik kan iedere liefhebber van elektro, avant-garde, krautrock, experimentele en industriële muziek deze schijf dan ook zeer aanraden.

Review: Officina F.lli Seravalle - Us Frais Cros Fris Fics Secs (Zeit Interference, 2018) (Avant Garde / Elektro / Experimenteel / Industrieel)

De Italiaanse zanger, sologitarist en elektronische geluid manipulator Alessandro Seravalle uit Cervignano Del Friuli, brengt sinds 1993 muziek uit en studeerde tevens af in de filosofie.
Van 1993 tot heden is dat met Garden Wall, waarmee hij 8 albums op diverse labels uitbracht, waarna hij met Genoma in 2010 en 2014 2 albums maakte en tussentijds maakte hij in 2013 met Schwingungen 77 Entertainment een album.
In 2016 verscheen "The Book Of Job" van zijn band Sete via bandcamp, maar ook werd dat jaar onder zijn eigen naam het album "Morfocreazioni I-V" uitgebracht via het Setola Di Maiale label en op 14 november 2017 verscheen zijn CD album "Spielräume" via Zeit Interference (een sublabel van Lizard Records).
In Officina F.lli Seravalle maakte hij samen met zijn broer Gianpietro (elektronica, percussie en soundscapes) het album "Us Frais Cros Fris Figs Secs", dat 5 september 2018 via Zeit Interference, een sub label van Lizard Records, verscheen en vermeldenswaardig is dat Gianpietro ook sinds 2011 in de band Garden Wall actief is.

"Us Frais Cros Fris Figs Secs", dat 9 nummers bevat, start met "Atrofia Del Verbo", waarin een geweldig spannend avant garde voorgeschoteld krijg, dat diverse tempowisselingen en experimentele elementen bevat en gevolgd wordt door "Que Viene El Coco", een swingend experimenteel nummer met jazz en elektro invloeden.
Daarna schotelt Officina F.lli Seravalle me "Buran" voor en hoor ik een experimenteel elektronisch avant garde nummer, dat iets na de helft verandert in een schitterend licht hypnotiserend elektro nummer, waarna "Brevi Apparizioni" volgt en hierin krijg ik een heerlijk swingend drum & base nummer te horen, dat experimenteel begint en elektro en dance invloeden heeft.
In "GW150914" start de muziek dreigend en experimenteel en krijgt na korte tijd meer snelheid, waarbij de drums een hoofdrol speelt, om iets na de helft van het nummer over te gaan in een rustig experimenteel stuk, waar industriële invloeden in zitten en in "In Memoriam: Il Gabo Del Plalanet" begint de muziek met melodische geluiden, die na enkele minuten over gaan in een elektro nummer, dat een eentonig, licht hypnotiserend, ritme heeft.
Dan speelt Officina F.lli Seravalle "Padiglione 6", een uitstekend elektronisch stuk muziek, waarin de elektronische geluiden me aan die van een spelcomputer doen denken en deze krijgen steeds meer een dansbaar ritme, mede door de invloed van de swingende drums en dit wordt gevolgd door "N-A Fost Sa Fie", een fantastisch swingend licht hypnotiserend stuk rock in opposition, waarmee de band me in de ban van hun muziek krijgt en dit verandert op enkele minuten voor het einde in een rustig nummer met lichte industriële invloeden.
Het laatste nummer "Je Fais Semblant D’être Ici", is een industrieel experimenteel nummer met een eentonig ritme, waardoor de muziek licht hypnotiserend wordt.(luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie)

"Us Frais Cros Fris Fics Secs" van Officina F.lli Seravalle staat vol spannende elektronische, experimentele, industriële en elektro muziek, waarmee het duo me van begin tot einde heeft weten te boeien en ik kan liefhebbers van deze genres, deze uitstekende CD dan ook zeer aanraden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl

Review: B-Rain - Echoes From the Undertow (Zeit Interference, 2018) (Elektronisch / Ambient / Film Muziek)

B-Rain is het alias van Davide Guidoni - drums, percussie, keyboards, noise en samplers uit Bergamo, Italië, die samen met Alfio Costa (mellotron, piano, noise en samplers) onder de naam Daal albums uit brengt en tevens in diverse andere bands actief is.
Het duo bracht hun debuut album op 1 januari 2009 uit, getiteld "Disorganicorigami" en deze werd gevolgd door: "Destruktive Actions Affect Livings"(CD, 1 januari 2011), "Dodecahedron" (CD, 1 mei 2012), "Echoes" (Digitale Download, 15 oktober 2014), "The Call Of The Witches" (Digitale Download, 16 oktober 2014), "Echoes Of The Falling Stars" (Digitale Download, 16 oktober 2014), "Echoes Of The Drastic Navels" (CD, 1 december 2014), "Decalogue Of Darkness" (CD, 8 oktober 2018) en "Navels Falling Into A Living Origami" (CD, 8 oktober 2018) en tegelijk met deze 2 laatste uitgaven verscheen ook "Echoes From the Undertow", het solo album van Davide Guidoni, dat onder de naam B-Rain opgenomen werd en door Zeit Interference Records op CD uitgebracht werd.
Hierop wordt hij bijgestaan door gast muzikanten: Roberto Vitelli - sologitaar en akoestische gitaar (2 nummers), Salvatore Lazzara - sologitaar en akoestische gitaar (2 nummers), Vincenzo Zitello - viool en cello (3 nummers), Steve Unruh - elektrische viool en dwarsfluit (1 nummer), Luca Pietropaoli - trompet (1 nummer) en Alfio Costa - keyboards (2 nummers).

"Echoes From the Undertow", dat 7 nummers bevat, start met "Far From The Madding Crowd", waarin ik een prachtig rustig stukje piano muziek voorgeschoteld krijg, dat gevolgd wordt door "Lakeshore", een schitterende mix van elektronische muziek, ambient en een hypnotiserend ritme met lichte krautrock en progressieve invloeden, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en halverwege dreigend wordt.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna hoor ik "Overwhelming" en laat het duo me genieten van een traag dreigend experimenteel progressief rock nummer, waarna het titel nummer "Echoes From the Undertow" te horen is en er een mix van smooth jazz, ambient en progressieve muziek volgt en ook daarin ligt het tempo niet al te hoog.
In "The Cold Time Of Solitude" zet B-Rain me heerlijk melodisch elektronisch nummer voor met een licht hypnotiserend drums ritme, waar een trieste ondertoon in zit en in het iets meer dan 20 minuten durende "Descending Mist" hoor ik het duo een fantastisch avant garde nummer in een rustig tempo spelen, dat lichtelijk dreigend klinkt, een hypnotiserend drums ritme heeft, film muziek en ambient invloeden bevat.
Het laatste nummer heet "Homeward Bound" en daarin schotelt het duo me een geweldig mooi rustig melodisch ambient nummer voor, waar klassieke invloeden in zitten.

"Echoes From the Undertow" van B-Rain is een uitstekende rustige plaat, waarmee het duo me van begin tot einde heeft weten te boeien en ik kan deze schijf dan ook aanbevelen aan elke liefhebber van ambient en elektronische muziek, maar ook aan hen, die van heerlijke rustige muziek houden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl

Review: Alessandro Seravalle - Spielräume (Zeit Interference, 2017) (Elektronisch / Avant Garde)

De Italiaanse zanger, sologitarist en elektronische geluid manipulator Alessandro Seravalle uit Cervignano Del Friuli, brengt sinds 1993 muziek uit en studeerde tevens af in de filosofie.
Van 1993 tot 2011 was dat met Garden Wall, waarmee hij 8 albums op diverse labels uitbracht, waarna hij met Genoma in 2010 en 2014 2 albums maakte en tussentijds maakte hij in 2013 met Schwingungen 77 Entertainment een album.
In 2016 verscheen "The Book Of Job" van zijn band Sete via bandcamp, maar ook werd dat jaar onder zijn eigen naam het album "Morfocreazioni I-V" uitgebracht via het Setola Di Maiale label en op 14 november 2017 verscheen zijn CD album "Spielräume" via Zeit Interference (een sublabel van Lizard REcords).

Het album, dat 6 nummers bevat, start met "Spielraum I", waarin ik een heerlijk eentonig elektronisch avant garde nummer voorgeschoteld krijg, met de tekst "Hello, Hello", dat gevolgd wordt door "Spielraum II" en daarin hoor ik gedurende anderhalve minuut een vrouwenstem, die de woorden "Kill Me By Night" spreekt en dit wordt ondersteund door een eentonig geluid, waarna er een korte pauze volgt, die na 10 seconden opgeheven wordt en het nummer weer verder gaat, waarbij Alessandro een hypnotserende synthesizertoon speelt, terwijl de vrouw de woorden blijft herhalen.
Daarna volgt "Spielraum III", dat de woorden "Afraid" bevat en eveneens met elektronische avant garde gepaard gaat (luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie), waarna "Spielraum IV" volgt en Alessandro me opnieuw elektronische geluiden voorzet en hierin zit de tekst "Kill Me" verwerkt.
In "Spielraum V" verolgt hij zijn ingeslagen weg en krijg ik de tekst "I'm Sorry" te horen, die door vrij zware en experimentele klanken begeleid wordt en in "Spielraum VI" is dat "Those Affect To That, Damn" en ook in dit nummer speelt hij weer een eentonig elektronisch ritme.

"Spielräume" van Alessandro Seravalle is een niet alledaagse plaat, die vrij moeilijk toegankelijke muziek bevat, die zeker niet bij iedereen in de smaak zal vallen, maar zij, die de moeite nemen, om deze schijf eens te gaan beluisteren, zullen dit werk waarschijnlijk wel op waarde weten te schatten.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl

Review: Genoma - Silenzioso (Zeit Interference, 2014) (Experimenteel)

Alessandro Seravalle uit Cervignano del Friuli, Italië, die afstudeerde in filosofie, is meer dan 20 jaar actief als componist en performer, waarbij enkele van zijn composities op 2 verschillende edities van het prestigieuze Luigi Nono Contemporary Music Festival te Trieste voor het eerst werden opgevoerd.
Als leider van de avant-garde progressieve rock band Garden Wall, kreeg hij eind jaren 90 het idee om muziek te gaan maken, die geïnspireerd was op het minimalisme, de Duitse "kosmische" muziek, de post-techno ambient en sample technieken en het resultaat daarvan is de CD "Silenzioso", die hij onder de naam Genoma maakte en via het Zeit Interference in 2014 uitbracht.
Ook maakte hij samen met Andrea Massaria en Enrico Merlin radicale improvisatie, in een gitaar trio, die aan elektronische sub stratums gewijd is en deze werd door het wel bekende avant-garde label Setola di Maiale uitgebracht.
Tevens werkte hij met Andrea Massaria in Progetto Film samen met een van de godfathers van de Italiaanse avant-garde scene, de trombonist tuba speler Giancarlo Schiaffini (Luigi Nono, Giacinto Scelsi, John Cage en vele anderen), waarbij ze live optraden bij films van historische en moderne avant-garde filmmakers en in het visuele dance musical experiment, genaamd "Agrapha Dogmata", werkte hij samen met cello speler/zanger Mariano Bulligan, danseres Laura Della Longa en de visuele artiest Luigina Tusini.

Op de cD "Silenzioso", van zijn solo project Genoma, bespeelt hij op de 9 composities alle instrumenten zelf en het eerste nummer, dat ik te horen krijg, is "Ruminando Pensieri Viscosi (Guido Piovene)" en hierin krijg ik een zeer experimenteel stuk elektronische muziek te horen, waar diverse korte onderbrekingen in zitten en de tonen variëren van zeer hoog tot laag.
Daarna hoor ik "Horror Vacui (I Cervello)", een heerlijk licht hypnotiserend krautrock nummer met experimentele invloeden en dit wordt gevolgd door "Interfaccia", waarin ik opnieuw een erg experimenteel nummer voorgezet krijg, dat deze keer bijna helemaal bestaat uit één langgerekte indringende toon.
Dan volgt "Into The Trees" en hierin zijn elektronische vogelgeluiden te horen, die vergezeld gaan van een soort kreunende oerwoud geluiden, waarna Genoma vervolgt met "Secondo Principio" en ook dit is weer zo'n experimenteel elektronisch nummer, waar van alles in te beleven valt en een gesproken tekst tussendoor te horen is, die zo nu en dan heftig over komt.
In "Simulacrum" is eveneens een gesproken tekst tussen de experinetele geluiden, waaronder vogel- en klokkengeluiden, door te horen en in "...E Intanto Fugge Questo Rea Tempo ..." zet Genoma me een uitstekend experimenteel nummer voor met gesproken tekst, dat een doordringend en intrigerend ritme bevat en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
Vervolgens schotelt hij me "Toni Di Ottoni (To Anthony Braxton)" voor en daarin krijg ik een licht hypnotiserend experimenteel elektronisch nummer te horen, waarin de eerste 2 minuten op een soort elektronische accordeon gespeeld lijken te worden en vervolgd worden met saxofoon, elektronica en percussie geluiden, die in een vrij hoog tempo mijn gehoorgang binnen dringen en me in een staat van ontreddering brengen, om na enkele minuten opnieuw te veranderen en ik opnieuw een licht hypnotiserend eentonig elektronisch ritme te horen krijg, dat vergezeld gaat van allerlei bijgeluiden.
In het laatste nummer, dat "Unheimlich" heet, laat hij me een kakofonie aan geluiden horen, waardoor er chaos in mijn hoofd ontstaat, die aan het einde van het nummer met de muziek verdwijnt en ik me een stuk rustiger voel.

"Silenzioso" van Genoma bevat 9 zeer experimentele nummers, die eind jaren 60, begin jaren 70 gemaakt hadden kunnen zijn en me doen denken aan de muziek van Zweistein en ik kan deze CD dan ook aanraden aan iedereen, die het experiment niet schuwt.