zondag 16 januari 2022

Review: Endless Dive - A Brief History Of A Kind Human (Luik Music, 2022) (Post-Rock)

Endless Dive uit Brussel en Tournai (Doornik), België, werd in september 2015 opgericht en bestaat uit: Nathan Mondez — drums, Elie Pauwels — basgitaar, Pierre Vvl — sologitaar en synthesizer en Nathan Bonnet — sologitaar.
De band bracht hun debuut EP "Endless Dive" als CD en digitale download op 21 november 2016 uit, waarna hun debuut album "Falltime" op 18 januari 2019 volgde als 2LP, als CD en als digitale download en deze wordt op 11 februari 2022 gevolgd door het album "A Brief History Of A Kind Human", dat als LP op zilverkleurig vinyl met een 12 pagina's tellend boekje, als CD en als digitale download verschijnt via Luik Music en 9 nummers bevat.

Het album begint met "Blurred", waarin Endless Dive een mooi post-rock nummer met een gemiddeld tempo, dat melodisch invloeden heeft, iets heftiger wordt en tempowisselingen bevat en gevolgd wordt door het titel nummer "A Brief History Of A Kind Human", een schitterend uptempo nummer, dat swingt en iets over de helft van het nummer in een rustig tempo verder gaat.
Daarna volgen "La Cigûe", een uitstekend vrij rustig post-rock nummer met een terugkerend ritme, dat een lichte dreiging uitstraalt, "Elevator To Silence", een mix van post-rock en terugkerende ritmes, die rustig begint maar gaandeweg steeds meer snelheid krijgt en "Ingeborg", een prachtig kort rustig nummer.
In "Archimboldi" zet Endless Dive me een heftig uptempo post-rock nummer, dat na korte tijd iets snelheid verliest en over gaat in een verrukkelijk stuk muziek met een terugkerend ritme en in "Tropique Triste" krijg ik opnieuw zo'n heerlijk nummer te horen, dat tempowisselingen bevat.
Verder volgen nog "The Red Poet", een prima rustig nummer met een terugkerend ritme en "Aurevoir", een nummer, dat in een gemiddeld tempo begint en na korte tijd meer snelheid krijgt, waardoor de muziek gaat swingen.

"A Brief History Of A Kind Human" van Endless Dive staat vol puike post-rock nummer, waar ik vanaf de begin tonen van genoten heb en ik kan iedere liefhebber van deze muziekstijl deze schijf dan ook aanraden.(luister naar 2 nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Smed - Smed (Transubstans Records, 2022) (Stoner)

Smed uit Karlshamn, Zweden, werd in 2019 opgericht en bestaat uit: Eddie Juneskär - drums, Johan Holm - basgitaar, Tom Westberg - sologitaar en Niklas Sjöberg - zang, die onder andere in bands hebben gespeeld, zoals: The Graviators, Nymf, Learn by dying, Demonicus, Trollfnask, Void Commander en Sattmansitter.
Op 18 februari 2022 brengt de band hun debuut album "Smed" uit, dat 9 nummers bevat en dit verschijnt via Transubstans Records als LP op grijs vinyl, als LP op zwart vinyl, als CD en als digitale download.

Het album start met "Starmass", waarin Smed, na een kort rustig psychedelisch begin, een stevige stoner song in een niet al te hoog tempo ten gehore brengt, die een aanstekelijk ritme heeft en gevolgd wordt door "Devil's Tide", een swingende rock song met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo.
Daarna volgen "Queen Of The Goats", eveneens eens stevige stoner song met een gemiddeld tempo (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) , "Flower Smokin' Priest", een heerlijke rock song met een gemiddeld tempo, invloeden van progressieve hardrock en tempowisselingen en "Hal 9000", een puike mix en hardrock en stoner, die tempowisselingen heeft en een aanstekelijk ritme bevat.
In "M.A.D" zet Smed me opnieuw een stevige stoner song in een gemiddeld tempo en tempowisselingen voor en in "Tears III" krijg ik een schitterende rustige song te horen, die aanzet tot schuifelen.
Verder volgen "Heavy Metal The Black And Silver", een hardrock song met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo en "1010 A.D", een uitstekende rock song, die een aanstekelijk ritme heeft.

Het debuut album "Smed" van Smed staat vol stevige stoner songs, die over het algemeen een gemiddeld tempo hebben en de band heeft me dan ook laten genieten van hun prima muziek, die ik liefhebbers van dit genre kan aanraden te gaan beluisteren.




Review: Obsidian Sea - Pathos (Ripple Music, 2022) (Rock)

Obsidian Sea werd in 2009 te Sofia, Bulgarije opgericht en bestaat na een bezettingswisseling tegenwoordig uit: Bozhidar Parvanov - drums, Delyan Karaivanov - basgitaar en achtergrondzang en Anton Avramov - zang en sologitaar.
De band bracht hun digitale debuut single "The Seraph" op 10 november 2011 uit en deze werd op 16 april 2012 gevolgd door het debuut album "Between Two Deserts", dat als CD via Solitude Productions verscheen.
Daarna volgden: "Dreams. Illusions. Obsessions.", (15 april 2015, CD uitgegeven in eigen beheer, cassette via Serpent Eve Records in 2016 als LP verschenen via Nuclear War Now! productions) en "Strangers" (22 maart 2019, LP, CD en digitale download, Ripple Music).
De band brengt hun vierde album "Pathos", waarop 7 nummers staan, op 4 februari 2022 uit als LP in een beperkte oplage van 250 stuks op waterblauw met van binnen mintgroen vinyl, als LP op zwart vinyl, als CD in een beperkte oplage en als digitale download via Ripple Music.

Het album begint met "Lament The Death Of Wonder", waarin Obsidian Sea een geweldig swingend nummer in een gemiddeld tempo ten gehore brengt, die invloeden van de jaren 70 progressieve rock bevat en tempowisselingen heeft en gevolgd wordt door "The Long Drowning", een uitstekende stevige song met een niet al te hoog tempo en een melodisch ritme, die tegen het einde in een sneller tempo wordt gespeeld.
Daarna volgen "Sisters", een heerlijke swingende song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme, dat iets voor het einde door een tempowisseling in een trager tempo over gaat en "Mythos", een swingende uptempo rock song met een terugkerend ritme, die invloeden van de jaren 70 hardrock bands heeft en aanzet tot dansen.
In "The Revenants" zet Obsidian Sea me een puik hardrock nummer voor, dat een gemiddeld tempo heeft en swingt en in "I Love The Woods" laat de band me genieten van een prachtige rock song in een niet al te hoog tempo, die een aanstekelijk ritme heeft.
Als laatste krijg ik "The Meaning Of Shadows" voorgeschoteld en hierin speelt de band een song in een gemiddeld tempo, dat iets over de helft van het nummer meer snelheid en een aanstekelijk dansbaar ritme krijgt.

"Pathos" van Obsidian Sea staat vol schitterende rock songs, waar ik erg van genoten heb en ik raad elke liefhebber van hardrock en rock in het algemeen dan ook aan eens te gaan luisteren naar deze prima plaat.(luister naar 2 nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Usselman - Quaker (Blow Up Records, 2022) (Elektro)

Usselman is het alias van producer multi-instrumentalist Chris Usselman uit Southend, Engeland, die op 6 februari 2020 zijn debuut album "All Fun and Games Until Everyone Goes Blind" via Blow Up Records uitbracht als LP in een beperkte oplage op 180 gram zwart vinyl en als CD en als digitale download.
Op 28 januari 2022 verschijnt de digitale EP "Quaker", waarop 4 nummers staan als uitbreiding van dit album via Blow Up Records als digitale download en deze bevat ook het titel nummer, dat in eerste instantie ook voor de LP bestemd was, maar tot nu toe niet uitgebracht werd. 

DE EP start met 3 nummers van het album, waarvan "Tongue Tied" het eerste is en hierin hoor ik Usselman een swingende elektro song in een gemiddeld tempo ten gehore brengt, die invloeden van new wave heeft en tempowisselingen bevat.
Daarna volgt "Dry", een swingende uptempo mix van elektro en disco, die invloeden van new wave en een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en daarbij is stil zitten geen optie.
In "With The Tides" zet Usselman me opnieuw een geweldige uptempo mix van elektro, new wave en disco voor, die aanzet tot dansen (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en in het titel nummer "Quaker" krijg ik eveneens zo'n swingende uptempo song te horen, die invloeden van disco, elektro en new wave met elkaar verbindt.

"Quaker" van Usselman is een lekker in het gehoor klinkende dansbare EP, die zeker bij liefhebbers van elektro, disco en new wave in de smaak zal vallen en ik raad hen dan ook aan eens naar deze schijf te gaan luisteren.




Review: Salo - From Melmac With Hate (Bigoût Records, 2022) (Punk / Noise Rock)

Salo uit Lyon, Frankrijk bestaat uit: Samy Delabre - drums, Carlotta Fiax - basgitaar en Romano Krang - zang en sologitaar.
Hun debuut album "From Melmac With Hate" waarop 11 nummers staan, verschijnt op 21 januari 2022 als LP op zwart vinyl en als digitale download via Bigoût Records en werd in augustus 2020 door Florian 'Turc Ballou' Lejeune live opgenomen in de Grrrnd Zero Concert Room.

Het album begint met "Guillotine", waarin Salo een heftige swingende uptempo mix van punk en noise rock, die een terugkerend ritme heeft en gevolgd wordt door "Fuel Injected Suicide Machine", een heerlijke uptempo punk song, die aanzet tot dansen en "Algeria", eveneens een swingende uptempo song met een aanstekelijk dansbaar ritme.
Daarna volgen "Jay", een swingende uptempo rock song, "Bring Back Medieval Plague", een uptempo mix van noise en punk, die subtiele tempowisselingen heeft en "Tasmanian Tiger (For Nikita)", een schitterende rock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme.
In "Dick Hunter" zet Salo me een opnieuw zo'n geweldige swingende uptempo song voor, die een dansbaar terugkerend ritme heeft, in "Fakir" krijg ik een fantastische uptempo punk song te horen, waarbij stil zitten geen optie is en in "Speed Missile", een rock song, die ook nu weer in een hoog tempo wordt gespeeld.
Verder volgen "Knee Out", een uitstekende dansbare rock song met tempowisselingen en "Raptors Cult", waarin de band nogmaals een uptempo punk song ten gehore brengt, die subtiele tempowisselingen heeft en een aanstekelijk terugkerend ritme bevat.

"From Melmac With Hate" van Salo is een puike plaat, die vol energieke punk nummers staat, waar ik zeer van genoten heb en ik kan iedere liefhebber van deze muzieksoort deze schijf dan ook van harte aanbevelen.(luister naar 2 nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Big Scenic Nowhere - The Long Morrow (Heavy Psych Sounds, 2022) (Rock)

Big Scenic Nowhere uit Californië, Amerika, bestaat uit: Gary Arce - sologitaar, Bob Balch - basgitaar, Tony Reed - sologitaar, akoestische gitaar, zang, elektrische piano en synthesizer en Bill Stinson - drums.
De band bracht op 31 januari 2020 hun debuut uit met het album "Vision Beyond Horizon" dat als LP en als digitale download verscheen en deze werd gevolgd door de EP "Lavender Blues" (19 oktober 2020, 12" EP, CD en digitale download), "The Long Morrow" (31 oktober 2021, digitaal album met 4 nummers), "The Long Morrow" (7 december 2021 LP en CD met 5 nummers) en "Dying On The Mountain" (7 december 2021, 12" EP en digitale EP).
Het album "The Long Morrow" werd op 14 januari 2022 opnieuw uitgebracht via Heavy Psych Sounds als test persing LP op zwart vinyl in een beperkte oplage van 20 stuks, als LP in een beperkte oplage van 150 stuks op cornetto doorzichtig met groen vinyl, als LP in beperkte oplage van 450 stuks op groen paars geel vinyl, als LP op zwart vinyl en als CD en op dit album wordt de band bijgestaan in het titel nummer door Reeves Gabrels - sologitaar en Per Wiberg - synthesizer.

Het album begint met "Defector (Of Future Days)", waarin Big Scenic Nowhere een rock song in een gemiddeld tempo speelt, die een aanstekelijk ritme bevat, dat aanzet tot beweging.
Daarna volgt "Murder Klipp", een heerlijke rock song met een niet al te hoog tempo, die een terugkerend ritme bevat en na enkele minuten over gaat in een gemiddeld tempo.
In "Lavender Bleu" zet Big Scenic Nowhere me een mooie rock song in een gemiddeld tempo voor, die een aanstekelijk ritme heeft en in "LeDü" krijg ik een swingende rock song te horen, die aanzet tot dansen.
Het laatste nummer is de titel song "The Long Morrow", een bijna 20 minuten durend nummer, dat in een rustig tempo begint, om na korte tijd iets meer snelheid te krijgen en over te gaan in een puike progressieve rock song, die prima gitaarspel bevat, om tegen het einde in een langzaam tempo over te gaan.  

"The Long Morrow" van Big Scenic Nowhere bevat 5 uitstekende rock songs, waarmee de band me vanaf de begin tonen in de ban van hun muziek heeft gehouden en ik kan elke liefhebber van de betere rock deze schijf dan ook van harte aanbevelen.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




zondag 9 januari 2022

Review: Orsak:Oslo - Skimmer / Vemod (Kapitän Platte, 2022) (Post-Rock)

Orsak:Oslo is een band uit Gothenburg, Zweden en Oslo, Noorwegen, die bestaat uit: Christian - sologitaar, Bjarne - keyboards en sologitaar (sinds 2014), Peter - basgitaar (sinds 2016) en Öyvind - drums.
De band bracht hun eerste EP "Torggata Sway" op 1 juli 2014 uit als digitale download en in een beperkte oplage van 200 stuks op 12" vinyl.
Daarna volgden de EP's: "All Will Return" (12 juli 2015, digitale download), "031 Gøteborg" (28 december 2015, dd), "As We Fall" (26 augustus 2016, dd), "Flodvåg)" (10 februari 2017, dd), "You're All Gone" (6 juni 2017, dd), "Tipping Point" (17 november 2017, dd), "Nordstan" (18 mei 2018, dd) en "Ghost Gear" (8 februari 2019, dd).
Op 29 maart 2019 bracht Kapitän Platte het compilatie album "Orsak:Oslo" uit en deze verscheen zowel op CD als op LP en deze werd op 12 juni 2020 gevolgd door de digitale EP "Skimmer" en op 10 december door de digitale EP "Vemod", die 7 januari 2022 samen via Kapitän Platte als LP, als CD en als digitale download verschenen zijn.

Het album, dat 6 nummers bevat, begint met "Passage", waarin Orsak:Oslo een prachtig post-rock nummer met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme speelt en deze wordt gevolgd door het titel nummer "Skimmer", een mooi vrij rustig nummer met een terugkerend ritme en melodische invloeden.
Daarna volgen "Cloudburst", een geweldig nummer met een niet al te hoog tempo, die een lichte duistere atmosfeer oproept en het titel nummer "Vemod", een fantastisch nummer met een vrij rustig tempo en een zwaarmoedig terugkerend ritme.
In "Mod Amerika" schotelt Orsak:Oslo me een heerlijk stuk muziek voor met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme, dat aanzet tot dansen en in "Bottom Bound" krijg ik een verrukkelijk swingend post-rock nummer met een terugkerend ritme en enkele tempowisselingen te horen, waarbij stil zitten geen optie is.

"Skimmer" / "Vemod" van Orsak:Oslo bevat uitstekende post-rock muziek, waar ik vanaf de begin tonen van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van dit genre dan ook aan deze schijf eens te gaan beluisteren.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)



 

Review: The Hobbit House Collective - The Hobbit House Collective (Fruits De Mer Records, 2022) (Progressieve Rock)

The Hobbit House Collective uit Bristol en Devon, Engeland is een collectief, dat bestaat uit: Crystal Jacqueline, The Honey Pot, Icarus Peel's Acid Reign en The Locker Room Cowboys, die allemaal met een nummer op een dubbele 7" single staan, die op 30 januari 2022 via Fruits De Mer Records wordt uitgebracht.

De eerste single begint met de Led Zeppelin cover "Battle Of Evermore", waarin Crystal Jacqueline met medewerking van Darryl Way van Curved Air een schitterende uitvoering van dit nummer laat horen, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld en een aanstekelijk terugkerend ritme heeft en tempowisselingen bevat en gevolgd wordt door "Ramble On" (Led Zeppelin), die door The Honey Pot wordt vertolkt en hierin krijg ik een fantastische rustige song voorgeschoteld, die subtiele tempowisselingen heeft.
Single 2 start met Icarus Peel's Acid Reign, die het instrumentale Fleetwood Mac nummer "The Chain" ten gehore brengt en dit is wederom een geweldige uitvoering, die tempowisselingen bevat, een aanstekelijk ritme heeft en swingt, waarna het de beurt is voor The Locker Room Cowboys, die het door Icarus Peel geschreven "Wolfgang Does The Nurburgring" speelt en ik een puik swingend progressief rock nummer te horen krijg, dat subtiele tempowisselingen bevat en aanzet tot dansen.(luister naar een gedeelte van dit nummer via de youtube link onder de recensie)

"The Hobbit House Collective" van The Hobbit House Collective bevat 4 verrukkelijke nummers, die me als muziek in de oren klinken en ik kan elke liefhebber van progressieve rock deze dubbele 7"single dan ook zeer sterk aanraden.




Review: The Universe Is An Ocean - The Universe Is An Ocean (Addicted Label / The Swamp Records, 2021) (Elektronisch, Trance)

The Universe Is An Ocean uit Boedapest, Hongarije is het alias van Balázs Söptei — solo- en basgitaar, zang, keyboards en programmering.
Op 24 december 2021 bracht hij het 42 minuten durende nummer "The Universe Is An Ocean" als CD via Swamp Records en als cassette en als digitale download via Addicted Label uit.

In "The Universe Is An Ocean" schotelt The Universe Is An Ocean me een fantastisch stuk muziek in een niet al te hoog tempo voor, waarin elektronische invloeden van industriële muziek, psychedelische muziek, spacerock en drones met elkaar verbonden worden, zodat er een licht hypnotiserend effect verkregen wordt en ik in een lichte trance en in een ontspannen toestand raak.

"The Universe Is An Ocean" van The Universe Is An Ocean is één grote lange trip, waarin ik vanaf de begin tonen in terecht ben gekomen en ik kan elke muziekliefhebber deze meesterlijke schijf dan ook zeer aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Tír na nÓg - Live 1970-71 (Mega Dodo Records, 2022) (Folk)

De band Tír na nÓg (land van eeuwige jeugd) ontstond in 1969 te Dublin, Ierland, toen het duo Sonny Condell - gitaar en Leo O'Kelly - gitaar ging samen spelen.
Na enige tijd samen gespeeld te hebben ging het duo de studio in om diverse eigen songs plus enkele covers van onder andere Donovan, Bob Dylan, Leonard Cohen en Simon And Garfunkel, als hun demo op te nemen.
Ook speelden ze deze nummers live, maar het zou tot 1999 duren voordat deze te horen waren via de CD "In The Morning".
In mei 1970 kwamen Sonny en Leo in Londen terecht, waar ze bij een vriendin onderdak vonden en een opname technicus vonden, die hen gratis gebruik liet maken van de West End jingle studio om een nieuwe demo op te nemen.
Ze gingen met hun nieuwe demo naar Island Records, maar die weigerde de band een contract, waarna ze bij het Chrysalis label meer succes hadden.
Chrysalis bood ze, na het zien van het duo (imago speelde ook een grote rol) en beluisteren van hun muziek, onmiddellijk een contract aan.
Tír na nÓg begon in folk clubs in Londen op te treden, waar ze al snel een gedegen reputatie op bouwden, terwijl Chrysalis grotere concerten  rond Groot Brittannië en in het buitenland voor ze organiseerde.
In oktober dat jaar speelden ze in the Royal Albert Hall met Jethro Tull, als deel van een Britse en Europese tournee en ook verscheen dat jaar hun debuut single "I'm Happy To Be (On This Mountain)" / "Let My Love Grow" via het Chryslais label, die in de onderste regionen van de hitparade terecht kwam.
Het duo speelde in de jaren er na onder andere met Richard and Linda Thompson, Supertramp, Jasper Carrott, Procul Harum, The Who, The Velvet Underground, Hawkwind, Elton John, Roxy Music, T.Rex en Cat Stevens, om er maar enkelen te noemen.
Vervolgens verscheen het nummer "Our Love Will Not Decay" op de 2LP "El Pea", die via Island Records verscheen met daarop verder nog Jethro Tull, Nick Drake, Traffic, Emerson, Lake & Palmer, The Incredible String Band, Cat Stevens, Fairport Connvention en anderen.
Enkele maanden later bracht Chrysalis het eerste album van Tír Na Nóg met gelijknamige titel uit, die in de Livingstone Studios te Barnet was opgenomen en geproduceerd was door de legendarische folk producer Bill Leader.
Melody Maker was zo verrukt door de muziek van de band, dat ze het tot album van de maand bombardeerden, waarna diverse radio stations hen uitnodigden.
Daaronder waren optredens bij John Peel en Alan Freeman, maar ook bij Bob Harris en Kid Jensen.
Sonny en Leo gingen opnieuw de studios in om nieuw materiaal op te nemen en deze keer deden ze dat in de Morgan Studios te Willesden, waar ze Paul McCartney tegen het lijf liepen, die in dezelfde studio's bezig was met de opnamen van een Wings LP en ook Cat Stevens, waar ze recentelijk mee hadden getoerd, was daar bezig zijn album "Catch Bull at Four" op te nemen.
Het duo nam hun LP "A Tear and a Smile" op, die in 1972 uitgebracht werd, met behulp van Larry Steele en Barry De Souza, die de aanvullende instrumenten bespeelden en in 1972 verschenen ook de singles "Bluebottle Stew" / "Come and See the Show" en "The Lady I Love" / "Heidi".
Hun derde album "Strong in the Sun", die door Procul Harum organist Matthew Fisher was geproduceerd, verscheen in 1973, evenals hun volgende single "Strong in the Sun" / "The Mountain and I".
Het was de bedoeling dat Paul McCartney hun nieuwe single "Spotlight", waarop Mike Giles drums speelde, zou gaan producen, maar deze werd nooit uitgebracht.
Nadat hun label Chrysalis de band in 1974 onverschillig behandelde, keerden Sonny en Leo terug naar Ierland, waar ieder zijn eigen weg ging en de band dus ophield te bestaan.
In 1985 werd de band opnieuw opgericht en kwam de single "Love Is Like a Violin" / "Daisy Lady" via hun eigen Tír na nÓg label uit.
Daarna verschenen de live albums "Hibernian" (2000) een live optreden te Birmingham uit 1995, "Spotlight" (2001) met nummers van de originele John Peel radio sessies uit 1972/1973 en "Live at Sirius" (2010) opgenomen in de Sirius Arts Centre in Cobh te Cork, maar ook verscheen de dubbel LP "A Tear and a Smile" / "Strong in the Sun" in 2004 op de markt.
Het Fruits De Mer label bracht op 31 mei 2014 de 7" EP "I Have Known Love" in een gelimiteerde oplage op gekleurd vinyl op de markt en deze wordt 7 september 2015 gevolgd door de 7" single "Ricochet" / "Tir na nÓg (Live)", die in een beperkte oplage gekleurd vinyl verschijnt en een uitvouwbare poster bevat, waarbij nog opgemerkt kan worden, dat er geen CD's en/of downloads van de single gemaakt zullen worden, op enkele promo's na.
Ook de LP "The Dark Dance", die op 24 mei 2015 in The Half Moon, te Putney, Engeland, tijdens het "Games For May" festival van Mega Dodo Records en Fruits De Mer records door de band gelanceerd werd, is in 2015 door het Fruits De Mer Records label op vinyl uitgebracht.
Van de opnamen, die in 2015 tijdens het optreden in The Half Moon gemaakt zijn, verscheen 6 juni 2016 het album "Live At The Half Moon" via het Mega Dodo Records label en deze werd in een beperkte oplage als 2LP van 250 stuks op groen vinyl geperst, die alleen via de website www.megadodo.co.uk te verkrijgen was, maar ook werden er van de 2LP 250 stuks op 180 gram zwart vinyl uitgebracht.
Tevens verscheen het album op CD en als download en daarop zijn 10 nummers te beluisteren, terwijl er op de 2LP slechts 9 nummers staan.
Op 12 mei 2018 speelde de band in de King Arthur Club te Glastonbury, om de tiende verjaardag van Fruits De Mer Records te vieren en ter gelegenheid daarvan heeft de band de 7" single "Columbine" / "Hall Of Fame" opgenomen, die tijdens het optreden verkocht werd en deze verscheen in een zeer beperkte oplage van 90 stuks.
Op 28 januari 2022 brengt Mega Dodo Records hun album "Live 1970-71" uit, waarop 18 nummers staan en dit verschijnt als CD en als digitale download.

Het album begint met "Let My Love Grow", waarin Tír na nÓg een mooie rustige folk song ten gehore brengt, die gevolgd wordt door "Daisy Lady", eveneens zo'n prachtige song, die in een niet al te hoog tempo wordt gespeeld, "Mill Pond", een rustige song met uitstekende samenzang en tempowisselingen.
Daarna volgen "Looking Up", een heerlijke song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme, "Time Is Like A Promise", een rustige song, de cover van het door Joni Mitchell geschreven nummer "Woodstock", een eigen uitvoering met subtiele tempowisselingen, "I'm Happy To Be (On This Mountain)", een prima song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar nummer en "Daisy Lady", een goede versie van dit nummer, dat enkele tempowisselingen heeft.
In "Tír na nÓg" zet Tír na nÓg me een geweldige licht psychedelische folk song met een vrij rustig tempo, in "Boat Song" krijg ik weer een rustige song te horen,
in "Aberdeen Angus" laat het duo me genieten een puike song met een aanstekelijk ritme en een gemiddeld tempo en in "Looking Up" schotelt Tír na nÓg een geweldige swingende psychedelische uitvoering van dit nummer voor, die een aanstekelijk ritme heeft, een terugkerend ritme bevat en een stuk beter klinkt dan de vorige versie.
Dan volgen "Mariner Blues", een vrij rustige folk song, een derde uitvoering van "Daisy Lady", die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld en aanstekelijk klinkt en "Live A Day", een prachtige rustige folk song.
Verder hoor ik de Bob Dylan cover "Maggies Farm", een fantastische licht psychedelische folk song met een gemiddeld tempo, die swingt als een trein, "Tír na nÓg", een psychedelische folk song, die in niet al te hoog tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en "Dante", een prima song met een vrij rustig tempo en een aanstekelijk ritme.

"Live 1970-71" van Tír na nÓg bevat 18 schitterende folk songs, waaronder de juweeltjes "Tír na nÓg", "Looking Up" (tweede uitvoering) en "Maggies Farm" en ik kan deze schijf dan ook aanraden aan elke liefhebber van folk muziek.(luister naar enkele nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Cross And Keeling - October Is Marigold - Electric Chamber Music Vol.3 (Noisy Records, 2021) (Improvisatie / Progressief)

David Cross (ex King Crimson) - elektrische viool, Zeta jazz viool en violetta en de componist van klassieke muziek Andrew Keeling - dwarsfluit, keyboards en sologitaar uit Londen, Engeland brachten hun eerste album voor Noisy Records, het label van David Cross, in 2009 uit, getiteld "English Sun", waarna het duo diverse optredens deed en nieuwe opnames maakte voor een volgend album.
Deze opnames bleven echter liggen tot 2020, waarna het tweetal verder ging met het maken van nieuwe nummers en het resultaat is het album "October Is Marigold - Electric Chamber Music Vol.3", dat als CD via Noisy Records is uitgebracht op 3 december 2021 en 9 nummers bevat.

Het album start met "Marigold 1", waarin Cross And Keeling een kort stuk improvisatie in een traag tempo speelt, dat gedomineerd wordt door piano en cello en dit wordt gevolgd door "Kingfisher", een uitstekend nummer, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en invloeden van soundtracks en Japanse volksmuziek heeft.
Daarna volgen het titel nummer "October Is Marigold", een schitterend rustig nummer met progressieve invloeden van kamer muziek en improvisatie, dat een terugkerend ritme bevat (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en "Strong As A Mountain Lion", een fantastisch stuk geïmproviseerde muziek met progressieve invloeden en tempowisselingen, dat bij tijd en wijle melancholisch klinkt.
In "Marigold 2" zet Cross And Keeling me een prachtig enigszins triest klinkend nummer voor, waarin de piano en viool de hoofdrol spelen en in "Ever Nearer" krijg ik een geweldig vrij rustig nummer te horen, dat een aanstekelijk terugkerend ritme heeft en lichte Oosterse invloeden bevat.
Vervolgens hoor ik "Marigold 3", een zwaar traag nummer van cello en piano, "The Spiking Darts That Were Trees", eveneens een verrukkelijk duister stuk muziek met een terugkerend ritme, dit een dreigende sfeer oproept en "The Dark Edge Of Desire And Marigold 4", een uitstekend zwaar dreigend en duister nummer met een traag tempo, dat een post apocalyptisch beeld oproept van een wereld, die ten onder gaat.

"October Is Marigold" van Cross And Keeling is een niet alledaagse CD, die vol langzame nummers staat, die gedomineerd worden door de viool en piano en invloeden van improvisatie, kamer en progressieve muziek bevatten en hiermee heeft het duo me enorm laten genieten en ik kan iedere liefhebber van één of meerdere genres deze schijf dan ook van harte aanbevelen.




Review: Sky Cries Mary - Wandering In The Vastness (Trail Records, 2022) (Psychedelische Progressieve Rock)

Sky Cries Mary uit Seattle, Amerika, werd eind 1980 opgericht en bestaat, na diverse bandbezettingswisselingen, tegenwoordig uit: Roderick Wolgamott - zang, Debra Reese - zang, Ben Ireland - drums en synthesizer, Curt Eckman - basgitaar, Kevin Whitworth - sologitaar en Jack Endino - sologitaar. 
De band bracht hun debuut album "Until the Grinders Cease" in 1989 uit via Lively Art/New Rose Records en deze werd in 1999 her uitgebracht door World Domination Recordings.
Daarna volgden: "Don't Eat The Dirt..." (Lively Art/New Rose Records, 1990), "Exit At The Axis" (World Domination Recordings/Capitol Records, 1992), "A Return To The Inner Experience" (World Domination Recordings/Capitol Records, 1993), "This Timeless Turning" (World Domination Recordings/Capitol Records, 1993), "Moonbathing On Sleeping Leaves" (Warner Bros.Records, 1997), "Fresh Fruits For The Liberation" (Warner Bros.Records, 1998) en "Seeds" (Collective Fruit Records, 1999), waarna de band in 1999 uit elkaar ging, om in 2004 her opgericht te worden en de volgende albums verschenen: "Here And Now" (Hoodooh Music, 2005), "Small Town" (Hoodooh Music, 2007), "Space Between The Drops" (Trail Records, 2009), "Taking The Stage: 1997-2005" (Trail Records, 2011), "Thieves And Sirens" (821440 Records DK2, 2017 digitaal, 2018 LP, CD) en "Secrets Of A Red Planet" (Trail Records, 2020).
Ook verschenen er een aantal singles van de band in de loop der jaren en werden de nummers "The Elephant Song", "Shipwrecked" en "Cornerman" respectievelijk gebruikt in de films "The Harvest", "Tank Girl" en "Higher Learning".
Op 22 januari 2022 verschijnt hun 13e album "Wandering In The Vastness", dat 12 nummers bevat, via Trail Records als CD en als digitale download en deze uitgaven worden in het voorjaar gevolgd door de LP.

Het album begint met "Crystal Gazing", waarin Sky Cries Mary een fantastische swingende uptempo progressieve rock song ten gehore brengt, die een terugkerend ritme heeft en tot beweging aanzet en gevolgd wordt door "L Train", een schitterende licht psychedelische song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme en "Red Red Fox", een geweldige langzame psychedelische progressieve rock song met ruimtelijke invloeden en een licht hypnotiserend terugkerend ritme.
Daarna volgen "Can't Find The Time", een heerlijke uptempo rock song met een aanstekelijk dansbaar ritme en tempowisselingen, "Chaos At The Port", een puike vrij trage psychedelische song met een terugkerend ritme, "Bright Biggest Eye", een lekker in het gehoor klinkende rock song met een terugkerend dansbaar ritme, dat naadloos doorloopt in "The Dolmen", een psychedelisch stuk muziek met Oosterse invloeden.
In "Jodo" zet Sky Cries Mary me een kort, maar zeer psychedelisch nummer voor, in "Bridge Sleepers" krijg ik een dansbare uptempo powerrock song te horen en in "Rag Metal Machine" laat de band me genieten van een verrukkelijk nummer met Oosterse invloeden, dat zeer psychedelisch klinkt.
Verder volgen "A Lonely Deer" en hierin speelt de band een prima psychedelische song in een gemiddeld tempo en "Dream Yourself To Sleep", eveneens weer zo'n fantastische psychedelische song met een niet al te hoog tempo, die Oosterse invloeden bevat.

"Wandering In The Vastness" van Sky Cries Mary staat vol geweldige psychedelische nummers, waarmee de band me van begin tot einde in de ban van hun muziek heeft gehouden en ik kan iedere liefhebber van deze muzieksoort deze meesterlijke schijf dan ook zeer aanbevelen.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




zondag 2 januari 2022

Review: King Bastard - It Came From The Void (Eigen Beheer, 2022) (Stoner)

King Bastard uit Stoney Brook, New York, Amerika, werd in 2018 opgericht en bestaat uit: Matt Ryan — drums en percussie, Arthur Erb — basgitaar, Mike Verni — sologitaar en Isabel Guido — synthesizer, saxofoon en zang.
Nadat de band enkele demo's had gemaakt, waaronder het digitale nummer "Psychosis (In A Vacuum)", dat 15 januari 2021 verscheen, ging de band de studio in om hun debuut album "It Came From The Void" op te nemen en deze wordt op 14 januari 2022 uitgebracht als CD en als digitale download in eigen beheer en hierop kregen ze medewerking van Dylan Hutchins - viool en Andrew Weiss - altviool.

Het album, dat 6 nummers bevat start met "From Hell To Horizon", waarin King Bastard een heerlijk stevig instrumentaal rock nummer in een gemiddeld tempo speelt, dat gevolgd wordt door "Kepler 452b", een uitstekend zwaar vrij traag stoner nummer met een gesproken tekst.
Daarna volgen "Psychosis (In A Vacuum)", een heftige doom song, die tempowisselingen heeft en onverstaanbare geschreeuwde zang, waardoor ik in een soort psychose kom en "Bury The Survivors/Ashes To Ashes", een vrij traag stoner nummer met melodische invloeden, een gesproken tekst en tempowisselingen.
In "Blackhole Viscera" zet King Bastard me een stevig stoner nummer in een gemiddeld tempo voor, dat acid rock invloeden bevat en tempowisselingen heeft en in "Succumb To The Void" laat de band me genieten van een geweldig nummer met een gemiddeld tempo, dat een licht hypnotiserend terugkerend ritme heeft en na 5 minuten over gaat in een eentonig geluid, dat een minuut voor het einde gesproken tekst en mooie rustige muziek bevat.

"It Came From The Void" van King Bastard is een puike CD, die uitstekende stoner muziek bevat, waar ik erg van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van deze muzieksoort dan ook aan eens naar deze schijf te gaan luisteren, om misschien wel tot dezelfde conclusie te komen als ik.(luister naar 2 nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Various Artists - Dominance And Submission: A Tribute To Blue Öyster Cult (Ripple Music, 2022) (Hardrock)

De overleden drummer Steve Hanford (The Skull, Ape Machine en Poison) had, samen met sologitarist Ian Watts (Ape Machine) het plan opgevat om een all-star tribuut album met de muziek van Blue Öster Cult op te nemen.
Ze vroegen diverse bands om aan dit project mee te werken en het resultaat is het album "Dominance and Submission: A Tribute To Blue Öyster Cult", dat als 2LP, als CD en als digitale download op 14 januari 2022 via Ripple Music verschijnt.

Het album, dat 13 nummers bevat, begint op kant 1 met "ME 262", waarin Mondo Machine een schitterende uptempo rock song ten gehore brengt, die swingt enkele tempowisselingen heeft en aanzet tot dansen en deze wordt gevolgd door "Flaming Telepaths" (Great Electric Quest), een mooie rock met een gemiddeld tempo, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft, "Dominance And Submission" (Cosmo-Daemonic Telegraph Company feat. Mark Lanegan, Nick Oliveri en Sam Coomes), een heerlijke uptempo song met diverse tempowisselingen, die een terugkerend ritme heeft en "Godzilla" (Howling Giant feat. Bob Balch), een zware hardrock song met een gemiddeld tempo en spacerock invloeden, die halverwege tijdelijk in een trager tempo over gaat, om dan weer terug te keren in het begin tempo.
Daarna volgen de nummers van kant 2, die beginnen met "Transmaniacon MC" (Tony Reed met Thee Slayer Hippy), een fantastische swingende uptempo rock song met een aanstekelijk terugkerend ritme, "Wings Wetted Down" (IT feat. Andrea Vidal en Billy Anderson), een fantastische licht psychedelische rock song met een gemiddeld tempo  en acid rock invloeden, die swingt en "Tattoo Vampire" (Mondo Generator met Thee Slayer Hippy), een geweldige uptempo rock song met een terugkerend ritme, die swingt als een trein.
In "Veteran Of The Psychic Wars" zet Ape Machine me een verrukkelijke song in een niet al te hoog tempo voor en in "Cities On Flame With Rock And Roll" (Zeke feat. Jeff Matz) krijg ik een puike uitvoering met een gemiddeld tempo van dit uptempo nummer te horen, die subtiele tempowisselingen heeft.
Dan hoor ik de nummers van Kant 3, waarvan "Stairway To The Stars" door War Cloud feat. Janiece Gonzalez het eerste is en hierin speelt de band een uitstekende hardrock song met een gemiddeld tempo en een een terugkerend ritme, tempowisselingen en een aanstekelijk dansbaar ritme en in "Fireworks" (Year Of The Cobra met Thee Slayer Hippy) hoor ik de band een prima rock song met een gemiddeld tempo spelen.
Verder volgen "7 Screaming Diz-Busters" van Fetish, een stevige hardrock song met metal invloeden, die tempowisselingen heeft en "(Don't Fear) The Reaper" van Spindrift, een schitterende uitvoering van deze song, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld, een aanstekelijk dansbaar ritme bevat en iets na de helft psychedelisch wordt.

"Dominance And Submission: A Tribute To Blue Öyster Cult" van Various Artists bevat uitstekende covers van de nummers van Blue Öyster Cult en ik kan deze schijf dan ook aan elke liefhebber van hardrock aanraden.(luister naar 2 nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: The Senior Service feat. Rachel Lowrie - A Little More Time With (Damaged Goods Records, 2022) (Beat)

The Senior Service is een band uit Rochester, Kent, Engeland, die in 2015 werd opgericht en bestaat uit: Graham N. Day - sologitaar, Darryl R. Hartley - basgitaar, Jonathan P. Barker - Hammond orgel en piano en Wolf D. Howard - drums en percussie.
De bandleden waren allen sinds de begin jaren 80 actief in de Medway garage beat scene en speelden in bands als: The Prisoners, Thee Mighty Caesars, Thee Masonics, James Taylor Quartet en The Buff Medways.
De band bracht hun debuut single "Depth Charge" / "Hall Of Mirrors" in januari 2016 via Damaged Goods Records uit op 7" vinyl en als promo op CDr en deze werd dat zelfde jaar (september) gevolgd door het album "The Girl In The Glass Case", dat op zowel CD als op LP verscheen via Damaged Goods Records.
Op 26 januari 2018 verscheen de 7" vinyl single "Slingshot" / "Find And Seek" in een beperkte oplage als voorloper van hun nieuwe album "King Cobra", dat 27 april 2018 op LP, CD en als digitale download door Damaged Goods Records werd uitgebracht en dit label brengt op 14 januari 2022 de 10" mini LP "A Little More Time With" uit, waarop 6 nummers staan, van The Senior Service feat. Rachel Lowrie.

Het album begint met "Everyone's Stranger Than Me", waarin The Senior Service feat. Rachel Lowrie een prachtige beat song, met een vrij rustig tempo, in jaren 60 stijl ten gehore brengt, die gevolgd wordt door "Seasons Of My Mind", een vrolijk klinkende song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme, dat lichte progressieve rock elementen herbergt.
Daarna volgen de cover van het John Schroeder nummer "Lovin' You Girl", een instrumentaal Hammond nummer met een gemiddeld tempo en dansbare Zuid-Amerikaanse invloeden en "Just A Little Time", een mooie pop song, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
In "If You're Not There" schotelt The Senior Service feat. Rachel Lowrie me een lekker in het gehoor klinkende uptempo poprock song met Hammond invloeden voor, die bij tijd en wijle swingt en in de cover van The Chris Lamb Orchestra, "Mysterious Land", krijg ik een schitterend instrumentaal Hammond nummer te horen, die lichte progressieve invloeden heeft en in een gemiddeld tempo wordt gespeeld.

"A Little More Time With" van The Senior Service feat. Rachel Lowrie is een mini album, dat invloeden van de jaren 60 muziek bevat en ik raad liefhebbers van jaren 60 gerelateerde muziek dan ook aan eens te gaan luisteren naar deze prima schijf.




Sorry! Nog geen video beschikbaar.



Review: Izrazets - Izrazets (Addicted Label, 2021) (Experimentele Jazz / Dub)

Izrazets uit Moskou, Rusland, werd in 2009 opgericht en bestaat uit: Oksana Grigoryeva — drums, Dmitry Lapshin — basgitaar en Dmitry Kuzovlev — sologitaar.
De band bracht hun debuut CD album "High Pressure" in 2009 in eigen beheer uit en deze werd in 2010 gevolgd door de split met Brom "Izrazets \ Brom Split", die op cassette in eigen beheer werd uitgebracht, waarna op 17 juli 2014 de live CD-R EP "Concert At The DOM. Cultural Center" (3 nummers) via TOPOT verscheen, op 1 januari 2017 verscheen de CD EP "Concert At DOM" (4 nummers) via TOPOT en op 17 december 2021 bracht Addicted Label hun album "Izrazets" uit als CD in een beperkte oplage van 100 stuks, als cassette in een beperkte oplage van 50 stuks en als digitale download.

Het album, dat 6 nummers bevat, begint met "Lobster", waarin Izrazets een stevige mix van noise en rockin een gemiddeld tempo speelt, die experimentele invloeden heeft en iets over de helft van het nummer een terugkerend ritme krijgt en gevolgd wordt door "Friends With Benefits", een schitterende mix van progressieve jazz, rock en experimentele muziek, die iets voor de helft van het nummer over gaat in een stuk experimentele reggae, die met rock gekruist wordt en voor een swingend geheel zorgt.
Daarna volgen "Necklace", een fantastisch nummer met een gemiddeld tempo en een repeterend hypnotiserend ritme, dat psychedelische geluiden bevat en na enkele minuten meer snelheid krijgt, waarna het nummer over gaat in een uptempo stuk RIO (rock on opposition), om enkele minuten later te veranderen in een experimenteel free jazz nummer met een traag ritme, waar tempowisselingen in zitten en "Beast", een zeer experimenteel free jazz nummer, dat in een langzaam tempo wordt gespeeld, om tegen het einde iets meer snelheid te krijgen.
In "Slick Game" zet Izrazets me een heerlijk swingend nummer voor, dat na enkele minuten verandert en ik een experimenteel chaotisch stuk muziek te horen krijg, waarin het ritme opnieuw verandert en nu over gaat in een terugkerend stuk en in het laatste nummer "Death On Discontext" krijg ik een nogmaals een experimenteel free jazz nummer in een niet al te hoog tempo te horen, dat een terugkerend ritme heeft en lichte dub invloeden bevat.

"Izrazets" van Izrazets is weer zo'n niet alledaagse CD, die vol uitstekende experimentele muziek staat, die het beluisteren meer dan waard is en deze zal dan ook zeker bij liefhebbers van dit genre in de smaak vallen.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)



 

Review: Frozen Planet .. 1969 - Not From 1969 (Pepper Shaker Records, 2022) (Progressieve Rock)

De Australische band Frozen Planet....1969, waarvan de leden uit Sydney en Canberra komen, werd begin 2012 tijdens een jam sessie opgericht door Paul Attard - sologitaar, Frank Attard - drums en Lachlan Paine - basgitaar.
Paul en Frank uit Sydney spelen tevens in de band Mother Mars en Lachlan in Looking Glass.
De opnamen van de jam sessie vonden plaats in de Frank Street Studio van Pepper Shaker Records, maar het zou nog een jaar duren, voordat er nummers van die opnamen werden gemixt en uitgebracht.
Het trio besloot een album uit te brengen met een naam, die op een filmsoundtrack leek, waarna er werd gekozen voor "Frozen Planet...1969" en tevens werd dat de bandnaam.
In 2014 trad de band voor het eerst live op en ook rond die tijd nam Frozen Planet...1969 een nieuwe jam sessie op, waar hun volgende 2 uitgaven van werden gemaakt.
Het debuut album "Frozen Planet....1969" verscheen in 2013 via Pepper Shaker Records op vinyl en als MP3 en werd in 2014 gevolgd door "Lost Traveller Chronicles Volume One" (Pepper Shaker Records), dat als 10" mini album uitgebracht werd, waarna de CD "Lost Travellers Chronicles Volume 2" (Pepper Shaker Records) in 2015 op de markt kwam.
Het album "Electric Smokehouse", dat 11 januari 2017 door Headspin Records via de mail-order van Shiny Beast in Europa werd uitgebracht, is zowel op zwart als op gemixt paars doorzichtig vinyl in een klaphoes op het Headspin Records label verschenen en tevens in een beperkte oplage op LP en als CD via Pepper Shaker Records.
Ook hun albums "From The Centre Of A Parallel Universe" (30 augustus 2017, zwart en in een beperkte oplage op oranje vinyl), "The Heavy Medicinal Grand Exposition" (1 november 2018, zwart en in een beperkte oplage op doorzichtig groengeel vinyl) en "Meltdown On The Horizon" (12 juni 2019, zwart en in een beperkte oplage op turquoise vinyl) verschenen zowel op LP via Headspin, als op CD via Pepper Shaker Records en als dd en tevens verscheen het nummer "The Mystery Wheel" op 11 januari digitaal.
Het album "Cold Hand Of The Gambling Man", dat 6 nummers bevat en 22 april 2020 werd uitgebracht, verscheen zowel op CD (Pepper Shaker Records) als op LP op zwart en in een beperkte oplage op doorzichtig goudkleurig vinyl (Headspin Records) en als dd, waarna het album "Hydroculture" als CD, LP en dd op 21 oktober 2020 verscheen en deze wordt op 11 januari 2022 gevolgd door hun album "Not From 1969", dat 3 nummers bevat en via hun eigen Pepper Shaker Records als CD en via Headspin Records op zowel zilverkleurig als zwart vinyl verschijnt.

Het album start met "Diamond Dust", waarin Frozen Planet ... 1969 in een rustig tempo begint, dat Spaanse invloeden heeft, waarna de muziek aanzwelt, iets meer tempo en lichte psychedelische en ruimtelijke invloeden krijgt en heftiger wordt.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)
Daarna volgt "Strangelands", een uptempo progressief nummer met een terugkerend ritme en funk invloeden, dat swingt als een trein, waarbij stil zitten geen optie is.
In het 27 minuten durende "Dissolver" laat Frozen Planet .. 1969 me genieten van een fantastisch swingend uptempo progressief nummer met een aanstekelijk terugkerend ritme, dat aanzet tot dansen, om tegen het einde in een langzaam tempo over te gaan.

"Not From 1969" van Frozen Planet ... 1969 bevat 3 geweldige nummers, die me als muziek in de oren klinken en ik kan iedere liefhebber van progressieve rock deze schijf dan ook sterk aanraden.




Review: Collapse Under The Empire - Section IV-VI (Finaltune Records, 2021) (Post-Rock)

Collapse Under The Empire uit Hamburg, Duitsland werd in 2008 opgericht en bestaat uit: Martin Grimm - bas- en sologitaar en Chris Burda - keyboards en drums.
Het duo bracht op 1 juli 2008 hun debuut single "Paintball" als digitale download uit en deze werd gevolgd door "System Breakdown" (16 februari 2009,digitaal album), "Crawling" (1 januari 2010, digitaal nummer), "Find A Place To Be Safe" (3 januari 2010, CD en digitaal album), "Grade Separation" (5 januari 2010, digitaal nummer), "The Sirens Sound" (15 juni 2010, CD en digitale download), "Black Moon" (31 juli 2011, split CD EP), "Disclosure" / "The Great Silence" (2 september 2011, digitale single), "Shoulders & Giants" (21 oktober 2011, CD en dd), "There Is No Sky" (12 november 2011, digitaal nummer), "Dragonfly" (5 juni 2012, digitaal nummer), "Breaking The Light" (13 juli 2012, digitaal nummer), "Closer" (25 juli 2012, digitaal nummer), "Fragments Of A Prayer" (28 september 2012, LP, CD en dd), "Stjarna" (16 januari 2013, digitaal nummer), "We Are Close As This" (20 maart 2013, digitaal nummer), "The Silent Cry" (12 april 2013, CD EP), "Stairs To The Redemption" (20 april 2014, digitaal nummer), "Sacrifice & Isolation" (23 mei 2014, CD en dd), "Sacrifice" / "Low" (8 augustus 2014, CD single), "Giants (live)" (29 mei 2016, video single), "Dark Water" (25 augustus 2017, digitaal nummer). "The Forbidden Spark" (29 september 2017, Digitaal nummer), "The Fallen Ones" (20 oktober 2017, LP, CD en dd), "Anomaly" (1 februari 2019, digitaal nummer), "The End of Something" (13 december 2019, genummerde, gesigneerde 4LP box), "Abstracted" (18 december 2019, digitaal nummer), "Beyond Us" (18 december 2019, digitaal nummer), "A New Beginning" (26 juni 2020, digitaal nummer, de opbrengst is voor het rode kruis), "Red Rain" (16 oktober 2020, digitaal nummer), "Everything We Will Leave Behind Us" (20 november 2020, beperkte oplage als LP op blauw gespetterd vinyl, CD en dd), dat via hun eigen label Finaltune Records is uitgebracht en op 24 december 2021 verschenen hun single "Section VI" en EP "Section IV-VI" gelijktijdig via Finaltune Records als digitale download.

De EP start met "Section IV", waarin Collapse Under The Empire een prachtige mix van post-rock en elektro in een gemiddeld tempo ten gehore brengt, die een terugkerend ritme heeft.
Daarna volgt "Section V", een geweldig, vrij zwaar, langzaam nummer met een dreigend terugkerend ritme, dat halverwege iets meer snelheid en invloeden van krautrock krijgt, waardoor de muziek dansbaar wordt.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
In de single "Section VI" laat Collapse Under The Empire me nogmaals genieten van een uitstekend post-rock nummer met een gemiddeld tempo, die een dansbaar ritme heeft.

"Section IV" van Collapse Under The Empire is een puike EP, die 3 heerlijke nummers post-rock bevat, waarvan ik erg genoten heb en ik raad iedere liefhebber van deze muziekstijl dan ook aan eens naar deze digitale schijf te gaan luisteren.