Deamon's Child is het alter ego van Sven Missullis (John Deamon) uit Duitsland, die alle instrumenten op, de eerste oorspronkelijke versie, van "Demo", die in maart 2013 opgenomen is, bespeelt.
Nadat de opnames klaar waren richtte hij de band Deamon's Child op, om de songs ook live te kunnen spelen en deze band bestaat momenteel uit:Sven Missullis - sologitaar en zang, Anami Muhi - basgitaar en zang en Tim Mohr - drums en dit trio nam de CD "Demo" op, waarop 6 nummers staan.
Hun eerste optreden deed de band echter pas op 6 december 2013 in Bei Chez Heinz te Hannover, Duitsland, samen met 2 andere bands.
In 2014 bracht Deamon's Child hun debuut CD met gelijknamige titel uit via het Zygmatron Music label en deze heeft in 2016 een opvolger gekregen, die "Scherben Mussen Sein" heet en in september en oktober 2015 in Hannover is opgenomen.
Op 3 juni 2017 trad Deamon´s Child op in de Lux Club in hun thuisstad Hannover als voorprogramma voor de Canadese band Blood Cerenony.
Daar kwamen ze hun oude vriend Will Dammelaar tegen en besloten samen spontaan het optreden van Deamon´s Child op te nemen en het resultaat daarvan is te beluisteren via de CD-R "Live In Lux", die op 20 juni 2017 in een beperkte oplage van 50 stuks verscheen in een, met de hand genummerde, zelf gemaakte hoes en ook als download verkrijgbaar is.
De CD-R, die 7 nummers van hun eerste 2 albums bevat, start met "Zucker", waarin ik de band een schitterende stonerrock song hoor spelen, die, na een stevig rustig begin, in een redelijk hoog tempo gespeeld wordt, dat diverse prima tempowisselingen bevat.
Daarna krijg ik "Lutscher" voorgeschoteld en hoor ik de band opnieuw een stevige stonerrock song ten gehore brengen, waarin het tempo niet al te hoog ligt en de zware tonen een hypnotiserend ritme bevatten (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie), waarna "Äffchen Fährt Fahrrad" volgt en ik een heerlijke swingende song te horen krijg, waar invloeden uit old school house en punk in zitten, waardoor stil zitten niet aan de orde is.
Dan zet Deamon's Child me "Geld" voor, waarin het ritme de eerste 2 minuten niet veel verandert, waarna de band me een geweldige swingende song laat horen met daarin diverse tempowisselingen en een fantastische tekst.
In "Schweinehund, Komm Tanz Mit Mir!" laat de band me genieten van een verrukkelijke progressieve stonerrock song, die afwisselende ritmes bevat en halverwege van ritme verandert en tijdelijk iets melodischer wordt, om tegen het einde verder te gaan in een hoog tempo.
Vervolgens speelt de band "Nichts", een 11 minuten durend dreigend stoner nummer, dat in een niet al te hoog tempo wordt gestart, dat langzaam wordt opgevoerd, waarna er een swingend stuk muziek ontstaat, waarin halverwege geweldige zang bij komt, die vrij heftig klinkt, terwijl de muziek aanzet tot dansen en als toegift laat de band me nogmaals genieten van een een lekker stuk swingende punkrock, dat "Das Vogellied" heet en tot halverwege in een sneltreinvaart gespeeld wordt, waarna de muziek traag en dreigend wordt.
"Live Im Lux" van Deamon's Child geeft een goed beeld weer van een live optreden van de band, die hier een uitstekend stuk muziek weet te laten horen en ik kan iedere liefhebber van stoner alsmede punk dan ook van harte aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.
* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl
The Blues Against Youth is het alter ego van Gianni TBAY uit Rome, Italië, die sinds 2008 actief is en zingt, sologitaar en basdrums speelt.
In 2009 werden er diverse songs opgenomen door Gianni's vrienden Lou Chano (in Rome) en Benu, die in de band Come 'N Go speelt (in Biel, Zwitserland), waarbij sommige CD-R's zoals "Savage Demo Takes Vol.1" en "TBAY 2009" met de hand gemaakt zijn en hier en daar weggeven werden.
De opnamen sessies, die hij, samen met Cangiarlo Barbati achter de knoppen, maakte in de Snake's Studio te Rome, worden als het eerste officiële materiaal van The Blues Against Youth beschouwd.
De daaruit voortgekomen CD-R "Self-Bootlegged But True", werd in een beperkte oplage gemaakt en uitgegeven tijdens de TBAY optredens, die steeds beter en heftiger werden.
Na 2 jaar optredens in Italië en Europa te hebben gedaan, maakte hij in de zomer van 2010 zijn 7" debuut single, "Become The Whiskey", waarna hij 3 weken als voorprogramma van The Bulemics (Austin, TX) in Europe optrad, waaronder: Spanje, Duitsland, Zwitserland, Frankrijk, België en Nederland, die gevolgd werden door optredens als hoofdact in Italië.
Zijn debuut single was een co-productie tussen TBAY en enkele mensen van de platenlabels Sonatine Produzioni (Fano, Italië), Escape From Today (Torino, Italië), Burning Sound Records (Geneve, Zwitserland) en Brigadisco Records (Itri, Italië).
In december 2010 deed Gianni 4 succesvolle optredens in Portugal onder de naam "Become The Whiskey Release Party Tour" en nadat hij terug in Rome was, begon hij te werken aan zijn eerste volledige album "Pure At Heart Blues" in de M.House Studio samen met Mattia Candeloro (Joe Lally, Spiritual Front).
In maart 2011 speelde hij zijn derde tournee door Europa als hoofdact, waarbij hij 24 optredens deed en zijn nieuwe zelf geproduceerde CD-R "Ripped-Off And Broke" verspreidde, met daarop onuitgebracht en uitgebracht materiaal en in een zeer gelimiteerde oplage van 150 stuks gemaakt.
Doordat er zoveel rips-off versies van zijn muziek in omloop was, besloot hij zijn eigen label Deer It Yourself Records op te richten en zijn eigen platen te persen, waarbij hij zelf achter de schermen blijft.
In de zomer van 2011 verschenen TBAY's volgende uitgaves: de compilatie "Brigadisco 3 - Ulula" (door Brigadisco Records), waarop diverse Italiaanse artiesten staan en een onuitgebracht nummer van Gianni bevat, plus de 7" split single "A-1 To Portland" / "Standin' Barman Stomp" met The Ribeye Brothers (USA/Monster Magnet huidige en ex leden), die in juli 2011 door de labels Deer It Yourself, Escape From Today en Burning Sounds Records werd uitgebracht.
Vervolgens verscheen zijn debuut album "Pure At Heart Blues" in september dat jaar via zijn eigen Deer It Yourself Records label en ging hij gedurende 5 weken op tournee door Europa.
In 2012 werd het album her uitgebracht door D.I.Y. en Talk About Records en in augustus 2012 verscheen de EP "You Said I Praise The Devil?" op geel vinyl via D.I.Y. en daarop is te horen, dat hij een nieuwe muzikale richting ingelagen is, waarbij er behalve 3 eigen songs, ook een cover van het Merle Haggard nummer "Mama Tried" op staat, waarbij kan worden opgemerkt, dat Merle Haggard één van de muzikanten is, die TBAY het meest hebben beïnvloed.
Ter promotie van de EP deed hij een nieuwe tournee door Europa, die hem door Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland, België, Frankrijk en Italië voerde en daarbij deelde het podium met onder andere: King Automatic (in Karlsruhe, Duitsland), The Jackets (in Martigny, Frankrijk) en Bob Log III (op het Skronk One Man Band Festival in Rome, Italië), waarna hij in december 2012 de M.House Studio in ging om zijn tweede album "Trapped In The Country" op te nemen, dat in 2013 op LP en CD verschenen is, via Off Label Records en Deer It Yourself Records.
In 2014 verscheen de 7" split single The Cyborgs / The Blues Against Youth "Spanish Is Sexy" / "Dotted White Line" via het Bloody Sound Fucktory label en op 1 maart 2016 is zijn LP/CD "Apprentice" uitgebracht door zowel Beast Records als Deer It Yourself Records en tevens als digitale download, waarna op 28 juli 2017 de 10" LP "Good Morning Bad Feeling Deprecation Road", die hij samen met The Restless Lives Collective opnam, via Beat Records verschijnt.
Het album, dat 7 nummers bevat, begint met "Good Morning, Bad Feeling" en daarin krijg ik een mooie rustige blues song voorgeschoteld, die een aanstekelijk ritme heeft en gevolgd wordt door "That Reason Why", een opgewekt klinkende song met lichte country invloeden, die me aanzet tot dansen.
Daarna zet de band me "It's Been A Long Time, Mama" voor, waarin ik een lekkere swingende blues song te horen krijg, waarbij stil zitten niet aan de orde is (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie), waarna de band me "Another Pretty Country Song" voorzet en hierin speelt The Blues Against Youth & The Restless Lives Collective een uitstekende country song, zoals ik na het zien van de titel al vermoedde.
Dan hoor ik "Got Blood In My Rhythm", een geweldige swingende song, die me terug voert naar de jaren 50 en gevolgd wordt door "Lonesome Road", een prachtige rustige mix van country en blues en in "Records And Fish" laat de band me opnieuw een heerlijke mix van country en blues horen, die in een rustig tempo gespeeld wordt.
Als laatste staat er een zogenaamde "hidden track" op de CD en hoor ik de band nogmaals een fantastisch stukje country blues spelen, waarin religieuze invloeden hoorbaar zijn.
"Good Morning Bad Feeling Deprecation Road" van The Blues Against Youth & The Restless Lives Collective bevat 7 schitterende songs, die ik ten zeerste kan aanraden aan liefhebbers van blues en country.
* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl
luverObeat is een Italiaanse band, die in 2013 door Tommy T. en Alexandra werd opgericht en bracht in 2014 hun debuut album "luverObeat" in eigen beheer uit.
Sinds 2016 bestaat de band uit: T. - zang, solo-, slaggitaar, sitar en percussie, Alexandra - orgel, piano, mellotron en zang, Iordanus - basgitaar en Fridericus - drums en in deze formatie werd het album "Vibrato On" opgenomen, waarop Count Peter Zaremba als gastmuzikant op mee speelt (mondharmonica en achtergrond zang) en op 12 januari 2017 uitgebracht via hun eigen luverObeat label.
Het album bevat 8 nummers, waarvan het eerste "Awkward Backwards" heet en daarin hoor ik de band een swingende psychedelische rock song ten gehore brengen, waarin het orgel een belangrijke rol speelt en stil zitten niet aan de orde is.
Daarna zet de band me "Mickey Blooz" voor, waarin ik een lekker in het gehoor klinkende swingende rock song te horen krijg, die gevolgd wordt door "Hard Done By", een progressief psychedelisch nummer, dat me lichtelijk aan de begintijd van The Stranglers doet denken en ook dit is een zeer swingende rock song (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie).
Dan hoor ik "Schwabsong" en daarin laat de band me, net als in "Mickey Blooz", horen dat de zang wel wat weg heeft van die van David Bowie, terwijl de muziek eveneens die kant op gaat.
In "Plastic Hate" laat luverObeat me genieten van een swingende psychedelische rock song, die in een vrij snel tempo gespeeld wordt en enkele subtiele tempowisselingen bevat en in "Up To No Good" schotelt de band me een heerlijke garagerock song voor, die swingt en diverse tempowisselingen heeft.
Vervolgens hoor ik "Social Decoy", een melodische swingende licht psychedelische garagerock song en "Oneiric No.8" zet de band me een verrukkelijke licht psychedelische rock song voor, die een aanstekelijk ritme bevat en die, net als de andere songs. terug grijpt naar de muziek uit eind jaren 60.
"Vibrato On" van luverObeat is een lekker in het gehoor klinkende plaat met 8 swingende nummers, die ik elke liefhebber van garagerock en psychedelische rock kan aanraden.
* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl
De Griekse band Melt Mountain, uit Athene, bestaat uit: Dimitris Apostolakidis – zang, sologitaar en keyboards, Xenofon Karakonstantis - zang, sologitaar en keyboards, Eddie Theofanidis – basgitaar, Nikos Bakopoulos - saxofoon en Nikos Kotsaris - drums.
De band bracht in 2014 hun debuut EP met gelijknamige titel uit, waarna 29 mei 2017 het vinyl album "Superfetish" in een beperkte oplage via het Inner Ear Records label volgde en tevens verscheen het album als digitale download.
Vermeldenswaardig is nog, dat het album in 4 dagen live in de Urban Studio's te Athene in februari 2016 werd opgenomen en door de band zelf is geproduceerd.
"Superfetish", dat 9 nummers bevat, start met "Fascinating Things", waarin ik de band een lekker in het gehoor klinkende pop song hoor spelen, die enkele prima tempowisselingen heeft en uit een musical lijkt te komen.
Daarna volgt "Deadly Sugar Quest", een swingende, vrij snelle, instrumentale mix van elektro en rock, die halverwege van tempo verandert en gevolgd wordt door "Saturdays", een song, die iets weg heeft van muziek uit een theater voorstelling.
Dan zet de band me "Lethargic" voor en ook daarin geeft de band me het idee, dat ik naar muziek zit te luisteren, die in een of andere musical gespeeld wordt, maar tevens hoor ik een perfect in elkaar gestoken stuk muziek, dat swingt en diverse tempowisselingen heeft.
In het eerste gedeelte van "Interlude (Lalala)" laat Melt Mountain me nogmaals horen, dat hun muziek beïnvloed is door het variété, maar na de helft van het nummer maakt de muziek een wending en krijg ik een schitterend stuk abstracte muziek voorgezet (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), dat gevolgd wordt door "Leaves", waarin de band me opnieuw het idee geeft naar musical muziek zitten te luisteren en dat verandert niet als ik "Nuclear Warmth" hoor, waarin een aanstekelijk ritme zit, dat me in beweging brengt.
Vervolgens zet Melt Mountain me "Leech Cities" voor en daarin krijg ik een uitstekende pop song voorgeschoteld, die enkele tempowisselingen heeft, waarna het laatste nummer van de plaat volgt, getiteld "Floats" en hierin laat de band me genieten van een zeer abstract klinkend instrumentaal rustig nummer.
"Superfetish" van Melt Mountain bevat geen alledaagse muziek, maar is zeker geen slecht product, integendeel zelfs, want de muziek van de band zit perfect en vrij complex in elkaar en is een genot om te horen, waardoor ik elke liefhebber van pop kan aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.
* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl
Cosmic Triggers is een band uit St.Petersburg, Rusland, die bestaat uit: Anastasia Skabelkina - zang en synthesizer, Vladimir Skabelkin - sologitaar en synthesizer, Vladimir Kolbin - sologitaar, Tagir Khisamov - basgitaar en Russel Petrov - drums.
De band bracht hun debuut album "Homo Fractaliens", dat live in de Oxygen Studio te St.Petersburg in 2016 en 2017 werd opgenomen, op 26 juni 2017 via het Adansonia Records label uit en vermeldingswaardig is, dat de mastering door krautrock legende Eroc werd gedaan en dat de LP in 2 kleuren te koop is.
Homo Fractaliens, dat 6 nummers bevat, werd 12 mei 2016 onder dezelfde naam, maar met de eerste 4 nummers + 1 bonus nummer als digitale download in eigen beheer uitgebracht, terwijl er 1 nummer op het album "Tripwave 2", dat via Trail Records in 2016 verscheen, terecht kwam.
Het album start met "Introduction", waarin ik een schitterend rustig stukje licht psychedelische muziek te horen krijg, dat vergezeld gaat van een gesproken tekst.
Daarna zet de band me het titel nummer "Homo Fractaliens" voor en hoor ik een fantastische progressieve rock song met spacerock invloeden, die enkele prima tempowisselingen heeft en een licht hypnotiserend ritme bevat.
Dan hoor ik "Undermind", een geweldig progressief mysterieus klinkende muziek met Oosterse en sjamaanse invloeden en een eentonig hypnotiserend drums ritme, dat me in een lichte trance brengt.
In "Syndicate" laat Cosmic Triggers me genieten van een verrukkelijk spacerock nummer, dat eveneens een hypnotiserend ritme heeft en tevens invloeden van psychedelische rock (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en in "Quant Um" schotelt de band me een heerlijk hypnotiserend krautrock nummer voor.
Het laatste nummer heet "Shutsuryoku" en daarin krijg ik opnieuw een schitterend stukje progressieve rock te horen, dat krautrock invloeden heeft, een hypnotiserend ritme bevat en swingt.
"Homo Fractaliens" van Cosmic Triggers is een fantastisch debuut album, waarmee de band me van begin tot einde in de ban van hun muziek heeft weten te houden en ik kan iedere liefhebber van progressieve rock en hypnotiserende muziek deze schijf van harte aanbevelen.
* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl
Nadat Will Z., één van de oprichters van de Belgische band Cosmic Trip Machine, in november 2011 klaar was met de co-productie van "The Book Of Am" van de band Can Am Des Puig , waarvan co-producers Juan Arkotxa en Leslie MacKenzie deel uitmaakten, ontdekte hij, dat hij voor zijn nieuwe soloproject ook zulke muziek wilde maken.
Gedurende een maand componeerde hij minstens elke dag een nummer, waardoor hij de naam "Daily Visions" als titel voor zijn nieuw solo album bedacht.
In diezelfde tijd las hij het boek The Twelve Philosophical Keys, dat door Basil Valentine geschreven werd en door Michel Maier geïllustreerd is.
Toen het tijd was om verder te gaan met het maken van zijn demo's, kwam hij geïnspireerd door het boek van Basil Valentine, op de titel "12 Visions", zoals het album zou moeten gaan heten.
De eerste sessie voor de plaat was op 3 november 2011, waarin 3 demo's tot een compleet nummer werden verwerkt.
In 2012 ging Will met zijn vriendin naar Mallorca, waar hij eerder met Juan en Leslie werkte en schreef daar enkele songs voor zijn project.
Later in dat jaar verdiepte hij zich in een boek over satanisme, waardoor zijn muziek een stuk duisterder werd en de song "Hermetic Spell", die hij met zijn band Cosmic Trip Machine voor zijn solo album opnam, is daar het resultaat van.
Nadat hij de muziek van Engelse folk band The Trees ("The Garden of Jane Delawney", 1970 en "On The Shore", 1970) en van zangeres Judee Sill, die in 1971 de geweldige single "Jesus Was A Cross Maker" uitbracht, had ontdekt, besloot hij ook muziek in die stijl op te nemen.
Hij bracht zijn eerste solo album "Shambhala" in 2012 uit, gevolgd in 2013 door "12 Visions", die via Anazitisi Records/69 Watt verschenen en in 2014 is zijn nieuwe album "Dark Tales Of", waarop 12 nummers staan, door het Nederlandse Headspin label op de markt gebracht in een beperkte oplage gekleurd en zwart vinyl.
Op die LP spelen OG - glissando gitaar, Sammy - drums en percussie, Majnun - sologitaar (in Ego Ritual) en Alice Artaud - zang mee, terwijl Will alle andere instrumenten bespeelt, zoals solo- en basgitaar, synthesizer, piano, orgel, percussie en theremin en hij natuurlijk de zang voor zijn rekening neemt.
Na de totstandkoming van "The Book Of Am", vroegen Juan Arkotxa en Leslie MacKenzie aan Will of hij bereid was mee te werken aan het vervolg daarvan, getiteld "The Book of Intxixu", waaraan ook Daevid Allen, de oprichter van Gong, zijn medewerking verleende.
Het werken met zulke getalenteerde muzikanten was een voorrecht voor Will en dat inspireerde hem tot het componeren van "New Start", een album geïnspireerd is door de Jain filosofie, de geboorte van zijn zoon en om eer te bewijzen aan deze grote artiesten met wie hij had samengewerkt .
Op "New Start" is de personele bezetting als volgt: Will Z. - zang, 12 snarige gitaar, akoestische gitaar, sologitaar, Wah-Wah fuzz gitaar, Korg MS-20. piano. percussie, sitar, mellotron, basgitaar, synthesizer en xylofoon, Juan Arkotxa - fluit, Leslie MacKenzie - percussie (op Jain Devotion Part V), Carmeta Mansilla - zang (op Jain Devotion Part II), Daevid Allen - Glissando gitaar (op Evil Namo), OG - Glissando gitaar (op Jain Devotion Parts IV en V), Alice Artaud - zang (op Greek Loop), Adam Geoffrey Cole - oud (op Jain Devotion Part IV), Anne - synthesizer effecten (op Jain Devotion Part V) en Louis Z. - baby.
Het album verscheen 8 juni 2015 via Mega Dodo Records in een gelimiteerde oplage van 250 stuks, geperst op wit vinyl en de CD versie is eveneens in een gelimiteerde oplage van 250 stuks verschenen.
Hij werkte van november 2014 tot januari 2016 aan zijn nieuwe (zesde) album "A New Mirrored You", dat 31 december 2016 via het G.O.D. Records label verschenen is en daar aan werkten Juan Arkotxa - dwarsfluit, Alice Artaud - zang (1 nummer), oG - 12 snarige elektrische gitaar (1 nummer), basgitaar (1 nummer) en glissando gitaar (1 nummer) en Sammy Goldstein - drums als gastmuzikanten mee, terwijl Will zelf de rest van de instrumenten bespeelt.
Ook "A New Mirrored You" is gebaseerd op een boek en wel "La Vita Nuova" van Dante Alighieri, dat 2 thema's behandelt.
a) Hoe je een moeilijke eenzijdige relatie in prachtige kunst en inspiratie kan veranderen, zoals een alchemist metaal in goud verandert en b) hoe je 2 levens tegelijk kan leven, een leven verbonden met de werkelijkheid en een leven verbonden met dichtkunst en hoe moeilijk het is de juiste balans te vinden tussen de fysieke wereld en je dromen en bewust te zijn van frustraties, implicaties en de fouten daarin.
Aan de LP gaat de split 7" vinyl single "A New Mirrored You" (Will Z.) / "Love Gun" (Permanent Clear Light) vooraf, die in een zeer beperkte oplage van 50 stuks geperst werd en met de hand genummerd is, maar onbeperkt ook digitaal verkrijgbaar is.
In 1996 begon Will te werken aan zijn eerste concept album, maar doordat er zoveel andere dingen gebeurden in zijn tienerjaren, vergat hij het en bleef het onafgemaakt liggen.
Wel maakte hij een ander album, dat gevolgd werd door een nieuwe en vervolgens weer een andere, enzovoort.
Samen met Pierre Vancraenenbroeck - drums maakte hij, na 20 jaar, onder de naam Black Moon Tape het album uit 1996 af, waarbij hij een combinatie maakte van alle puzzelstukjes uit die en deze tijd en een verhaal vertelt over zijn leven als muzikant en oude en nieuw geschreven nummers het album vullen.
"The Salvation Of Morgane", dat 15 nummers bevat, verschijnt in juni 2017 via iTunes, Amazon, Google Play, Spotify en andere kanalen met de hulp van het Belgische Freaksville Records label.
Tevens zal er uitsluitend via www.openyoureyesprod.bandcamp.com een beperkte oplage op CD (als vinyl replica) van het album verschijnen, die in een speciale verpakking zit.
Het eerste nummer van het album, waarop Will zingt, solo- en basgitaar en synthesizer speelt, heet "Point" en daarin hoor ik de band een mooie rustige pop song spelen, die over de zin van het leven gaat (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Doctor (Part 1)", een swingende rock song met psychedelische invloeden en wisselende tempo's.
Daarna hoor ik "The Trip", waarin de band een prachtige rustige pop song ten gehore brengt, die iets over de helft van het nummer melodieuzer wordt, waarna "Give Up Your Dreams" volgt en ik een vrij stevige rock song voorgezet krijg, die lichte spacerock invloeden heeft en abrupt eindigt.
Dan volgt "Hero", eveneens een stevige rock song en deze bevat hardrock invloeden en tempowisselingen en wordt gevolgd door "Mother's Life", waarin ik een prachtige pop song te horen krijg.
In "40 second Jam" schotelt de band me een heerlijke dansbare elektronische pop song voor, die psychedelische elementen bevat en in de titelsong "The Salvation Of Morgane" krijg ik een fantastische licht psychedelische song voorgezet, waarna "Fire" volgt en ik een rustige song te horen krijg, die diverse tempowisselingen heeft, waarin de muziek plotseling van ritme verandert, om terug te komen in het vorige ritme, waardoor het net lijkt, alsof er 2 verschillende songs door elkaar gespeeld worden.
Vervolgens krijg ik "Lost In The Night" voorgeschoteld en speelt Black Moon Tape een stevige mix van hardrock en pop in afwisselende tempo's en deze wordt gevolgd door "The Writer", een schitterend rustig melodisch instrumentaal pop nummer met lichte country invloeden.
Het volgende nummer heet "Trouble Blues" en daarin laat de band me een mix horen van psychedelische rock en blues, die enkele tempowisselingen heeft, waarna "Try To" volgt en ik een heftige rock song voorgezet krijg.
Verder hoor ik "Doctor (Part 2)", een korte melodische pop song en "Silence", een uitstekende rustige pop song met lichte invloeden uit de muziek van Pink Floyd.
"The Salvation Of Morgane" van Black Moon Tape staat vol prachtige nummers, waarin Will zich kwetsbaar opstelt, door een kijkje in zijn verleden te laten nemen en is een heerlijke plaat om te beluisteren, waardoor ik deze schijf aan iedere liefhebber van pop en rock kan aanbevelen.
* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl
"Stamina" is het debuut album uit 2009 van het studio project Sumo, die bestond uit leden van Deense en Ijslandse bands: Gas Giant, Beatnick Poem, Gyserfilm, Bleeder, Dyreforsøg, Megafon, Kantaloop en Psyched Up Janis.
Het album werd destijds alleen digitaal uitgebracht, maar is 29 mei 2017 ook via het Space Rock Productions label in een zeer beperkte oplage op gekleurd vinyl (170 zwart en 130 zilver vinyl) op LP verschenen, inclusief een eenzijdig bespeelbare 7" single op zwart vinyl.
De muzikanten, die op dit album spelen zijn: Mickael Petersen - zang, Stefan Krey - akoestische gitaar en sologitaar, Magnus Hannibal - sologitaar en synthesizer, Thomas Carstensen - basgitaar en Helge Haarh - drums.
Het album, dat, met de single meegerekend, 8 nummers bevat, begint met "Undone", waarin ik de band een mooie rustige rock song hoor spelen, die langzaam iets heftiger wordt en enkele prima tempowisselingen bevat en gevolgd wordt door "Clever" en daarin schotelt de band me, in een gemiddeld tempo, een mix van hardrock en progressieve rock voor, waar de nodige tempowisselingen in zitten, die het nummer spannend houden.
Dan volgt "Dread", eveneens een rustig startende song, waarin het tempo langzaam opgevoerd wordt, waarna kant-B start met "Sleep", een prachtige rustige rock song.
Daarna zet Sumo Sun me weer een uitstekende mix van hardrock en progressieve rock voor, getiteld "Down", waarin de band wisselende tempo's gebruikt, om de spanning in het nummer te houden en deze wordt gevolgd door "The Higher Game" en hierin speelt de band een prima rustige song.
In "Onlooker" hanteert de band hetzelfde principe nogmaals, oftewel een rustig begin gevolgd door een iets heftiger ritme en wisselende tempo's, die gemixt wordt met een stukje melodische rock en in het bonus nummer "Till It's Gone" laat de band me opnieuw een mooie melodische rock song horen, waar diverse tempowisselingen in zitten (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie).
"Stamina" van Sumo Sun is, hoewel ik vind, dat de band teveel volgens hetzelfde principe te werk gaat, een uitstekende plaat en ik kan liefhebbers van zowel hardrock als melodische rock aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.
* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl
