Review: Human Factor - Let Nature Take Its Course (R.A.I.G.Records, 2018) (Progressieve Melodische Rock)

Eind 2011 werd de band Human Factor opgericht door een stel getalenteerde muzikanten, die hun sporen reeds verdiend hadden in andere bands.
Hun debuut CD "4Hm.F" uit 2012, die via het RAIG Records label verscheen, werd gemasterd door Tobias Svensson van Transubstans Records uit Zweden
Human Factor bestaat uit Konstantin Shtirlitz - drums, Alexander Meshcheryakov - basgitaar (beiden uit de band Infront), Sergey Volkov - sologitaar en keyboards (Kaftan Smeha) en Ivan Ivanov - sologitaar (Hagi Tragger).
"Homo Universum", dat 16 april 2016 via het RAIG Records label is verschenen, is het tweede studio album van de band en werd ook deze keer door Tobias Svensson gemasterd, terwijl het hoes ontwerp van Sergey Vlasov was.
Het derde album van de band heet "Let Nature Take Its Course" en is 12 juni 2018 ook nu weer via RAIG Records uitgebracht en vermeldenswaardig is verder, dat Ivanov vervangen is door Pavel Vorobvov (sologitaar en keyboards) en dat David Paulley de gesproken tekst in het laatste nummer voor zijn rekening neemt.

Het album, dat 8 nummers bevat, begint met "Longyear", waarin ik de band een schitterend progressief rock nummer hoor spelen, dat in een rustig tempo begonnen wordt en langzamerhand iets meer snelheid krijgt, terwijl de muziek zeer melodisch klinkt en dit nummer wordt gevolgd door "A.L.F.", een fantastisch
uptempo rock nummer, dat invloeden uit progressieve en melodische rock bevat en swingt als een trein.
Dan volgt "1816", een heerlijk rock nummer, dat diverse subtiele tempowisselingen en lichte invloeden uit de hardrock heeft en ook in "Lake Of Solitude" speelt de band zo'n uitstekend stuk melodische muziek, waarin enkele tempowisselingen zitten.
In "Touch Of Chixculub" zet Human Factor me een uptempo mix van hardrock, symfonische en melodische rock voor, waarna de band "Alarm #1202" ten gehore brengt en een zeer dansbaar swingend rock nummer speelt, waar een terugkerend ritme in zit.
Daarna krijg ik "Red Shift" voorgeschoteld en hoor ik opnieuw zo'n lekker in het gehoor klinkende melodische rock song, die een aanstekelijk dansbaar gehalte heeft en diverse subtiele tempowisselingen bevat, waarna "Nubo Vetera Promesas Pluvon" volgt en de band me laat genieten van een stuk verrukkelijke rock, dat symfonische en lichte spacerock invloeden heeft en een aanstekelijk ritme bevat.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)

"Let Nature Take Its Course" van Human Factor staat vol geweldige nummers, waarmee de band me van begin tot einde heeft weten te boeien en ik kan liefhebbers van zowel progressieve, symfonische als melodische rock deze schijf dan ook van harte aanbevelen.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via  www.osuradio.nl

Review: The Good Hand - Blissful Yearning (Minstrel Records, 2018) (Rock)

Nadat Arjan Hoekstra - zang en sologitaar samen ging spelen met Dennis Edelenbosch - basgitaar en Ingmar Regeling - drums, was de band The Good Hand uit Zwolle en Kampen, Nederland, een feit.
De bandleden lieten zich muzikaal beïnvloeden door onder andere The Doors, Nirvana, Hawkwind, Nick Cave, Nick Drake en The Velvet Underground.
In 2011 startte de band met de opnamen voor hun debuut album met gelijknamige titel, die dat zelfde jaar via het Minstrel Music label verscheen in een gelimiteerde oplage 500 stuks, waarvan 300 stuks zwart en 150 stuks rood en goud gekleurd vinyl, plus 50, die in een "goody bag" zaten en waren voorzien van een poster, 2 unieke live foto's, een sticker, een sigaar met matchbox, een speciaal gebrouwen "Good Beer" en genummerd.
Ook hun tweede LP, waarop 8 nummers staan, is, in een gelimiteerde oplage van 500 stuks, waarvan 200 stuks zwart en 225 stuks gekleurd vinyl, door Minstrel Music uitgebracht plus 75 limited freaks edition exemplaren in een handgenummerde boxset uitgegeven, die de dubbel LP op 180 gram vinyl, een digipack CD, poster, T-shirt, 2 tekst vellen, een print en meer extra's bevat.

Het album start met "What Is Real Is Always Alive" en daarin hoor ik de band een uitstekende melodische poprock song spelen, die enkele prima tempowisselingen heeft en hardrock invloeden bevat en gevolgd wordt door "Focus", een swingende uptempo rock song, die een aanstekelijk ritme heeft, waarbij stil zitten geen optie is.
Dan krijg ik "Evolution Revolution" voorgezet en hierin speelt de band een lekker in het gehoor uptempo klinkende poprock song, die diverse tempowisselingen heeft en tegen het einde een stuk heftiger wordt en gevolgd wordt door "Future Days", een heerlijke rock song, die hardrock en symfonische rock invloeden bevat en een afwisselend ritme heeft.
In "Borderride" speelt The Good Hand een rock song, die rustig begint, maar na korte tijd meer tempo krijgt, waardoor de muziek gaat swingen en in "Cocoon" krijg ik een uptempo rock song met afwissselende ritmes te horen.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna hoor ik "Die And Become", een vrij rustige song, die gewoon lekker klinkt en "The Madness", een korte rock song, die hardrock en lichte 60er jaren invloeden heeft en tevens wisselende ritmes bevat.

"Blissful Yearning" van The Good Hand is een prima album, dat ik liefhebbers van uptempo rock muziek kan aanraden, eens te gaan beluisteren.

Review: Reverend Beat-Man And The New Wave - Blues Trash (Voodoo Rhythm Records, 2018) (Rock)

Beat Zeller, die beter bekend is als Beat-Man, of Reverend Beat-Man (zang, sologitaar en drums) uit Bern, Zwitserland, startte zijn muzikale carrière op 13 jarige leeftijd onder de naam Taeb Zerfall, die zijn eerste opnamen op zijn eigen Zerfall Tapes label uitbracht.
In 1984 veranderde hij zijn naam in Lightning Beat-Man en in 1986 richtte hij te Bern de band The Monsters op en vervolgens startte hij in 1992 zijn label Voodoo Rhythm Records, waarop tal van artiesten zoals: Delaney Davidson, the Dead Brothers, King Khan and the Shrines, Hipbone Slim & The Knee Tremblers, the Pussywarmers, The Devils en anderen hun muziek zagen verschijnen en begon hij in 1999 op te treden onder de naam Reverend Beat-Man, maar ook werkt hij als DJ en draait hij voornamelijk underground muziek uit zijn eigen platen collectie.
Het eerste album, dat hij onder de naam Reverend Beat-Man via Voodoo Rhythm Records uitbracht, was "Get On Your Knees", dat in 2001 verscheen onder de naam Reverend Beat-Man And The Un-Believers.
Daarna verschenen: "Your Favorite Position Is On Your Knees" (Reverend Beat-Man & The Church Of Herpes, Voodoo Rhythm Records, 2006), "Surreal Folk Blues Gospel Trash Vol 1" (Voodoo Rhythm Records, 2007), "Surreal Folk Blues Gospel Trash Vol 2" (Voodoo Rhythm Records, 2007), "Tale Tailors #1 : Broken Words With Rhythm And Poetry" (Casbah Records 2014), "Poems From The Graveyard" ?(10" LP, beperkte genummerde oplage), "Blues Trash" (Reverend Beat-Man And The New Wave, Voodoo Rhythm Records, 2018) en "Baile Bruja Muerto" (Reverend Beat-Man And Nicole Izobel Garcia, Voodoo Rhythm Records, 2018), plus 15 singles en EP's.
Reverend Beat-Man And The New Wave bestaat uit: Reverend Beat-Man - zang en sologitaar, Nicole Izobel Garcia - zang, orgel en percussie, Mario Batkovic - accordeon, Julian Sarorius - drums en Resli Burri - basgitaar.

Het album "Blues Trash", dat 12 nummers bevat, start met "I Have Enough", waarin ik de band een schitterende bluesrock song hoor spelen, waarbij het rauwe stemgeluid van Beat-Man uitstekend tot zijn recht komt en de muziek een licht hypnotiserend karakter heeft (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en dit nummer wordt gevolgd door "I'm Not Gonna Tell You", een geweldige heftige rock song met een aanstekelijk hypnotiserend ritme, die enkele subtiele tempowisselingen heeft.
In "Today It's A Beautiful Day" speelt de band een prachtige rustige song en in "I'll Do It For You" krijg ik een geweldige snelle swingende song te horen, waarin de accordeon een belangrijke rol speelt.
Daarna zet de band me "The White Wolf Is Back In Town" voor en hoor ik een lekkere progressieve jazz song met een slepend repeterend ritme, die gevolgd wordt door "But I Love You", waarin ik een uitstekende rustige song voorgezt krijg, die door Nicole gezongen wordt.
Dan volgt "You Are On Top" en daarin speelt Reverend Beat-Man And The New Wave een heerlijke aanstekelijke pop song in een gemiddeld tempo, die gevolgd wordt door "If I Knew", een schitterende bluesrock song met een licht hypnotiserend terugkerend ritme.
Vervolgens schotelt de band me "Then We All Gonna Die" voor, waarin ik een vrij rustige song te horen krijg, die bij tijd en wijle lichtelijk experimenteel klinkt en een zeer pessimistische tekst bevat en dit nummer wordt gevolgd door "Love Is Simply A Dream", dat eveneens een pessimistische tekst heeft, terwijl de muziek in een traag tempo gespeeld wordt en halverwege meer snelheid krijgt, waarbij er ook meer geëxperimenteerd wordt.
Verder hoor ik "Looking Right Through", een lekker in het gehoor klinkende song met een hypnotiserend ritme, dat me in beweging brengt, waarna de band "Lass Uns Liebe Machen" ten gehore brengt en een fantastische aanstekelijke song speelt, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en invloeden uit Zuid-Amerikaanse muziek heeft.

"Blues Trash" van Reverend Beat-Man And The New Wave is een verrukkelijk album, dat vol gevarieerde muziek staat en ik kan deze schijf dan ook ten volle aanraden, aan iedere muziekliefhebber.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl

Review: Automatism - From The Lake (Tonzonen Records, 2018) (Psychedelische Progressieve Rock)

Automatism werd in het voorjaar van 2017 te Stockholm, Zweden, opgericht en bestaat uit: Hans Hjelm - sologitaar, Gustav Nygren - sologitaar, Mikael Tuominen - basgitaar en Jonas Yrlid - drums.
De bandleden spelen ook in andere in bands zoals: Kungens Män (Hjelm en Tuominen), New Rose (Nygren) en Partikel (Yrlid).
De nummers van hun debuut album "From The Lake", waarop de gastmuzikanten: Andreas Axelsson - percussie, Peter Erikson - drum machine en synthesizer en Jesper Skarin -  drums en percussie mee spelen, zijn live in de studio opgenomen, waarna de overdubs werden toegevoegd.
Op 20 juli 2018 verscheen het album, dat 6 nummers bevat, in een beperkte oplage van 500 stuks op oranje zwart marmerkleurig vinyl en in een beperkte oplage van 500 stuks als digipack CD via Tonzonen Records.

Het album begint met het als digitale single uitgebrachte "Standing Wave" (16 september 2017) en daarin hoor ik de band een geweldig psychedelisch progressief rock nummer voorgeschoteld, dat een aantrekkelijk licht hypnotiserend effect op me heeft, waardoor ik onmogelijk stil kan blijven zitten (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en dit wordt gevolgd door "At Sea", een heerlijk rustig melodisch nummer, dat swingt.
In "October Swim" krijg ik een kort rustig melodisch nummer te horen en in "Propeller Propulsion" laat Automatism me genieten van een fantastisch krautrock nummer, dat een hypnotiserend ritme bevat en swingt en daarmee heeft Automatism me van begin tot einde in de ban van hun muziek.
Daarna volgt "Floating Downstream", waarin de band me een schitterend psychedelisch progressief rock nummer voorzet, dat Oosterse invloeden en een licht hypnotiserend ritme heeft en in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en gevolgd wordt door "Ice-Floe" en hierin brengt de band een uitstekend swingend  stuk muziek ten gehore, waarin lichte elementen van jazz aan progressieve rock gekoppeld worden, terwijl het in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.

"From The Lake" van Automatism is een verrukkelijk debuut album, dat 6 schitterende nummers bevat en ik kan deze plaat dan ook ten zeerste aanraden, aan een ieder, die van hypnotiserende krautrock, psychedelische en progressieve rock houdt.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl

Review: Sendelica - Cromlech Chronicles III (Fruits De Mer Records, 2018) (Progressieve Rock)

Sendelica werd in 2006 te Cardigan, Wales, opgericht en bestaat uit: Pete Bingham - sologitaar en elektronica, Glenda Pescado - basgitaar, Colin Consterdine - elektronica en programmering, Lee Relfe - saxofoons, Meurig Griffiths - drums en Lord Armstrong Sealand - theremin en keyboards.
De band bracht in juli 2006 hun debuut EP "TheOwlsHaveEyes" op hun eigen FRG Records label uit, waarop de zang door Chris Gibbs en het keyboardspel door Roger Morgan werd verzorgd en deze werd gevolgd door het album "Entering The Rainbow Light", dat in een zeer beperkte oplage in 2006 via FRG Records verscheen.
Daarna volgden: "Sleepwalker Fever" (TidyLike Records, 2007), "Spaceman Bubblegum And Other Weird Tales From The Mercury Mind" (RAIG Records, 2007), "The Alternative Realities Of The Re-Awakening Somnambulist" (TidyLike Records, 2008), "The Girl From The Future Who Lit Up The Sky With Golden Worlds" (RAIG Records, 2009), "Streamedelica She Sighed As She Hit Rewind On the Dream Mangler Remote" (RAIG Records, 2010), "The Pavilion Of Magic And The Trials Of The Seven Surviving Elohim" (FRG Records, 2011), "The Satori In Elegance Of The Majestic Stonegazer" (FRG Records, 2011) (Italiaanse vinyl uitgave via Vincebus Eruptum Recordings, 2013), "Strangefishone" (met Graig Padilla, limited edition split LP op Fruits de Mer, 2013), "The Kaleidoscopic Kat And It's Autoscopic Ego" (FRG Records, 2013) (Italiaanse uitgave via Vincebus Eruptum Recordings, 2013), "The Megaliths Vol 1 and Vol 2" 2 CD (FRG Records, 2013), (beperkte oplage van 200 stuks op picture disc met kaart hoes plus een zeer beperkte oplage 3box set van 25 stuks met een bouw je eigen Sendelicahenge model en hand geschilderde afbeeldingen), "The Fabled Voyages Of The Sendelicans" (vinyl uitgave via Vincebus Eruptum Recordings, 2014 CD uitgave via FRG Records, 2014), "Live At Crabstock" (Friends of the Fish Records Vinyl/CD uitgave, 2014) en "Anima Mundi" (FRG Records Vinyl/CD uitgave, 2015).
Verder verscheen de EP "A Nice Pear" met daarop "Venus In Furs" en "Maggot Brain" (Fruits de Mer, 2010), plus de live albums: "Live At Knitting Factory, New York 2008" (2008) en "Live At Kozfest, July 2012" (2012).
Het album "The Cromlech Chronicles", dat 9 mei 2016 door het Regal Crabomophone / Fruits De Mer Records label als voorloper van het "13th Dream Of Dr. Sardonicus" festival in een beperkte oplage gekleurd vinyl verscheen, heeft een klaphoes en bevat een poster en is tevens in een zeer beperkte oplage in een box set worden uitgebracht.
Vermeldenswaardig is ook nog, dat de band het album in het diepste, donkerste gedeelte van Wales, heeft opgenomen in de Mwnci Studio, op korte afstand van een Cromlech (een monument van meer dan 3000 jaar oud).
Hun single "Nite Flights", die 12 december 2016 op 7" gekleurd vinyl via het Fruits De Mer Records label verscheen, is een cover van een Scott Walker nummer, die op het laatste album van The Walker Brothers staat.
Op 2 januari 2018 bracht de band het album "The Cromlech Chronicles II" uit op het Strange Fish Records label en deze verscheen in een beperkte oplage op gekleurd vinyl en is voorzien van een klaphoes en op 30 juli 2018 verschijnt "The Cromlech Chronicles III" op 3 10" LP's op gekleurd vinyl, die voorzien zijn van een 3D hoes en 3D bril via het Regal Crabomophone label van Fruits De Mer Records.
Vermeldenswaardig is verder, dat de band ten tijde van de opnamen in augustus 2017 uitgebreid werd met drummer Gregory Gurvey van The Luck Of Eden Hall en keyboards speler Roger Morgan.

De 3x10" set bevat 6 nummers, waarvan het eerste "BS" heet en daarin brengt de band een heerlijk symfonisch rock nummer met progressieve jazz invloeden ten gehore en dit wordt in een gemiddeld tempo gespeeld en gevolgd door "Slow Burner", een schitterend uptempo progressief jazz nummer, dat op een derde van het nummer tijdelijk in een traag tempo over gaat en een licht psychedelisch karakter krijgt, om na enkele minuten weer terug te veranderen, maar na een minuut bedenkt de band zich en vervolgt met het maken van licht psychedelische rock in een traag tempo.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)
In "12 Shades Revisited" start de band in een rustige tempo met het maken van psychedelische progressieve rock, die jazz invloeden heeft, waardoor ik in de ban van de muziek raak en weet dit het hele nummer vol te houden, waarna ik "Teifi Marshes" voorgeschoteld krijg en ook hierin speelt Sendelica de muziek weer in een rustig tempo en schotelt me een mooi melodisch nummer voor.
Dan hoor ik "Star Flower Blossom", waarin de band in een rustig licht psychedelisch ritme start en het nummer geleidelijk iets meer vaart krijgt, waarbij ook jazz en progressieve rock invloeden sterk hoorbaar zijn en dit wordt gevolgd door "Lost City Of Cardiza", een geweldig psychedelisch progressief rock nummer, dat in een vrij hoog tempo gespeeld wordt en een zeer herkenbaar ritme bevat, dat invloeden uit de muziek van Pink Floyd heeft en iets over de helft verandert in een stuk progressieve rock, die tegen het einde in een sneltrein vaart geespeeld wordt.

"Cromlech Chronicles III" van Sendelica bevat 6 fantastische nummers, waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik kan deze 10" LP's dan ook zeer aanraden aan hen, die van progressieve rock en progressieve jazz houden, maar ook zij, die van psychedelische muziek houden, zullen zeker aan hun trekken komen.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl

Review: Hazemaze - Kozmik Debut (Kozmik Artifactz Records, 2018) (Hardrock)

De Zweedse band Hazemaze werd in 2016 te Stockholm door Ludvig Andersson - zang en sologitaar, Estefan Carillo - basgitaar en Nils Ein - drums opgericht.
In het najaar van 2017 vertrok het trio naar het noorden, om in Falun hun debuut album, "Kozmik Debut", op te nemen.
Op 20 juli 2018 verscheen dit album via het Kozmik Artifactz Records label in een beperkte oplage op 180 gram gekleurd vinyl, gestoken in een klaphoes.

"Kozmik Debut" bevat 8 nummers, waarvan de eerste "Wall Of Confusion" heet en daarin hoor ik de band, in een niet al te hoog tempo, een stevige hardrock song spelen, waar invloeden van de muziek van Black Sabbath in zitten en dit nummer wordt gevolgd door "Lord Cubensis", eveneens een uitstekende, vrij rustige, stevige hardrock song.
In "Black Mamba Pt.1" krijg ik een opnieuw zo'n heerlijke song in die zelfde stijl voorgeschoteld en in "Black Mamba Pt.2" laat de band me genieten van een prachtige ingetogen rock song, die enkele subtiele tempowisselingen heeft.
Daarna zet Hazemaze me "Minds Abyss" voor en hoor ik de band weer een rustig nummer spelen, dat me aan de muziek van Black Sabbath doet denken, waarna ik "Lies" hoor en hierin schotelt de band me een mooie rock song voor met afwisselende tempo's.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Verder hoor ik "Beast And Prey", een schitterende swingende rock song, die enkele subtiele tempowisselingen bevat en "Searching", dat weer zo'n stevige rustige rock song is.

"Kozmik Debut" van Hazemaze bevat hoofdzakelijk vrij rustige rock song en invloeden van de muziek van Black Sabbath en andere jaren 70 bands, maar is ondanks dat een prima debuut van de band en ik kan liefhebbers van hardrock dan ook aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl

Review: Cambrian - Mobular (Oak Island Records, 2018) (Stoner)

In 2015 startte Boggio Nattero - zang, lapsteel gitaar en sologitaar, uit Alassio, Italië, de band Cambrian, die hij samen met Stefano Parodi - basgitaar en piano en Fabio Cuomo - drums vormt.
In juli 2016 (Summer of Doom) nam het trio hun debuut album "Mobular" in de El Fish Recording Studio te Genova op, die door Emi Cioncoloni daar gemixt en gemastered werd en op 21 juni 2017 via het Taxi Driver Records label op CD en als digitale download verscheen.
Op 27 juli 2018 is dit album, dat 6 nummers bevat, verschenen in een beperkte oplage op gekleurd vinyl via Oak Island Records.

De plaat start met "Melt", waarin ik de band een kort traag zwaar stonerrock nummer hoor spelen, dat gevolgd wordt door "Seaweed Shaman", dat licht psychedelisch begint en na korte tijd over gaat in een traag gespeelde song met onverstaanbare zang, doom en Hawaii muziek invloeden.
Daarna zet de band me "Hooded Mantanaut" voor en krijg ik opnieuw een langzaam stoner nummer te horen, dat vrij melodisch klinkt en enkele prima tempowisselingen heeft, waarna Cambrian me het titelnummer "Mobular" voorschotelt en een schitterend melodisch Hawaii nummer ten gehore brengt, dat een serene rust uitstraalt.
Ook in "The Lethargic Hours" start de muziek met een stukje melodisch Hawaii muziek, maar al snel komen daar de zware stonerrock klanken bij, die plotseling onderbroken worden, waarna de band verder gaat met het maken van verrukkelijke rustige melodische muziek, die me tot rust brengt, om er vervolgens opnieuw stoner klanken bij te voegen en in "Emperor Seamount" krijg ik weer een uitstekend rock nummer te horen, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, lichte melodische invloeden heeft en een aanstekelijk ritme bevat.

"Mobular" van Cambrian is een verrassend debuut album, waarin de band de mix stonerrock en Hawaii muziek ten volle weet uit te baten en ik kan liefhebbers van deze muzieksoorten deze schijf dan ook ten zeerste aanraden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl