Review: Schäfer - Mosaik 127 (Acoustic Motion Concepts, 2021) (Elektronisch)

Schäfer uit Keulen, Duitsland, is het solo project van Lukas Schäfer, die drums, elektronische geluidsgeneratoren en modulaire synthesizers bespeelt.

Op 12 november 2021 bracht hij zijn debuut concept album "Mosaik 127", dat 6 nummers bevat, via Acoustic Motion Concepts als CD en als digitale download uit.

Het album begint met "Valentine", waarin Schäfer een eentonig synthesizer geluid ten gehore brengt, dat na een minuut over gaat in een terugkerend ritmisch geluid, dat een melodie toegevoegd krijgt en in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt, waarna de muziek verder gaat in "Bolzano", een mooi eentonig traag nummer, dat tegen het einde een zwaarder karakter krijgt en enigszins duister over komt en over loopt in "Still", een schitterend elektronisch nummer met een licht hypnotiserend terugkerend ritme, dat een gemiddeld tempo heeft en invloeden van de jaren 70 bands als Tangerine Dream bevat.

Aansluitend volgen "Bielefeld", een vrij rustig nummer met een licht melodisch ritme en subtiele tempowisselingen, "Somerset", een prachtig rustig nummer, dat halverwege een zwaarder en een terugkerend ritme krijgt en "1 For N.F.", waarin Schäfer een weer zo'n prima elektronisch nummer in een niet al te hoog tempo speelt, dat rust uitstraalt.

"Mosaik 127" van Schäfer is een niet alledaags album en de elektronische muziek is soms ook niet heel erg toegankelijk, maar desondanks heb ik erg genoten van deze schijf en ik raad elke liefhebber van elektronische muziek dan ook aan eens naar deze CD te gaan luisteren.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Rhapsody Of Fire - Glory For Salvation (AFM Records, 2021) (Melodische Hardrock)

Rhapsody Of Fire uit Triëst, Italië werd in 1993 onder de naam Thundercross opgericht door Luca Turilli en Alex Staropoli en ging vanaf 1994 tot 1997 verder onder de naam Rhapsody en daarna veranderde de bandnaam in Rhapsody Of Fire. 

De band bracht hun debuut uit met de demo "Land Of Immortals" in 1994 en deze werd gevolgd door de albums: "Legendary Tales" (1997), "Symphony Of Enchanted Lands" (1998), "Dawn Of Victory" (2000), "Rain Of A Thousend Flames" (2001), "Power Of The Dragonflame" (2002), "Symphony Of Enchanted Lands II The Dark Secret" (2004), "Live In Canada 2005" (2005), "Triumph Or Agony" (2006), "The Frozen Tears Of Angels" (2010), "From Chaos To Eternity" (2011), "Dark Wings Of Steel" (2013), "Live From Chaos To Eternity" (2013), "Into The Legend" (2016), "Legendary Years" (2017) en "The Eighth Mountain" (2019).

Ook verschenen er diverse singles, zoals: "Emerald Sword" (1998), "Holy Thunderforce" (2000), "The Magic Of The Wizard's Dream" (2001), "A New Saga Begins" (2008), "Sea Of Fate" (2010), "Reign Of Terror" (2010), "Aeons Of Raging Darkness" (2011) en "Shining Star" (2016), plus de EP's: "The Dark Secret" (2004), "The Cold Embrace Of Fear" (2010) en "I'll Be Your Hero" (2021) en verder bracht de band de demo "Eternal Glory" in 2017 en de DVD "Visions From The Enchanted Lands" in 2007 uit en op 26 november 2021 verscheen het album "Glory For Salvation" als LP in een beperkte oplage op gekleurd vinyl, als LP in een beperkte oplage als box set, als CD en als digitale download via AFM Records en deze werd vooraf gegaan door de EP "I'll Be Your Hero".

De band bestaat op dit album uit: Alex Staropoli - keyboards, Paolo Marchesich - drums, Alessandro Sala - basgitaar, Roberto De Micheli - sologitaar en Giacomo Voli - zang.

Het album, dat 11 nummers bevat, start met Son Of Vengeance, waarin Rhapsody Of Fire een heerlijke mix van melodische rock en folk in een gemiddeld tempo speelt, die een dansbaar ritme bevat en gevolgd wordt door "The Kingdom Of Ice", een schitterende uptempo rock song met een aanstekelijk ritme, die heavy metal invloeden heeft, waarbij stil zitten geen optie is en het titel nummer "Glory For Salvation", een fantastische uptempo song met tempowisselingen, prachtige samenzang en heavy metal invloeden.

Daarna volgen "Eternal Snow", een geweldige korte rustige folk song met een gesproken tekst, die over loopt in "Terial The Hawk", een puike mix van melodische rock en folk, die rustig begint om na korte tijd meer snelheid te krijgen en uitmondt in een uptempo song, die aanzet tot beweging en "Maid Of The Secret Sand", een uptempo mix van heavy metal en melodische rock, die tempowisselingen bevat en swingt als een trein.

In "Abyss Of Pain II" laat Rhapsody Of Fire me genieten van een uptempo melodische rock song met tempowisselingen, in "Infinitae Gloriae" krijg ik een verrukkelijke uptempo melodische song voorgeschoteld en in "Magic Signs" hoor ik de band een puike rock song in een niet al te hoog tempo ten gehore brengen, die tempowisselingen heeft.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) 

Verder volgen "I'll Be Your Hero", een uptempo rock song met een aanstekelijk dansbaar ritme en "Chains Of Destiny", een mix van folk en melodische rock, die swingt.

"Glory For Salvation" van Rhapsody Of Fire is een geweldige plaat, waarvan ik vanaf de begin tonen van genoten heb en ik raad elke liefhebber van melodische rock met folk invloeden deze schijf dan ook zeer aan.

 

Review: Livingmore - Take Me (Nomad Eel Records, 2021) (Pop / Rock)

Livingmore uit Los Angeles, Amerika bestaat uit: Alex Moore - zang, Spencer Livingston b- sologitaar en zang, Rodrigo  Moreno - basgitaar en Mike Schadel - drums, keyboards en zang.

De band bracht op 20 maart 2014 hun debuut digitale nummer "Counting Sheep" uit en deze werd gevolgd door: "Little Bird" (digitaal nummer, 1 juni 2015), "Really Mean It" (digitaal nummer, 3 januari 2017), "Gone Too Fast" (digitaal nummer, 20 maart 2017), "Never Slow Down" (digitaal nummer, 13 juni 2017), "Its All Happening" (7" EP in een beperkte oplage op oranje met zwart gespetterd vinyl, 7" EP in een beperkte oplage op zwart vinyl en als digitale EP, 5 april 2019), "OK To Land" (LP in een zeer beperkte oplage van 1 stuk op multi-gekleurd vinyl, LP op zwart vinyl, CD in een beperkte oplage, cassette in een beperkte oplage op store day 2018 en als digitale download, l4 april 2019), "Really Mean It" / "Never Slow Down" (7" single op zwart vinyl, 14 april 2019), "Sleepy Boy" (digitaal nummer, 18 oktober 2019), "Dead Fruit" (digitaal nummer, 28n oltober 2019) en op 21 mei 2021 verscheen hun tweede album "Take Me", dat 11 nummers bevat via Nomad Eel Records als LP in een beperkte oplage van 200 stuks op blauw vinyl, als LP in een beperkte oplage van 100 stuks op wit met rood gespetterd vinyl, als CD en als digitale download.

Het album start met het op single verschenen "Sharp", waarin Livingmore een swingende uptempo song met disco ritme speelt, die aanzet tot dansen en deze wordt gevolgd door "Bummer", een mooie melodische pop song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme en het eveneens op single uitgebrachte "Got Me Feelin' Like", een uitstekende pop song, die in een niet al te hoog tempo wordt gespeeld en subtiele tempowisselingen heeft.

Daarna volgen "Neighbors", een prima song met een gemiddeld tempo en een dansbaar ritme, "Memory Hill", een schitterende aanstekelijke song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en melodisch klinkt en "I Know It's A Smile", een vrolijk klinkende song, die aanzet tot dansen.

In "Dramatic" zet Livingmore me opnieuw zo'n vrolijke aanstekelijke song in een gemiddeld tempo voor, in "Energy Taken" krijg ik een heerlijke pop song met een een terugkerend ritme in een vrij rustig tempo te horen en in de single "Closer To The Edge" laat de band me genieten van een stevige dansbare pop song met lichte hardrock invloeden.

Verder volgen "Rays", een fantastische rustige pop song met een ritme, dat aanzet tot schuifelen en "Dreams On Fire", een puike song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme, die naar mijn mening hit potenties heeft.

"Take Me" van Livingmore staat vol lekker in het gehoor klinkende pop songs, die hoofdzakelijk een dansbaar karakter hebben en ik kan liefhebbers van dansbare pop deze schijf dan ook zeer aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Dead Man Tells - Among Thoughts plus Exit (Addicted Label / Doomed And Stoned Records, 2021) (Psychedelische Rock / Progressieve Rock / Doom)

Dead Man Tells uit Saint Petersburg, Rusland, bestaat vanaf 2021 uit: Konstantin — basgitaar (de enige van de originele bezetting), Daniil — drums en synthesizer, Yuriy — sologitaar en synthesizer, Victor — saxofoon en Stanislav — zang en synthesizer.

De band bracht hun debuut op 13 juni 2015 uit met het digitale nummer "Unique In Forks", dat in september 2016 gevolgd werd door het nummer "Suicide Trip", dat op de CD "Tripwave 2: Collection of Modern Russian Psychedelic Music" staat.

Daarna volgden "The City Is Crying feat. Rimma Rukh" (16 november 2017, digitale single, 2 nummers) en "Dead Man's Hand" (8 januari 2018, digitaal album).

Nadat de band in een nieuwe bezetting was gaan spelen, verschenen de digitale nummers "Among Thougts" (11 januari 2021) en "Exit" (29 oktober 2021), waarbij verder het vermelden waard is, dat "Among Thougts" op 9 november 2021 op het digitale album "Doomed & Stoned in Russia (Vol. 2)", waarop 99 nummers staan, van Doomed And Stoned Records is verschenen.

In "Among Thoughts" schotelt Dead Man Tells me een schitterende zware mix van dark wave, dance en doom voor, die zang en gesproken teksten, subtiele tempowisselingen en een terugkerend ritme heeft (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en in "Exit" laat de band me genieten van een fantastische psychedelische song met een niet al te hoog tempo, tempowisselingen en invloeden van progressieve rock.

"Among Thoughts" en "Exit" zijn 2 verrukkelijke nummers waarmee de band me vanaf de begin tonen in de ban van hun muziek heeft gehouden en ik raad iedere muziekliefhebber dan ook aan eens te gaan luisteren naar deze geweldige band.

 

Review: Ambigram - Ambigram (MaRaCash Records, 2021) (Progressieve Rock)

Ambigram uit Italië bestaat uit: Gigi Cavalli Cocchi - drums en percussie, Max Marchini - basgitaar en tempel bellen, Beppe Lombardo - akoestische en sologitaar en Francesco Rapaccioli - zang.

Ze namen hun debuut album "Ambigram", dat 9 nummers bevat, op met behulp van: Max Repetti - keyboards en vleugel, Camillo Mozzoni - oboe, Annie Barbazza - zang en achtergrondzang, Marco Rancati - achtergrondzang, Paolo Tofani - gitaar synthesizer (track 6 en 7), Francesco Rapaccioli - zang en Paola Folli - zang (track 4) en dit album verscheen 9 april 2021 en 22 oktober 2021 als CD en als digitale download via MaRaCash Records, waarbij verder vermeldenswaardig is, dat Greg Lake (ELP) het eerste nummer van het album mede produceerde. 

Het album start met "A Mediterranean Tale", waarin Ambigram een prachtige rustige song ten gehore brengt, die subtiele tempowisselingen heeft en een ritme dat aanzet tot schuifelen en halverwege versneld wordt, om tegen het einde weer over te gaan in een rustig tempo en dit nummer wordt gevolgd door "Cerberus Reise", een heerlijke progressieve rock song met een gemiddeld tempo en tempowisselingen, die tegen het einde een middeleeuws klinkend stukje muziek krijgt.

Daarna volgen "Pig Tree", een schitterend progressief nummer met een gemiddeld tempo, dat halverwege langzamer en experimenteel wordt, om korte tijd later over te gaan in een mooie rustige melodische song en "Sailing Home", een uitstekende song met een aanstekelijk dansbaar ritme, tempowisselingen.

In "Imaginary Daughter" zet Ambigram me een schitterende rustige melodische song voor, die na korte tijd iets meer snelheid en een aanstekelijk ritme krijgt en in "L'absinthe" krijg ik een lekker in het gehoor klinkende swingende melodische song in een gemiddeld tempo voorgeschoteld, die enkele subtielel tempowisselingen bevat.

Dan volgen "Patchwork", een fantastische progressieve song met een niet al te hoog tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme en "Pearls Before Swine", een prima song me een gemiddeld tempo en een swingend ritme met lichte funk invloeden, dat aanzet tot dansen.

Vervolgens speelt de band de radio uitvoering van "Cerberus Reise" en hierin mag ik nogmaals genieten van deze progressieve rock song met een gemiddeld tempo en tempowisselingen.

"Ambigram" van Ambigram is een puike plaat, die uitstekende melodische progressieve nummers bevat en ik raad ieder liefhebber van deze muziek soort dan ook aan eens naar deze schijf te gaan luisteren.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Various Artists - A Damaged Christmas Gift For You (Damaged Goods Records, 2021) (Rock)

Op 10 december 2021 verschijnt de LP "A Damaged Christmas Gift For You", waarop 15 nummers van evenzoveel bands en artiesten staan, die hun muziek via het Damaged Goods Records label uitbrengen.

Het album begint met "Christmas 1979" van Wild Billy Childish & The Musicians of the British Empire en hierin zet de band me een lekker in het gehoor klinkende pop song voor, die een gemiddeld tempo heeft en een aanstekelijk dansbaar ritme bevat en dit nummer wordt gevolgd door "Christmas (I Can Hardly Wait)" (The Courettes), een 

heerlijke dansbare song in een gemiddeld tempo, die in de stijl van meiden bands zoals The Ronettes en The Shirelles wordt gespeeld, "Christmas Tree On Fire" (Holly Golightly), een heerlijke swingende uptempo song met country invloeden, een aanstekelijk ritme en een hoog meezing gehalte en "Merry Christmas (I Don't Want To Fight)" (Helen Love), een uptempo song met een aanstekelijk vrolijk ritme, dat aanzet tot dansen.

Daarna volgen "Silver Bells" (Cuckooland), een mooie rustig startende song, die na korte tijd meer snelheid krijgt en invloeden van powerrock bevat, "God Rest Ye Merry Gentlemen" (Wat Tyler), een korte puike rock song met hardcore punk invloeden, "Santa Claus" (Thee Headcoatees), dat met gesproken tekst begint, die gevolgd wordt door een op jaren 60 geïnspireerde beat song, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en invloeden van "Hang On Sloopy" van The McCoys bevat en "Stop The Cavalry" (Severe), een prima cover van dit door Jona Lewie geschreven nummer.

In "City Of Christmas Ghosts" laat Goldblade feat. Poly Styrene me genieten van een verrukkelijke mix van western muziek en punk, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en oproept tot beweging, in "Little Stars" (Holly Golightly And The Greenhornes) krijg ik een vrij rustige song te horen en in "The Cute Lepers Christmas Song" (Cute Lepers) zet de band me een uitstekende aanstekelijke dansbare pop song in een gemiddeld tempo voor, die subtiele tempowisselingen heeft.

Dan volgen "Xmas Bloody Xmas" (TV Smith), een lekker klinkende uptempo pop song met een dansbaar ritme en een hoog meezing gehalte, "Ding Dong Merrily On High" (The Singing Loins), een eigen folk versie van "Gloria In Excelsis Deo", dat in de 18e eeuw onder de titel "Les Anges Dans Nos Campagnes" in Frankrijk werd geschreven, "Guinnes And Wine" (Monkhouse), een fantastische uptempo punk, die invloeden van de eind jaren 70 punk heeft, tempowisselingen bevat en swingt (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en "Merry Christmas Fritz" (The Buff Medways), een swingende uptempo rock song met invloeden van "Happy Jack" van The Who, die aan zet tot dansen.

"A Damaged Christmas Gift For You" van Various Artists staat vol prima Kerst liedjes, die invloeden van de jaren 60 en 70 herbergen en ik kan iedere liefhebber van Kerst deze schijf dan ook zeer aanraden.

Review: Maybeshewill - No Feeling Is Final (The Robot Needs Home Collective / Wax Bodega / New Noise / Birds Robe Records, 2021) (Post-Rock)

Maybeshewill uit Leicester, Engeland, werd in 2005 opgericht en bestond tot 2016, maar werd in 2018 her opgericht en bestaat weer in dezelfde bezetting, dat wil zeggen: James Collins – drums, Matthew Daly – keyboard, Jamie Ward – basgitaar, Robin Southby – sologitaar en John Helps – sologitaar.

De band bracht hun debuut album "Not For Want Of Trying" op 12 mei 2008 via Field Records uit en deze werd gevolgd door de albums "Sing The Word Hope In Four-Part Harmony" (8 juni 2009, Field Records), "I Was Here For A Moment, Then I Was Gone" (30 mei 2011, Function Records), "Fair Youth" (augustus 2014, Superball Music), "The Complete Remixes 2006 - 2016" (17 juni 2016, gratis digitaal album) en "I Was Here For A Moment, Then I Was Gone (10th Anniversary Reissue)" (2LP inclusief B-kanten, live uitvoeringen en remixen, gestoken in een nieuw ontworpen hoes en als digitaal album, 5 juni 2021)

Tevens verschenen: "To The Skies From A Hillside" (10 april 2010, digitale single), "Critical Distance" (3 juli 2011, digitale single), "Red Paper Lanterns" (9 maart 2012, digitale EP) en "Refuturing" (5 oktober 2021, digitale single).

Op 19 november 2021 verschijnt het album "No Feeling Is Final", waarop 10 nummers staan, als LP, als CD en als digitale download, via The Robot Needs Home Collective (het eigen label van de band) en tevens via Wax Bodega (in Noord Amerika), New Noise (in Azië) en Birds Robe Records (in Australië).

Het album begint met "We've Arrived At The Burning Building", waarin Maybeshewill een fantastisch post-rock nummer in een zwaar niet al te hoog tempo speelt, dat een enigszins trieste ondertoon bevat en dit wordt gevolgd door "Zarah", een uitstekend nummer met een gemiddeld tempo, een gesproken tekst, een melodisch ritme en subtiele tempowisselingen en "Complicity", een heerlijk uptempo nummer, dat swingt en halverwege tijdelijk verandert in een rustig stukje muziek, dat na enkele minuten een gemiddeld tempo krijgt.

Daarna volgen "Invincible Summer", een geweldig nummer met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme, dat tegen het einde in een rustig tempo over gaat, "The Weight Of Light", een prachtig rustig nummer met een trieste ondertoon, dat subtiele tempowisselingen heeft en "Refuturing", een aanstekelijk klinkend nummer met een gemiddeld tempo, dat aanzet tot beweging en tempowisselingen bevat.

In "Green Unpleasant Land" laat Maybeshewill me genieten van een schitterend melodisch stuk muziek, dat in een vrij rustig tempo wordt gespeeld en in "Even Tide" krijg ik een verrukkelijk rustig nummer voorgezet, dat enkele minuten na de helft van het nummer in een iets sneller tempo wordt gespeeld en een terugkerend ritme krijgt, dat een licht hypnotiserend effect opwekt.

Verder volgen "The Last Hours", een puik post-rock nummer met wisselende tempo's en een aanstekelijk ritme en "Tomorrow", een fantastisch rustig nummer, dat geheel op piano wordt gespeeld zonder verdere begeleiding.

"No Feeling Is Final" van Maybeshewill staat vol lekker in het gehoor klinkende nummers, waarmee de band me van begin tot einde heeft weten te boeien en hiervan is "Tomorrow" wat mij betreft de uitschieter en ik raad iedere liefhebber van post-rock en de betere pop dan ook aan deze schijf eens te gaan beluisteren.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)