Review: Buffalo Revisited - Volcanic Rock Live (Ripple Music, 2022) (Rock)

Buffalo Revisited uit Sydney, Australië werd in 1971 onder de naam Buffalo opgericht door Dave Tice - zang, Alan Milano - zang, John Baxter - sologitaar, Peter Wells - basgitaar en Paul Balbi - drums.

De band bracht in 1972 hun debuut single "Suzie Sunshine" uit, die een maand later gevolgd werd door het debuut album "Dead Forever...", waarna de volgende albums verschenen: "Volcanic Rock" (juli 1973), "Only Want You For Your Body" (juni 1974), "Mother's Choice" (1975) en "Average Rock And Roller" (1977), waarna de band in maart 1977 uit elkaar ging.

Nadat er steeds meer vraag naar een reünie kwam besloot Dave Tice de band nieuw leven in te blazen en het resultaat is het album "Volcanic Rock Live", dat, 45 jaar na het laatste album, op 14 januari 2022 via Ripple Music als LP in een beperkte oplage van 250 stuks op geel met rood gespetterd vinyl, als LP op zwart vinyl, als CD in een beperkte oplage en als digitale download verschijnt, waarbij de band tegenwoordig bestaat uit: Dave Tice — zang, Troy Scerri — sologitaar, Steve Lorkin — basgitaar en Marcus Fraser — drums.  

Het live album, dat 5 nummers bevat, begint met "Sunrise (Come My Way)", waarin Buffalo Revisited een heerlijke swingende uptempo rock song ten gehore brengt, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en deze wordt gevolgd door "Freedom", een fantastische song met een gemiddeld tempo en een licht hypnotiserend terugkerend ritme.

Daarna volgen "Til My Death", een schitterende progressieve bluesrock song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme, die enkele tempowisselingen heeft en "The Prophet", een uitstekende stevige rocksong met een aanstekelijk ritme, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en tempowisselingen bevat.

In het laatste nummer "I - Pound Of Flesh II - Shylock" zet Buffalo Revisited me een geweldige rock song voor, die met progressieve bluesrock start, om na enkele minuten meer snelheid te krijgen en over te gaan in een swingende uptempo hardrock song.

"Volcanic Rock Live" van Buffalo Revisited bevat 5 puike rock songs, waar ik met genoegen naar geluisterd heb eb ik raad liefhebbers van de betere rock deze schijf dan ook zeer aan.(luister naar de eerste 2 nummers van het album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Farflung - 25000 Feets Per Second (Sulatron Records, 2022) (Spacerock)

Farflung uit Los Angeles, California, Amerika, werd in 1994 opgericht door Tommy Grenas - zang en sologitaar en Michael Esther - sologitaar.

De band, die in de loop der jaren het podium deelde met onder andere: Melvins, Silver Apples, Gong, Nebula, Hawkwind, Brian Jonestown Massacre, Sonic Boom, Acid King en Fu Manchu, bracht in 1995 hun debuut album "25000 Feets Per Second" via Flipside Records als CD uit en deze werd gevolgd door: "The Raven That Eat The Moon" (CD Flipside records, 1996), "So Many Minds, So Little Time .." (CD, Purple Pyramid, 1997), "The Believe Module" (CD, Bad Acid Records, 1998), "9 Pin Body" (CD, Brainticket Records / Orchard Records, 2002), "Farflung / Black Rainbows Split Album" (Digitaal album, Eigen beheer, 2012), "5" (LP, CD en digitale download, Heavy Psych Sounds, 2016) en "Unwound Cellular Frown" (LP, CD en digitale download, Heavy Psych Sounds, 2017).

Op 7 januari 2022 brengt Sulatron Records hun debuut album "25000 Feets Per Second" voor de eerste keer als LP, met een bonus nummer plus een inlegvel en downloadcode, in een beperkte oplage van 500 stuks op doorzichtig vinyl uit.

Op dit album bestond de band uit: Tommy Grenas - zang en sologitaar, Michael Esther - sologitaar, Paul Fox - ritme gitaar en keyboards, Buck McGibbony - basgitaar en Brendon LaBelle - drums en hierop werden ze bijgestaan door: Mariana Cordial ook wel bekend als Marina Rosenfeld - keyboards, Petra Hayden - mandoline, Charles Morigiello - cello en Brian Norman - dwarsfluit en percussie.

De LP, die 8 nummers bevat, begint op kant A met "Solar Electric", waarin Farflung een heerlijk swingend uptempo spacerock nummer speelt, waarbij stil zitten geen optie is en dit nummer wordt gevolgd door "Open Your Mouth", een uitstekende uptempo spacerock song, die een aanstekelijk ritme heeft en zang die erg ver weg klinkt.

Daarna volgen "Don't Forget To Breath", eveneens een uptempo spacerock nummer, dat swingt en uitnodigt tot dansen, het titel nummer "25000 Feet Per Second", een schitterende song met een gemiddeld tempo en een terugkerend licht hypnotiserend ritme, dat met gesproken ruimtelijke tekst begint en "Greater Waters", een geweldige snelle song met een dansbaar ritme en punk en powerrock invloeden, die na enkele minuten over gaat in een gemiddeld tempo, dat een licht hypnotiserend ritme heeft en invloeden van progressieve rock bevat.

Op kant B staan 3 nummers, waarvan het eerste "Landing On Cydonia" heet en hierin schotelt Farflung me een fantastisch elektronisch spacerock nummer voor, dat in een niet al te hoog tempo begonnen wordt, om na enkele minuten iets meer snelheid te krijgen, waaraan ruimtelijke invloeden toegevoegd worden, om enkele minuten voor het einde over te gaan in een stuk krautrock.

In "Hot Fluffy Mind" krijg ik een verrukkelijk uptempo rock nummer te horen, dat acid rock invloeden heeft en in het bonus nummer laat de band me genieten van een puike uptempo spacerock song met invloeden van de muziek van Hawkwind.

"25000 Feet Per Second" van Farflung staat vol geweldige nummers, waar ik vanaf de begin tonen van genoten heb, met wat mij betreft "Landing On Cydonia" als beste en ik raad iedere liefhebber van spacerock deze plaat dan ook van harte aan.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Vibravoid - Do You Remember That Day (Place And Time Part II) (Facebook / Stoned Karma Records, 2021) (Psychedelische Rock)

Vibravoid werd in 1990 te Düsseldorf, Duitsland, opgericht en bestaat uit: Christian Koch - zang en sologitaar, Frank Matenaar - drums en Dario Treese - orgel.

De band heeft zich muzikaal laten inspireren door o.a. (een vroege) Pink Floyd, Electric Prunes, Strawberry Alarm Clock en Spacemen 3 en talloze andere psychedelische progressieve rock bands.

Sinds 2000 heeft Vibravoid diverse LP's en CD's uitgebracht via verschillende labels, zoals: Triggerfish, Nasoni, Anzitisi Records, Krauted Mind Records, Herzberg Verlag en Sulatron.

Nadat ze begin 2013 hun eigen label Stoned Karma Records hebben opgericht, verschijnen daarop hun platen (onder andere "Psychedelic Blueprints - An Introspection Of The Years 2000-2013" en de 6 CD box "Loudness For The Masses"), maar ook staat de band met een nummer ("Nearby Shiras", een cover van Kalacakra) op de LP Head Music van het Fruits De Mer Records label en is in 2013 de 7" gekleurd vinyl single "Colour Your Mind", waarop 3 covers staan, uitgebracht via dat zelfde label uit Engeland, gevolgd in 2015 door de 7" gekleurd vinyl single "Steppin' Stone" , die eveneens 3 covers bevat en via Fruits De Mer verscheen.

De band stond op het "14th Dream Of Dr.Sardonicus" festival te Cardigan, Wales, dat van 5 tot 7 augustus plaats vond en georganiseerd werd door Fruits De Mer Records, waarbij één van de live nummers ongetwijfeld hun nieuwe 7" gekleurde vinyl single met klaphoes, "In-A-Gadda-Da-Vida", was, die 9 augustus 2016 in beperkte oplage via Fruits De Mer Records verschenen is.

Vervolgens bracht de band diverse albums en singles via hun eigen Stoned Karma Records label en hun nieuwe single "Do You Remember That Day? (Place And Time Part II)" is momenteel alleen via facebook te beluisteren.

In "Do You Remember That Day? (Place And Time Part II)" laat Vibravoid me genieten van een geweldige uptempo psychedelische song met een aanstekelijk ritme, die tempowisselingen heeft, een hoog meezing gehalte bevat en aanzet tot dansen, waarbij de tekst van de song in de video geprojecteerd is. 

Vibravoid heeft me met "Do You Remember That Day? (Place And Time Part II)" laten genieten van een fantastisch nummer, waar ik geen genoeg van krijg en het dan ook diverse keren achter elkaar heb beluisterd en ik raad elke liefhebber van psychedelische muziek dan ook aan dit nummer eens te gaan beluisteren en misschien wel dezelfde ervaring te krijgen als ik.(luister naar dit nummer via de facebook link onder de recensie)

Vibravoid Official - Do You Remember That Day? (Place And ...

Review: The Fabulous Courettes - Back In Mono (Damaged Goods Records, 2021) (60's Pop)

The Courettes is een duo uit Aalborg, Denemarken en Rio De Janeiro, Brazilië, dat bestaat uit: Flávia Couri - sologitaar en zang en Martin Couri - drums, dat hun muziek sinds 2015 uitbrengt.

Hun debuut album, "Here Are The Courettes", verscheen 15 juli 2015 als 10" vinyl LP via Sounds of Subterrania, waarna de volgende uitgaven werden uitgebracht: “Boom! Dynamite!” (7" single, Bachelor Records, 2016), “Hoodoo Hop” (7" split single met Powersolo, Sounds of Subterrania, 2017), "Alive from Tambourine Studios!" (10" LP op beige vinyl, Chaputa Records, 1 oktober 2017), "We Are The Courettes" (CD, 30 maart 2018), “Voodoo Doll” (7"single, featuring Coffin Joe, 2018), "Too Late To Say I´m Sorry" (7" EP in een beperkte oplage op gekleurd vinyl en 7"EP op zwart vinyl, 20 december 2019), "Dynamite!" (7" EP op zwart vinyl, Groovy Records, 23 december 2019) en "Christmas (I Can Hardly Wait)" (7" split single met Powersolo, 2 april 2020).

Op 22 mei 2020 verscheen de single "Want You! Like a Cigarette" / "Night Time (The Boy Of Mine)" in een beperkte oplage van 500 stuks op rood vinyl via Damaged Goods Records, waarna het de bedoeling was in oktober 2020 het derde album van de band uit te brengen.

Op 19 juli 2021 bracht Damaged Goods Records hun eerste 2 albums opnieuw uit als 2 afzonderlijke LP's, waarvan "Here Are The Courettes", dat 8 nummers bevat, in een beperkte oplage van 1000 stuks ook roomkleurig vinyl en "We Are The Courettes", waarop 12 nummers staan, in een beperkte oplage van 1000 stuks op doorzichtig rood vinyl en als 1 CD en op 15 oktober 2021 verschenen de 7" single "R.I.N.G.O." / "The Boy I Love" (single versie) en hun album "Back In Mono", dat 14 nummers bevat als LP, als CD en als digitale download via Damaged Goods Records.

Het album begint met "Want You! Like A Cigarette", waarin The Courettes een schitterende jaren 60 gerelateerde song in een gemiddeld tempo ten gehoor brengt, die gevolgd wordt door "I Can Hardly Wait", een lekker in het gehoor klinkende song, die enkele tempowisselingen heeft en een aanstekelijk dansbaar ritme bevat en "Hey Boy", eveneens zo'n uitstekende jaren 60 song met een gemiddeld tempo.

Daarna volgen "Night Time (The Boy Of Mine)", een geweldige swingende uptempo song met een aanstekelijk dansbaar ritme, het op single verschenen "R.I.N.G.O.", een song met een aanstekelijk ritme, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en "Until You´re Mine", een zwoel startend nummer met een zeer dansbaar ritme.

In "Trash Can Honey" zet The Courettes me een fantastische uptempo song voor, die sterke invloeden van "I Can't Explain" van The Who heeft, in "Hop The Twig" krijg ik een verrukkelijke rock song met een gemiddeld tempo te horen, die invloeden van horrorock heeft en in "Misfits And Freaks" laat de band me genieten van een song met een gemiddeld tempo en een dansbaar ritme.

Dan volgen "My One And Only Baby", een uitstekende song met een aanstekelijk ritme en hoog meezing gehalte, "Too Late To Say I´m Sorry", een prima dansbare song met een gemiddeld tempo, die enkele subtiele tempowisselingen heeft en "Edge Of My Nerves", een puike garagerock song, die swingt als een trein.

Verder hoor ik "Won´t Let You Go", een uptempo rock song met een zeer dansbaar ritme en "Cry Cry Cry", een prachtige vrij rustige song met een aanstekelijk ritme, dat aanzet tot schuifelen.

"Back In Mono" van The Courettes staat vol schitterende jaren 50 en 60 gerelateerde nummers, waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van muziek deze schijf dan ook zeer aan, om de sfeer van die jaren te gaan beleven.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Einseinseins - Zwei! (Tonzonen Records, 2022) (Krautrock / Elektro)

Einseinseins uit Berlijn, Duitsland bestaat uit: Alex Fedorov – sologitaar, synthesizer en vocoder, Niels Hoffmann – basgitaar, synthesizer en vocoder en Johannes Rosswog – drums.

De band bracht op 26 september 2015 2 nummers als digitale download uit, getiteld "Demo" en deze werd op 23 september 2016 gevolgd door "ĬİĨ", die als LP op 180 gram zwart vinyl en als digitale download verscheen en op 21 januari 2022 brengt Tonzonen Records hun album "Zwei!" uit als LP, als CD en als digitale download.

Het album, dat 6 nummers bevat, begint met "Graf Zahl", waarin Einseinseins een geweldige krautrock song in een gemiddeld tempo ten gehore brengt, die invloeden van Kraftwerk heeft en gevolgd wordt door "Plastikliebe", een schitterende song met een terugkerend licht hypnotiserend ritme en een gemiddeld tempo.

Daarna volgen "Regit Etarak", een fantastische instrumentale mix van elektro en krautrock, die een terugkerend dansbaar ritme heeft en "Gasetagenheizung", een puike  swingende song met een gemiddeld tempo, krautrock invloeden en een terugkerend ritme, dat aanzet tot dansen.

In "Nachtigall" schotelt Einseinseins me een heerlijke dansbare elektro song met een gemiddeld tempo voor, die tempowisselingen en melodische invloeden heeft en in het laatste nummer "Nur Fuchs" krijg ik een verrukkelijk instrumentaal nummer te horen, dat een terugkerend ritme heeft en melodische invloeden bevat.

"Zwei!" van Einseinseins is een prima plaat met uitstekende nummers, waarmee de band me van begin tot einde in de ban van hun muziek heeft gehouden en ik kan iedere liefhebber van elektro en krautrock 

deze schijf dan ook zeer aanraden.(luister naar 2 nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Vinny Peculiar - Artists Only (Shadrack & Duxbury Records, 2022) (Pop)

Vinny Peculiar uit Worcester, Engeland is het alias van multi instrumentalist Alan Wilkes, die sinds 1998 zijn muziek uitbrengt.

De volgende uitgaven verschenen van hem: "Gone" (1998), "Growing Up With Vinny Peculiar" (2004), "The Fall And Rise Of Vinny Peculiar" (2006), "Goodbye My Angry Friend" (2007), "Other People Like Me" (2013), "Ironing The Soul" (2013), "The Root Mull Affect" (17 maart 2015, digitaal album), "Down The Bright Stream" (23 maart 2015, digitaal album), "Silver Meadows [Fables From The Institution]" (6 juni 2016, beperkte oplage CD en digitaal album), "The Fairer Sex EP" (17 februari 2017, digitale EP), "Return Of The Native" (1 juni 2018, beperkte oplage gesigneerde CD en digitaal album), "While You Still Can" (28 oktober 2019, LP in een beperkte oplage, CD in een beperkte oplage en digitaal album), "Peculiarities" (17 september 2020, digitaal album), "Loot" (6 november 2020, digitaal mini live album), "Gone" (16 februari 2021, her-uitgave digitaal album) en op 10 januari 2022 verschijnt zijn album "Artists Only" als CD in een beperkte gesigneerde oplage via Shadrack & Duxbury Records en als digitaal album en hierop wordt hij bijgestaan door Joe Singh - drums (track 7, 8, 9 en 10) en Leah Walch - achtergrondzang.

Het album, dat 10 nummers bevat, begint met "A Bigger Splash", waarin Vinny Peculiar een mooie pop song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme en  invloeden van de muziek van Chris Isaak, waarna "Rothko" volgt en hij een heerlijke uptempo rock song speelt, die aanzet tot dansen en een hoog meezing gehalte heeft.

Daarna volgen "Pathetic Lament", een prima rustige pop song met een repeterend ritme, "Heavy Metal", een schitterende song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme en jaren 70 invloeden en "Jack The Dripper", een prachtige vrij rustige song met een terugkerend ritme.

In "Francis Bacon" zet Vinny Peculiar me een fantastische swingende uptempo song voor, die progressieve rock invloeden heeft en een terugkerend ritme bevat en in "A Man And His Shadow" krijg ik een geweldige rustige song te horen, die aanzet tot schuifelen en invloeden van de muziek van Deleyaman bevat.

Dan volgen "Grayson", een zeer dansbare song met een gemiddeld tempo en new wave, funk en dance invloeden, "Fifteen Minutes", een lekker in het gehoor klinkende song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme en "Perfect Song", een schitterende aanstekelijke vrolijk klinkende song met een gemiddeld tempo en een zeer dansbaar ritme.

"Artists Only" van Vinny Peculiar staat vol uitstekende pop songs, waarmee hij me van begin tot einde heeft weten te boeien en ik kan deze schijf dan ook zeer aanraden aan elke liefhebber van de betere pop.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Psychic Lemon - Studio Jams Volume 5 (Eigen Beheer, 2021) (Krautrock)

Psychic Lemon werd eind 2013 te Cambridge, Kent, Engeland opgericht en bestaat uit: Andrew Briston - sologitaar, zang en keyboards, George Horler - sologitaar en zang, Andrew Hibberd - basgitaar en Martin Law - drums en percussie.

Psychic Lemon liet zich muzikaal inspireren door bands als: Goat, The Heads, Amon Düül II, Syd Barrett en Ibibio Sound Machine en trad op festivals als Strawberry Fair te Cambridge en Solstice festival te Moonhenge op, na hun eerste optreden in oktober 2014.

De band rondde de opnamen voor hun debuut album "Psychic Lemon" in december 2015 af en deze werd op 4 maart 2016 uitgebracht als digitale download en als CD.

Op hun album "Frequency Rhythm Distortion Delay", dat 12 januari 2018 via Tonzonen Records in een gelimiteerde oplage van 750 stuks op paars gespetterd 12" vinyl verscheen en tevens op zwart vinyl, maar ook als CD en als digitale download via bandcamp verkrijgbaar is, bestaat Psychic Lemon nog maar uit 3 personen, omdat George uit de band is en als gastmuzikant speelt Iain Roddick op saxofoon met het trio mee.

Op 9 februari 2018 bracht de band de EP "Live AD 2017" als digitale download uit, die 23 november 29017 live in Chelmsford opgenomen werd.

Het derde album van de band is de live opgenomen plaat "Live At The Smokehouse", dat 5 nummers bevat en 26 april 2019 via Tonzonen Records in een beperkte oplage op oranje-groen gespetterd vinyl inclusief een 8 pagina's tellend boek verscheen en tevens als CD en digitale download verkrijgbaar is, waarbij verder vermeldenswaardig is, dat het album in de voorverkoop binnen 48 uur uitverkocht was.

De opnamen van het album vonden plaats op 10 augustus 2018 in The Smokehouse te Ipswich en op de LP staan, op kant B, 2 niet eerder uitgebrachte nummers, terwijl kant A van de LP 3 nummers van hun album "Frequency Rhythm Distortion Delay" bevat.

Op 8 november 2019 verscheen het album "Freak Mamma" via Drone Rock Records, dat op 27 september vooraf werd gegaan door het gratis digitale download nummer "White Light", dat eveneens op het album staat en op 13 april 2020 heeft de band de gratis digitale download "Studio Jams Volume 1", waarop 3 nummers staan, uitgebracht, op 5 juni 2020 verscheen het gratis album "Studio Jams Volume 2", eveneens als digitale download en deze bevat 5 nummers en op 5 maart 2021 werd "Studio Jams Volume 3", waarop 3 nummers staan, als gratis download in eigen beheer uitgebracht, die al binnen 1 maand gevolgd werd door "Studio Jams Volume 4", dat 2 nummers bevat en eveneens weer in eigen beheer als digitale download is verschenen en op 3 december 2021 verscheen "Studio Jams Volume 5", dat een iets meer dan 38 minuten durend nummer bevat, als gratis download.

"Studio Jams Volume 5" bestaat uit het nummer "A Gift Of Whale Vomit", waarin Psychic Lemon een geweldig swingend psychedelisch stuk uptempo krautrock ten gehore brengt, dat in een gemiddeld tempo begonnen wordt en een licht hypnotiserend terugkerend ritme heeft en invloeden van acid rock bevat.

"A Gift Of Whale Vomit" van Psychic Lemon is één grote lange trip, waarmee de band me van begin tot einde mee in de ban van hun muziek heeft gehouden en ik raad elke liefhebber van krautrock deze fantastische digitale schijf dan ook zeer aan.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)