Review: Fargo - Geli (Kapitän Platte, 2023) (Post-Rock)

Fargo uit Leipzig, Duitsland werd in 2012 opgericht en bestaat uit: Koni - drums, Ralle - basgitaar, Hannes - sologitaar en Max - sologitaar.

De band bracht op 26 januari 2013 hun debuut album "Heimkehr" digitaal uit en deze werd op 25 april 2014 gevolgd door het digitale album "Yaron".

Nadat er in 2017 een bandbezettingswisseling had plaats gevonden, werd het album "Geli" opgenomen en dit verschijnt 17 maart 2023 via Kapitän Platte als LP, als CD en als digitaal album.

Het album, dat 4 nummers bevat, die net als hun vorige albums namen van Duitse steden hebben, start met "Dresden", waarin Fargo de muziek stevig begint en het rustige tempo langzaam opvoert, totdat er een prachtig post-rock nummer ontstaat, dat melodische invloeden heeft, dat halverwege onverstaanbare schreeuwende teksten en een terugkerend licht hypnotiserend ritme krijgt toegevoegd, om enkele minuten voor het einde weer melodisch te worden.

Daarna volgt "Regensburg", een schitterend melodisch post-rock nummer met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)

In "Berlin" schotelt Fargo me opnieuw een uitstekend melodisch post-rock nummer voor, dat een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo bevat en in "Pforzheim" krijg ik een prima uptempo nummer te horen, dat eveneens een terugkerend ritme heeft en gewoon lekker in het gehoor klinkt, om iets over de helft van het nummer in een langzamer tempo over te gaan en een geproken tekst krijgt bijgevoegd.

"Geli" van Fargo bevat 4 puike lange post-rock nummers, waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik kan elke liefhebber van dit genre deze schijf dan ook zeer aanraden.

Review: Albinö Rhino - Return To The Core (Space Rock Productions, 2023) (Progressieve Rock)

Albinö Rhino uit Helsinki, Finland, bestaat uit: Viljami Väre - drums, Kimmo Tyni - sologitaar, Moog en zang en VH - basgitaar en zang.

De band bracht hun debuut album "Albinö Rhino" op 28 maart 2014 uit als LP, als CD  en als digitale download via Jakelu Records en deze werd gevolgd door: "Upholder" (9 december 2016, LP en digitaal album), ""Upholder" Live At A​̈​a​̈​niwalli, Helsinki 17​.​12​.​2016 (7 februari 2017, gratis download), "Albinö Rhino X Morbid Elvis Split" (LP en digitaal album, 2 december 2017) en "Riff Religion" (16 juni 2017, LP en digitaal album), waarna op 3 maart 2023 het album "Return To The Core" via Space Rock Productions als LP+CD in een beperkte oplage van 305 met de hand genummerde exemplaren verschijnt, waarvan 152 op zwart en 153 op zilver 160 gram vinyl, als CD in een beperkte oplage van 200 met de hand genummerde exemplaren en tevens als digitaal album.

Op deze 35 minuten durende jam krijgt de band medewerking van Scott Heller (alias Dr. Space) - modulaire synthesizer, Olli Laamanen - Roland system 100 en Mikko Heikinpoika - boventoon zang in het outro.

"Return To The Core" begint in een vrij rustig tempo, dat al snel over gaat in een gemiddeld tempo, dat progressieve psychedelische folk invloeden en een terugkerend ritme heeft en swingt, waarna de band na 9 minuten overschakelt naar het maken van heavy rock, dat in hetzelfde aanstekelijke ritme doorgaat en spacerock invloeden krijgt en 15 minuten later weer langzamer te worden gespeeld, waarbij ook weer heavy doom invloeden gevoegd worden, om enkele minuten daarna weer in een langzamer tempo over te gaan.

"Return To The Core" van Albinö Rhino is een fantastische plaat, die swingt als een trein, waarbij stil zitten niet mogelijk is en ik heb dan ook zeer genoten van de progressieve rock met terugkerende ritmes, waardoor ik liefhebbers van dit genre deze schijf sterk kan aanbevelen.(luister naar de eerste 12 minuten van dit album via de soundcloud link onder de recensie)

Albinö Rhino · Albinö Rhino - Return to the Core (Preview of the first 12 minutes from the complete 35 minutes)

Review: Ape Shifter - Monkey Business (Brainstorm Records / Heavy Progressive Records, 2023) (Rock)

Ape Shifter werd in Immenstadt, Duitsland opgericht en bestaat uit de Amerikaan Jeff Aug - Sologitaar, die 20 jaar geleden naar zuid Duitsland verhuisde en de Duitsers Florian Walter - basgitaar en Kurty Münch - drums.

Jeff speelde eerder met onder andere Allan Holdsworth, Soft Machine, Albert Leen Greg Howe en Anne Clark, voordat hij zijn band Ape Machine oprichtte.

De band bracht in 2017 hun debuut album "I" als CD en als digitale download uit, op 29 maart 2019 verscheen hun tweede album, getiteld "II" via Brainstorm Records als 2LP ("I" + "II") op 140 gram zwart vinyl, CD en als digitale download, waarna de digitale nummers "Betty Davis" (25 juli 2021) en "Village Strut" (13 augustus 2021) werden uitgebracht en op 31 maart brengt Brainstorm Records het album "Monkey Business" uit als LP, als CD en als digitaal album.

Het album, dat 12 nummers bevat, begint met "MPU", waarin Ape Shifter een swingend uptempo nummer met progressieve en melodische invloeden, dat aanzet tot dansen en gevolgd wordt door "Stampede", dat eveneens swingt als een trein en in een uptempo gespeeld wordt en "Misery", een heerlijk stuk stoner met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo.

Daarna volgen "Promises Of A Progressive Future", een melodisch stuk muziek met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme, waarbij stil zitten geen optie is,"Ahab", een uptempo nummer met een terugkerend ritme, dat halverwege over gaat in een traag tempo en melodische invloeden bevat, om na een minuut in het begin tempo en ritme terug te keren en "Dregs Of Doom", een hardrock nummer met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme, dat swingt.

In "Purple" schotelt Ape Shifter me een uitstekend stoner nummer met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme voor, in "Cure" krijg ik een swingend stuk muziek te horen, dat enkele tempowisselingen heeft en in "Gucci, Baby!" speelt de band een kort experimenteel stukje van 16 seconden.

Dan volgen "Mind Of You", een swingend uptempo nummer, dat subtiele tempowisselingen heeft en een aanstekelijk ritme bevat (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), "Shitkicker", een uptempo rock nummer met een terugkerend ritme en melodische invloeden en "Lying In Wait", dat psychedelisch begint, om na enkele minuten te veranderen in een fantastisch stoner nummer met een terugkerend ritme en jaren 70 invloeden bevat.

"Monkey Business" van Ape Shifter staat vol geweldige swingende nummers, waarvan wat mij betreft "Lying In Wait" de uitschieter is en ik kan iedere liefhebbers van de betere rock deze schijf dan ook zeer aanraden.

 

Review: The Black Cat's Eye - The Empty Space Between A Seamount And Shock-Headed Julia (Tonzonen Records, 2023) (Progressieve Rock)

The Black Cat's Eye uit Frankfurt Am Main, Duitsland werd in 2018 opgericht en bestaat uit: Stefan Schulz-Anker - drums, Jens Cappel - basgitaar, Steffen Ahrens - sologitaar, Wolfgang Schönecker - sologitaar en Christian Blaser - zang en slaggitaar. 

De band bracht op 18 januari 2019 hun debuut uit met "The Black Cat's Eye EP", die digitaal verscheen en op 24 maart 2023 brengt Tonzonen Records hun debuut album "The Empty Space Between A Seamount And Shock-Headed Julia" uit als LP in een beperkte oplage van 440 stuks op blauw vinyl, als CD en als digitaal album.

Het album, dat 5 nummers bevat, begint met "Kill The Sun And The Moon And The Stars", waarin The Black Cat's Eye een iets meer dan 20 minuten durend post-rock nummer speelt, dat in een rustig tempo start en melodische invloeden heeft en na 6 minuten verandert in een mooi licht psychedelisch nummer met een niet al te hoog tempo en 4 minuten verder progressieve rock invloeden bevat, om tegen het einde invloeden van Pink Floyd toegevoegd te krijgen.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)

Daarna volgen "Katia", een schitterend progressief uptempo nummer met invloeden van de muziek van King Crimson, dat tempowisselingen bevat en "Winter Song", een prachtige rustige song met een terugkerend ritme en progressieve folk invloeden.

In "In My Dreams The Wind Chases Away the Clouds" zet The Black Cat's Eye me een heerlijk melodisch nummer met een gemiddeld tempo voor, dat een aanstekelijk terugkerend ritme heeft en in "Lostlostlostlostlostlostlostlost" laat de band me genieten van een geweldige uptempo rock song met een terugkerend ritme en invloeden van de zang van Lou Reed en de muziek van de jaren 70.

"The Empty Space Between A Seamount And Shock-Headed Julia" van The Black Cat's Eye bevat 5 verrukkelijke progressieve nummers, waar ik van begin tot eind van genoten heb en ik raad liefhebbers van progressieve rock deze schijf dan ook zeer aan.

Review: Ford's Fuzz Inferno - Eternal Circles Of Fuzz (Subunderground Concentric Awesomeness, 2023) (Punk)

Ford's Fuzz Inferno uit Kekerdom en Wernhout, Nederland bestaat uit: Hans (Kekerdom) - zang en sologitaar en Patrick (Wernhout) - drums en achtergrondzang.

Het duo nam op 29 en 30 januari 2021 in Studio 195 te Wernhout, hun EP "Deniers Of Fuzz Will Be Executed" op, waarop 5 korte nummers staan en deze verscheen op 26 mei 2021 via het Subunderground Control Autority label op 7" vinyl met een extra nummer en als digitale download, waarbij vermeldenswaard is, dat de EP in de voorverkoop via de link: www.shinybeast.nl/item/504883/fords_fuzz_inferno_deniers_of_fuzz_will_be_executed_ep.html te bestellen was.

Het duo bracht op 17 januari 2022 hun tweede 7" vinyl EP "Flog Yourself With Fuzz", waarop 4 nummers staan, via Subunderground Counter Attacks uit en ook deze is in de voorverkoop te bestellen via: www.clear-spot.nl/item/513135/fords_fuzz_inferno_flog_yourself_with_fuzz_ep.html, of via bandcamp en deze werd op 31 januari 2022 gevolgd door de CD "The Book Of Fuzz - Selected Verses", met daarop 11 nummers, waarvan 1 onuitgebracht nummer.

Tevens verscheen deel 3 van hun trilogy, getiteld "Fuzz The Universe!", waarop 4 nummers staan, op 13 april 2022 via Subunderground Cosmic Adjustments op 7" vinyl en was in de voorverkoop te bestellen op dezelfde manier als de vorige 2 7" EP's.

Het CD album "The Book Of Fuzz - Selected Verses" bevat nummers van de eerder uitgebrachte 2 EP's, die aangevuld zijn met 2 nummers van de EP "Fuzz The Universe!", plus een onuitgebracht nummer, dat 31 januari 2022 verscheen en is uitgebracht via Subunderground Cool Apocalypse, waarbij vermeldenswaardig is, dat het album niet als digitale download verkrijgbaar is.

Op 2 januari 2023 bracht het duo de 7" EP "Death To The Fuzz Family" uit, die geperst is op zwart vinyl en via het eigen Subunderground Cultural Arson label verscheen en deze wordt 8 maart 2023 gevolgd door de EP "Eternal Circles Of Fuzz", die 4 nummers bevat en in een beperkte oplage van 400 stuks op 7" zwart vinyl geperst wordt en tevens als download via het eigen Subunderground Concentric Awesomeness verschijnt.

De EP is in de voorverkoop te bestellen via de Bandcamp site en via www.shinybeast.nl/item/530959/fords_fuzz_inferno_eternal_circles_of_fuzz_ep.html

Verder is het vermelden waard, dat de muziek van Ford's Fuzz Inferno regelmatig gedraaid wordt door de Britse radio DJ Michael Bradley, die in punk band The Undertones speelde.

De EP begint met "No Signal", waarin Ford's Fuzz Inferno me laat genieten van een schitterende melodische uptempo punk song, die invloeden van de jaren 70 punk bands heeft en swingt, waarbij stil zitten niet aan de orde is.

Daarna volgen "Check Out My Machine", een heerlijke uptempo song met een aanstekelijk ritme, dat aanzet tot dansen en het titelnummer "Eternal Circles Of Fuzz", dat eveneens weer in een hoog tempo gespeeld wordt en swingt, waarbij de muziek melodisch is.

En in "Fuzz Dogs" krijg ik een geweldig instrumentaal uptempo stuk fuzz rock voorgeschoteld, dat een terugkerend ritme heeft, hondengeblaf bevat en swingt als een trein.

"Eternal Circles Of Fuzz" van Ford's Fuzz Inferno is net als hun vorige uitgaven een fantastische EP, die 4 verrukkelijke nummers bevat, waarvan ik "Fuzz Dogs" de uitschieter vind en ik raad iedere liefhebber van dit muziekgenre deze meesterlijke schijf dan ook zeer aan.(luister naar de EP via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Machiavellian Art - Indoctrination Sounds (Riot Season Records, 2023) (Noise Rock)

Machiavellian Art uit Walsall, Engeland bestaat uit: Sam Hunt - drums, Amy Murphy - basgitaar, Joe Parkes - sologitaar en noise, John Andrews - sologitaar en zang en Benjamin Thomas - zang en saxofoon.

De band bracht op 19 mei 2019 hun debuut album "Machiavellian Art" uit als cassette in een eerste persing van 30 stuks en een tweede persing van 20 stuks en als digitaal album en op 24 februari 2023 verschijnt hun album "Indoctrination Sounds" als LP en als digitaal album uit via Riot Season Records en dit bevat 7 nummers.

Het album start met "Serotonin Problem", waarin Machiavellian Art een heftige zware stoner song met een terugkerend ritme en invloeden van noise rock en doom in een niet al te hoog tempo speelt en dit wordt gevolgd door "Faceless Voices", een schitterende rock song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme, die invloeden van noise bevat.

Daarna volgen het titel nummer "Indoctrination Sounds", een geweldige uptempo song met een aanstekelijk ritme, dat aanzet tot dansen, waarna de muziek tegen het einde over gaat in Industriële noise en "Revolution", een song met een gemiddeld tempo en geweldig saxofoon spel, dat invloeden heeft van het spel van Nik Turner, om iets meer dan een minuut over te gaan in een stuk noise.

In "Let Down" zet Machiavellian Art me een swingende uptempo song voor, die opnieuw fantastisch saxofoon spel en een terugkerend ritme bevat, in "Watch Them Crawl" krijg ik een uitstekende uptempo  hardcore punk song te horen, die een dansbaar terugkerend ritme heeft en in "Digbeth B5" hoor ik de band een stuk geïmproviseerde muziek in een niet al te hoog tempo spelen, dat invloeden van de muziek van Copernicus bevat.

"Indoctrination Sounds" van Machiavellian Art is een vrij heftige plaat, die prima noise rock nummers met terugkerende ritmes bevat en ik kan liefhebbers van dit genre deze schijf dan ook zeer aanbevelen.(luister naar 2 nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Jack Harlon & The Dead Crows - Hail To The Underground (Blues Funeral Recordings, 2023) (Garagerock)

Jack Harlon & The Dead Crows uit Merlbourne, Australië werd in 2016 opgericht en bestaat uit: Josh McCombe - drums, Liam Barry - basgitaar, Jordan Richardson - sologitaar en Tim Coutts-Smith - zang en sologitaar.

De band bracht hun debuut EP "Jack Harlon & The Dead Crows" als digitale EP op 26 februari 2016 in eigen beheer uit, waarna de volgende uitgaven verschenen:  "Witchcraft" (digitaal nummer, 18 mei 2017), "Hymns" (LP, digitaal album 6 juli 2018), "Langolier" (digitaal nummer, 11 oktober 2019), "Rat Poisoning" (digitaal nummer, 26 april 2021), "The Magnetic Ridge" (LP en digitaal album, 17 mei 2021) en op 17 februari 2023 verschijnt hun cover album "Hail To The Underground" via Blues Funeral Recordings als LP in een zeer beperkte oplage van 10 stuks als test persing, als LP in een beperkte oplage van 300 stuks op neonroze en zwart samengevoegd vinyl (voor USA), als LP in een beperkte oplage van 300 stuks op neonroze en zwart samengevoegd vinyl (voor Europa), als LP op doorschijnend oranje vinyl (wereldwijd), als CD en als digitaal album.

Het album, dat 8 nummers bevat, is een eerbetoon aan bands waar de bandleden door geïnspireerd zijn en start met "My Pal" van de Australische band God uit 1988, waarin Jack Harlon & The Dead Crows een swingend uptempo rock nummer speelt, dat een aanstekelijk dansbaar ritme heeft, punk invloeden bevat en tempowisselingen heeft (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en dit wordt gevolgd door "Copache" (Melvins, Amerika), een schitterende uptempo garagerock song, die swingt als een trein.

Daarna volgen "You Made Me Realise" (My Bloody Valentine, Ierland/Engeland), een uitstekende uptempo mix van new wave en rock, die tempowisselingen heeft en progressieve invloeden bevat en "Dust Devil" (Butthole Surfers, Amerika), een heerlijke swingende uptempo garagerock song, waarbij stil zitten geen optie is.

In "Day Of Lords" (Joy Division, Engeland) laat Jack Harlon & The Dead Crows me genieten van een geweldige dark wave song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme, die aanzet tot meezingen en in "Roll & Tumble" (Hambone Willie Newbern, Amerika) krijg ik een fantastische uptempo blues song voorgezet, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en swingt.

Verder volgen "Dark Entries" (Bauhaus, Engeland), een verrukkelijke uptempo rock song met punk- en acidrock invloeden en een terugkerend ritme en "Eye Shaking King" (Amon Duul II, Duitsland), een puike progressieve rock song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme, die kraut- en acidrock invloeden heeft en tempowisselingen bevat.

"Hail To The Underground" van Jack Harlon & The Dead Crows staat vol fantastische garagerock cover versies, waarmee de band me van begin tot einde in de ban van hun muziek heeft gehouden en ik kan iedere liefhebber van dit genre deze schijf dan ook sterk aanbevelen.