Thistle Sifter is het project van Pete Barnes (sologitaar en synthesizer) uit Engeland, die tegenwoordig in Utrecht, Nederland woont.
Hij laat zich live assisteren door Nils Breunese - sologitaar, Koen Klarenbeek - drums en Alex Rushmer - basgitaar en synthesizer.
Nadat Thistle Sifter in november 2020 een serieus fiets ongeluk heeft gehad ging hij zich toeleggen op het maken van muziek en bracht op 18 februari 2021 zijn debuut uit met het digitale nummer "Rabbit", waarna de volgende uitgaven verschenen: "The Great Conjunction" (18 maart 2022, digitaal nummer), "A Spectral Moon" (25 maart 2022, LP en digitale download), "The Forgotten Man" (27 oktober 2023, digitaal nummer), "To Kingdom Come" (8 december 2023), "In Abundance" (19 jaunuari 2024, digitaal nummer), "Circles" (26 januari 2024, LP, CD en digitale download), "To Kingdom Come" (Dotlights Remix) (12 september 2024, digital nummer), "Circles - Remixes" (19 september 2024, digitaal album), "The Forgotten Man" (nthirteen remix) (3 september 2025, digitaal nummer) en "One Fleeting Glance", dat op 14 november 2025 via Freia Music als digitaal nummer verscheen als voorloper van het album "Forever The Optimist", dat op 6 februari 2026 via dit label als LP, als CD en als digitale download wordt uitgebracht.
In "One Fleeting Glance" zet Thistle Sifter me een prachtig post-rock nummer met een gemiddeld tempo, een aanstekelijk dansbaar terugkerend ritme en melodische elementen voor, waar ik erg van genoten heb en ik raad liefhebbers van dit genre dan ook aan eens naar deze digitale schijf te gaan luisteren, om misschien wel tot dezelfde conclusie te komen als ik.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)
Mikabomb werd in 1997 te Londen, Engeland opgericht door MIka - basgitaar, die samen met Agi- , Ergi - en Tomoko - de band vormde
De band bracht hun debuut 7" single "SuperSexyRazorHappyGirls" in 1999 uit via Grand Royal, ZubiZaretta Records en deze verscheen tevens als CD single, waarna de volgende uitgaven werden uitgebracht: "Heart Attack" (7" single en CD via Grand Royal, ZubiZaretta Records, 2000), "Hey Man" (7" single via Damaged Goods Records, 2001), "Contact Tokyo" (CD single via Damaged Goods Records, 2001), "The Fake Fake Sound Of Mikabomb" (LP en CD via Damaged Goods Records, 2001), "Osaka" (CD single via Damaged Goods Records, 2005) en "Hellcats" (LP en CD via Damaged Goods Records, 2005).
"The Fake Fake Sound Of Mikabomb" van Mikabomb is op 28 november 2025 opnieuw uitgebracht als LP in een beperkte oplage op roze vinyl en als CD en bevat 16 nummers.
Het album start met "Garage Super Stars" waarin Mikabomb een heerlijke swingende uptempo punk song ten gehore brengt, die tot dansen aanzet en gevolgd wordt door "Hey Man", een prima powerpop song met een aanstekelijk ritme en een gemiddeld tempo en "Contact Tokyo", een swingende uptempo song met een vrolijk aanstekelijk dansbaar ritme en invloeden van de muziek van The Ramones.
Dan volgen "Super Sexy Razor Happy Girls", een geweldige uptempo punk song in de stijl van The Ramones, die swingt als een trein, "Stick Around Jo", een uitstekende uptempo song met een aanstekelijk terugkerend ritme en tempowisselingen, "Heart Attack", een lekker in het gehoor klinkende uptempo song, die beweging oproept en een hoog meezing gehalte heeft en "Super Honda", een swingende uptempo song met subtiele tempowisselingen en een aanstekelijk terugkerend ritme.
In "Armageddon" zet Mikabomb me een opnieuw zo'n schitterende uptempo song voor, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft, in "Never Gonna Push Me Around" krijg ik een prachtige uptempo mix van 60er en 70er jaren muziek te horen en in "Underwear" laat de band me nogmaals genieten van een swingende uptempo song, die swingt en tot dansen aanzet.
Daarna volgen "Love Factor Five", een uptempo song met een aanstekelijk dansbaar ritme, "Snake And Crane", een mooie song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme en de Livish versie van "Magic Boots", een fantastische uptempo garagerock song met een terugkerend ritme en tempowisselingen.
Verder hoor ik "Sweet Peach", een puike uptempo song met een aanstekelijk dansbaar ritme, "Don’t Say", een jaren 60 gerelateerde pop song met een gemiddeld tempo en de Livish versie van "Yellow Danger Babies", een swingende poprock song met een vrolijk dansbaar ritme.
"The Fake Fake Sound Of Mikabomb" van Mikabomb staat vol heerlijke uptempo punk songs, waar ik enorme van genoten heb en ik raad elke liefhebber van dit genre deze schijf dan ook zeer aan.(luister naar dit album via de youtube link onder de recensie)
Frant1c uit Frankrijk is het solo project van toetseniste Anne-Claire Rallo, die aktief is in de bands Nine Skies en Solace Supplice.
Ze bracht haar album "A Brand New World" in eigen beheer via Bad Dog Promotons uit als CD en als digitale download.
Hierop spelen de volgende muzikanten mee: Eric Bouillette - viool, Alexis Bietti (Nine Skies) - basgitaar, Johnny Marter (Nine Skies) - drums, Martin Wilson (The Room en Grey Lady Down) - zang, Helen Tiron - zang en Alexandre Lamia (Nine Skies) - sologitaar, plus Steve Anderson - sologitaar die op 1 nummer meespeelt als gastmuzikant Alexandre Lamia was de medemaker van de arrangementen en John Mitchell was de producent van dit album, dat 10 nummers bevat.
Het album start met "Prologue (The Awakening)" waarin Frant1c een prachtig langzaam melodisch nummer met een gesproken tekst ten gehore brengt, dat rust uitstraalt en gevolgd wordt door "Come Back To Earth", een schitterende melodische song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme, dat zo nu en dan bombastisch klinkt en "People In Their Cages", een prima progressieve rock song met een gemiddeld tempo en hardrock elementen, die iets over de helft van het nummer over gaat in een gesproken stuk, waarna de muziek na 40 seconden weer vervolgd wordt.
Daarna volgen "Where Have You Been?", een mooie langzame melodische song met een aanstekelijk terugkerend ritme, "The Ballad Of Peggy Pratt", een fantastische progressieve song met wisselende tempo's, metal en symfonische elementen en een aanstekelijk ritme en "Sweet Confusion", een heerlijke melodische song met een niet al te hoog tempo, die symfonische elementen bevat.
In "On The Run" (met Steve Anderson) zet Frant1c me een geweldige swingende uptempo progressieve rock song met tempowisselingen voor, in "Take A Little Time (The Encounter)" krijg ik een uitstekende langzame melodische song met mooie samenzang te horen, in "A New Path" laat de band me genieten van een verrukkelijke zware hardrock song met een gemiddeld tempo en een dreigend terugkerend ritme, die enkele minuten voor het einde verandert in een luchtig stuk muziek en in "Epilogue (A Brand New World)" schotelt de band me nogmaals zo'n puike song met een niet al te hoog tempo en een aanstekelijk ritme voor en deze eindigt met een gesproken tekst.
"A Brand New World" van Frant1c staat vol schitterende melodische progressieve muziek, waar je als muziekliefhebber niet omheen kan en ik heb dan ook enorm genoten van deze schijf, die ik elke liefhebber van dit genre zeer aanraad.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)
Spriggan Mist uit Bracknell, Engeland bestaat na een bezettingswisseling tegenwoordig uit: Fay Brotherhood - zang, Maxine Cilia - sologitaar, saxofoon, klarinet, recorders, Crumhorn fluit en achtergrondzang, Baz Cilia - zang, basgitaar en achtergrondzang, Neil Wighton - sologitaar en Ali Soueidan - drums.
De band bracht in 2010 hun debuut album "Caught in a Spell" uit en deze werd gevolgd door: "Soul Retriever" (album, 2012), "Ghostly Tales" (album, 2013), "Myths & Legends" (album, 2015), "The Portal" (album, 2017), "Shaking A Deadman's Hand" (digitaal nummer, 11 oktober 2018), "Day Of The Dead" (digitaal nummer, 1 december 2018), "Ghostly Tales Live" (album, 2021)
"Isambard The Mechanical Dragon" (digitaal nummer, 14 april 2022), "Green Santa" (digitaal nummer, 26 november 2022), "Resurrection" (digitaal nummer, 4 maart 2023), "Kintbury Witch 2023" (digitaal nummer, 31 oktober 2023), "Isambard The Mechanical Dragon" (digitaal album, 2 mei 2024), "Kintbury Witch Live" (digitaal nummer, 2 mei 2025), "The Glare" (24 bit) (CD en digitaal album, 2 november 2025) en "The Glare" (16 bit) (CD en digitaal album, 2 november 2025).
Het album, dat 7 nummers bevat, begint met "The Gaze Of The Dragon" waarin Spriggan Mist een kort nummer met folk en hardrock elementen in een niet al te hoog tempo speelt en deze wordt gevolgd door "Ianatores Teresteres", een schitterende mix van folk en progressieve rock met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme".
Dan volgen "Pieces Of Glass", een heerlijke folk song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme, die tot dansen aanzet en "Faery Wood", een fantastische folk song met een aanstekelijk dansbaar ritme, jaren 70 invloeden en een gemiddeld tempo.
In "Crystal Caves" zet Spriggan Mist me een prachtige song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme voor, die tempowisselingen bevat, in "The Cult" krijg ik een puike progressieve folk song met een aanstekelijk dansbaar ritme te horen en in "When Stars Collide" laat de band me genieten van een verrukkelijke uptempo song, waarbij stil zitten niet aan de orde is.
"The Glare" van Spriggan Mist is een geweldig progressieve folk album, waar ik van begin tot einde ontzettend van genoten heb en ik liefhebbers van dit genre deze schijf dan ook ten zeerste aan.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)
Discipline uit Detroit, Amerika bestaat tegenwoordig uit: Matthew Parmenter - zang, keyboards, akoestische gitaar en viool, Chris Herin - sologitaar, Matthew Kennedy - basgitaar en Henry Parmenter - drums.
De band brengt al 25 jaar hun muziek uit via het eigen label Strung Out Records, waarvan "Chaos Out Of Order" (1 augustus 1988,digitaal album) het eerste was en deze werd gevolgd door: "Push & Profit" (1 januari 1993, CD en digitale download), "Unfolded Like Staircase" (original mix) (1 januari 1997, digitaal album), "To Shatter All Accord" (31 oktober 2011, CD en digitaal album), "This One's For England" (12 januari 2017, digitaal album), "Unfolded Like Staircase" (Terry Brown Mix) 16 bit (24 september 2021, digitaal album), "Unfolded Like Staircase" (Terry Brown Mix) 24 bit (11 oktober 2021, digitaal album) en "Breadcrumbs" (24-bit hi-resolution) (1 augustus 2025, LP op 180 gram vinyl, CD en digitaal album) plus "Breadcrumbs" (16-bit hi-resolution) (1 augustus 2025, LP op 180 gram vinyl, CD en digitaal album) die via Strung Out Records en ProgRock.com's Essentials werden uitgebracht en 5 nummers bevatten.
Het album start met het titel nummer "Breadcrumbs" waarin Discipline een bijna 17 minuten durend nummer speelt, een stuk progressieve theater muziek, dat een gemiddeld tempo heeft en een aanstekelijk ritme bevat en na 10 minuten over gaat in een prachtig melodische song met een niet al te hoog tempo.
Daarna volgt "Keep The Change", een mooi langzaam nummer, dat iets over de helft meer snelheid krijgt, waarbij de muziek gaat swingen.
In "When The Night Calls To Day" zet Discipline me een uitstekende melodische song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme voor, die beweging oproept.
Dan volgt "Aloft", een lekker in het gehoor klinkende song met een gemiddeld tempo, een terugkerend ritme en lichte jazz invloeden.
Verder hoor ik "Aria" en hierin krijg ik een schitterende vrij langzame melodische song met een aanstekelijk terugkerend ritme voorgezet, dat tot schuifelen aanzet.
"Broadcrumbs" van Discipline bevat 5 puike melodische nummers, waar ik van begin tot einde erg van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van dit genre deze schijf dan ook van harte aan.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)
The Stripp uit Melbourne,, Australië bestaat uit: Bek Taylor - zang en ritme gitaar, Jason Zeke - sologitaar en zang,
De band bracht op 22 februari 2022 hun debuut EP "The Stripp" op 7" vinyl en als digitale download uit en deze werd gevolgd door: "Dice Man", The Rising Tide" (7" split EP met Electric Frankenstein,
30 juni 2021), " Ain't No Crime To Rock 'N' Roll" (25 november 2022, LP en digitaal album), "Get High" (1 september 2023, 7" EP en digitale download), "Gotta Go" (22 februari 2024, digitaal nummer), op 7 oktober 2025 verscheen het digitale nummer "So Long" via Beluga Records als voorloper van het album "Live Imitates Art", op 29 november 2025 was dat het digitale nummer "If You Want Me" en op 12 december bracht dit label het digitle nummer "Good For Me" uit, dat eveneens op het te verschijnen album staat.
In "Good For Me" schotelt The Stripp me een heerlijke uptempo punk song met een aanstekelijk ritme voor, die aanzet tot dansen en invloeden van eind jaren 70 bevat en ik kan liefhebbers van dit genre deze digitale schijf dan ook zeer aanraden.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Dewolff werd in 2007 te Geleen, Nederland opgericht door Pablo van de Poel - zang en sologitaar, Robin Piso - zang, Hammond orgel en basgitaar en Luka van de Poel - zang en drums, die toen 16, 17 en 13 jaar waren.
In 2008 won de band de eerste prijs in de landelijke finale van Kunstbende en was daarbij de eerste band in de geschiedenis van dit evenement, waarbij de jury geen kritiek had.
Manager Ron Engelen voorzag de band van een platencontract, waarna Dewolff hun debuut EP met gelijknamige titel in 2008 via het REMusic label uitbracht.
Na hun optreden op tv in "De Wereld Draait Door" kreeg de band optredens in het hele land, onder andere in Paradiso te Amsterdam en in 2010 volgde hun eerste buitenlandse tournee in Duitsland en België plus een optreden op Pinkpop, waarna er in 2011 optredens volgden in Frankrijk, Hongarije en Italië en de band een platencontract tekende met het GoSet Music label, die hun platen in Nieuw Zeeland en Australië op de markt liet verschijnen.
Tevens was er dat jaar een documentaire over het ontstaan van de band op de Nederlandse televisie te zien.
Vervolgens trad de band in 2012 op in Zwitserland, Oostenrijk, Italië, Polen, Frankrijk en Duitsland, bracht 3 albums tegelijk uit op 8 maart 2013 in Australië via het GoSet Records label, terwijl de band voor de opnamen van hun CD/LP "Grand Southern Electric" naar Amerika reisde.
De volgende albums van de band verschenen: "Strange Fruits And Undiscovered Plants" (2010), "Orchards/Lupine" (2011), "Letter God - A Few Words On Psychedelica"(Boek + CD + DVD "Live At Lowlands", 2011), "Dewolff IV" (2012) en "Grand Southern Electric" (2014), maar ook maakte de band een aantal singles zoals: "Gold And Seaweed" (2008), "Fishing Night At Noon" (2009), "Crystal Mind" (2009), "Wicked Moon" (2010), "Don't You Go Up The Sky" (2010), "Pick Your Bones Out Of The Water" (2011), "Evil and the Midnight Sun" (2011), "Voodoo Mademoiselle" (2012), "Crumbling Heart" (2012), "Evil Mothergrabber" (2014), "Live & Outta Sight" (2015), "Roux-Ga-Roux" (2016), "Thrust" (2018), "Live & Outta Sight II" (2019), "Tascam Tapes" (2019), "Wolffpack" (2021) en "Dewolff & Metropole Orkest" (2021).
Het album "Dewolff & Metropole Orkest", waarop 12 nummers staan en in september 2020 door Dewolff en het 50 koppige orkest live in het koninklijke theater Carré werd opgenomen, zou op 11 december 2020 via Suburban Records en hun eigen Electrosaurus Records in een beperkte oplage van 500 stuks als 2LP worden uitgebracht en tevens als CD en als digitale download, maar verscheen uiteindelijk op 16 juli 2021.
Op 4 december 2025 bracht de band het tribuut album "Fuego!" als LP en als CD uit via Suburban Records en Electrosaurus Records en dit bevat 6 nummers van bands en artiesten door wie DeWolff zich heeft laten beïnvloeden en vermeldenswaardig is verder dat sologitarist Joe Bonamassa als gastmuzikant meespeelt op 1 nummer.
Het album start met "Judgment Day" (Redbone), waarin DeWolff een fantastische progressieve hardrock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme speelt en deze wordt gevolgd door "Roll Away The Stone" (Leon Russell), een lekker in het gehoor klinkende uitvoering met een gemiddeld tempo en een swingend ritme
Daarna volgen "The Fan" (met Joe Bonamassa), een schitterende progressieve rock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme, dat swingt (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en "Fire And Water" (The Free), een
uitstekende song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme, die het origineel sterk benadert.
In "Faster And Faster" laat DeWolff me genieten van een geweldig instrumentaal uptempo nummer, dat swingt als een trein en in "Fire And Brimstone" / "Hawg Frog" / "I Walk On Guilded Splinters" krijg ik een heerlijk stukje stuk blues voorgeschoteld, dat in een langzaam progressief nummer met een aanstekelijk terugkerend ritme verandert.
"Fuego!" van DeWolff is een verrukkelijke progressieve plaat waar ik enorm van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van dit genre deze meesterlijke schijf dan ook ten zeerste aan.
