Deaf Rat werd in 2005 opgericht in Falun, Zweden en bestaat uit: Frankie Rich - zang, Pat Kramer - sologitaar en zang en Max Lander - sologitaar en zang.
De band, die versterkt met een basgitarist en drummer hun muziek ten gehoren brengt, ziet hun single "Fallen Angels" via AFM / Suburban / Bertus verschijnen, als voorloper van hun debuut album "Ban The Light", dat 1 november 2019 in een beperkte oplage van 300 stuks op doorzichtig rood vinyl en als CD wordt uitgebracht.
Het album begint met het op single uitgebrachte "Fallen Angels" en hierin speelt de band een heerlijke swingende uptempo hardrock song met een aanstekelijk ritme, waar diverse subtiele tempowisselingen in zitten en net als de meeste hardrock bands doen, tonen ook de sologitaristen van Deaf Rat hun kunsten door middel van korte scheurende klanken, waarna "Hail The End Of Days" volgt en de band een uitstekende rock song in een gemiddeld tempo ten gehore brengt.
Daarna speelt de band "Tying You Down" en krijg ik een swingende uptempo song voorgeschoteld, die enkele subtiele tempowisselingen heeft (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Save Me From Myself", een lekker in het gehoor klinkende rock song, die diverse tempowisselingen heeft en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
In het titel nummer "Ban The Light" zet Deaf Rat me een geweldige swingende uptempo hardrock song voor, die een aanstekelijk ritme heeft, waarbij stil zitten geen optie is en iets over de helft verandert en een rustiger tempo krijgt, dat na korte tijd weer terug verandert en de band verder gaat met het maken van uptempo rock en in "Bad Blood" speelt de band een verrukkelijke rustige song, die ingetogen zang bevat.
Dan volgen "Make You Suffer", een uptempo song met diverse subtiel tempowisselingen en een aanstekelijk ritme, dat aanzet tot dansen, "Say You Love Me", even eens een uptempo rock song, die swingt, "Wanted Forever" en hierin speelt de band nogmaals zo'n swingende hardrock song me in het laatste nummer, "Welcome To Hell", een schitterende, vrij rustige, song, die lichte invloeden van progressieve rock heeft.
"Ban The Light" van Deaf Rat bevat hoofdzakelijk uitstekende uptempo hardrock songs, die swingen, maar ook de rustigere nummers zijn niet te versmaden en ik kan liefhebbers van hardrock deze schijf dan ook zeer aanraden.
Metalite uit Stockholm, Zweden, werd in 2015 opgericht door Edwin Premberg - sologitaar en Emma Bensing - zang.
In 2016 kwamen Robert Örnesved - sologitaar, Robert Majd - basgitaar en Lea Larsson - drums het duo versterken en de band was een feit.
De band kreeg een contract bij Inner Wound Recordings en in oktober 2017 verscheen het album "Heroes In Time", waarvan 4 singles getrokken werden.
In 2019 werd Emma vervangen door Erica Ohlsson (zang), met wie de band het album "Biomechanicals" opnam en op 25 oktober 2019 verschijnt dit in een beperkte oplage van 250 stuks op groen vinyl en in een beperkte oplage van 250 stuks op goudkleurig vinyl en tevens op CD en als digitale download via AFM records.
Het album bevat 11 nummers en begint met "Far From The Sanctuary", waarin de band me een schitterende mix van elektro, hardrock en symfonische rock voorzet, die in een hoog tempo gespeeld wordt en swingt en dit nummer wordt gevolgd door "Apocalypse", een uptempo mix van hardrock en symfonische rock, die diverse tempowisselingen heeft en een aanstekelijk ritme bevat.(luister naar dit nummer via de youtube link nder de recensie)
Daarna volgen de titel song "Biomechanicals", een prima uptempo rock song met enkele subtiele tempowisselingen en een dansbaar ritme, "Warrior", een fantastische swingende uptempo rock song, die met de snelheid van de hoge snelheidslijn gespeeld wordt en invloeden van hardrock en symfonische rock heeft en tevens tempowisselingen bevat.
In "Mind Of A Monster" zet de band me opnieuw zo'n zelfde soort uptempo rock song voor, in "World On Fire" gaat Metalite verder met het maken van symfonische rock, die gemixt met dance voor een swingend geheel zorgt en in "Eye Of The Storm" vervolgt de band de ingeslagen weg en is het tempo nog steeds hoog.
Verder volgen "Breakaway", een mooie symfonische rock song met diverse tempowisselingen, "Social Butterflies", een uptempo rock song met hardrock invloeden, "Rise Of The Phoenix", waarin de band nogmaals een uptempo rock song speelt en "Victory Or Dead", krijg ik weer zo'n uptempo symfonische rock song te horen.
"Biomechanicals" van Metalite staat vol met dezelfde soort symfonische nummers, die weliswaar swingen, maar naar mijn mening te weinig variatie hebben en ik raadt liefhebbers van deze muzieksoort dan ook aan, om zelf eens te gaan beluisteren naar deze schijf, want de muziek is zeker niet slecht.
Sinner uit Stuttgart, Duitsland bestaat tegenwoordig uit: Mat Sinner - zang en basgitaar, Giorgia Colleluori - zang, Tom Naumann - sologitaar, Alex Scholpp - sologitaar en Markus Kullmann - drums.
De band, die in de loop der jaren enkele bezettingswisselingen had ondergaan, speelde met onder andere: Deep Purple, Ronnie James Dio en Hammerfall, startte begin jaren 80 en brengt muziek uit sinds 1984, waarin hun album debuut "Danger Zone" verscheen.
Daarna volgden: "Touch of Sin" (1985), "Comin' Out Fighting" (1986), "Dangerous Charm" (1987), "No More Alibis" (1992), "Respect" (1994), "Bottom Line" (1995), "Judgement Day" (1997), "The Nature of Evil" (1998), "The End of Sanctuary" (2001), "There Will Be Execution" (2003), "Mask of Sanity" (2007), "Crash and Burn (2008), "One Bullet Left" (2011), "Touch Of Sin 2" (2013) en "Tequila Suicide" (2017) plus de solo plaat van Mat Sinner, getiteld "Back to the Bullet" (1990).
Op 13 september 2013 verschijnt het album "Santa Muerte", waarop 12 nummers staan, via AFM / Suburban / Bertus en daarop wordt de band door gastmuzikanten Ricky Warwick en (Thin Lizzy, Black Star Riders) en Ronnie Romero (Ritchie Blackmore´s Rainbow), beiden zang, sologitarist en mede songwriter Magnus Karlsson (Primal Fear, Allen/Lande) uit Zweden in ‘Death Letter’ en achtergrondzangeres Sascha Krebs.
Van het album "Santa Muerte" zijn reeds 3 singles verschenen; "Fiesta Y Copas", "Last Exit Hell" (16 augustus 2019) en "Death Letter" (6 september 2019).
Het album begint met "Shine On", een geweldige old school hardrock song, die in een hoog tempo gespeeld wordt en swingt als een trein, waarbij van stil blijven zitten geen sprake is en gevolgd wordt door de single "Fiesta Y Copas", waarin de band een aanstekelijke rock song in een gemiddeld tempo speelt.
Daarna zet de band me het titel nummer "Santa Muerte" voor en daarin laat de band me genieten van een heerlijke, vrij commerciële, hardrock song met een disco drums ritme, die aanzet tot dansen en deze wordt gevolgd door de tweede single van het album, "Last Exit Hell", andermaal een uitstekende uptempo hardrock song, die swingt (luister naar dit nummer via de YouTube link onder de recensie) en "What Went Wrong" en ook deze uptempo commercieel klinkende rock song bevat een aanstekelijk dansbaar ritme en zou hit potenties kunnen hebben.
In "Lucky 13" wordt de zang verzorgd door Georgia en hoor ik Sinner een heerlijke swingende uptempo rock song spelen, in de nieuwe single, "Death Letter", zet ze me een fantastische mix van rhythm & blues, bluegrass en progressieve blues voor, die in een vrij rustig tempo ten gehore gebracht wordt en in "Craving" krijg ik weer een zo'n swingende uptempo song voorgezet, die enkele tempowisselingen en een aanstekelijk ritme heeft, waarbij het moeilijk is om niet in beweging te komen.
Dan volgen "The Wolf", een uptempo rock song met een dansbaar ritme, die swingt en enkele subtiele tempowisselingen heeft, "Misty Mountain", een schitterende rock song, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en een terugkerend ritme heeft, "The Ballad Of Jack", een uptempo hardrock song, die swingt, "Stormy Night", dat een spiritueel begin heeft en na een halve minuut verandert en de band een uptempo rock song speelt, dat ook nu weer een vrolijk dansbaar ritme met invloeden uit de folk heeft, dat aanzet tot dansen en het bonus nummer "Sorry", een prachtige rustige song, waarop je lekker kan weg zwijmelen.
"Santa Muerte" van Sinner is een verrukkelijke plaat, die hoofdzakelijk aanstekelijk uptempo hardrock nummers bevat, maar als uitschieters de rustige songs "Misty Mountain", "Sorry" en natuurlijk het beste nummer van de plaat "Death Letter" bevat en ik kan deze schijf dan ook ten zeerste aanraden aan elke liefhebber van hardrock.
Deaf Rat werd in 2005 opericht in Falun, Zweden en bestaat uit: Frankie Rich - zang, Pat Kramer - sologitaar en zang en Max Lander - sologitaar en zang.
De band, die versterkt met een basgitarist en drummer hun muziek ten gehoren brengt, ziet hun single "Fallen Angels" via AFM / Suburban / Bertus verschijnen, als voorloper van hun debuut album "Ban The Light", dat 1 november 2019 in een beperkte oplage van 300 stuks op doorzichtig rood vinyl en als CD wordt uitgebracht.
In "Fallen Angels" speelt de band een heerlijke swingende uptempo hardrock song met een aanstekelijk ritme, waar diverse subtiele tempowisselingen in zitten.
Net als de meeste hardrock band laten ook de sologitaristen hun kunsten horen door middel van korte scheurende klanken.(luister naar dit nummer via de YouTube link onder de recensie)
"Fallen Angels" van Deaf Rat is een uitstekende hardrock song waar liefhebbers van deze muzieksoort zeker van zullen smullen en ik kan hen dan ook aanraden dit nummer eens te gaan beluisteren en uit te kijken naar het debuut album van de band.
Elvenking werd in 1997 te Sacile, Italië opgericht door Fedrico "Aydan" Baston – sologitaar en Jarpen - sologitaar en zang, die samen met Sargon - basgitaar, Davide "Damnagoras" Moras - zang en Zender - drums de oorspronklijke band vormden.
Na eerst veel optredens gedaan te hebben, werd in 2000 besloten een promotie album op te nemen, dat "To Oak Woods Bestowed" heet en daarop speelt Damnagoras ook de basgitaar, omdat Sargon besloot te stoppen.
De demo bleek succesvol genoeg om een platencontract bij het Duitse AFM label in de wacht te slepen en kort erna kwam basgitarist Gorlan, die eerder als sessiemuzikant bij Elvenking had gespeeld, de band versterken.
Hun officiële debuut album "Heathenreal" werd op 23 juli 2001 uitgebracht, waarna zanger Damnagoras in 2002 om gezondheids redenen stopte met de band, om gedurende 2 jaar tijdelijk vervangen te worden door Massimo "Kleid" Bottiglieri, want Damnagoras keerde in 2004 helemaal genezen terug, nadat de band het album "Wyrd" had opgenomen, waarop ook Elyghen - keyboards en viool Elvenking was komen versterken.
Op 4 februari 2005 verliet Jarpen de band, omdat hij zich niet prettig meer voelde door de ingeslagen muzikale richting
In 2006 (3 november) verscheen het album "The Winter Wake", dat werd gevolgd door "The Scythe"(14 september 2007) en "Two Tragedy Poets (...And a Caravan of Weird Figures)" (2008).
In 2009 deden zich 2 wisselingen in de band voor, zo kwam sologitarist Raffaello "Rafahel" Indri, die al 2 jaar live met de band meespeelde, als vaste kracht bij Elvenking en violist Fabio "Lethien" Polp werd de vervanger van Elyghen.
Daarna werden de albums: "Red Silent Tides" (2010), "Era" (2012), "Pagan Manifesto" (2014) en "Secrets Of The Magick" Grimoire (2017) uitgebracht en op 30 augustus 2019 verschijnt "Reader Of The Runes - Divination" en tussen 2007 en 2017 verschenen er 6 singles en 3 muziek video's
Vermeldenswaardig is ook, dat drummer Zender begin 2011 vervangen werd door Simone "Symohn" Morettin, die op zijn beurt in 2017 de stokjes over gaf aan Marco "Lancs" Lanciotti en Gorlan ging in 2012 uit de band, waarna Alessandro "Jakob" Jacobi er in kwam.
Het album, dat 12 nummers bevat, start met "Perthro", een korte song, die in de stijl van gothic bands als Dead Can Dance gespeeld wordt, waarna er een schitterende mix tussen heavy metal en folk gespeeld wordt, getiteld "Heathen Divine", die invloeden van hardrock en koorzang heeft en met hoge snelheid mijn gehoorgang binnen komt en deze wordt gevolgd door "Divination", eveneens een swingende uptempo hardrock song, die met folk invloeden doorspekt is en enkele tempowisselingen heeft.(luister naar dit nummer via de YouTube link onder de recensie)
Daarna speelt de band "Silverseal" en ook hierin maakt de band de mix hardrock en folk en krijg ik een uitstekende uptempo rock song voorgeschoteld, die diverse tempowisselingen heeft en swingt en gevolgd wordt door "The Misfortune Of Virtue", dat met rustig pianospel start, dat al snel over genomen wordt door de sologitaar, waarna de rest van de instrumenten erbij gevoegd wordt en de song weer een heavy karakter krijgt waarin het tempo hoog ligt.
In "Eternal Eleanor" begint de muziek met prachtige klanken, die na korte tijd over gaan in een heerlijk stuk folk, waar voorzichtig hardrock klanken aan toe gevoegd worden en invloeden van Lucifer Was hoorbaar zijn, in "Diamonds In The Night" speelt Elvenking een mooie korte rustige folk song en in "Under The Sign Of A Black Star" zet de band me opnieuw een hardrock song voor, die in een hoog tempo gespeeld wordt en diverse tempowisselingen heeft.
Dan volgen "Malefica Doctrine", dat met de snelheid van het licht wordt gespeeld en ik een fantastisch heavy rock nummer te horen krijg, dat tegen het einde melodisch wordt en rustig eindigt en "Sic Semper Tyrannis", waarin de band me nogmaals trakteert op een swingende rock song met invloeden uit de folk en melodische rock, die tempowisselingen bevat.
Verder hoor ik "Warden Of The Bane", een afwisselende hardrock song, die net als de meeste hardrock songs bij tijd en wijle bombastisch klinkt en "Reader Of The Runes – Book I", een schitterende uptempo mix van hardrock en folk, die iets over de helft van de song tijdelijk meer snelheid krijgt, om dan in een rustig tempo te veranderen, weer snelheid te krijgen, bombastisch te worden en in rust te eindigen.
"Reader Of The Runes - Divination" van Elvenking is een uitstekende plaat, die vol staat met heerlijke folk metal en is voor liefhebbers van deze muziekstijl een must.
