Review: Brimstone Coven - The Woes Of A Mortal Earth (Ripple Music, 2020) (Progressieve Rock / Hardrock)

Brimstone Coven werd in 2011 in Wheeling, West Virginia, Amerika opgericht door Corey Roth - zang en sologitaar, John Williams - zang, Andrew D'Cagna - basgitaar en Justin Wood - drums.
In 2012 bracht de band een EP in eigen beheer uit, in 2013 gevolgd door hun debuut album, die door Metal Blade Records samengevoegd werden tot één album, dat 5 augustus 2014 werd uitgebracht, waarna het label op 29 januari 2016 hun album "Black Magic" uitbracht.
In 2017 gingen John en Justin uit de band en vulde drummer Dave Trik hun plaats in, zodat de band een trio werd.
Op 21 juli 2018 verscheen het album "What Was and What Shall Be" in eigen beheer als LP in een beperkte oplage van 300 stuks, als CD in een beperkte oplage van 300 stuks met 2 extra onuitgebrachte nummers en als digitale download.
Vervolgens verschijnt hun album "The Woes Of A Mortal Earth", waarop 6 nummers staan, op 21 augustus 2020 via Ripple Music als LP in een beperkte oplage van 200 stuks op gedraaid zwart en goud met wit gespetterd vinyl, als LP op zwart vinyl, als CD in een beperkte oplage en als dd.

Het album start met "The Inferno", waarin de band een stevige mix van progressieve blues en hardrock ten gehore brengt, die een terugkerend ritme bevat, dat tempowisselingen en invloeden van de muziek van Black Sabbath heeft (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)  en dit nummer wordt gevolgd door "When The World Is Gone", een prachtige rustige rock song, die ingetogen zang bevat.
Daarna volgt "Live With A Ghost", een heerlijke rock song, die een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme heeft, invloeden van progressieve rock bevat en swingt.
In "The Darker Half" zet Brimstone Coven me een uitstekende mix van hardrock en poprock voor, die dansbaar is en subtiele tempowisselingen heeft.
Dan volgt "Secrets of The Earth", een puike rock song met een aanstekelijk terugkerend ritme, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
Als laatste speelt de band "Song Of Whippoorwill" en hierin laat de band me genieten van een geweldige progressieve rock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een licht hypnotiserend terugkerend ritme bevat.

"The Woes Of A Mortal Earth" van Brimstone Coven is een schitterende progressieve plaat, die me van begin tot einde heeft geboeid en ik kan liefhebbers van progressieve rock, maar ook van hardrock, deze schijf ten volle aanraden.

Review: Frozen Planet ... 1969 - Cold Hand Of The Gambling Man (Pepper Shaker Records / Headspin Records, 2020) (Progressieve Rock)

De Australische band Frozen Planet....1969, waarvan de leden uit Sydney en Canberra komen, werd begin 2012 tijdens een jam sessie opgericht door Paul Attard - sologitaar, Frank Attard - drums en Lachlan Paine - basgitaar.
Paul en Frank uit Sydney spelen tevens in de band Mother Mars en Lachlan in Looking Glass.
De opnamen van de jam sessie vonden plaats in de Frank Street Studio van Pepper Shaker Records, maar het zou nog een jaar duren, voordat er nummers van die opnamen werden gemixt en uitgebracht.
Het trio besloot een album uit te brengen met een naam, die op een filmsoundtrack leek, waarna er werd gekozen voor "Frozen Planet...1969" en tevens werd dat de bandnaam.
In 2014 trad de band voor het eerst live op en ook rond die tijd nam Frozen Planet...1969 een nieuwe jam sessie op, waar hun volgende 2 uitgaven van werden gemaakt.
Het debuut album "Frozen Planet....1969" verscheen in 2013 via Pepper Shaker Records op vinyl en als MP3 en werd in 2014 gevolgd door "Lost Traveller Chronicles Volume One" (Pepper Shaker Records), dat als 10" mini album uitgebracht werd, waarna de CD "Lost Travellers Chronicles Volume 2" (Pepper Shaker Records) in 2015 op de markt kwam.
Het album "Electric Smokehouse", dat 11 januari 2017 door Headspin Records via de mail-order van Shiny Beast in Europa werd uitgebracht, is zowel op zwart als op gemixt paars doorzichtig vinyl in een klaphoes op het Headspin Records label verschenen en tevens in een beperkte oplage op LP en als CD via Pepper Shaker Records.
Ook hun albums "From The Centre Of A Parallel Universe" (30 augustus 2017, zwart en in een beperkte oplage op oranje vinyl), "The Heavy Medicinal Grand Exposition" (1 november 2018, zwart en in een beperkte oplage op doorzichtig groengeel vinyl) en "Meltdown On The Horizon" (12 juni 2019, zwart en in een beperkte oplage op turquoise vinyl) verschenen zowel op LP via Headspin, als op CD via Pepper Shaker Records en als dd en tevens verscheen het nummer "The Mystery Wheel" op 11 januari digitaal.
Het album "Cold Hand Of The Gambling Man", dat 6 nummers bevat en 22 april 2020 werd uitgebracht, verscheen zowel op CD (Pepper Shaker Records) als op LP op zwart en in een beperkte oplage op doorzichtig goudkleurig vinyl (Headspin Records) en als dd.

Het album begint met "A Sombre Gathering", waarin Frozen Planet ... 1969 een kort stukje van 1 minuut speelt, dat bestaat uit synthesizer en ruimtelijk gitaarspel en dit wordt gevolgd door "900 Mile Head Rush", een geweldig uptempo progressief rock nummer, dat swingt, tempowisselingen en een terugkerend ritme heeft.
Daarna volgen "In The Shadows Of Forces Unknown", opnieuw een ruimtelijk stukje muziek en "Of Medicine And Moonshine: A Mystic's Interpretation", een fantastisch rock nummer, dat invloeden van acid rock bevat en een terugkerend ritme heeft, waardoor ik in een lichte trance kom.
In "Botanical Barrelhouse"speelt Frozen Planet ... 1969 een kort progressief nummer met desert rock invloeden en in "Transcending Verbal Concepts" laat de band me genieten van een uptempo rock nummer, dat een licht hypnotiserend terugkerend ritme heeft en swingt als een trein en halverwege in een iets trager tempo over gaat en tempowisselingen heeft en tevens lichte invloeden van Hammond en accid rock bevat.

"Cold Hand Of The Gambling Man" van Frozen Planet ... 1969 is een heerlijke plaat, waarmee de band me vanaf de begintonen in de ban van hun muziek heeft gehouden en ik kan iedere liefhebber van progressieve rock deze schijf dan ook ten volle aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Howling Giant And Sergeant Thunderhoof - Turned To Stone Chapter II: Masamune & Muramasa (Ripple Music, 2020) (Stoner / Heavy Rock)

Howling Giant uit Nashville, Tennessee, Amerika werd in 2014 opgericht en bestaat uit: Tom Polzine - sologitaar en zang, Roger Marks - basgitaar en zang en Zach Wheeler - drums en zang
De band bracht op 13 januari 2015 de EP "Howling Giant" als digitale download uit en deze werd gevolgd door: "Black Hole Space Wizard: Part 1" (12 augustus 2016, CD EP en dd), "Black Hole Space Wizard: Part 2" (25 augustus 2017, CD en dd), "Howling Giant EP (Remastered)" (22 maart 2019, beperkte oplage van 300  stuks als 10" LP op oranje vinyl, beperkte oplage van 200 stuks als 10" LP op kosmos blauw / komeet geel vinyl, zeer beperkte oplage van 10 test persingen met een handgemaakt zeefdruk inlegvel met een alternatief kleurenschema en als dd en "The Space Between Worlds" (27 september 2019, zeer beperkte oplage als test persing LP, beperkte oplage van 200 stuks op zwart en sunburst geel samengevoegd vinyl, beperkte oplage van 100 stuks op goudkleurig vinyl, inclusief gesigneerde klaphoes plus een geweven path, beperkte oplage op doorzichtig groen vinyl, beperkte oplage als CD en als dd.

Sergeant Thunderhoof uit Bath, Somerset, Engeland bestaat uit: Dan Flitcroft - zang, Mark Sayer - sologitaar, Jim Camp - basgitaar en Darren Ashman - drums.
De band bracht 9 april 2014 hun debuut EP "Zigurat" als digitale download uit en deze werd gevolgd door: "Ride On The Roof" (5 november 2015 beperkte oplage als 2LP van 400 stuks op 180 gram zwart vinyl en als CD en dd), "Terra Solus" (12 mei 2018, CD en dd), "Live on Earth (2020 remaster)" (1 mei 2020 als 2 LP in een zeer beperkte oplage van 5 stuks als test persing, als 2LP in een beperkte oplage van 250 stuks op 180 gram oranje vinyl, inclusief CD, als 2LP in een beperkte oplage van 250 stuks op 180 gram oranje vinyl, als CD en als dd) en "Bedroom Acoustic Sessions" (15 mei 2020 dd).

Op 7 augustus 2020 verschijnt het split album "Turned To Stone Chapter II: Masamune & Muramasa" van Howling Giant en Sergeant Thunderhoof via Ripple Music als LP in een beperkte oplage van 150 stuks op buitenaards zwart en roze vinyl met melkweg patroon, als LP in een beperkte oplage van 150 stuks op groen met zwart gespetterd vinyl en als dd en hierop speelt elk 1 lang nummer.

Kant A bevat het bijna 20 minuten durende nummer "Masamune" van Howling Giant en hierin begint de muziek in een traag tempo, om na een kleine minuut te veranderen in een stevige uptempo stonerrock song, die invloeden van hardrock en post-rock heeft en subtiele tempowisselingen bevat en na 5 minuten opnieuw verandert en verder gaat in een uitstekende progressieve rock song, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en na enkele minuten over gaat in een sneller tempo, dat een terugkerend ritme heeft, om dan weer te veranderen in een melodische song met stonerrock invloeden, die tegen het einde in een rustig stuk muziek verandert.(luister naar een gedeelte van dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)
Dan volgt Sergeant Thunderhoof, die op de B-kant het nummer "Muramasa" ten gehore brengt en daarin krijg ik een stevige stonerrock song voorgeschoteld, die invloeden van post-rock en hardrock bevat en iets voor de helft van het nummer in een trager tempo gespeeld wordt, waardoor de muziek nog steviger lijkt te worden, om even later meer de melodische kant op te gaan, maar door een nieuwe wending, verandert de muziek opnieuw in een stevige rock song.

"Turned To Stone Chapter II: Masamune & Muramasa" van Howling Giant And Sergeant Thunderhoof is een uitstekende stonerrock plaat, die 2 puike nummers bevat en ik kan deze schijf dan ook aanraden, aan elke liefhebber van stoner en heavy rock.

Review: Robin Schlochtermeier - Spectral (Denovali Records, 2020) (Elektronisch)

Robin Schlochtermeier uit Duitsland, woont tegenwoordig in Londen, Engeland en maakt hoofdzakelijk muziek voor soundtracks.
Hij brengt vanaf 2011 muziek voor soundtracks uit en op 1 januari 2012 verscheen zijn solo debuut EP "The Moebius Strip" als digitale download, waarna er muziek van hem voor onder andere de volgende soundtracks verschenen: "Death Scenes" (dd, 1 januari 2012), "Dead Man's Lake" (dd, 1 januari 2012), "Virgin Queen's Fatal Affair" (dd, 2013), "Absence" (dd, 1 januari 2015), "Tommy" (dd, 1 januari 2016), "Beyond The Trees" (dd, 1 januari 2016), "Savage Lines" (dd, 1 januari 2017), "Oh No, Not Rudy Again!" (dd, 15 februari 2017), "The Square Orbit" (dd, 22 februari 2017), "Queens of Syria" (dd, 22 februari 2017), "Don't Move" (dd, 3 maart 2017), "Retreat" (dd, 1 december 2017), "Rain Catcher" (dd, 1 januari 2018), "The Spy Who Fell To Earth" (dd, 31 mei 2019) en meer.(hij maakte er totaal 31)
Zijn debuut solo album, Spectral", waarop 9 nummers staan, verschijnt 31 juli 2020 via Denovali records als LP, CD en als dd.

Het album start met "Lapping", waarin Robin een geweldig zwaar nummer ten gehore brengt, dat in een traag tempo gespeeld wordt en hierbij maakt hij gebruik van piano en synthesizer en dit wordt gevolgd door "Woodlouse", dat eveneens vrij zwaar klinkt, langzaam is en duistere elementen bevat.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)
Daarna volgen "Glacial" en hierin speelt hij nogmaals zo'n uitstekend rustig stuk muziek, dat in een film gebruikt had kunnen zijn en "Foghorn", dat opnieuw een prachtig stuk muziek is, dat in een langzaam tempo wordt gespeeld op piano en synthesizer.
In "Transparence" gaat Robin verder met het maken van rustige muziek, die invloeden van ambient heeft en in "Flutters" is dat eveneens het geval.
Verder volgen "Sonnenstaub", een mooi nummer met invloeden van ambient en new age, "Amethyst", een mix van new age, ambient en filmmuziek en "Vapours", waarin Robin me een prima eentonig elektronisch nummer voorzet, dat met piano klanken voorzien is.

"Spectral" van Robin Schlochtermeier is een erg rustige plaat, die invloeden van filmmuziek, new age en ambient bevat en ik kan liefhebbers van deze genres aanraden, eens te gaan luisteren naar deze uitstekende schijf.

Review: Celtica Pipes Rock! - Celtic Spirits (Stringdependent Records, 2020) (Folk / Rock)

De internationale band Celtica Pipes Rock! werd in 2009 te Wenen, Oostenrijk door zanger/gitarist Gajus Stappen opgericht en bestaat verder uit: Duncan Knight - doedelzak, Ernesto Cóngora - doedelzak en dwarsfluit en Lukas Schlintl - drums.
De band bracht hun debuut album "Rising" op 30 mei 2010 als CD uit via Stringdependent Records en deze werd gevolgd door: "Oceans Of Fire" (CD, 15 mei 2012), "Legends And Visions" (CD, 17 oktober 2014), "Steamphonia" (CD, 15 juli 2016), "Live At Montelago" (2CD, 19 januari 2018) en "Celtic Spirits" (CD, 10 juli 2020).
Op laatstgenoemde CD wordt de band bijgestaan door Edith Heinrich - hoorn (1 nummer) en de Village Voices: Shlomit Butbul - zang (1 nummer), Diana Macalova - zang (1 nummer), Leyla - zang (5 nummers) en Andrea Wiesinger - zang (6 nummers).

Het album, dat 13 nummers bevat, start met het titel nummer "Celtic Spirits", waarin de band een heerlijke, vrolijk klinkende, aanstekelijke melodische uptempo rock song speelt, die middeleeuwse en folk invloeden heeft en gevolgd wordt door "Jigging On The Rocks", een geweldige swingende mix van folk en symfonische muziek, die een aanstekelijk dansbaar time heeft.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna volgen "Old Man Of Storr", eveneens een uptempo mix van rock en folk, waarbij stil zitten geen optie is, "Back To The River", waarin de band opnieuw zo'n swingende dansbare mix van symfonische rock en folk ten gehore brengt en de Beethoven medley "1770 - Birth Of A Giant", dat met de tonen van "Past, Present and Future" van The Shang-ri-las begint en gevolgd wordt door "The Fifth" van Beethoven.
In "The Rockin´Irish Duet" speelt Celtica Pipes Rock! een vrolijke mix van traditionele folk en rock in een dansbaar ritme en enkele tempowisselingen, in "When The Crown Dazed The World" begint de muziek met rock, die al snel met doedelzakken aangevuld wordt, waardoor er een schitterend swingend nummer ontstaat, dat aanzet tot dansen, om halverwege in een langzamer tempo over te gaan, dat steeds meer snelheid toegevoegd krijgt, waardoor de muziek terug komt in het begin tempo en in "Ferrum Noricum" laat de band me nogmaals een swingende mix van rock en folk horen, die lichte klassieke invloeden heeft en prima koorzang bevat.
Dan hoor ik "All Clans United", een uptempo mix van hardrock en folk, "Granuaile", een swingend dansbaar uptempo nummer, dat disco invloeden heeft en "Time To Rise", een lekker in het gehoor klinkende uptempo song, die tempowisselingen heeft.
Verder volgen "Atholl Highlanders", een verrukkelijk vrolijk nummer, dat tempowisselingen heeft, traditionele elementen herbergt en een aanstekelijk dansbaar ritme bevat en "Healing Tune" (For Peter, who died January 25th 2020), een fantastische cover van het nummer "Tears In Heaven" van Eric Clapton, dat mooie  koorzang bevat.

"Celtic Spirits" van Celtica Pipes Rock! bevat 13 uitstekende vrolijk klinkende symfonische folkrock uitstekende nummers, die zeer dansbaar zijn en ik kan liefhebbers van Keltische muziek, folk en symfonische rock deze schijf dan ook zeer aanraden.

Review: Black Helium - The Wholly Other (Riot Season Records, 2020) (Psychedelische Rock / Acid Rock)

Black Helium uit Londen, Engeland werd in 2016 opgericht en bestaat uit: Stuart Gray - zang en sologitaar, Davey Mulka - sologitaar, Beck Harvey - basgitaar en zang en Diogo Gomes - drums.
De band bracht hun debuut album "Primitive Fuck" op 27 juli 2018 via Riot Season Records uit als LP in een beperkte oplage van 300 stuks op zwart vinyl, als her-persing LP in een beperkte oplage van 300 stuks roze vinyl, alss CD in een beperkte oplage en als digitale download.
Op 24 juli 2020 verscheen hun album "The Wholly Other", waarop 6 nummers staan, via Riot Season Records als pre-order LP in een beperkte oplage op zwart vinyl met postcards, als test persing LP in een zeer beperkte oplage van 10 stuks met witte labels en als dd.

Het eerste nummer van de plaat heet "Hippie On A Slab" en hierin speelt de band vrij heftige rock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, een repeterend ritme heeft, invloeden van heavy rock en tempowisselingen bevat en na 4 minuten in een hoger tempo over gaat, dat lichte spacerock invloeden heeft en gevolgd wordt door "Two Masters", een schitterende uptempo mix van powerrock en licht psychedelische muziek, die subtiele tempowisselingen heeft en swingt.
Daarna volgt "Death Station Of The Goddess", een fantastische licht psychedelische song, die in een rustig tempo gespeeld wordt en een hypnotiserend terugkerend ritme heeft en tegen het einde meer snelheid en acid rock toegevoegd krijgt.
In "One Way Trip" schotelt Black Helium me een uitstekende zware rock song voor, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en invloeden van heavy rock bevat en een gesproken tekst bevat en in "Pink Bolt" krijg ik een verrukkelijk swingend nummer te horen, dat een licht hypnotiserend terugkerend ritme bevat en na enkele minuten verandert in een stukje progressieve rock, dat in een iets lager tempo gespeeld wordt en eveneens een terugkerend ritme heeft, dat tegen het einde naar een climax gespeeld wordt en als laatste nummer speelt de band "Teetering On The Edge", een prachtige rustige song, die psychedelische invloeden heeft.

"The Wholly Other" van Black Helium is een heerlijke plaat, die vol lekker in het gehoor klinkende nummers staat en ik kan liefhebbers van psychedelische en acid rock, deze schijf dan ook van harte aanbevelen.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: The Mount Fuji Doomjazz Corporation - Succubus (Denovali Records, 2020) (Avant Garde / Dark Jazz)

De bandleden van The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble maakten onder de naam The Mount Fuji Doomjazz Corporation op 5 juni 2007 het album "Doomjazz Future Corpses!".
The Mount Fuji Doomjazz Corporation bestond toen uit: Jason Kohne (Bong-Ra) - solo- en basgitaar, Gideon Kiers - percussie, Hilary Jeffery - elektronica en trombone, Nina Hitz - cello, Charlotte Cegarra - zang, dwarsfluit en xylofoon en Eelco Bosman - sologitaar.
Op 23 juli 2010 bracht de band het album "Succubus" als digitaal album uit, dat op 9 november 2010 gevolgd werd door "Doomjazz Future Corpses!" (digitaal album) , "Anthropomorphic" (3 februari 2011, digitaal) en "Egor" (1 april 2012, digitaal).
Op 28 februari 2020 bracht Denovali Records hun album "Doomjazz Future Corpses!" voor het eerst als CD en als 2LP uit en deze verscheen gelijktijdig met het album "I Forsee The Dark Ahead, If I Stay" van The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble, dat eveneens als CD en als 2LP werd uitgebracht.
Vervolgens verscheen op 26 juni 2020 het album "Succubus" van de band, als CD, 2LP en als digitale download via Denovali Records en gelijktijdig brengt dit label ook de CD, 2LP en dd "From The Stairwell" van The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble uit.

"Succubus", dat 13 nummers bevat, begint met "The Sexy Midnight Torture Show", waarin de band een langzaam spannend duister nummer ten gehore brengt, dat invloeden van avant garde en industriële muziek heeft en verder gaat in "Erotic Love Queen", een zwaar stuk duistere avant garde jazz, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en over gaat in "Strange Dreams", een traag geïmproviseerd nummer met invloeden van avant garde, jazz en industriële muziek, dat iets over de helft van het nummer meer vaart krijgt.
Daarna volgen "Castles By The Sea", een heerlijk kort traag duister jazz nummer, "The Admirals Game", waarin de band verder gaat met het maken van hun avant garde jazz, die in dit nummer invloeden van free jazz en spacerock heeft en "The Morning After", een ruimtelijk langzaam nummer, dat invloeden uit filmmuziek heeft.
In "Perverted Pleasure Party" schotelt The Mount Fuji Doomjazz Corporation me een schitterende rustige mix van industriële muziek, avant garde en jazz voor, die ruimtelijk klinkt, in "A Bad Trip" hoor ik de band eveneens een prachtig avant garde nummer in een rustig tempo spelen en in "A Place For Fantasies" krijg ik een fantastisch licht hypnotiserend duister jazz nummer te horen, dat een terugkerend ritme bevat en psychedelische invloeden van Pink Floyd heeft en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Dan volgen het korte "Murder Against Mannequins", een licht psychedelisch avant garde nummer en "Fleeing The Scene", een langzaam stuk duistere muziek.
Verder hoor ik "Deadly Rehearsals", een uitstekend avant garde nummer, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een terugkerend ritme bevat en "Faustine" en hierin zet de band me een heerlijk sensueel klinkend nummer voor, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en invloeden bevat van rock.

The Mount Fuji Doomjazz Corporation heeft met "Succubus" een geweldige 2LP gemaakt, die invloeden van duistere jazz en avant garde bevat, waarbij de nummers in elkaar over lopen, zodat het gevoel had in een enorme trip te hebben gezeten en ik kan liefhebbers van beide genres dan ook aanraden, deze dubbelaar eens te gaan beluisteren en tot dezelfde conclusie te komen als ik, namelijk fantastisch!