Review: Sun Dial - Mind Control (The Ultimate Edition) (Sulatron Records, 2020) (Psychedelische Rock / Hammond Rock)

Nadat hij de band The Modern Art had ontbonden, richtte multi-instrumentalist Gary Ramon, die in diverse bands actief is en tevens het Acme Records label runt, in 1990, de band Sun Dial op te Londen, Engeland.
Met Sun Dial bracht hij in verschillende band samenstellingen vanaf de oprichting tot 2012 diverse albums uit, waarvan de eerste "Other Way Out" via de labels Tangerine Records (1990), Dutch East India Trading Company (1991), UFO Records (1991), Acme Records (1994, 1996, 2003), Gallium Arsenide (1996), Lava (1997) en Relapse Records (2006) werd uitgebracht.
Vervolgens verschenen "Reflecter" (UFO Records, 1992, Dutch East India Trading Company, 1992 en Midi Inc., 1992), "Libertine" (Beggars Banquet Records, 1994, CD/MC, 1994 en Atlantic Records, 1993), "Return Journey" (Acme Records, 1994, Gallium Arsenide, 1996 en Relapse Records, 2006), "Acid Yantra" (Beggars Banquet Records, 1995 en Acme Records, 1995, 2007), "Live Drug" (Acme Records, 1996), "Zen For Sale" (Acme Records, 2003 en Headspin, 2003), "Shards Of God" (Acme Records, compilatie, 2007), "Libertine - Deprogrammed" (Acme Records, 2007), "Processed For DNA (The 20th Anniversary Anthology)" (Shrunken Head, 2-CD, 2010), "Sun Dial" (Shrunken Head, 2010), "Pumpkinhead" (Shrunken Head, 2011), "Mind Control" (Tangerine Records, 2012) en de Box Set "Exploding In your Mind - A Collection of Outtakes, Alternative Mixes and Rehearsals 1990-91 (Acme,"CD, 2010) plus 12 singles en 10 EP's.
Tijdens de opnamen van het album "Mind Control" uit 2012, dat 3 december 2015 plus 2 extra nummers via het Sulatron Records label op CD verscheen, bestond de band uit: Gary Ramon - sologitaar, zang, mellotron, mini-Moog, arp en Hammond orgel, Scorpio -basgitaar en Moog taurus 3 bas pedalen, Conrad Farmer - drums en Joolie Wood - viool, basblokfluit en melodica, terwijl Hugo Chavez-Smith, die tevens bij het debuut album "Other Way Out" betrokken was geweest, het album produceerde.
Het studio album van de band "Made In The Machine" verscheen 24 oktober 2016 via het Sulatron label op CD en 25 december werd, via dat zelfde label, de 2LP versie in een gelimiteerde oplage van 500 stuks met klaphoes uitgebracht.
"Science Fiction", dat 13 nummers bevat, is de opvolger van dit album en werd 22 juni 2018 in een beperkte oplage van 750 stuks op 180 gram groen vinyl en in een beperkte oplage van 500 stuks als CD uitgebracht door het Sulatron Records label.
Zijn album "Return Journey" uit 1994 werd op 18 april 2019 via Sulatron Records opnieuw uitgebracht en verscheen in een beperkte oplage van 500 stuks op 180 gram doorzichtig vinyl, waarbij de hoes het originele artwork van Savage Pencil bevat.
Op 4 september 2020 brengt Sulatron Records "Mind Control (The Ultimate Edition)" als 2LP in een beperkte oplage van 500 stuks op 180 gram geel-zwart gespetterd vinyl, gestoken in een klaphoes, als 2CD in een beperkte oplage van 500 stuks en als digitale download.
Het 2CD/2LP album, "Mind Control (The Ultimate Edition)", bevat de CD uit 2012, plus onuitgebrachte nummers uit diezelfde periode, waarbij vermeldenswaardig is, dat het oorspronkelijke album op 3 december 2015, plus 2 extra nummers, via het Sulatron Records label als CD verscheen en dat van deze nieuwe uitgave de CD 2 2 nummers meer bevat, dan de LP 2.
De band bestaat op deze uitgave uit: Gary Ramon - zang, sologitaar, mellotron, mini-Moog, arp, Hammond orgel en drums, Scorpio - basgitaar, 6 snarige basgitaar en Moog Taurus synthesizer, Conrad Farmer - drums, Joolie Wood - viool, , melodica, dwarsfluit en bas fluit.

De CD uitgave van "Mind Control" bevat 8 nummers, waarvan de eerste "Mountain Of Fire & Miracles" heet en hierin krijg ik een iets meer dan 9 minuten durend fantastisch hypnotiserend psychedelisch nummer te horen, dat me aan de muziek van de Amerikaanse band Liquid Sound Company en aan die van Sula Bassana doet denken en gevolgd wordt door "Radiation", waarin de band me een schitterend stukje psychedelische muziek voorschotelt, waar lichtelijk in geïmproviseerd en geëxperimenteerd wordt.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna krijg ik het kortste nummer van de CD te horen, getiteld "Burned In", dat nog geen 2 minuten duurt en dit begint met een intro van een inloopgroef vol tikken, die langzaam van ritme verandert in een mix van klassiek en eentonige Afrikaanse percussie en eindigt, zoals hij begon.
Dan hoor ik het titel nummer "Mind Control" en daarin laat de band me genieten van een geweldig eentonig dansbaar krautrock nummer, dat een hypnotiserende werking op me heeft en gevolgd wordt door "Last Rays Of The Sun" en in dit nummer zet Sun Dial me een heerlijk vrij melodisch nummer voor, dat enigszins dreigend en bombastisch klinkt.
In "In Every Day Dreamhome A Heartache" verrast de band me door een uitstekende zware progressieve rock song te spelen, die heavy rock invloeden bevat en in de eerste van de bonus nummers (die beide ook op de 2LP staan), "Seven Pointed Star (Short Version)", krijg ik een fantastisch hypnotiserend licht psychedelisch nummer te horen, waarbij ik het gevoel heb de muziek ingezogen te worden.
Het tweede bonus nummer en tevens laatste van de CD heet "World Within You" en hierin zet de band me een schitterende vrij zwaar klinkende psychedelische song voor, die in een niet al te hoog tempo wordt gespeeld.

De onuitgebrachte opnamen van "Flashbacks From The Aether" beginnen met "Lost And Found", waarin de band een uitstekende mix van acidrock en psychedelische muziek in een gemiddeld tempo ten gehore brengt, die gevolgd wordt door "I Can Tell", een heerlijk swingend instrumentaal nummer, dat een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en "Liquid Grey", een instrumentaal psychedelisch Hammond rock nummer, dat een terugkerend ritme heeft.
Daarna volgen de volledige versie van "Seven Pointed Star", dat net als de kortere versie een fantastisch hypnotiserend licht psychedelisch instrumentaal nummer is en ik opnieuw het gevoel heb, de muziek ingezogen te worden, "Fire From Heaven", een geweldig instrumentaal acid rock nummer, dat in en gemiddeld tempo gespeeld wordt en een dansbaar terugkerend ritme heeft en "Mask Of Dawn (Part One)", een schitterend psychedelisch nummer, dat enigszins duister klinkt en in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt.
In "Siren Song" schotelt Sun Dial me een rustig eentonig elektronisch nummer voor, in "1018A" krijg ik een verrukkelijk swingend dansbaar Hammond rock nummer te horen, dat industriële invloeden bevat en in "Radiation (Early Mix)" laat de band me genieten van een fantastisch rustig psychedelisch nummer, dat een terugkerend ritme heeft, waarmee de band me in een lichte trance brengt.
Vervolgens hoor ik "Mask Of Dawn (Part Two)", een prachtige mix van psychedelische en industriële muziek, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een repeterend elektronisch ritme heeft.
Dan volgen de extra nummers, "Burned In (Alternative Take)", waarin ik een heerlijk dansbaar nummer voorgezet krijg, dat een repeterend ritme heeft en  swingende Afrikaanse percussie invloeden bevat en "Spiral", een prima Hammond rock nummer, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk terugkerend dansbaar ritme heeft.

"Mind Control (The Ultimate Edition)" van Sun Dial is een geweldige 2CD heruitgave, waar 2 fantastische nummers aan zijn toegevoegd en een genot om naar te beluisteren en ik kan deze schijf dan ook zeer aanraden aan een ieder, die van Hammond en psychedelische rock houdt.

Review: Temnee - Dialetics (Remastered LP Version) (Sound Effect Records, 2019) (Stoner / Psychedelische Rock)

Temnee uit Tver, Rusland, werd in 2013 opgericht door Alexander Bogomolov – sologitaar en Evgenii Mikhalchenko – basgitaar en mondharmonica.
Het duo bracht hun debuut EP "Astrodiving" op 15 mei 2014 als digitale EP uit en deze werd op 4 augustus 2016 gevolgd door het digitale nummer "The Reverence", dat ook op hun digitale debuut album "Dialetics" van 25 augustus 2016 staat.
Het album "Dialectics" is op 8 november 2019 opnieuw verschenen in een geremasterde LP versie, onder de naam "Dialectics (Remastered LP Version)" en uitgebracht door Sound Effect Records uit Athene, Griekenland.
Het album, dat 8 nummers bevat, werd als LP in een beperkte oplage op zwart vinyl, als LP in een beperkte oplage op doorzichtig melkwit vinyl, als LP in een beperkte oplage op zwart/wit/paars gespetterd vinyl geperst en verscheen tevens als digitale download, waarbij vermeldenswaardig is, dat de volgorde van het oorspronkelijke album anders is en het nummer "Vampires Fly Low" niet voorkomt op de geremasterde uitgave en deze is vervangen door een onuitgebracht nummer.
Op het album wordt het duo muzikaal bijgestaan door gastmuzikanten Alexey Frantsuzov – drums (1-4, 7, 8) en Stanislav Chestnodumov – drums (5), darbuka (5).

Het album begint met "Steps To Infinity", waarin de band een schitterende psychedelische rock nummer in een gemiddeld tempo speelt, dat een terugkerend ritme heeft en dit wordt gevolgd door "Doom. To Do Doom", een fantastisch stoner rock nummer, waarin het tempo gemiddeld is en de muziek invloeden van die van Black Sabbath heeft.
Daarna volgen "Voron", een geweldig stevig stoner rock nummer, dat subtiele tempowisselingen heeft en een aanstekelijk ritme bevat en halverwege verandert en invloeden krijgt van de muziek van Black Sabbath, waarbij ook het tempo iets omlaag gaat en het onuitgebrachte "Rise", een heerlijk stevig stoner rock nummer, dat een terugkerend ritme heeft, swingt en tegen het einde progressieve en psychedelische rock invloeden krijgt.
In het iets meer dan 1 minuut durende "Carcassonne" zet Temnee me een kort melodisch psychedelisch nummer voor en in "The Red Desert Drive" laat de band me genieten van een verrukkelijk desert rock nummer met progressieve rock invloeden, dat een terugkerend aanstekelijk licht hypnotiserend ritme heeft, waarbij stil zitten niet aan de orde is.
Dan volgen "Gravity and Heartbeat (Last 7 Minutes In Space)", een puike mix van psychedelische en stoner rock, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een terugkerend ritme bevat en "The Reverence", een uitstekende stevige swingende mix van stoner, acid en licht psychedelische rock, waarbij het tempo gemiddeld te noemen is.

Temnee heeft me met "Dialetics (Remastered LP Version)" van van begin tot einde weten te boeien met hun heerlijke muziek en ik kan liefhebbers van stoner en psychedelische rock deze schijf dan ook zeer aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Redemption - Alive In Colour (AFM Records, 2020) (Melodische Hardrock)

Redemption werd in 2000 te Los Angeles, California, Amerika opgericht en bestaat uit: Tom S. Englund - zang, Nicolas van Dyk - sologitaar en keyboards, Sean Andrews - basgitaar, Vikram Shankar - keyboards en Chris Quirarte - drums, die bijgestaan worden door Ray Alder - sologitaar, Chris Poland - sologitaar en Simone Mularoni - sologitaar.
De band bracht in 2003 hun debuut album "Redemption" uit deze werd gevolgd door: "The Fullness Of Time" (2005), "The Origins Of Ruin" (2007), "Frozen In The Moment"(Live, 2008), "Snowfall On Judgment Day" (2009), "This Mortal Coil" (2011), "Live From The Pit" (Live, 2013), "The Art Of Loss" (2016), "Long Night’s Journey Into Day" (2018) en op 28 augustus 2020 verschijnt het 2CD album "Alive In Colour" via AFM Records en deze wordt tevens zowel als BluRay als DVD uitgebracht.

Het 2CD album begin op CD 1 met "Intro" / "Noonday Devil", waarin de band na een kort intro de muziek start met een heftig uptempo nummer, dat enkele prima tempowisselingen heeft en dit wordt gevolgd door "The Suffocating Silence", een heerlijke melodische rock song, die in een hoog tempo gespeeld wordt en swingt als een trein.
Daarna volgen "The Echo Chamber", een een geweldige melodische uptempo hardrock song, die enkele tempowisselingen bevat, plus een aanstekelijk ritme en invloeden van progressieve rock heeft, "Damaged", een uitstekende uptempo mix van hardrock en melodische rock, die tempowisselingen heeft en "Someone Else’s Problem", een schitterende swingende rock song, die invloeden van hardrock melodische en progressieve rock bevat en een aanstekelijk ritme heeft.
Vervolgens speelt de band "Little Men", een lekkere stevige rock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en "Long Night’s Journey Into Day", een verrukkelijke progressieve rock song, die melodische hardrock invloeden heeft, tempowisselingen bevat en swingt.
Net als CD 1 bevat CD 2 ook 7 nummers en hierop begint Redemption met "Threads", waarin Ray Alder te horen is en de band weer zo'n heftige uptempo hardrock song ten gehore brengt, die melodische invloeden heeft, waarna "Black & White World" volgt en de band een prachtige rock song in een niet al te hoog tempo speelt en enkele subtiele tempowisselingen bevat.
Dan volgen "Indulge In Color" (met Chris Poland), een uptempo rock song met tempowisselingen (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), "Peace Sells... But Who’s Buying" (met Chris Poland), een fantastische uptempo song, die swingt als een trein, melodische invloeden bevat en iets na de helft van het nummer meer snelheid krijgt.
Verder hoor ik "Walls", eveneens zo'n puike rock song, die een aanstekelijk ritme heeft, "Threads" (met Tom Englund), een uitstekende uptempo hardrock song met tempowisselingen en het extra live nummer "The Fullness Of Time - Part 3", een verrukkelijke melodische hardrock song, die progressieve rock invloeden bevat en in een vrij hoog tempo gespeeld wordt.

"Alive In Colour" van Redemption staat vol heerlijke uptempo melodische hardrock nummers, waarmee de band me van begin tot einde heeft weten te boeien en ik kan liefhebbers van deze muzieksoort deze 2CD dan ook van harte aanbevelen.

Review: Kikagaku Mojo - Mammatus Clouds (Guruguru Brain Records, 2020) (Psychedelisch)

Kikagaku Moyo werd in de zomer van 2012 te Tokyo, Japan, door Tomo Katsurada - sologitaar en zang en Go Kurosawa - drums en zang opgericht en bestaat verder uit: Daoud Popal - sologitaar, Kotsu Guy - basgitaar en Ryu Kurosawa - sitar en keyboards.
Op 20 augustus 2013 verscheen hun debuut album "Kikagaku Moyo" via Cosmic Eye/Sound Effect Records, waarna "Forest Of Lost Children" op 20 mei 2014 door het Beyond Beyond Is Beyond Records werd uitgebracht.
Hun debuut album werd in 2014 door Burger Records op cassette her uitgebracht en dat zelfde jaar verscheen tevens "Mammatus Clouds", dat zowel op cassette (via Sky Lantern Records) als op 12" vinyl (via Cardinal Fuzz Records en Captcha Records) werd uitgebracht.
In 2015 maakte de band 2 split singles en op 13 mei 2016 verscheen de eerste persing van hun album "House In The Tall Grass" in een oplage van 500 stuks op gekleurd vinyl en 1500 stuks zwart vinyl via Guruguru Brain, terwijl er van de tweede uitgave van het album 200 stuks op gekleurd vinyl en 1800 stuks op zwart vinyl werden geperst en tevens verscheen "House In The Tall Grass" als digitale download.
Daarna volgden: "Stone Garden" (LP in een beperkte oplage van 1500 stuks op gekleurd vinyl en als digitale download, 21 april 2017), "Kikagaku Moyo" (her persing als LP zwart vinyl, in een beperkte oplage van 350 stuks op groen gespetterd vinyl en als dd, 21 april 2017), "Masana Temples" (LP op zwart vinyl in een enkele hoes, LP in een beperkte oplage van 2000 stuks op gekleurd vinyl met klaphoes, LP in een beperkte oplage van 1000 stuks op blauw vinyl in een enkele hoes, als CD en als dd, 5 oktober 2018) en op 24 februari 2020 verscheen de 7" single "Gypsy Davey" / "Mushi No Uta" via Sub Pop Records in een beperkte oplage en als dd, gevolgd op 1 mei 2020 door het digitale nummer "Ouchi Time".
Op 28 augustus 2020 verschijnt hun EP "Stone Garden", die in 2017 werd uitgebracht, als her-persing in een oplage van 2000 stuks op roze en groen gekleurd vlindervorm vinyl en tevens brengt Guruguru Brain Records het album "Mammatus Clouds", dat eerder in 2014 als cassette in een zeer beperkte oplage van 100 stuks en als LP via Captcha en Cardinal Fuzz records verscheen, als her-persing in een oplage van 2000 stuks op bordeaux en roomkleurig vlindervorm vinyl uit.

"Mammtus Clouds", waar 3 nummers op staan, begint met het bijna 28 minuten durende "Pond", waarin de band met eentonige licht hypnotiserende sitar klanken in een rustig tempo start, dat gaandeweg langzaam opgevoerd wordt heftiger klinkt en drums en gitaar bijgevoegd krijgt, zodat de muziek een dreigend ritme krijgt, dat tegen de helft van het nummer weer rustig wordt, om na enkele minuten weer iets meer snelheid te krijgen en vervolgens over te gaan in een stuk acid rock, dat een repeterend hypnotiserend ritme heeft, dat tegen het einde verandert in een rustig psychedelisch nummer, waarin de sitar weer de belangrijkste rol speelt.
Dan speelt Kikagaku "Never Know", dat eveneens met rustige sitar klanken begint, waartussen de drums klinkt en ook de gtitaar bij komt, die samen in een totaal ander ritme spelen, waardoor de muziek lichtelijk chaotisch over komt, om invloeden van het nummer "Tomorrow Never Knows" van The Beatles te krijgen.
Het laatste nummer heet "There Is No Other Place" en hierin speelt de band een schitterende psychedelische uptempo garagerock song in de stijl van Vibravoid, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en acid rock invloeden bevat.

"Mammatus Clouds" van Kikagaku Mojo is een geweldige psychedelische plaat, waarmee de band me vanaf de begintonen heeft weten te boeien en ik kan liefhebbers van deze muzieksoort deze schijf dan ook van harte aanbevelen.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Airportman, Fabio Angeli - Il Paese Non Dorme Mai (Lizard Records, 2019) (Gitaar Muziek / Avant-Garde)

Airportman is een muzikaal project van Giovanni Risso - akoestische, sologitaar en diamonica en Marco Lamberti - akoestische, solo-, basgitaar, piano en  harmonium, dat te Cuneo, Italië, werd opgericht in de zomer van 2003.
De band bestaat verder uit: Paolo Bergese - vibrafoon, percussie en basgitaar, Giacomo Oro - sologitaar en piano en Francesco Alloa - drums en percussie.
Tevens spelen Davide Dutto - trompet, Cinzia Mansueta Mureddu - cello en Stefano Giaccone - saxofoon mee als gastmuzikanten.
In 2002 bracht de groep hun eerste demo-CD "2.45 am" in eigen beheer uit, gevolgd in 2003 door "Di Terra E D'ombra" (eigen beheer), "Inverno In Divenire" (eigen beheer, 2004) en "Son(g)" (eigen beheer, 2005).
Vervolgens kwamen ze in 2006 bij Lizard Records terecht, die hun volgende albums "Off" (2007), "Rainy days" (2007), "Letters" (2008), "Weeds"(2009), "Nino E L'Inferno" (2010), "Modern" (2012) en "David" (2014) uitbracht.
Op 11 januari 2020 bracht Lizard Records hun album "Il Paese Non Dorme Mai", waarop 8 nummers staan, als CD en als digitale download uit en hierop spelen Giovanni en Marco samen met Mansueta Cinzia - altviool en zang en Fabio Angeli - Zang en synthesizer.

Het album begint met "Intro" en hierin laat Airportman me een triest klinkend nummer horen, dat in een traag tempo gespeeld wordt en enigszins dreigend over komt en dit wordt gevolgd door "A.M. <1>", een prachtig rustig stukje akoestisch gitaarspel.
Daarna volgen "A.M. <2>", waarin de band verder gaat met het maken van mooi akoestisch gitaarspel in een rustig tempo, "A.M. <3>, eveneens een akoestisch nummer en dit wordt in een iets hoger tempo gespeeld en "A.M. <4>", een uitstekend akoestisch nummer, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
In het titel nummer "Il Paese Non Dorme Mai / 4 Agosto 2010" zet Airportman me een fantastisch avant garde nummer voor, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en een gesproken tekst bevat, in "Il Paese Non Dorme Mai" krijg ik een schitterend stuk avant garde te horen, dat gezongen wordt en in een iets sneller tempo dan het vorige gespeeld wordt en in "Life In Vain" schotelt de band me een heerlijke vrij rustige song voor, waarin de zang alleen door prima gitaarspel begeleid wordt.

"Il Paese Non Dorme Mai" van Airportman, Fabio Angeli is een uitstekende rustige CD, die prima nummers bevat en ik kan liefhebbers van gitaar muziek en avant garde dan ook aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.(luister naar een medley van dit album via de youtube link onder de recensie)

Review: Electric Moon - Live At Freak Valley Festival 2019 (Sulatron Records, 2020) (Acidrock, Progressieve Rock)

Electric Moon uit Neuental, Duitsland, ontstond toen multi-instrumentalist Sula Bassana - gitaren, effecten en orgel ging samen spelen met Komet Lulu - basgitaar, effecten en zang en Berni (Bernhard Fasching) - drums.
Eerdere projecten van Sula waren o.a. Liquid Visions, Südstern 44, Interkosmos en Zone Six, maar ook maakte hij diverse solo- CD's en enkele met Modulfix.
De eerste officiële CD van Electric Moon, Lunatics" verscheen in 2009 via Nasoni Records en drummer Berni, met wie de CD-R "First Takes" gemaakt werd, had zijn alias verandert in Pablo Carneval.
Daarna volgden meer releases, "Lunatics Revenge" met drummer Pablo Carneval (Nasoni, 2011), "Inferno" met drummer Alex (Sulatron, 2011), "The Doomsday Machine" met drummers Pablo Carneval en Alex (Nasoni, 2011) en de split LP met de Franse band Glowsun, "Sun And Moon" (Sulatron, 2011).
Verder verschenen er via Sulatron enkele CD-R uitgaven in zeer beperkte oplage, zoals: "Live At Epplehaus 2010" (2010), "Live At Immerhin" (2011), "Flaming Lake" (2011) "Live At Sulatron Label Night" (2011) en "Cellar Space Live Overdose" (2012), waarop Alex de drummer weer was.
Met drummer heet Marcus Schnitzler, die ook de drummer van de space rock band The Spacelords is, werd de CD/2LP "Mind Explosion" opgenomen.
Op de 2LP/CD "Mind Explosion", die in 2013 aan het eind van de "Electric Moon Heading To South Tour 2013" tijdens het optreden in de Graf Hugo te Felkirch, Oostenrijk met slechts een stereo microfoon werd opgenomen, is Electric Moon live te beluisteren en de in 2014 verschenen 2LP "Lunatics + Lunatics Revenge" is een gelimiteerde uitgave (500 stuks) van de eerste 2 CD's.
"Theory Of Mind" werd in februari 2014 in de Kosmodrom te Heidelberg opgenomen en is 11 juni 2015 verschenen als 2LP in een oplage van 1000 stuks op zwaar zwart vinyl en als CD, waarbij het artwork zoals gewoonlijk weer door Lulu Artwork verzorgt is en de mastering door krautrock legende Eroc is gedaan.
In 2011 bracht Electric Moon hun live album "Flaming Lake" op de CD-R uit en deze was binnen de kortst mogelijke tijd uitverkocht, zodat er in 2015 werd besloten deze opnieuw uit te brengen, maar dit maal als gewone CD en als dubbel LP op 140 gram vinyl, waarbij LP 1 blauw en LP 2 oranje is, terwijl beide platen in een enkele hoes zitten.
De muzikanten, die op het album, dat slechts 4 nummers bevat en op 3 december 2015 uit kwam, spelen zijn: Sula Bassana - sologitaar, effecten en elektrische stullenbox, Komet Lulu - basgitaar en effecten, Alex - drums (1-3) en Phillipp - drums (4).
Het in 2011 bij Nasoni verschenen album "The Doomsday Machine" is 15 september 2016 via het Sulatron label in een nieuwe hoes uitgebracht, die gemaakt is door Lulu Artwork en Ulla Papel en bevat 5 nummers.
Het vijfde officiële studio abum van Electric Moon heet "Stardust Rituals" en verscheen 7 april 2017 via het Sulatron Records label op CD, terwijl de LP uitvoering op 2 juni 2017 door dit zelfde label in een beperkte oplage van 1000 stuks op 180 gram marmer kleurig vinyl werd uitgebracht en een uitvouwbare hoes bevat.
Electric Moon bestaat op dit album uit: Sula Bassana - sologitaar, elektrische sitar, orgel, mellotron, effecten en elektrische piano, Komet Lulu - basgitaar en effecten en Marcus Schnitzler - drums.
Hun album "Live In Kosmos (Planetarium Bochum 2015)" verscheen 18 juli 2016 als digitale download, maar door de vele vraag naar dit album, besloot Sulatron Records, dit op 13 juli 2018 als 3LP box uit te brengen, waarna het binnen korte tijd uitverkocht was.
Op 9 maart 2019 verscheen het digitale album "Hugodelia", dat live in Oostenrijk opgenomen werd en het bonus nummer "Ween" bevat en op 15 mei 2019 via Pancromatic Records op vinyl verscheen, waarvan er 200 op marmerkleurig en 400 op doorzichtig vinyl worden geperst en tevens brengt Sulatron Records het album op CD uit.
De band bestaat op deze plaat uit: Sula Bassana - sologitaar en effecten, Komet Lulu - basgitaar en effecten en Pablo Carneval - drums en wordt op 2 nummers bijgestaan door de organisator van dit concert Erick Coldino, die sologitaar en effecten op track 3+4 speelt en deze werd op 7 juni 2019 gevolgd door het bijna 22 minuten durende nummer "Beacon Light Hereafter", dat via Riot Season Records uitgebracht werd op een split LP met Terminal Cheescake en in een beperkte oplage van 300 stuks op blauw en in een beperkte oplage van 300 stuks op rood vinyl, plus in een tweede oplage op zwart vinyl en als digitale download.
Van hun 10" LP "You Can See The Sound Of", die op 30 januari 2013 verscheen in een beperkte oplage van 500 stuks op wit vinyl en alleen bij optredens verkrijgbaar was, is een langere versie gemaakt, die via Sulatron op 29 mei 2020 in een beperkte oplage van 500 stuks op 180 gram zwart vinyl en in een beperkte oplage van 500 stuks als CD verscheen en 3 nummers meer bevat dan de eerste uitgave.
Op dit album, dat "You Can See The Sound Of ... Extended Version" getiteld is, bestaat de band uit: Sula Bassana, Komet Lulu en Michael Orloff (drums).
In 2019 speelde Electric Moon, bestaande uit Sula Bassana, Komet Lulu en Pablo Carneval hun tweede show op Freak Valley Festival, die gefilmd en opgenomen werd door het Duitse cult muziek programma Rockpalast en van dit optreden is de CD "Live At Freak Valley Festival 2019" gemaakt en deze wordt op 4 september 2020 in een beperkte oplage van 500 stuks via Sulatron Records uitgebracht en later dit jaar verschijnt de 2LP uitgave hiervan via Rockfreaks Records en vermeldenswaardig is verder, dat het geluid en de mix is gedaan door Falko Schneider van Institut Für Angewandten Krach.

Het eerste nummer van het album heet "Increase" en hierin start de band met vrij rustige eentonige psychedelische elektronische klanken, die na enkele minuten iets meer snelheid en gitaar geluiden bijgevoegd krijgen, waarna ook drums en basgitaar zich hierbij aansluiten en er nog meer vaart in het nummer komt, waarbij acid rock en space rock invloeden te horen zijn en de snelheid opnieuw opgevoerd wordt, om tegen het einde het tempo een tandje terug te schakelen en het nummer in rust te eindigen.
Daarna volgt "777", een schitterend progressief rock nummer met acid rock invloeden en een terugkerend ritme, waarbij de muziek steeds meer snelheid krijgt, totdat er een climax is bereikt en de muziek iets over de helft van het nummer in een traag tempo over gaat, dat psychedelische invloeden heeft.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)
In "The Picture" schotelt Electric Moon me een fantastisch stuk acid rock voor, dat in een iets boven gemiddeld tempo gespeeld wordt en een terugkerend licht hypnotiserend ritme heeft en enkele subtiele tempowisselingen bevat, waarna de band besluit tijdelijk over te schakelen naar een iets langzamer tempo met een ander ritme, om vervolgens terug te keren en verder te gaan met het maken van hun geweldige acid rock, die in een hoog tempo gespeeld wordt.
Dan volgt "D-Tune", een verrukkelijk progressief rock nummer met een licht hypnotiserend terugkerend ritme, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)
Het bonus nummer heet "Der Mondsenator Auf Dem Weg Zur Erde" en hierin speelt de band een prima stukje akoestische muziek in een niet al te hoog tempo.

"Live At Freak Valley Festival 2019" van Electric Moon is een schitterende CD, die het live optreden van de band uitstekend weer geeft, waardoor ik met volle teugen van deze schijf heb mogen genieten en ik kan liefhebbers van acid rock en progressieve rock dit album dan ook zeer aanraden.

Review: The Worm Ouroboros - Endless Way From You (Lizard Records, 2019) (Progressieve Rock)

The Worm Ouroboros werd in 2006 te Minsk, Wit-Rusland opgericht en bestaat, na diverse bandbezettingswisselingen, uit: Sergey Gvozdyukevich - keyboards, basgitaar, akoestische gitaar, concert en altfluiten en zang, Vladimir Sobolevsky - keyboards, basgitaar, akoestische gitaar, sologitaar en 12 snarige sologitaar en Mikhail Kinchin - drums.
De band bracht op 27 september 2013 hun debuut album "Of Things That Never Were" via AltrOck/Fading Records uit en deze is op 24 december 2019 gevolgd door "Endless Way From You", dat via Lizard Records als CD verscheen en 9 nummers bevat.
The Worm Ouroboros wordt hierop bijgestaan door de gastmuzikanten, die in het Five-Storey Ensemble spelen: Vitaly Appow - fagot, Aliona Sukliyan - oboe en Alexandra Gankova - vibrafoon, xylofoon en pauken.

Het album begint met "Cycles", waarin de band met een rustig tempo start, dat melodisch klinkt, tempowisselingen heeft en invloeden van progressieve rock bevat, waarbij het tempo meer snelheid krijgt en de muziek gaat swingen, om na de helft van het nummer van ritme te veranderen en iets meer richting progressieve rock te gaan en dit wordt gevolgd door "Clouds To Owings Mills", een fantastisch swingend uptempo nummer, dat een combinatie is van progressieve rock en folkrock.
Daarna volgen "Stone And Lydia", een schitterend uptempo nummer, dat tempowisselingen en een aanstekelijk ritme bevat en bij tijd en wijle swingt als een trein en "Quest Of The Kingfisher", een swingend progressief rock nummer, dat invloeden van Hammond rock bevat.
In "Muralidaran" zet The Worm Ouroboros me opnieuw zo'n verrukkelijk progressief nummer voor, dat invloeden van folkrock heeft en subtiele tempowisselingen bevat en in "Ascension" laat de band me genieten van een heerlijke progressieve rock song, die in een vrij hoog tempo gespeeld wordt en tegen het eind van het nummer enkele tempowisselingen bevat.
Dan volgt "The Reality You Can't Stop Dreaming", dat licht dreigend begint en al snel verandert in een swingende mix van progressieve rock en improvisatie en lichte jazz invloeden heeft en ook dit nummer heeft tempowisselingen, waardoor de spanning in de muziek voelbaar blijft.
Verder hoor ik "The Whistler Shrill", een spannend nummer, dat met klassieke klanken start, die tot halverwege worden gespeeld en dan over gaan in een gezongen stuk progressieve rock, dat tempowisselingen heeft, meer snelheid krijgt, swingt en zo nu en dan bombastisch klinkt en "Tràigh Bheasdaire", een uitstekend melodisch nummer, dat Hammond rock invloeden heeft en een aanstekelijk ritme bevat.

Het progressieve rock album "Endless Way From You" van The Worm Ouroboros is een muzikaal juweeltje van technisch hoogstaande kwaliteit, waar zo nu en dan klassieke en folkrock invloeden in verweven zijn en ik kan iedere liefhebber van deze muzieksoort dit meesterlijke album dan ook zeer aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)