Review: St. Kraut - Boris & Gleb (Eigen Beheer, 2020) (Progressieve Psychedelische Rock)

St.Kraut uit Tver, Rusland bestaat uit: Alexandr Demidov - sologitaar, Evgenii Mikhalchenko – basgitaar en Mikhail Demidov - toetsen, sologitaar en drums.
De band nam 3 jam albums op in 2017, waarvan de eerste, "Boris & Gleb", op 2 juni 2020 in eigen beheer via Bandcamp verscheen en verder is het verkrijgbaar via kanalen, zoals Spotify en Amazon en deze worden later gevolgd door de andere 2.

Het album, dat 5 nummers bevat, start met het 15 minuten durende "Inner Altar", waarin de band de muziek, die een terugkerend hypnotiserend ritme heeft, in een rustig tempo speelt en me daarmee in een lichte trance brengt.
Daarna volgt "The Himalayas", een geweldig swingend nummer met een terugkerend hypnotiserend ritme en invloeden van progressieve rock, die psychedelische elementen bevat en een zeer aanstekelijk dansbaar ritme heeft.
In "Mishiva, The King Of Adventurers" laat St. Kraut me genieten van een fantastisch uptempo krautrock nummer, dat een swingend eentonig repeterend ritme heeft, waarmee de band me opnieuw in een lichte trance brengt.
Dan volgt "We Met a Wise Man In The Forest. He Was In Yellow", een prachtig licht psychedelisch melodisch nummer, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk ritme heeft.
Het laatste nummer het "Tropic Slumber" een bijna 24 minuten durend stuk muziek, dat een terugkerend drums ritme heeft, waartussen psychedelische klanken gespeeld worden en ook hiermee brengt de band me in een lichte trance.

"Boris & Gleb" van St. Kraut bevat 5 hypnotiserende nummers, waarmee de band me vanaf de begintonen in de ban van hun verrukkelijke muziek heeft gehouden en ik kan dit meesterlijke album dan ook sterk aanraden aan iedere liefhebber van progressieve rock en hypnotiserende ritmes, oftewel Verplichte kost!.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Snowy Dunes - Atlantis (Ozium Records, 2020) (Progressieve Rock / Bluesrock)

Snowy Dunes uit Stockholm, Zweden, bestaat na een bezettingswisseling tegenwoordig uit: Niklas Eisen - zang en mondharmonica, Christoffer Kinhstredt - sologitaar en gitaar orkestratie, Carl Oredson - basgitaar en piano, Alex Gatica - keyboards, sologitaar en achtergrondzang en Jonathan Wårdsäter - drums.
De band bracht hun debuut album "Snowy Dunes" op 8 maart 2015 in eigen beheer als digitale download uit en deze werd gevolgd door: "Atlantis Part I" (digitaal nummer, 13 januari 2016), "Testify" (digitale single, 15 september 2017), "Atlantis" (digitaal album, 27 oktober 2017) en "Let's Save Dreams" (digitale single, 1 maart 2019).
Op 10 juli 2020 verscheen hun album "Atlantis" via Ozium Records als LP in een beperkte oplage op blauw vinyl en als CD eveneens in een beperkte oplage en op deze plaat bestaat de band uit: Niklas Eisen - zang en mondharmonica, Christoffer Kinhstredt - sologitaar en gitaar orkestratie, Carl Oredson - basgitaar en piano en Stefan Jacobsson - drums.

Het album, dat 6 nummers bevat, start met "Atlantis Pt. II (Prelude)", waarin de band de muziek met terugkerende tonen in een rustig tempo begint, die na enkele minuten zang toegevoegd krijgen, waarbij het tempo langzaam opgevoerd wordt, om na iets meer dan 7 minuten over te gaan in "Atlantis Pt. II (Where The Reaper Sows)" en de muziek meer snelheid krijgt, steviger wordt en invloeden krijgt van stoner en progressieve rock heeft.
Daarna volgt "Testify", een schitterende mix van progressieve rock en bluesrock, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk ritme bevat, waarbij de muziek sterke invloeden van de jaren 70 rock heeft en iets voor de helft van de song verandert het tempo en ritme, om tijdelijk verder te gaan in een stukje stoner rock, die tegen het einde terug verandert in de mix van progressieve rock en bluesrock.
In "The Trident And The Moon" schotelt Snowy Dunes me een geweldige song voor die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt, lichte invloeden van de muziek van The Doors bevat, tempowisselingen heeft en iets over de helft van de song iets meer snelheid krijgt en progressieve bluesrock invloeden krijgt.
Dan volgt "Ritual Of Voices" en hierin laat de band me genieten van een melodische rock song met acid rock invloeden en een tereugkerend licht hypnotiserend ritme, om tegen het einde naar een climax gespeeld wordt door steeds meer snelheid te krijgen.
Verder speelt de band "Atlantis Pt. III", een heerlijke aanstekelijke rock song, die in een rustig tempo gespeeld wordt, die soul invloeden heeft en een terugkerend licht hypnotiserend ritme bevat, dat halverwege in een hoger tempo over gaat en tegen het einde terug keert naar het rustige tempo.

"Atlantis" van Snowy Dunes is een fantastische plaat, die in de jaren 70 gemaakt had kunnen zijn en ik heb dan ook met volle teugen genoten van de geweldige bluesrock / progressieve rock, die ik iedere liefhebber van deze muzieksoorten sterk kan aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Kikagaku Moyo - Stone Garden (Guruguru Brain Records, 2020) (Psychedelisch)

Kikagaku Moyo werd in de zomer van 2012 te Tokyo, Japan, door Tomo Katsurada - sologitaar en zang en Go Kurosawa - drums en zang opgericht en bestaat verder uit: Daoud Popal - sologitaar, Kotsu Guy - basgitaar en Ryu Kurosawa - sitar en keyboards.
Op 20 augustus 2013 verscheen hun debuut album "Kikagaku Moyo" via Cosmic Eye/Sound Effect Records, waarna "Forest Of Lost Children" op 20 mei 2014 door het Beyond Beyond Is Beyond Records werd uitgebracht.
Hun debuut album werd in 2014 door Burger Records op cassette her uitgebracht en dat zelfde jaar verscheen tevens "Mammatus Clouds", dat zowel op cassette (via Sky Lantern Records) als op 12" vinyl (via Cardinal Fuzz Records en Captcha Records) werd uitgebracht.
In 2015 maakte de band 2 split singles en op 13 mei 2016 verscheen de eerste persing van hun album "House In The Tall Grass" in een oplage van 500 stuks op gekleurd vinyl en 1500 stuks zwart vinyl via Guruguru Brain, terwijl er van de tweede uitgave van het album 200 stuks op gekleurd vinyl en 1800 stuks op zwart vinyl werden geperst en tevens verscheen "House In The Tall Grass" als digitale download.
Daarna volgden: "Stone Garden" (LP in een beperkte oplage van 1500 stuks op gekleurd vinyl en als digitale download, 21 april 2017), "Kikagaku Moyo" (her persing als LP zwart vinyl, in een beperkte oplage van 350 stuks op groen gespetterd vinyl en als dd, 21 april 2017), "Masana Temples" (LP op zwart vinyl in een enkele hoes, LP in een beperkte oplage van 2000 stuks op gekleurd vinyl met klaphoes, LP in een beperkte oplage van 1000 stuks op blauw vinyl in een enkele hoes, als CD en als dd, 5 oktober 2018) en op 24 februari 2020 verscheen de 7" single "Gypsy Davey" / "Mushi No Uta" via Sub Pop Records in een beperkte oplage en als dd, gevolgd op 1 mei 2020 door het digitale nummer "Ouchi Time".
Op 28 augustus 2020 verschijnt hun EP "Stone Garden", die in 2017 werd uitgebracht, als her-persing in een oplage van 2000 stuks op roze en groen gekleurd vlindervorm vinyl en tevens brengt Guruguru Brain Records het album "Mammatus Clouds", dat eerder in 2014 als cassette in een zeer beperkte oplage van 100 stuks en als LP via Captcha en Cardinal Fuzz records verscheen, als her-persing in een oplage van 2000 stuks op bordeaux en roomkleurig vlindervorm vinyl uit.

De EP "Stone Garden", die 5 nummers bevat, start met "Backlash", waarin de band me een geweldige mix van stoner en psychedelische rock voorschotelt, die in een hoog tempo gespeeld wordt en swingt.
Daarna volgt "Nobakitani", dat in een rustig tempo begint en traditionele Japanse invloeden heeft en na 1 minuut over gaat in een prachtig psychedelische song, waarin de sitar het belangrijkste instrument is, die samen met een terugkerend ritme voor het psychedelische aspect zorgt.
In "Trilobites" zet Kikagaku Moyo me een heerlijke swingende uptempo mix voor van psychedelische en acid rock, die lichte Japanse invloeden bevat.
Dan volgt "In A Coil", eveneens een aanstekelijke swingende uptempo song, waarin muzikale Japanse en westerse invloeden met elkaar verbonden worden.
Verder hoor ik "Floating Leaf", een fantastisch instrumentaal psychedelisch nummer, dat een terugkerend licht hypnotiserend ritme heeft, waarmee de band me in een lichte trance brengt.

"Stone Garden" van Kikagaku Moyo bevat 5 uitstekende nummers, waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik kan liefhebbers van psychedelische muziek, deze schijf dan ook van harte aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Uffe Lorenzen - Magisk Realisme (Bad Afro Records, 2020) (Psychedelische Pop)

Uffe Lorenzen, alias Lorenzo Woodrose uit Kopenhagen, Denemarken, is de frontman van Baby Woodrose en Spids Nøgenhat en vanaf heden zal hij onder zijn eigen naam zijn muziek opnemen en uitvoeren, waarbij hij zijn teksten alleen nog maar in het Deens zal zingen.
De nummers voor zijn solo album "Galmandsvaerk", dat 10 november 2017 zowel als LP, CD en digitaal via het Bad Afro Records label verscheen, nam hij op gedurende zijn verblijf op het eiland Gomera, dat bij de kust van Marokko ligt.
Het album, dat de opvolger is van zijn debuut album "Blows Your Mind!" uit 2001 (Bad Afro Records), verscheen in een beperkte oplage van 1000 stuks op zwart vinyl en werd 8 september 2017 vooraf gegaan door de single "Flippertøs”, die digitaal werd uitgebracht.
Uffe speelt hierop ander andere: sitar, tablas, bansuri, viool, sologitaar en draailier.
Op 10 mei 2019 verscheen zijn tweede solo album "Triprapport", waarvan de single "Alting Er Eet" ("Everything Is One") op 8 maart 2019 is verschenen via Bad Afro Records en vermeldenswaardig is verder, dat het album in een beperkte oplage van 1500 stuks op zwart vinyl werd geperst en tevens als CD en digitale download werd uitgebracht en hij werd op deze uitgave bijgestaan door: Anders Kjaergaard - synthesizer, Peter Knudsen - lapsteel gitaar, Vicky Singh - sitar en tablas en Adam Dreisler - dwarsfluit.
Op 11 september 2020 verschijnt zijn album "Magisk Realisme" en als voorloper hiervan bracht Bad Afro Records op 8 mei 2020 het nummer "Lad Det Gå" als single uit.
Het album, dat net als andere uitgaven via Bad Afro Records wordt uitgebracht, bevat 10 nummers en wordt in een beperkte oplage van 1000 stuks op zwart vinyl geperst en is in een klaphoes gestoken.

Het album begint met de single "Lad Det Gå" en hierin laat Uffe me genieten van een schitterende uptempo song met psychedelische invloeden en deze wordt in de stijl van zijn band Baby Woodrose ten gehore gebracht en swingt dus als een trein (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en dit nummer wordt gevolgd door "I Mit Blod", een swingende pop song met invloeden van de jaren 60, die ruimtelijke geluiden heeft en hierbij is stil zitten geen optie.
Daarna volgen "Efterår", een prachtige pop song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, een dansbaar rtime heeft en door het gebruik van de trompet invloeden van Spaanse muziek bevat, "Caminoen", een mooie, vrij rustige, song met country invloeden, die een aanstekelijk meedein ritme heeft (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en het titel nummer "Magisk Realisme", een uitstekende rustige song, waarop Uffe zichzelf op gitaar begeleid .
In "Livet Skriger" laat Uffe me genieten van een swingende licht psychedelische song in de stijl van Baby Woodrose, in "Tornerose" krijg ik een fantastische psychedelische pop song te horen, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en in "Nede Ad Vejen" speelt hij een heerlijke aanstekelijke uptempo pop song, die een dansbaar ritme heeft.
Verder volgen "Stjernestøv", een uptempo pop song, die weer in de stijl van Baby Woodrose gespeeld wordt en een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en "Dommedags Eftermiddag", dat met zware duistere tonen start, om na korte tijd over te gaan in een psychedelisch stuk muziek, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt.

"Magisk Realisme" van Uffe Lorenzen is een lekker in het gehoor klinkende plaat, waarvan ik zeer genoten heb en ik kan liefhebbers van licht psychedelische muziek en de betere pop, deze schijf dan ook sterk aanbevelen.

Review: Gudars Skymning - Olycksfågel (Transubstans Records, 2020) (Hardrock)

Gudars Skymning is een band uit Lapland, Zweden, die in 2006 werd opgericht en dat zelfde jaar hun demo "Gudars Skymning" op nam.
De bestond toen uit: Kenny Oswald Dufvenberg - zang en sologitaar, Dennis Ozzian Sjödin - drums, Anders Nord - drums en Tony Östman - basgitaar en in december 2006 kwam Knut Hassel als tweede sologitarist bij de band.
Hun debuut album "Dansa Tillbaks Till Din Grav" werd in 2008 in eigen beheer uitgebracht, maar hun tweede album, "Mörka Vatten", uit 2010, verscheen zowel op LP als op CD via het Italiaanse Black Widow / Bloodrock Records label.
Begin december 2012 ging de band, die toen nog maar uit Kenny, Knut en Anders bestond, naar Stockholm, om hun derde plaat, "Höj Era Glas", op te nemen,met daar op 10 nummers, waarbij Kenny zowel als solo- als de basgitarist speelt en deze is in november 2013 door het Transubstans Records label uitgebracht.
De band, die sterk beïnvloed is door de hardrock uit de jaren 60 en 70, blues, traditionele Zweedse folk en progressieve rock, bestaat anno 2013 uit: Kenny, Knut, Dennis en Magnus Hasselstam - basgitaar en zingt hun teksten in het Zweeds.
Op hun album "Till Detta Var Jag Nödd Och Tvungen" uit 2016, dat door het Transubstans label uitgebracht werd, bestaat de band uit: Kenny Oswald Dufvenberg - zang en sologitaar, Knut Hassel - sologitaar, Magnus Hasselstam - basgitaar en Dennis Ozzian Sjödin - drums en worden de teksten in het Zweeds gezongen.
Ook op het album "V", uit 2017, dat in slechts 2 dagen live in de studio werd opgenomen, zingt de band in het Zweeds en op "Grodans Sang", dat 15 augustus 2018 via Transubstans op LP en CD verscheen is dat net even anders, want deze bestaat uit instrumentale nummers.
Hun nieuwe album, "Olycksfågel", is een concept album over het ruimteschip Olycksfågel en zijn bemanning en bevat 11 nummers.
Het wordt op 25 september 2020 via Transubstans Records uitgebracht als LP, als CD en als digitale download.

Het eerste nummer van de plaat, die weer in het Zweeds gezongen wordt, heet "Kaptenens Logg" en hierin speelt Gudars Skymning een schitterend rustig startend ruimtelijk nummer, dat na korte tijd over gaat in een stevig rock nummer met progressieve rock invloeden en subtiele tempowisselingen, die een gesproken tekst bevat en gevolgd wordt door "En Annan Taverna", een lekker in het gehoor klinkend hardrock song met ruimtelijke invloeden en een terugkerend ritme.
Daarna volgen "Stjärnbeströdda Hav", een puike rustige rock song, die melodisch klinkt en over gaat in het korte "Röd Planet", een iets vals klinkende trage song, die net voor de helft van het nummer verandert en in een zwaar stukje rock, waarna het de beurt is voor "Sandlös Öken", een fantastisch zwaar rock nummer, dat na enkele minuten verandert en een terugkerend ritme heeft, invloeden van hardrock en progressieve rock bevat en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
In "Frusen Sömn" zet  Gudars Skymning me een zeer kort nummer voor, dat gesproken tekst en gitaarklanken bevat, in "Orions Schakaler"krijg ik een heerlijke swingende rock song voorgeschoteld, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en in "Med Djävulen I Hälarna" laat de band me genieten van een uitstekende song, die invloeden van melodische en hardrock bevat en tempowisselingen heeft.
Dan volgen "Ensam I Bräcklig Farkost", een prachtige, vrij rustige, poprock song met een repeterend ritme, die halverwege iets meer snelheid krijgt en "Monoliten Vid Rikets Gräns", een mooie rustige rock song, die een terugkerend ritme heeft en vlak voor het einde meer snelheid krijgt.
Het laatste nummer heet "Torn Av Glas", waarin de band me laat genieten van een geweldige zware rock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, een aanstekelijk dansbaar terugkerend ritme heeft en licht melodisch  klinkt.

"Olycksfågel" van Gudars Skymning is een lekker in het gehoor klinkende schijf, waar ik zeer van genoten heb en ik kan deze hardrock plaat dan ook zeer aanraden, aan liefhebbers van de betere rock.

Review: Enten Hitti - A Tutti Gli Uragani Che Ci Passarono Accanto (Lizard Records, 2020) (Wereldmuziek)

Het Enten Hitti project startte in 1990, doordat Pierangelo Pandiscia - sologitaar, corno, zang, percussie en cetra en Gino 'Bee' Ape - oboe, zang, synthesizer en Keltische harp de mogelijkheden van diverse muziek soorten begonnen te onderzoeken en te combineren en invloeden uit de muziek van Can, Tuxedomoon en Penguin Cafe Orchestra en tevens experimenteel theater, podium kunsten en geluiden uit muziektherapie in hun muziek verwerkten.
In 1996 verscheen hun debuut album "Giant Clown Of The Solar World" via het Amplexus label, die gevolgd werd voor de albums "Gigante Pagliacci Del ondo Solare" (CPI/Polygram 1997), "Musica Humana" (1999), "La Conferenza Degli Uccelli" (2000), "A Tutti Gli Uragani Che Ci Passarono Accanto" (beperkte oplage van 100 stuks als LP in eigen beheer, 2004), "La Solitudine Del Sole" (Aliodie Hic Sunt Leones, 2011) en "Fino Alla Fine Della Notte" (Aliodie Hic Sunt Leones, 2015).
"Musica Humana", dat op 26 februari 2016 door het Lizard Records label opnieuw is uitgebracht, bevat 11 nummers en daarop bestaat de band uit: Pierangelo Pandiscia - sologitaar, corno, zang, percussie en cetra, Gianpaolo Gino 'Bee' Ape - oboe, zang, synthesizer en Keltische harperga - viool en Adriana Pulejo - zang en verder spelen de volgende gastmuzikanten mee: Paolo Bandera - zang en samples, Graziano Gatti - trompet, Giulia Barcella - cello, Stefano Nosari - contrabas, Fabiana Sandler - vertelster en Filippo Monico - drums.
Op 25 maart 2020 verscheen de her-uitgave van het album "A Tutti Gli Uragani Che Ci Passarorno Accanto", waarop 9 nummers staan, via Lizard Records als CD en als digitale download en op deze plaat spelen: Pierangelo Pandiscia, Gino Ape en Adriana Pulejo samen met Simona Barbero - zang, Gianpaolo Verga - viool en Stefano Nosari - dubbele basgitaar.

Het album start met "Casa Dei Pensieri", waarin de band een mooie rustige song ten gehore brengt, die na enkele minuten over gaat in een gemiddeld tempo (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en dit nummer wordt gevolgd door "Luna Di Pietra", een uitstekende pop song met een gemiddeld aanstekelijk ritme, die enkele tempowisselingen bevat en iets voor het einde in een rustig nummer verandert, dat een gesproken woord bevat.
Daarna volgen "C'é Il Sole Nella Strada" (waarvan de tekst van Boris Vian is), een schitterende rustige song, die een enigszins trieste ondertoon heeft en een gesproken woord bevat, "Le Mani D'Africa", een heerlijke pop song met een dansbaar ritme, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en "Vento Lento", een schitterende langzame song, die een terugkerend ritme heeft en een licht trieste ondertoon bevat.
Dan schotelt Enten Hitti me nogmaals zo'n prachtige song voor, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en "Necramor" getiteld is, waarna ik "Figlia Dell'Acqua E Del Sole Del Mattino" te horen krijg en de band een mooie afwisselende pop song speelt, die subtiele tempowisselingen heeft.
In "Non Vorrei Crepare", waarin de gesproken tekst weer van Boris Vian is, laat de band me genieten van een geweldige licht psychedelische song, die een eentonig hypnotiserend ritme heeft, waardoor ik in een lichte trance kom en in "Dea Mangiamele" speelt de band een lekker in het gehoor klinkende uptempo song, die een disco klap bevat en met hemelse zang eindigt.

"A Tutti Gli Uragani Che Ci Passarono Accanto" van Enten Hitti is een fantastische CD, die prima rustige nummers bevat en ik kan liefhebbers van wereldmuziek en pop deze schijf dan ook zeer aanraden.

Review: Dayglo Demons - Dayglo Demons (Fakirs Bay Records / DIY Records, 2020) (Surf / Punk)

Multi-instrumentalist Dario Troso, alias Darius The Fakir, uit Lecce, Italië, begon al vroeg met het maken van muziek en in 1983, op zijn 12de jaar, speelde hij met Isola Nel Kantiere uit Bologna, een hardcore combo, waarin rapper Isola Posse zat en tevens speelde hij met drummer/zanger Kaos in de band Neo-Ex, die zijn eigen Wastasi label had en producer van instrumentale en experimentele jazz-funk albums was en Dario speelde eveneens drums en zang in de band The Fakirs Bay.
Op 3 mei 2020 bracht hij onder de naam Dayglo Demons het album "Dayglo Demons" als digitaal album uit en op 31 augustus 2020 verscheen dit via Fakirs Bay Records / DIY Records als LP, die in een beperkte oplage van 300 stuks werd geperst.
Op de plaat, die 28 nummers bevat, spelen de volgende gastmuzikanten mee: GSO - samples (op "Grave Diggin'") - beats en samples (op "Worlds Are Falling"), Duke Garga - sologitaar (op "Surfin' Cissy"), Ema Ciminiera - basgitaar (op "Surfin' Cissy"), Max Nocco - drums (op "Dayglo Stomp"), Luca Tarantino - tiorba (op "Dayglo Stomp") en Princess Miranda - noise (op "Wereoctopus").

Het album start op Kant A met "Wasted Martian Acrobats", waarin Darius een geweldige uptempo mix van surf en punk ten gehore brengt, die tempowisselingen heeft en swingt en deze wordt gevolgd door "Outer Space Mud", een heerlijke mix van industriële en experimentele muziek, "Swampland Tentacles", een mix van filmmuziek, noise, rock & roll en punk en "New Galaxy", een lekker in het gehoor klinkende rock song met tempowisselingen.
Daarna volgen "Dayglo Stomp", een swingend surf nummer met enkele tempowisselingen, "Grave Diggin'", een uitstekende post-punk song met invloeden van funk, "Wreckin' Trapeze", een swingend uptempo nummer met invloeden van rock, experimentele muziek en avant garde, "UCM2", eveneens zo'n prima mix van experimentele muziek en avant garde, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en "Invisible Sun", een swingende punk cover van dit nummer van The Police.
In "Tropical Bedlam" zet Dayglo Demons me een uptempo mix voor van Indonesische muziek en rock, in "Garbage Mind" krijg ik een swingende avant garde nummer te horen, dat tempowisselingen heeft en halverwege over gaat in een punk song, in "Blue Elephant" hoor ik een mix van reggae en rock, in "Ladybug Zombie" schotelt Gayglo Demons me een mix van improvisaties en Afrikaanse drums ritmes voor en in The Beatles cover "Paperback Writer" hoor ik een puike eigentijdse uitvoering van dit nummer, die swingt en tempowisselingen heeft.
Dan volgen de nummers van kant B en hiervan heet de eerste "Worlds Are Falling", waarin ik een fantastische progressieve rock song voorgeschoteld krijg, die gevolgd wordt door "Mess Around", een korte swingende mix van punk en jazz, waarbij stil zitten geen optie is en "Vomit Circus", een progressief stukje muziek, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
Dan volgen "Wrong Direction", dat met reggae klanken begint en na een halve minuut over gaat in een experimenteel stuk, "Quiet Maze", een prima free jazz nummer, "Nat Sirt And Araz Tee", een lekkere mix van jazz en gesproken teksten en "Lipstick On Dinosaurs", een heerlijk uptempo funky nummer, dat progressieve jazz invloeden heeft.
Vervolgens hoor ik "Red Pills", een heftige swingende uptempo rock song, die tempowisselingen heeft, "Surfin' Cissy", een verrukkelijk uptempo surf nummer, dat in een vrij hoog tempo gespeeld wordt en swingt als een trein, "Wereoctopus", een kort industrieel nummer met een terugkerend ritme, "TV Is Watching Me", een 14 seconden durende uptempo punk song en "Furry Spot In A Hairless World", een swingend uptempo nummer, dat met een terugkerend ritme begint, om na korte tijd chaotisch te worden en reggae, experimentele en jazz invloeden bevat.
Verder hoor ik "Lost On The Highway", een swingend progressief rock nummer, waar een terugkerend ritme in zit en "Rat Bait", een fantastisch rock nummer met een terugkerend ritme, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en tempowisselingen heeft.

"Dayglo Demons" van Dayglo Demons is een uitstekende plaat, die vol korte nummers staat, die uiteen lopen van punk, surf, jazz, progressieve rock, reggae en experimentele muziek en ik kan daardoor iedere muziekliefhebber aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)