Review: Jakethehawk - Hinterlands (Ripple Music, 20221) (Stoner Rock, Post-Rock)

Jakethehawk uit Pittsburgh, Amerika, werd in 2016 opgericht en bestaat uit: John Huxley - zang, sologitaar en keyboards, Justin Lober - basgitaar en achtergrondzaang, Josh Emery - sologitaar en achtergrondzang en Jordan Lober - drums.

De band bracht op 26 januari 2018 hun debuut EP "Year Of The Hawk" via Blackseed Records uit en deze werd op 10 november 2018 gevolgd door het album "To Build A Fire", dat eveneens via Blackseed Records verscheen en op 19 februari 2021 verschijnt het album "Hinterlands", dat 6 nummers bevat, via Ripple Music als LP in een beperkte oplage van 150 stuks op doorzichtig wit met groen en paars gespetterd vinyl, als LP op zwart vinyl, als CD in een beperkte oplage en als digitale download.

Het eerste nummer van het album heet "Counting" waarin de band een geweldige zware trage stonerrock song speelt (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie), die gevolgd wordt door "Ochre And Umber" , een uitstekende rock song, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld, een aanstekelijk dansbaar ritme bevat en subtiele tempowisselingen heeft, waarbij ook lichte progressieve bluesrock invloeden te horen zijn.

Daarna volgt "Interzone Mantra", een heerlijke rock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, tempowisselingen heeft, aanzet tot dansen en invloeden van de jaren 70 hardrock bands als Black Sabbath heeft.

In "Still Life" schotelt Jakethehawk me een fantastische melodische post-rock song voor, die tegen het einde stevig wordt en in een langzamer tempo wordt gespeeld en in "Uncanny Valley" krijg ik een opnieuw zo'n prima song te horen, die invloeden van post-rock bevat, in een gemiddeld tempo wordt gespeeld en een aanstekelijk ritme heeft, dat halverwege meer snelheid krijgt.

Als laatste volgt "June", een schitterende stonerrock song met subtiele tempowisselingen, die een aanstekelijk terugkerend ritme heeft en in een niet al te hoog tempo wordt gespeeld.

"Hinterlands" van Jakethehawk is een puike plaat, die vol heerlijke muziek staat, die ik liefhebbers van stoner en post-rock zeer kan aanraden.

Review: Love Machine - Düsseldorf – Tokyo (Unique Records, 2021) (Pop)

Love Machine is een band uit Düsseldorf en Keulen, Duitsland, die bestaat uit: Marcel Rösche - zang en percussie, Hendrik Patoka Siems - sologitaar en zang, Felix Wursthorn - sologitaar, synthesizer en zang, Richard Eisenach - basgitaar en achtergrondzang en Noel Lardon - drums, percussie, orgel, saxofoon en zang.

De band bracht 2 april 2014 hun debuut album "A Present To The Galaxy" als digitale download in eigen beheer uit en deze werd op 22 april 2016 gevolgd door het album "Circles", dat via het Tonzonen Records label in een beperkte oplage op LP verscheen en tevens als CD en als digitale download werd uitgebracht.

De van het album getrokken single "Sun Paradox" kreeg bij MTV Duitsland aandacht en werd gedraaid bij radio 1 Live en enkele underground radio stations.

De laatste 3 jaar toerde Love Machine bijna constant door Duitsland en speelde in clubs en op festivals als Burg Herzberg, maar ook trad de band op in diverse landen in Europa, zoals: Frankrijk, Denemarken, Polen en Engeland, waarbij het podium werd gedeeld met bands als: Acid Mothers Temple, Kikagaku Mojo en The Flying Eyes.

Hun derde album "Times To Come", dat in maart 2018 via Unique Records op LP en CD verscheen, werd op 15 december 2017 vooraf gegaan door de single "Times To Come", om op 11 oktober 2019 gevolgd te worden door het album "Mirrors & Money", dat 6 nummers bevat en op 10" LP, CD en als digitale download via Unique Records werd uitgebracht en vermeldenswaardig is verder, dat gastmuzikanten: Jan Lammert - elektrische piano, Jim Galakti - trompet, Paul Thiesen - trombone en Patrick Stäude - achtergrondzang op de plaat meespelen.

Op 26 februari 2021 verschijnt het nieuwe album van de band, getiteld "Düsseldorf – Tokyo", waarop 10 nummers staan, via Unique Records als LP in een beperkte oplage op doorzichtig rood vinyl, als LP op zwart vinyl, als CD en als digitale download, waarbij opgemerkt kan worden, dat Jan Lammert - piano, elektrische piano, orgel en synthesizer ook deze maal als gastmuzikant meespeelt. 

Het album begint met het titel nummer "Düsseldorf-Tokyo", waarin de band een prachtige rustige pop song speelt, die een aanstekelijk vrolijk klinkend ritme heeft en gevolgd wordt door het op digitale single verschenen "Golo Mann", een swingende uptempo pop song, die tempowisselingen bevat en "Hauptbahnhof", een schitterende pop song, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld en een dansbaar ritme heeft, dat eveneens als een digitale single is uitgebracht.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) 

Daarna volgen "100 Jahre Frieden", een mooie rustige song, die bij tijd en wijle heftig klinkt, "Lieblingsbar", opnieuw een langzaam nummer, dat subtiele tempowisselingen heeft en "Gunst Der Dinge", eveneens een prima rustige song, die halverwege iets meer snelheid krijgt.

In "Swimmingpool Der Welt" zet Love Machine me nogmaals zo'n rustige song voor, die 1 minuut voor het einde van tempo en ritme verandert, in "Gemeinsam Einsam" hoor ik de band een rustige mix van country en pop spelen, in "That Mean Old Thing" (digitale single) krijg ik swingende mix van pop en blues voorgeschoteld, die enkele tempowisselingen heeft en halverwege verandert en een gesproken tekst krijgt en heftiger wordt en in "The Animal" (digitale single) speelt de band een geweldige uptempo poprock song met een dansbaar ritme en progressieve rock en ruimtelijke invloeden, die plotseling stopt.

"Düsseldorf – Tokyo" van Love Machine is een hoofdzakelijk rustige plaat, op enkele nummers na en dit zijn wat mij betreft meteen de beste van het album en ik kan liefhebbers van de betere pop dan ook aanraden, zelf eens te gaan luisteren naar deze schijf, om hierover zelf een oordeel te vellen.

Review: Seaorm - Olkhon (OctoberXart Records, 2020) (Progressieve Rock)

Seaorm is een nieuwe band uit Madrid, Spanje en Astrakhan, Rusland, die bestaat uit: Ángel Ontalva (October Equus) - sologitaar, Arkady Fedotov (Vespero) - basgitaar, synthesizer, fluit en achtergrond zang en Ivan Fedotov (Vespero) – drums, drummachine en percussie.

De leden werkten al eerder samen en maakten onder de naam Ángel Ontalva & Vespero diverse albums, zoals "Carta Marina" (9 juli 2018), "Sea Orm Liventure" (3 augustus 2018), "Sada" (1 februari 2020), "Shaman Rock" (10 februari 2020) en "Live At The Astrakan State Theatre Of Opera And Ballet" (23 juni 2020), maar nu maken ze dus onder de naam Seaorm muziek en hun eerste wapenfeit onder deze naam is het album "Olkhon", dat 9 nummers bevat en op 28 december 2020 via OctoberXart Records (het label van Ángel) als CD in een beperkte oplage van 500 stuks en als digitale download is verschenen, waarbij vermeldenswaardig is, dat alle nummers van het album "Shaman Rock", dat Ángel en Arkady samen maakten, op dit album staan, aangevuld met 3 nieuwe nummers.

 

Het album begint met "Lusud-Khan", waarin de band een schitterend progressief rock nummer ten gehore brengt, dat in een gemiddeld tempo wordt gespeeld en een aanstekelijk dansbaar ritme bevat en gevolgd word door "Walking On water", een prachtig, vrij rustig, melodisch stuk muziek, dat licht jazz en ruimtelijke invloeden heeft.

Daarna volgen "Tail Of The Dragon", een geweldig swingend uptempo rock nummer met spacerock en dance invloeden, waarbij stil zitten geen optie is en "Ice Circles", een heerlijk progressief nummer, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, lichte invloeden van surf heeft, tempowisselingen bevat en halverwege het nummer meer snelheid en een aanstekelijk dansbaar ritme krijgt.

In "Demons" zet Seaorm me een uitstekend rustig nummer voor, dat lichte Oosterse en ruimtelijke klanken heeft, in "Kiss Of Betrayal" laat de band me genieten van een fantastisch dreigend nummer, dat een eentonig drumsritme heeft, ruimtelijke, surf en dance invloeden bevat en swingt en in "Angara" krijg ik een mooi rustig stuk muziek voorgeschoteld, dat gespeeld wordt op synthesizer en gitaar.

Verder volgen "A Stake In Her Soul", een mix van uptempo progressieve rock, dance, melodische rock, krautrock en improvisaties, die aanzet tot beweging en "Shaman Rock", een verrukkelijke swingende mix van jazz, dance en progressieve rock.

"Olkhon" van Seaorm is een fantastische CD, die van begin tot einde swingt, waarin jazz, progressieve rock en dance vakkundig aan elkaar gesmeed worden, zodat er heerlijke stukken muziek ontstaan en ik kan iedere liefhebber van progressieve rock, jazz en dance deze schijf dan ook van harte aanbevelen.(luister naar enkele nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie) 

Review: The Chuck Norris Experiment & Scumbag Millionaire - Split (Savage Magic Records, 2021) (Hardrock)

The Chuck Norris Experiment werd in 2004 te Gothenburg, Zweden opgericht en bestaat uit: Chuck Ransom - zang, Chuck The Ripper - sologitaar, Chuck Dakota - basgitaar, Chuck Rooster - sologitaar en Chuck Buzz - drums.

De naam Chuck Norris Experiment is  gekozen als een eerbetoon aan de legendarische blues gitarist Charles "Chuck" Norris, die het klassieke live album "Los Angeles Flash" te Gothenburg op 25 juni 1980 maakte. 

In de 14 jaar van bestaan, maakte de band al diverse LP's CD's, Split CD's / LP's en singles en verschenen verscheidene nummers via verzamel albums, die, sinds 2004, via verschillende labels, zoals I Hate Records, Off The Hip Records, Tornado Ride Records, Masterrock Records, Psycho T Records, No Balls Records, Bad Attitude Records, Nicotine Records, Scarey Records, Ghost Highway Records, Dope Productions, Savage Magic en Transubstans Records werden uitgebracht.

De CD "The Chuck Norris Experiment / So Fucking What" verscheen gratis bij OX-Fanzine in maart 2008 als een gezamenlijke uitgave van Psycho T Records, Masterrock Records & Tornado Ride Records.

Ook verscheen er in 2011 via Dope Productions een CD genaamd "The Pitcher Collection Vol.1", die, in een oplage van 150 stuks, gratis werd verstrekt bij het optreden van de band op 26 november 2011 in The Pitcher te Düsseldorf, Duitsland en waren er speciale uitgaven van albums, die alleen in Italië, Amerika, Duitsland en Australië verschenen.

De band trad met veel bekende Europese acts op, zoals Peter Pan Speedrock, Dozer, Exploited, Electric Eel Shock, Hard-Ons, Meteors en Bombshell Rocks.

Na hun album "Right Between The Eyes" uit 2014, dat via het Zweedse Transubstans label zowel op LP (rood en zwart vinyl) als op CD en als digitale download uitgebracht werd, verschenen er diverse 7"singles, een DVD en CD's via andere labels, onder andere: "Respect The Chuck America" (CD, Strange Magic Records, 2015), "Live In London (Bootleg Series - Part 2)" (CD, Dope Productions, 2016) en "Chuck Norris Experiment / Trigger McPoopshute - Split CD" (CD, Dope Productions, 2016), voordat hun zevende officiële studio album "Chück Me!" op 5 mei 2017 door het Transubstans label zowel op LP, CD als op digitale download werd uitgebracht, waarna aansluitend, in 2017 en 2018, een uitgebreide wereldwijde tournee volgde.

Op 1 februari 2018 verscheen het album "Hot Stuff", via Ghost Highway Recordings (Spanje) / Savage Magic Records (USA), waarop 13 nummers staan, die niet op andere albums van de band voor komen, waaronder diverse tribuut nummers, een onuitgebrachte song, single versies en een akoestische song.

"Hot Stuff", die vanaf 1 januari 2018 bij de labels en tevens via de Chuck Norris Experiment webshop te bestellen was, werd in een beperkte oplage van 150 stuks op zwart vinyl en in een zeer beperkte oplage van 50 stuks op CD uitgebracht en beide uitgaven zijn met de hand genummerd en van handtekeningen voorzien.

Op 10 mei 2019 verscheen het compilatie album "Tribute To Dead Moon" via Ghost Highway Recordings & Chaputa Records in een beperkte oplage van 1000 stuks, waarvan 500 op zwart en 500 stuks op wit vinyl als 2LP (10") en daarop staan 19 bands, waarvan The Chuck Norris Experiment, die het nummer "Walking On My Grave" ten gehore brengen, er 1 van is en dit nummer is als digitale download uitgebracht.

Vervolgens verscheen de single "Back It Up!" en deze werd in eigen beheer als digitale download uitgebracht en staat tevens op het album "Shortcuts", dat 13 september 2019 via No Balls Records werd uitgebracht, ter ere van de 100ste uitgave van het label.

Het album werd geperst in een zeer beperkte oplage van 150 stuks op 7" vinyl, waarvan 75 blauw en 75 roze en verscheen tevens in een beperkte oplage van 110 stuks op CD en 110 stuks op cassette, terwijl er 75 via No Balls Records werden verkocht en de rest via The Chuck Norris Experiment en op 5 juni 2020 verscheen de 7" split single "Turning Me Inside Out" in een beperkte oplage van 150 stuks op zwar en in een beperkte oplage van 150 stuks op groen vinyl, die met de hand genummerd zijn.

Samen met Sonny Vincent bracht de band op 9 oktober 2020 een 5" vinyl split single uit, die in een zeer beperkte oplage van 60 stuks via No Balls Records is geperst en 2 exclusieve nummers bevat, die nergens anders te verkrijgen zijn en hiervan heet het nummer van The Chuck Norris Experiment "When The Dust Settles".

Als voorloper van hun album "This Will Leave A Mark", dat in 2021 via Transubstans Records / Ghost Highway Recordings verschijnt, bracht de band op 23 oktober 2020 de digitale single "Kill The Night" uit en op 22 januari 2021 bracht de band het nummer Dirtshot" in eigen beheer via Spotify en bandcamp uit en begin 2021 verschijnen ook de 7" split single "Hand Grenade" (met The Drippers) in een beperkte oplage van 150 stuks op groen en 150 stuks op zwart vinyl en op 19 januari 2021 via Savage Magic Records de split single The Chuck Norris Experiment & Scumbag Millionaire, "Split", in een beperkte oplage van 300 stuks, waarvan 100 op rood, 100 op vuil wit en 100 op zwart vinyl.

Scumbag Millionaire uit Gothenburg, Zweden werd in 2014 opgericht en bestaat uit: Max Andersson - zang, Max Ljungberg - sologitaar en zang, Dennis Nilsson - basgitaar en zang en Andreas Wretljung - drums.

De band bracht hun 7" debuut single "Full Speed Go" op 8 augustus 2014 uit en deze werd gevolgd door: "Gotta Move" (7" single, 10 november 2015), "Dead End" (7", 29 maart 2016), "Hey" (7", 20 april 2017), "Calm Down" (split 7", 1 december 2017), "Rubber Legs" (split 7", 27 juni 2018), "Fast Action" (7", 10 augustus 2018), "Burn Baby Burn" (7", 7 september 2018), "Under The Spell" (7", 5 oktober 2018), "Speed" (LP eerste oplage op zwart vinyl via Suburban Records, LP tweede oplage op doorzichtig grijs vinyl, CD en digitale download, 12 oktober 2018), "No Speed, No Punk" (7" split single, 31 maar 2019), "Rolling Heavy" (7", 26 juli 2019), "Let's Go" (7" split single, 16 augustus 2019), "Got No Brain" (7", 25 oktober 2019), "Fat Track Big Pack" (compilatie LP, 7 februari 2020), "Strike Me Down" (7" split single, 13 maart 2020), "Ain't No Doubt" (7", 12 juni 2020), "Inferno" (7", 7 augustus 2020), "Desperado" (7", 11 september 2020) en "Poor And Infamous" (LP op doorzichtig magenta vinyl, LP op zwart vinyl, CD en digitale download, 25 september 2020) en tevens verschenen er nummers op de albums "Demolition Derby" (2 nummers op de 10" verzamel album met een beperkte oplage van 300 stuks, 20 september 2018), "Payin’ Our Dues - A Tribute to the Hellacopters" (1 nummer op de verzamel LP op rood en op zwart vinyl, 26 maart 2019).

In januari 2021 brengt de band samen met The Chuck Norris Experiment een split single via Savage Magic Records uit, waarop iedere band 2 nummers speelt.

De single begint op The Chuck Norris Experiment kant met "Let The Wheels Roll", waarin de band een hardrock song in een hoog tempo ten gehore brengt, die een aanstekelijk swingend ritme wordt gespeeld en daarbij is stil zitten niet aan de orde, waarna "Dinosaur Fire" volgt en de band een uitstekend akoestisch nummer speelt, dat een terugkerend dansbaar ritme heeft.

Op de andere kant van de single zet Scumbag Millionaire me als eerste nummer "Too Much Is Never Enough" voor en hierin krijg ik een fantastische heftige punkrock song te horen, die met hoge snelheid mijn gehoorgang ingespeeld wordt en deze wordt gevolgd door "White Flash" (van de LP "Speed"), een uptempo rock song met een terugkerend ritme, die swingt als een trein, waarbij het moeilijk is om stil te blijven zitten.

De split single van The Chuck Norris Experiment en Scumbag Millionaire is een geweldige 7", die swingt aan alle kanten en ik kan liefhebbers van zowel hardrock als punk deze schijf dan ook sterk aanbevelen.

Sorry! Nog geen video beschikbaar.
 

Review: Ted & Majella - Divine Timing (Eigen Beheer, 2020) (Symfonisch / Pop)

Ted en Majella zijn Ted Turner (bekend van de band Wishbone Ash) - zang, solo- en basgitaar, keyboards, drums en programmering en zijn vrouw Majella - zang, basgitaar, keyboards, drums en programmering uit Engeland, die tegenwoordig in Phoenix, Arizona, Amerika wonen.

Het duo bracht op 6 april 2018 hun debuut album "Better Together" via Cherry red Records als CD en als digitale download uit en deze werd op 21 december 2020 gevolgd door "Divine Timing", dat 8 nummers bevat en in eigen beheer als dd verscheen.

Het album begint met "WoMan", een verrukkelijke mix van pop en soul, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld en een zeer aanstekelijk dansbaar ritme heeft, waarna "Twin Soul" volgt en het duo een heerlijke dansbare song in een gemiddeld tempo ten gehore brengt, die diverse tempowisselingen bevat en lichte symfonische invloeden heeft.

Daarna volgen "Cruising The Sky", dat experimenteel en psychedelisch begint, om na 1 minuut over te gaan in een schitterende swingende mix van symfonische rock, drum 'n' bass en pop, die een aanstekelijk terugkerend ritme heeft en "Like Never Before", een prachtige melodische song met lichte country invloeden, die opnieuw een aanstekelijk dansbaar ritme heeft.

In "Wild Is The New Safe" zetten Ted & Majella me een uitstekende swingende uptempo mix van reggae, pop en symfonische rock voor, waarbij stil zitten niet aan de orde is en in "When It's Time" krijg ik nogmaals zo'n prima song te horen, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft.

Verder volgen "Gone Too Far", een mooie rustige melodische pop song om lekker bij weg te zwijmelen en "Flow", een geweldige mix van pop, soul en melodische muziek, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld en tempowisselingen heeft.

"Divine Timing" van Ted & Majella is een lekker in het gehoor klinkend album, dat vol songs met invloeden van symfonische, melodische en pop muziek staat, waarbij ideeën uit de new age beweging tevens een belangrijk onderdeel zijn en ik kan liefhebbers van deze genres deze digitale schijf dan ook zeer aanraden.(luister naar dit album via de link onder de recensie)

Music – Ted Turner and Majella

Review: Prog Collective - Worlds On Hold (Purple Pyramid Records, 2020) (Symfonische Rock)

Prog Collective is het project van Billy Sherwood (uit Las Vegas, Amerika) - zang, solo- en basgitaar en drums, die vanaf 1989 actief in de Britse band Yes.

Op 9 oktober 2017 werd het debuut album "The Prog Collective" als LP op zwart vinyl, als CD en als digitale download via Purple Pyramid Records uitgebracht en op 16 december 2020 verscheen "Worlds On Hold", waarop 13 nummers staan, als LP in een beperkte oplage op groen vinyl, als CD en als digitale download via dat zelfde label en hierop speelt een scala aan bekende gastmuzikanten mee.

Dat zijn: Todd Rundgren - zang, L.Shankar - viool, Geoff Tate - zang, Ron Bumblefoot Thal - sologitaar, Jon Davidson - zang, Patrick Moraz - keyboards, Jan Akkerman - sologitaar, Sonja Kristina - zang, Steve Hillage - sologitaar, Arjen Anthony Lucassen - zang, Steve Hackett - sologitaar, Roine Stolt - zang en sologitaar, Graham Bonnet - zang, Joe Lynn Turner - zang, Martin Barre - sologitaar, David Clayton Thomas - zang, Geoff Downes - keyboards, John Wetton - zang, Tony Kaye - keyboards, Alan White - drums, David Johansen - zang en Scott Conner - drums.

Het album begint met "Worlds On Hold", waarin het collectief een heerlijk symfonisch nummer in een gemiddeld tempo speelt, dat progressieve rock invloeden heeft en een dansbaar ritme bevat en gevolgd wordt door "Two Trajectories", een uitstekende song, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en "Anything But Goodbye", een puike symfonische song, die invloeden van de muziek van Yes heeft.

Daarna volgen "Meant To Be", een lekker in het gehoor klinkende poprock song, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld, "Brave New World", een prachtige vrij rustige symfonische rock song, die halverwege iets meer snelheid krijgt en "Glory Days Ahead", een symfonische song met afwisselende tempo's. 

Op kant B van de LP staan covers van nummers en deze begint met "Solsbury Hill" van Peter Gabriel en hierin speelt Prog Collective een prima uitvoering van deze song, die het origineel sterk benadert, waarna "A Whiter Shade" (Procul Harum) volgt en ik een opnieuw en uitstekende cover voorgezet krijg.

Dan volgen "Eye In The Sky" (Alan Parson's Project), een puike versie, die gewoon lekker klinkt en "Nights In White Satin" (Moody Blues), weer zo'n goede uitvoering van deze lekkere song.

Dan volgen de bonus nummers van de plaat, eveneens covers en daarvan is "Penny Lane" (The Beatles) het eerste en daarin laat het collectief me genieten van een licht psychedelische song, waarna het de beurt is voor "More Than A Feeling" (Boston), eveneens een uitvoering, die klinkt als het origineel en "People Are Strange" (The Doors), een schitterende versie van dit nummer, die in deze eigentijdse versie prima klinkt, maar waarbij het stemgeluid van David Johansen een beetje iel klinkt, als je het vergelijkt met dat van Jim Morrison.

"Worlds On Hold" van Prog Collective is een goed plaat, hoewel ik vind dat er wel meer eigen inbreng op de plaat had mogen staan, maar desondanks kan ik liefhebbers van symfonische rock en nostalgie deze schijf toch van harte aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: The Telescopes - Songs Of Love And Revolution (Tapete Records, 2021) (Dark Wave / Rock)

The Telescopes, die zich muzikaal liet inspireren door band als Suicide, The Velvet Underground en The 13th Floor Elevators werd in 1987 te Burton Upon Trent, Staffordshire, Engeland, door Stephen Lawrie opgericht.

De eerste formatie van de band bestond uit: Stephen Lawrie - zang en akoestische gitaar, Joanna Doran - achtergrond zang en slaggitaar, David Fitzgerald - sologitaar, Robert Brookes - basgitaar en Dominic Dillon - drums en percussie.

In de periode 1987 tot heden speelden er 27 verschillende muzikanten in The Telescopes, met als enige constante Stephen Lawrie en werden er platen uitgebracht via 18 verschillende labels.

De band heeft sinds de oprichting 21 singles en 17 albums via diverse labels uitgebracht, waaronder 2 live albums, 6 compilaties en 9 studio albums.

Hun eerste single was "Forever Close Your Eyes" uit 1988, die als split 7" flexi-disc uitgebracht werd samen met de band met Loop en via het Cheree label verscheen, waarna het debuut album "Taste" in 1989 volgde.

"As Light Return", dat 7 juli 2017 werd uitgebracht, is hun negende studio album en, na "Hidden Fields" uit 2015, het tweede, dat via het Tapete Records label is verschenen, waarna op 20 november 2017 "Stone Tape" volgde.

De opvolger hiervan heet "Exploding Head Syndrome", dat 8 nummers bevat en deze verscheen op 1 februari 2019 als CD via Tapete Records en als LP in een beperkte oplage op paars vinyl en tevens op zwart vinyl en download, op 3 februari 2020 gevolgd door het digitale album "live At Spacefest!" en op 20 juli 2020 door "Live Sessions", dat eveneens als dd werd uitgebracht en op 5 februari 2021 werd hun twaalfde album, "Songs Of Love And Revolution", waarop 9 nummers staan, als CD via Tapete Records uitgebracht. 

Het album begint met "This Is Not A Dream", waarin de band een heerlijke zware song speelt, die een eentonig licht hypnotiserend terugkerend ritme en vage zang bevat en gevolgd wordt door "Strange Waves", een schitterende rock song met een dansbaar terugkerend ritme, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld.

Daarna volgen "Mesmerised", een uitstekende vrij zware song met niet al te hoog tempo en een licht hypnotiserend ritme, "Come Bring Your Love", dat tot halverwege in een traag tempo wordt gespeeld, om dan over te gaan in een swingende rock song en "This Train", een puike song met een eentonig terugkerend licht hypnotiserend ritme, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld.

In  het titel nummer "Songs Of Love And Revolution" laat The Telescopes me nogmaals genieten van zo'n verrukkelijke zware song met een hypnotiserend ritme, dat me in een lichte trance brengt en in "You're Never Alone With Despair" krijg ik een erg trage song voorgezet, die ook nu weer een terugkerend ritme heeft.

Verder volgen "We See Magic And We Are Neutral, Unnecessary", een fantastische swingende uptempo rock song met lichte krautrock invloeden, die aanzet tot dansen en "Haul Away The Anchor", een nummer met geluiden van zee en meeuwen, die een zachte achtergrondtoon bevat, dat rust uitstraalt.

"Songs Of Love And Revolution" van The Telescopes is een geweldige CD met zware hypnotiserende dark wave, die terugkerende ritmes bevat, waarmee de band me regelmatig in een lichte trance wist te brengen en ik kan liefhebbers van dit genre deze schijf dan ook sterk aanbevelen. (luister naar enkele nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)