zondag 12 mei 2024

Review: Dr.Space Meets Mr.Mekon - The Bubble Scopes (Eigen Beheer, 2024) (Elektronisch / Spacerock)

Dr.Space (Scott Heller) - analoge, digitale en modulaire synthesizers, mellotron en Hammond orgel uit Amerika, die tegenwoordig in Portugal woont, kreeg van Mr.Mekon, beter bekend als Chris Purdon van Nik Turner’s Space Ritual (Hawklords) in 2023 vijf op modulaire synthesizer gespeelde korte stukken muziek en nadat hij zijn ideeën aan toe had gevoegd, maakte hij daarvan 2 lange nummers, die als cassette in een zeer beperkte oplage van 30 stuks onder de naam Dr.Space Meets Mr.Mekon - "The Bubble Scopes" zijn uitgebracht.

Kant 1 heet "Trip 1" en hierin speelt het duo bijna 23 minuten durend spannend nummer met een gemiddeld tempo, een terugkerend ritme en spacerock, elektronische, progressieve en melodische invloeden bevat en in "Trip 2" (bijna 16 minuten) krijg ik een schitterend elektronisch nummer voorgezet, dat een licht hypnotiserend  terugkerend ritme heeft, krautrock en ruimtelijke elementen bevat, waarbij tevens invloeden van computerspellen te horen zijn.

"The Bubble Scopes" van Dr.Space Meets Mr.Mekon bevat 2 uitstekende elektronische nummers met invloeden van spacerock en progressieve muziek, die ik iedere muziek liefhebber aanraad, om deze schijf eens te gaan beluisteren en zelf hierover hun oordeel te vellen.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




zondag 5 mei 2024

Review: Johnny Moped - Things May Happen (Damaged Goods Records, 2024) (Rock)

Johnny Moped uit Croydon, Engeland werd in 1977 opgericht, heette oorspronkelijk Genetic Breakdown en bestond uit: Johnny Moped (beter bekend als  Paul Halford), Xerxes, Fred Berk, Dave Berk, Ray Burns (beter bekend als Captain Sensible) en Phil Burns.
De band oefende elke dag, waarbij geen nummer hetzelfde was en nam deze jams ook op, waarbij hun uiteindelijke doel was om op te treden.
Dus werd besloten in de achtertuin van Dave te gaan spelen, om op die manier wat publiek te trekken, maar hun grootste probleem was, dat ze geen goede zanger hadden.
Ray Burns veranderde zijn naam in Captain Sensible, knipte zijn haar af en voegde zich bij The Damned, maar bleef evengoed in Johnny Moped spelen, waarmee hij als voorprogramma van The Damned fungeerde.
De band had behoefte aan een gitarist en plaatste daarvoor een advertentie, waarop Slimey Toad en Chrissie Hynde (The Pretenders) reageerden, maar na enkele optredens in The Roxy werd Chrissy uit de band gezet, op voorspraak van Slimey.
In de nieuwe formatie kwam het nummer "Hard Lovin' Man" op de verzamel LP "Live At The Roxy" en verscheen de semi officiële "Johnny Moped Bootleg" in eigen beheer, voordat de ze bij het Chiswick label een contract tekenden.
Hun debuut single "No-One" / "Incendiary Device" zag in 1977 het levenslicht en werd gevolgd door "Darling, Let’s Have Another Baby", waarna in april 1978 hun debuut album "Cycledelic" werd uitgebracht, waar later een extra nummer, een zogenaamde “Mystery Track” aan werd toegevoegd.
Het tweede album van de band, "The Search For Xerxes", verscheen pas in 1991, maar de nummers waren al in 1978 opgenomen.
Damaged Goods Records bracht in 2006 het compilatie album "The Johnny Moped Bootleg Tapes Vol 1&2" uit, waarop onuitgebrachte nummers en ander mixen staan.
In 2016 werd de band opnieuw opgestart en verscheen het album "It’s A Real Cool Baby" (Damaged Goods Records), dat kort erna gevolgd werd door de her uitgave van "Cycledelic" en vervolgens kwamen er nog diverse singles uit, waaronder "Living In A Dream World" (april 2019) en "Hey Belinda!" / "Hiawatha", dat 23 augustus via Damaged Goods Records in een beperkte oplage van 600 stuks op rood vinyl verschijnt, waarbij vermeldenswaardig is, dat "Hey Belinda!" ook op hun album "Lurrigate Your Mind", dat in mei 2019 werd uitgebracht en "Hiawatha" is een bewerking van de song, die van het album "The Search For Xerxes" komt.
Johnny Moped bestaat sinds de her oprichting uit: Johnny Moped - zang, Slimey Toad - sologitaar, Rock ‘n’ Roll Robot (Rob from CASE) - sologitaar, Jacko Pistorious - basgitaar en Marty Love - drums.
Zijn album "Live At Trafelger Square", uit 2019, dat in een beperkte oplage van 600 stuks op zwart vinyl is geperst, bevat 9 nummers en werd 12 maart 1983 als "Officiële Bootleg" opgenomen, als protest tegen de jacht op zeehonden.
Het nieuwe album van de band heet "The Search For Xerxes", dat in 1991 via Deltic Records verscheen en werd op 24 juni 2022 via Damaged Goods Records als LP en als CD her uitgebracht en is uitgebreid met 4 extra nummers.
De band bestaat op dit album uit: Johnny Moped, Fred Berk, Dave Berk, Captain Sensible en Slimy Toad.
Op 23 juni 2023 bracht Damaged Goods Records de live 7" single "Tribute To Jordan Mooney" van Johnny Moped feat. Captain Sensible in een beperkte oplage van 400 stuks op grijs en 400 stuks op groen vinyl uit, die gemaakt is als eerbetoon aan punk en mode icoon Jordan Mooney, die op 3 april 2022 overleed en ter ere van de 70ste verjaardag van Johnny bracht dit label op 17 november 2023 de 7" single "Lockdown Boy" / "The Other Side" uit en deze verscheen in een beperkte oplage van 300 stuks op rood en 300 stuks op blauw vinyl.
Op 10 mei 2024 brengt Damaged Goods Records de 7" single "Things May Happen" (ook op de LP) / "Don’t Waste My Time" (exclusief voor de single gemaakt) in een beperkte oplage van 300 stuks uit als voorloper van de LP/CD "Quonk!", die een week later via dit label verschijnt.

In "Things May Happen" zet Johnny Moped me een swingende uptempo rock song met een aanstekelijk dansbaar ritme en een hoog meezing gehalte voor en in "Don’t Waste My Time" krijg ik opnieuw zo'n heerlijke swingende rock song te horen, waarbij stil zitten geen optie is en ik raad iedere liefhebber van de betere rock deze uitstekende 7" dan ook van harte aan.




Sorry! Nog geen video beschikbaar.

Review: Chuck Norris Experiment - Hot Damn! (Eigen Beheer, 2024) (Hardrock)

The Chuck Norris Experiment werd in 2004 te Gotenburg, Zweden opgericht en bestaat uit: Chuck Ransom - zang, Chuck The Ripper - sologitaar, Chuck Dakota - basgitaar, Chuck Rooster - sologitaar en Chuck Buzz - drums.
De naam Chuck Norris Experiment is gekozen als een eerbetoon aan de legendarische blues gitarist Charles "Chuck" Norris, die het klassieke live album "Los Angeles Flash" te Gotenburg op 25 juni 1980 maakte. 
In de 15 jaar van bestaan, maakte de band diverse LP's CD's, Split CD's / LP's en singles en verschenen verscheidene nummers via verzamel albums, die, sinds 2004, via verschillende labels, zoals I Hate Records, Off The Hip Records, Tornado Ride Records, Masterrock Records, Psycho T Records, No Balls Records, Bad Attitude Records, Nicotine Records, Scarey Records, Ghost Highway Records, Dope Productions, Savage Magic en Transubstans Records werden uitgebracht.
Op 14 september 2023 verscheen hun 7" EP "Bats!" via Ghost Highway Records, die zowel op wit als zwart vinyl is uitgebracht en in een beperkte oplage van totaal 300 stuks werd geperst en hierop kreeg de band medewerking van Jake Starr, die de zang voor zijn rekening neemt en op 31 oktober 2023 bracht de band de single "High Times" / "Easy Livin'" uit, die van de 7" collectie "Sword & Swede" komt.
Kort daarna, op 8 december 2023, volgde hun digitale single "Hammersmith Palais", die op de Various Artists LP "The Songs That Demolition 23 Thaught Us" staat en deze is op 24 januari 2024 gevolgd door de digitale single "You Go Boom!", als voorloper van het te verschijnen album "20", dat in 2024 via Ghost Highway Recordings en Savage Magic Records wordt uitgebracht en hierbij is het vermelden waard, dat Chuck Daniels na 10 jaar terug in de band is als sologitarist, waardoor de band nu met 3 gitaristen speelt.
Op 8 maart 2024 verscheen "Surprise!" als digitaal nummer als voorloper van hun nieuwe album "20" en op 30 april 2024 bracht de band het digitale nummer "Hot Damn!" uit, dat eveneens van hun te verschijnen album komt.

In "Hot Damn!" laat Chuck Norris Experiment me genieten van een stevige hardrock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme, dat tot dansen aanzet en ik kan elke liefhebber van de betere rock deze digitale download dan ook zeer aanbevelen.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)




Review: Halma - Driving By Numbers (Kapitän Platte, 2024) (Instrumentale Rock)

Halma werd in Hamburg, Duitsland opgericht en bestaat uit: Thorsten Carstens - sologitaar en tampua, Andrea Vos - bariton gitaar, Gundi Voigt - basgitaar (die Anna Berterman heeft vervangen) en Fiona McKenzie - drums en percussie.
de band bracht in 2000 hun debuut album "Container Verloren Und Gesunken" in eigen beheer als CD uit en deze werd op 6 juni 2002 als digitale download her uitgebracht en hiervan is het titel nummer gratis te downloaden.
Daarna verschenen: "Mindfield" (digitaal album, 1 juli 2003, eigen beheer), "Back To Pascal" (CD, LP en digitale download, 20 januari 2006), "Broad Peak" (CD, LP en dd, 22 augustus 2008), "Dissolved Solids" (CD, LP en dd, 18 november 2011), "Granular" (CD, LP (beperkte oplage van 300 stuks en dd, 17 november 2015, Kapitän Platte) en op 4 oktober 2019 verscheen "The Ground" via Kapitän Platte als CD, LP en dd.
Op 24 mei 2024 brengt Kapitän Platte hun album "Driving By Numbers" als LP, als CD en als digitale download uit.

Het album, dat 4 instrumentale nummers bevat, start met "Phlegraean Fields", waarin Halma een schitterend progressief nummer met een traag tempo, voorzichtige acid rock invloeden en een terugkerend ritme speelt, dat na 3 minuten psychedelische invloeden krijgt bijgevoegd.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)
Daarna volgen "By The Way", eveneens een langzaam nummer met een aanstekelijk licht hypnotiserend terugkerend ritme en "Slow Song" dat ook in een rustig tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk ritme bevat.
In het titel nummer "Driving By Numbers" laat Halma me geniete van een heerlijk progressief rock nummer met en gemiddeld tempo en een licht hypnotiserend terugkerend ritme, dat enkele minuten voor het einde in een langzamer tempo over gaat.

"Driving By Numbers" van Halma is een fantastische plaat, waar ik vanaf de begintonen enorm van genoten heb en ik kan iedere liefhebber van progressieve en instrumentale rock deze schijf dan ook zeer aanbevelen.




Review: The Sonic Dawn - Phantom (Heavy Psych Sounds, 2024) (Psychedelische Rock / Pop / Progressieve Rock)

The Sonic Dawn uit Kopenhagen, Denemarken bestaat uit: Jonas Waaben - drums, Niels 'Bird' Fuglede - basgitaar, Emil Bureau - zang, sologitaar, sitar, keyboards en recorder en Erik 'Errka' Petersson - piano, Hammond B3 orgel, Rhodes en clavinet.
De band bracht op 14 mei 2014 hun digitale debuut nummer "Down The Line" uit, die ook op 7" op een split single met The Roaring 420s via Levitation Records werd uitgebracht en deze werd gevolgd door: "Japanese Hills" (digitaal nummer, 1 augustus 2014), "Perception" (LP, CD en digitale download, 31 oktober 2015), "Into The Long Night"(LP, CD en digitale download, 21 april 2017), "Eclipse" (LP, CD en digitale download, 1 februari 2019), "Enter The Mirage" (LP, CD en digitale download, 22 mei 2020), "Six Seven" (digitaal nummer, 4 december 2020) en "666" (digitaal nummer, 4 juni 2021).
Op 10 mei 2024 brengt Heavy Psych Sounds hun album "Phantom" uit als testpersing LP in een zeer beperkte oplage van 15 stuks op zwart vinyl, als LP in een beperkte oplage van 200 stuks op zwart, wit en magenta vinyl, als LP in beperkte oplage van 550 stuks op paars vinyl, als LP op zwart vinyl, als digipack CD en als digitale download.

Het album, dat 10 nummers bevat, start met "21st Century Blues", waarin The Sonic Dawn een trage progressieve song ten gehore brengt, die een terugkerend ritme heeft en gevolgd wordt door "Iron Bird", een song met een gemiddeld tempo, progressieve rock invloeden en een aanstekelijk ritme en "Think It Over", een heerlijke swingende pop rock song met wisselende tempo's, blues invloeden en een aanstekelijk dansbaar terugkerend ritme.
Daarna volgen "Nothing Can Live Here", een schitterende licht psychedelische song met een niet al te hoog tempo, jaren 60 invloeden en tempowisselingen, "Dreams Of Change", een fantastisch psychedelisch nummer met een langzaam tempo, experimentele elementen en een licht hypnotiserend ritme en "Pan Am"", een puike rock song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme die tot dansen aanzet.
In "Transatlantique" zet The Sonic Dawn me een mooie pop song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme voor en in "Scorpio" krijg ik een uitstekende licht psychedelische pop song met een vrij traag tempo te horen.
Verder volgen "Micro Cosmos In A Drop", een geweldige swingende uptempo song met progressieve rock invloeden, die tegen het einde over gaat in een psychedelisch stukje muziek en "Friend", een prachtige langzame pop song met een terugkerend ritme en een hoog meezing gehalte.

"Phantom" van The Sonic Dawn is een prima plaat met lekker in het gehoor klinkende nummers, die invloeden van pop, psychedelische en progressieve rock bevat, die ik liefhebbers van deze muzieksoorten kan aanraden eens te gaan beluisteren om zelf hun oordeel over deze schijf te vellen.(luister naar 2 nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)



 

Review: Camouflage - Bodega Bohemia (Bureau B Records, 2024) (New Wave / Synth Pop /Elektro)

Camouflage uit Bietigheim-Bissingen, Duitsland werd in 1983 onder de naam Lizenenced Technology opgericht en bestond in eerste instantie uit: Marcus Meyn - zang, Heiko Maile - elektronica, Oliver Kreyssig - percussie, keyboards en zang en Martin Kähling - synthesizer, die de band in 1984 verliet.
De band bracht hun debuut uit met "Voices And Images", die in 1985 als cassette in een beperkte oplage en in eigen beheer verscheen en werd gevolgd door de albums: "Voices & Images" (LP, CD en cassette, 1988 via Metronome), "Methods Of Silence" (LP, CD en cassette, 1989 via Metronome), "Meanwhile" (LP, CD en cassette, 1991 via Metronome), "Bodega Bohemia" (CD en cassette, 1993 via Metronome), "Spice Crackers" (CD en cassette, 1995 via RCA Records), "Sensor" (CD, 2003 via Polydor, Island Records en Universal), "Relocated" (CD, 2006 via Synthetic Symphony), "Live In Dresden" (CD+DVD, 2009 via Synthetic Symphony) en "Greyscale" (LP, CD en digitaal, 2019 via Bureau B en ook verschenen er meer dan 50 singles van de band via diverse labels zoals: Metronome, Atlantic, RCA, Polydor, Virgin, Island Records, Synthetic Symphony, Vision Records, Universal Music Group en Bureau B Records.
Op 24 mei 2024 brengt Bureau B Records ter ere van het 30 jarige bestaan van de band het album "Camouflage" in een beperkte oplage opnieuw uit, maar nu in een beperkte oplage van 500 stuks als 4LP en in een beperkte oplage van 1500 stuks als 3CD, die een schat aan zeldzame en onuitgebrachte opnames bevat.
Op dit album spelen de volgende muzikanten: Marcus Meyn - zang, Heiko Maile - elektronica, Ingo Ito - sologitaar en loops, Julian Boyd - elektrische viool en synthesizer, Julie Ocean - achtergrondzang en Thomas Dörr - drum loops.
 
CD 1 start met "Pedestrian's Adventures", waarin Camouflage een swingend uptempo elektro nummer speelt dat een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en gevolgd wordt door "Crime", een heerlijke dansbare uptempo song' en "Jealousy", een uptempo rock song met een aanstekelijk terugkerend ritme, dat tot dansen aanzet.
Daarna volgen "Time Is Over", een schitterende new wave song met een gemiddeld tempo, "Falling", een lekker in het gehoor klinkende elektronische song met lichte krautrock invloeden, een gesproken tekst en een gemiddeld tempo en "Suspicious Love", een uitstekende new wave song met een aanstekelijk dansbaar terugkerend ritme en een gemiddeld tempo.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie))
In "Bondage People" schotelt Camouflage me een verrukkelijke mix van new wave en synth pop met een gemiddeld tempo en een licht hypnotiserend terugkerend ritme voor, in "Close" krijg ik weer zo'n prachtige new wave song te horen en in "In Your Ivory Tower" laat de band me genieten van een geweldige mix van een synth pop en een new wave song met een gemiddeld tempo en een dansbaar terugkerend ritme.

CD 2, waarop 13 nummers staan, bevat 8 uitvoeringen van "Suspicious Love", waaronder schitterende versies van de originele uitvoering, disco, house, new wave, dub en dance.
Ook staan er 2 versies van "Crime" op "Crime (Blind Mix)", een lekkere swingende uptempo uitvoering, die net als het origineel aanzet tot dansen en "Crime (Ray & Ito Version)", een prima dansbaar nummer met een aanstekelijk ritme.
Verder hoor ik "Close (We Stroke The Flames) (Remix)", een prachtige song met synth pop en new wave invloeden, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, "Watch Out!", een geweldig instrumentaal elektro nummer met wisselende tempo's en dance invloeden en "In Cold Blood", een fantastisch instrumentaal elektronisch nummer met lichte ruimtelijke disco invloeden, waarbij stil zitten niet aan de orde is.

Op CD3 staan 16 nummers, waarvan de eerste de instrumentale versie van "Close" is, waarin de band een mooie uitvoering van dit nummer ten gehore brengt, evenals in "Crime (Instrumental Edit)", een snellere en swingende uitvoering van dit nummer, dat gevolgd wordt door "In Your Ivory Tower (Instrumental Edit)", een verrukkelijk nummer met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme, dat orkestrale begeleiding heeft en "Close (1991 Original Demo)", een uitstekende new wave song met een gemiddeld tempo.
Daarna volgen "Close ("Four On The Floor" 1991 Guitar-Demo)", een instrumentale uptempo disco uitvoering van dit nummer, "Believe Me (Brussels 1992 Demo v2)", een prima new wave song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme, "Division (Suspicious Love - Brussels 1992 Demo v2)", een heerlijke new wave song met een dansbaar ritme en een gemiddeld tempo en "Division (Suspicious Love - Brussels 1992 Demo v3)", een dansbare new wave song, die niet veel van de vorige uitvoering verschilt.
In "The Bounce (1992 Demo v1)" zet Camouflage me een puik uptempo elektro nummer voor, dat een aanstekelijk dansbaar ritme heeft, in "Dolby (A Place In China - 1991 Original Demo)" krijg ik weer een instrumentaal nummer met een terugkerend ritme te horen, in "Heaven Is A Miracle (1991 Demo v2)" laat de band me genieten van een geweldige song met een gemiddeld tempo, een terugkerend ritme en invloeden van Kraftwerk en in "Symmetry (Falling - 1991 Original Demo)" hoor ik de band een vrij traag instrumentaal nummer spelen, waarin het net is, alsof de muziek overslaat.
Dan volgen "Alien Nation (1991 Demo)", een elektronisch experimenteel nummer met een terugkerend ritme, "Florian's Trigger (1991 Demo)", een kort instrumentaal nummer met een terugkerend dansbaar ritme en "Suspicious Love (Live At Bear Music Days 1995)", een lekker in het gehoor klinkende swingende mix van synth pop en new wave, die beweging oproept en "Falling (Live 2000 preparation)", een verrukkelijk nummer met een gemiddeld tempo en een licht hypnotiserend terugkerend ritme, dat krautrock invloeden bevat.

"Bodega Bohemia" van Camouflage bevat 3 schitterende CD's, die vol staan met heerlijke new wave, synth pop en elektro nummers, waar ik van begin tot einde enorm van genoten heb en ik kan liefhebbers van deze genres met diverse uitschieters, waaronder "Falling (Live 2000 preparation)" en "In Cold Blood", de 3CD dan ook zeer aanbevelen.




Review: Deep Space Destructors - Voyage To Innerspace (Space Rock Productions, 2024) (Progressieve Rock)

Deep Space Destructors werd in 2011 te Oulu, Finland opgericht en bestaat uit: Jani Pitkänen - zang, basgitaar, drumes en percussie, Petri Lassila - sologitaar, achtergrondzang, percussie en elektrisch orgel en Markus Pitkänen - gesproken woord.
De band bracht hun debuut op 25 januari 2012 uit met de digitale EP "I", die gevolgd werd door: "II" (CD en digitale download, 28 november 2012), "III" (CD en digitale download, 29 augustus 2012), "Spring Break From Space" (cassette EP en digitale EP, 1 april 2015), "Psychedelogy" (LP en digitaal album, 27 februari 2017), "Visions From The Void" (LP en digitaal album, 10 december 2018) en "Voyage To Innerspace" (digitaal album, 19 april 2023) en op dit album spelen de volgende gastmuzikanten mee: Dr. Space - analoge synthesizer (track 1), Matti Salo - saxofoon (track 2), Joonatan Elokuu Aaltonen - synthesizer, mellotron en piano (track 3) en Mikko Vuorela - dwarsfluit (track 5).

"Voyage To Innerspace", begint met "Spaced And Confused", waarin Deep Space Destructors een geweldige swingende uptempo spacerock song ten gehore brengt, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en gevolgd wordt door "Beyond The Cosmic Wall", een uptempo rock song met lichte melodische progressieve rock invloeden en een aanstekelijk ritme. 
Daarna volgen "Void Oscillations", een prachtig langzaam instrumentaal nummer met een melodisch terugkerend ritme en "Indigo Blue", een langzame progressieve song, die een terugkerend ritme heeft en na enkele minuten meer snelheid krijgt, waarbij ook de muziek verandert en over gaat in een swingende rock song.
In "Matkalainen" laat Deep Space Destructors me genieten van een fantstische uptempo progressieve rock song met lichte folkrock invloeden en in "Nymphaea Tetragona (Forever Floating)"krijg ik een verrukkelijke rock song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme te horen, waarbij stil zitten geen optie is.

"Voyage To Innerspace" van Deep Space Destructors bevat 6 schitterende progressieve rock nummers, waar ik zeer van genoten heb en ik raad elke liefhebber van dit genre deze schijf dan ook van harte aan.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)