The Rellies uit Sydney, Australië, die in 2017 werd opgericht, is een zeer jonge band, die bestaat uit: Ryan (13) - zang en sologitaar, Riley (11) zang en basgitaar, Aiden (12) - sologitaar en Jarlath (11) drums.
Op 24 juli 2020 brengt de band hun debuut single "Isabella Is Annoying" / "Brainwaves" in een beperkte oplage van 300 stuks op 7" vinyl uit via Damaged Goods Records.
de A-kant "Isabella Is Annoying", dat door de broers Ryan en Riley werd geschreven, is een lekker in het gehoor klinkende uptempo song, die lichte garagerock invloeden bevat (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en in "Brainwaves" speelt The Rellies eveneens een uitstekende garage-punk song, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft.
De single "Isabella Is Annoying" / "Brainwaves" van The Rellies is een heerlijke plaat om te beluisteren en ik kan liefhebbers van garagerock gerelateerde muziek deze schijf dan ook van harte aanbevelen.
Naujawanan Baider is het project van N.R. Safi (The Myrrors), die van Afghaanse afkomst is.
Hij mixt traditionele muziek, drones, gemanipuleerde bandrecorder opnamen, in fuzz gedrenkte percussie en noise totdat er één geheel is ontstaan en gebruikt hierbij tevens traditionele instrumenten zoals: rubab, armonia, sorna en tabla.
Op 24 november 2018 bracht hij het album "Volume 1" via Radio Khiyaban in een beperkte oplage als cassette en als digitale download uit en deze werd op 15 augustus 2019 gevolgd door "Volume 2", dat eveneens via Radio Khiyaban in een beperkte oplage als cassette en digitale download verscheen.
Cardinal Fuzz Records (UK) en Feeding Tube Records (USA) hebben deze beide cassettes, onder de naam "Volume 1 & 2" als 2LP in een beperkte oplage van 500 stuks op 180 gram zwart vinyl met klaphoes op 26 juni 2020 uitgebracht en deze bevat een nieuw hoes ontwerp.
Tevens verscheen "Volume 1 & 2" in een beperkte oplage in een met de handgemaakte CD versie en in een zeer beperkte oplage van 25 stuks als 2LP, plus een promotie T-shirt.
De 2LP, die 15 nummers bevat, begint op LP 1 met het 19 seconden durende "Radio Introduction", dat gevolgd wordt door "Asir-e Jangi", waarin ik een mix van psychedelische, traditionele muziek en noise te horen krijg, dat in een repeterend ritme gespeeld wordt, waarna "Chaikhana Transistor" volgt en Naujawanan me een vrolijk dansbaar tradioneel nummer voorzet, waar een terugkerend ritme in zit.
Daarna volgen "Khyber Sound", een schitterend eentonig nummer met een licht hypnotiserend terugkerend ritme, waarmee ik in de ban van de muziek kom, "Mohajerin", een uitstekend nummer, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en licht psychedelische invloeden heeft en "Blood Can't Clean Blood", een fantastisch psychedelisch nummer met traditionele invloeden, dat met een licht hypnotiserend terugkerend ritme gespeeld wordt.
In "Aflab Zadagi" schotelt Naujawanan me opnieuw een aanstekelijke mix van traditionele muziek en terugkerende hypnotiserende ritmes voor, die zeer dansbaar is en in "Midnight Procession" krijg ik een traditioneel stukje eentonige muziek voorgezet, dat door blaasinstrumenten en trom wodrt gespeeld.
Het eerste nummer van LP 2 heet "Peshak-e Siyah" en ook daarin laat Naujawanan me genieten van eentonige ritmes, die aan traditionele muziek zijn gekoppeld en in een gemiddeld tempo worden gespeeld en dit wordt gevolgd door het 33 seconden durende "Radio Interference", een korte onderbreking voor een aankondiging, waarna het de beurt is voor "Zanjeer", een vrij rustig nummer, dat met zang begeleidt wordt.
Dan volgen "Symmetry Of Knives", een verrukkelijk uptempo eentonig nummer, dat een repeterend hypnotiserend ritme heeft, waardoor ik in een licht trance kom en de neiging krijg om te gaan dansen en "Shakl-e Barqui - Aftab Zadagi", een mooi traditioneel nummer, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt.
Verder hoor ik "Nagin Saaz", een dansbaar nummer met een gemiddeld tempo, dat vlak voor het einde over gaat in een traag tempo en "Panj Ruz Pesh", een schitterende mix van noise en repeterende dansbare ritmes, die een hypnotisch effect teweeg brengen.
"Volume 1 & 2" van Naujawanan Baidar is een heerlijke 2LP, die vol traditionele muziek staat, die repeterende hypnotiserende ritmes bevat en aanzet tot dansen en ik wil iedere muziekliefhebber aanraden, om eens naar deze 2LP te gaan luisteren en van de muziek te genieten.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)
Het album "The 17th Dream Of Dr.Sardonicus - Live", dat op 27 juli 2020 via Fruits De Mer Records als 2LP op gekleurd vinyl verschijnt, bevat opnamen van diverse bands, die gemaakt zijn tijdens het 3 daagse festival in 2019 te Cardigan, waarbij werd opgetreden door oud gedienden, zoals The Bevis Frond, Ken Pustelnik's Groundhogs en The Chemistry Set en nieuwe acts als Three Dimensional Tanx, Elfin Bow, Moon Goose en Sara Birch.
Het 2LP album bevat 11 artiesten/bands, die evenzoveel nummers spelen en begint op kant 1 van LP1 met Sarah Birch uit Swansea, Wales, die "Reverence" ten gehore brengt en hierin speelt ze een prachtige rustige song, waarop de zang begeleid wordt door akoestische gitaar en viool en dit nummer wordt gevolgd door "Starstreamer" van Mark McDowell And Friends (Bristol, UK), die een geweldige uptempo mix speelt van psychedelische muziek en spacerock, dat een licht hypnotiserend terugkerend ritme bevat.(luister naar de studio versie van het nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna volgen Alain Pire Experimence (Marchin, België) met "Lazin' In The Afternoon", een fantastische uptempo mix van psychedelische en progressieve rock, die een aanstekelijk ritme en sterke jaren 70 invloeden bevat en Ken Pustelnik's Groundhogs (Londen, Engeland) met "The Garden" en hierin laat de band me genieten van een schitterende progressieve bluesrock song, die in 1970 door The Groundhogs gemaakt werd en op de LP "Thank Christ For The Bomb" staat en deze uitvoering is zeker zo goed als het origineel.
Kant 2 van de LP bevat slechts 2 nummers, waarvan het eerste "Autumn Stone" is van Elfin Bow (Liverpool, Engeland) en daarin krijg ik een mooie, vrij rustige, folkpop song te horen, een cover van het Steve Marriott nummer, die hoofdzakelijk door pianospel begeleidt wordt en halverwege heftiger wordt, waarna Fellowship Of Hallucinatory Voyagers (Wales) "Taith Yr Afon Teifi" speelt en ik een bijna 17 minuten durend progressief rock nummer voorgeschoteld krijg, dat van begin tot einde swingt en een terugkerend ritme bevat.
LP2 bevat 6 nummers, waarvan 2 op kant 3 en The Chemistry Set (Londen, Engeland) begint de plaat met de Jimi Hendrix cover "Love Or Confusion", waarin de band een prima uitvoering van dit nummer speelt, waarna Sendelica (Wales) volgt en "Nine Miles High" ten gehore brengt en me 17 minuten in de ban van hun progressieve jazz houdt, door een swingend uptempo nummer te spelen, dat iets over de helft verandert en er spacerock invloeden toegevoegd worden, terwijl het ritme meer dansbaar wordt.
Kant 4 start met "Racing Car #9" van Three Dimensional Tanx (Lancaster, Engeland) en hierin hoor ik de band een fantastisch swingend nummer spelen, dat een aanstekelijk ritme heeft, waarbij stil zitten geen optie is en dit wordt gevolgd door "Second Life" van Moon Goose (Hay On Wye, Engeland), die een swingende instrumentale uptempo mix maakt van progressieve rock en spacerock, die aanzet tot dansen.
The Bevis Frond (Walthamstow, Engeland) sluit de plaat af met "Pale Blue Blood", een 12 minuten durende progressieve rock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een terugkerend ritme en acid rock invloeden bevat.
"The 17th Dream Of Dr.Sardonicus - Live" is een verrukkelijke 2LP, die vol staat met schitterende muziek van geweldige bands en ik kan liefhebbers van progressieve rock, folk en spacerock deze meesterlijke dubbelaar dan ook zeer aanraden.
Harald Grosskopf (elektronische instrumenten) uit Hildesheim, Duitsland, startte in de jaren 60 als drummer bij de beat band The Stuntmen, waarna hij in The Scorpions speelde.
Vervolgens was hij de drummer van diverse bands en artiesten, waarvan de bekendste zijn: Ash Ra Tempel, Ashra, Cosmic Jokers, Fishmoon, Joachim Witt, Klaus Schulze, Wallenstein, Witthüser & Westrupp en 17 Hippies.
In 2017 maakte hij samen met Eberhard Kranemann het album "Krautwerk" en speelde met hem in 2 nummers op "Blick" (2018) en "Ausblick" (2019) van het muziek collectief Station 17.
Om zijn 40 jarig bestaan als artiest te vieren, bracht Bureau B Records het album "Synthesist" op 5 juni 2020 in een beperkte oplage van 500 stuks op doorzichtig zon kleurig geel vinyl als 2LP uit en tevens verscheen het album als 2CD, waarvan vermeldenswaardig is, dat CD1 de originele opnamen uit 1980 (Sky Records) bevat en CD2 gespeeld wordt door diverse bands en artiesten, die hun interpretatie van de muziek van Grosskopf weergeven.
CD1, dat 8 nummers bevat, begint met "So Weit, So Gut", waarin Harald een schitterend uptempo elektronisch nummer ten gehore brengt, dat een terugkerend krautrock ritme heeft, waar hij tussendoor een stukje melodische muziek speelt en dit wordt gevolgd door "B.Aldrian", een mooi rustig melodisch nummer, dat overeenkomsten heeft met de muziek van Kitaro en lichte invloeden van New age muziek bevat.
Daarna volgen "Emphasis", een heerlijk elektronisch nummer, dat een aanstekelijk repeterend ritme heeft en zeer dansbaar is en "Synthesist", een prachtig uptempo melodisch nummer, waar tussendoor een terugkerend stuk krautrock gespeeld wordt, dat een hypnotiserend ritme heeft.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
In "1847 - Earth" laat Harald Grosskopf me genieten van een vrij zwaar uptempo krautrock nummer, dat met dreigende tonen begonnen wordt en geleidelijk meer snelheid krijgt en in "Trauma" krijg ik een fantastisch zwaar duister mysterieus klinkend stuk muziek in een niet al te hoog tempo voorgeschoteld.
Verder hoor ik "Transcendental Overdrive", een uitstekend uptempo elektronisch nummer met invloeden van computer spelletjes en Oosterse muziek, dat een repeterend ritme heeft en "Tai Ki" en hierin laat Harald me opnieuw genieten van een zwaar stuk elektronische muziek, dat in een vrij rustig tempo gespeeld wordt.
CD2 bevat 9 nummers, die door Harald Krosskopf geschreven zijn en geïnterpreteerd worden door andere Duitse artiesten en bands en hiervan is het nummer "Earth – 1847", dat door Steve Baltes (Keulen) gespeeld wordt, het eerste en hierin hoor ik hem een swingend uptempo krautrock spelen, dat een aanstekelijk dansbaar ritme heeft, waarbij stil zitten geen optie is.
Daarna volgen Thorsten Quaeschning (Berlijn) met "So Weit, So Gut", waarin ik een zeer dansbaar krautrock nummer voorgezet krijg, dat een aanstekelijk licht hypnotiserend terugkerend ritme heeft, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, Paul Frick (Berlijn), die "Synthesist" ten gehore brengt en een geweldig stukje piano muziek speelt, dat een repeterend hypnotiserend ritme heeft, dat ondersteund wordt door melodische elektronische klanken, waarna Kreidler (Düsseldorf) volgt, die hun versie van "Earth – 1847" speelt en hierin krijg ik een swingend krautrock nummer voorgezet, dat in een vrij hoog tempo gespeeld wordt.
In "Synthesist" van Pyrolator (Wuppertal) hoor ik een swingend nummer, dat lichte invloeden van Oosterse en dance muziek heeft, in "1847 – Earth" van Love-Songs (Hamburg) krijg ik een fantastisch swingend uptempo krautrock nummer te horen, waarbij stil zitten onmogelijk is en Stefan Lewin (Berlijn) schotelt me in "Synthesist" een lekkere swingende dansbare elektronische uitvoering van dit nummer voor.
Verder volgen Camera (Berlijn), die eveneens "Synthesist" ten gehore brengt en hierin een prachtige melodische versie speelt en Tellavision (Berlijn), die haar elektronische uitvoering van "Emphasis" ten gehore brengt en ik een dansbaar nummer in een gemiddeld tempo te horen krijg, dat enkele subtiel tempowisselingen bevat.
De 2CD "Synthesist" van Harald Grosskopf en andere artiesten, die zijn muziek uitvoeren is een verrukkelijke uitgave, die vol fantastische krautrock en elektronische muziek staat, waarmee Harald en de Duitse bands/artiesten me van begin tot einde in de ban van de muziek hebben gehouden en ik kan deze uitgave dan ook sterk aanbevelen aan een ieder, die van deze muzieksoorten houdt.
DDENT uit Parijs, Frankrijk, bestaat uit: Louis Lambert - multi-instrumenten en Marc Le Saux - drums.
Het duo bracht hun debuut EP "Chien Noir" op 2 september 2014 als mini-LP (35 minuten op 180 gram zwart vinyl) uit via Chien Noir, die op 13 februari 2017 gevolgd werd door het debuut CD album "??????" en op 23 maart 2018 door het CD album "Toro".
Hun derde volledige album heet "Couvre-Sang" en verschijnt op 3 juli 2020, net als de drie vorige, via Chien Noir en deze wordt als CD in een beperkte oplage en als cassette in een beperkte oplage uitgebracht en natuurlijk als digitale download en vermeldenswaardig is nog, dat alle nummers alleen gespeeld worden door Louis Lambert.
Het album, dat 11 instrumentale nummers bevat, start met "II", een kort stukje post-rock, dat gevolgd wordt door "Songe", dat rustig begint, maar al gauw meer snelheid krijgt, waarna er een heerlijk melodisch nummer ontstaat, dat iets voor de helft verandert en over gaat in een dreigender ritme en invloeden van progressieve rock bevat.
Daarna volgen "Volemie", een schitterend, vrij zwaar, uptempo rock nummer met een duister klinkend terugkerend opzwepend ritme (luister naar dit nunmmer via de youtube link onder de recensie), "YYYYYYYYY", opnieuw een kort stukje post-rock en "Puissancerevee", een geweldig uptempo melodische rock met post-rock invloeden, dat een terugkerend ritme heeft.
In "Souvenirsdematieres" zet DDENT me een uitstekend nummer voor, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en swingt, in "OOOOOOOOOOOOO" speelt het duo een kort uptempo nummer met invloeden uit post-rock en in "Videsdechos" krijg ik een uptempo melodisch nummer te horen, dat een aanstekelijk terugkerend ritme heeft, dat dansbaar is en eindigt met rustige trompetklanken.
Verder volgen "Liedevin", een mooi post-rock nummer, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een post apocalyptische sfeer oproept, "Voile", een verrukkelijk zwaar rock nummer, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, sterke invloeden van heavy metal, industriële muziek en doom heeft en een terugkerend ritme bevat en "V", waarin het duo nogmaals een kort post-rock nummer ten gehore brengt, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
"Couvre-Sang" van DDENT bevat 11 lekker in het gehoor klinkende nummers, waar ik van begin tot eind van genoten heb en ik kan deze schijf dan ook aanbevelen, aan een ieder, die van melodische rock en post-rock houdt.
Permanent Clear Light, die in 2009 opgericht werd, komt uit Finland en maakte zijn debuut op het Engelse Fruits De Mer label, waarop in 2010 het nummer "In The City" via de LP "A Phase We're Going Through" verscheen, gevolgd in 2012 door de single "Higher Than The Sun" / "Afterwards".
De band oogstte hiermee veel succes en kreeg loftuitingen van onder andere Steve Kilbey (The Church), die zei: "I Love Permanent Clear Light. Finnish psychedelica is king!"
Verder kreeg de band aandacht van Record Collector magazine, die in het november nummer de single recenseerde en daarover schreef: "Two coloured vinyls, 3D cover and glasses....Ain't the music trippy enough?"
Classic Rock magazine noemde de band in hun december nummer van 2012 "Finland's top psychedelic band" en "Higher Than The Sun is destined to become a collectors' classic" en het Amerikaanse tijdschrift Guitar Player wijdde een hele pagina aan de band in maart 2013.
Permanent Clear Light bestaat uit 3 ervaren muzikanten, die hun sporen reeds verdienden in de Finse rock, pop, folk, jazz, avant-garde, experimentele en psychedelische bands.
De band bestaat uit: Arto Kakko - zang, slide, akoestische en basgitaar, keyboards, drums, elektrische viool, saz, banjo, recorder en mellotron, Markku Helin - sologitaar, basgitaar, effecten, synthesizer en percussie en Matti Laitinen - zang, sologitaar, synthesizer en percussie.
Hun debuut album "Beyond These Things" uit 2013 oogstte veel lof bij de recensenten en de EP "Maurice N'Est Pas La", die 30 april 2018 via het Regal Crabomophone Records verscheen, was de voorloper van hun volgende album, "Cosmic Comics", dat op 3 juli 2020 na lang wachten via Sulatron Records als LP in een beperkte oplage van 500 stuks op mintgroen 180 gram vinyl en als CD in een beperkte oplage van 500 stuks verschijnt.
en net als bij de meeste uitgaven van Sulatron Records is de mastering gedaan door krautrock legende Eroc.
Het album, dat 9 nummers bevat, start met "This Quiet Smiling Man" en daarin krijg ik een fantastische psychedelische pop song voorgeschoteld, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt, waarin de muziek tegen het einde melodisch wordt en lichte vocale invloeden van The Beatles bevat (luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie) en dit nummer wordt gevolgd door "Corneville Skyline", een geweldige psychedelische pop song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en sterke invloeden van de jaren 60 uitwasemt.
Daarna volgen "Peasants And Peons", eveneens een prachtig stukje muziek, dat terug grijpt naar eind jaren 60 muziek en een vrolijk dansbaar ritme heeft en "Maurice N'Est Pas La", een zeer dansbare swingende mix van funk en spacerock, waarbij de tekst in het Frans gezongen wordt en stil zitten geen optie is.
In "Iris Murray" laat Permanent Clear Light me opnieuw genieten van een uitstekende psychedelische pop song, die in een vrij rustig tempo gespeeld wordt en in "One In Five" zet de band me een schitterende psychedelische song voor, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en invloeden van de muziek van The Beatles en The Move heeft.
Verder volgen "Salmiac", een heerlijke dansbare mix van jazz en rock, die een aanstekelijk ritme heeft, "Untill The End Of Time", een rustige song, die kerkelijke invloeden heeft en "The Rip", een geweldige licht psychedelische pop song, die in een vrij rustig tempo gespeeld wordt.
"Cosmic Comics" van Permanent Clear Light is een uitstekende plaat, die vol prima nummers staat, waarvan ik van begin tot einde genoten heb en kan liefhebbers van psychedelische muziek, deze schijf dan ook zeer aanraden.
Might uit Hannover, Duitsland, werd in 2020 opgericht en bestaat uit: Ana Muhi - basgitaar en zang en Sven Missulis - sologitaar, drums en zang.
Het duo, dat eerder in Deamon's Child speelde, brengt op 17 juli 2020 hun debuut album "Might", waarop 9 nummers staan, via Exile On Mainstream Records uit als LP+CD bundle en als digitale download.
Het eerste nummer van de plaat heet "Introduce, Yourself", waarin het duo een heerlijk mysterieus stukje muziek in een niet al te hoog tempo speelt, dat een gesproken tekst bevat en gevolgd wordt door "Pollution Of Mind", een schitterende uptempo rock song, die enkele tempowisselingen heeft, swingt en invloeden van hardrock heeft.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna volgen "Vampire", een uitstekende hardrock song, die tempowisselingen en melodische invloeden bevat, in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een repeterend ritme heeft, "Possession", een geweldige zwaar startende song, die in een gemiddeld tempo met een terugkerend ritme gespeeld wordt en invloeden van jaren 70 bands, zoals Black Sabbath heeft.
In "Warlight" schotelt Might me een verrukkelijke rustige rock song, die een terugkerend ritme heeft, dat een lichte hypnotiserende werking op me heeft, in "Weirdo, Waltz" krijg ik een uptempo song te horen, die in een hoog tempo gespeeld wordt en enkele tempowisselingen bevat en in "Flight Of Fancy" zet het duo me een heftig startend nummer voor, dat na iets meer dan een minuut verandert in een verrukkelijke stevige rock song, die in een traag tempo gespeeld wordt.
Verder hoor ik "Mrs.Poise" en hierin laat Might me genieten van een vrij rustige song, die met licht hypnotiserende repeterende eentonige trommelklanken en een doordringend orgelgeluid begeleid wordt en "Zero", een heftig hardrock nummer, waarbij het duo iets meer dan een minuut in een hoog tempo speelt, om dan over te schakelen naar een rustiger tempo, dat een terugkerend ritme bevat en een puik klinkende rock song ten gehore brengt.
"Might" van Might is een uitstekend debuut album, dat vol prima rock nummers staat, waar ik zeer van genoten heb en ik kan deze schijf dan ook aanbevelen, aan een ieder, die van rock muziek houdt.
