Review: We Lost The Sea - A Single Flower (Bird’s Robe Records/ dunk!records/ Translation Loss Records/ New Noise, 2025) (Post-Rock)

We Lost The Sea uit Sydney, Australië bestaat uit: Matt Harvey - sologitaar, Mark Owen - sologitaar, Carl Whitbread - sologitaar, Kieran Elliott - basgitaar, Mathew Kelly - piano en synthesizer en Nathaniel D'Ugo - drums.

Hun debuut album "Crimea)" verscheen op 24 juli 2010 als digitale download, gevolgd door de albums "The Quietest Place On Earth" (CD, LP en dd, 1 december 2012), "Crimea (Remastered)" (beperkte oplage op 250 stuks wit/zwart vinyl en als dd, 26 april 2014), "Departure Songs" (CD en dd, 23 juli 2015) en "Departure Songs - Live at Dunk Fest 2017" (beperkte oplage van 333 stuks op turquoise met goud/zwart gespetterd, beperkte oplage van 333 stuks op goud/wit met zwart gespetterd en 333 stuks gekleurd met zwart/wit op 180 gram vinyl en als dd, 21 maart 2019).

De band bracht op 4 oktober 2019 hun album "Triumph & Disaster" via Bird's Robe Records / Dunk Records in een beperkte oplage van 500 stuks op wit / hemel blauw, in een beperkte oplage van 300 stuks op zee blauw met Halloween oranje (LP 1) en water blauw / gespetterd bruin (LP 2) en in een beperkte oplage van 150 stuks op donker paars / zee blauw met Halloween oranje / wit gespetterd 2LP vinyl uit en tevens als CD en als digitale download en in januari 2022 verscheen het album "Departure Songs" opnieuw via dit label als CD.

Op 4 juli 2025 bracht de band hun 2LP / CD "A Single Flower" in Australië als 2LP, als CD en als digitale download uit en op 22 augustus 2025 verschijnt dit ook in de rest van de wereld.

Het album, dat 6 nummers bevat, start met "If They Had Hearts", waarin We Lost The Sea na een mooi rustig begin met een licht hypnotiserend terugkerend ritme het tempo langzaam opvoert, waarbij ook de muziek aanzwelt, om na 6 minuten dit in een ander ritme en traag tempo over te laten gaan.

Dan volgt "A Dance With Death", een schitterend post-rock nummer met een gemiddeld tempo en een licht hypnotiserend terugkerend ritme, die na 4 minuten in een trager tempo en ander ritme over gaat, om 3 minuten later in een uptempo stuk rock met een terugkerend ritme te veranderen.

In "Everything Here Is Black And Blinding" schotelt We Lost The Sea me een uitstekend nummer voor met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo, waarin de muziek tegen het einde heftiger wordt en aanzwelt.

Daarna volgt "Bloom (Murmurations At First Light)", een prima post-rock nummer met een langzaam tempo en een aanstekelijk ritme, dat iets over de helft van  het nummer meer snelheid krijgt.

Vervolgens hoor ik "The Gloaming", een prachtig langzaam nummer, waarin het pianospel centraal staat en orkestrale muziek als achtergrond heeft.

Verder volgt "Blood Will Have Blood", een 27 minuten durend nummer, dat met langzame terugkerende tonen begint, om na 6 minuten iets meer snelheid te krijgen, waarbij de muziek uitnodigt tot dansen, totdat de band besluit weer in een trager tempo te gaan spelen, om vervolgens melodisch en in een gemiddeld tempo te worden gespeeld en roept de band voor het volgende gedeelte van het nummer een dreigende sfeer op, waarvan de laatste 2 minuten in rust gespeeld worden.

We Lost The Sea heeft me met "A Single Flower" van begin tot einde in de ban van hun geweldige post-rock weten te houden en ik raad elke liefhebber van dit genre deze meesterlijke schijf dan ook sterk aan.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Exdirectory - Vitamine (EP) (Eigen Beheer, 2025) (Progressief)

Exdirectory uit Keulen, Duitsland bestaat uit: Christopher Hermanns- drums, Jonas Hegne - orgel en elektrische piano, Philip Brand - basgitaar, Matthias Grimm- sologitaar en Nils Mauermann - sologitaar.

De band bracht op 18 december 2020 hun debuut EP "Lime, Sand & Stone Vol. 1" als digitale download uit, gevolgd door "Lime, Sand & Stone Vol. 2" (digitale EP, 8 februari 2021), "Forgotten Dreams, Forgotten Tales" (digitaal album, 27 mei 2024) en op 23 mei 2025 verscheen de digitale EP "Vitamine", waarop 3 nummers staan.

De EP start met "A", waarin Exdirectory een fantastisch swingend progressief uptempo nummer met een terugkerend ritme ten gehore brengt, dat na iets meer dan 5 minuten in een trager tempo over gaat.

Dan volgt "C", een uitstekend stuk progressieve muziek met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme, dat halverwege meer snelheid krijgt.

In "E" krijg ik een prima nummer met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo te horen, dat subtiele tempowisselingen heeft.

"Vitamine" van Exdirectory bevat 3 geïmproviseerde progressieve nummers, die ik liefhebbers van dit genre kan aanraden deze eens te gaan beluisteren, om zelf hun oordeel over de muziek te vellen.(luister naar de EP via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Comet Gain - Letters To Ordinary Outsiders (Tapete Records, 2025) (Pop)

Comet Gain uit Londen, Engeland werd in 1992 opgericht en bestaat uit: David Christian - zang en sologitaar, Ben Phillipson - sologitaar, Anne Laure Guillain - keyboards, James Hornsey - basgitaar en Rachel Evans - zang.

Van de band verschenen sinds 1992 reeds 49 uitgaven onder de namen David Christian, waarvan "Letters To Ordinary Outsiders" de laatst uitgebracht is en deze verscheen op 6 juni 2025 via Tapete Records als LP, als CD en als digitale download en bevat 12 nummers.

Het album start met "The Ballad Of The Lives We Led", waarin Comet Gain een soort kort interview laat horen, dat na enkele seconden over gaat in een mooie pop song met ingetogen zang, een gemiddeld tempo, een gesproken tekst en een terugkerend ritme en dit nummer wordt gevolgd door "If They Can't Find The Way Then There's No Way Out", een heerlijke uptempo pop song met een aanstekelijk dansbaar ritme en "Beat Of The Veins", een geweldige uptempo rock song met een aanstekelijk ritme, dat tot dansen aanzet.

Daarna volgen "We Were Paintermen", dat met een kort interview begint en vervolgens in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt, "Threads!", een uitstekende pop song met een gemiddeld tempo en een dansbaar ritme en "Yeah, I Know It's A Wonderful Life, But There's Always Further You Can Fall", een fantastische pop song met een licht hypnotiserend terugkerend ritme, jazz elementen en een gemiddeld tempo.

In "Do You Remember 'The Lites On The Water'" zet Comet Gain me een prachtig langzaam nummer voor, waarop het heerlijk schuifelen is, in "Danbury Road" krijg ik een schitterende song met een aanstekelijk ritme en een gemiddeld tempo te horen, die beweging oproept en in "Buildings", dat weer met een kort interview start laat de band me genieten van een prima langzame pop song met lichte country elementen en een aanstekelijk ritme.

Dan volgen "Hearts Of Scars", een lekker in het gehoor klinkende pop song, die met een gesproken tekst begint en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, "Ashtray Cult", dat eveneens met een gesproken tekst start, om na enkele seconden over te gaan in een puike pop song met een gemiddeld tempo, "Ashtray Cult", een geweldige song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme en "Maybe One Day It'll Really Happen", een uptempo pop song met lichte progressieve elementen, een dansbaar ritme en enkele tempowisselingen.

"Letters To Ordinary Outsiders" van Comet Gain staat vol verrukkelijke pop songs, waar ik erg van genoten heb en ik raad elke liefhebber van dit genre deze schijf dan ook van harte aan.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: La Nouvelle Musique - La Nouvelle Musique (Friends Of The Fish, 2025) (Folk / Pop)

La Nouvelle Musique uit Londen, Engeland bestaat uit: Joanna Beck - zang, piano en basgitaar en Ian De Sylva - sologitaar en zang.

Het duo bracht op 9 december hun debuut uit met het digitale nummer "Casanova" en dit werd gevolgd door "New Gold Dream" (14 juni 2023, digitaal nummer), "La Nouvelle Musique" (12 januari 2024, digitale EP), "The Sun" (digitaal nummer, 4 mei 2024), "Time Ticks Slowly" (24 januari 2025. 7" single en digitale single) en op 30 juni 2025 brengt Friends Of The Fish (een sub label van Fruits De Mer Records) hun debuut album "La Nouvelle Musique" uit als LP en als digitale download.

Het album bevat 11 nummers en start met "The Mirror", waarin La Nouvelle Musique een prachtige langzame folk song met een terugkerend ritme speelt (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie), die gevolgd wordt door "New Blood", een uitstekende song met een gemiddeld tempo, jaren 60 elementen en een aanstekelijk dansbaar ritme en "Ballad Of A Broken Wing", een mooie song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme.

Dan volgen "Crazy Lady Blues", een lekker in het gehoor klinkende folk song met een niet al te hoog tempo, "Spirit Level", een heerlijke song met een gemiddeld tempo en een dansbaar ritme en "Time Ticks Slowly", een verrukkelijke folk song met een langzaam tempo en een aanstekelijk ritme.

In "Catalonia" zet La Nouvelle Musique me een song met een gemiddeld tempo voor, die zo nu en dan vrij bombastisch klinkt en een terugkerend ritme bevat, in "Polestar" krijg ik weer een prima song met een gemiddeld tempo te horen, die een aanstekelijk ritme heeft en in "Still Life" laat het duo me een puike pop song met een dansbaar ritme horen, waarbij stil zitten geen optie is.

Verder volgen "Forest Fire", een song met een vrij langzaam tempo en een aanstekelijk ritme en "Epitaph", waarin het duo opnieuw zo'n vrij rustige song met een aanstekelijk ritme ten gehore brengt, die elementen van pop en folk met elkaar verbindt.

"La Nouvelle Musique" van La Nouvelle Musique staat vol schitterende folk en pop songs, waarbij het tempo schommelt tussen langzaam en gemiddeld en ik raad iedere liefhebber van deze genres deze prima schijf dan ook zeer aan.

Review: Diego Petrini - La Materia Del Suono (AMS Records, 2025) (Progressieve Rock / Jazzrock)

Diego Petrini (drums en keyboards) uit Perugia, Italië is één van de oprichters van de progressieve rock band Bacio Della Medusa.

Hij bracht op 20 juni 2025 zijn debuut album "La Materia Del Suono" uit, dat 12 nummers bevat en via AMS Records als CD en als digitale download verschijnt en hierop krijgt hij medewerking van gast muzikanten Alvaro Fella (Jumbo) - zang (track 12), Eva Morelli - wind instrumenten, Giorgio Panico - basgitaar, Andrea Morelli - sologitaar en Claudio Ridolfi - accordeon. 

Het album, dat verdeeld is in 2 stukken, start op "L'Armonia Della Natura" met "Come In Mare Le Onde", waarin Diego Petrini na een experimenteel begin, een mooi traag stuk muziek speelt, dat door pianospel gedomineerd wordt en een melodisch ritme heeft en dit wordt gevolgd door "Alla Deriva", dat progressieve rock en pianospel met elkaar verbindt en enkele tempowisselingen heeft.

Dan volgen "Macchia Verde", een progressief nummer met een gemiddeld tempo, lichte jazz elementen, een aanstekelijk ritme en tempowisselingen en "Immagini Al Tramonto", een schitterend melodisch swingend nummer met een gemiddeld tempo, een aanstekelijk ritme, tempowisselingen en lichte jazz invloeden.

In "Etere" laat Diego Petrini me genieten van een fantastisch swingend uptempo nummer met enkele tempowisselingen, dat over gaat in "Sangue Freddo" waarin hij me een heerlijk stuk melodische progressieve muziek met tempowisselingen, dat hoofdzakelijk in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.  

Deel 2 heet "Sull'Artificio Dells'Uomo" en begint in "Fragole Di Cinabro" met prachtig pianospel, dat in een rustig tempo gespeeld wordt en dit wordt gevolgd door "Antropomorfa", een geweldig progressief avant garde nummer met wisselende tempo's, waarin het pianospel centraal staat, dat een vervolg krijgt in "Sublimazione", een piano jazz nummer met een gemiddeld tempo en subtiele tempowisselingen, dat swingt en iets over de helft van het nummer over gaat in een stuk progressieve muziek met folk elementen.

Daarna volgen "Mimesi", een prima nummer met een niet al te hoog tempo, dat zo nu en dan vrij bombastisch klinkt en ook hierin is de hoofdrol voor de piano, waarna Diego halverwege besluit de muziek te veranderen en over te gaan in het maken van een progressief nummer met melodische folk en symfonische elementen, "La Plastica", dat met pianospel in een hoog tempo begint, om na korte tijd over te gaan in een traag tempo en even later in een gemiddeld tempo, om dan weer versneld te worden, symfonische elementen en een terugkerend ritme te krijgen en terug naar een gemiddeld tempo te gaan en over te gaan in "Ciò Che Trascende", een progressieve rock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme.

"La Materia Del Suono" van Diego Petrini is een meesterlijk album dat vol progressieve nummers staat, waarin het pianospel de hoofdrol speelt en ik heb hier enorm van genoten en raad elke liefhebber van progressieve muziek dit verrukkelijke album dan ook van harte aan.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Raccomandata Con Ricevuta Di Ritorno - In Fuga (AMS Records / BTF Vinyl Magic, 2025) (Progressief)

Raccomandata Con Ricevuta Di Ritorno uit Italië werd in 1970 opgericht door Luciano Regoli - zang en sologitaar en Nanni Civitenga - basgitaar.

Het debuut album "Per....Un Mondo Di Cristallo" verscheen op LP in 1972 via Per....Un Mondo Di Cristallo en op cassette in 1972 via Cetra.

Daarna verschenen: "Il Pittore Volante" (digitale download, 10 februari 2010), "Live in Elba" (digitale download, 1 januari 2015), "In Rock" (digitale download, 13 april 2019) en op 9 mei 2015 verscheen "In Fuga" als LP op zwart vinyl, als CD en als digitale download via AMS Records / BTF Vinyl Magic en hierop speelt Walter Martino (Goblin, Libra en vele andere bands) - drums.

Het album, dat 6 nummers bevat, start met "Incubo", waarin Raccomandata Con Ricevuta Di Ritorno een schitterende uptempo progressieve rock song met een aanstekelijk ritme ten gehore brengt, die swingt en symfonische elementen bevat.

Daarna volgt "Mary Reilly", een geweldige licht dreigende song met een niet al te hoog tempo en een aanstekelijk ritme, die halverwege iets meer snelheid krijgt en inloeden van symfonische rock, jazz en de zang van Deep Purple bevat en bij tijd en wijle een trieste ondertoon heeft.

In "Sognando" schotelt Raccomandata Con Ricevuta Di Ritorno me een song voor, die in een langzaam tempo begint en na 1 minuut iets meer snelheid krijgt, waarna er een vrij heftige song ontstaat, die een dansbaar ritme heeft, waar enkele tempowisselingen in zitten.

Dan volgt "Nubiano", een fantastisch uptempo nummer met een heerlijk drums spel, dat swingt als een trein en na 3 minuten verandert in een mooi langzaam nummer, dat door het vioolspel een trieste ondertoon krijgt.

Vervolgens hoor ik "Ancora L’ombra", een prachtige progressieve melodische song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme, die na iets meer dan 3 minuten verandert in een stuk muziek met gesproken tekst en een traag tempo, om een minuut later over te gaan in een swingend melodisch nummer, dat na korte tijd ook verandert en de band een progressief stuk muziek met jazz en symfonische elementen speelt.

Verder hoor ik "Sandrina", een kort nummer met minimale begeleiding, een terugkerend ritme en een niet al te hoog tempo.

"In Fuga" van Raccomandata Con Ricevuta Di Ritorno bevat 6 uitstekende progressieve nummers, waar ik enorm van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van dit genre deze schijf dan ook van harte aan.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

 

Review: Silberstreif - Ich Suche Dein Gesicht (Bureau B Records, 2025) (Elektro / Synth Pop)

Silberstreif uit Duitsland werd in 1982 opgericht en bestond uit Buschmann - zang en Hans Plankert - keyboards. 

In 1983 bracht Sky Records hun enige EP "Ich Suche Dein Gesicht" uit en deze is op 20 juni 2025 als LP, als CD en als digitale download opnieuw verschenen via Bureau B Records en aangevuld met onuitgebrachte nummers.

Het album begint met de lange versie van het titel nummer "Ich Suche Dein Gesicht", waarin Silberstreif een heerlijke elektro song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme speelt, die tot dansen aanzet en gevolgd wordt door "Bei Dir Ist Noch Licht", een uitstekende elektro song met een aanstekelijk dansbaar ritme en een gemiddeld tempo en "Hast Du Alles Schon Vergessen", een schitterende song met een gemiddeld tempo en een licht hypnotiserend dansbaar terugkerend ritme en krautrock elementen.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)

Daarna volgen "Jeden Tag Jede Nacht", een lekker in het gehoor klinkende song met een vrolijk dansbaar terugkerend ritme en "Ich Will Deinen Körper", een prima song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme.

In "Hass Oder Liebe" zet Silberstreif me opnieuw zo'n puike song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme voor en in de korte versie van "Ich Suche Dein Gesicht" laat het duo me nogmaals een verrukkelijke elektro song met een aanstekelijk dansbaar ritme voor.

"Ich Suche Dein Gesicht" van Silberstreif is een uitstekende plaat met heerlijke dansbare elektro / synth pop songs, waar ik erg van genoten heb en ik raad liefhebbers van dit genre deze schijf dan ook zeer aan.