Review: Fernando Perdomo - Out To Sea 3 - The Storm (Cherry Red Records, 2020) (Progressieve Rock)

Multi-instrumentalist, singer-songwriter en solo- en basgitarist van The Dave Kerzner Band, Fernando Perdomo uit Los Angeles, California, Amerika bracht op 9 februari 2018 zijn eerste instrumentale progressieve rock album "Out To Sea" uit, nadat hij eerder 13 albums en 24 opnamen had uitgebracht.
Eerdere albums zijn onder andere: "The Golden Hour" (2017), "DNA" (2017), "Ardent (The Acoustic Record)" (2017), "Burned Out Heart and Other Assorted Breakup Songs" (2017), "This Can Be You" (2017), "Voyeurs" (2016), "Dances With A Mysterious Blonde" (2016), "Picks" (2016), "Dreaming In Stereo (Extended Edition)" (2016), "Warm" (2014), "Dreams" (2014), "Postcards From Reseda  (2014) en "Home Is Wherever You Are" (2012) en deze verschenen hoofdzakelijk als digitale download.
Vervolgens verscheen zijn album "Out To Sea 2", dat 9 nummers bevat, op 15 februari 2019 via Cherry Red en Forward Motion Records als CD, gesigneerde CD en als digitale download en vermeldenswaardig is verder, dat Fernando alle instrumenten in alle nummers bespeeld, op 1 nummer ("The Dream") na, want daarin zorgt Eddie Zyne voor het drumswerk.
De muziek is geïnspireerd op symfonische en artrock artiesten van de jaren 70, zoals Jan Akkerman (Focus), Peter Banks (Yes), Steve Hackett (Genesis), Steve Howe (Yes), John Wetton (King Crimson), Sonja Kristina (Curved Air), Roy Albrighton (Nektar) en anderen.
Zijn op 8 november 2019 verschenen album "The Crimson Guitar" is zijn eerbetoon aan de muziek van King Crimson en werd als CD, gesigneerde CD en als digitale download uitgebracht via Forward Motion Records.
Op 13 maart 2020 kwam het album "Out To Sea 3 - The Storm", dat 11 nummers bevat, via Cherry Red Records als CD en als digitale download uit.

Het eerste nummer van de plaat heet "Out To Sea 3 Theme" en hierin speelt Fernando een mooi rustig symfonisch nummer, dat achtergrond geluiden van kabbelend water heeft en dit wordt gevolgd door "Wonder", een schitterend progressief nummer, dat symfonische invloeden heeft en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, waarbij de sologitaar de belangrijkste rol speelt.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna volgen "Cycles", een fantastisch rock nummer, dat melodische invloeden heeft en swingt, "The Storm", een verrukkelijk stuk muziek, dat hoofdzakelijk om het gitaarspel draait, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en "The Great Known", waarin Fernando opnieuw een heerlijk symfonisch nummer ten gehore brengt.
In "Frenzy" speelt hij een swingend progressief rock nummer, dat enkele subtiele tempowisselingen bevat, in "Tambourins Of Malmo" krijg ik een lekker in het gehoor klinkend dansbaar vrolijk nummer te horen en in "The U.F.O. Club" zet Fernando me opnieuw een zeer dansbaar swingend uptempo nummer voor, dat enkele tempowisselingen heeft.
Verder volgen "Doom Is Often Loud", een uptempo progressief rock nummer met een aanstekelijk ritme, "The Crab", een swingend nummer, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een terugkerend ritme heeft, dat enkele tempowisselingen bevat en "Dawn", een vrij rustig nummer, dat halverwege tijdig iets meer snelheid krijgt en licht bombastisch wordt en een terugkerend ritme heeft.

"Out To Sea 3 - The Storm" van Fernando Perdomo is een uitstekende CD, die prima muziek bevat en ik kan liefhebbers van gitaar muziek, symfonische en progressieve rock, deze schijf dan ook van harte aanbevelen.

Review: Yuka & Chronoship - The 3Rd Planetary Chronicles (Cherry Red Records, 2015) (Symfonische Progressieve Rock)

Yuka & Chronoship is een Japanse progressieve rock band, die in 2009 door tekstschrijfster, zangeres en keyboards speelster Yuka Funakoshi werd opgericht en verder bestaat uit: Takashi Miyazawa - sologitaar, Shun Taguchi - basgitaar en Ikko Tanaka - drums en elektrische drums.
De band liet zich muzikaal inspireren door de muziek van de progressieve rock bands uit eind jaren 70.
Hun debuut album "Water Reincarnation" verscheen in juni 2011 via het Franse Musea records label en werd in april 2013 gevolgd door "Dino Rocket Oxygen" (Musea), waarvan de hoes door Roger Dean ontworpen werd, terwijl de albums in 31 landen werden uitgebracht.
Door hun live optredens zag de band hun populariteit steeds meer groeien en werd er onder andere opgetreden in" Marseille, Frankrijk tijdens het Prog Sud festival in 2013, het Festival Crescendo in 2014 te Saint Palais Sur Mer in Frankrijk en het tweedaagse Prog+1 festival te Verona, Italië in 2015.

Hun nieuwe album, "The 3Rd Planetary Chronicles" is 25 september 2015 door het Cherry Red Records label uitgebracht en bevat 12 nummers, waarvan "Birth Of The Earth - Collision" de eerste is en hierin hoor ik de band een korte piano inleiding spelen, waarna "Stone Age" volgt en daarin laat de band me genieten van een rustig startend nummer, dat na ongeveer een minuut versnelt en de muziek symfonisch wordt, waarbij de synthesizer en drums de hoofdrol voor zich opeisen en ik een formidabel stuk muziek voorgezet krijg, dat swingt als een trein en iets meer dan 8 minuten duurt.
Daarna volgt "Galileo I - And Yet It Moves(E Pur Si Muove)", een zwaar en dreigend instrumentaal nummer, waarin de hoofdrol opnieuw voor de piano is en in een film gespeeld had kunnen zijn en gevolgd wordt door "Galileo II - Copernican Theory" , een fantastisch symfonisch progressief rock nummer met een licht dreigende ondertoon en diverse prima tempowisselingen.
Dan schotelt de band me "Birth Of The Earth - Merger" voor en daarin krijg ik weer een kort piano nummer van iets meer dan een minuut te horen en in het volgende nummer, dat "Age Of Steam I. Pastoral Garden II. Machine City" hoor ik de band een schitterende rustige symfonische song ten gehore brengen, waarin de zang me lichtelijk aan die van Yes doet denken, die langzaam opgebouwd wordt, totdat er overgang naar het volgende stuk volgt en de muziek iets heftiger en complexer wordt en het geheel begint te swingen.
In "Wright Flyer 1903" krijg ik ook nu weer een geweldig spannend symfonisch nummer, met enkele subtiele tempowisselingen, te horen, dat progressieve rock invloeden bevat en perfect in elkaar zit en in "On The Radio" zet de band me weer een kort rustig piano nummer voor, dat de spanning van het vorige nummer laat over gaan in een serene rust, die nu over me komt.
Vervolgens hoor ik "Birth Of The Earth - Magma Ocean" en dit is een rustig stukje pianospel van anderhalve minuut, dat vergezeld gaat van indringend gitaarwerk, om gevolgd te worden door "E=C#M", een heerlijk swingend progressief symfonisch rock nummer, dat enkele tempowisselingen bevat en me aan de muziek van Yes uit hun begintijd doet denken en in "I Am Thee" laat de band me een verrukkelijk stuk symfonische rock horen, waarin het begintempo niet al te hoog ligt en de muziek lichtelijk dreigend gespeeld wordt en dit wordt langzaam opgevoerd, waarna er een fantastisch swingend nummer ontstaat, dat in een vrij hoge snelheid mijn gehoorgang binnen komt.
In het laatste nummer "Birth Of The Earth - Embryonic Planet" laat de band me opnieuw genieten van een geweldig lekker stuk progressieve symfonische rock, dat diverse tempowisselingen bevat en me aan mijn stoel gekluisterd houdt.

Het album "The 3Rd Planetary Chronicles" van Yuka & Chronoship is van technisch hoogstaande kwaliteit, waardoor het een genot is om naar deze muziek te luisteren en ik kan ieder liefhebber van progressieve en symfonische rock dan ook aanraden, eens naar dit meesterwerk te gaan beluisteren.(luister naar de trailer van dit album via de youtube link onder de recensie)

Review: Downes Braide Association - Suburban Ghosts (Cherry Red Records, 2015) (Elektro Poprock)

Zanger, synthesizer speler, pianist, tekstschrijver en producer Chris Braide, werd op 6 februari 1973 te Padgate, Warrington, Engeland, geboren en heeft zijn thuisbasis tegenwoordig in Los Angeles, Amerika.
Hij schreef en produceerde onder andere voor sterren als Britney Spears, Beyonce, Christina Aquilera, Afrojack, Marc Almond, Lana Del Rey, Paloma Faith en David Guetta Sia.

Progrock legende Geoff Downes, die op 25 augustus 1952 te Stockport, Cheshire, Engeland werd geboren, speelde keyboards in The Buggles, Asia en Yes.
Tijdens een reünie show van The Buggles in 2010 te Londen, ontmoetten Chris en Geoff elkaar voor het eerst en besloten te gaan samenwerken.
Het resultaat daarvan was het album "Pictures Of You", dat in 2013 verscheen, dat in 2015 gevolgd is door hun tweede album "Suburban Ghosts", dat door het Cherry Red Records label is uitgebracht.
Op "Suburban Ghosts" spelen verder Lee Pomeroy - basgitaar, Dave Gregory - sologitaar en Elijah Braide - zang als gastmuzikanten mee.

"Suburban Ghosts", dat over het opgroeien in een kleine plaats gaat, waarbij isolatie en eenzaamheid het lot was, bevat 12 nummers, waarvan Machinery Of Fate" de eerste is en hierin krijg ik een lekker swingende dansbare elektro song te horen, waarin disco invloeden de boventoon voeren. (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna hoor ik "Suburban Ghosts - Parts 1 And 2" en daarin laat de band me genieten van een heerlijke mix van new wave, elektro en disco, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en lichte symfonische rock invloeden bevat.
Het volgende nummer heet "Suburban Ghosts - Part 3", waarin de muziek me aan die van Sting doet denken en ook in dit nummer, dat enkele prima  tempowisselingen bevat, krijg ik een uitstekende dansbare elektro disco mix voorgezet, waarbij het moeilijk is stil te blijven zitten.
Dan volgt "Vanity", een schitterende rustige licht symfonische pop song met een maatschappij kritische tekst, waarna ik "Number One" voorgeschoteld krijg en hierin laat de band me opnieuw genieten van een geweldige swingende dansbare elektro song, waarbij stil zitten geen optie is.
In het kortste nummer van het album "Interlude" speelt de band een symfonisch stukje, dat iets meer dan 1 minuut duurt en gevolgd wordt door "North Sea", een dansbare afwisselende uptempo pop song, die me aan de muziek van The Buggles en Sting doet denken.
Vervolgens zet de band me "One Of The Few" voor en daarin hoor ik een schitterende pop song met een tekst om over na te denken en een licht dreigende ondertoon, waarna ik "Time Goes Fast" te horen krijg, waarin het disco ritme terug is en ik ook nu weer een lekker in het gehoor klinkende swingende pop song hoor, die aan zet tot dansen.
"Live Twice" is een uitstekende pop song, die diverse tempowisselingen bevat en een zeer aangenaam ritme bevat, "Dreaming Of England" is een een fantastische symfonische pop song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en "Finale", het laatste nummer een swingende instrumentale mix van elektro en disco, die een korte herhaling is van het eerste nummer van het album.

Downes Braide Association heeft met "Suburban Ghosts" een heerlijke swingende plaat gemaakt, die iedere liefhebber van elektro en disco, maar ook symfonische muziek zal weten te waarderen en ik kan hen dit album dan ook van harte aanbevelen.