Pyramid was een studio project van Toby Robinson (The Mad Twiddler), die samen met hulp van Robin Page (Fluxus) en enkele bevriende muzikanten jam sessies deed in diverse studio's te Keulen, Duitsland, waar hij in zijn vrije uren opnamen van maakte gedurende de periode 1975-1976 en sommige van deze sessies werden later uitgebracht via zijn eigen Pyramid label.
Één van die sessies verscheen 10 mei 2018 onder de naam "Pyramid" op LP, CD en als digitale download via het Mental Experience label en is door Toby geremasterd van de orginele master tapes in de Moat Studio, waarbij vermeldenswaardig is, dat het album voorzien is van een boekje met notities door Alan Freeman (The Crack In The Cosmic Egg).
Het album bevat slechts 1 nummer, getiteld "Dawn Defender", dat 33 minuten duurt en daarin hoor ik Pyramid met een rustig psychedelisch stukje muziek starten, dat halverwege verandert in een opwindend swingend uptempo nummer, dat progressieve rock en krautrock invloeden bevat, om daarna opnieuw te veranderen en ik een heerlijk licht hypnotiserend stuk eentonige muziek hoor, dat over gaat in een prachtig rustig melodisch psychedelisch stuk.(luister naar het album via de youtube link onder de recensie)
Pyramid heeft me met het nummer "Dawn Defender" het idee gegeven, dat ik in een lange psychedelische trip zat, waarin enkele uitstapjes zaten en ik kan deze schitterende muziek, dan ook van harte aanbevelen aan een ieder, die van psychedelische muziek houdt, maar zij, die van progressieverock en krautrock houden, zullen deze schijf zeker op waarde weten te schatten.
Rond 1972-1973 verscheen het album Cozmic Corridors van de band Cozmic Corridors, die uit Keulen, Duitsland, kwamen en bestond uit: Alex Meyer - synthesizer en keyboards, Peter Föster - sologitaar, Pauline Fund - zang en Hans-Jürgen Pütz - drums.
het album werd in een zeer beperkte oplage uitgebracht door Toby "The Mad Twiddler" Robinson op zijn Pyramid label en werd handmatig geperst.
Het Mental Experience label heeft deze LP op 15 februari 2017, zowel op vinyl als op CD, opnieuw uitgebracht, waarbij vermeldenswaardig is, dat de LP uitgave een digitale download coupon bevat.
Het album, dat 5 nummers bevat, start met "Dark Path" en hierin hoor ik de band een schitterend elektronisch nummer, dat psychedelisch, licht dreigend en mysterieus klinkt en in een langzaam tempo gespeeld wordt. (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna volgt "The Summit", waarin de band me een heerlijk elektronisch nummer voorschotelt, waarin een eentonig ritme van de synthesizer te horen is, waar tussendoor uitstekend orgelspel gespeeld wordt.
Halverwege verandert dit en gaat de muziek de kant op van kerk muziek, om tegen het einde weer in een eentonig ritme gespeeld te worden.
Dan krijg ik "Mountainside" te horen en dit start met een indringende toon, die langzaam over gaat in een eentonig terug kerend ritme, dat vergezeld gaat met religieuze achtergrond zang, waarbij het effect wordt gecreëerd, dat ik één of andere kerk dienst bij woon.
In "Niemand Versteht" gaat Cozmic Corridors verder met het maken van rustige muziek en zet me een prachtig elektronisch nummer voor, waarin gesproken tekst door vrij zware, eentonige, orgel muziek wordt ondersteund.
In het laatste nummer, dat "Daruber" heet, laat de band me genieten van een ruimtelijk klinkend, licht psychedelisch, dreigend mysterieus stuk muziek, dat tevens rituele klanken bevat.
"Cozmic Corridors" van Cozmic Corridors bevat 5 rustige nummers, waarmee de band me van begin tot einde heeft weten te boeien en me het idee gaven in een lange trip te zitten en ik kan iedere liefhebber van zowel elektronische als psychedelische muziek aanraden, deze geweldige schijf eens te gaan beluisteren.
* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl
De uit Noord Amerika afkomstige componist George A. Speckert, woont sinds de jaren 70 in Hannover, Duitsland en werkt daar als muziek leraar.
Hij begon in zijn vrije tijd muziek te schrijven en op te nemen, die geïnspireerd was door de Europese rock en elektronische muziek scene, waarbij bands als Tangerine Dream, Klaus Schulze, Emerson Lake & Palmer en anderen, zijn grootste inspiratie bron waren.
Nadat hij een andere Amerikaanse immigrant ontmoette, die een klein platen label had, begon zijn plan om een album uit te brengen vorm te krijgen.
Een ontmoeting met sologitarist Massimo Grandi, leidde er toe, dat Massimo in diverse nummers van de plaat te beluisteren is, terwijl George de rest van de instrumenten voor zijn rekening nam.
Na 6 maanden werd het album "Requiem" in 1981 in een beperkte oplage van 1000 stuks als privé uitgave uitgebracht via het Davitin label.
Het album is op 11 januari 2017 door het Mental Experience label opnieuw verschenen en is op LP (met digitale download coupon + boekje met foto's en bijschriften), CD (bevat een boekje met foto's en bijschriften) en als digitale download verkrijgbaar.
Op het album "Requiem" staan 6 nummers, waarvan de eerste "Destruction" heet en daarin hoor ik George een duister elektronisch nummer ten gehore brengen, dat een eentonig licht hypnotiserend drum machine ritme bevat, waar tussendoor schitterend gitaarwerk en synthesizer spel te horen is.
Ook het volgende nummer, "Devastation" heeft een terugkerend synthesizer ritme en tussendoor is ruimte voor fantastisch synthesizer spel, waarmee George me in de ban van zijn muziek weet te houden.
Daarna volgt "Realisation", een heerlijk, experimenteel startend, elektronisch nummer met een licht hypnotiserend ritme, waarna ik "Revelation" voorgezet krijg en hierin laat hij me genieten van een uitstekend elektronisch nummer, waarin ook nu weer een licht hypnotiserend ritme zit.
Dan schotelt hij me "Construction" voor en hoor ik een opgewekt nummer, dat prima gitaarwerk bevat plus een aanstekelijk dansbaar ritme, waarbij het moeilijk is om niet in beweging te komen en in het laatste nummer, dat "Creation" heet, krijg ik een verrukkelijk krautrock nummer te horen, dat me in een lichte trance brengt.
"For A World After" van Requiem is een geweldig lekker klinkend album, waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik kan deze schijf dan ook aanbevelen aan iedere liefhebber van krautrock en elektronische muziek.
* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl
Op 14 september 2014 verscheen de 2LP+digitale download / CD "Cologne Curiosities - The Unknown Krautrock Underground 1972-1976" via het Mental Experience label.
In 1996 bracht Virgin 3 CD's uit onder de naam "Unknown Deutchland - The Krautrock Archive", die waren samengesteld door Trevor Manwaring en bestonden uit materiaal, dat door Toby Robinson was aangeleverd.
Toby Robinson (alias The Mad Twidlder, alias Genius P.Orridge) is bekend bij verzamelaars van krautrock als één van de technici, die halverwege de jaren 70 werkte in Stockhausen's WDR en Dieks Studio in Keulen, waar hij betrokken was bij de opnamen van beroemde krautrock bands als Can, Birth Control, Mythos en Dzyan.
De 7 onuitgebrachte opnamen van het album werden opgenomen in studio's in en rond Keulen en zijn geproduceerd door Toby, die tevens op alle nummers mee speelt, terwijl sommige bands onder een pseudoniem vermeld zijn.
Oorspronkelijk werden de opnamen uitgebracht door het Pyramid label van Toby en Fluxus artiest Robin Page en "Cologne Curiosities - The Unknown Krautrock Underground 1972-1976" is de eerste van een serie uitgaven van de complete catelogus van het Pyramid label.
De hand geperste uitgaven van Pyramid hadden zelf gemaakte hoezen, werden in een oplage van 50 tot 100 stuks uitgebracht en werden hoofdzakelijk in clubs en kunst galerieën verkocht, of aan vrienden gegeven.
Het album "Cologne Curiosities - The Unknown Krautrock Underground 1972-1976" start met "Interstellar Shortwave" van The Astral Army en daarin hoor ik de band een swingend uptempo rock nummer spelen, waarin krautrock en spacerock invloeden de hoofdmoot vormen en de muziek me doet denken aan die van Hawkwind. (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna krijg ik "The Message" van Spirulina voorgeschoteld en hierin hoor ik de band een mooi rustig melodisch stuk rock spelen, dat lichte spacerock invloeden heeft en gevolgd wordt door "Schaudernacht" van Chronos, een spannend experimenteel licht hypnotiserend spacerock nummer.
Dan volgt Neil Anderson met "Feuerwerk", die me een heerlijk experimenteel klinkend licht psychedelisch werkje laat horen, waarna ik Baal met "No God / Astaroth" voorgezet krijg en een fantastische trage zware hypnotiserende mix van rock en progressieve rock hoor, die halverwege experimenteler en meer psychedelisch wordt.
In "Innerst" van Ten To Zen schotelt de band me een heerlijk eentonig experimenteel ruimtelijk klinkend synthesizer nummer voor en in "Ganz Wie Du Wilst" van
Fuerrote krijg ik eveneens een uitstekend stuk experimentele synthesizer muziek te horen.
"Cologne Curiosities The Unknown Krautrock Underground 1972-1976" bevat 7 spannende nummers, die het beluisteren meer dan waard zijn en ik kan dit prima album dan ook aanraden aan een ieder, die van krautrock, spacerock en experimentele muziek houdt.
Tyll werd door Teflon Fonfara opgericht in de periode dat zijn band Tyll Eulenspygel niet actief was.
Samen met enkele vrienden en bandladen vormde hij Tyll, die bestond uit: Michael Scherf - zang, Susanne Schempp - zang, Ulrike Schempp - zang, Teflon Fonfara - sologitaar, Achim Bosch - basgitaar en Günter Klinger (Eulenspygel) - drums.
De band nam hun album "Sexphonie" tussen 1 en 12 april 1975 op in de TFE-Studio te Neustadt en bracht de plaat dat jaar uit via het Kerston Records label.
Op 9 juni 2016 heeft het Mental Experience label het album, dat 12 nummers bevat, zowel op CD als op LP her uitgebracht.
De plaat begint met "Tim", waarin ik de band hoor starten met een stukje akoestisch gitaarspel, dat na ongeveer 1 minuut verandert en ik een fantastisch vrij experimenteel rock nummer te horen krijg, dat diverse tempowisselingen bevat en gevolgd wordt door "Sexphonie", een heerlijke korte progressieve rock song.
Daarna laat de band me genieten van een stukje psychedelische muziek, waarin sitar klanken een belangrijke rol spelen, dat "Asiatische Liebeserklärung" heet (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), waarna "Paranoia Eines Verliebten" volgt en de band me een progressief gespeeld liefdeslied voor zet.
Het volgende nummer heet "Nervenzusammenbruch Einer Gitarre" en daarin laat Tyll me genieten van een geweldige mix van psychedelische en progressieve rock, die tevens experimentele invloeden bevat en gevolgd wordt door "Siamesische Überraschung", dat experimenteel en psychedelisch klinkt.
Kant 2 start met "Kristinas Traum", een kort gitaar nummer in de stijl van de jaren 60 gitaar bands zoals The Shadows en The Spotnicks en dit nummer wordt gevolgd door "Delirium Song / Grammophon", waarin de band me in het eerste deel "Delirium Song"een swingende progressieve poprock song voorschotelt, die enkele tempowisselingen en een zeer dansbaar ritme heeft en in een live opname van "Grammophon" speelt de band een swingend stukje rock met hoog mee zing gehalte en een aanstekelijk ritme.
Dan hoor ik "Rita", een mooi rustig instrumentaal gitaar nummer, "Suzie Steno", een lekker in het gehoor klinkende progressieve poprock song, die een swingend ritme heeft, "Für Michael Pfadpfinder", een uitstekende pop rock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en "MOrgenlicht", een prachtige rustige korte pop song met prima samenzang.
"Sexphonie" van Tyll heeft 2 gezichten; enerzijds progressief, psychedelisch en experimenteel en anderzijds mooie poprock en daardoor vind ik deze plaat het beluisteren meer dan waard en ik kan liefhebbers van zowel pop als psychedelische, progressieve en experimentele rock dan ook aanraden, eens naar dit uitstekende werkje te gaan luisteren.
Circles was een Duitse band uit Frankfurt, die bestond uit: Dierk Leitert - synthesizer, sequencer, solo- en basgitaar, drums, saxofoon, dwarsfluit en zang en Mike Bohrmann - solo- en basgitaar en synthesizer, plus enkele gastmuzikanten.
De band bracht in 1983 hun debuut album "Circles" en deze werd in 1984 gevolgd door het album "More Circles", beide privé persingen, die via hun eigen Einhorn label verschenen.
Hun muzikale invloeden waren de jaren 70 krautrock bands zoals: Cluster, Neu!, Harmonia en Liliental, terwijl hun muziek ook overeenkomsten vertoonde met bands uit de jaren 80, zoals: Throbbing Gristle, Nurse With Wound, Fripp & Eno, Chrome en Heldon.
Beide albums zijn 11 februari 2016 door het Mental Experience label voor het eerst op CD uitgebracht en voorzien van een gedetailleerde beschrijving door Alan Freeman (The Crack In The Cosmic Egg, Ultima Thule) en bevatten respectievelijk 9 en 10 nummers.
Het eerste nummer van het album "Circles" heet "Einblicke" en daarin krijg ik een spannend, vrij heftig, nummer te horen, waarin gesproken tekst zit en dat invloeden van de muziek van Coil bevat, waarna "Viele Wege" volgt, dat experimenteel klinkt en eveneens gesproken tekst bevat.
Daarna zet de band me "Chant" voor en ook hierin speelt de band een zeer experimenteel stukje muziek, waarin de enige tekst Chant is, dat constant herhaalt wordt en dit nummer wordt gevolgd door "Rockcola", een swingend instrumentaal nummer, dat lichte krautrock en free jazz "invloeden en een hypnotiserend ritme heeft.
Dan hoor ik "10 Unter Null", een geweldig lekker swingend klinkend instrumentaal nummer, waarmee de band me van begin tot einde in de ban van hun muziek weet te houden, om met "Tropflut" verder te gaan en hierin schotelt Circles me een vrij zwaar klinkend instrumentaal progressief jazz nummer voor, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en de hoofdrollen voor synthesizer en trompet zijn.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
In "Reibend" hoor ik de band opnieuw een spannend instrumentaal nummer ten gehore brengen, waarin invloeden van tijdgenoten Nurse With Wound en Coil zitten en in "Intermezzo" hoor ik een 21 seconde durend stukje synthesizer.
Vervolgens laat de band me bijna 12 minuten genieten van een hypnotisch klinkend nummer, waarvan het eerste gedeelte (8 minuten) "Woitisch" heet en een constant terug kerend thema heeft, dat op een derde van het nummer tijdelijk even verandert, maar dan weer opgepakt wordt, om opnieuw onderbroken te worden op twee derde van het nummer en te veranderen in een heerlijk stukje ambient, dat "Umgedreht" heet en bijna 4 minuten duurt.
"More Circles" begint met "Minimal Instant", een korte mix van elektronische muziek, krautrock en experimentele muziek, dat een hypnotiserend ritme heeft en gevolgd wordt door een nummer dat uit 2 delen bestaat, waarvan het eerste "Several Steps Leading Through Different Rooms" heet en bijna 10 minuten duurt, terwijl het tweede gedeelte "Escapades" heet en drie en een halve minuut duurt.
In het eerste gedeelte laat de band me genieten van een lekker in het gehoor klinkend elektronisch nummer, dat invloeden van krautrock bevat en door het terug kerende ritme licht hypnotiserend klinkt en in het tweede deel krijg ik een uitstekend experimenteel stukje muziek te horen.
Dit wordt gevolgd door het korte "Tripletwin", een heerlijk psychedelisch klinkend swingend nummer, waarna de band me "Paris Cut" voorschotelt en hierin hoor ik een fantastisch experimenteel psychedelisch nummer met lichte ruimtelijke invloeden.
In "Mental Dart" speelt de band een soortgelijk psychedelisch nummer en ook dit klinkt geweldig, waarna ik "Trio Atonale" voorgezet krijg en daarin vervolgt Circles met het maken van spannende experimentele psychedelische muziek.
Dan volgt "Tranquilo Gonzales", een schitterend experimenteel elektronisch nummer met invloeden van krautrock, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt.
Het volgende nummer, dat "Sequences" heet is weer zo'n spannend experimenteel nummer, waarin mijn oren gespitst zijn, om maar niets van de muziek te missen en in "Consequenses" zet de band me ook nu weer een geweldig spannend experimenteel elektronisch nummer voor, dat psychedelische invloeden heeft.
Het laatste nummer van het album heet "Spiral Dance" en daarin laat de band me genieten van een verrukkelijk psychedelisch krautrock nummer, dat swingt als een trein.
"Circles" en "More Circles" van de band Circles, zijn 2 fantastische CD's, waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik kan beide CD's dan ook ten zeerste aanraden aan een ieder, die van krautrock, experimentele en psychedelische muziek houdt.
