Posts tonen met het label Profound Lore Records. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Profound Lore Records. Alle posts tonen

maandag 23 maart 2020

Review: Fotocrime - South Of Heaven (Profound Lore Records, 2020) (Elektro / Dark wave)

Fotocrime is het alias van zanger/sologitarist R. Pattern, beter bekend als Ryan Patterson van de band Coliseum uit Noord-Amerika.
Op 12 maart 2017 bracht hij zijn debuut single "Always Hell" in eigen beheer op 7" vinyl uit en deze werd gevolgd door "Always Night", die op 3 november 2017 in een beperkte oplage van 500 stuks als 12" EP via Golden Antenna Records verscheen.
Daarna volgde zijn debuut album "Principle Of Pain", dat 18 mei 2018 via zijn eigen Auxiliary Records werd uitgebracht op CD en in een beperkte oplage van 150 stuks als LP op doorzichtig geel vinyl, in een beperkte oplage van 150 stuks op doorzichtig rood vinyl en als zwart vinyl, waarna op 5 augustus 2019 het digitale nummer "Head On" verscheen en op 13 maart 2020 bracht Profound Lore Records zijn tweede album "South Of Heaven", waarop 10 nummers staan, zowel als CD, LP en digitale download uit.

Het album start met "Invisible", waarin Fotocrime een uptempo elektro song ten gehore brengt, die sterke invloeden van de jaren 80 heeft en een dansbaar ritme bevat, waarna "Foto On Wire" volgt en hij een uitstekende mix van elektro en new wave in een gemiddeld tempo speelt, die enkele tempowisselingen bevat.
Daarna volgen "Love Is A Devil", een heerlijke swingende song, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en tempowisselingen bevat, "Up Above the World", een
uptempo song, waarin de zang en muziek overeenkomsten tonen met die van The Sisters Of Mercy en "Hold Me in the Night", een swingende dark wave song met invloeden uit elektro, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
In "Never Fall Out of Love" speelt Fotocrime een schitterende elektro song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en tegen het eind een langzaam  terugkerend ritme krijgt, in "Expulsion from Paradise" zet hij me opnieuw zo'n geweldige swingende song voor, die een aanstekelijk dansbaar ritme en invloeden van bands als The Sisters Of Mercy heeft en in "Blue Smoke" krijg ik weer een uptempo song te horen, die swingt als een trein en invloeden van elektro en dark wave met elkaar verbindt.
Verder volgen "Chaos & Cosmos", een dansbare uptempo mix van elektro en dark wave, die enkele subtiele tempowisselingen heeft en "Tough Skin", een psychedelisch startende elektro song, die na korte tijd in een hoog tempo gespeeld wordt en een disco ritme heeft, dat zeer dansbaar is.

"South Of Heaven" van Fotocrime is een swingende plaat, die hoofdzakelijk uptempo nummers bevat, waarvan ik zeer genoten heb en ik kan iedere liefhebber van dark wave en elektro deze schijf dan ook aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)





maandag 10 december 2012

Review: Bellwitch - Longing (Profound Lore Records, 2012)(Doom Metal)

Bellwitch is een doom metal band uit Seattle, Washington, die slechts uit twee leden bestaat en in Amerika bekend staat als hardst klinkende doom metal band van het land.
Dat zijn: Dylan Desmond - basgitaar en zang en Adrian Guerra - drums en zang, terwijl op hun CD "Longing" Erik Moggridge (Aerial Ruin) de zang in één nummer ("Rows") voor zijn rekening neemt als gast zanger.
De band bracht in 2011 hun demo "Bellwitch" uit en deed een aantal optredens aan de west kust van Amerika en deze worden in 2012 gevolgd door de CD "Longing", die via het Profound Lore Records label is uitgebracht.
De CD bevat 6 nummers , waarvan de eerste "Bails (Of Flesh)" heet en dit bijna 21 minuten durende nummer klinkt erg zwaarmoedig en wordt in een traag tempo gespeeld.
Het volgende nummer, "Rows (Of Endless Waves)" is van hetzelfde laken een pak en dat betekent zware traag gespeelde uitgesponnen muziek met zo nu en dan gezongen teksten (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie).
Vervolgens hoor ik het titelnummer "Longing (The River Of Ash), waarin niet veel meer gebeurt dan in de voorafgaande 2 nummers en dat is ook in "Beneath The Mask", dat hierop volgt zo en ik merk, dat ik hierdoor mijn concentratie begin te verliezen.
Daarna krijg ik "I Wait" te horen, dat eveneens in het zelfde ritme gespeeld wordt en gevolgd wordt door "Outro", waarin de band nog steeds door gaat in het maken van muziek in dit tempo en ritme.
Bellwitch heeft een CD gemaakt, die ongetwijfeld bij liefhebbers van dit genre zal aanslaan, maar bij mij is dat helaas niet het geval.




2. Bell Witch - Rows (of Endless Waves) - YouTube
youtube.com