Review: Ricardo Donoso - Sarava Exu (Denovali Records, 2014) (Elektronisch / Experimenteel)

Ricardo Donoso is een componist, percussionist en elektronica muzikant, die in Rio De Janeiro, Brazilië geboren werd en momenteel in Boston, Massachusetts Amerika woont.
Na zijn opleiding aan Berklee College Of Music en The New England Conservatory speelde hij in diverse projecten gedurende de jaren, het laatst als drummer bij de avant-death metal band Ehnahre, maar ook maakte hij deel uit van het experimentele elektronische duo Perispirit en ging schuil achter de aliassen Embouchure en Scuba Death.
Verder was hij actief in Calliope Quartet en The Epicureans en maakte hij solo albums, waarvan de eerste, "Solo Percussion Improvisations" in 2007, als eigen uitgave op een CD-R verscheen, waarna "Progress Chance"    (Digitalis Recordings, 2011), "Assimilating The Shadow" (Digitalis Recordings, 2012), "As Iron Sharpens Iron, One Verse Sharpens Another" (Digitalis Recordings, 2013) en "A Song For Echo" (Kathexis, 2014) volgden.
Ook werden er enkele singles en EP's uitgebracht, waaronder: "Zerovinteum" (7" gelimiteerd vinyl, Semata Productions, 2009), "One Verse Sharpens Another" (EP, Digitalis Recordings, 2013), "As Iron Sharpens Iron" (EP, Digitalis Recordings, 2013), "Iron / Verse Remixes" (12" vinyl, Digitalis Recordings, 2014) en "Beginning Of The Shape" (3xFile, MP3, EP, Denovali Records, 2014).           
Zijn nieuwe album, waarop 7 nummers staan, heet "Sarava Exu" en is door het Denovali Records label uitgebracht.

Het eerste nummer van het album heet "Crepusculum" en daarin hoor ik Ricardo een heerlijk stukje zware experimentele elektronische muziek maken met invloeden uit avant-garde.
Daarna hoor ik "Vesperum", waarin de muziek in een afwisselend tempo gespeeld wordt en er een mix gemaakt wordt van elektro en experimentele muziek, voorzien van dansbare ritmes.
Het volgende nummer heet "Conticinium" en hierin laat Ricardo me een experimenteel nummer horen met invloeden uit de noise en drones, waarin ook dance invloeden hoorbaar zijn.
Dan volgt "Intempestiva", dat vrij experimenteel klinkt en met zware beats afgewisseld wordt, waardoor de muziek spannend blijft en dit nummer wordt gevolgd door "Gallicinium", waarin de muziek weliswaar vrij zwaar klinkt, maar desondanks toch iets toegankelijker wordt en er invloeden uit avant-garde, elektro en dance te horen zijn, waardoor dit nummer bij tijd en wijle prima dansbaar is. (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
In "Matutinum" krijg ik opnieuw een zwaar stuk elektronische muziek voorgeschotelt en dit bevat heftige drums ritmes en invloeden uit avant-garde, die het geheel een dreigende ondertoon geven.
Het laatste nummer heet "Diluculum" en daarin speelt Ricardo, na een experimenteel begin, een duister klinkend elektronisch nummer, met invloeden uit noise,  klassiek, rituele en experimentele muziek.

Het album "Sarava Exu" van Ricardo Donoso staat vol spannende zware elektronische muziek, waarmee hij me aan mijn stoel gekluisterd heeft weten te houden, die zeker bij liefhebbers van dit genre aftrek zal vinden en ik kan hen dan ook aanraden, dit album eens te gaan beluisteren.

Review: Blown Out - Jet Black Hallucinations (Golden Matra Records, 2015) (Spacerock)

Blown Out is een rock band uit Newcastle-Upon-Tyne, Engeland, die bestaat uit leden van de bands Bong, Haikai No Ku, 11Paranoias, Drunk in Hell, Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs en Khunnt: Mike Vest - sologitaar, John-Michael Hedley - basgitaar en Matt Baty - drums.
Eind oktober 2014 bracht Blown Out hun debuut album "Drifting Way Out Between Suns" via het Riot Records label uit en de band heeft voor 2015 enkele nieuwe projecten op stapel staan, want in februari 2015 verschijnt er een cassette, getiteld "Multiverse Hypnosis" via Box Records, die bestaat uit alternatieve opnieuw bewerkte nummers van de "Quantum Shift On Plague Mothership" sessies.
Vervolgens maakt Blown Out hun debuut op het Golden Mantra Records label, met 12" LP, waarop 3 lange nummers staan, die in een gelimiteerde oplage van 500 stuks, zowel op 180 gram vinyl als op download zal worden uitgebracht en eveneens via het Norman Records label zal verschijnen en in mei of juni 2015 verschijnt er via het Oakenpalace Records label nog een 12" getiteld "Planetary Engineering", waarvan de nummers recentelijk geschreven zijn en vanaf 1 maart opgenomen zullen worden.

Kant A van de LP "Jet Black Hallucinations" bevat het titel nummer "Jet Black Hallucinations", dat iets meer dan 16 minuten duurt en hierin hoor ik de band een schitterend progressief uptempo spacerock nummer spelen, waarin een licht hypnotiserend ritme zit, waardoor ik in de ban van de muziek raak, die naar het einde toe in een langzamer tempo gespeeld wordt. (luister naar dit nummer via de youtube link onde de recensie)
Het eerste nummer van kant B is het iets meer dan 12 minuten durende "Transgalactic World Eater" en daarin schotelt de band me een fantastisch stukje spacerock voor, waarbij ik verder de muziek ingezogen wordt, waarna ik 9 minuten lang kan genieten van "Ultrawave Communications", waarin Blown Out me een heerlijk vrij rustig licht hypnotiserend spacerock nummer laat horen.

Blown Out heeft met de LP "Jet Black Hallucinations" een geweldige plaat gemaakt, waarbij ik van begin tot einde aan mijn stoel gekluisterd heb gezeten en ik kan dit album dan ook van harte aanbevelen aan iedere spacerock liefhebber.

Review: Birth Of Joy - Prisoner (Suburban Records, 2014) (Progressieve Rock)

Birth Of Joy werd in 2008 te Utrecht, Nederland, op de Herman Brood Academie opgericht en bestaat uit: Kevin Stunnenberg - zang en sologitaar, Gertjan Gutman - orgel, basgitaar en zang en Bob Hogenelst - drums, zang en mondharmonica.
De band bracht in 2010 hun debuut album "Make Things Happen" in eigen beheer uit, waarna ze in 2011, na een optreden op het Zwarte Cross festival, een platencontract bij Suburban Records kreeg, die hun debuut album in 2012 her uit bracht.
Vervolgens verschenen "Life In Babalou" (Suburban Records, 2012) en het compilatie album "The Sound Of Birth Of Joy" (Grand Palais/Modulor, 2013), gevolgd in 2014 door "Prisoner", dat zowel via SPV/Long Branch als Suburban Records werd uitgebracht en binnen 2 weken werd opgenomen.
Na het uitbrengen van laatstgenoemde plaat kreeg de band, dat zelfde jaar, optredens op Pinkpop, Lowlands en Best Kept Secret.

"Prisoner" beavt 11 nummers, waarvan "The Sound" de eerste is en hierin hoor ik de band, in een gemiddeld tempo, een stevige progressieve rock song spelen met een vrij monotoon ritme, dat lichtelijk hypnotiserend werkt, totdat de band besluit het tempo op te voeren en het nummer naar een climax toe werkt. (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna hoor ik "How It Goes", dat in een hoog tempo gespeeld wordt en swingt als een trein, gevolgd door "Keep Your Eyes Shut", waarin ik een lekker in het gehoor klinkende stevige progressieve rock song te horen, die enkele prima tempowisselingen bevat en halverwege het nummer, tijdelijk, een oosters ritme krijgt.
Dan volgt "Three Day Road", dat met zware synthesizer klanken begint, om over te gaan in een schitterend psychedelisch stukje muziek met een ritme, dat in een striptease show gespeeld wordt, totdat de band het roer lichtjes omgooit en het nummer nog progressiever en psychedelischer wordt.
In "Grow" laat de band me genieten van een heerlijke progressieve rock song, waarbij stil zitten geen optie is en in "Rock & Roll Show" krijg ik een swingende rock & roll song te horen, die enkele tempowisselingen bevat.
Vervolgens hoor ik "Longtime Boogie", waarin de band een zeer swingend blues gerelateerd nummer speelt, waarbij ik onmogelijk stil kan blijven zitten en dit wordt gevolgd door "Mad Men", een uitstekende uptempo progressieve rock song met lichte blues invloeden en diverse tempowisselingen.
Met "Holding On" schotelt de band me een fantastische licht psychedelische progressieve rock song voor, waarin een hypnotiserend ritme zit en ik als het ware de muziek ingezogen wordt.
Dan volgt de titel song "Prisoner" en hierin laat de band een geweldig stukje muziek horen, waarbij ik beelden voor me zie van Amerikaanse gevangenen, die met ketenen aan elkaar vast zaten om stenen te bikken, onderwijl in een eentonig ritme hun liederen zingend.
Het laatste nummer heet "Clean Cut" en daarin laat de band me opnieuw een stevige swingende rock song horen, waarbij ik door de muziek in beweging wordt gezet.

Birth Of Joy heeft me met "Prisoner" een fantastisch stuk muziek voorgeschoteld, waar ik van begin tot einde heb kunnen genieten en ik kan deze CD dan ook aanraden aan een ieder, die van rock muziek houdt.

Review: Sankt Otten - Engtanz Depression (Denovali Records, 2015) (Krautrock)

Het Duitse duo Sankt Otten, dat bestaat uit: Stephan Otten - drums, synthesizers en programma's en Oliver Klemm - sologitaar, basgitaar en synthesizer,  startte reeds in 1999 en bracht al 7 albums uit.
De band heeft sinds 2009 een contract met het Denovali Records label en hun CD/2LP "Messias Maschine" is de eerste, die in 2013 via dit label is verschenen.
Hun nieuwe album "Engtanz Depression" ("Close Dance Depression") is de derde in de rij van de trilogie ("Gottes Synthesizer, Sequeencer Liebe", "Messias Maschine").

Het album bevat 9 nummers en start met "Urlaub Unter Psalmen", waarin ik een fantastische mix van kraut- en spacerock te horen krijg, die langzaam opgebouwd wordt en een licht hypnotiserend ritme bevat.
Daarna hoor ik "Beten, Tanzen, Küssen", dat een zeer dansbaar ritme bevat en het duo me een mix van dance en krautrock voorschotelt (luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie), die gevolgd wordt door "Wo Es Immer Regnet" en hierin krijg ik een lekker swingend elektro nummer te horen.
Dan volgt "Im Lichtorgelparadies", waarin het duo me een heerlijk swingend elektro nummer laat horen, waaronder een stevige strakke beat zit, die medebepalend voor het nummer is en enigszins aan de muziek van Kraftwerk doet denken.
In "Der Himmel Ist Voll" laat Sankt Otten me genieten van een rustig stukje ambient en in "Karfreitagskarpfen Und Dolce Vita" hoor ik een uitstekend vrij rustig elektro nummer met een licht hypnotiserend ritme.
Vervolgens krijg ik het 12 minuten durende "Sing Die Apokalypse" voorgeschoteld en dit is zonder twijfel het beste nummer van het album.
Het duo speelt hierin een schitterend stukje krautrock in een hypnotiserend ritme, waardoor ik in een lichte trance kom en het is dan ook onmogelijk voor mij om hierbij stil te blijven zitten en naar het einde van het nummer versneld het duo het tempo, waardoor het een extra "boost" krijgt.
Met "Die Tragische Nummer" krijg ik een zwaar stuk muziek te horen, dat in een dramatische film niet zou misstaan en in het laatste nummer, getiteld "Ich Bau Dir Ein Museum" laat het duo me opnieuw zo'n fantastisch stukje krautrock horen, dat vol staat met lekkere dansbare hypnotiserende muziek.

Sankt Otten heeft me met "Engtanz Depression" ook deze keer weten te overtuigen van hun kwaliteiten en me volledig in de ban van hun heerlijke muziek gehouden, die het beluisteren meer dan waard is, kortom een aanrader.

Review: Terminal Sound System - Dust Songs (Denovali, 2014) (Experimenteel)

Terminal Sound System is in een warenhuis te Melbourne, Australië, ontstaan toen multi instrumentalist Skye Klein besloot zijn muziek als digitale downloads te gaan uitbrengen via zijn eigen Terminal Sound System label.
Dat was rond het jaar 1998 en op 1 januari 1999 verscheen zijn eerste digitale album "Solaris", dat gevolgd werd door "RS-8SB" (digitale download TSS, 2001), "Black Note" (digitale download EP TSS, 2003), "The Unquiet Sun" (CD, Embryo Recordings, digitale download TSS, 2003), "Last Night I Dreamed Of Armageddon" (digitale download TSS, 2004), "Compressor" (CD, Extreme Records, digitale download TSS, 2007), "Constucting" (LP, Denovali, CD + digitale download TSS, 2008), "Heavy Weather" (LP/CD Denovali, digitale download TSS, 2011) en "A Sun Spinning Backwards" (LP/CD/digitale download TSS, 2013).
Zijn nieuwe album "Dust Songs" is in december 2014 zowel op 2LP als op CD via het Denovali Records label en als digitale download via TSS.

"Dust Songs" bevat 8 nummers, waarvan "Deep Black Static" de eerste is en hierin hoor ik Skye een experimenteel stukje muziek van nog geen minuut maken, dat gevolgd wordt door "By The Meadow", waarin hij op een ingetogen manier, een mooie rustige pop song speelt, waarbij hij zich zelf in het inleidende stuk op gitaar begeleid, waarna hij na enkele minuten, na een korte onderbreking, over schakelt door er meer instrumenten aan toe te voegen, om vervolgens enkele minuten later, na opnieuw een korte stop, verder te gaan in een compleet ander ritme.
Daarna krijg ik "Silver Minds" te horen en dit nummer klinkt lichtelijk psychedelisch, waarbij de zang en het tempo vrij langzaam zijn en naar het einde toe terug keren naar de begin tonen.
Dan volgt "Keepers" waarin hij me opnieuw een rustige song voorschotelt, zich zelf begeleidend op gitaar dat ondersteund wordt door het keyboards, waarna ik "My Father, My Mother" te horen krijg en hierin laat Skye me een dat rustig start, maar halverwege iets meer snelheid krijgt, terwijl ook het ritme verandert en ik een lekker in het gehoor klinkende pop song hoor, die na een korte pauze verandert in een traag stukje muziek, waarmee hij het nummer afsluit.
In "Shadows" begint de muziek met prachtige rustige gitaar klanken, die langzaam aanzwellen, waarna de zang, die een enigszins duistere ondertoon bevat, er aan toegevoegd wordt en nadat ook de synthesizer en drums er bij komen, ontstaat er een schitterende zware bombastisch klinkende song, die in een licht hypnotiserend ritme gespeeld wordt. (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Vervolgens krijg ik "The Silver World" te horen, dat licht psychedelisch start, maar ontaard in een zwaarder klinkende pop song, die filmbeelden bij me oproept van een wereld die ten onder gaat.
Het laatste nummer van het album heet "Morning Star" en hierin laat Skye me genieten van een steeds heftiger wordend stuk muziek, dat naar een climax wordt   gebracht en abrupt stopt.

"Dust Songs" van Teminal Sound System is een uitstekend album, dat zeker bij liefhebbers van soundscapes, elektronische muziek en pop in de smaak zal vallen en ik kan hen dan ook aanraden, dit album eens te gaan beluisteren.

Review: Various Artists - Games For May (Mega Dodo Records, 2015) (Pop)

Op zondag 24 mei 2015 wordt het festival "games For May" in de Half Moon te Putney, Engeland gehouden, dat georganiseerd is door Fruits De Mer Records en Mega Dodo Records, waarbij optredens te zien zullen zijn van: Tir Na Nóg, Schnauser, Crystal Jacqueline & The Honey Pot, Mark & The Clouds en The Past Tense.
De prijs van een kaartje zal inclusief een gratis draagtas plus een speciaal voor dit festival gemaakte 7" vinyl EP zijn, waarop elk van de bands 1 nummer inleverde, voor de eerste 250 kaartjes kopers.

De band Tír Na Nóg (land van eeuwige jeugd) ontstond in 1969 te Dublin, Ierland, toen het duo Sonny Condell - gitaar en Leo O'Kelly - gitaar ging samen spelen.
Na enige tijd samen gespeeld te hebben ging het duo de studio in om diverse eigen songs plus enkele covers van onder andere Donovan, Bob Dylan, Leonard Cohen en Simon And Garfunkel, als hun demo op te nemen.
Ook speelden ze deze nummers live, maar het zou tot 1999 duren voordat deze te horen waren via de CD "In The Morning".
In mei 1970 kwamen Sonny en Leo in Londen terecht, waar ze bij een vriendin onderdak vonden en een opname technicus vonden, die hen gratis gebruik liet maken van de West End jingle studio om een nieuwe demo op te nemen.
Ze gingen met hun nieuwe demo naar Island Records, maar die weigerde de band een contract, waarna ze bij het Chrysalis label meer succes hadden.
Chrysalis bood ze, na het zien van het duo (imago speelde ook een grote rol) en beluisteren van hun muziek, onmiddellijk een contract aan.
Tír Na Nóg begon in folk clubs in Londen op te treden, waar ze al snel een gedegen reputatie op bouwden, terwijl Chrysalis grotere concerten  rond Groot Brittannië en in het buitenland voor ze organiseerde.
Nadat hun label Chrysalis de band in 1974 onverschillig behandelde, keerden Sonny en Leo terug naar Ierland, waar ieder zijn eigen weg ging en de band dus ophield te bestaan.
In 1985 werd de band opnieuw opgericht en kwam de single "Love Is Like a Violin" / "Daisy Lady" via hun eigen Tír Na Nóg label uit.
Daarna verschenen de live albums "Hibernian" (2000) een live optreden te Birmingham uit 1995, "Spotlight" (2001) met nummers van de originele John Peel radio sessies uit 1972/1973 en "Live at Sirius" (2010) opgenomen in de Sirius Arts Centre in Cobh te Cork, maar ook verscheen de dubbel LP "A Tear and a Smile" / "Strong in the Sun" in 2004 op de markt.
Het Fruits De Mer label bracht op 31 mei 2014 hun nieuwste uitgave "I Have Known Love" op de markt in de vorm van een 7" EP, die in een gelimiteerde oplage op gekleurd vinyl verscheen.
Speciaal voor de EP "Games For May" werd de live uitvoering van het nummer "Time Is Like A Promise" geselecteerd en hierin hoor ik het duo een heerlijke rustige folk song ten gehore brengen.

Schnauser uit Bristol, Engeland, begon in 2005 als een solo project van zanger/sologitarist Alan Strawbridge van de band The Lucky Bishops, die reeds 2 albums via het Woronzow label van Nick Saloman (Bevis Frond) had uitgebracht.
Halverwege 2006 speelde Alan tijdens open-mic avonden te Weymouth zijn solowerk op een 12 snarige gitaar live en in juni 2007 startte de samenwerking tussen hem en zangeres/basgitariste Holly McIntosh, die hem vanaf die tijd tijdens de open-mic avonden te Weymouth bijstond.
Veel van de songs voor het tweede Schnauser album "The Missing Link" werd in 2007 opgenomen, toen Alan in Langton Herring, Dorset, woonde en hij opnieuw het merendeel van de nummers alleen opnam.
Op "The Missing Link", die in september 2009 op Bandcamp verscheen, speelt Holly in 2 nummers basgitaar en zingt en is ook drummer Luke Adams in 1 song te horen.
Alan en Holly verhuisden in september 2008 naar Bristol, om op het huis te passen van drummer John Fowle, die een half jaar naar Ghana was vertrokken en nadat John terug gekeerd was in Bristol, besloot het trio samen live te gaan spelen.
De 2 jaar erna speelde de band regelmatig in en rondom Bristol en aan het eind van 2009 spendeerde de band een hoop tijd in het maken en opnieuw mixen van de nummers voor de CD "The Sound of Meat", die in september 2010 via het Pink Hedgehog label werd uitgebracht met medewerking van Rick Hammond - zang, Simon Swarbrick - strijkinstrumenten, Ben Hodder - sologitaar en Rich Murphy - Trompet.
Het album kreeg goede recensies en de band ging door met hun live optredens in en rond Bristol om de nieuwe CD zoveel mogelijk te promoten.
Ook werkte de band aan nieuw materiaal voor hun volgende CD "Where Business Meets Fashion", die in 2013 via het Bitter Buttons label zou verschijnen en hierop is een nieuw bandlid (sinds februari 2011), Duncan Gammon - keyboards en zang, te horen.
Verder werkten Rob Williams - Cello, Hannah Porter - Viool en Tom McCarthy - Trompet op het album mee als gastmuzikanten.
In september 2012 stopte John Fowle door familie en werk verplichtingen met de banden zijn laatste optreden was tijdens het Figure 8 Festival te Dorset, waarna hij werd vervangen door Jasper Williams, die eerder Alan, Holly en Duncan  onder de indruk had laten komen door zijn spel in de band Chronological Rocks, die ongeveer dezelfde tijd uit elkaar ging, als die waarin John stopte.
In deze nieuwe samenstelling werden in 2014 2 nummers voor de Fruits De Mer 7" single "As Long As He Stays Perfectly Still" opgenomen, die in een gelimiteerde oplage op gekleurd vinyl zijn uitgebracht.
Schnausers bijdrage aan de EP heet "Henry And His Magic Horse" en dit is een schitterend en vrolijk klinkend instrumentaal nummer, waarbij de band een mix maakt van jazz, circus klanken en progressieve rock.

Dan volgt The Past Tense, een 3 mans band uit Worcester Park, Kingston, Engeland, die in 2010 werd opgericht en bestaat uit: RT Yancey - gitaar en zang, Ed Wright - gitaar en zang, John JB Burcham - basgitaar en zang, Dar Ogorek - zang en Viool en Patrick Reddy - drums, terwijl het geluid verzorgd wordt door Patrick Prendergast.
De band nam het afgelopen jaar diverse eigen geschreven nummers op en is te beluisteren op de EP met het korte "Vision (From Another World)", dat me aan de muziek van The Stranglers uit hun begin periode doet denken en me doet verlangen meer van deze band te horen.

De volgende band, die te horen is, heet Crystal Jacqueline & The Honey Pot.
Crystal Jacqueline werd in Wiltshire, Engeland geboren en al op jonge leeftijd ontwikkelde ze haar talent en liefde voor muziek.
Ze trad regelmatig in en rond Bath op, die haar lof en een waardevolle ervaring opleverden en verhuisde later verder naar het zuiden van het land, waar ze in verscheidene bands speelde, die in binnen en buitenland optraden.
Ze woont in Devon met haar varken, katten, ganzen en haar partner Icarus Peel, met wie ze samen in de band The Honey Pot speelt, die die in 2012 startte en in het begin uit 5 personen bestond, maar tegenwoordig nog maar bestaat uit: Crystal Jacqueline - zang en piano, Icarus Peel - alle andere instrumenten en Brian Rushbrooke - drums.
In 2010 bracht ze haar solo debuut album "Heal Yourself" via Psychedandy Records uit en in 2012 verscheen haar eerste album met The Honey Pot, getiteld "To The Edge Of The World" op het Mega Dodo label.
In november 2012 nam ze de EP "A Fairy Tale" op met daarop 3 covers: "Cousin Jane" (Troggs), "A Fairy Tale" (Second Hand), "Play With Fire" (Rolling Stones), die door Fruits De Mer Records werd uitgebracht.
Haar laatst verschenen LP "Sun Arise" werd in 2013 via het Mega Dodo Records label op de markt gebracht en bevat 16 nummers, inclusief de songs van de EP "A Fairy Tale".
Haar nieuwe CD album "Electronic Memory", dat in een zeer gelimiteerde box oplage van 100 stuks via Mega Dodo Records verschijnt, bevat een 12 pagina's tellend boekje, 2 ansichtkaarten en een badge.
Van The Honey Pot staat het nummer "Three Sisters Of Silence" op de EP en daarin laat de band me een fantastische licht psychedelische rock song horen, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.

Mark & The Clouds is een band uit Londen, Engeland, is de laatste band van de EP en deze werd door Marco Magnani - zang en sologitaar opgericht nadat zijn band Instant Flight op een dood spoor belandde.
Marco maakte in 2014 de LP "Blue Skies Opening", die met medewerking van zijn bevriende muzikanten uit heden en verleden, zoals: John O'Sullivan - basgitaar, Fabio Serrone - solo- en basgitaar, Michele Rossiello - basgitaar, Javier Ayensa - sologitaar, Ian Button - drums, Shin Okajima - drums, Tiberio Ventura - drums, Ray Fontana - keyboards, Tom Hammond - trompet en Joe Hammond - trombone en in een gelimiteerde oplage van 250 stuks is verschenen via Mega Dodo Records.
Voor de EP "Games For May" werd het nummer "Any Part Of Town" uitgezocht en dit schitterende swingende pop nummer, waarin enkele prima tempowisselingen zitten, is een waardige afsluiter van de 7".

Helaas is de EP niet in de reguliere handel te koop en zullen de liefhebbers alleen kans maken om dit geweldige stukje vinyl te bemachtigen, via de aankoop van een kaartje van het festival.

Review: Moth Effect - Crocodilians (Sun Stone Records, 2015) (Krautrock / Elektro)

Moth Effect is een one man band uit Sussex, Engeland, die incognito wil blijven en sinds 2009 zijn instrumentale muziek uit brengt via soundcloud, waarbij invloeden uit 60er jaren psychedelische muziek, elektronische muziek, kraut- en spacerock tot een geheel verwerkt worden. 
Zijn debuut album, waarop 10 nummers te beluisteren zijn, verschijnt half maart 2015 via het Sun Stone Records label op LP.

De LP start met "Look Nicely", waarin ik een swingende hypnotiserende mix van space- en krautrock te horen krijg, die in een zeer dansbaar ritme gespeeld wordt en aan zet tot meebewegen. (luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie)
Daarna volgt "Hot Slides" en hierin hoor ik een uitstekend dansbaar elektronisch nummer, dat enigszins commercieel klinkt en gevolgd wordt door "Fingerbobs", een lekker in het gehoor klinkend stukje dance met een licht hypnotiserend ritme.
Dan krijg ik "Otomadrone" te horen en bij dit heerlijke swingende krautrock nummer raak ik in een lichte trance en bij "Roll It Back Up" laat Moth Effect me mee swingen op zijn heerlijke dansbare elektronische muziek.
In "She Likes Her Sleep" krijg ik een schitterend hypnotiserend krautrock nummer voorgeschoteld, waarbij stil blijven zitten geen optie is en in "Seems Fine" hoor ik een rustig gespeelde mix van elektronische muziek en hypnotiserende ritmes.
Vervolgens geniet ik van een swingend licht hypnotiserend krautrock nummer, getiteld "Golden Tips", dat gevolgd wordt door "Ghosts Afraid Of The Dark", waarin ik een hypnotiserend stukje elektronische muziek te horen krijg, dat een dansbaar hypnotiserend ritme bevat.
Het laatste nummer "Sleepless & Beatless" is eveneens een fantastisch elektronisch nummer, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en een zeer aanstekelijk dansbaar ritme bevat, waarbij het moeilijk is om stil te blijven zitten.

Moth Effect heeft met zijn debuut LP een uitstekend stukje muziek afgeleverd, waarmee hij me van begin tot eind heeft weten te boeien en ik kan dit album dan ook van harte aanbevelen aan elke liefhebber van krautrock en elektronische muziek.