Review: Syndone - Eros & Thanatos (Altrock / Fading Records, 2016) (Symfonische Rock)

Syndone uit Torino heeft een nieuwe CD gemaakt, getiteld "Eros & Thanatos" als opvolger van "Odysséas" uit 2014, "La Bella È La Bestia" (2012), "Melapesante" (2011), "Inca" (1993) en "Spleen" (1991).
Drijvende kracht achter de band is Nico Comoglio, beter bekend als Nik, die eigenlijk architect als beroep gekozen had, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en hij werd dus muzikant.
Nik kreeg privé pianoles bij Roberto Musto en leerde composities maken bij Aldo Sardo  en dat dit zijn vruchten afgeworpen heeft is te horen in de complexe muziek, die hij met zijn band Syndone maakt, waar hij allerlei toetsen instrumenten bespeelt, zoals: piano, Hammond orgel, minimoog, pijporgel en alle keyboards.
Over het vormen van de band Syndone deed hij drie jaar (van 1990-1993), voor hij de juiste mensen bij elkaar had.
In eerste instantie was Syndone een trio, dat bestond uit: Nik Comoglio - keyboards, Fulvio Serra - basgitaar en Paolo Sburlati - drums en muziek maakte in de stijl van Emerson, Lake & Palmer.
Nadat de band 2 CD's in 1991 en 1993 had gemaakt, zag het er lange tijd naar uit, dat hij solo verder ging, want hij maakte diverse solo CD's, maar in 2011 was hij opeens terug met een nieuwe CD van de band Syndone, die verder bestond uit: Francesco Pinetti - vibrafoon, marimba, klokkenspel en bellen en Riccardo Ruggeri - zang en teksten en met hen maakte Nik ook de 2 opvolgende albums.
Op het album "Eros & Thanatos" is dat verandert en bestaat de band uit: Nik Comoglio – keyboards, pijporgel en orkest, Riccardo Ruggeri – zang, vocoder (omvormer)  achtergrondzang, en 12 snarige akoestische gitaar, Marta Caldara – vibrafoon, piano en mellotron, Gigi Rivetti – piano, Hammond orgel, Moog synthesizer, elektrische piano en clavinet, Maurino Dellacqua – basgitaar en taurus basgitaar en Martino Malacrida – drums en percussie.
Ook spelen er diverse gastmuzikanten op het album mee en de 2 opvallendste zijn: Steve Hackett (Genesis) - sologitaar (1 nummer) en Ray Thomas (The Moody Blues) - dwarsfluit (1 nummer), terwijl ook Tony De Gruttola - akoestische gitaar, Pino Russo - klassieke gitaar en oud en het Puntorec String Orchestra onder leiding van Fabio Gurian hun bijdrage leveren.
De band speelt 4 september 2016 op "2 Days Prog + 1" te Veruno, één van de meest prestigieuze prog-rock festivals ter wereld en zal tevens een tournee maken, om hun nieuwe album te promoten.

"Eros & Thanatos", dat 29 maart 2016 verscheen, bevat 11 nummers, waarvan "Frammento" het eerste is en daarin krijg ik, gedurende 1 minuut, een schitterende a-capella samenzang te horen, waarna "Area 51" aansluitend volgt, waarin de band me een schitterend stukje instrumentale progressieve symfonische rock voor zet, dat technisch uitstekend in elkaar zit en in een vrij hoog tempo gespeeld wordt. (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)
Daarna hoor ik een fantastische rustige song, getiteld "Terra Che Brucia", die met minimale begeleiding gespeeld wordt en een enigszins trieste ondertoon heeft en halverwege verandert in een geweldig progressief orkestraal rock nummer met heftige zang en gevolgd wordt door "Gli Spiriti Dei Campi", waarin ik een mooie melodische song hoor, die plotseling verandert in een vrij heftige song met complexe ritmes en invloeden uit de jazz, om tegen het einde terug te keren naar het melodieuze uit het begin.
Dan krijg ik "Qinah" voorgeschoteld en hoor ik een heerlijke uptempo progressieve symfonische rock song met diverse tempowisselingen.
"Duro Come La Morte" begint als een prachtige rustige song, maar na enkele minuten verandert het tempo en ritme en krijg ik een vrij heftige progressieve rock song voorgezet, die diverse prima tempowisselingen bevat en tegen het einde orkestraal wordt.
In "Alla Sinistra Del Mio Petto" laat de band me genieten van een fantastisch stukje klassiek pianospel, waarna de zang in valt en ik een uitstekende rustige song te horen krijg, die tevens orkestraal begeleid wordt en in "Fahra" speelt de band een verrukkelijke licht hypnotiserende song met Oosterse invloeden in een zeer dansbaar ritme.
Vervolgens hoor ik Ray Thomas op dwarsfluit in "L'Urlo Nelle Ossa", dat rustig start, om na enkele minuten over te gaan in een dreigend ritme, dat orkestraal extra kracht bijgezet krijgt om dan terug te keren naar het rustige tempo en tegen het einde opnieuw verandert en in een progressief symfonisch stuk muziek eindigt, waarna "Bambole (Remake)" ten gehore gebracht wordt en hierin speelt de band een uptempo rock song, waar diverse tempowisselingen in zitten.
In het laatste nummer, dat "Sotto Un Cielo Di Fuoco" heet, speelt Steve Hackett mee op sologitaar en laat de band me weer genieten van een heerlijke symfonische rock song, die iets meer dan 5 minuten stopt, waarna de band na ongeveer 1 minuut verder gaa met het maken met een geweldig stuk cello muziek en daarmee het album op uitstekende wijze afsluit .

Syndone heeft met "Eros & Thanatos" een waardige opvolger voor "Odysséas" weten te maken, waarbij ik me geen moment verveeld heb en ik kan dit schitterende album dan ook aanbevelen aan een ieder, die van progressieve rock en van symfonische rock houdt.

Review: Bellhound Choir - Imagine The Crackle (Bad Afro Records, 2016) (Blues)

Bellhound Choir is het solo project van Christian Hede Madsen it Kopenhagen, Denemarken, die voorheen in de stoner band Pet The Preacher speelde.
In 2015 maakte hij zijn debuut op het Lay Bare Recordings label met de EP "Stray Screech Beast", die op vinyl werd uitgebracht.
Zijn debuut album, "Imagine The Crackle" verschijnt 20 mei 2016 via het Bad Afro Records label, waarop Mads Uldall-Jessen – dubbele basgitaar, Sören Stensby - viool, Camilla Munch – zang en Rhodes synthesizer en Sebastian Wolff – drums meespelen, terwijl Christian zelf de zang en sologitaar voor zijn rekening neemt en de single is geproduceerd door Sebastian Wolff (Keldermench) en gemixt door Steffen Sörensen en de LP is 7 april 2016 vooraf gegaan door de single "Bad Dreams".

Het album bevat 9 nummers en start met de single "Bad Dreams", waarin de band een fantastische blues song ten gehore brengt, die invloeden van folk bevat en in een rustig tempo gespeeld wordt en gevolgd wordt door "No Roads Left To Follow" en ook daarin laat Bellhound Choir me een heerlijke bluesrock song horen, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en enkele uitstekende tempowisselingen bevat, terwijl het gitaarspel tegen het einde van de song iets heftiger is. (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna zet de band me "Slow Pain" voor en krijg ik een prachtige zeer rustige song te horen, waarin de zang en door Christian en door Camilla verzorgd wordt, die gevolgd wordt "Black Spot", eveneens een schitterende rustige blues song met folk invloeden en zang van Christian en Camilla.
Dan schotelt de band me "Havoc" voor en laat me genieten van een verrukkelijke rustige song, waarin een licht dreigend ritme zit, waarna ik "On Your Own" hoor en dit is opnieuw zo'n mooie rustige song, deze keer met minimale begeleiding van alleen gitaar.
In "Distant Horizons" krijg ik weer een rustige song voorgezet, waarin enkele prima subtiele tempowisselingen zitten, waarbij de muziek iets heftiger wordt en in "Saviour" speelt de band een lekker in het gehoor klinkende song met een licht hypnotiserend ritme, dat tijdelijk onderbroken wordt, om vervolgens weer opgepakt te worden en in het laatste nummer "Sail On" wordt net als de rest van de songs in een langzaam tempo gespeeld en hierop begeleidt Christian zichzelf op gitaar.

"Imagine The Crackle" van Bellhound Choir bevat 9 prachtige rustige songs, die een genot zijn om naar te luisteren, hoewel ik derhalve kan opmerken, dat iets meer variatie het album meer kracht had kunnen geven, maar echte liefhebbers van blues zullen deze heerlijke LP toch wel op waarde weten te schatten en ik kan hen deze schijf dan ook van harte aanbevelen.

Review: Abandoned By Bears - The Years Ahead (Victory Records, 2016) (Hardcore / Punk / Pop)

Abandoned By Bears is een band uit Malmö, Zweden, die in 2012 door Fredric Andersson - zang en Gustav Eriksson basgitaar werd opgericht.
Nadat Leon Ekelund - zang, Jacob Devinder - sologitaar, Alex(ander) Olsson - sologitaar en Zeb(astian) Simonsson - drums (in 2015 vervangen door Max Fahlman) zich bij het duo hadden gevoegd, was de band een feit.
De band, die tegenwoordig (zonder Alex en Zeb) uit 5 man bestaat, bracht op 4 maart 2013 hun debuut single "Speechless?" (1 nummer) als digitale download uit, die 20 dagen later gevolgd werd door de digitale download EP "Bear-Sides", waarop 4 nummers staan.
Vervolgens verschenen de digitale download singles: "Dont't Leave Me Hanging, Bro!" (5 mei 2013, 1 nummer), "Happy Ending" (19 augustus 2013, 1 nummer) en "Empty Bottles & Lost Battles" (25 September 2013, 1 nummer).
Op 4 maart 2014 werd hun eerste album "When Nothing Goes Right, Go Left!" als digitale download uitgebracht met daarop 7 nummers, inclusief hun laatst verschenen single.
In 2015 kreeg de band een contract bij het Victory Records label uit Chicago, Amerika, die hun album "The Years Ahead" op 29 april 2016 heeft uitgebracht.

Het album, dat 12 nummers bevat, start met "Search And Find" en hierin hoor ik de band een lekker in het gehoor klinkende korte punkrock song ten gehore brengen, die invloeden van heavy metal bevat en in een hoog tempo gespeeld wordt, waarna de nieuwe single "Good Terms" volgt en dit is een heerlijke punkrock song met diverse tempowisselingen.
Ook "Out Of Bounds" wordt met hoge snelheid gespeeld en heeft heavy metal invloeden, om gevolgd te worden door "For The Sake Of Nothing", eveneens een vrij heftige punkrock song met enkele tempowisselingen, die met hoge snelheid mijn gehoorgang binnen komt.
In "Tue Colours" laat de band me een chaotische hardcore punkrock song horen en in "Good Luck Next Year" schotelt Abandoned By Bears me een mix van hardcore en melodische punk voor, waarin het tempo nog steeds hoog is.
Daarna volgt "Bookmarks", een uitstekende uptempo rock song, waarin de band opnieuw een mix maakt van pop, punk, hardcore en heavy metal en tevens enkele tempowisselingen ingebouwd heeft (luister naar dit nummer via de youtube lik onder de recensie) en dit nummer wordt gevolgd door "No Rush", een schitterende swingende melodische punkrock song.
Dan zet de band me "Void Filler" voor en ook hierin hoor ik een prima melodische mix van pop en punkrock met diverse tempowisselingen en met "Act As If" verandert er niet echt veel en krijg ik weer een mix van hardcore, melodische punk en pop te horen, die in afwisselende tempo's gespeeld wordt en bij tijd en wijle vrij heftig klinkt.
Vervolgens laat de band me genieten van "Bad Luck", waarin ik een melodische mix van pop en punkrock voorgeschoteld krijg, die ook nu weer in een hoog tempo gespeeld wordt en hardcore invloeden bevat, maar tegen het einde plotseling een stuk rustiger wordt.
Het laatste nummer, dat "Compromis" heet, bevat in het begin lichte funk invloeden, maar verder speelt de band opnieuw een snelle mix van hardcore, pop en punkrock met diverse tempowisselingen.

"The Years Ahead" van Abandoned By Bears is één lange energetische trip, die ik elke liefhebber van hardcore en punkrock van harte kan aanbevelen.

Review: The Monsters - The Jungle Noise Recordings (Voodoo Rhythm Records, 2016) (Garagerock / Rock & Roll)

De band The Monsters werd in 1986 te Bern, Zwitserland opgericht en de eerste bezetting bestond uit: Beat-Man - zang en sologitaar, Yves - sologitaar en Oli - drums.
Daarna werd de drummer in 1987 vervangen door Peppe en kwam basgitarist Raff bij de band, waarna de bandbezetting in 1988 opnieuw wisselde en tot 1990 bestond uit: Beat-Man, Yves, Peppe, Janosh - staande basgitaar en Tiger - staande basgitaar.
In deze bezetting werd hun debuut CD "The Mask" in 1989 uitgebracht en in 2013 opnieuw onder de naam "Monster Masks".
Vervolgens wisselde de band nogmaals van samenstelling en bestond tussen 1991 en 1994 uit: Beat-Man, Yves, Janosh en Di Putto - drums en bracht in 1991 hun tweede CD uit, getiteld "The Hunch", die in 2013 heruitgebracht werd onder de naam "Presents The Hunch".
De meest constante bezetting kwam in 1995, toen de band ging bestaan uit: Beat-Man, Janosh, Di Putto en Swain Lee - drums, die tot heden nog samen spelen.
In deze formatie werden "Jungle Noise" (CD, 1995), "Youth Against Nature" (CD, 1997), "Birds Eat Martians" (CD, 1998), "I See Dead People" (LP+CD, 2002),
"Hide And Seek" (alleen in Australië en Japan, CD, 2005), "The Worst Of ..." (LP+CD, 2006) en ".... Pop Up Yours" (LP+CD, 2011), die, net als de eerste 2 CD's, allemaal via het Voodoo Rhythm Records label, waarvan Beat-Man de eigenaar is, uitgebracht plus diverse singles en EP's en verscheen hun muziek op verscheidene verzamel albums, terwijl Beat-Man ook op treedt onder de naam Reverend Beat-Man en Lightning Beat-Man en in bands als Die Zorros speelt.
Hun laatst verschenen LP/CD "... Pop Up Yours" uit 2011 werd ook in een gelimiteerde houten box oplage uitgebracht, waarbij de afbeelding van The Monsters als schuifpuzzle gespeeld kan worden.
De band deed talloze optredens in Zwitserland, maar trad in de loop der jaren ook op in Duitsland, Frankrijk, Nederland, België, Italië, Oostenrijk, Spanje, Engeland, Noorwegen, Zweden, Denemarken en Rusland.
In 2003 toerden The Monsters door Argentinië, Brazilië en New York en in 2005 speelden ze in Japan.
Het album "The Jungle Noise Recordings", dat oorspronkelijk in een beperkte oplage op 10" vinyl uitgebracht werd, bevat opnamen uit de periode 1994-1995 en  is 8 april 2016 opnieuw uitgegeven met veel bonus nummers, waarbij het album zowel op LP (10" en 12" vinyl) en op CD is verschenen via het Voodoo Rhythm Records label.

Het album bevat in totaal 19 nummers, waarvan "Psych-Out With Me" de eerste is en hierin hoor ik de band een schitterende swingende garagerock song spelen, waarbij de muziek me doet denken aan die van de Amerikaanse punk bands uit de periode 1977-1979 en deze wordt gevolgd door "Primitive Man", een heerlijke uptempo mix van een psychobilly en rock & roll song, die swingt.
Daarna schotelt de band me "Searching" voor en ook deze geweldige rock & roll song swingt als een trein, waarbij het tempo vrij hoog ligt en deze wordt gevolgd door "It's Not My Way", waarin de band me laat genieten van een erg snelle punkrock song.
Dan krijg ik "Lonesome Town" te horen en in deze cover speelt de band een geweldige uitvoering van dit nummer, om met "The Pot" verder te gaan, waarin het tempo weer opgevoerd wordt en er een swingende mix van punk en rock & roll gemaakt wordt, waarbij ook de zang van een militair looptempo verwerkt is.
In "Rock Around The Tombstone" laat de band me weer genieten van een lekker swingende uptempo rock & roll song (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en in "Barbara" hoor ik een vrij rustige korte song, waarna "Play With Fire" volgt, een uitstekende cover van deze Rolling Stones song, hoewel ik toch het origineel prefereer.
Vervolgens zet de band me "She's My Witch" voor en daarin speelt The Monsters een geweldige swingende song, die diverse tempowisselingen bevat en me enigszins aan de muziek van The Cramps doet denken, waarna er weer zo'n fantastische snelle punkrock song te beluisteren valt, getiteld "Out Of My Life".
Het volgende nummer heet "Mummie Fucker Blues" en in deze song hoor ik de band een verrukkelijke rustige slepende bluesrock song spelen, waarna ik "Nightlife" voorgezet krijg, een schitterende stevige rock song met garagerock invloeden.
Daarna hoor ik "Nightclub", waarin de band een fantastisch swingend instrumentaal nummer speelt in een mix van surf, rock & roll en pure rock en dit wordt gevolgd door "Jungle Noise", een exotisch klinkende instrumentale mix van surf, rock & roll en hardrock en ook in "Last Sick Surf Flick" hoor ik de band een heerlijk stukje surf, die gemixt is met rock & roll, spelen.
Verder hoor ik "In Hell", een vrij rustige rock song, waarin invloeden van Black Sabbath te horen zijn, "Plan 9", een swingende mix van rock & roll en surf en "Skeleton Stomp", een uitstekende mix van rock & roll, blues en de song "Let's Have A Party".

Net als op andere uitgaven van The Monsters is ook "The Jungle Noise Recordings" weer een fantastisch album, dat vol staat met schitterende nummers, waarbij de hoofdmoot rock & roll is en de muziek swingt dan ook als een trein, zodat je wel in beweging moet komen, of je wilt of niet en ik kan deze schijf dan ook voor de volle 100% aanbevelen aan hen, die van dit genre houden.

Review: Gioumourtzina - Blakk Metall (Inner Ear Records, 2016) (Elektro)

Gioumourtzina uit Thessaloniki, Griekenland, die in april 2014 werd opgericht, bestaat uit: Anestis Neiros - zang en synthesier en John Tselikas - basgitaar.
In 2015 maakte het duo, door mond op mond reclame, een lokale hit met het nummer "Russian Market", die vervolgens het internet veroverde en daarna ook de rest van Griekenland.
Op 22 april 2016 bracht het Inner Ear Records label hun debuut album "Blakk Metall" zowel op CD, vinyl en digitale download uit.

Het album bevat 8 nummers en begint met "Leviathan", waarin ik een fantastisch vrij zwaar elektro nummer te horen krijg, dat een zeer dansbaar ritme heeft en gevolgd wordt door "Russian Market", waar de band in Griekenland mee door brak en ook hierin laat Gioumourtzina me een lekker swingend instrumentaal elektro nummer horen, waarbij stil zitten geen optie is.
Daarna schotelt de band me "Chinese Battleship" voor en daarin speelt de band een lekkere swingende dansbare 80er jaren elektro pop song, waarin tevens een  discoklap zit en deze wordt gevolgd door "The Rundown", een heerlijke mix van disco en elektro, die swingt.
Dan volgt "Lobby Raver", een zeer swingende elektro song, die sterke invloeden van de jaren 80 bevat en uitstekend dansbaar is, waarna ik "Palaces In The Night Terror" hoor en daarin laat de band me genieten van een geweldig licht hypnotiserend elektro nummer met Chinese invloeden , waarbij het onmogelijk is stil te blijven zitten. (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
In "Chrysostomou Smyrnis" zet de band me opnieuw een verrukkelijke elektro song voor, waar wisselende tempo's in zitten en in "Glasgow" krijg ik opnieuw zo'n schitterende hypnotiserende elektro song te horen, die me in beweging brengt en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.

"Blakk Metall" van de Griekse band Gioumourtzina bevat 8 heerlijke nummers, waar ik van begin tot eind van genoten heb en ik kan dit album dan ook voor de volle 100% aanraden aan een ieder, die van dansbare elektro houdt.

Review: Magni Animi Viri - Heroes Temporis World Edition (Heroes Temporis, 2016) (Symfonische Rock)

"Heroes Temporis World Edition" is een rock opera van de Italiaanse band Magni Animi Viri uit Salerno, die bestaat uit: Giancarlo Trotta en Luca Contegiacomo - piano, keyboards, Moog, fx en programmering, die beide een klassieke achtergrond hebben.
De band bracht in 2006 het album uit in de Italiaanse versie onder de naam "Heroes Temporis", met medewerking van: Matteo Salsano -  verteller, Marco Sfogli -  akoestische, klassieke en elektrische gitaar, Simone Gianlorenzi - 12-snarige akoestische gitaar (1 nummer), Roberto D'Aquino - basgitaar en stick, Randy Coven - basgitaar, Ivana Giugliano - zang, Francesco Napoletano - zang (tenor), John Macaluso - drums en het Bulgaars Symfonie Orkest Sif. 309 o.l.v. M. Giacomo Simonelli.
De gastmuzikanten, die op de her uitgave "Heroes Temporis World Edition" (deze uitvoering van het album) mee spelen zijn: Russell Allen -zang, Amanda Somerville - zang, Clive Riche - verteller, Marco Sfogli - sologitaar, Simone Gianlorenzi - akoestische gitaar, Randy Coven - basgitaar, Roberto D'Aquino - basgitaar, John Macaluso - drums en het Bulgaars Symfonie Orkest Sif. 309, gedirigeerd door M. Giacomo Simonelli.
Het album verscheen 21 januari 2016 via het Heroes Temporis label en is een wereldwijde campagne voor het inzamelen van geld voor autistische kinderen.

"Heroes Temporis World Edition" telt in tegenstelling tot de eerste uitgave uit 2006, die 18 nummers bevat, slechts 14 nummers, waarvan "Soundtrack" het eerste is en daarin krijg ik een gesproken intro te horen, waarna de band in valt en de muziek in een fantastische zware mix van klassiek, hardrock en filmmuziek over gaat, die in een opzwepend ritme gespeeld wordt en me enigszins doet denken aan "War Of The Worlds" van Jeff Lyn.
Daarna hoor ik "Heroes...", waarin de band een mix maakt van klassiek en hardrock en me een uitstekende rock song voorzet, die vrij bombastisch klinkt en gevolgd wordt door "...Temporis", dat weer een gesproken intro heeft en een heerlijke mix van klassiek en hardrock bevat, maar ook symfonische invloeden kent, waarbij de prima zang uitstekend tot zijn recht komt.
Dan hoor ik "Intus + Until", een schitterende rustige melodische rock song, waarin de prachtige zang van Amanda Somerville uitstekend tot zijn recht komt en dit nummer wordt gevolgd door "Thoughts", een lekker in het gehoor klinkende mix van symfonische rock en hardrock, waar klassieke invloeden in zijn verwerkt.
In "Never Again" zet de band me, na een gesproken intro, een geweldige mix van klassiek en hardrock voor, die lichtelijk dreigend over komt en een prima van Amanda en Russell heeft, die apart van elkaar hun partijen zingen met tussendoor een gesproken tekst van Clive Riche (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en in "Desertsoul" krijg ik weer een mooie rustige symfonische rock song voorgeschoteld.
Vervolgens speelt de band een stukje stevige rock met heavy metal invloeden, getiteld "I'd Like", waarin de zang weer van Amanda en Russell is en hierin hoor ik het duo in een schitterende samenzang, waarna "Like The Hawk" volgt en ik opnieuw zo'n uitstekende symfonische rock song hoor, waar diverse subtiele tempowisselingen in zitten.
Het volgende nummer heet "Moon Peace" en daarin laat Magni Animi Viri me genieten van een prachtige symfonische rock song met verrukkelijke samenzang en ook dit nummer heeft wisselende tempo's.
"Crystalize" is een vrij rustige rock song, die gevolgd wordt door "Fortis", een lekkere heftige uptempo hardrock song met enkele prima tempowisselingen en in "Without Breath" zet de band me een fantastische swingende hardrock song voor, waarna het laatste nummer volgt, dat "Outro" heet en ik een schitterend rustig stukje instrumentale Keltische folk te horen krijg.

"Heroes Temporis World Edition" van Magni Animi Viri bestaat uit 14 uitstekende nummers, die het beluisteren meer dan waard zijn en ik kan elke liefhebber van symfonische rock, dit album dan ook van harte aanbevelen.

Review: Itchy Teeth - Time Machine (Fourtwenty Records, 2016) (Pop Rock)

Itchy Teeth werd in 2011 te Londen, Engeland opgericht en bestaat uit: Xav Clarke - zang en sologitaar, Charlie Hannah - zang en sologitaar, Big M. - basgitaar en Oli Booker - drums.
De band bracht hun debuut single "Going Up To Mars" / "Little Plane" in september 2015, in een beperkte oplage op rood vinyl, in eigen beheer uit en deze is verkrijgbaar via hun online winkel.
De band trad regelmatig in Europa op en namen in Duitsland het live album "Live at Nörgelbuff" op, dat vanaf 15 december 2014 via hun website en tijdens optredens te koop is.
Tevens schreven ze het thema en aflevering voor CBeebies' Dinopaws (BBC) en traden veel op bij BBC Londen's "Gary Crowley Show".
Hun single "Time Machine" wordt 13 mei 2016 door het Fourtwenty Records label uitgebracht en het nieuwe album van de band zal later dit jaar verschijnen.

"Time Machine", dat slechts 2.25 minuten duurt is een lekker klinkende zestiger jaren gerelateerde pop rock song, die een erg aanstekelijk ritme heeft, swingt en diverse subtiele tempowisselingen bevat. (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)

Ik kan deze single aanbevelen aan liefhebbers van zestiger jaren muziek en de betere pop en kijk reikhalzend uit naar het te verschijnen album.