Review: Dead Man's Eyes - Words Of Prey (Tonzonen Records, 2018) (Psychedelische Progressieve Rock)

Dead Man's Eyes werd te Keulen, Duitsland opgericht en bestaat uit: Peter Engel - sologitaar en zang, Simon Reichelt - sologitaar, Nima Davari - sologitaar en lap steel gitaar, Simon Mead - basgitaar en zang en Geir Johansen - drums.
De band bracht hun debuut op 7 december 2013 uit met het album "Meet Me In The Desert", die als digitale download verscheen en deze is op 22 juni 2018 gevolgd door "Words Of Prey", dat in een beperkte oplage van 500 stuks op 180 gram wit marmerkleurig vinyl met klaphoes, inclusief inlay en download code is uitgebracht door Tonzonen Records en tevens is het album in een oplage van 1000 stuks op digipack CD via dit label verschenen en als digitale download.

Het album, dat 9 nummers bevat, start met "Radiant Smile", waarin ik de band een swingende uptempo rock song hoor spelen, die progressieve rock invloeden heeft en swingt (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie), waarna "Dive" volgt en de band me een mix van psychedelische en progressieve rock voorzet, waar diverse tempowisselingen in zitten.
Dan brengt de band "Be Good" ten gehore, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en lichte country, surf en psychdelische invloeden heeft en gevolgd wordt door "What Are You Waiting For", een verrukkelijke psychedelische song, waarin de band hoorbaar door de muziek van The Beatles is geïnspireerd.
Het eerste nummer van kant B, "This Old Place", begint met een stukje boogie, dat gemixt wordt met een swingend dansbaar ritme en licht psychedelische pop en dit wordt gevolgd door "This Old Interlude", waarin Dead Man's Eyes verder met het nummer gaat en ik het eindstuk lijk te horen.
Vervolgens schotelt de band me "Two Dozen Eyes" voor en daarin hoor ik een verrukkelijke swingende rock song, die in een zeer aanstekelijk ritme gespeeld wordt en lichte blues invloeden heeft en daarbij is stil zitten geen optie en na een tijdelijke onderbreking, wordt het nummer in hetzelfde ritme vervolgd, waarna ik "Robot Sophia" voorgezet krijg en dit is weer zo'n fantastische psychedelische pop song, die invloeden van The Beatles heeft en in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt.
Het laatste nummer van het album heet "Fire Of My Own" en hierin laat de band me nogmaals genieten van een schitterende rustige pop song, die invloeden uit progressieve rock bevat en geleidelijk iets sneller wordt, waardoor de muziek een aanstekelijk swingend ritme krijgt.

"Words Of Prey" van Dead Man's Eyes is een heerlijke plaat om te beluisteren en ik kan liefhebbers van zowel progressieve als psychedelische rock dit aalbum dan ook ten zeerste aanraden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl 

Review: Chickn - Wowsers! (Inner Ear Records, 2018) (Progressieve Rock)

Chickn, uit Athene, Griekenland, ontstond tijdens de kerstvakantie 2012 en bestaat uit: Angelos Krallis - zang, elektrische resonator en akoestische solo- en basgitaar, elektrische sitar, luit, synthesizer, tsambounna, udu, drum machine en steel drum, Evangelos Aslanides - drums, percussie, djembé, darbuka en bendir en Pantelis Karasevdas - drums, percussie, conga's en djembé.
De band bracht 30 januari 2014 hun debuut single "Die To Make A Living - Missed Me A Lot" via het Sonic Playground label uit, die 8 september 2014 gevolgd werd door de digitale download "Chickn Cassette#1" en op 7 december 2014 door de cassette "3 Flaming Spoons For The 6th Of December", die in 6 genummerde cassettes in verschenen.
Chickn treedt live in diverse formaties op, die kunnen varieëren van 3 tot 9 mensen en daarbij wordt er hoofdzakelijk geïmproviseerd, waarbij het oorspronkelijke concept niet uit het oog verloren wordt.
De band heeft 10 oktober 2016 hun debuut album "Chickn", zowel als CD, digitale download en als 2LP uitgebracht via het Inner Ear Records label, met medewerking van: Sir Kosmiche - basgitaar, Konstantinos Protopappas - sologitaar, Haris Neilas - darbuka, conga's en koeiebel, Andreas Kiltsikis - oud en amanes, Prins Obi - synthesizer en zang en King Elephant - saxofoon.
Op 11 mei 2018 verscheen hun album "Wowsers!", dat live opgenomen werd en 9 nummers bevat, via Inner Ear Records op LP, CD en als digitale download en hierop bestaat de band uit: Angelos Krallis - zang, sologitaar en synthesizer, Pantelis Karasevdas - drums en percussie, Axios Zafeiraakos - basgitaar, Chris Bekiris - sologitaar, snaar machine en achtergrondzang, Don Stavrinos - hoorn en percussie en Haris Neilas - percussie en tevens doen Noda Pappas - sologitaar (1 nummer) en Gus Boggar - sologitaar (1 nummer) als gastmuzikanten mee.

Het album start met "Invocation", een 28 seconden durend stukje gitaargeweld, dat door drums wordt begeleid en vlekkeloos over loopt in "Am I Cher?", waarin Noda te horen is en hierin krijg ik een zeer swingende rock song voorgeschoteld, die progressieve rock en jazz invloeden heeft en in een hoog tempo gespeeld wordt.
In "Too Many Parables", met Gus, speelt de band een lekker in het gehoor klinkende vrolijke poprock song, die theater invloeden heeft en in "I Cry Diamonds" laat de band me genieten van een mix van rock & roll en progressieve rock, die in een hoog tempo gespeeld wordt, waarbij de muziek swingt als een trein.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Dan volgt "Chickn Tribe (Reprise)", een fantastische swingende uptempo rock song met funk invloeden, waarbij stil zitten geen optie is en dit nummer wordt gevolgd door "Egg Of Love", waarin Chickn me een uitstekende dansbare mix van country en rock voorzet, waar enkele subtiele tempowisselingen en experimentele elementen in zitten.
Daarna brengt de band "China Must Win" ten gehore en daarin speelt de band een verrukkelijke licht psychedelische progressieve rock song, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt, totdat de band enkele minuten voor het einde versneld en de muziek nog meer progressief gericht is.
Vervolgens hoor ik "Elevational Love Of Frank Zappa", een schitterend progressief rock nummer met jazz invloeden, dat in een zeer hoog tempo gespeeld wordt en een eerbetoon aan Frank Zappa lijkt en "Cloud Over Athens", een vrij rustige licht psychedelische song met theater invloeden, die halverwege even stopt, om daarna weer in hetzelfde tempo verder te gaan.

"Wowsers!" van Chickn is een lekker afwisselende plaat, die vol heerlijke muziek staat, waar ik met veel plezier naar heb zitten luisteren en ik kan deze waardige opvolger van hun debuut album "Chickn", dan ook van harte aanbevelen aan een ieder, die van progressieve rock houdt.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl

Review: Bong - Thought And Existence (Ritual Productions, 2018) (Stonerrock)

Bong is een band uit Newcastle-Upon-Thyne, die tegenwoordig bestaat uit: Mike Vest - sologitaar, David Terry - basgitaar en Mike Smith - drums (eerder speelden ook Pete Ryde- sologitaar en Ben Freeth - sitar in de band) en sinds 2007 hun muziek (44 uitgaves) uit brengt via diverse labels, zoals: Fuckin' Amateurs, Slight Chance, Heidenwut Productions, Infinite Exchange, Blackest Rainbow, Roadburn Records, Ritual Productions, MIE Music, Zam Zam Records, Brave Mysteries, enz.
Hun laatst verschenen uitgave heet "Thought And Existence" en deze werd 2 mei 2018 in een beperkte oplage van 50 stuks (met de hand genummerd) op doorzichtig blauw gespetterd vinyl + artwork-zeefdruk op een rode kaart, 3 stickers en een patch door het Ritual Productions label uitgebracht en tevens 93 stuks doorzichtig blauw gespetterd vinyl, verpakt in met de hand gemaakte marineblauwe glanzende zijde-zeefdruk hoes, die met de hand genummerd is (exclusief verkrijgbaar via Ritual Productions), 154 stuks op doorzichtig blauw gespetterd vinyl, gestoken in een standaard hoes en tevens op zwart vinyl, als CD (met een extra nummer) en als digitale download.

Het CD album, dat 3 lange nummers bevat, start met "The Golden Fields", waarin ik Bong met mysterieuze synthesizer klanken hoor beginnen, die vergezeld gaan van gesproken tekst, om na enkele minuten over te gaan in een heerlijke trage zware stonerrock song, die kerkelijke invloeden lijkt te hebben.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)
Dan volgt "Tlön Uqbar Orbis Tertus", een schitterend stoner nummer met een licht hypnotiserend ritme, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en tegen de helft van het nummer tijdelijk iets langzamer wordt, om na enkele minuten weer verder te gaan in het begin tempo.
Het bonus nummer is een live opname van "Tlön Uqbar Orbis Tertus", die in The Blitz gemaakt is en dit 26 minuten durende stuk muziek begint dreigend en vrij rustig, waarbij het ritme, net als in de studio opname, licht hypnotiserend klinkt en iets over de helft wordt het tempo langzamer, maar blijft stevig, om tegen het einde in een fantastisch licht psychedelisch hypnotiserend stukje muziek uit te monden.

Bong heeft me met "Thought And Existence" van begin tot einde in de ban van hun geweldige muziek weten te houden en ik kan liefhebbers van stoner deze plaat dan ook van harte aanbevelen, maar ook zij, die van hypnotiserende klanken houden, zullen ruimschoots aan hun trekken komen.

Review: Zen Dub - Sands Of Time (Sentience Records, 2018) (Dance)

Zen Dub is het alias van multi instrumentalist Kai Norton, een drum 'n bass producer/dj uit Glastonbury, Engeland, die sinds 2014 zijn muziek uitbrengt, alleen of samen met andere muzikanten.
"Sands Of Time", dat 11 nummers bevat, is de opvolger van "Shangri-La" uit 2017, dat hij samen met The Alchemist maakte en "Free Your Mind" (2015) en is net als zijn vorige uitgaven uitgebracht via het Sentience Records label en als digitale download via bandcamp.
Op enkele nummers wordt hij bijgestaan door gastmuzikanten, zoals Daygan (1 nummer), Tom Bilmer (1 nummer) en John Dalton (1 nummer).

Het album start met "Sadhu", waarin Zen Dub in een rustig tempo start, dat na korte tijd over gaat in een lekkere swingende Oosters klinkende song, die dance invloeden heeft en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, waarna hij tegen het einde terug keert naar het rustige tempo en dit nummer wordt gevolgd door "Enchanted", waarin Daygan meespeelt en ik een prachtig rustig drum 'n bass nummer voorgeschoteld krijg, dat een dansbaar ritme heeft.
Daarna brengt hij "Vivid" ten gehore, een heerlijk stukje dance, dat opnieuw Oosterse invloeden heeft en in een aanstekelijk zeer dansbaar ritme gespeeld wordt, waarna het titel nummer "Sands Of Time" volgt en hij me een schitterende swingende mix van elektronische muziek en dance voorzet, waarbij stil zitten geen optie is.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
In "Gaya" krijg ik ook nu weer een uitstekende mix van Oosterse muziek en dance te horen, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en enigszins mystiek aan doet, waarbij ook enkele prima tempowisselingen ingebouwd zijn en in "Summer Rain" (met Tom Bilmer) laat Zen Dub me genieten van een geweldige swingende mix van dance en smooth jazz en hierbij is stil zitten geen optie.
Dan zet hij me "Figment" voor en hoor ik een mooi kort rustig nummer, dat een terugkerend ritme heeft en gevolgd wordt door "Elysium", een verrukkelijk stuk dance, dat rustig begint en swingt als een trein en dus zeer dansbaar is.
Vervolgens hoor ik "Kindred", een lekker in het gehoor klinkend, vrij rustig, nummer, "Miracles", eveneens een heerlijk dansbaar nummer en "Beyond Belief", waarin John Dalton mee speelt, een schitterend dance nummer, dat een aanstekelijk ritme bevat, dat zeer dansbaar is.

"Sands Of Time" van Zen Dub bevat 11 heerlijke dansbare nummers, waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik kan iedere liefhebber van deze muzieksoort deze CD dan ook van harte aanbevelen.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl

Review: Yuka & Chronoship - Ship (OMP Company/Cherry Red Records, 2018) (Symfonische Rock)

Yuka & Chronoship is een Japanse progressieve rock band, die in 2009 door tekstschrijfster, zangeres en keyboards speelster Yuka Funakoshi werd opgericht en verder bestaat uit: Takashi Miyazawa - sologitaar, Shun Taguchi - basgitaar en Ikko Tanaka - drums en elektrische drums.
De band liet zich muzikaal inspireren door de muziek van de progressieve rock bands uit eind jaren 70.
Hun debuut album "Water Reincarnation" verscheen in juni 2011 via het Franse Musea records label en werd in april 2013 gevolgd door "Dino Rocket Oxygen" (Musea), waarvan de hoes door Roger Dean ontworpen werd, terwijl de albums in 31 landen werden uitgebracht.
Door hun live optredens zag de band hun populariteit steeds meer groeien en werd er onder andere opgetreden in Marseille, Frankrijk tijdens het Prog Sud festival in 2013, het Festival Crescendo in 2014 te Saint Palais Sur Mer in Frankrijk en het tweedaagse Prog+1 festival te Verona, Italië in 2015.
Hun derde album, "The 3Rd Planetary Chronicles" werd 25 september 2015 door het Cherry Red Records label uitgebracht en "Ship", dat eveneens via Cherry Red Records werd uitgebracht, is hier dus de opvolger van.
Vermeldenswaardig is nog, dat Hiroyuki Izuta en Sonja Kristina (Curved Air) als gast zanger en zangeres meespelen en logo design door Roger Dean is ontworpen.

Het album, dat 11 nummers bevat, start met "The Argo Suite", die uit 7 delen bestaat en daarvan is "Tears Of The Figurehead" het eerste en daarin hoor ik de band een prachtige korte rustige song spelen, waarbij de zang (van Sonja) en het pianospel voor het geheel zorgen.
Daarna krijg ik "The Ship Argos"voorgeschoteld en hierin speelt de band een geweldig symfonisch rock nummer, dat diverse tempowisselingen heeft en bij tijd en wijle opzwepend klinkt en dit nummer wordt gevolgd door "Landing", een schitterend swingend nummer, dat een aanstekelijk ritme bevat, waarbij stil zitten geen optie is.
In "Golden Fleece" zet de band me een heerlijk nummer voor, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een terugkerend ritme heeft, waardoor ik opnieuw  begin mee te bewegen en in "A Dragon That Never Sleeps" brengt de band een fantastische mix van symfonische rock, progressieve rock en funk ten gehore, die in een vrij hoog tempo gespeeld wordt.
Dan schotelt Yuka & Chronoship me "Islands In The Stream" voor en hoor ik ook nu weer een uitstekend stuk symfonische rock, dat diveres subtiele tempowisselingen heeft, waarna "Return" volgt, een kort swingend nummer, waarbij stil zitten niet aan de orde is.
Vervolgens krijg ik "The Airship Of Jean Giraud" te horen en ook daarin laat de band me genieten van hun schitterende symfonische rock, die swingt, diverse tempowisselingen heeft en erg aanstekelijk klinkt en dit wordt gevolgd door "Visible Light", een swingende mix van orkestrale muziek, symfonische rock en dance, die in het Japans gezongen wordt en ook nu weer, verscheidene tempowisselingen heeft, waardoor het nummer spannend blijft.
Verder hoor ik "Old Ship On The Grass", een verrukkelijk vrolijk klinkend nummer, dat een hoog meedans gehalte heeft en dat folk invloeden bevat en "Did You Find A Star?", een schitterend rustig nummer met zang van Hiroyuki en hierin verandert de muziek halverwege tijdelijk en krijg ik een rustig progressief stuk te horen, dat terug keert naar het begin van de song.

"Ship" van Yuka & Chronoship is net als hun vorige albums een fantastische plaat geworden, die vol heerlijke symfonische rock staat en ik kan deze schijf dan ook van harte aanbevelen aan iedere liefhebber van deze muzieksoort.(luister naar gedeeltes van de nummers via de youtube link onder de recensie)

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl

Review: Laura Meade - Remedium (Doone Records, 2018) (Melodische Pop)

Singer-songwriter Laura Meade uit New York, Amerika, maakte met de progressieve rock band IZZ diverse albums en speelt tevens theatermuziek.
Op 18 mei 2018 verscheen haar debuut album "Remedium", dat 10 nummers bevat, via Doone Records, het label dat ook de muziek van IZZ uitbrengt.
Hierop spelen enkele gastmuzikanten mee, waaronder: John Galgano - basgitaar, keyboards, akoestische gitaar, ukelele, piano, drums en drum programmering, Randy McStine - sologitaar, Brian Coralian - drums, Greg Meade - sologitaar, Paul Bremner - sologitaar, Greg Dimiceli - drums en Jason Hart - keyboards en strijkers arrangement.

Het eerste nummer van het album heet "Sunflowers At Chernobyl" en daarin krijg ik een schitterende mix van progressieve rock, symfonische rock en folk voorgezet, waarin tevens invloeden uit het theater te horen zijn, waarna "Conquer The World" volgt en Laura een mooie vrolijk klinkende pop song ten gehore brengt.
Daarna krijg ik een prachtige, vrij zwaar klinkende, folkpop song te horen, die "What I See From Here" heet en rustig begint, maar na korte tijd meer snelheid en progressieve rock invloeden krijgt en gevolgd wordt door "Never Remember", waarin elektro, folk en melodische pop elkaar ontmoeten, waardoor er een heerlijk klinkende mix ontstaat, die wisselende tempo's bevat.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
In "The Old Chapel At Dusk" laat Laura me genieten van een verrukkelijk rustig stukje avant gardistisch pianospel en in "Dragons" schotelt ze me een geweldig progressief rock nummer voor, dat rustig start en na enkele minuten verandert in een swingende rock song, die elektro en psychedelische rock invloeden heeft en diverse tempowisselingen bevat en tegen het einde terug keert naar het tempo, waarin de song begonnen was.
Dan zet Laura me "Home Movies" voor en krijg ik een uitstekende pop song te horen, die in en niet al te hoog tempo gespeeld wordt en gevolgd wordt door "Your Way", een lekker in het gehoor klinkende melodische pop song met een aanstekelijk ritme.
Verder hoor ik "Every Step", een prachtige pop song met hemelse zang, die een gemiddeld tempo heeft en "Irradiation", een mooie rustige pop song, die door gebruik van de cello een trieste ondertoon krijgt.

"Remedium" van Laura Meade is een uitstekende plaat, die vol mooie songs staat, waarvan ik er enkele als uitschieter kan betitelen ("The Old Chapel At Dusk", "What I See From Here" en "Never Remember") en ik kan liefhebbers van de betere pop, deze schijf dan ook van harte aanbevelen.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl

Review: Icarus Peel's Acid Reign - The Window On The Side Of Your Head (Mega Dodo Records, 2018) (Progressieve Psychedelische Rock)

Icarus Peel uit Devon, Engeland, maakte in 2009 zijn eerste solo CD album, getiteld "Tea At My Gaffe", die in 2010 gevolgd werd door "The Sunflower Army" en in 2013 door "Sing!".
Ook maakte hij in 2013 met de band The Honey Pot, die hij in 2010 oprichtte, het album "To The Edge Of The World" voor het Mega Dodo label en onder de naam Crystal Jacqueline And The Honey Pot, verscheen er een dubbele 7" vinyl single bij het Fruits De Mer label in 2014 en verder kwam er een song van de band op het album "Home For Christmas", waarvan de opbrengst voor een goed doel was.
Met Mordecai Smyth maakte Icarus Peel in 2014 de gelimiteerde 10" vinyl split LP "Barnburner" (Mega Dodo Records), waarbij elk 3 nummers speelt en de LP op blauw vinyl in een oplage van 250 stuks geperst is, waarvan de eerste 100 vergezeld zijn gegaan van een A3 kleuren poster + sticker.
Ook zijn album "Forget-Me-Not Under Pussy Willow", dat 7 oktober 2016 via het Mega Dodo Records label verscheen, werd in een gelimiteerde editie van 250 stuks 180 gram zwart vinyl op LP uitgebracht en er verscheen een zeer beperkte oplage van 100 stuks als 4CD in een handgemaakte, individueel genummerde houten doos, die de geremasterde versies van "Tea At My Gaffe", "The Sunflower Army" en "Sing!" plus zijn album "Forget-Me-Not Under Pussy Willow" bevat.
Op 12 mei 2018 vierde het Fruits De Mer Records label zijn tiende verjaardag in de King Arthur Pub te Glastonbury, waar The Honey Pot, Tir Na NÓg, Icarus Peel's Acid Reign, Anton Barbeau, Mark McDowell en Magic Bus optraden en speciaal daarvoor schreef Icarus Peel de song "Shining Diamonds" voor The Honey Pot.
Deze is samen met het nummer "Half Space" van Icarus Peel's Acid Reign in een zeer beperkte oplage van 80 stuks in een metalen kan op 5" single uitgebracht en werd tijdens het optreden verkocht.
Icarus Peel's Acid Reign bestaat uit: Icarus Peel - zang en sologitaar, Andy Budge - basgitaar en Brian Rushbrooke (The Crystal Jacqueline Band) - drums.
Op 27 juli 2018 verschijnt het album "The Window On The Side Of Your Head" van Icarus Peel's Acid Reign via het Mega Dodo Records label en deze wordt in een beperkte oplage op 180 gram geel vinyl uitgebracht, tevens in een beperkte oplage op CD in een metalen kan en als digitale download.
Opmerkelijk is, dat de nummers van de LP en CD in een andere volgorde staan en dat de CD een nummer extra bevat, plus een langere versie van "Eyes Of Insomnia", dat een intro heeft.

De CD, die 11 nummers bevat, start met "Eel Plurr", waarin ik een fantastisch kort, maar heftig, stukje gitaarspel voorgezet krijg, dat gevolgd wordt door "Somewhere Far From Anywhere", een schitterende progressieve psychedelische rock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en enkele subtiele tempowisselingen heeft.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna krijg ik "Midnight Moonight" to horen en daarin speelt de band opnieuw een heerlijke swingende progressieve rock song, die een aanstekelijk ritme heeft, waarna "Marley’s Chains" volgt en de band me verrukkelijke rock song voorschotelt, die een licht hypnotiserend ritme heeft en in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt, waarna ik "Gazing Up At Jimi" (niet op LP) hoor en de band een lekker in het gehoor klinkende song speelt, die enkele prima tempowisselingen bevat.
In "Be Calm, Becalmed" laat Icarus Peel's Acid Reign me genieten van een prachtige rustige licht psychelische pop song, die na enkele minuten iets meer tempo krijgt, waarbij de muziek een progressief karakter krijgt en in het instrumentale "Let’s Get It Together" verrast de band me door het gebruik van een sitar, waardoor de muziek een psychedelisch tintje krijgt.
Dan krijg ik "Way Out West" voorgezet en hierin speelt de band een aanstekelijke swingende rock song in een vrij hoog tempo, waarbij stil zitten geen optie is en dit nummer wordt gevolgd door "Eyes Of Insomnia", dat rustig start en na iets meer dan een minuut over gaat in een uitstekende progressieve rock song, die swingt.
verder hoor ik "Falling All Around", een geweldige swingende rock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, enkele subtiele tempowisselingen heeft en
me terug voert naar de begin jaren 70, waarin bands als Cream, Jimi Hendrix Experience, Taste, Groundhogs en anderen actief waren.
Vervolgens hoor ik laatste nummer, dat "The Sun Will Leave You Cold" heet en daarin krijg ik een schitterende song voorgeschoteld, die diverse tempowisselingen bevat, spannend en progressief klinkt en swingt, waarbij invloeden uit de jaren 70 opnieuw sterk naar voren komen, middels heerlijk gitaarspel.

"The Window On The Side Of Your Head" van Icarus Peel's Acid Reign is een genot om te beluisteren en ik kan iedere liefhebber van progressieve psychedelische rock en begin jaren 70 muziek deze schijf dan ook van harte aanbevelen.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl