Review: Detieti - Serious IV (Addicted Label, 2021) (Rock In Opposition)

Detieti uit Moskou, Rusland, werd in 2004 opgericht door Mikhail "Han" Ivanov - basgitaar en Roman Karandaev- drums en zang, die al snel versterking kregen van Ivan "Vanish" Khvorostukhin - sologitaar.

De band nam hun eerste demo in 2010 met hun nieuwe drummer Viktor Tikhonov (Kshettra) op, dat in de debuut EP "Children" resulteerde, die via Zlurad verscheen, maar Roman bleef ook nog steeds bij de band betrokken en speelde mee als zanger tijdens concerten en opnames.

In 2011 kwam keyboards speler Petr "Peyote-R" Bolotov bij de band, waarna dit kwartet de albums "Ne eP" (Addicted Label en Zlurad, 2013) en "In General Terms" (Addicted Label en Zlurad, 2015) uitbracht.

Nadat Ivan "Vanish" Khvorostukhin in 2016 uit de band ging en vervangen werd door Alexander Kosarenko, verscheen op 25 oktober 2016 het digitale split album met Materinskaya Plata "Live Split" en op 19 mei 2018 het album "Frogressive Punk", dat in de zomer en najaar van 2017 opgenomen werd en via Addicted Label en Zlurad uitgebracht werd.

Op 12 maart 2021 bracht Detieti het album "IV" uit, waarop 4 nummers staan, via Addicted Label en dit verscheen als CD, als cassette in roze, oranje en blauw en als digitale download.

Het album start met "Disorienteria", waarin Detieti een fantastisch rock in opposition nummer in een gemiddeld tempo speelt, dat een aanstekelijk ritme heeft en melodische en lichte invloeden van avant garde bevat, waar diverse tempowisselingen in zitten.

Daarna volgt "Milky Squid", dat met ruimtelijke geluiden begint, om al snel over te gaan in een uitstekend stuk RIO, dat swingt en tempowisselingen bevat.

In "Reflective Architect" zet Detieri me een prachtig vrij rustig dansbaar nummer voor, dat dance invloeden bevat.

Als laatste volgt "Z.O.V." voor en hierin laat de band me genieten van een schitterend rock in opposition nummer, dat tempowisselingen heeft en iets na de helft van het nummer in een hoger tempo gespeeld wordt, waardoor de muziek gaat swingen, om tegen het einde in een rustig tempo over te gaan en dienovereenkomstig zo te eindigen.

"Serious IV" van Detieti is een puike plaat, die uitstekende rock in opposition bevat, waar ik vanaf de begin tonen van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van deze muzieksoort dan ook aan eens te gaan luisteren naar deze prima Russische band.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: The Dickies - Live In Winnipeg 1982 (Secret Records, 2021) (Pretpunk)

 

The Dickies uit San Fernando Valley, Los Angeles, Amerika werd in 1977 opgericht en bestaat na diverse bandbezettingswisselingen tegenwoordig uit: Adam Gomez - drums, Ben David Seelig - sologitaar, Eddie Tatar - basgitaar en zang en Leonard Graves Phillips - zang.

De band bracht vanaf 1979 zestien albums uit, waarvan "Dawn Of The Dickies" (1979) de eerste en "Live In Winnipeg 1982" (2021) het meest recente album was en tevens verschenen er twintig singles, zes compilatie albums en vijf video's van de band.

Op hun album "Live In Winnipeg 1982", dat 16 nummers bevat, bestond The Dickies uit: Leonard Graves Phillips - zang, Stan Lee - sologitaar, Scott Sindon - keyboards en ritme gitaar, Lorenzo Buhne - basgitaar en Nicky Beat - drums.

Het album, dat zowel als LP, als CD en als digitale download is uitgebracht via Secret Records, start met "Nights In White Satin", waarin The Dickies begint het publiek te bedanken, om na een minuut te beginnen met een geweldige swingende uptempo uitvoering van dit Moody Blues nummer, waarbij stil zitten geen optie is en dit nummer wordt gevolgd door "You Drive Me Ape", dat met evenzoveel snelheid wordt gespeeld en een swingend aanstekelijk drums ritme bevat (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en "Pretty Please Me", een puike uptempo rock song, die aanzet tot dansen.

Daarna volgen "The Sound Of Silence", een korte versie van dit Simon & Garfunkel nummer, dat met de snelheid van het licht wordt gespeeld, "Poodle Party", een kort snel nummer met subtiele tempowisselingen en "Solitary Confinement", eveneens weer zo'n aanstekelijke dansbare uptempo song.

In "(I'm Stuck In A Pagoda With) Tricia Toyota" laat The Dickies me opnieuw genieten van een swingende uptempo song, die een zeer dansbaar ritme bevat, waarbij een lang gesprek met het publiek zit, in "If Stuart Could Talk" speelt de band nogmaals een swingend uptempo nummer, dat beweging oproept en tempowisselingen heeft en in "Fan Mail" gaat de band verder met het maken van hun snelle pretpunk rock en ook in dit nummer wordt, net als in de vorige nummer, weer een heel gesprek gevoerd.

Dan volgen "She's A Hunchback", een uptempo rock song met een aanstekelijk ritme en een interactie met het publiek, "Curb Job", een korte snelle rock song met subtiele tempowisselingen, "Manny, Moe & Jack", eveneens zo'n zelfde soort uptempo song, waarin het tempo hoog wordt gehouden en "Gigantor" en ook hierin gaat de band door met het maken van hun snelle pretpunk.

Vervolgens hoor ik "Paranoid" (Black Sabbath), een schitterende uptempo versie van deze cover, "Eve Of Destruction" (Barry McGuire), een snelle uitvoering van dit nummer en "Banana Splits", de titelsong van de comedy serie "Banana Splits", dat in hetzelfde tempo gespeeld wordt en dus met sneltreinvaart mijn gehoorgang binnen komt. 

Verder staan er 2 bonus nummers op de CD, waarvan de eerste een instrumentale soundcheck versie (zonder Leonard) van "Gigantor" is en daarin speelt de band een verrukkelijk swingend nummer, dat aanzet tot dansen en dit wordt gevolgd door de soundcheck (zonder Leonard) van "(I'm Stuck In A Pagoda With) Tricia Toyota", waarna het laatste nummer volgt, een soundcheck uitvoering van "Nights In White Satin".

"Live In Winnipeg 1982" van The Dickies staat vol heerlijke uptempo pretpunk nummers uit de beginperiode van de band, die weliswaar weinig variatie hebben, maar waar ik toch erg van genoten heb en ik kan liefhebbers van punk deze schijf dan ook zeer aanraden.

Review: An Orchestral Dream - Students At Eskilstuna Kulturskola Play Tangerine Dream (Friends Of the Fish, 2021) (Orkestraal)

An Orchestral Dream uit Zweden is een groep studenten van Eskilstuna Kulturskola, die onder leiding van Thomas Rydell (componist van soundtracks, ambient, minimal music en krautrock) een totale akoestische uitvoering van Tangerine's Dream "Poland" op 20 december 2021 als 10" LP uitbrengen.

Het album, dat 3 nummers bevat, start met het titel nummer "Poland", waarin An Orchestral Dream, na een korte aankondiging, een schitterend swingend nummer met een gemiddeld tempo ten gehore brengt, dat een terugkerend hypnotiserend ritme heeft, waarbij stil zitten geen optie is.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)

Daarna volgen "Charly The Kid", een prachtig rustige nummer met een aanstekelijk terugkerend ritme en "Love On A Real Train", een fantastisch nummer met een gemiddeld tempo en een licht hypnotiserend terugkerend ritme, dat tot beweging aanzet.

"Students At Eskilstuna Kulturskola Play Tangerine Dream" van An Orchestral Dream is een geweldige single, waar ik vanaf de begin tonen van genoten heb en ik kan iedere liefhebber van de muziek van Tangerine Dream, deze speciale uitvoeringen dan ook van harte aanbevelen.

Review: Gin Lady - Camping With Bodhi (Kozmik Artifactz Records, 2021) (Rock)

Na 3 succesvolle albums te hebben gemaakt, stopte de Zweedse progressieve hardrock band Black Bonzo ermee.

Uit de resten van de band ontstond begin 2011 een nieuwe band, genaamd Gin Lady en deze bestaat uit: Joakim Karlsson - sologitaar en zang, Anthon Johansson - basgitaar en zang, Fredrik Normark - drums, Klas Holmgren - Hammond B3 orgel, piano, mellotron en zang en Magnus Kärnebro - zang.

Ze sloten een platen deal met het Transubstans Records label en in april 2012 werd hun debuut CD "Gin Lady" uitgebracht met daarop 9 nummers en deze heeft in mei 2013 een opvolger gekregen door de 2CD "Mother's Ruin", waarop 17 songs staan en vervolgens verschenen "Call The Nation" (Kozmik Artifactz Records, beperkte oplage gekleurd vinyl LP en digitale download, 5 januari 2016), "Electric Earth" (Kozmik Artifactz Records, LP en digitale download, 15 september 2017) en "Tall Sun Crooked Moon" Kozmik Artifactz Records, LP en digitale download, 23 mei 2019).

Op 10 december 2021 verscheen het album "Camping With Bodhi" via Kozmik Artifactz Records als LP in een beperkte oplage van 300 stuks op 180 gram roze vinyl en als LP in een beperkte oplage van 200 stuks op 180 gram rood/paars/wit/blauw marmerkleurig vinyl. 

Het album, dat 9 nummers bevat, start met "Underground", waarin Gin Lady een geweldige licht psychedelische song met een gemiddeld tempo ten gehore brengt, die een terugkerend ritme heeft en aanzet tot dansen en dit nummer wordt gevolgd door "For Everyone", een prachtige pop song met een aanstekelijk ritme, die enigszins commercieel klinkt.

Daarna volgen "Haven't Seen You Lately", een heerlijke dansbare uptempo rock song met een aanstekelijk ritme en een hoog meezing gehalte (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), "Fields Of Joy", een uitstekende swingende uptempo rock song, die aanzet tot dansen en "I love You Babe", een lekker in het gehoor klinkende dansbare uptempo rock song.

In "Soldier On" zet Gin Lady me opnieuw zo'n prima dansbare uptempo song voor en in "Freedom Rider" krijg ik nogmaals een aanstekelijke swingende rock song te horen.

Verder volgen "Celebration Blues", een geweldige swingende song met lichte invloeden van de muziek van The Allman Brothers Band en rock & roll en subtiele tempowisselingen en "We Are Free Now!", een uptempo song met een dansbaar ritme, die swingt.

"Camping With Bodhi" van Gin Lady is een puike plaat, die vol dansbare rock nummers staat, waarbij stil zitten niet aan de orde is en ik raad iedere rock liefhebber dan ook aan eens naar deze schijf te gaan luisteren.

Review: Pressor - I Glow (Addicted Label, 2021) (Stoner / Melodische Rock)

Pressor uit St. Petersburg, Rusland bestaat heden ten dage uit: Daniil Kornev – drums, Denis Zarutsky – basgitaar, Anton Khmelevskiy – sologitaar en Stas Vasilev – synthesizer en sologitaar.

De band bracht op 1 mei 2012 hun digitale debuut album "Grave Full Of Weed" uit en deze werd gevolgd door: "Pressor / Diazepam / Soom" (CD en digitaal split album, 20 december 2013), "Tripping Deep", (digitaal nummer, 9 november 2016), "Weird Things" (digitaal album, 12 maart 2018), "Twist The Bliss" (2 digitale nummers, 18 mei 2020), "I Want You (She's So Heavy)" (digitaal nummer, 4 december 2020) en "I Glow" (digitaal nummer 2021).

Ik zal me beperken door over enkele nummers van deze band iets schrijven en start met het album "Weird Things", waarop Pressor met "Heavy State" begint en een zwaar traag stoner nummer speelt, dat gevolgd wordt door "Weird Things", een heerlijke uptempo stoner song, die een terugkerend ritme heeft en na enkele minuten in een langzamer tempo over gaat, om vlak voor het einde terug te keren in uptempo.

Daarna volgen "Tripping Deep", een zware song met een aanstekelijk terugkerend ritme en "Hexadecimal Unified Insanity", een uitstekende stoner song met een terugkerend ritme, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld en eindigt met psychedelische geluiden.

De single "Twist The Bliss" start met "Twist" en hierin speelt Pressor, na een kort psychedelisch begin, een lekker on het gehoor klinkende song met een terugkerend en aanstekelijk ritme, die naadloos overloopt in "The Bliss", een geweldige swingende song, die een licht hypnotiserend dansbaar ritme heeft en iets na de helft van het nummer in een trager tempo over gaat.

In "I Want You (She's So Heavy)" zet Pressor me een schitterende eigentijdse uitvoering van dit nummer van The Beatles voor, die in een iets langzamer tempo wordt gespeeld en een psychedelisch einde heeft en in "I Glow" krijg ik een verrukkelijk instrumentaal nummer met lichte melodische invloeden te horen, dat in een rustig tempo begint, om halverwege meer snelheid te krijgen.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)

"I Glow" van Pressor is een fantastisch licht melodisch nummer, waarmee de band een andere weg lijkt ingeslagen te zijn, maar ook de andere nummers zijn de moeite van het beluisteren maar dan waard en ik raad liefhebbers van zowel stoner als melodische muziek dan ook aan eens naar deze prima band te gaan luisteren.

Review: Furnace And The Fundamentals - A Very Furnace Christmas! (Bird's Robe Records, 2021) (Pop)

Furnace And The Fundamentals uit Sydney, Australië, bestaat uit: Furnace - zang, Mike Solo - drums en koebel, Marcus - basgitaar en zang, Tom - sologitaar en zang, Pluto - keyboards en zang en Digby - soloogitaar, saxofoon en zang.

De band bracht op 11 december 2017 hun debuut digitale EP "A Very Furnace Christmas" uit, die op 25 mei 2019 gevolgd werd door het digitale nummer "A Whole New World" en op 13 december 2019 door het digitale album "A Very Furnace Christmas!", dat op 19 november 2021 als LP in een beperkte oplage van 500 stuks op 180 gram vinyl via Bird's Robe Records werd uitgebracht en 16 nummers bevat. 

Het album begint met "We Wish You A Merry Christmas", waarin Furnace And The Fundamentals een mooie korte orkestrale Kerst song met een aanstekelijk ritme, "YMCA", een Kerst versie van de cover van dit nummer van The Vilage People, "Gangsta's Paradise" (Kerst versie), een heerlijke hiphop song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme en "Reindeer" (Kerst versie van "Pony"), een uitstekende soul song met een gemiddeld tempo en invloeden van jazz en dance.

Daarna volgen "Silent Night", een prachtige korte a-capella uitvoering, "You Shook Me All Night Long" (Kerst versie), een geweldige rock song met tempowisselingen, die aanzet tot dansen, "The Longest Time" (Kerst versie), een prima uitvoering van dit nummer van Billy Joel en "Giving In The Name Of" (Kerst versie van Killing In The Name Of van Rage Against The Machine), een lekker in het gehoor swingende hiphop song met tempowisselingen, die aanzet tot beweging.

In "Yellow" (Kerst versie) zet Furnace And The Fundamentals me een korte vrij rustige song voor, in "Call Me Al" (Kerst versie) krijg ik een uitstekende uitvoering van dit Paul Simon nummer te horen, die net zo swingt als het origineel, in "Just Can't Get Enough" (Kerst versie) een cover van het nummer van Depeche Mode schotelt de band me opnieuw een goede uitvoering voor en in "(I've Had) The Time of My Life" (Kerst versie) een cover van Bill Medley en Jennifer Warnes laat de band horen, dat ze prima nummers kunnen na spelen.

Verder volgen de Kerst versies van "Shout" (Isley Brothers), een swingende uptempo versie, die in de stijl van Lulu gespeeld wordt, "Sweet Caroline" (Neil Diamond), eveneens een goede cover, "Bohemian Rhapsody" (Queen), een prima korte uitvoering, die over gaat in "Sweet Caroline Reprise" (Neil Diamond), waarmee de plaat wordt afgesloten.

"A Very Furnace Christmas!" van Furnace And The Fundamentals is een leuke Kerst plaat met allemaal herkenbare nummers en ik raad iedereen die van Kerst houdt dan ook aan eens te gaan luisteren naar deze schijf.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: The Fishheads - Pleasant Valley Sunday / Let's Get Together (Fruits De Mer Records, 2021) (Pop)

The Fishheads uit Engeland is het project van Marc Swordfish (Astralasia), die samen met (enkele Fruits De Mer vrienden) waaronder Anton Barbeau, Crystal Jacqueline, Icarus Peel, John Chinn, Paul Chousner, Holly Bowler en anderen het nummer "Pleasant Valley Sunday" van The Monkees opgenomen heeft in de 60s/70s serie van Fruits De Mer Records en deze heeft "Let's Get together" als B-kant.

De single verschijnt op 7" vinyl en bevat een bonus CD en is in mono en op de bonus CD staan de stereo versies van de songs en een uitgebreide uitvoering van 40 minuten van "Pleasant Valley Sunday".

In "Pleasant Valley Sunday" zet The Fishheads me een geweldige cover van dit nummer van The Monkees hit voor, die een vrolijk dansbaar ritme heeft (luister naar een gedeelte van dit nummer via de youtube link onder de recensie) en in "Let's Get Together" laat de band me genieten van een swingende uptempo jaren 60 song met een aanstekelijk ritme, die aanzet tot dansen en tempowisselingen bevat.

"Pleasant Valley Sunday" / "Let's Get Together" van The Fishheads is een verrukkelijke single, die de jaren 60 even terug haalt en liefhebbers van deze muziek periode zullen deze schijf dan ook zeker op waarde weten te schatten.