Review: Doctors Of Space - The Astral Sessions-Vol.5-Roadburn Redux (Doctors Of Space, 2023) (Progressief)

Doctors Of Space is een duo, dat bestaat uit: Dr Space - analoge, digitale en modulaire synthesizers, mellotron en Hammond orgel en Dr Martin Weaver - solo- en basgitaar en drums  programmering.

Het duo bracht hun debuut uit op 23 december 2019 met de 7" single "Ghouls 'n Shit", die in een beperkte oplage van 100 genummerde stuks in een met de hand geschilderde hoes op zwart vinyl en als 7" single in een zeer beperkte oplage van 15 genummerde stuks in een met de hand geschilderde hoes op zwart vinyl met handtekeningen gemaakt werd.

Daarna volgden de digitale albums: "Covid Sessions" (23 april 2020), "Jan 2020 Studio Jam" (29 februari 2020), "Studio Jam Feb 2020" (29 februari 2020), "Studio Jam March 9th, 2020" (17 maart 2020), "Studio Session June 2020" (4 juni 2020), "Studio Session July 2020" (2 juli 2020), "Studio Session Aug 2020" (6 augustus 2020), "Studio Session Sept 2020" (10 september 2020), "Ussy Whip" (27 september 2020) en "Studio Session Oct 2020" (7 oktober 2020).

Op 24 oktober 2020 bracht het duo het album "First Treatment" via Space Rock Productions als LP uit in een beperkte oplage van 100 stuks op 180 gram zwart en 100 stuks op 180 gram wit vinyl , die met de hand genummerd zijn, in een klaphoes verpakt zitten en een download code bevatten, als CD in een beperkte oplage van 200 stuks, die met de hand genummerd is en als digitale download.

Vermeldenswaardig is nog, dat het LP album 4 nummers bevat en de CD 2 bonus nummers heeft, waarvan het eerste een bijdrage heeft van Hasse Horrigmoe, die basgitaar in dit nummer speelt.

Op 23 april 2020 verscheen het album "The Covid Sessions", waarop 9 nummers staan, in eigen beheer als CD in een beperkte oplage van 100 stuks en als digitale download.

Daarna volgden bijna elke maand CD-R uitgaven, waarvan de eerste "Studio Session July 2021" op 29 augustus 2021 was en deze werd gevolgd door: "Studio Session August 2021" (20 oktober 2021), "Studio Session Sept 2021" (8 januari 2022), ""Studio Session October 2021" (13 febuari 2022), ""Studio Session December 2021" (18 maart 2022), "Studio Session January 2022" (18 maart 2022) en op 15 april 2022 verscheen het album "Astral Sessions Vol 1- The Journey Begins" in eigen beheer als CD-R in een beperkte oplage van 50 stuks en als digitaal album en deze werd in juli 2022 gevolgd door 2 albums van Doctors Of Space, waarvan "Astral Sessions Vol.2" (5 juli 2022) in eigen beheer in een beperkte genummerde oplage van 50 stuks op CD-R en "Mind Surgery" (1 juli 2022) via Guerssen Records als 2LP en als digitaal album.

"The Astral Sessions Vol 3- On A Comatose High" (28 december 2022, beperkte CD oplage van 50 stuks), "Astral Sessions- Vol 4- Where's Your Soul?" (7 april 2023, beperkte oplage van 50 stuks), "April 2023 Studio Session" (4 juni 2023, digitaal album), "Live in Porto" (24 augustus 2023, als cassette in een beperkte oplage van 30 stuks en als digitaal album) en ook verschijnt in augustus 2023 "The Astral Sessions-Vol.5-Roadburn Redux" als CD-r in een beperkte oplage van 100 stuks en hierop staan 4 lange nummers, waaronder 1 bonus nummer.

Het album begint met "El Rock Espaco Infernal", waarin Doctors Of Space een swingend uptempo progressief nummer speelt, dat een terugkerend ritme heeft, lichte acid rock invloeden bevat en halverwege over gaat in een trager tempo met een licht hypnotiserend terugkerend ritme.

Daarna volgt "Heading Out To The Crab Nebula", dat in een niet al te hoog tempo wordt gespeeld en een dansbaar terugkerend ritme heeft, dat een lichte trance oproept.

In "Stoner Heaven (Load Of Fuzz)" schotelt het duo me een ruimtelijk nummer in een gemiddeld tempo voor, dat invloeden van spacerock, progressieve rock en disco met elkaar verbindt en swingt als een trein.

Dan volgt het bonus nummer "Don't Trust The AI", een nummer met een gemiddeld tempo en een licht hypnotiserend terugkerend ritme, dat invloeden van psychedelische en progressieve muziek herbergt 

"The Astral Sessions-Vol.5-Roadburn Redux" van Doctors Of Space bevat 4 puike nummers, waar ik vanaf de begintonen van genoten heb en ik raad liefhebbers van progressieve muziek deze schijf dan ook sterk aan.(luister naar de eerste 3 nummers van de CD-r via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Il Bacio Della Medusa - Imilla (AMS Records, 2023) (Progressieve Rock)

Il Bacio Della Medusa uit Perugia, Italië werd in 2002 opgericht en bestaat tegenwoordig uit: Simone Cecchini - zang, achtergrondzang, kazoo en 6 en 12 snarige akoestische gitaar, Diego Petrini - drums, piano, synthesizer, orgel, melodica en mellotron, Federico Caprai - basgitaar, Andrea Morelli - elektrische gitaar en steel gitaar en Eva Morelli - dwarsfluit, alt en sopraan saxofoon en piccolo.

De band bracht in 2004 hun debuut album "Il Bacio Della Medusa" in eigen beheer uit, waarna de volgende albums verschenen: "Discesa Agl'Inferi D'un Giovane Amante" (LP, 1 januari 2008, BTF Vinyl Magic), "Deus Lo Vult" (LP en CD, 22 oktober 2015, BTF Vinyl Magic), "Live" (CD, 23 september 2016, BTF Vinyl Magic), "Seme" (LP, CD, 15 juni 2018, BTF Vinyl Magic) en "AnimAcusticA", dat op 30 oktober 2020 via AMS Records / BTF Vinyl Magic als LP, als CD en als digitale download werd uitgebracht en dit album werd live opgenomen tijdens hun optreden op 19 oktober 2019, dat door Trasimeno Prog werd georganiseerd.

Vervolgens verschijnt op 25 augustus 2023 hun plaat, getiteld "Imilla", een concept albumt dat 9 nummers bevat en deze wordt via AMS Records uitgebracht als LP op rood vinyl en als CD.

Het album begint met "Un Visto Per La Bolivia", waarin Il Bacio Della Medusa een schitterend instrumentaal progressief rock nummer met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme speelt, dat tempowisselingen bevat en gevolgd wordt door "Amburgo 1 Aprile 71", een uitstekende rock song met een gemiddeld tempo en tempowisselingen en "La Dolorida", een prima rock song met een gemiddeld tempo, die halverwege over gaat in een fantastisch stuk progressieve rock dat swingt, om korte tijd later terug keert naar het begintempo.

Daarna volgen "Zio Klaus", een mooi nummer, dat met zware tonen start en na korte tijd iets meer snelheid krijgt, waarbij de zang zo nu en dan heftig klinkt en het ritme terugkerend is, terwijl de muziek progressief is en "Dentro Monika Qualcosa Non Va", een puike rock song met een aanstekelijk ritme en een gemmideld tempo, dat aanzet tot dansen en lichte ska invloeden bevat.

In "Ho Visto Gli Occhi Di Inti Virare A Nero" zet Il Bacio Della Medusa me een heerlijke uptempo song met progressieve rock invloeden voor, die swingt als een trein en tempowisselingen heeft en in "Senior Service" krijg ik een dansbaar instrumentaal nummer met een niet al te hoog tempo te horen, die Zuid-Amerikaanse invloeden heeft.

Verder volgen "Lo Specchio Di Hans Ertl", een vrij rustige song, die subtiele tempowisselingen bevat en een aanstekelijk ritme heeft en "Colt Cobra 38 Special", een verrukkelijke progressieve song met een gemiddeld tempo, lichte symfonische folk invloeden, tempowisselingen en een aanstekelijk ritme.

"Imilla" van Il Bacio Della Medusa staat vol prachtige progressieve nummers en ik raad iedere liefhebber van dit genre notie te nemen van deze uitstekende schijf.

Sorry! Nog geen video beschikbaar

Review: Kyra - Here I Am, I Always Am (Damaged Goods Records, 2023) (Garagerock / Punk)

Kyra Rubella uit Vlaanderen, België is het meest bekend als lid van The Headcoatees uit Engeland, die als achtergrondband van Thee Headcoats en als band optraden. In 1998 verscheen het solo album van Kyra in Japan op vinyl en op het uitgebreide album "Here I Am, I Always Am", dat in een beperkte oplage verschijnt, staan de 12 nummers daarvan op en deze worden aangevuld met 5 bonus nummers, waarvan er 1 uit 1995 en 4 uit 1998 komen.

Het album begint met de nummers van de LP uit 1998 en hiervan heet het eerste "Agitated", waarin Kyra een schitterende gargerock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme ten gehore brengt en deze wordt gevolgd door "Anna K.", een heerlijke song met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo en "It’s A Stick-Up", een swingende uptempo rock song.

Daarna volgen het titelnummer "Here I Am, I Always Am", een song met een gemiddeld tempo en een hoog dansgehalte, "Naked", een korte song met een terugkerend ritme, "Louise", een song met een niet al te hoog tempo, dat zo nu en dan iets sneller wordt gespeeld en "Marieke", een cover van de Jacque Brel song, die er mag zijn.

In "Ego Maniac" zet Kyra me een uptempo song met een terugkerend ritme voor, in "Do Things Right" krijg ik een uitstekende swingende song te horen, die een terugkerend ritme heeft en in "Organic Footprints" laat ze me genioeten van een swingende uptempo punkpop song, waarbij stil zitten geen optie is.

Dan volgen "Today Is The Night", een uptempo rock song met subtiele tempowisselingen en "Laughing Song", een kort swingend instrumentaal nummer, waarbij gelach te horen is.

De bonus nummers beginnen met "Doodlebug", dat op single verscheen in 1998 en hierin hoor ik Kyra een prima uptempo rock song spelen, die lichte invloeden van de muziek van Nina Hagen heeft, waarna de achterkant van de single volgt, getiteld "Punk Rock Ist Nicht Tot", een puike song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme waarin de zang van ver weg te lijkt te komen.

Verder volgen "Love In A Void", een schitterende uptempo punk song, die swingt als een trein en in 1995 samen met "Orgasm Addict" als single verscheen en ook hierin laat Kyra me genieten van een fantastische swingende uptempo rock song, die punk invloeden heeft.

Het laatste nummer "Die Wonderlijke Dag (This Wond’rous Day)" is de B-kant van "Marieke", die in 1998 in Japan verscheen en deze verrukkelijke song bevat een niet al te hoog tempo en een aanstekelijk ritme.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)

"Here I Am, I Always Am" van Kyra staat vol lekker in het gehoor klinkende garagerock en punk nummers, die ik elke liefhebber van deze genres kan aanraden, maar wat mij betreft zijn de Nederlandstalige nummers de uitschieters.

Review: Sky Cries Mary - Everything Goes Somewhere (Trail Records, 2023) (Progressieve Rock)

Sky Cries Mary uit Seattle, Amerika, werd eind 1980 opgericht en bestaat, na diverse bandbezettingswisselingen, tegenwoordig uit: Roderick Wolgamott - zang, Debra Reese - zang, Ben Ireland - drums en synthesizer, Curt Eckman - basgitaar, Kevin Whitworth - sologitaar en Jack Endino - sologitaar. 

De band bracht hun debuut album "Until the Grinders Cease" in 1989 uit via Lively Art/New Rose Records en deze werd in 1999 her uitgebracht door World Domination Recordings.

Daarna volgden: "Don't Eat The Dirt..." (Lively Art/New Rose Records, 1990), "Exit At The Axis" (World Domination Recordings/Capitol Records, 1992), "A Return To The Inner Experience" (World Domination Recordings/Capitol Records, 1993), "This Timeless Turning" (World Domination Recordings/Capitol Records, 1993), "Moonbathing On Sleeping Leaves" (Warner Bros.Records, 1997), "Fresh Fruits For The Liberation" (Warner Bros.Records, 1998) en "Seeds" (Collective Fruit Records, 1999), waarna de band in 1999 uit elkaar ging, om in 2004 her opgericht te worden en de volgende albums verschenen: "Here And Now" (Hoodooh Music, 2005), "Small Town" (Hoodooh Music, 2007), "Space Between The Drops" (Trail Records, 2009), "Taking The Stage: 1997-2005" (Trail Records, 2011), "Thieves And Sirens" (821440 Records DK2, 2017 digitaal, 2018 LP, CD) en "Secrets Of A Red Planet" (Trail Records, 2020).

Ook verschenen er een aantal singles van de band in de loop der jaren en werden de nummers "The Elephant Song", "Shipwrecked" en "Cornerman" respectievelijk gebruikt in de films "The Harvest", "Tank Girl" en "Higher Learning".

Op 22 januari 2022 verscheen hun 13e album "Wandering In The Vastness", dat 12 nummers bevat, via Trail Records als CD en als digitale download en deze uitgaven werden in het voorjaar gevolgd door de LP.

Hun nieuwe album "Everything Goes Somewhere", dat in augustus 2023 verschijnt, bevat 6 nummers en wordt als LP uitgebracht, waarbij de bandleden de volgende instrumenten bespelen: Roderick Wolgamott - zang, Debra Reese - zang, lichaam percussie en ambient opnamen, Ben Ireland - drums, basgitaar, sologitaar, akoestische gitaar, conga's, bongo's, piano, Nigeriaanse klei pot drum, koebellen, maracas, kalimba, marimba en synthesizers, Curt Eckman - basgitaar en synthesizers, Kevin Whitworth - solo- en basgitaar, orgel, synthesizer, drums en loops en Jack Endino - sologitaar, akoestische gitaar en slide basgitaar.

Het album start op kant 1 met "Orphan", waarin Sky Cries Mary een schitterende mix van dance en progressieve rock in een gemiddeld tempo speelt, waarbij stil zitten geen optie is en dit nummer wordt gevolgd door "Deli Lotto ATM", een uitstekende dansbare song met een gemiddeld tempo en invloeden van dance, progressieve en psychedelische rock en "Cats Run The House", een fantastische licht psychedelische song met een niet al te hoog tempo en een terugkerend ritme, dat een hypnotiserende werking heeft.

Op kant 2 begint de muziek met "Don’t Shut The Door" en hierin zet Sky Cries Mary me een verrukkelijke psychedelische rock song met een terugkerend ritme voor, die swingt en gevolgd wordt door "Rhythm And Rhyme", een puike song met een gemiddeld tempo, psychedelische, progressieve en funk invloeden en een terugkerend ritme, dat beweging oproept en "Our Little World", een swingende mix van funk en progressieve rock, die subtiele tempowisselingen heeft.

"Everything Goes Somewhere" van Sky Cries Mary bevat 6 lekker in het gehoor klinkende swingende nummers met invloeden van dance, funk, psychedelische en progressieve rock, waar ik van begin tot einde erg van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van één of meer van deze genres deze schijf dan ook zeer aan.

Sorry! Nog geen video beschikbaar.

Review: Various Artists - Tall Tales: Short Stories (Friends Of The Fish, 2023) (Diverse Stijlen)

Het Fruits De Mer Records label brengt regelmatig gratis geweldige compilatie albums uit, die aan leden van de Fruits De Mer Records Club worden uitgedeeld, als ze een bepaalde aankoop doen.

Deze keer is dat op 24 juli 2023 het 2CD compilatie album "Tall Tales: Short Stories", dat totaal 25 nummers van evenzoveel bands/artiesten bevat, waarvan sommigen exclusief op Fruits De Mer Records verschijnen en dit album krijg je gratis als je één van de uitgaven van de maand juli koopt en dus lid van de Fruits De Mer club bent, of wordt.

De 2CD is onderverdeeld in "Tall Tales", waarop 8 bands/artiesten staan, die lange nummers spelen en "Short Stories", waarop 17 bands/artiesten staan die nummers onder de 6 minuten spelen.

"Tall Tales" begint met "Look At The Sun" van Technicolor Noir uit Frankrijk, die een heerlijke uptempo jaren 60 gerelateerde song met aan aanstekelijk ritme ten gehore brengt, die tempowisselingen heeft en enkele minuten voor het einde van het nummer psychedelisch wordt en lichte acid rock invloeden krijgt, waarna "The Haunting" van House Red Simio (Argentinië) volgt, die een prima elektronisch nummer met een gemideld tempo en een terugkerend ritme speelt, die lichte disco invloeden heeft.

Daarna volgen El Universo (Mexico) met "Stellar Brightness Caused By Planets", een fantastisch progressief rock nummer met spacerock invloeden en een terugkerend ritme, Guranfoe (UK) met "Et Alias", een mooie mix van progressieve rock en jazzrock met folk invloeden, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld en tempowisselingen bevat en Soft Hearted Scientists (Wales) met "Sea Anemone", een schitterende licht psychedelische pop song met een niette hoog tempo en een aanstekelijk ritme.

In "Reflections I" van Son Of Ohm (Nederland) krijg ik een verrukkelijk swingend uptempo krautrock nummer voorgeschoteld, waarbij stil zitten geen optie is (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie), in "The Sky River" van Exedra (Duitsland) hoor ik een prachtig hemels klinkend elektronisch nummer met new age invloeden en in "Alternate Life" zet Thirteen Of Everything (USA) me een geweldig symfonisch progressief rock nummer voor, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, jaren 70 invloeden bevat en tempowisselingen bevat.   

"Short Stories" start met "Kosmische I" van Ancient Circle (Schotland), die een stevig instrumentaal rock nummer met een gemiddeld tempo ten gehore brengen, dat gevolgd wordt door "I Remember" van Dim Electrics (Oostenrijk), een uptempo psychedelische song met een terugkerend dansbaar ritme, "Summer Days" van Alain Pire Experience (België), een heerlijke psychedelische song met een gemiddeld tempo eind jaren 60 invloeden, die subtiele tempowisselingen heeft en "Byrd Of The Tree" van Bhopal's Flowers (Canada), een geweldige psychedelische song met een niet al te hoog tempo en eind jaren 60 en Indiase invloeden.

Daarna volgen Brave New World (UK) met "Scarecrows", een mooie pop song met lichte folk invloeden, die met een gemiddeld tempo wordt gespeeld en een terugkerend ritme heeft, Dark Horse (Australië) met "The Sons Of Carpio Are Led Astray", een langzaam instrumentaal nummer met licht psychedelische invloeden, Nick Haeffner (UK) met "Everything Begins Again", een lekker in het gehoor vrolijk klinkende pop song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme, Lords Of Form (UK) met "A Winter’s Bride", een nummer met een gemiddeld tempo, lichte elektro invloeden en een terugkerend ritme en Church Of Hed (USA) met "Prairie Waves", een prachtig elektronisch nummer met een niet al te hoog tempo en een terugkerend ritme.

In "Space Folds Upon Itself" speelt Quarkspace (USA) een uitstekend nummer met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme, dat ruimtelijke invloeden bevat, in "See You In The Next World" zet The Vapour Trails (Schotland) me een schitterende licht psychedelische pop song voor, die een dansbaar ritme heeft, in "London Town" van Miranda Lee Richards And The Lords Of Thyme (USA/UK) krijg ik een prachtige rustige folk song te horen en in de Dubrek mix van "Prosaic Turbulence" laat The Telephones (UK) me genieten van een prima rustige folk song.

Dan volgen Bellavista (USA) met "Shelter Shock", een puike jaren 80 gerelateerde pop song met een gemiddeld tempo en new wave invloeden, The Flower Machine (USA) met "White Cloud", een fantastische licht psychedelische song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme, Quantum Surf Rocket Garage Dolls (UK) met "Gloria Goes Latin (Iris Goes Rating)", een uitstekend dansbaar instrumentaal nummer met een aanstekelijk ritme en Blue Giant Zeta Puppies (UK) met "I'm Not Like Everybody Else", een cover van het nummer van The Kinks, die een licht psychedelische invloeden heeft en achtergrondzang bevat.

"Tall Tales: Short Stories" van Various Artists staat vol fantastische nummers, die in verschillende stijlen worden gespeeld, waar ik heb erg van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van muziek dan ook uit lid van deze exclusieve club te worden om ook in aanmerking te komen van deze speciale uitgaven.

Review: Collapse Under The Empire - Recurring (Finaltune Records, 2023) (Post-Rock)

Collapse Under The Empire uit Hamburg, Duitsland werd in 2008 opgericht en bestaat uit: Martin Grimm - bas- en sologitaar en Chris Burda - keyboards en drums.

Het duo bracht op 1 juli 2008 hun debuut single "Paintball" als digitale download uit en deze werd gevolgd door "System Breakdown" (16 februari 2009,digitaal album), "Crawling" (1 januari 2010, digitaal nummer), "Find A Place To Be Safe" (3 januari 2010, CD en digitaal album), "Grade Separation" (5 januari 2010, digitaal nummer), "The Sirens Sound" (15 juni 2010, CD en digitale download), "Black Moon" (31 juli 2011, split CD EP), "Disclosure" / "The Great Silence" (2 september 2011, digitale single), "Shoulders & Giants" (21 oktober 2011, CD en dd), "There Is No Sky" (12 november 2011, digitaal nummer), "Dragonfly" (5 juni 2012, digitaal nummer), "Breaking The Light" (13 juli 2012, digitaal nummer), "Closer" (25 juli 2012, digitaal nummer), "Fragments Of A Prayer" (28 september 2012, LP, CD en dd), "Stjarna" (16 januari 2013, digitaal nummer), "We Are Close As This" (20 maart 2013, digitaal nummer), "The Silent Cry" (12 april 2013, CD EP), "Stairs To The Redemption" (20 april 2014, digitaal nummer), "Sacrifice & Isolation" (23 mei 2014, CD en dd), "Sacrifice" / "Low" (8 augustus 2014, CD single), "Giants (live)" (29 mei 2016, video single), "Dark Water" (25 augustus 2017, digitaal nummer). "The Forbidden Spark" (29 september 2017, Digitaal nummer), "The Fallen Ones" (20 oktober 2017, LP, CD en dd), "Anomaly" (1 februari 2019, digitaal nummer), "The End of Something" (13 december 2019, genummerde, gesigneerde 4LP box), "Abstracted" (18 december 2019, digitaal nummer), "Beyond Us" (18 december 2019, digitaal nummer), "A New Beginning" (26 juni 2020, digitaal nummer, de opbrengst is voor het rode kruis), "Red Rain" (16 oktober 2020, digitaal nummer), "Everything We Will Leave Behind Us" (20 november 2020, beperkte oplage als LP op blauw gespetterd vinyl, CD en dd), dat via hun eigen label Finaltune Records is uitgebracht en op 24 december 2021 verschenen hun single "Section VI" en EP "Section IV-VI" gelijktijdig via Finaltune Records als digitale download.

Op 29 september 2023 brengt Finaltune Records hun concept album "Recurring" uit, dat 9 nummers bevat en als LP, als CD en als digitaal album verschijnt.

Het album start met "Genesis", waarin Collapse Under The Empire een schitterend uptempo post-rock nummer speelt, dat een terugkerend ritme heeft en aanzet tot dansen, waarna "Revelation" volgt, dat met zware tonen begint, om na korte tijd over te gaan in een heerlijk uptempo post-rock nummer met een dansbaar ritme.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)

Daarna volgen "Mercy", een uitstekend uptempo nummer met een terugkerend ritme, "Absolution", een prima uptempo post-rock nummer met een melodisch ritme en "Requiem", een fantastisch zwaar nummer met een niet al te hoog tempo en licht klassieke invloeden.

In "Forgiveness" zet Collapse Under The Empire me een prachtig uptempo nummer voor, dat aanzet tot dansen en in "Salvation" krijg ik een geweldige mix van post-rock en elektro met een zeer dansbaar ritme te horen.

Dan volgen "Apocalypse", een uptempo nummer met een aanstekelijk ritme en "Creation", een lekker in het gehoor klinkend stuk uptempo post-rock met subtiele tempowisselingen.

"Recurring" van Collapse Under The Empire bevat 9 puike post-rock nummers, waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik kan liefhebbers van deze muzieksoort deze schijf dan ook zeer aanbevelen.

Review: Tangled Thoughts Of Leaving - Oscilaion Forest (Bird's Robe Records / Dunk Records, 2023) (Instrumentaal)

Tangled Thoughts Of Leaving uit Perth, Australië bestaat na enkele bandbezettingswisselingen sinds 2019 uit: Ron Pollard - Piano en synthesizer, Luke Pollard - basgitaar, Gracie Smith - drums en Paul Briggs - sologitaar.

De band bracht op 13 juni 2008 hun debuut uit met de CD EP "Tiny Fragments", die eveneens digitaal verscheen, waarna de volgende uitgaven werden uitgebracht: "Split With Sleepmakeswaves" (3 april 2009, digitale EP), "Contextually Inept" (18 maart 2010, digitaal nummer), "Deep Rivers Run Quiet" (13 mei 2011, digitale single), "Deaden The Fields" (8 juli 2011, 2LP, CD en digitaal album), "Failed by Man And Machine" (2 maart 2013, CD EP en digitale EP), "Downbeat" (31 oktober 2013, LP, CD en digitaal album), "Yield to Despair" (17 april 2015, 2LP, CD en digitaal album), "The Black Captain" (8 oktober 2015, digitale EP), "No Tether" (6 juli 2018, 2LP, CD, cassette en digitaal album), "Dread Sessions - Volume 1" (5 juni 2020, digitaal album) en op 4 augustus 2023 verschijnt hun album "Oscilaion Forest" als 2LP op 180 gram doorzichtig rookkleurig vinyl, als 2LP op 180 gram ondoorzichtig gespetterd vinyl, als CD en als digitaal album via Bird's Robe Records en Dunk Records.

Het album, dat 11 nummers bevat, begint met "Sudden Peril", waarin Tangled Thoughts Of Leaving een zwaar chaotisch stuk muziek in een niet al te hoog tempo speelt, dat flink experimenteel klinkt en gevolgd wordt door "Ghost Albatross", een prachtig rustig post-rock nummer met een terugkerend ritme, dat iets over de helft van het nummer tijdelijk chaotisch wordt en naadloos over loopt in "Twin Snakes In The Curvature", een zwaar nummer met een langzaam tempo, een terugkerende toon en avant garde en industriële invloeden.

Daarna volgen "Seep Into", een kort zwaar nummer met een dreigende uitstraling, "Lake Orb Altar", een mooi vrij rustig nummer met post-rock invloeden en  tempowisselingen dat tegen het einde meer snelheid krijgt en doorloopt in "Trinket Forest", een avant garde nummer met een terugkerende toon, dat na enkele minuten experimenteel en chaotisch wordt.

In "Lamprey Strings" zet Tangled Thoughts Of Leaving me een uitstekend eentonig nummer met een terugkerend ritme voor, in "Bush Wallaby" krijg ik een nummer met een terugkerend ritme en ern gemiddeld tempo te horen, dat lichte post-rock invloeden heeft en in "Folded Into" hoor ik de band een stuk piano muziek, dat met experimentele elementen gemixt wordt en iets over de helft van het nummer totaal experimenteel wordt.

Verder hoor ik "The Mantle", een vervolg van het vorige nummer en eveneens experimenteel en het titel nummer "Oscillating Forest", een bijna 12 minuten durend nummer, waarin de band totaal uitfreakt en er tot halverwege er vrolijk op los experimenteert, omm dan over te gaan in een schitterend terugkerend ritme dat een lichte trance oproept.

"Oscillating Forest" van Tangled Thoughts Of Leaving is een niet alledaagse plaat en is waarschijnlijk maar voor een kleine groep mensen toegankelijk en deze wil ik aanraden om toch notie te nemen van deze schijf en net als ik hier hun oordeel over hebben en dat is wat mij betreft: prima!(luister naar 2 nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)