Review: Amon Düül - Paradieswärts Düül (OHR Records, 1970/2022) (Progressieve Rock / Psychedelische Rock)

Amon Düül uit München, Duitsland, werd in 1967 onder de naam Münchner Kommune opgericht en sinds 1968 ging de band verder onder de nieuwe naam, die voor enige verwarring zorgde, want inmiddels hadden 3 leden zich afgesplitst en noemden zich Amon Düül II.

De band bracht hun debuut album "Psychedelic Underground" in 1969 uit en deze werd gevolgd door: "Collapsing/Singvögel Rückwärts & Co." (1969), "Paradieswärts Düül" (1970), "Disaster" (2LP, 1972) en "Experimente" (2LP, 1983)

Amon Düül bestond ten tijde van het album "Paradieswärts Düül" uit: Eleonora Romana Bauer (Ella) - harp en zang, Klaus Esser (Lemur) - drums, zang en fuzzgitaar, Ulrich Leopold – basgitaar, zang, piano en sologitaar, Rainer Bauer (Dadam) – sologitaar, zang en basgitaar, Hansi Fischer - dwarsfluit en bongo's, Angelika Filanda (Noam) - Afrikaanse drums en Helge Filanda – drums.

De heruitgave van het album "Paradieswärts Düül", dat 5 nummers bevat, werd overgenomen van de originele analoge banden en in Dierks Studios door Dieter Wegner opnieuw gemasterd en begint met het iets meer dan 17 minuten durende "Love Is Peace", waarin Amon Düül een schitterend progressieve rock song ten gehore brengt, die in een niet al te hoog tempo wordt gespeeld, psychedelische folk invloeden en een terugkerend ritme heeft, halverwege licht experimenteel wordt, om dan over te gaan in een licht Oosters ritme.

Daarna volgt "Eternal Flow", een fantastisch rustig instrumentaal psychedelisch nummer met een aanstekelijk terugkerend ritme.

In "Snow Your Thurst & Sun Your Open Mouth" laat Amon Düül me genieten van een prachtig nummer met een gemiddeld tempo, dat een terugkerend ritme heeft en iets over de helft van het nummer in een langzamer tempo over gaat, waarin de muziek meer psychedelisch wordt.

Dan volgt "Paramechanische Welt", een geweldig psychedelische song met een gemiddeld tempo en een terugkerend dansbaar ritme, dat lichte Afrikaanse invloeden bevat.

Verder hoor ik de Engelstalige uitvoering van dit nummer, getiteld "Paramechanical World", die in 1970 op single zou verschijnen en hierin krijg ik een trage song te horen, die een terugkerend ritme bevat.

"Paradieswärts Düül" van Amon Düül bevat 5 verrukkelijke nummers, waar ik vanaf de begin tonen erg van genoten heb en ik kan deze schijf dan ook sterk aanbevelen aan liefhebbers van zowel progressieve als psychedelische rock.(luister naar dit album via de youtube link onder de recensie)

 

Review: Arthur Brown With Rick Patten - Long Long Road (Magnetic Eye Records, 2022) (Progressieve Rock / Blues)

Zanger Arthur Brown uit Whitby, Engeland, verhuisde in 1966 naar Parijs, Frankrijk om een opleiding aan de theater school te doen en tijdens deze periode bracht hij 2 songs uit voor een Roger Vadim film.

Later dat jaar verhuisde hij naar Londen, waar hij in de band The Ramong Sound speelde, die hun naam in The Foundations veranderden, maar toen maakte hij al geen deel meer uit van deze band en had hij zijn eigen band The Crazy World Of Arthur Brown, die in 1968 een hit scoorde met het nummer "Fire" en ook hun album "The Crazy World Of Arthur Brown" werd zeer goed ontvangen.

Met The Crazy World Of Arthur Brown bracht daarna de volgende albums uit: "Strangelands" (opgenomen in 1969), 1988, "Tantric Lover", 2000, "Zim Zam Zim", 2013 en "Gypsy Voodoo", 2019.

Nadat de band uit elkaar was gegaan in 1969 vormde hij zijn nieuwe band Kingdom Come en maakte daarmee de 3 albums: "Galactic Zoo Dossier", 19 71, "Kingdom Come" 1972, "Journey", 1973 en "Lost Ears", 1976.

Vervolgens maakte hij diverse solo albums: "Dance", 1975, "Chisholm In My Bosom", 1977, "Speak No Tech", 1981 opnieuw uitgebracht in 1984 onder de naam "The Complete Tapes Of Atoya" samen met Graig Leon, "Requiem", 1982) en speelde hij mee op LP's van Klaus Schulze ("Dune", 1979, "Live", 1980 en "Time Actor", 1979), The Alan Parson's Project ("Tales Of Mystery And Imagination", 1976), Bruce Dickinson ("The Chemical Wedding", 1988), Pretty Things ("Resurrection", 1999), Judge Smith "Curly's Airships", 2000), All Living Fear "Fifteen Years After", 2007), The Hamburg Blues Band ("Friends For A Livetime", 2013) en Victor Peraino's Kingdom Come ("Journey in Time" 2014). 

Ook maakte hij samen met Vincent Crane het album "Faster Than The Speed Of Light" (1980), met Jimmy Carl Black "Brown, Black & Blue" (1988), met The Amazing World Of Arthur Brown "The Voice Of Love" (2007) en met Rick Patten "The Magic Hat" (2012, beperkte oplage van 200 stuks) en tevens verschenen de live albums: "Order From Chaos" (The Crazy World of Arthur Brown, 1993), "Jam" (Kingdom Come, 1994), "The Legboot Album" (Arthur Brown on Tour, 2002) en "The Crazy World Of Arthur Brown Live At High Voltage" (2011).

Ter ere van zijn 80ste verjaardag, op 24 juni 2022, bracht hij samen met Rick Patten het album "Long Long Road" uit via Magnetic Eye Records als LP op 180 gram transparant vinyl, als LP op zwart vinyl, als CD, als 2CD met een 48 pagina's hardcover boek, waarin essays door Arthur Brown zijn geschreven, plus een bonus CD met 2 exclusieve studio nummers als 3CD set, waarvan een 2CD boek editie, een LP op 180 gram oranje marmer kleurig vinyl, een 7" bonus single, een muur vlag, 4 kunstafdrukken van 30x30 cm en een cerificaat van echtheid, die door Arthur Brown gesigneerd en genummerd is en 9 nummers bevat.

De bezetting is: "Arthur Brown - zang en Pick Patten - piano, orgel, solo- en basgitaar, drums, saxofoon, Harmonica, synthesizer, dwarsfluit en achtergrondzang.

Het album begint met "Gas Tanks", waarin Arthur Brown With Rick Patten een geweldig progressief nummer spelen, dat een gemiddeld tempo heeft en tempowisselingen bevat en gevolgd wordt door "Coffin Confession", een prachtige ingetogen nummer met een gesproken tekst in de stijl van Donovan's "Atlantis" en "Going Down", een fantastisch stuk progressieve rock met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme.

Daarna volgen "Once I Had Illusions (Part 1)", een schitterende song met een terugkerend aanstekelijk ritme en een niet al te hoog tempo, die swingt en "I Like Games", een verrukkelijke blues song met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo, die aanzet tot dansen.

In "Shining Brightness" zet Arthur Brown With Rick Patten me een swingende song met een gemiddeld tempo voor, die invloeden van blues en progressieve rock herbergt en in "The Blues And Messing Round" laat het duo me nogmaals genieten van een puike blues song met een vrij rustig tempo.

Verder volgen het titel nummer "Long Long Road", een mooie song, die lichte invloeden van "The Handbags And The Gladrags" van Rod Stewart heeft en "Once I Had Illusions (Part 2)", een uitstekende swingende progressieve rock song met blues invloeden en een dansbaar terugkerend ritme.

"Long Long Road" van Arthur Brown With Rick Patten staat vol lekker in het gehoor klinkende progressieve rock en blues nummers, waar ik van begin tot einde zeer van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van deze muzieksoorten deze meesterlijke schijf dan ook van harte aan.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

 

Review: Nathan Hall And The Sinister Locals - Golden Fleece (The Hip Replacement, 2022) (Pop)

Op 27 november 2017 verscheen het eerste solo album "Effigies" van de uit Cardiff, Wales, afkomstige Nathan Hall (Soft Hearted Scientists) - zang, akoestische gitaar, sologitaar, keyboards, piano, geluid effecten en bellen, waarop 12 nummers staan, via Pegasus Promotions en The Hip Replacement.

Op 6 april 2018 verscheen dit album nogmaals, maar dan met de instrumentale uitvoeringen van de nummers, onder de naam "Mute Effigies Soundtracks" via Pegasus Promotions en The Hip Replacement en vermeldenswaardig is, dat dit album een extra nummer bevat en in eerste instantie alleen voor vrienden, de bandleden en hun familie bestemd was.

The Sinister Locals, die bestaat uit Nathan Hall - zang, sologitaar, keyboards, effecten en elektronica en op deze albums bijstaan wordt door Michael Bailey - basgitaar, Frank Naughton - drums, piano, elektronica, arrangementen voor orkest en effecten en Spencer Segelow - drums (4 nummers).

Op 7 September 2018 verscheen hun album "Tungusak Tydfil" via The Hip Replacement in een beperkte oplage van 150 stuks op vinyl, terwijl het album vanaf 18 juni 2018 reeds op CD te koop was via datzelfde label en daarop speelde Nathan alle instrumenten op de basgitaar na, die door Michael Bailey gehanteerd werd.

Het was de bedoeling om hun volgende album "Pointing Paw” uit te brengen, maar doordat het nog niet helemaal af was en er een lock-down kwam, zodat de Michael Bailey niet meer in de studio kon komen, besloot Nathan dit uit te stellen en in plaats daarvan verscheen op 11 december 2020 het album "On The Blink", waarop 22 nummers staan, in eigen beheer als digitale download en via The Hip Replacement als 2CD, waarop hij alle instrumenten zelf speelt, maar op 7 juli 2021 werd dit album, waarop 16 nummers staan, na uitstel toch uitgebracht als CD in een beperkte oplage van 12 stuks met extra items, zoals een kopie van een mastering-werkblad met geluidsaanpassingen voor het album, dat werd gebruikt om de muziek geluidsfabriek klaar te maken voor zijn mastering-wizard Gaz Williams in Bristol en tevens 4 gesigneerde songtekstbladen en een plectrum, als CD in een beperkte oplage van 166 stuks en als digitale download. 

Om een overzicht te geven van de muziek van de band bracht The Hip Replacement op 11 maart 2022 het album "The Kraken Of Roath Park Lake" als CD uit in een beperkte gesigneerde oplage van 150 stuks, als CD in een zeer beperkte oplage van 10 stuks in een houten box met een simpele gesigneerde A4 print en 2 inlegvellen, plus een kopie van een promo vel, dat naar de media gestuurd is, als CD in een extreem beperkte oplage van 7 stuks, die 5 albums bevat

Het album "The Kraken Of Roath Park Lake" bevat 20 uitgebrachte nummers, die op de 5 eerder uitgebrachte albums staan en deze zijn aangevuld met het 19 minuten durende titel nummer "The Kraken Of Roath Park Lake".

Op 4 juli 2022 verscheen het album "Golden Fleece" digitaal en op 9 september 2022 brengt The Hip Replacement dit uit als CD in een zeer beperkte oplage van 133 stuks, als CD Box set in een extra beperkte oplage van 33 stuks met 4 gesigneerde inlegvellen, een plectrum, een blad, een kopie van een promo vel, die met het album ter promotie meegezonden wordt en een werkvel van de studio en dit alles is gestoken in een houten box.

Het album, dat 14 nummmers bevat, begint met "California Time Machine", waarin Nathan Hall And The Sinister Locals een lekker in het gehoor klinkende psychedelische song ten gehore brengt, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en gevolgd wordt door "Apples On The Motorway", een heerlijke vrolijk klinkende song met een dansbaar ritme en psychedelische invloeden, die halverwege een gesproken tekst krijgt en in een traag tempo over gaat, om na korte teijd terug te keren naar het begin tempo en 

"Castles In My Head", een prachtige song met een gemiddeld tempo.

Daarna volgen "Sand Dune Song", een mooie uptempo song met een terugkerend ritme, dat aanzet tot dansen, "Green Goblin Blues", een schitterende song, die op het album "Effigies" had kunnen staan, want deze heeft hetzelfde uitstraling en ritme als de nummers daarop, "Song For Janet Margolin", een verrukkelijke licht psychedelische pop song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme en "House On The Hill", een geweldige pop song met een hoog meezing gehalte, die aanzet tot dansen.

In het titel nummer "Golden Fleece" zet Nathan Hall And The Sinister Locals me een uitstekende aanstekelijke song met een gemiddeld tempo voor, die zeer dansbaar is, in "I Won't Take You For Granted" krijg ik een prima instrumentaal nummer te horen, dat een terugkerend ritme met ruimtelijke effecten heeft en in "Go Ape!" laat de band me genieten van een vrolijk klinkende licht psychedelische pop song, die subtiele tempowisselingen heeft.

Dan volgen "A Long Long Time To Wait", een lekker in het gehoor klinkende song met een niet al te hoog tempo en een aanstekelijk ritme en "New Eyes", een swingende uptempo song, die begint met een punk ritme, om na korte tijd over te gaan in een pop song gemiddeld tempo, waarna de muziek zich herhaalt.

Verder hoor ik "The Jellyfish", een fantastisch instrumentaal psychedelisch nummer en "Fire Escape Friends (Strumming While Rome Burns)", een puike song met een gemiddeld tempo en een terugkerend licht hypnotiserend ritme.

"Golden Fleece" van Nathan Hall And The Sinister Locals is weer een schitterende CD geworden, die vol uitstekende licht psychedelische nummers staat en ik kan iedere liefhebber van dit genre deze schijf dan ook zeer aanbevelen.(luister naar dit album via de bancamp link onder de recensie)

Review: Nanook Of The North - Heide (Denovali Records, 2022) (Avant Garde)

Nanook Of The North uit Polen, bestaat uit: Stefan Wesołowski - viool en Piotr Kaliński - elektronica.

Het duo bracht in 2018 hun debuut album "Nanook Of The North" via Denovali Records uit en deze is op 24 juni 2022 gevolgd door "Heide", dat eveneens via Denovali is verschenen als LP, als CD en als digitaal album en hierop speelt gastmuzikante Margarita Slepakova uit Zwitserland mee, die in enkele nummers zingt.

Het album, dat 9 nummers bevat met de titel "Heide", start met "Heide I" hemelse zang, die ondersteund wordt door trage klassieke klanken, die invloeden van avant garde hebben, waardoor de muziek enigszins triest klinkt en dit nummer wordt gevolgd door "Heide II", een rustig elektronisch nummer met een terugkerend ritme en "Heide III", een zwaar klinkend nummer met een aanstekelijk terugkerend ritme en een gemiddeld tempo.

Daarna volgen "Heide IV", een prachtig klassiek aandoend nummer met een gemiddeld tempo, waarin de zang van Margarita nogmaals hemels klinkt, "Heide V", een schitterend stuk piano muziek met een niet al te hoog tempo en een terugkerend ritme en "Heide VI", een heerlijk nummer met een niet al te hoog tempo, waarin de muziek aanzwelt en invloeden van avant garde heeft.

In "Heide VII" zet Nanook Of The North me een fantastisch stuk avant garde voor, dat in een vrij traag tempo wordt gespeeld, een repeterend ritme heeft en licht experimentele elementen herbergt, in "Heide VIII" krijg ik een geweldig zwaar klinkend stuk muziek te horen, dat een eentonige ondertoon bevat, die licht hypnotiserend werkt en in "Heide IX" volgt nog een kort stukje van 19 seconden.

"Heide" van Nanook Of The North is een uitstekende plaat,, die vol mooie avant garde nummers staat, de invloeden van klassieke muziek hebben en me zo nu en dan heeft laten denken aan de muziek van Les Fragments De La Nuit uit Frankrijk en ik raad iedere liefhebber van avant garde deze schijf dan ook zeer aan.(luister naar enkele nummers via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Mansur - Oscuras Flores (Denovali Records, 2022) (Oosterse Jazz)

Mansur is het project van Jason Köhnen (ex-The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble, ex-The Mount Fuji Doomjazz Corporation) - kalimba, altviool, cello, ney (bamboe fluit), erhu, zhonghu, jinhu, kemenche, dilruba, bansuri, rammerdam, dubbele bas en diverse percussie instrumenten, waaronder: cajon, castagnetten, krotal en verscheidene organische shakers en drums, die samen met Dimitry El Demerdashi (ex-Phurpa) - oud, Martina Hórvath - zang en Gadjo Dilo Vendigo - duduk de band vormt.

Op 10 juli 2020 verscheen de band's debuut EP "Temple", waarop 5 nummers staan en deze werd via Denovali Records als CD, LP en als digitale download uitgebracht en op 11 december 2020 kwam hun debuut album "Karma" via Denovali Records als LP, als CD en als digitale download uit, getiteld "Karma", waarop 10 nummers staan.

De opvolger van "Karma" heet "Minotaurus", dat 6 nummers bevat en op 28 mei 2021 via Denovali Records als LP, als CD en als digitaal album verschenen is.

Hun vierde album heet "Oscuras Flores", dat op 24 juni 2022 via Denovali Records als LP, als CD en als digitaal album werd uitgebracht en hierop speelt Gadjo niet mee.

Het album, dat 8 nummers bevat, begint met "Ritua", waarin Mansur een heerlijke Oosters klinkende song ten gehore brengt, die een gemiddeld tempo heeft en een dansbaar ritme bevat en gevolgd wordt door "Salome", een Oosters nummer, dat rustig begint en na iets meer dan een minuut een duistere uitstraling krijgt, waarbij de muziek een terugkerend ritme bevat.

Daarna volgen "Portal", dat met gesproken tekst begint en een minuut later over gaat in een luchtig stuk muziek met dance invloeden en een gemiddeld tempo en "Yaga", een Oosters nummer met prachtig melodische terugkerend ritme.

In "Lament" schotelt Mansur me een schitterend traag nummer voor, dat een terugkerend ritme heeft en duistere invloeden bevat en in "Relics" krijg ik een fantastisch Oosters klinkend nummer te horen, dat een Spaanse uitstraling heeft, swingt en tegen het einde iets zwaarder klinkt.

Verder hoor ik "Trigolosvar", een zwaar nummer met een niet al te hoog tempo en duistere invloeden en "Invictus", een traag nummer met licht hypnotiserend terugkerend ritme.

"Oscuras Flores" van Mansur is een verrukkelijke plaat, die vol mooie Oosters klinkende nummers staat en ik kan liefhebbers van deze muziekstijl deze schijf dan ook zeer aanraden.(luister naar enkele nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Dario And The Clear - Reflective Touch (Eigen Beheer, 2022) (Progresssieve Rock)

Dario Saraceno uit Ripacandida, Italië verhuisde tijdens het hoogtepunt van Beatlesmania naar London, Engeland en na het zien van The Beatles had hij maar één droom en dat was muzikant worden en leerde hij gitaar spelen.

In plaats van eerst covers te spelen, besloot hij eigen nummers te schrijven en nadat hij geslaagd was voor Berklee College Of Music begon hij te toeren met zijn band Decoy en te werken als een sessie muzikant.

In 2011 startte hij zijn nieuwe band Dario And The Clear, waarmee hij 7 albums en diverse digitale singles uitbracht, waarvan de laatste jaren de volgende uitgaven verschenen: "Won't You Stay" (digitaal nummer 30 april 2018), "Drift Away" (digitaal nummer 11 mei 2018), "Live Now" (digitaal nummer 5 juni 2018), "Break The Silence" (digitaal nummer 5 maart 2019), "Rhythm Of The Souls" (digitaal nummer 23 juli 2019), "Optic Nerve" (digitaal album 22 april 2021), "Move On" (digitaal nummer 27 juli 2021) en "Reflective Touch" (digitaal album 3 mei 2021).

Dario And The Clear bestaat uit: Dario Saraceno - sologitaar, klassieke gitaar, freathless klassieke gitaar en zang, Nat Kerr - keyboards, basgitaar en drum programmering en Eric Dalton - drums.

Op het album "Reflective Touch" krijgt hij medewerking van gastmuzikanten: Rick Witkowski (Crack The Sky) - sologitaar, Gabriel Marin - dutar, gitaar arpeggiator en sologitaar, Tony De Paolo- sologitaar, Tony Levin - basgitaar, Jerry Marotta - drums en Trey Gunn - sologitaar.

Het album, dat 8 nummers bevat, begint met het titel nummer "Reflective Touch", waarin Dario And The Clear een mooie vrij rustige symfonische rock song speelt, die sterke invloeden van de jaren 70 bands bevat en een terugkerend ritme heeft en gevolgd wordt door "Another Time", een lekker in het gehoort klinkend rock song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme, dat aanzet tot dansen.

Daarna volgen "Joe's Surf", een schitterend uptempo instrumentaal progressief rock nummer, dat swingt als een trein en "Listen To Me", een fantastische uptempo symfonische rock song met een aanstekelijk dansbaar ritme.

In "Unforgettable" zet Dario And The Clear me een geweldige rustige song voor, die een terugkeren ritme heeft en in "Heavy Merge" laat de band me genieten van een verrukkelijke stevige rock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme, die halverwege een tempowisseling heeft, waarbij de muziek psychedelische invloeden krijgt toegevoegd.

Verder volgen "Move On", een swingende uptempo rock song, waarbij stil zitten geen optie is en "Arkansas Charlie", een puike mix van progressieve rock en bluesrock, dei een gemiddeld tempo heeft en aanzet tot dansen.

"Reflective Touch" van Dario And The Clear staat vol fantastische progressieve rock nummers, die invloeden van symfonische rock en de jaren 70 muziek hebben, waar ik zeer van genoten heb en ik kan iedere liefhebber van deze muziek soorten en de betere rock deze digitale schijf dan ook sterk aanbevelen.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Crystal Jacqueline - Two Moons (Billywitch Records, 2022) (Pop / Progressieve Rock)

Crystal Jacqueline werd in Wiltshire, Engeland geboren en al op jonge leeftijd ontwikkelde ze haar talent en liefde voor muziek.

Ze trad regelmatig in en rond Bath op, die haar lof en een waardevolle ervaring opleverden en verhuisde later verder naar het zuiden van het land, waar ze in verscheidene bands speelde, die in binnen en buitenland optraden.

Ze woont in Devon met haar varken, katten, ganzen en haar partner Icarus Peel, met wie ze samen in de band The Honey Pot speelt, die in 2012 startte en in het begin uit 5 personen bestond, maar tegenwoordig nog maar bestaat uit: Crystal Jacqueline - zang en piano, Icarus Peel - alle andere instrumenten en Brian Rushbrooke - drums.

In 2010 bracht ze haar solo debuut album "Heal Yourself" via Psychedandy Records uit en in 2012 verscheen haar eerste album met The Honey Pot, getiteld "To The Edge Of The World" op het Mega Dodo label.

In november 2012 nam ze de EP "A Fairy Tale" op met daarop 3 covers: "Cousin Jane" (Troggs), "A Fairy Tale" (Second Hand), "Play With Fire" (Rolling Stones), die door Fruits De Mer Records werd uitgebracht.

Haar LP "Sun Arise" werd in 2013 via het Mega Dodo Records label op de markt gebracht en bevat 16 nummers, inclusief de songs van de EP "A Fairy Tale".

Haar CD album "Electronic Memory", uit 2015, met The Honey Pot, verscheen in een zeer gelimiteerde box oplage van 100 stuks en bevat een 12 pagina's tellend boekje, 2 ansichtkaarten en een badge.

De nummers van de CD, waarvan de cover "Hole In My Shoe" van Traffic voor het eerst op CD is verschenen, werden eerder, in de zomer van 2014, door Fruits De Mer Records op 2 vinyl EP's uitgebracht.

"Rainflower" is het tweede album, dat in 2015 van haar is verschenen en hiervoor zijn alle nummers ook nu weer geschreven en geproduceerd door haar man Icarus Peel.

Het album is op 25 mei op 180 gram vinyl uitgebracht, waarbij de eerste 100 exemplaren vergezeld zijn gegaan van een A5 poster en naar rainflower ruikende bloemblaadjes en tevens is het album in een beperkte oplage verschenen als digipack met het bonusnummer "In My Chair".

De muziek van het album was op 24 mei te horen zijn tijdens het optreden van Crystal Jacqueline & The Honey Pot in The Half Moon te Putney, waar ze onderdeel uitmaakte van het "Games For May Festival", dat door Mega Dodo Records en Fruits De Mer Records georganiseerd werd.

Van de LP is het nummer "Winter Deep" in november 2015 op single uitgebracht, terwijl er ook een niet eerder uitgebracht nummer, plus een live uitvoering van een song te horen zijn.

Vervolgens werd begin 2016 de LP/CD (waarop 2 extra nummers staan) "Inside The Whale" van The Honey Pot uitgebracht, terwijl er van de beperkte uitgave van de 3CD versie slechts 150 verschijnen en deze bevat het album "Inside The Whale", het exclusieve live album "Live In London" (opgenomen tijdens het Games For May optreden), de single "Lisa Dreams" plus 2 bonus nummers en een interview met Icarus Peel en Crystal Jacqueline, waarbij het geheel verpakt is in een speciaal genummerd blik met waarzeggende vis.

Tevens werd de single "Lisa Dreams" in een beperkte oplage van 150 stuks op gekleurd vinyl speciaal voor leden van de Mega Dodo Records club geperst en deze is ook op zwart vinyl verschenen en op 9 mei 2016 verscheen de 7", 33 toeren, EP "Morning Dew" in een beperkte oplage op gekleurd vinyl via het Regal Crabomophone label van Fruits De Mer Records met daarop 4 nummers, waarop ze bijgestaan wordt door haar partner Icarus Peel.

Haar album "Await The Queen" is op 16 juni 2017 verschenen in een beperkte oplage van 250 stuks als 2LP en is alleen verkrijgbaar als mail order via Mega Dodo Mail Order en Heyday Mail Order in Groot Brittannië en via Clear Spot in Europa, terwijl de CD en digitale download overal te koop zijn.

Op 28 september 2018 verscheen haar album "Live" via Mega Dodo Records in een beperkte oplage van 250 stuks als officiële bootleg op 180 gram wit met zwart gespetterd vinyl, tevens in een beperkte oplage op CD in een 18 pagina's 8"x8" media boek met een gebonden harde kaft, inclusief een DVD, waarop 4 nummers staan, die tijdens het festival gefilmd zijn en als digitale download.

De opnamen komen van een optreden, dat ze in juni 2018 met haar band deed, tijdens het Sonic Rock Solstice Festival, dat door een bootlegger opgenomen werd en door Icarus Peel de dag na het optreden ontdekt werd, toen hij langs een merchandise stalletje liep en een deal was snel gemaakt.

Op 15 november 2019 verscheen het album "A Prayer For The Birds", via Mega Dodo Records, in een beperkte oplage als LP op 180 gram vinyl, die in een klaphoes gestoken is en een inlegvel bevat, waarvan de eerste 150 stuks vergezeld gaan van een 8-inch bij 8-inch print van de voorkant van de hoes, die door Jacqueline gesigneerd is en tevens brengt het label het album in een beperkte oplage als 2CD uit, die als bonus een akoestisch opgenomen live CD bevat, maar natuurlijk wordt de muziek ook als download uitgebracht.

Haar nieuwe album, dat 11 nummers bevat, heet "Two Moons" en wordt op 30 september via Billywitch Records uitgebracht als LP in een beperkte oplage van 250 stuks, als CD en als digitale download en zoals gewoonlijk speelt ook Icarus Peel daarop mee.

Het album begint met het titel nummer "Two Moons", waarin Crystal Jacqueline een schitterende progressieve rock song met een gemiddeld tempo ten gehore brengt, die een terugkerend ritme heeft en deze wordt gevolgd door "Lieutenant Stanley Dallywell", een heerlijke swingende uptempo rock song met ruimtelijke invloeden en een aanstekelijk dansbaar ritme en "Sundress", een prachtige vrij rustige song met invloeden van pop en folk, die aanzet tot schuifelen.

Daarna volgen "Little Laurel", eveneens een mooie song met een niet al te hoog tempo en deze heeft lichte invloeden van de muziek van The Carpenters, "It Does My Heart Good", een fantastische progressieve rock song met een aanstekelijk dansbaar terugkerend ritme, die swingt als een trein en "One Year Gone", een uitstekende pop song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme.

In "Boudicea Love" zet Crystal Jacqueline me een schitterende swingende poprock song in een gemiddeld tempo voor, die disco invloeden heeft en uitnodigt tot dansen, in "Lake Of Azure Dreams", krijg ik een verrukkelijke song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme te horen, waarbij stil zitten geen optie is en in "Our Love Will Not Decay" laat zij me genieten van een licht hypnotiserende progressieve rock song met een terugkerend ritme, folk invloeden en een gemiddeld tempo.

Verder volgen "Travelling Stone", een prima progressieve song met een niet al te hoog tempo en ruimtelijke invloeden en "Peace Will Come", een lekker in het gehoor klinkende pop song met een vrij rustig tempo, die ook nu weer aanzet tot schuifelen.

"Two Moons" van Crystal Jacqueline is een geweldige plaat, die vol heerlijke nummers staat, waar ik van begin tot einde erg van genoten heb en ik kan elke liefhebber van progressieve rock en de betere pop muziek deze schijf dan ook sterk aanraden.

Sorry! Nog geen video beschikbaar.