Traum uit Duitsland bestaat uit: Christoph Guschlbauer - drums en achtergrondzang, Thereyoughost - basgitaar en Helen Lichter - sologitaar en zang.
De band bracht op 14 februari 2024 hun debuut single "Hold The Line" / "Sunshine Song" als 7" in een beperkte oplage van 500 stuks en als digitale download uit via Hynpotic Bridge Records en deze is op 27 september 2024 gevolgd door de EP "Traum", die in een beperkte oplage van 300 stuks op 12" wit vinyl en als digitale download via Tonzonen Records is uitgebracht
Het album start met "Shoeshine", waarin Traum een geweldige licht psychedelische song ten gehore brengt, die me aan de muziek van eind jaren 60 en die van Vibravoid doet denken en dit nummer wordt gevolgd door "Tuesday’s Lover", een heerlijke licht psychedelische song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar terugkerend ritme.
Daarna volgen "Electric Blue", een schitterende song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme en "Illusion", een uitstekende uptempo song met een aanstekelijk dansbaar ritme en overeenkomsten met de muziek van Vibravoid.
"Traum" van Traum bevat 4 puike jaren 60 gerelateerde licht psychedelische nummers, waar ik erg van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van dit genre deze schijf dan ook sterk aan.(luister naar de EP via de bandcamp link onder de recensie)
Willia Van Houdt, alias Wick Bambix (zang en sologitaar) van de punk band uit Nijmegen, Nederland heeft op 13 september 2024 haar eerste solo album als LP, als CD en als digitale download via Rookie Records uitgebracht en deze is vooraf gegaan door de singles "Red Flag" (28 juli 2024) en "On Repeat" (28 augustus 2024) en hierop wordt ze bijgestaan door Patrick Schappert - gitaar en mandola en Tim Van Doorn - aanvullende instrumenten.
Het album bevat 10 nummers en start met "The Stakes", waarin Wick Bambix een uitstekende pop song met een gemiddeld tempo speelt en dit wordt gevolgd door "No Happy Ending", een rustige pop song en "Red Flag", een heerlijke swingende uptempo rock song, die tot beweging aanzet.
Daarna volgen "Hello Hopeville", een prima pop song met lichte country elementen en een gemiddeld tempo, "Evaporate", een pop song met een aanstekelijk dansbaar ritme en "On Repeat", een lekker in het gehoor klinkende pop song met een gemiddeld tempo.
In "My Old Man" zet Wick Bambix me een opnieuw een song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme voor en in "Drag The Gravel" krijg ik een puike uptempo song te horen, die tot dansen aanzet.
Dan volgen "Daisies", een song met een gemiddeld tempo en een hoog meezing gehalte en "Swallow", een prachtige rustige pop song.
"When Things Grow Teeth" van Wick Bambix bevat 10 mooie pop songs, die je minstens 1 keer gehoord moet hebben en ik raad liefhebbers van singer/songwriter muziek en de betere pop dan ook aan deze schijf eens te gaan beluisteren.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)
"The Recurring Dreams Of Dr Sardonicus" is een 2CD verzamel album, waarop artiesten en bands vertegenwoordigd zijn, die in de loop der jaren optredens deden in The Cellar bar te Cardigan, Wales tijdens het Dreams Of Dr Sardonicus festival.
CD 1, die 11 nummers bevat, begint met "Le Grand Voyage" van Alain Pire uit België, die een schitterende psychedelische song met een gemiddeld tempo en een licht hypnotiserend terugkerend ritme ten gehore brengt en deze wordt gevolgd door "I Demand A Dream" van Anton Barbeau (USA), een uitstekende licht psychedelische pop song met een gemiddeld tempo en "Doors" van Babal (UK), een zwaar psychedelisch nummer met melodische elementen en een gemiddeld tempo, die over gaat in een swingende dansbare progressief klinkende rock song.
Daarna volgen Blue Giant Zeta Puppies (UK) met "Semyorka (Part One)", een puik uptempo nummer, dat swingt als een trein, Consterdine (Wales) met een cover van The Only Ones, getiteld "Another Girl Another Planet", die in een traag tempo gespeeld wordt en Custard Flux (USA) met "Oxygen/Gelatinous Mass", een fantastische psychedelische pop song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme.
In de demo "The Waves" van Fuchsia (UK) krijg ik een lekker in het gehoor klinkende licht psychedelische pop song te horen, in "La Novia" zet I Am Voyager 1 (UK) me een geweldige folk song met een terugkerend ritme en een langzaam tempo voor, die iets over de helft van het nummer meer snelheid krijgt, waardoor er een aanstekelijk dansbaar geheel ontstaat en in "St Helens" van London Underground (Italië) laat de band me genieten van een verrukkelijk melodisch progressief uptempo Hammond rock nummer, dat swingt als een trein.
Dan volgen Moon Goose (UK) met "The Mysterious Coffins Of Arthur's Seat (Live)", een fantastisch spacerock nummer met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme, dat tot beweging aanzet en Mushroom (UK) met "Fistfull Of Koto!", die een prachtig rustig nummer met een terugkerend ritme speelt, dat lichte Japanse invloeden bevat.
CD 2, waarop 13 nummers staan, start met "Toy" van Pinhdar (Italië), die een lekker in het gehoor klinkend nummer met dance invloeden speelt, dat een terugkerend ritme heeft en dit wordt gevolgd door "Let There Be Life" van Sendelica (Wales), een uptempo progressief rock nummer met een terugkerend ritme en jazz elementen en "Twilight Ritual For The Successful Upload Of The Departed Spirit Of The Cyber Flower Child" van Spurious Transients (Wales), een experimenteel psychedelisch nummer met een terugkerend ritme, dat tot beweging aanzet en halverwege over gaat in een schitterend stuk muziek met een terugkerend doordringend drums ritme.
Dan volgen Spygenius (UK) met "Giving Way To Trains", een uptempo rock nummer met jaren 80 invloeden en een dansbaar ritme, The Chemistry Set (UK) met "If Rome Was Meant To Fall", een heerlijke uptempo pop song met een aanstekelijk dansbaar ritme en The Fellowship Of Hallucinatory Voyagers (Wales) met "Mindset", een uitstekend swingend uptempo nummer met een repeterend dansbaar ritme, waarbij stil zitten geen optie is.
In "Realm Of The Black Dog" van The Gold Needles (UK) krijg ik een puik stuk muziek voorgeschoteld, dat met een licht hypnotiserend ritme begint en een gemiddeld tempo bevat, om na iets meer dan een minuut in een dansbare progressieve rock song te veranderen (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), in "Fuchsia Smiles" van The Honey Pot (UK) laat de band me genieten van een uptempo licht psychedelische pop song, in "She Falls Down" van The Luck Of Eden Hall (USA) hoor ik de band een uptempo rock song met een aanstekelijk ritme spelen.
Daarna volgen The Seventh Ring Of Saturn (USA) met "Slip Inside This House", een swingende puike rock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme, The Telephones (UK) met "Two Byrds", een geweldige uptempo pop song met een aanstekelijk dansbaar ritme, Three Dimensional Tanx (UK) met "Dwam", een verrukkelijke swingende uptempo rock song met een terugkerend ritme, waarbij stil zitten niet aan de orde is, die halverwege in een langzamer tempo wordt gespeeld, om iets meer dan een minuut voor het einde terug te keren naar het begin tempo en "Z Machine (UK) met "Big Old Hen", een schitterend progressief jazz nummer met een terugkerend ritme.
"The Recurring Dreams Of Dr Sardonicus" van Various Artists bevat 24 lekker in het gehoor klinkend nummers, waar ik vanaf de begintonen enorm van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van psychedelische muziek, progressieve rock en rock in het algemeen, deze 2CD dan ook sterk aan.
The Singing Loins uit Medway werd in 1990 door Chris Broderick - zang, mondharmonica en percussie en Chris 'Arfur' Alan - sologitaar, banjo, zang en autoharp opgericht.
Hun eerste 2 albums werden door Medway legende Billy Childish opgenomen en na nog enkele zelf uitgebrachte album, waaronder 1 met Billy Childish ging het duo in 1999 uit elkaar om in 2005 weer bijeen te komen en een jaar later versterking kreeg, toen Rob Shepherd - banjo, mandoline en achtergrondzang bij The Singing Loins kwam.
Omdat in 2021 bij zanger Chris Broderick bloedkanker geconstateerd werd en in januari 2022 overleed liet hij Arf weten om door te gaan met de groep.
Als eerbetoon maakten Arf en Billy samen met drummer Loin Rob de 7" single "Song Of The Medway", die op 23 september 2022 via Damaged Goods Records op zwart vinyl verscheen en de terugkeer van The Singing Loins inluidde.
Daarna maakte de band samen met Billy Childish het album "The Fighting Temeraire", dat eind 2022 verscheen, waarna in een nieuwe samenstelling gewerkt werd aan een nieuw album, getiteld "Twelve, dat op 6 september 2024 via Damaged Goods Records als LP uitgebracht wordt en hierop bestaat de band uit: Chris 'Arfur' Alan - sologitaar, banjo, zang en autoharp, Rob Shepherd - banjo, mandoline en achtergrondzang, Oli Allen - sologitaar en achtergrondzang, Richard Moore - viool en achtergrondzang en Chris Grenfell - drums en percussie.
Het album, dat 12 nummers bevat, start met "Hauling In The Slack", waarin The Singing Loins een geweldige folk song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar terugkerend ritme ten gehore brengt, waarbij stil zitten geen optie is en dit wordt gevolgd door "The Topless Twins Of Allhallows-On-Sea", een swingende uptempo song, die aanzet tot dansen en "House In The Woods", een lekker in het gehoor vrolijk klinkende folk song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme.
Daarna volgen "Big Wheel", een uitstekende pop song met folk invloeden en een aanstekelijk dansbaar ritme, dat meedeinen uitlokt, "The Ghost Of Old Rose", een heerlijke aanstekelijke folk song met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo en "Ain't The World A Lovely Place", een schitterende song met een dansbaar terugkerend ritme.
In "God Bless The Whores Of Rochester" zet The Singing Loins me een fantastische vrolijk klinkende song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme voor, in "That's How Murders Happen" krijg ik een puike song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme te horen en in "I Don't Like The Man" laat de band me genieten van een prachtige pop song met folk invloeden, die in een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme gespeeld wordt.
Verder volgen "Nail It Back Together", een song met een niet al te hoog tempo en een enigszins trieste uitstraling, "Where's My Machine Gun?", een swingende uptempo song met een hoog meezing gehalte en "Angel Of The Medway", een mooie vrij rustige song met en aanstekelijk ritme, dat me doet meedeinen op de muziek.
"Twelve" van The Singing Loins staat vol geweldige folk songs waar ik met volle teugen van heb kunnen genieten en ik raad iedere liefhebber van dit genre deze schijf dan ook van harte aan.
The Verge uit Oslo, Noorwegen werd in 2018 opgericht en bestaat uit: Emil Storløkken Åse - sologitaar, Aksel Rønning - saxofoon en dwarsfluit, Alf Høines basgitaar en Ingvald André Vassbø - drums.
Hun debuut album "The Verge", dat 7 nummers bevat, verschijnt op 4 oktober 2024 via Is It Jazz? Records als LP op 140 gram zwart vinyl, als CD en als digitale download.
Het album begint met "Nessesse", waarin The Verge een lekker in het gehoor klinkend uptempo jazzrock nummer ten gehore brengt, dat gedomineerd wordt door het drums spel en experimentele elementen bevat (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en dit wordt gevolgd door "Hyperreality", een heftig uptempo nummer, dat met hoge snelheid gespeeld wordt, een terugkerend ritme heeft en experimentele free jazz invloeden heeft.
Daarna volgen "Snake", een vrij rustig jazzrock nummer met een terugkerend ritme, dat iets over de helft meer snelheid krijgt, waarbij ook de muziek, mede door het saxofoonspel, heftiger klinkt en "Gratitude", een uptempo nummer met jazzrock en experimentele elementen en een terugkerend ritme.
In "Emils Låt" / "Postludium" begint The Verge de muziek in een langzaam tempo en een terugkerend ritme en iets voor de helft van het nummer experimentele geluiden bijgevoegd krijgt, die ontaarden in heftig saxofoonspel en in "The Blast Supper" laat de band me genieten van een uptempo stuk jazz.
Verder volgt "Patterns For Meditation", een nummer dat in een langzaam tempo begint en na 2 minuten meer snelheid en een aanstekelijk terugkerend ritme krijgt, waardoor de muziek gaat swingen, om tegen het einde experimenteel te worden.
"The Verge" van The Verge bevat 7 prima jazz nummers met terugkerende ritmes en experimentele invloeden, die bij tijd en wijle vrij heftig klinken en ik raad elke liefhebber van dit genre dan ook aan eens naar deze schijf te gaan luisteren.
Whoopie Cat uit Melbourne, Australië bestaat uit: Dan Smoo - zang en ritme gitaar, Jesse Juzwin - sologitaar, Josh Brandon - basgitaar, Jaksen Juzwin - drums en Jo Eileen - keyboards.
De band bracht op 24 september 2016 hun digitale debuut album "Whoopie Cat" uit en deze werd gevolgd door het digitale albums "Illusion Of Choice" (16 juni 2018) en "Weight In Gold" (29 april 2023), dat op 24 augustus 2024 via Kozmik Artifactz in een beperkte oplage op doorschijnend geel vinyl wordt uitgebracht en 8 nummers bevat.
Het album begint met het titel nummer "Weight In Gold", waarin Whoopie Cat een fantastisch stuk folk in een gemiddeld tempo speelt, dat heavy metal invloeden herbergt en een aanstekelijk dansbaar ritme bevat en gevolgd wordt door "Pretty Baby", een uitstekende blues gerelateerde song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme, die enkele minuten voor het einde meer snelheid krijgt.
Daarna volgen "Fallen", een prachtige song met een gemiddeld tempo, een dansbaar ritme en een hoog meezing gehalte en "So Below", een lekker in het gehoor klinkende rock song met heavy rock invloeden, subtiele tempowisselingen, lichte folk elementen en een ritme dat tot dansen aanzet.
In "Icarus" schotelt Whoopie Cat me een mooie rock song met een niet al te hoog tempo voor, die een aanstekelijk terugkerend ritme heeft en "Yesterday's Pain", een vrij rustige pop song met een terugkerend ritme.
Verder volgen "Happiness Is Prescribed", een prima pop song met aan aanstekelijk ritme en een gemiddeld tempo, die melodische elementen heeft en "Oh My Love", een schitterende progressieve rock song met een gemiddeld tempo en een dansbaar ritme, die tempowisselingen bevat.
"Weight In Gold" van Whoopie Cat bevat 8 heerlijke rock nummers, waar ik van begin tot einde enorm van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van de betere rock deze schijf dan ook zeer aan.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)
Sacred Buzz uit Berlijn, Duitsland werd in de zomer van 2023 opgericht en bestaat uit: Max - drums, Jane - keyboards, Luca - basgitaar en Ivan - sologitaar en zang.
De band bracht op 13 november 2023 hun debuut demo "Sacred" als digitale download uit en deze wordt op 28 augustus 2024 gevolgd door hun debuut single "Radio Radiation" / "Rebel Machine", die via Fuzzed Up & Astromoon Records in een beperkte oplage op vinyl en als digitale download verschijnt.
In "Radio Radiation" zet Sacred Buzz me een schitterende psychedelisch startende song voor, die na iets meer dan 1 minuut verandert in een puike progressieve uptempo song met psychedelische invloeden en een aanstekelijk terugkerend ritme, dat tegen het einde in een lager tempo wordt gespeeld en in "Rebel Machine" krijg ik een fantastische swingende uptempo psychedelische garagerock song te horen, waarbij stil zitten geen optie is.
De single "Radio Radiation" van Sacred Buzz bevat 2 geweldige psychedelische nummers, die me als muziek in de oren klinken en op de muziek van de jaren 60 geïnspireerd zijn, dus ik raad iedere liefhebber van dit genre deze schijf dan ook sterk aan.
