Review: Hypnos - Hypnos (Crusher Records, 2014) (Hardrock)

Hypnos werd in de herfst van 2013 te Göteborg, Zweden, opgericht en bestaat uit: Oskar - sologitaar, Fredrik - sologitaar, Philip - zang en dwarsfluit, Anton - basgitaar en Philip - drums.
De band trok door zijn solide repertoire en intense energie de aandacht van Crusher Records, die de band een contract gaf, waarna Hypnos in februari de Kungsten Studio's in ging om hun debuut album "Hypnos", waar 8 nummers op staan, op te nemen, .

De CD start met "Hands Of Evil", waarin ik een schitterende stevige swingende hardrock song te horen krijg, die in een vrij hoog tempo in de stijl van bands als Judas Priest gespeeld wordt en enkele uitstekende subtiele tempowisselingen bevat.
Het wordt gevolgd door ""Hypnos", een swingende melodische uptempo hardrock song met enkele tempowisselingen, die het nummer spannend houden (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), waarna ik "Nightmares" voorgeschoteld krijg en dat langzaam begint en rustig naar een sneller tempo wordt opgevoerd.
Daarna hoor ik "Moving Too Fast" en ook dit nummer wordt in een hoog tempo gespeeld en in "The Mountain" gaat de band daar mee verder, hoewel dit in een iets lagere versnelling gebeurt, terwijl de muziek iets commerciëler is.
In "Invaders" laat de band me opnieuw een lekker swingende hardrock song horen, waarbij het moeilijk is stil te blijven zitten en ook in "Abracassus" verandert er weinig, zodat ik nogmaals een uptempo hardrock song in hetzelfde ritme voorgeschoteld krijg.
Het laatste nummer, dat "How To Handle Madness" heet, is eveneens een vrij snelle prima hardrock song en wordt in de stijl van de rest van de songs gespeeld.

De debuut CD "Hypnos" van de Zweedse band Hypnos is een uitstekende uptempo hardrock plaat, die weliswaar erg lekker klinkt, maar wat mij betreft iets meer variatie had mogen hebben, maar ondanks dat toch een aanrader is voor hardrock fans.

Review: The Movements - Like Elephants 1 (Crusher Records, 2013) (Psychedelische Rock)

The Movements is een Zweedse band uit Göteborg, die bestaat uit: David Henriksson - zang en sologitaar, Gustaf Gimstedt - synthesizer, orgel en zang, Daniel Pettersson - basgitaar en zang, Christian Johansson - sologitaar, saxofoon en zang en Thomas Widholm - drums.
In 2004 maakte de band hun debuut met de "Drag Me Up EP" en sinds die tijd verschijnen er met de regelmaat van de klok singles en albums van ze op diverse labels, zoals"Pariah Records, Lonestar Records, Alleycat Records, Teensound/Misty Lane Records, Sulatron Records en Crusher Records.
Hun laatste wapenfeit was de CD "For Sardines Space Is No Problem", die in 2011 via het Sulatron Records label verscheen en nu, in 2013, dus opgevolgd wordt door de CD "Like Elephants 1", waarvan 27 september de 7" vinyl single "The Death Of John Hall D.Y." / "Everybody Needs Something" getrokken werd.
Zoals de titel al doet vermoeden is "Like Elephants 1" het eerste gedeelte van een tweeluik, waarvan deel 2 waarschijnlijk in het begin van 2014 zal verschijnen.

De CD bevat 11 nummers, waarvan "The Death Of John Hall D.Y." de eerste is en hierin hoor ik de band een schitterende psychedelische pop song spelen, waarbij de samenzang verrassend goed is en de muziek orkestraal klinkt.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna krijg ik "Boogin" te horen, een uptempo song, die symfonisch en psychedelisch gespeeld wordt en ook dit nummer klinkt fantastisch en swingt als een trein en over gaat in "Shady Wind", waarin de band me een korte rustige psychedelische song met mooie ingetogen zang laat horen.
Deze gaat op zijn beurt verder in de volgende song, getiteld "Two Tongues", een uptempo symfonische rock song, die me in beweging zet en gevolgd wordt door "Great Deceiver", een geweldig swingende progressieve rock song, waarbij stil zitten onmogelijk is, waarna er 10 seconde stilte vallen en de band dit "Paus" genoemd heeft.
In "All The Lost" laat de band me genieten van een uptempo symfonische rock song en in "David's Song" hoor ik de band een uitstekende, maar vrij commerciële,
song spelen, die associaties met de muziek uit een musical bij me oproept.
Vervolgens krijg ik de titelsong "Like Elephants 1" te horen en dit is een heerlijke rustig gespeelde licht psychedelische pop song, die gevolgd wordt door Ïngenting Kommer Ur Ingenting", een swingende progressieve rock song, waarin de band jaren 80 new wave invloeden in verweven heeft en die steeds heftiger wordt en naar het eind toe zelfs experimenteel.
Het laatste nummer heet "It Takes A Spark" en hierin laat de band me een lekker klinkende licht psychedelische pop song horen, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en me opnieuw aan de muziek van een musical doet denken.

De muziek van de CD "Like Elephants 1" is meer dan de moeite waard om beluisterd te worden en The Movements hebben me volledig weten te overtuigen van hun klasse en ik kan iedere muziekliefhebber deze CD dan ook van harte aanbevelen.

Review: Vidunder - Vidunder (Crusher Records, 2013) (Hardrock / Bluesrock)

De Zweedse band Vidunder, in april 2011 opgericht, komt uit Växjo, dat in de buurt van Malmö ligt en bestaat uit: Martin Prim - zang en sologitaar, Linus Larsson - basgitaar en Jens Rasmussen - drums, die in mei 2012 Jonas Sjöqvist verving.
In het jaar van oprichting bracht de band hun 7" vinyl debuut single "Asmodeus" uit via het Crusher Records label, gevolgd door optredens in hun thuisland.
Op hun debuut CD met gelijknamige titel staan 10 nummers en natuurlijk staat de single er ook op.
Het album begint met "Summoning The Not Living", een stevige swingende mix van hard- en bluesrock, waarin enkele prima tempowisselingen zitten, die gevolgd wordt door "Into Her Grave", dat in dezelfde stijl gespeeld wordt.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna hoor ik "Trees", een rustige rock song, waar heel subtiel orgelspel in zit, dat voor een licht psychedelisch effect zorgt en dit nummer wordt gevolgd door "Threefold", een schitterende rustige rock song met een melodisch en licht hypnotisrend ritme, waarmee de band me sterk weet te boeien.
Dan krijg ik een song met Zweedse titel voorgeschoteld, genaamd "Försummad Och Bortglömd", een lekker klinkende hardrock song met uitstekend gitaarspel.
Vervolgens is het tijd voor de single "Asmodeus" en dit is een swingende melodische hardrock song, die eveneens in het Zweeds gezongen wordt.
In "Beware The Moon" laat de band me een heerlijke rock ballad horen, die langzaam steviger en heftiger wordt, maar de band weet het rustige tempo hierin toch tot het einde toe vol te houden en ik vind dit één van de beste songs van de CD.
Met "Fire" speelt Vidunder een uitstekende stonerrock song in een vrij laag tempo en "Threat From The Underground" is een ruig klinkende hardrock song, waarin de band het tempo flink opschroeft en enkele prima tempowisselingen in bouwt.
"Your Ghost" heet het laatste nummer en hierin laat de band me een fantastisch stukje muziek horen, dat het midden houdt tussen progressieve rock en stonerrock en een licht hypnotiserend ritme bevat.
De debuut CD van Vidunder staat vol lekker klinkende songs, waarbij ik me geen moment verveeld heb en ik raad iedereen dan ook aan, deze schijf eens te beluisteren.

VIDUNDER - Into Her Grave (OFFICIAL MUSIC VIDEO) - YouTube
www.youtube.com/watch?v=zJ10Gvl3Y-s

Review: Spiders - Flash Point (Crusher Records, 2012)(Hardrock)

Spiders uit Gothenburg, Zweden, werd in 2010 opgericht door Ann-Sofie Hoyles - zang, John Hoyles - sologitaar, Matteo Gambacorta - basgitaar en Axel Sjöberg - drums.
Nadat de band in februari 2011 hun 10" debuut EP "Spiders", waar 4 songs op stonden, had uitgebracht via het Crusher Records label, verliet drummer Axel de band en werd vervangen door Richard Harryson.
De EP werd in maart dat jaar in Amerika gesplitst uitgebracht als twee 7" singles, waarvan de één op het Kemado label en de ander op het Valley King Records label.
In mei 2011 ging de band opnieuw de studio in om hun volgende 7" single "Fraction" op te nemen, die in augustus dat jaar op vinyl verscheen via De:Nihil Records en in september digitaal via Crusher Records.
Hun volledige CD "Flash Point", die in oktober 2012 werd uitgebracht, werd vooraf gegaan door de 7" single "Weekend Nights", waar de CD mee begint en in deze uptempo rock song laat de band me meteen weten, dat ik hier met een rock band te maken heb en dit nummer wordt in sneltrein vaart gespeeld en swingt diens overeenkomstig.
Vervolgens krijg ik "Hang Man" te horen, dat van een zelfde kwaliteit is en een lekker in het gehoor liggende rock song is (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie).
Daarna hoor ik "Love Me" en ook hierin gaat de band er heftig tegen aan en wordt het nummer in snel tempo gespeeld, maar in "Loss & Trouble" neemt de band een beetje gas terug en maakt een prima rock song, waarin ook  hardrock invloeden en een hypnotiserend ritme te bespeuren zijn.
In "Fraction" keert de band terug naar het snelle tempo en krijg ik een lekkere rock song voorgeschoteld, gevolgd door "Above The Sky", het langste nummer van de CD en dit klinkt een stuk rustiger dan voorgaande songs en hierin maakt de band een prima mix van een ballad en hardrock, waarin ook blues invloeden doorklinken.
"Rules Of The Game" is weer een snelle hardrock song en in "Hard To Keep True" schakelt Spiders in het begin weer terug naar een iets rustiger tempo en laat ook hierin wat blues invloeden horen, maar tegen het einde aan is de trein weer op snelheid gekomen en dendert de muziek weer in een rap tempo mijn gehoorgang binnen.
Ook in het laatste nummer "Stendec" verandert er niets en deze hardrock song klinkt gewoon prima, maar voegt in feite niets toe aan de recht toe, recht aan rock van de band.
"Flash Point" is een lekkere CD, die aan alle kanten swingt en de moeite van het beluisteren meer dan waard is, maar persoonlijk vind ik er een beetje te weinig variatie in zitten, maar (hard)rock liefhebbers zullen deze schijf zeker op waarde weten te schatten, dus oordeel zelf.

Spiders - Hang Man
www.youtube.com/watch?v=6Tyv2h2NvRM

Review: Dean Allen Foyd - The Sounds Can Be So Cruel (Crusher Records, 2012)(Bluesrock/Progrock)

De band Dean Allen Foyd werd in Stockholm, Zweden opgericht door Francis Rencoret (ex Roachpowder) - sologitaar en zang en Fredrik Cronsten (ex Mother Superior) - basgitaar.
Nadat Wille Alin - drums, percussie, orgel, piano en zang zich bij dit duo had gevoegd, was de band, Dean Allen Foyd, genoemd naar één van de meest belangrijke blues gitaristen van de tweede helft van de 20ste eeuw, een feit.
De band nam de nummers voor hun CD "The Sounds Can Be So Cruel" in februari 2010 op, behalve het nummer "Rollin' Man", dat werd in april 2009 opgenomen en op de CD spelen een aantal gastmuzikanten mee.
De CD bevat 9 nummers, waarvan "Please Pleaze Me" het fantastische openingsnummer is, dat een rustige start kent, maar dat is snel over en de band barst meteen los met een geweldig opzwepend ritme, dat me vanaf het begin aan de muziek vast weet te pinnen.
Vervolgens hoor ik "Lovely Sort Of Death", een schitterende bluesrocksong gemixt met progrock en in een stevig up tempo gespeeld.
Daarna "She's So Blue", dat in een rustig tempo gespeeld wordt en haast een progrock ballad genoemd mag worden.
Dan klinken de klanken van "Revelation Blues" en dit is een uitstekende progressieve bluessong, waarin het tempo niet al te hoog ligt en gevolgd wordt door "Queen Machine", dat wel in een hoog tempo mijn oren binnen komt en dit swingt aan alle kanten, geweldig!
"Steady Rollin' Man" is weer zo'n schitterende bluesrocksong en in "Into The Pearly Gates" maakt de band een prima combinatie van prog- en bluesrock en deze song wordt, kompleet met dwarsfluit, in een up-tempo gespeeld.
Ook "The New Dawn" is een mix van progrock en blues, al heeft de progrock wel de overhand in deze song.
Het laatste nummer van de CD heet "Witches" en deze progrocksong klinkt, mede door het gebruik van strijkers en het pakkende ritme, fantastisch.
De CD "The Sounds Can be So Cruel" klinkt uitstekend en is het beluisteren meer dan waard.