Review: Il Giardino Onirico - Complesso K MMXIII (Lizard Records, 2013) (Symfonische Rock / Progressieve Rock)

Il Giardino Onirico werd in september 2008 te Civita Castellana, Italië opgericht toen Emanuele "Vastitas" Telli - keyboards, Stefano Avigliana - sologitaar, Ettore Mazzarini - basgitaar en Massimo Moscatelli - drums gingen samen spelen.
Hun muzikale invloeden variëren nogal, dus de band put uit het maken van hun muziek dan ook uit een breed scala van muzieksoorten en start met het maken van de demo "Complesso K", waarin veel van die invloeden verweven zijn.
Mede daardoor won de band in september 2009 een prijs bij de Salefino Rock Emerging Band wedstrijd en een maand later kwam Dario Hakim als tweede keyboards speler bij de groep en rond die tijd werd de demo "Complesso K" opgenomen, maar niet officieel uitgebracht.
Nadat hun demo klaar was, begon de band met het schrijven van nummers voor hun volgende project met medewerking van dichter, schilder en fotograaf Marco Marini, die de band bij stond door teksten te declareren.
In juli 2012 brengt de band hun debuut album "Perigeo" uit, die via het Lizard Records label verschijnt en de plaat krijgt wereldwijd lovende recensies.
Il Giardino Onirico besluit in januari 2013 het "Complesso K" project opnieuw ter hand te nemen en nadat er diverse wijzigingen in het geheel zijn aangebracht, onder andere een speciaal geschreven nieuw intro plus nieuwe drum tracks, wordt het album in juli 2013 via het Lizard Records label uitgebracht onder de naam "Complesso K MMXIII" en gaat de band aan het werk voor hun nieuwe album, dat halverwege 2014 moet verschijnen.

"Complesso K MMXIII" bevat 5 nummers en begint met "Intro", waarin een gesproken tekst begeleid wordt door schitterende mysterieuze symfonische muziek, die erg spannend en soms theatraal klinkt.
Daarna vervolgt de band met "Parte I", een fantastische mix van hardrock en symfonische rock, die in een vrij hoog tempo gespeeld wordt en daarin zitten diverse uitstekende tempowisselingen, die het nummer spannend houden.
Dan krijg ik "Parte II" te horen, dat met pianospel begint, waarna de band in valt en opnieuw een geweldig progressief symfonisch nummer speelt, dat in een redelijk rustig tempo uitgevoerd wordt en ook nu heeft de band daar enkele prima tempowisselingen ingebouwd.
Het vervolg heet "Parte III" en hierin laat de band me genieten van een schitterend stuk symfonische progressieve rock, waarin weer de nodige tempowisselingen zitten en hardrock invloeden te horen zijn, zodat de band me aan mijn stoel gekluisterd weet te houden en tegen het einde van het nummer beloond de band me daarvoor, door van stijl te veranderen en verder te gaan met het maken van een stuk mysterieuze muziek waarin een gesproken tekst zit.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
In "Parte IV" begint de muziek weer met heerlijk pianospel, waarna de band in een rustig tempo hun muziek in zet, die nu lichtelijk dreigend en bombastisch  klinkt, om naar het einde toe langzaam weg te zakken, waardoor ik extra van dit nummer geniet.

Il Giardino Onirico heeft met "Complesso K MMXIII" een fantastische CD gemaakt, waar ik van begin tot einde van heb genoten en dit album kan ik dan ook van harte aanbevelen aan elke symfonische en progressieve rock liefhebber.

Review: Empirical Time - Songs Poems And A Lady (Ma.Ra.Cash Records, 2013) (Symfonische Rock)

Empirical Time uit Padua, Italië werd in 2011 opgericht door Riccardo Scarparo - keyboards en zang en Andrea Baggio - basgitaar, die samen met Giovanni Croatto - sologitaar, Fedrico Galleani - sologitaar en Robert Jameson - drums de band vormen.
Kort na de oprichting stopt Andrea er om persoonlijke redenen mee en wordt Andrea Puma de nieuwe basgitarist.
In september 2011 maakt de band een EP, waarop 5 eigen nummers staan, in de True Colours Studio te Padua en in januari 2012 komt Andrea Baggio terug in de band als basgitarist.
Na de eerste prijs tijdens een bandjes wedstrijd van de Big Bowling Contest te Rubano (Padua) gewonnen te hebben, maakt de band in juni 2012 een videoclip voor de song "Diamond Lady".
In december 2012 start Empirical Time de samenwerking met producer Mike 3rd, die ze bijstaat in het maken van hun debuut album in de Prosdocimi Recording Studio in maart 2013.
Het album wordt gemastered door Ronan Chris Murphy, die met onder andere King Crimson, Steve Morse, Tony Levin, Terry Bozzio en Steve Stevens werkte, waarna de band in juli 2013 in een lokale TV show van JoyTV verschijnt en 2 nummers ten gehore brengt.
Op 17 oktober speelt de band live in het Don Bosco Theater te Padua om hun debuut album "Songs Poems And A Lady" te promoten, dat wereldwijd uitgebracht wordt door Ma.Ra.Cash Records en ook via de website van dit label verkrijgbaar is.(luister naar de teaser van het album via de youtube link onder de recensie)

Op het album staan 11 nummers, waarvan de eerste "A Slumber Did My Spirit Seal" heet en dit is een meteen een schitterende psychedelische symfonische rocksong, die rustig gespeeld wordt en enkele uitstekende tempowisselingen bevat.
Daarna vervolgt de band met het eveneens rustige "Strange Fits Of Passion", waarin invloeden van de samenzang van The Beatles hoorbaar zijn, maar dan schakelt de band halverwege de song over naar het maken van heftige experimentele klanken en hoor ik ook invloeden van The Sensational Alex Harvey Band, waarna de band terug keert naar het maken van een prachtige rustige pop song.
Dan krijg ik "She Dwelt Among The Untrodden Ways" te horen en opnieuw laat de band me zo'n fantastische rustige symfonische song horen, waarin deze keer lichte invloeden van Pink Floyd te ontwaren zijn, waarna er overgeschakeld wordt naar een heerlijk symfonisch uptempo nummer, dat "Three Years She Grew In Sun And Shower" heet en invloeden van E.L.P. bevat, plus enkele prima tempowisselingen.
Vervolgens speelt de band "I Travelled Among Unknown Men" en hierin krijg ik ook nu weer een schitterende progressieve rock song voorgeschoteld, waarin ik een loopje herken van "Only Women Bleed" van Alice Cooper.
Het volgende nummer heet "Diamond Lady Pt.1" en dit is een geweldig lekker klinkende symfonische rock song, die klassieke invloeden en invloeden van E.L.P. heeft en erg spannend klinkt door de diverse uitstekende tempowisselingen.
In "Untamed" laat de band me een fantastisch swingend stukje instrumentale progressieve rock horen, waarin enkele prima tempowisselingen zitten en in "Overshadowed  Breathing" speelt de band een uitstekende rustige symfonische rock song.
"Diamond Lady Pt.2" kent invloeden van de muziek van Pink Floyd, maar ook van Al Stewart en ook dit is een geweldig mooie symfonische rock song.
Met "Whispers From The Past" laat de band me opnieuw een schitterend instrumentaal progressief symfonisch nummer horen, dat vlekkeloos over gaat in het laatste nummer, "Dancing On Saturno" en daarin speelt de band een waanzinnig goed stukje instrumentale experimentele psychedelische symfonische rock, waarmee de CD op passende wijze afgesloten wordt.

"Songs Poems And A Lady" is een geweldige debuut CD van Empiricaal Time, die vol staat met schitterende songs en instrumentale nummers en een genot is voor het oor en ik kan iedere symfonische en progressieve rock liefhebber dan ook aanraden deze CD eens te gaan beluisteren en te genieten van de muziek van deze Italiaanse band.

Review: The Movements & The Angry Dead Pirates Split 10" (Pariah records, 2012) (Psychedelisch / Garagerock)

The Movements is een Zweedse band uit Göteborg, die bestaat uit: David Henriksson - zang en sologitaar, Gustaf Gimstedt - synthesizer, orgel en zang, Daniel Pettersson - basgitaar en zang, Christian Johansson - sologitaar, saxofoon en zang en Thomas Widholm - drums.
In 2004 maakte de band hun debuut met de "Drag Me Up EP" en sinds die tijd verschijnen er met de regelmaat van de klok singles en albums van ze op diverse labels, zoals Pariah Records, Lonestar Records, Alleycat Records, Teensound/Misty Lane Records, Sulatron Records en Crusher Records.
Hun laatste wapenfeiten waren de CD "For sardines space is no problem", die in 2011 via het Sulatron Records label verscheen en de split 10"vinyl LP met The Angry Dead Pirates uit Toulouse, Frankrijk.
Deze is in 2013, opgevolgd door de CD "Like Elephants 1", waarvan 27 september de 7" vinyl single "The Death Of John Hall D.Y." / "Everybody Needs Something" getrokken werd.

The Angry Dead Pirates komen uit Toulouse, Frankrijk en werden in 2006 opgericht.
De band, die bestaat uit: William Red - sologitaar en zang, Bloody Mary - basgitaar en zang, Billy Joe, beter bekend als Eddy Wagner - farfisa en tamboerijn en One Eyed Jack - drums, bracht in januari 2009 hun debuut 7" vinyl single "Put Me Down" uit.
Daarna volgde in januari 2010 de LP "Fuzz For Nihilists", die via het Le Laboratoire Records en Better Rock than Roll records werd uitgebracht en in maart 2012 verscheen er een split 10" vinyl EP samen met de Zweedse band The Movements, getiteld "The Movements & The Angry Dead Pirates" via het Pariah! Records label.

De 10" EP bevat 6 songs, waarvan beide bands er ieder 3 voor hun rekening nemen en elk van de bands een song van de ander speelt.
Het eerste gedeelte van de plaat komt van The Movements, die met een cover van het Angry Dead Pirates nummer "Put Me Down" beginnen en dit is een heftige, fantastische snelle garagerock song, waarin de band met veel fuzz op de gitaar speelt en het nummer swingt als een trein. (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna krijg ik "She Said" te horen, een lekker klinkende pop song met een swingend ritme, waarin het orgel een belangrijke rol speelt en de uptempo muziek associaties met het wilde westen oproept.
Het laatste nummer van The Movements heet "Deserted Town" en ook dit is een erg swingende uptempo rock song, die ook nog eens licht psychedelisch klinkt.
Dan volgen de 3 nummers van The Angry Dead Pirates, waarvan de eerste "Moon" heet en dit is een uitstekende swingende licht psychedelische pop song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
Vervolgens speelt de band een cover van een nummer van The Movements, getiteld "Being" en dit is een lekkere psychedelische rock song, die enkele prima tempowisselingen bevat en in deze song wordt het psychedelische effect hoofdzakelijk door het orgelspel gecreëerd. (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
De laatste song van de 10" heet "I Don't Mind" en ook dit is een geweldige psychedelische garagerock song met uitstekende tempowisselingen en deze bevat tevens een licht hypnotiserend ritme, zodat ik aan het eind van het nummer naar meer verlang en de plaat opnieuw opzet.

The Movements & The Angry Dead Pirates hebben met deze split 10" vinyl EP een schitterend stuk muziek afgeleverd en ik kan iedere muziek liefhebber dan ook aanraden de plaat eens te gaan beluisteren, om tot dezelfde conclusie te komen als ik.

Review: The Elwins - And I Thank You (Affairs Of The Heart, 2013) (Pop)

De band The Elwins werden in 2006 te Newmarket, Ontario, Canada opgericht en bestaat tegenwoordig uit: Matthew Sweeny - zang en sologitaar, Frankie Figlimeni - basgitaar, Travis Stokl - drums en Feurd - sologitaar en keyboards.
De band, die oorspronkelijk een high school duo was en bestond uit Travis en Matthew, nam in 2008 hun debuut EP op in de Chemical Sound Studios en deze verscheen in april 2009.
Daarna kwamen Feurd en basgitarist Christopher Shannon dit duo versterken en deed de band begin 2012 hun eerste Amerikaanse tournee als voorprogramma van diverse bands.
Ook verschenen begin 2012 de EP "Tour Songs" (maart) plus de singles "Countdown"/"Behind My Eyes" (april) en "Stuck In The Middle" (april), waarna in mei 2012 Christopher uit de band stapte en werd vervangen door Frankie Figlimeni.
In december 2012 bracht de band de EP "Happening Holidays" uit, gevolgd in april 2013 door de single "Forgetful Assistance"/"Countdown" en in juli 2013 door hun debuut album "And I Thank You", dat in 2012 te Seattle, Amerika werd opgenomen en zowel op CD als op LP verscheen.
Na het uitbrengen van hun CD/LP ging de band opnieuw op tournee, zowel door Noord Amerika als door Europa, maar nu als hoofdact en hierbij stonden meer dan 40 optredens op stapel.
Aan het eind van de tournee gaat de band weer de studio in om hun volgende album op te nemen, die waarschijnlijk halverwege 2014 zal verschijnen.

De CD/LP "And I Thank You" bevat 10 songs, waarvan "Come On Out" de eerste is en hierin laat de band me een aardige pop song horen, waarin de muziek duidelijk door bands uit de jaren 50/60 geïnspireerd is.
In "Stuck In The Middle" ligt het tempo iets hoger en laat de band me een prettige dansbare pop song horen  (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), waarna de band een rustige pop song met lichte Beatles invloeden speelt, getiteld "Behind My Eyes", die gevolgd wordt door "Forgetful Assistance", een uitstekende vrolijk klinkende pop song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
Ook "Paper In Your Pocket", waarin het ritme aanstekelijk is, straalt positiviteit uit en klinkt lekker opgewekt en met "On Your Doorstep" speelt de band een lekker vrolijke swingende meezinger, die enkele prima tempowisselingen bevat.
In "Are You Flying With A Different Bird?" krijg ik meer van de positieve energie van The Elwins te horen en ook dit is een prima uptempo pop song.
Daarna hoor ik "Propinquity", een dansbare swingende pop song, die net als de andere nummers vrolijk klinkt en gevolgd wordt door "I Miss You And I", een vrij rustige lekker klinkende pop song, waarna ik de laatste song van het album te horen krijg, getiteld "Sittin' Pretty" en ook dit is weer zo'n heerlijke vrolijke pop song, die me door het aanstekelijke ritme aan zet tot dansen en mee zingen.

De CD/LP is een zeer geslaagd debuut van een positief ingestelde band, die erg vrolijk klinkende muziek maakt, waardoor mensen aangezet worden tot dansen en mee zingen.

Review: Cosmonauts - Persona Non Grata (Burger Records, 2013) (Psychedelisch)

Cosmonauts is een Amerikaanse band uit Placentia, Orange County, California, die in de zomer van 2009 is opgericht door Alexander Ahmadi en Derek Cowart en verder bestaat uit James Sanderson III en Cole Devine.
In juni 2010 bracht Cosmonauts hun debuut vinyl LP met gelijknamige titel via Permanent Records uit, gevolgd in maart 2011 door de cassette EP "New Psychic Denim", waarna in maart 2012 de single "Emerald Green" verscheen.
Daarna bracht de band in April 2012 de vinyl LP "If You Wanna Die Then I Wanna Die" via Burger Records uit, die door de 7" vinyl EP "Lazerbeam" gevolgd werd in augustus van dat jaar, eveneens via Burger Records.
Vervolgens verscheen bij dit zelfde label in maart 2013 de 7" vinyl single "Pure Posture" / "Wear Your Hair Like A Weapon" als voorloper van het nieuwe album "Persona Non Grata", dat in augustus 2013 werd uitgebracht.

Het album "Persona Non Grata" bevat 10 songs, waarvan "Shaker" de eerste is en hierin laat de band me een aanstekelijke song met een dansbaar ritme horen, dat in de stijl van tachtiger jaren bands gespeeld wordt en gevolgd wordt door de single "Wear Your Hair Like A Weapon", een lekker klinkende psychedelische pop song, waarbij het moeilijk is stil te blijven zitten.
Daarna volgt "Sweet Talk" en in dit nummer zit weer een jaren tachtig geluid, dat in een uptempo gespeeld wordt en swingt als een trein, waarna ik "My Alba" te horen krijg en dit is opnieuw zo'n schitterende psychedelische pop song, waarmee de band me helemaal in de ban van hun muziek laat komen.
Dan laat de band me mee swingen met "What Me Worry?", een fantastische tachtiger jaren song met een uptempo en in "Vanilla" schotelt Cosmonauts me een rustige uitstekende licht psychedelische pop song voor.
In "Dirty Harry" krijg ik een snelle pop rock song te horen, waarin de band enigszins door the Sisters Of Mercy beïnvloed lijkt te zijn (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), waarna de band de andere kant van de single, "Pure Posture", ten gehore brengt en hierin laat de band me weer genieten van een licht hypnotiserende pop song.
Vervolgens hoor ik ""Summertime Blue"", een heerlijke rustige psychedelische pop song met enkele prima tempowisselingen en met de laatste song van de CD, "I'm So Bored With You" , laat de band me een soort mantra horen, die in een eentonig ritme gespeeld wordt en dus lekker hypnotiserend op me in werkt.

De CD "Persona Non Grata" bevat 10 schitterende songs, die me van begin tot eind hebben weten te boeien en ik kan deze geweldige CD dan ook aanbevelen aan een ieder, die van tachtiger jaren muziek en/of van psychedelische muziek houdt.

Review: Gap Dream - Shine Your Light (Burger Records, 2013) (Electro Pop)

Gap Dream is het pop project van Gabe Fulvimar uit Ohio, die in zijn tiener en twen jaren in diverse bands speelde, onder andere in een vroege bezetting van The Black Keys.
Nadat hij naar Fullerton, California verhuisde, kwam hij in 2010 bij het Burger Records label terecht en woont in het zelfde pand als waar zijn label en hun  grammofoonplaten winkel gevestigd zijn.
Ook startte hij daarna zijn krautrock geïnspireerde band Warm, waar hij een gelijknamige CD mee maakte, gevolgd in 2012 door het debuut album van Gap Dream, dat alleen op cassette verkrijgbaar was, maar later dat jaar door het Suicide Squeeze label op CD werd uitgebracht.
Samen met Bobby Harlow van Conspiricy Of Owls heeft hij in november 2013 het tweede album van Gap Dream, "Shine Your Light", via het Burger Records label uitgebracht.

"Shine Your Light" bevat 10 songs, waarvan de titelsong de eerste is en hierin laat de band me een lekker klinkende electro dance pop song horen, die gevolgd wordt door "Chill Spot" en ook dit is een zeer dansbare pop song, waarbij stil zitten moeilijk is.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Dan hoor ik "Love Is Not Allowed", een prima electro pop song, waarin invloeden van OMD lichtelijk hoorbaar zijn en in "Fantastic Sam" krijg ik een dansbare tachtiger jaren disco pop song te horen, waarin de discoklap natuurlijk niet ontbreekt.
Daarna hoor ik "Immediate Life Sentence" een uitstekende pop song, die aanzet tot mee bewegen, gevolgd door "There's Blood On The Stone", dat een heerlijk  swingende song is, waarop de invloed van de jaren tachtig disco en new wave goed hoorbaar is.
Vervolgens laat de band me een fantastisch nummer horen, getiteld "Shine Your Love" en hierin zijn invloeden van het album Sgt.Pepper's Lonely Hearts Club Band van The Beatles te horen, wat dit tot het beste nummer van de CD maakt.
In "Snow Your Mind" krijg ik een prima pop song te horen, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en in "You're From The Shadow" krijg ik een goede dansbare pop song voorgeschoteld, ook nu weer ondersteund door een discoklap.
De laatste song heet "Come Home" en in dit nummer speelt Gap Dream een schitterende licht psychedelische pop song, waarbij ik met de muziek mee begin te bewegen en de CD dus op waardige wijze afsluit.

Gap Dream heeft met "Shine Your Light" een uitstekende dansbare CD gemaakt, die zeker bij liefhebbers van electro dance in de smaak zal vallen en het beluisteren meer dan waard is.

Review: Sentient - Live At The Real Music Club Brighton (4Zero Records, 2013) (Symfonische Rock / Spacerock)

Here & Now werd reeds begin jaren 70 opgericht en bestond in 1975 uit: Steppe Sharpstrings - sologitaar, Twink (Paul Noble) - synthesizer, Keith Tha Missile - basgitaar en Kif Kif Le Batteur - drums.
Hun eerste optreden was een 6 uur durende jamsessie samen met Arthur Brown, Reebop Kwaaku Bah (percussionist van Traffic) en Vivian Stanshall (Bonzo Dog Band) tijdens het Watchfield Free Festival in 1975, die door 15.000 mensen werd bijgewoond.
Daarna speelde de band onder andere met Daevid Allen en bracht in 1978 hun debuut LP "What You See Is What You Are" via het Deptford label uit.
Vervolgens maakte de band nog 2 LP's plus een EP, die via Charly Records werden uitgebracht, namelijk "Give & Take"(1978), "A Dog In Hell"(EP, 1978) en "All Over The Show"(1979) en kwam de single "End Of The Beginning"(1979) uit. 
Hun volgende LP verscheen in 1983 via het Chick label en was "Fantasy Shift" getiteld en daarna volgen nog meer uitgaven, zoals: "Theatre"(1984), "Been & Gone"(1986), "UFOasis"(1991), "Gospel Of Free"(1999), "Coaxed Out From Oxford"(2007), "Bristol Gardens"(2008), "Wild And Free"(2008), "Wild And Free Part Two"(2008), "Rivington Pike (1)"(2009), "Rivington Pike (2)"(2009) en "Oxford Poly"(2010), "Live In London" (2013) en verscheen in 1989 de single "Standing Forever".

Sinds 2012 maken 2 leden van Here & Now onder de naam Sentient muziek en deze formatie bestond tijdens de opnamen van "Live At the Real Music Club Brighton", die 14 juli 2012 tijdens hun allereerste optreden gemaakt werden uit: Steppe Sharpstrings (Here & Now, Gong, Planet Gong) - sologitaar, synthesizer en zang, Steve Cassidy (Here & Now, Planet Gong, House of Thandoy, Dream Machine) - drums en percussie, die beide ook op de CD "Live In London" spelen plus Gary Subassa (Karmakanix, Mecca, Dave Howard Singers) - basgitaar.

De debuut CD van Sentient, "Live At The Real Music Club Brighton", bevat 5 nummers, waarvan het bijna 20 minuten durende "Awaken" de eerste is en hierin wordt met een rustig tempo begonnen, waarbij de muziek licht psychedelisch klinkt, waarna de band het tempo opvoert en ook de muziek verandert en een mix wordt van begin jaren 70 hardrock en symfonische rock. (luister naar een gedeelte van dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Ook het volgende nummer, dat "On The Other Side" heet, duurt bijna 20 minuten en hierin laat de band me een lekker progressief rock nummer horen, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en langzamerhand sneller wordt, maar verder in het nummer verandert in een relaxte reggae song en ook zo eindigt.
Daarna krijg ik "Everything Makes A Difference" te horen, een uitstekende rustige symfonische rock song, die gevolgd wordt door "Nearer", een swingende spacerock song met reggae invloeden, die in een vrij hoog tempo gespeeld wordt.
Het laatste nummer heet "A Is For Anarchy" en hierin laat de band me een staaltje funky spacerock horen, dat swingt als een trein en in een uptempo gespeeld wordt, maar tegen het eind van het nummer neemt de band wat gas terug en eindigt het rustig.

"Live At The Real Music Club Brighton" is een lekker klinkende CD, waarvan ik ten volle genoten heb en is zeker het aanschaffen meer dan waard.