Review: Cyril Cyril - Certaine Ruines (Born Bad Records, 2018) (Pop)

Cyril Cyril is een duo uit Geneve, Zwitserland, dat bestaat uit: Cyril Yeterian - banjo, sologitaar, orgel en zang en Cyril Bondi - drums, percussie, orgel en zang.
Op 21 september 2018 verscheen hun debuut album "Certaine Ruines", dat 10 nummers bevat, via Born Bad Records op LP, CD en als digitale download.

Het eerste nummer van het album heet "Colosse De Rhodes" en daarin speelt het duo een swingende uptempo song met folk invloeden, een Afrikaans ritme en een licht hypnotiserend ritme (luister naar dit nummer via de youtube onder de recensie) en dit nummer wordt gevolgd door "Sous La Mer Cést Calme", een afwisselende uptempo pop song, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft, waarbij stil zitten niet aan de orde is.
Daarna schotelt de band me "Samarcande" voor en krijg ik een uitstekende, vrij rustige, song te horen, waarna "Sayyara" volgt en het duo een zeer rustig nummer ten gehore brengt, waarin de gitaar en drums voor de ondersteuning van de zang zorgen.
In "La Ville" zet Cyril Cyril me een prachtige licht hypnotiserende rustige pop song voor, waarbij de begeleiding heerlijk eentonig klinkt en in "Le Vide", hoor ik een swingende mix van pop en folk, die in een aanstekelijk dansbaar ritme gespeeld wordt en enkele subtiele tempowisselingen heeft.
Dan volgt "Tamam", een geweldige swingende uptempo song met een licht hypnotiserend ritme, waarna de band "El Bahr" speelt en me een prima folk song voorzet, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt.
Vervolgens hoor ik "Ultra Moderne Solitude 2", een geweldige pop song met gesproken tekst en een eentonig drums ritme, dat iets na de helft van het nummer  enkele seconden stopt, waarna er een rustig instrumentaal volgt en "Yaaa Yaaa Yaaa", een vrolijk klinkend stuk pop muziek met folk invloeden.

"Certaine Ruines" van Cyril Cyril is een heerlijke swingende plaat om te beluisteren, waarbij alle nummers in het Frans gezongen worden en ik kan deze schijf dan ook aanbevelen aan een ieder, die van de betere pop houdt.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl

Review: Workin' Man Noise Unit - It's Not Nothin' (Riot Season Records, 2018) (Punk)

Workin' Man Noise Unit uit Reading, Engeland, die in 2010 werd opgericht, brengt 23 november 2018 hun album "It's Not Nothin'" via Riot Season Records op LP en als digitale download uit.
De band, die bestaat uit: The Tradesman, Kiplet, Krang en Crinkil Of The Crinkils, trad op in diverse kleine ruimtes op, onder andere: achterkamers van pubs en clubs, grammofoonplaten zaken, galerieën, warenhuizen, oefen ruimtes, kelders en restaurants.

Hun LP bevat 11 nummers en begint met "Opener" en daarin hoor ik de band een schitterende punkrock song spelen, die diverse tempowisselingen heeft en invloeden van de muziek uit eind jaren 70 heeft, waarna "Transcranial" volgt en de band een heerlijke uptempo rock song speelt, waarbij stil zitten geen optie is.
Daarna schotelt de band me "Turn It Off" voor en krijg ik opnieuw een fantastische swingende uptempo punkrock song te horen, die me in beweging brengt en me terug voert naar eind jaren 70 (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en deze wordt gevolgd door "Sloucher", een uitstekende rock song met spacerock invloeden, die in hoog tempo mijn gehoorgang binnen komt.
In "Workin’ Man Blues" laat de band me genieten van een geweldige mix van blues en punk, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk ritme heeft en in "Holsten Thrills" speelt Workin' Man Noise Unit een vrij heftige energieke rock song.
Dan volgt "Rathaus", een lekker in het gehoor klinkende rock song, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en een licht hypnotiserend ritme heeft en deze wordt gevolgd door "Pink Roses", een schitterende uptempo rock song, die met hoge snelheid gespeeld wordt en lichte spacerock invloeden heeft.
Vervolgens schotelt de band me "Sud Ripper" voor en krijg ik opnieuw een uitstekende korte snelle heftige punkrock song te horen, waarna ik "Springer" hoor en ook dit uptempo nummer swingt als een trein en heeft spacerock invloeden.
Het laatste nummer, "Become The Scum", begint met gesproken tekst, waarna de muziek er na korte tijd bijgevoegd wordt en de band me een verrukkelijke rustige song voorzet.

"It's Not Nothin'" van Workin' Man Noise Unit staat vol heerlijke punkrock songs, die vol energie gespeeld worden en ik kan deze prima plaat dan ook zeer aanraden, aan hen die van deze muzieksoort houden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl

Review: Brujas Del Sol - II (Kozmik Artifactz Records, 2018) (Progressieve Rock)

Brujas Del Sol uit Columbus, Ohio, Amerika, werd in november 2011 opgericht en bestond uit: Adrian Zambrano - sologitaar en zang, Phillip Reed - sologitaar en synthesizer, Derrick White - basgitaar en Joshua Oswald - drums en zang.
De band bracht hun debuut single "Moonliner Vol. 3" op 1 december 2012 uit als digitale download en deze werd op 29 december 2012 gevolgd door de singles "Moonliner Vol. 1 (Redux)" en "Moonliner Vol. 2 (Redux)", waarna hun debuut album "Moonliner", dat de 3 singles bevat, op 28 maart 2013 als digitale download volgde.
Op 19 oktober 2018 verscheen hun album "II" via Kozmik Artifactz Records in een beperkte oplage op gekleurd vinyl en op deze uitgave bestaat de band uit: Adrian Zambrano, Derrick White, Jason Green - drums en Ryan Stivers - keyboards.

Het album, dat 7 nummers bevat, start met "Teenage Hitchhiker" en daarin hoor ik de band een uitstekend progressief rock nummer in een gemiddeld tempo spelen, dat na enkele minuten iets meer vaart krijgt en een aangenaam swingend ritme heeft en dit nummer wordt gevolgd door "Sea Rage", een prachtig melodisch swingend progressief rock nummer, waar diverse subtiele tempowisselingen in zitten.
In "Sisterlace" schotelt de band me een schitterende mix van spacerock, psychedelische en progressieve rock song voor, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk ritme bevat (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en in "Fringe Of Senility" brengt Brujas Del Sol een schitterende song ten gehore, die invloeden uit de new wave, elektro en krautrock bevat en een licht hypnotiserend ritme heeft.
Dan volgt "White Lights" een fantastisch swingend melodische uptempo rock song, die een eentonig drums ritme heeft en hierbij is stil zitten dan ook geen optie.
Daarna zet de band me "Polara" voor en hoor ik een heerlijk stuk progressieve rock, dat diverse tempowisselingen heeft en swingt, waarna het laatste nummer, "Spiritus", volgt en ik een geweldig swingend uptempo melodisch rock nummer voorgezet krijg, dat na enkele minuten van tempo verandert en in een rustig tempo over gaat in een verrukkelijke progressieve rock song, die een licht hypnotiserend ritme heeft.

"II" van Brujas Del Sol is een lekker in het gehoor klinkende plaat, waarmee de band me van begin tot einde heeft weten te boeien en ik kan deze schijf dan ook aanraden, aan elke liefhebber van progressieve rock.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl

Review: The Peawees - Moving Target (Wild Honey Records / Rum Bar Records, 2018) (Powerrock / Rock & Roll)

The Peawees uit La Spezia, Italië, werd in 1995 opgericht door Hervé Perocini zang en sologitaar, Ricccardo La Lomia - basgitaar en Livio Montarese - drums.
De band bracht hun debuut album "Where People Smile" dat zelfde jaar op LP uit via Panic Records, waarna "This Is Rock 'N' Roll" in 1998 via Fridge Records (LP) en Motherbox Records (CD) volgde.
Daarna verschenen: "Dead End City" (CD, Stardumb Records, 2001), (oranje vinyl LP, Stardumb Records, 2002), (CD, Italiaanse versie Ammonia Records, 2003), "Walking The Park" (LP, Radiation Records / It's Alive Records, 2007), (CD, Wynona Records, 2007), "Leave It Behind" (LP, Wild Honey Records, 2011) (CD, Railways Recordings, 2011) en "20 Years And You Still Don't Know Me" (2LP+CD, Wild Honey Records / Slowbeat Records, 2015), plus diverse singles, split singles en nummers, die op compilatie albums kwamen.
De band, die onder andere optrad met: The Damned, The Sonics, The Dictators, Radio Birdman, The Dwarves, Bad Religion en andere punk bands, wisselde in de loop der jaren nog al eens van bandbezetting en bestaat tegenwoordig uit: Hervé Perocini zang en sologitaar, Carlo Landini - sologitaar, Fabio Clemente - basgitaar en Tommy Gonzales - drums en in deze formatie verscheen 28 september 2018 het album "Moving Target" via Wild Honey Records en Rum Bar Records.

"Moving Target" bevat 10 nummers, waarvan "Walking Through My Hell" het eerste is en daarin hoor ik de band een swingende mix van punk en powerrock spelen, die een aanstekelijk ritme heeft en zeer dansbaar is (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en gevolgd wordt door "A Reason Why", een schitterende dansbare uptempo rock song, die enkele subtiele tempowisselingen heeft.
Daarna zet de band me "Stranger" voor en krijg ik een fantastische uptempo beat song te horen , die rock & roll invloeden heeft en swingt, waarna "Christine" volgt en daarin schotelt de band me opnieuw een heerlijke swingende rock song voor, die invloeden uit rock & roll en powerrock heeft.
In "Justify" speelt The Peawees een lekker in het gehoor klinkende song, waar lichte invloeden uit soul in zitten en in "Leave This Place" laat de band me genieten van een geweldige swingende uptempo rock song, waarbij stil zitten geen optie is.
Dan krijg ik "Phil Spector" voorgeschoteld en ook dit is weer een aanstekelijke swingende rock song, waarmee de band me in beweging houdt en deze wordt gevolgd door "The Matter", een uitstekende powerrock song, die enkele subtiele tempowisselingen heeft.
Vervolgens hoor ik "As Long As You Can Sleep", een verrukkelijke swingende rock song, waarin het geluid van de jaren 60 in te ontwarren is en "Til My Mojo Works", een schitterende uptempo mix van rock & roll, rhythm & blues en zestiger jaren invloeden, die swingt als een trein, waarna de band de muziek tijdelijk onderbreekt, om na enkele seconden een ander nummer te spelen, dat net als voorgaande songs in een hoog tempo gespeeld wordt, een aanstekelijk ritme bevat en swingt.

"Moving Target" van The Peawees bestaat uit swingende uptempo songs, die invloeden uit rock & roll, beat en powerrock bevatten en ik kan iedere liefhebber van deze muziek soorten dit heerlijke album dan ook van harte aanraden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl

Review: The Fog Ensemble - Throbs (Inner Ear Records, 2018) (Melodische Pop / Film Muziek)

The Fog Ensemble uit Thessaloniki, Griekenland, werd in 2012 opgericht en bestaat uit: Antonis Karakostas - sologitaar, synthesizer en programmering, Nicholas Kondylis - basgitaar en George Nanopoulos - drums.
De band bracht op 24 februari 2015 hun debuut album "The Fog Ensemble" uit via Melotron Recordings in een beperkte oplage als CD, die in een speciale kartonnen hoes is gestoken, een bedrukte binnenhoes heeft en 3 stickers bevat, tevens in een zeer beperkte oplage als cassette, geprint in ambachtelijk papier en 3 stickers, die andere kleuren hebben dan de CD stickers en ook als digitale download.
Op 19 oktober 2018 verscheen hun tweede album, getiteld "Throbs" via Inner Ear Records en deze werd in een beperkte oplage op 180 gram zwart vinyl en 180 gram doorzichtige vinyl uitgebracht en deze uitgaven bevatten ook de CD versie van het album, dat ook als digitale download verkrijgbaar is.

Het album, dat 7 nummers bevat, start met "Lighthouse", waarin ik de band een heerlijk swingend melodisch progressief pop nummer hoor spelen, dat enkele tempowisselingen en film muziek invloeden heeft en gevolgd wordt door "Droog Party", een geweldig swingende afwisselende mix van new wave, film muziek en melodische pop.
Daarna zet de band me "Fever Bliss" voor en krijg ik een aanstekelijk uptempo nummer met diverse subtiele tempowisselingen te horen en dit wordt gevolgd door "Weather Girl", een fantastisch swingend melodisch nummer, dat sterke invloeden heeft van de muziek van de Russische band I Will Kill Chita (IWKC).
In "False Moves" brengt The Fog Ensemble opnieuw een schitterend uptempo ten gehore, dat subtiele tempowisselingen heeft en in het titel nummer "Throbs" schotelt de band me een uitstekend melodisch nummer voor, dat in een gemiddeld tempo begint en een licht hypnotiserend ritme heeft, dat na enkele minuten verandert in een duister klinkend stuk muziek, waarin het tempo langzamer en dreigender is, waarna de band enkele minuten later terug keert naar de begin tonen.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Dan volgt het laatste nummer, getiteld "Breathe", waarin de band in een dreigend ritme begint, dat diverse tempowisselingen bevat en invloeden uit film muziek heeft en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.

"Throbs" van The Fog Ensemble is een lekker in het gehoor klinkend album, dat vol prima aanstekelijke uptempo melodische pop staat en ik kan deze plaat dan ook van harte aanbevelen, aan een ieder, die van deze muzieksoort houdt.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl

Review: Mountain Dust - Seven Storms (Kozmik Artifactz Records, 2018) (Stoner / Hardrock)

Mountain Dust werd in januari 2013 te Montreal, Canada, opgericht en bestaat uit: Brendan Mainville - zang en sologitaar, Hal Jaques - basgitaar en zang, Patrick Bennett - orgel, lapsteel gitaar en zang en Blair Youngblut - drums en zang.
De band bracht in 2013 4 MP3's in eigen beheer uit, getiteld "Demos 2013" , waarna in 2015 hun eerste 7" single "Black Walls / "Dead Queen" in eigen beheer verscheen.
Vervolgens kwam het debuut album "Nine Years" in 2017 via Kozmik Artifactz Records uit en deze verscheen in een beperkte oplage op oranje vinyl, in een beperkte oplage op geel vinyl, op zwart vinyl en als CD.
In 2018 bracht de band de opvolger "Seven Storms" in eigen beheer uit (digitale download) en op 19 oktober verscheen deze via Kozmik Artifactz Records in een beperkte oplage op gekleurd vinyl en als CD.

Het album, dat 9 nummers bevat, start met de titel song "Seven Storms" en daarin hoor ik de band een uitstekende stonerrock song spelen, die wisselende tempo's bevat, heftige zang en invloeden uit begin jaren 70 heeft en gevolgd wordt door "White Bluffs", een mooie, vrij rustige, rock song, die bij tijd en wijle lichtelijk bombastisch klinkt, prima tempowisselingen bevat en iets over de helft meer snelheid krijgt, terwijl ook lichte invloeden van Pink Floyd te ontwarren zijn.
Daarna zet de band me "Turn You In" voor, die in een rustig tempo begint en ik een prachtig rock nummer voorgezet krijg, dat theater invloeden heeft, langzaam iets sneller wordt en enkele prima tempowisselingen heeft, waarna "Inside The Rift" volgt en de band een swingende uptempo hardrock song ten gehore brengt, die diverse subtiele tempowisselingen heeft.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
In "You Could" schotelt Mountain Dust me een heerlijke swingende rock song voor, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en in "Into The Depths" hoor ik de band opnieuw een stevige stonerrock song spelen, waar enkele tempowisselingen in zitten.
Dan volgen "Witness Marks", een schitterende rustige rock song met theater invloeden, "Old Chills", een rustige theatrale rock song met wisselende tempo's en "Stop Screaming", een geweldige rustige rock song, die een aanstekelijk ritme heeft.

"Seven Storms" van Mountain Dust is een heerlijke plaat, die uitstekende rock songs bevat, die enigszins theatraal aan doen en hoofdzakelijk in een niet al te hoog tempo gespeeld worden en liefhebbers van stoner en hardrock zeker zal bevallen en ik kan hen deze schijf dan ook van harte aanbevelen.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl

Review: Liquid Visions - Hypnotized (Sulatron Records, 2018) (Psychedelische Rock / Progressieve Rock)

Liquid Visions, die in hun periode van bestaan (1994-2005) in diverse formaties speelde, werd te Berlijn, Duitsland opgericht en bracht hun debuut album "Liquid Visions" in 1998 in een beperkte oplage van 500 stuks op LP uit via Nasoni Records en tevens verscheen het album in 1999, op CD, in eigen beheer.
Daarna verschenen de albums: "Endless Plasmatic Childhood Overdose" (LP in een beperkte oplage van 500 stuks, Nasoni Records, 2000), "Hypnotized" (CD en digitale download, Sysyphus Records, 2002), "From The Cube" (CD, FünfUndVierzig, 2004) en "The Lost Recordings" (CD, Nasoni Records, 2006) en ook bracht de band de EP "Overstellar Interdrive" (7" EP, beperkte oplage 500 stuks met de hand genummerd, eigen beheer, 1999) en de split single "Liquid Zoo - "Aeroplane" / Liquid Visions - "Moonspell" (7" single, Swamp Room Records, 2001) uit.
"Hypmotized", dat 6 nummers bevat, wordt door Sulatron Records op 9 november 2018 voor het eerst op LP uitgebracht en verschijnt in een beperkte oplage van 500 stuks op 180 gram groen vinyl.
Op dit album bestaat uit: H.P. Ringholz - zang, sologitaar en elektrische sitar, Kiryk Drewinski - zang, sologitaar en orgel, David Schmidt - basgitaar, Fender Rhodes en mellotron, Katja Wolff - theremin en orgel en Chris Schwartinsky - drums en percussie.

De plaat begint met "State Of Mind", waarin ik de band een geweldige mix van psychedelische en progressieve rock hoor maken, die in een hoog tempo gespeeld wordt en spacerock invloeden heeft, waarna "Waste" volgt en de band me een heerlijke swingende uptempo song voorschotelt, die invloeden van de muziek van eind jaren 60, begin 70 bevat en een prima psychedelisch orgelspel heeft.
Daarna krijg ik "Butterflight" te horen en daarin maakt de band een schitterende uptempo mix van spacerock, progressieve en psychedelische rock, die een licht hypnotiserend ritme heeft en me terug voert naar begin jaren 70 (luister naar dit numer via de youtube link onder de recensie) en deze wordt gevolgd door "Be Lie've" en hierin speelt Liquid Visions een fantastische progressieve rock song, die diverse tempowisselingen heeft, Zuid Amerikaanse invloeden bevat en swingt.
In de cover "Morning Rain" (Third Twyn), zet de band me een rustige progressieve rock song voor, die een licht psychedelisch karakter en een hypnotiserend ritme heeft.
In het laatste nummer, "Paralyzed", start de muziek met experimentele psychedelische klanken, die na enkele minuten over gaan in een rustig gespeeld stuk psychedelische muziek, waar een eentonig licht hypnotiserend ritme in zit en halverwege besluit de band de muziek te veranderen en krijg ik een stevige mix van progressieve, acid en psychedelische rock voorgeschoteld, die swingt, die na enkele minuten terug verandert naar het eerdere tempo en ritme, om tegen het einde tijdelijk te stoppen en vervolgens opnieuw verder te gaan in een stevige mix van progressieve, acid en psychedelische rock.

Liquid Visions heeft me met "Hypnotized" van begin tot einde in de ban van hun geweldige muziek gehouden en ik kan deze plaat dan ook ten zeerste aanraden, aan een ieder, die van progressieve en psychedelische rock houdt.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl