Review: Fellowcraft - This Is Where You'll Find Me (Eigen Beheer, 2021) (Post-Rock / Rock)

Fellowcraft uit Washington DC, Amerika, werd in 2014 opgericht en bestaat uit: Zach Martin — drums, Pablo Anton-Diaz — sologitaar en zang, Brandon Williams — basgitaar en zang en Jon Ryan MacDonald — zang en sologitaar.

Op 3 januari 2016 bracht de band hun debuut album "Get Up Young Phoenix" digitale download uit, gevolgd door: "Three" (dd, 10 september 2018), “Hold The Line” (digitaal nummer, 10 september 2018), "Glimmer Of Faith" (digitaal nummer, 15 september 2020), "Coyote And The Desert Rose" (digitaal nummer, 20 oktober 2020), "I Will Not Accept The Truth" (featuring Chris Dale, basgitarist van Bruce Dickinson Band) (digitaal nummer, 5 december 2020), "Make No Sound" (featuring Nate Bergman van Lionize, gastzang) (digitaal nummer, 5 december 2020) en op 26 februari 2021 brengt de band in eigen beheer hun album "This Is Where You'll Find Me" uit, waarop 9 nummers staan, waaronder 2 live opnames, een akoestische demo en de singles met Chris Dale en Nate Bergman.

Het album begint met de digitale single "Coyote And The Desert Rose", een heerlijke mix van progressieve bluesrock en stoner, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld en een terugkerend ritme heeft, waarna "This Is How The World Ends" volgt en de band een prima melodische rock song, die in een niet al te hoog tempo wordt gespeeld en subtiele tempowisselingen en post-rock invloeden heeft.

Daarna volgen "Last Great Scotsman II", een puike rock song met een gemiddeld tempo en een swingend terugkerend ritme, "Sun Hangs Low", een stevige rock song met een aanstekelijk ritme, dat een hoog meezing gehalte heeft en "I Will Not Accept The Truth", een uitstekende swingende rock song met een gemiddeld tempo en subtiele tempowisselingen, waarop Chris Dale meespeelt.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)

In "Make No Sound" (met Nate Bergman) zet Fellowcraft me een lekker in het gehoor klinkende rock song voor, die tempowisselingen en een aanstekelijk ritme bevat, in het live in de Ivakota Studio opgenomen "Get Up Young Phoenix" krijg ik een schitterende progressieve rock song voorgeschoteld, die tot beweging aanzet en in "Proliferation Nation" (eveneens live in de Ivakota Studio), hoor ik de band opnieuw een geweldige swingende rock song spelen, die lichte progressieve rock invloeden heeft.

Als laatste volgt de akoestische uitvoering van "This Is How The World Ends" en daarin speelt de band dit nummer met minimale begeleiding, oftewel alleen met akoestische gitaar.

"This Is Where You'll Find Me" van Fellowcraft is een prima album, dat lekkere nummers bevat, waar ik erg van genoten heb en ik kan liefhebbers van zowel post-rock, progressieve rock alsmede rock in het algemeen deze schijf dan ook aanraden.

Review: The Dead Daisies - Holy Ground (The Dead Daisies PTY LTD, 2021) (Rock)

The Dead Daisies uit Australië en Amerika werd in 2013 te Sydney, Australië opgericht door David Lowy, waarna diverse muzikanten zich bij zijn project voegden, waaronder leden van Guns N' Roses, Nine Inch Nails, INXS, Whitesnake, Journey, Mötley Crüe, The Cult en anderen.

De band bracht hun debuut album "The Dead Daisies" op 9 augustus 2013 via Spitfire Music uit en deze werd gevolgd door: "Revolución" (31 augustus 2015, Spitfire Music), "Make Some Noise" (5 augustus 2016, Spitfire Music), "Burn It Down" (6 april 2018, SPV GmbH) en "Holy Ground" (22 januari 2021, Spitfire Music, SPV GmbH" en tevens verschenen het live album "Live & Louder" (19 mei 2017) en de compilatie plaat "Locked and Loaded: The Covers Album" (23 augustus 2019) via Spitfire Music en ook maakte de band 35 singles en 4 EP's.

De band deeld in de lop der jaren het podium met onder andere: Kiss, Guns N Roses, Scorpions, Aerosmith, Bad Company, Whitesnake, ZZ Top en Hollywood Vampires.

De op 22 januari 2021 verschenen 2LP/CD "Holy Ground" bevat 11 nummers en de muzikanten, die daar op spelen zijn: Glenn Hughes (Deep Purple) - zang en basgitaar, David Lowy (Red Phoenix, Mink) – ritme gitaar, Doug Aldrich (Whitesnake, Dio) – sologitaar en Deen Castronovo (Bad English, Journey) – drums en achtergrondzang.

Het album begint met het titel nummer "Holy Ground (Shake The Memory)", waarin de band een stevige swingende rock song ten gehore brengt, die tempowisselingen heeft en een hoog meezing gehalte bevat (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Like No Other (Bassline)", een heerlijke uptempo rock song met een aanstekelijk dansbaar ritme en hardrock invloeden en tempowisselingen en "Come Alive", een uitstekende song met subtiele tempowisselingen, die aanzet tot dansen.

Daarna volgen "Bustle And Flow", een lekker in het gehoor klinkende rock song met een gemiddeld tempo, die subtiele tempowisselingen heeft en een aanstekelijk dansbaar ritme heeft, "My Fate", een geweldige song, die in een niet al te hoog tempo wordt gespeeld en lichte invloeden van soul en de muziek van Bad Company heeft en "Chosen And Justified", een swingende song met een zeer dansbaar ritme, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld.

In "Saving Grace" zet The Dead Daisies me een schitterende rock song voor, die tempowisselingen heeft en een aanstekelijk dansbaar ritme bevat, in "Unspoken" krijg ik een fantastische song te horen, die in een vrij rustig tempo wordt begonnen, om na korte tijd even iets meer snelheid te krijgen, waarna de band weer terugschakelt en daarna opnieuw versneld en halverwege verder gaat in het versnelde tempo en de muziek gaat swingen en in "30 Days In The Hole", een puike hardrock song met een aanstekelijk dansbaar ritme, waarbij stil zitten geen optie is.

Verder volgen "Righteous Days", een prima uptempo song, die swingt en aanzet tot dansen en "Far Away", een verrukkelijke rustige song, die halverwege tijdelijk iets meer snelheid krijgt en dan terug komt in het rustige tempo, om tegen het einde nogmaals te versnellen.

"Holy Ground" van The Dead Daisies staat vol heerlijke rock nummers, die aanstekelijke dansbare ritmes hebben en invloeden van de jaren 70 bevatten en ik kan liefhebbers van hardrock en rock in het algemeen deze schijf dan ook sterk aanbevelen.

Review: Spirits Burning & Michael Moorcock - The Hollow Lands (Purple Pyramid Records, 2020) (Progressieve Rock)

Het muziekcollectief Spirits Burning van oprichter Don Falcone (piano, elektrische piano, orgel, harp, klavecimbel, mellotron, synthesizer, elektrische percussie, accordeon en achtergrondzang) uit Los Angeles, Amerika en schrijver/rock artiest Michael Moorcock (zang, achtergrondzang, mondharmonica en koorzang) uit Engeland brachten op 11 september 2016 hun debuut album "An Alien Heat" als digitaal album uit en op 4 december 2020 verscheen de opvolger daarvan, getiteld "The Hollow Lands", dat via Purple Pyramid Records als LP in een beperkte oplage op roze vinyl, als CD en als digitale download werd uitgebracht.

Als gastmuzikanten spelen de volgende artiesten mee: Albert Bouchard (Blue Öyster Cult) - elektrische en akoestische ritme gitaar, basgitaar, drums, percussie, theremin, hoorn, tamboerijn, en achtergrondzang, Donald Roeser (Blue Öyster Cult) - zang, synthesizer, ritme- en sologitaar, Jonathan Segel - viool, Chas Cronk (The Strawbs) - basgitaar, Doug Erickson - sologitaar, Dana McCoy - zang, Joe Bouchard (Blue Öyster Cult), Bridget Wishart (Hawkwind) - achtergrondzang, cello, Franse hoorn, oboe en viool, Steve Bemand (Hawkwind) - sologitaar, FX gitaar en synthesizer geluiden, Andy Dalby - solo- en ritmegitaar, Adrian Shaw (The Bevis Frond) - basgitaar,  William Kopecky - basgitaar, Richard Willeman - sologitaar, David Hirschberg - solo-bas- en ritmegitaar, Tony Mann - zang, Harvey Bainbridge (Hawklords) - synthesizer, Dead Fred (Hawkwind) - viool, Jack Gold Molina - drums, Don Xaliman basgitaar effecten, Eric Bloom (Blue Öyster Cult) - zang, Ron Hawden (Nektar) - drums, Lux Vibratus - basgitaar en harp, Andrew Scott - sologitaar, Fabienne Shine - zang, Andy Shernoff - zang, Jules Radino - drums, Paul Sears - drums en Danny Miranda - basgitaar.

 

Het album, dat 18 nummers bevat, start met het titelnummer "To Hollow Lands", waarin het collectief een schitterende swingende pop song speelt, die rustig begint, om na korte tijd te veranderen in een uptempo song met tempowisselingen en een aanstekelijk ritme, dat invloeden van rock en progressieve folk bevat en een terugkerend ritme heeft en gevolgd wordt door "Isn’t It Delicious?", een heerlijke uptempo pop song, die subtiele tempowisselingen heeft, een terugkerend ritme bevat en zeer dansbaar is en "Playing At Ships", een progressieve rock song, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld en tempowisselingen heeft.

Daarna volgen "Dance Through Time", een geweldige swingende song met invloeden van new wave en spacerock, die een dansbaar terugkerend ritme heeft, "Warm Snow Peaks", een puike progressieve folk song, die in een vrij rustig tempo wordt gespeeld en "On The Hunt", een swingende rock song met een aanstekelijk dansbaar ritme.

In "A Haze Of Crimson Light" begint de muziek met gesproken woord, dat na enkele seconden over gaat in een verrukkelijk progressief symfonisch nummer, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en lichte psychedelische invloeden bevat, in "Conflict & Illusions" schotelt Spirits Burning & Michael Moorcock me een fantastische swingende progressieve rock song voor en in "Robot Nurse & The Children Of The Pit" krijg ik een uitstekende rock song te horen, die tempowisselingen heeft en licht psychedelische invloeden bevat.

Dan volgen "A Conversation With H.G. Wells", een verrukkelijk progressief rock nummer, dat in een gemiddeld tempo wordt gespeeld, lichte Oosterse invloeden heeft en een gesproken tekst bevat, "Awful Dilemma", een swingende rock song, die een terugkerend licht hypnotiserend ritme heeft en aanzet tot dansen, "Mr. Underwood’s Soliloquy", een uitstekende rock song met tempowisselingen en een niet al te hoog tempo en enkele ruimtelijke invloeden en "Time Machine Cabriolet", een lekker in het gehoor klinkende song met lichte invloeden van jazz en pop, die gesproken tekst en zang heeft en een aanstekelijk vrolijk ritme bevat.

Vervolgens hoor ik "We May Yet Be Saved", een uptempo rock song, die swingt en een dansbaar ritme heeft, "Morphail Megaflow", een aanstekelijke progressieve poprock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en "Memorable Night At Café Royal", een puike uptempo song met een aanstekelijk dansbaar ritme en subtiele tempowisselingen.

Verder volgen "To The Time Machine, At Last", een geweldige uptempo funky rock song, die een zeer dansbaar ritme heeft, waarbij stil zitten geen optie is en "Make A Fire", een verrukkelijke poprock song, die met een terugkerend aanstekelijk vrolijk ritme wordt gespeeld, een stuk van het nummer "All Things Bright And Beautiful" van The Goodies bevat en dansbaar is.

"The Hollow Lands" van Spirits Burning & Michael Moorcock is een fantastische plaat, waarmee het muziekcollectief me van begin tot einde heeft weten te boeien en me het idee gegeven heeft naar een heerlijk muzikaal verhaal te hebben zitten luisteren en ik kan deze schijf dan ook sterk aanraden aan een ieder, die van progressieve rock en de betere pop houdt.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Mainliner - Dual Myths (Riot Season Records, 2021) (Psychedelisch / Stoner / Acid Rock)

Mainliner uit Japan werd in 1995 opgericht en bestaat uit: Kawabata Makoto - sologitaar, Kawabe Taigen - basgitaar en zang en Koji Shimura - drums.

De band bracht hun debuut album "Mellow Out" in 1996 uit, waarna het op 1 december 2008 opnieuw uitgebracht werd door de band en in 2013 verscheen het nogmaals, maar toen als LP in een beperkte oplage op rood en in een beperkte oplage op zwart vinyl en als digitale download via Riot Season Records.

Ook verschenen de albums ""Revelation Space" (13 mei 2013 in een beperkte oplage als CD, in een beperkte oplage op moerasgroen vinyl en als dd), "Live In London Twenty Thirteen" (12 mei 2014 in een beperkte oplage als cassette en als dd), "Live In Kobe 2015" (4 december 2020 als dd) en "Mellow Out Live in 1995" (5 februari 2021 als dd) en op 19 februari 2021 brengt Riot Season Records hun album "Dual Myths", waarop 4 lange nummers staan, als 2LP in een beperkte oplage op zilver (kant A/B) en zwart (kant C/D) vinyl uit en tevens als CD en als digitale download.

Op kant A speelt Mainliner het nummer "Blasphemy Hunter", een psychedelische song, die in een rustig tempo begint, om na 1 1/2 minuut los te barsten en te veranderen in een heftige uptempo progressieve rock song met een eentonig hypnotiserend terugkerend ritme en acid rock invloeden, dat met hoge snelheid mijn gehoorgang binnen dringt en me in de muziek lijkt te zuigen.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)

Dan volgt op kant B "Hibernator's Dream", die met experimentele improvisaties start, acid rock invloeden heeft en na 5 minuten meer snelheid krijgt, waardoor de muziek een  progressieve uitstraling krijgt, waarbij de zang er op een psychedelische wijze aan wordt gekoppeld en iets na de helft van het nummer tijdelijk in een trager tempo over te gaan, om na korte tijd weer te versnellen en te veranderen in een heftig stuk acid rock.

In "Silver Guck" (kant C) zet de band me een stevige uptempo stonerrock song in een terugkerend ritme voor, die psychedelische zang bevat en iets voor de helft van het nummer acid rock invloeden toegevoegd krijgt.

In het laatste nummer (kant D) "Dunamist Zero" speelt Mainliner nogmaals zo'n stonerrock song met een licht hypnotiserend terugkerend ritme in een gemiddeld tempo en acid rock invloeden met scheurend gitaargeweld, waarmee ik in de ban van de muziek blijf, om iets over de helft van het nummer experimentele rock toe te voegen en het tempo iets op te schroeven.

"Dual Myths" van Mainliner bevat stevige muziek met terugkerende ritmes, die sterke invloeden van stoner, acid rock en progressieve rock heeft en bij tijd en wijle psychedelische elementen bevat en ik kan liefhebbers van deze muzieksoorten dan ook aanraden deze CD/2LP eens te gaan beluisteren.

Review: Hint - Rarities Of Two Centuries Vol.2 (Atypeek Music / Bruillance Records, 2020) (Hardcore Punk / Free Jazz / Experimenteel / Dance)

Hint uit Angers, Frankrijk werd in 1993 opgericht en bestaat uit: Arnaud Fournier (Dead Hippies, La Phaze) - sologitaar, saxofoon, trompet en dwarsfluit en Hervé Thomas (Fragile, Urawa en Dead Hollywood Stars) - solo- en basgitaar, samples en zang.

Op 5 maart 2020 verscheen hun album "100% White Puzzle" als CD en als digitale download) en deze werd gevolgd door: "Dys" (10 maart 2020, dd), "Wu-Wei" (11 maart 2020, dd) en "Product Topology" (27 maart 2020, dd) en op 11 september 2020 bracht Atypeek Music / Bruillance Records hun album "Rarities Of Two Centuries" als LP uit in een beperkte oplage van 300 stuks op wit vinyl en als digitale download en de opnamen 9 hiervan zijn tussen 1995 en 2010 gemaakt en hierop spelen Portobello Bones, Gran Kino en Daunik Lazro mee en maakte The Young Gods een remix voor het album.

De opvolger van dit album heet "Rarities Of Two Centuries Vol.2" dat 15 december 2020 als digitale download verscheen en via Atypeek Music / Bruillance Records op 19 februari 2021 wordt uitgebracht met daarop 12 nummers van demo's, remixen, live, en onuitgebrachte opnamen uit de periode 1994-2005.

Het album start met 2 onuitgebrachte demo's uit 1996, waarvan "Wipe" de eerste is en hierin speelt het duo een heerlijke mix van experimentele en industriële muziek, die een terugkerend ritme en gesproken woord bevat, tempowisselingen heeft en heftige hardcore punk invloeden bevat en deze wordt gevolgd door "Izis", een hardcore rock song met tempowisselingen, die met hoge snelheid mijn gehoorgang binnen komt en invloeden van noise rock bevat.

Daarna volgen "Hermetism" (demo, 1996), een mooi rustig startend nummer, dat na een korte tijd plotseling heftig wordt en in een hardcore song verandert, "Vertical" (met Daunik Lazro, 1995), een industrieel nummer met experimentele jazz klanken, "Horizontal" (met Daunik Lazro, 1995), een kort uptempo free jazz nummer, dat experimenteel klinkt en "Second Hand" (live in Pezner, 1998), een mix van Arabische muziek en free jazz, die na 1 1/2 minuut over gaat in een hoger tempo, dat vrij heftig klinkt en hardcore invloeden heeft.

In de onuitgebrachte demo "Jones Was Not A Fish" zet Hint me een uptempo song met noise invloeden voor, in "Vandal-X" (demo, 1994) krijg ik een nogmaals een uptempo hardcore song te horen, die swingt en in de drums versie van "The Process" (1997) laat het duo me genieten van een schitterende licht bombastische uptempo song met filmmuziek invloeden, die aanzet tot dansen.

Verder volgen "The Process" (Sonic Area remix, 2005), een geweldige mix van dit nummer, dat een terugkerend hypnotiserend dansbaar ritme heeft, waardoor ik in een lichte trance kom, "Global Futuro (Zenta remix, 2005), een fantastische uptempo dance mix, die een terugkerend ritme heeft en tempowisselingen bevat en "100% White Puzzle" (Sonic Area remix, 2005), eveneens een puike uitvoering, die een terugkerend ritme heeft en na enkele minuten steeds zachter klinkt, om halverwege het nummer zoveel volume krijgt, dat de muziek overstuurd klinkt.

Op "Rarities Of Two Centuries Vol.2" van Hint klinkt de muziek in de oudere nummers (1994-1998) heftig en bevat hoofdzakelijk hardcore punk, die gemixt met free jazz en industriële experimentele klanken heftig over komt, maar in de laatste 4 nummers is de stijl van muziek meer op dance en hypnotische ritmes  gericht, waardoor ik liefhebbers van al deze genres dan ook aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren en zelf hun oordeel over de muziek te vellen.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Camera - Prosthuman (Bureau B Records, 2021) (Krautrock / Elektronische Rock)

Camera werd in 2011 te Berlijn, Duitsland, opgericht door Timm Brockman - synthesizer en Michael Drummer - drummer, waarna na enige tijd ook sologitarist Franz Bargmann zich bij het duo voegde.

De band maakte hun debuut album "Radiate!" in 2012 via het Amerikaanse aQuarius Records label uit San Francisco, waarna in 2013 de 12" vinyl single "Système Solaire", waarop 2 dubbele nummers staan, via het Bureau B label verscheen en in een oplage van 700 stuks geperst werd.

Vermeldenswaardig is dat van elk van de nummers een remix versie is gemaakt, waarvan "Skylla" door Solyst (beter bekend als Thomas Klein van Kreidler) en "Meteor" door Alvin B Clay (alias Pyrolator, alias Kurt Dahlke).

Hun CD "Remember I Was Carbon Dioxide" uit 2014 was daar de opvolger van en deze bevat 12 nieuwe nummers.

Bij enkele optredens van Camera werd de band bijgestaan door krautrock legendes, zoals Michael Rother van Neu! en Dieter Moebius van Cluster en tijdens de release party van de CD "Remember I Was Carbon Dioxide" was Michael Rother opnieuw van de partij als gastmuzikant.

Op 5 augustus 2016 verscheen het album "Phantom Of Liberty" (waarop Steffan Kahles (synthesizer) als nieuwe kracht in de band mee speelt) bij het Bureau B Records label en deze werd zowel op CD als op LP en als download uitgebracht, in 2018 bracht de band het album "Emotional Detox" uit via dat zelfde label en op 19 februari 2021 verschijnt het album "Prosthuman", waarop 10 nummers staan, als LP in een beperkte oplage op bruin gespetterd vinyl, als LP in een beperkte oplage op oranje vinyl, als LP in een beperkte oplage op rood vinyl, als CD en als digitale download via Bureau B Records. 

Het eerste nummer van het album heet "Karoffelstamp", waarin de band een heerlijk swingend uptempo krautrock nummer ten gehore brengt, dat lichte Oosterse invloeden heeft en gevolgd wordt door "Alar Alar", een uptempo mix van reggae en krautrock, die een terugkerend ritme heeft, mysterieuze Oosterse invloeden bevat en swingt als een trein.

Daarna volgen het titel nummer "Prosthuman" / "Apptime", een schitterend melodisch elektronisch nummer, dat in een niet al te hoog tempo wordt gespeeld en een terugkerend ritme heeft, om tegen het einde over te gaan in een swingend stukje rock, "Uberall Teilchen" / "Teilchen Uberall", een prima mix van elektronische rock en krautrock, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld, gesproken tekst bevat en experimentele invloeden heeft en "Freundschaft", een uitstekend dansbaar elektro nummer met een gemiddeld tempo.

In "El Ley" schotelt Camera me weer zo'n verrukkelijk uptempo krautrock nummer voor, waarbij stil zitten geen optie is, in "Schmwarf" krijg ik een geweldige swingende krautrock song met een terugkerend ritme te horen, die aanzet tot dansen en in "A2" laat de band me genieten van een uptempo elektronisch rock nummer, dat een aanstekelijk dansbaar terugkerend ritme heeft.

Verder volgen "Chords4" / "Kurz Vor", een lekker in het gehoor klinkende uptempo mix van krautrock en elektronische muziek, die zeer dansbaar is en invloeden van de muziek van Klaus Schulze en Neu! heeft en "Harmonite", een fantastisch swingend uptempo nummer, dat subtiele tempowisselingen en lichte psychedelische experimentele invloeden heeft.

"Prosthuman" van Camera staat net als vorige uitgaves vol swingende krautrock en elektronische muziek, waarbij stil zitten moeilijk is en ik kan liefhebbers van deze muzieksoorten deze schijf dan ook sterk aanbevelen.(luister naar enkele nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Öresund Space Collective - Universal Travels (Öresund Space Collective Records, 2021) (Progressieve Rock / Spacerock)

Öresund Space Collective is een spacerock band uit Öresund, Denemarken, die uit ongeveer 20 muzikanten bestaat en een muzikale mix maakt van improvisaties, funk, reggae, jazz, progressieve rock en spacerock, wat betekent, dat geen enkel optreden hetzelfde klinkt en is sinds 2004 actief.

Leidende kracht achter de band is Scott Heller, alias Dr. Space, een Amerikaan, die naar Denemarken verhuisde en tegenwoordig in Portugal woont.

De band is een collectief, dat regelmatig van bezetting wisselt, waarvan de leden hoofdzakelijk uit Kopenhagen, Denemarken en Malmö, Zweden komen en de vaste kern bestaat uit Scott Heller, alias Dr. Space - synthesizer en Mogens - synthesizer, waarbij vermeldenswaardig is, dat de band al meer dan 30 officiële albums heeft uitgebracht.

Op 9 mei 2018 verscheen het album "Chatoyant Breath" via Space Rock Productions in een beperkte oplage van 500 stuks als 180 gram 2LP, waarvan er 200 op zwart, 180 op donker geel en 120 stuks op oranje vinyl geperst worden, die een klaphoes bevatten en met de hand genummerd zijn, waarbij verder vermeldenswaardig is, dat alle jams van het album in 1 dag opgenomen werden, waarvan de nummers op de vinyl uitgave de bewerkte versies van de jams zijn.

Het album wordt tevens als 2CD in een beperkte oplage van 500 stuks uitgebracht, waarbij opgemerkt kan worden, dat de 2CD uitgave 1 nummer extra bevat en op de CD uitgave hoor je de uitgebreide, dus onbewerkte versies van de jams.

Op 23 maart 2019 verscheen via Space Rock Productions het album "Good Planets Are Hard To Find", dat in 2009 door Transubstans Records werd uitgebracht, in een beperkte oplage van 383 stuks op 2LP, waarvan er 120 op zwart, 159 op blauw en 104 op geel 180 gram vinyl geperst werden, terwijl de hoezen met de hand genummerd zijn en op 7 mei 2019 is de 3LP "Freak Out In The Fjord", waarop 4 lange nummers staan, in een beperkte oplage van 474 stuks uitgebracht, waarvan er 184 op zwart en 290 op gekleurd 140 gram vinyl zijn geperst en vermeldenswaardig is dat kant A/B doorzichtig groen, kant C/D licht blauw en kant E/F turquoise is, terwijl de hoezen met de hand genummerd zijn en tevens verschenen er 500 exemplaren in een beperkte oplage als 2CD.

De muzikanten, die op dit album spelen zijn: Dr Space - synthesizer, Kaoscillator en Korg Monotron, Magnus - Fender Rhodes en synthesizer, Hasse - basgitaar, Öyvin - basgitaar, Vemund - sologitaar, Jonathan - sologitaar en viool, Tim - drums, Simon - drums en Peran - drums.

Op 7 september 2019 werd het album "Slip Into The Vortex", voor de eerste keer, in een beperkte oplage van 400 stuks als 2LP uitgebracht, waarvan 100 stuks op 180 gram zwart vinyl en 300 stuks op 180 gekleurd vinyl (kant A/B oranje en kant C/D violet) in een klaphoes en de 2LP's zijn met de hand genummerd en bevatten een download code.

Daarbij is vermeldenswaardig dat "Slip Into The Vortex" eerder in 2010 als CD via Transubstans verscheen en tevens in 2015.

De leden die hierop spelen zijn: Stefan (Gas Giant / Alkymist) - sologitaar, Magnus (Mantric Muse) - sologitaar, Kaufman (Bland Bladen) - drums, Jocke (Carpet Knights) - basgitaar, Pär (Carpet Knights) - basgitaar, Anders H. (The Univerzals) - saxofoon, Mogens - synthesizers en keyboards en Dr.Space - keyboards en synthesizers, terwijl de mix gemaakt is door Tobias van The Carpet Knights en de jams in oktober 2008 opgenomen zijn in de Black Tornado Studio's.

Op hun album "Experiments In The Subconsious", dat 30 januari 2020 via Space Rock Productions verscheen, waren de spelers: Hasse - basgitaar, doundouns en drums, Jiri - basgitaar, Jonathan - sologitaar, theremin en viool, Magnus - sologitaar en synthesizer, KG - synthesizer en sologitaar, Scott - synthesizers en Tim - drums.

In mei 2020 verscheen het live album "Sonic Rock Solstice 2019", waarop 5 lange nummers staan, die opgenomen zijn tijdens het festival te Solstice, wat tevens hun allereerste Engelse optreden was.

De muzikanten op dit album zijn: Mogens - synthesizer, Dr.Space - Modular synthesizer, Korg Monotron, Korg Kaossilator, Vermund - sologitaar en effecten, Vince - sologitaar en effecten, Jiri - basgitaar en effecten en Tim - drums.

Wetenswaardig is nog, dat het album in eerste instantie alleen verkrijgbaar was via bandcamp en nu dus in een zeer beperkte oplage van 150 stuks als CD is verschenen.

Op 24 november 2020 verscheen het album "Four Riders Take Space Mountain" via Space Rock Productions als 2LP in een beperkte oplage van 500 stuks, waarvan 200 op 180 gram zwart en 300 op 180 gram doorzichtig geel (kant A/B) / doorzichtig blauw (kant C/D) vinyl en als CD in een beperkte oplage van 500 stuks.

De bandleden die op kant 1, 2 en 3 spelen zijn: Jonathan Segel - viool en sologitaar, Mathias Danielsson - sologitaar, Hasse Horrigmoe - basgitaar, Alex Skepp - drums, Dr Space - synthesizers, KG Westman - keyboard, Mats Orbation - sologitaar en effecten en Jonas Berge - orgel, synthesizer en gitaar en op kant 4 zijn dat: Dr Space - synthesizer, KG Westman - sitar, Jonathan Segel - sologitaar, Hasse Horrigmoe - basgitaar en Tim Wallander - drums.

Vermeldenswaardig is nog, dat op Kant D van de 2LP de complete versie van het nummer staat, maar op de CD is deze door de duur van de beperkte speeltijd bijna 5 minuten korter.

In januari 2021 bracht de band het compilatie album "Universal Travels", waarop enkele niet eerder verschenen jams uit de periode 2006-2020 staan, in een beperkte oplage van 150 stuks als CD uit en deze zijn door Dr Space in 2020 in de Estúdio Paraíso te Nuvens in Porugal samengesteld, waarbij vermeldenswaard is, dat de CD niet als digitale download verschijnt en de opbrengst van de CD gebruikt gaat worden om een nieuwe muziek studio voor Dr Space te bouwen in Portugal. 

Het album start met "Locus Coeruleus" uit 2007, dat als bonus nummer op de LP "Inside Your Head" staat en hierin speelt de band een geweldig progressief rock nummer in een gemiddeld tempo met een terugkerend ritme, dat tegen het einde ruimtelijke invloeden krijgt.

Daarna volgt van diezelfde sessie uit 2007 het niet eerder uitgebrachte "Jam 26", een heerlijke mix van spacerock en progressieve rock, die een aanstekelijk terugkerend ritme heeft.

De volgende 3 nummers komen van de "Give Your Brain A Rest From The Matrix" sessies uit 2010 en de eerste darvan, "Jam 12", verscheen als bonus nummer op de LP en in dit nummer laat Öresund Space Collective me genieten van een schitterende mix van country, spacerock en psychedelische muziek, die Oosterse invloeden bevat en in een niet al te hoog tempo wordt gespeeld.

Dan volgt "Anthem Rock", een fantastisch 20 minuten durend stuk muziek, waarin de band een fantastisch progressieve rock nummer ten gehore brengt, die tegen de helft van het nummer iets meer snelheid krijgt en elektronische en acid rock invloeden bevat en tevens een terugkerend ritme heeft en hierbij speelt Claus Böhling sologitaar.

Vervolgens zet de band me "Santana Jam" voor en krijg ik een aanstekelijk Hammond rock nummer ineen gemiddeld tempo te horen, dat swingt als een trein en invloeden heeft van de muziek van Carlos Santana.

Het laatste stuk muziek, het 20 minuten durende "Awaken", wordt als extra nummer op de LP versie van "Sleeping With The Worm" uitgebracht en daarin speelt de band weer zo'n uitstekend swingend uptempo progressief rock nummer, dat na enkele minuten in een iets trager tempo wordt gespeeld en melodische invloeden krijgt en iets over de helft van het nummer verandert in een schitterend rustig elektronisch nummer met ruimtelijke invloeden en een terugkerend ritme.

"Universal Travels" van Öresund Space Collective staat vol heerlijke nummers, die invloeden van progressieve rock, elektronische muziek en spacerock bevat en ik kan liefhebbers van die genres deze CD dan ook van harte aanbevelen.

Sorry! Geen muziek beschikbaar.