Multi-instrumentalisten Francesca Zanetta - solo- en basgitaar, Eminent Solina orgel,Logan String Melody II, Elka Rhapsody en Moog Voyger en Niccolò Gallani - drums, bas- en sologitaar, Fender Rhodes, orgel, mellotron, Elka Soloist 505 en dwarsfluit uit Italië, die beiden in de band Quel Che Disse Il Tuono actief zijn, hebben samen een album onder de naam The Lost Vision Of The Chandoo Priest opgenomen, getiteld "The Lost Vision Of The Chandoo Priest", dat op 21 oktober via AMS Records als CD is verschenen en 10 instrumentale nummers bevat.
Het album begint met "Floating Down The Valley", waarin The Lost Vision Of The Chandoo Priest een prachtig stuk progressief rock spelen in een niet al te hoog tempo, dat invloeden van de muziek van eind jaren 60, begin jaren 70 heeft en dit wordt gevolgd door "Chasing Time In Opposite Direction (Pt. I)", een schitterend symfonisch uptempo nummer met tempowisselingen en een terugkerend ritme en "Entering The Void Of Madness", een fantastisch rustig progressief nummer met licht psychedelische invloeden, dat tevens zware metal klanken bevat.
Daarna volgen "The White Toad Majesty", een geweldig nummer met een gemiddeld tempo, een terugkerend licht hypnotiserend ritme en progressieve folk invloeden, dat na enkele minuten over gaat in een rustig stuk, om na korte tijd terug te keren naar het begin tempo en ritme, "Droplets", een heerlijk melodisch nummer met een vrij rustig tempo, dat een aanstekelijk ritme heeft en "Chasing Time In Opposite Direction (Pt. II)", een verrukkelijk uptempo nummer met een aanstekelijk dansbaar terugkerend licht hypnotiserend ritme.
In "Getting Nowhere" zet The Lost Vision Of The Chandoo Priest me opnieuw zo'n puik uptempo nummer voor, dat een terugkerend ritme heeft en aanzet tot dansen, in "London Underground" krijg ik een schitterend uptempo nummer met een aanstekelijk terugkerend ritme te horen, dat progressieve invloeden van de Italiaanse band London Underground heeft.
Verder hoor ik "Farewell, Dog", een uitstekend progressief uptempo nummer, dat een dansbaar terugkerend ritme heeft en "Dunans Castle", een symfonisch stuk muziek met een vrij langzaam tempo en subtiele tempowisselingen.
"The Lost Vision Of The Chandoo Priest" van The Lost Vision Of The Chandoo Priest is een fantastische CD, die vol geweldige progressieve nummers staat, waar ik van begin tot einde erg van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van deze muziekstijl deze schijf dan ook zeer aan.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)
Phil Royal uit Liverpool, Engeland sloot zich tijdens zijn tienertijd aan bij de hippie beweging, werd later politicus voor de Labour Party, verwisselde diverse keren van woonplaats en is tegenwoordig inwoner van Kintyre, Schotland, zijn huidige woonplaats.
Ook is hij een poëet en sommige van zijn teksten zijn op muziek gezet, maar ook treedt hij op, zoals tijdens het Kintyre Songwriters’ Festival, dat begin 2022 werd gehouden.
In samenwerking met multi-instrumentalist en zanger Icarus Peel maakte hij de CD "Waiting For The Light", die op 11 november 2022 via Billywitch Records verschijnt en tevens als download verkrijgbaar zal zijn.
Het duo wordt op het album, dat 17 nummers bevat, bijgestaan door: Crystal Jacqueline - zang, Mordecai Smyth – Mellotron en elektrische piano, Jay Robertson – drums, Nigel Wayne – saxofoon, Andy Budge – basgitaar (track 11 en 15) en The Crystal Sisters – achtergrondzang, terwijl Phil voor het geproken woord zorgt.
Het album start met "Innocence", waarin Phil Royal een prachtig rustig gesproken kort intro speelt, dat met fluit begeleid wordt en dit nummer wordt gevolgd door "Road To Glory", een mooie licht psychedelische uptempo pop song met orkestrale invloeden, die een dansbaar ritme heeft, "Acid", een schitterende pop song met een gemiddeld tempo, acid rock invloeden en gesproken teksten en "Flung", een nummer met gesproken tekst, dat rust uitstraalt.
Daarna volgen "Kiss", een uitstekende licht psychedelische pop song met een niet al te hoog tempo en "Bridge Street", een verrukkelijke swingende pop song met progressieve invloeden en een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme, "Wild Rhythms", een puike progressieve rock song met een gemiddeld tempo, gesproken tekst en een indringend terugkerend drums ritme en het titel nummer "Waiting For The Light", een prachtig rustig stuk muziek met een aanstekelijk ritme.
In "Hippy" zet Phil Royal me opnieuw een rustig met een aanstekelijk nummer voor, dat chaotische experimentele jazz invloeden heeft, in "Mum And Dad" krijg ik nogmaals een kort gesproken nummer te horen, dat met fluit begeleid wordt en in een niet al te hoog tempo gespeeld en in "More Trouble" laat hij me genieten van een langzaam stuk muziek, dat na anderhalve minuut iets meer snelheid en invloeden van progressieve rock krijgt.
Dan volgen "We Play", een fantastische progressieve jazz song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme, "Regrets", een korte pop song met een langzaam tempo, "Keith", een geweldige mix van blues en pop, die een terugkerend ritme heeft en een dansbaar ritme bevat en "Heaven And Hell", een heerlijke progressieve pop song met een gemiddeld tempo en experimentele jazz invloeden.
Verder volgen "Innocence Redux", een kort nummer met een gesproken tekst, die tegen het einde rustige muziek toegevoegd krijgt en "Calling Time", een kort gesproken nummer met ruimtelijke invloeden.
"Waiting For The Light" van Phil Royal is een uitstekende plaat, waarin de gesproken tekst, de zang en de muziek, die progressieve pop en experimentele invloeden bevat, een goed uitgebalanceerd geheel vormen en ik heb hier dan ook zeer van genoten, waardoor ik elke liefhebber deze schijf van harte kan aanraden.(luister naar een gedeelte van het album via de bandcamp link onder de recensie)
Oak uit Oslo, Noorwegen bestaat na een bandbezettingswisseling uit: Simen Valldal Johannessen - zang, piano en keyboards, Øystein Sootholtet - basgitaar, akoestische en elektrische gitaar, Stephan Hvinden - sologitaar, ritmegitaar en slide gitaar en Sigbjørn Reiakvam - drums, percussie, programmering, keyboards en gitaar.
De band bracht hun debuut album in 2013 "Lighthouse" in eigen beheer als CD uit (herpersing via Apollon Records als CD in 2016 en als LP in 2020) en deze werd gevolgd door "False Memory Archive" (LP, CD en digitaal album, 19 oktober 2018), "Silent Night" (digitaal nummer, 15 december 2021) en op 11 november 2022 verschijnt hun album "The Quiet Rebellion Of", via Karisma Records als LP in een beperkte oplage van 700 stuks op wit vinyl, als CD en als digitaal album en deze is vooraf gegaan door het digitale nummer "Dreamless Sleep".
Het album, dat 7 nummers bevat, start met "Highest Tower, Deepest Well", waarin Oak een schitterende mix van heavy rock en progressieve rock in een niet al te hoog tempo speelt, die post-rock invloeden en een terugkerend ritme bevat en dit nummer wordt gevolgd door "Quiet Rebellion", een prachtige post-rock song met een gemiddeld tempo .
Daarna volgen "Dreamless Sleep", een post-rock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme en "Sunday 8 AM", een fantastische song met een gemiddeld tempo, een terugkerend ritme en progressieve jazz invloeden.
In "Demagogue Communion" zet Oak me een heerlijk post-rock nummer met pop en melodische invloeden in een gemiddeld tempo voor, die tempowisselingen heeft, in "Paperwings" krijg ik een verrukkelijke song met een gemiddeld tempo, een aanstekelijk dansbaar terugkerend ritme en progressieve invloeden te horen, die tegen het einde invloeden van heavy rock krijgt en in "Guest Of Honour" hoor ik de band een mooie vrij rustige song spelen, die een terugkerend ritme heeft en tempowisselingen bevat.
"The Quiet Rebellion Of Compromise" van Oak bevat uitstekende post-rock nummers, die me als muziek in de oren klinken en ik kan deze schijf dan ook aan elke liefhebber van dit genre aanbevelen.(luister naar 2 nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)
We Stood Like Kings werd in 2011 te Brussel, België, opgericht en bestaat uit: Judith Hoorens - piano en synthesizer, Steven Van Isterdael - sologitaar, Colin Delloye - basgitaar en Mathieu Waterkeyn - drums.
De band bracht hun debuut album "Berlin 1927" op 1 maart 2014 als Cd en als 2LP uit via Kapitan Platte in samenwerking met Dunk!Records en deze werd op 30 oktober 2015 gevolgd door "USSR 1926" (Kapitan Platte, 2LP, CD en digitale download), "USA 1982" (22 september 2017, Kapitan Platte, 2LP, CD en digitale download),"Classical Re:Works" (2 oktober 2020, Kapitän Platte, LP, CD en digitale download) en op 4 november 2022 brengt de band het album "Away" uit via Kapitän Platte en dit verschijnt als LP, als CD en als digitaal album.
Het album, dat 11 nummers bevat, begint met "Parachute", waarin We Stood Like Kings een schitterend rustig avant garde nummer speelt, dat iets over de helft meer snelheid en post-rock invloeden krijgt en dit wordt gevolgd door "Motorbike", een post-rock nummer met invloeden van filmmuziek, dat een gemiddeld tempo heeft en tegen het einde van het nummer in een trager tempo over gaat en "Duel", een prachtig rustig avant garde nummer, dat na enkele minuten meer snelheid krijgt, waardoor de muziek gaat swingen.
Daarna volgen "Elephants", een mooi rustig nummer met post-rock invloeden, "Turtle", dat in een langzaam tempo begint en na korte tijd meer snelheid en een terugkerend ritme krijgt en "Oasis", een uitstekend rustig avant garde nummer met afwisselende tempo's en ritmes.
In "Flags" schotelt We Stood Like Kings me een weer zo'n heerlijk post-rock nummer met een afwisselend tempo voor, in "Skeleton" krijg ik een geweldig stuk muziek te horen, dat met dreigende terugkerende tonen begint, om na korte tijd over te gaan in een rustig tempo met melodische invloeden en in "Llama" hoor ik de band een prima melodisch nummer ten gehore brengen, dat iets voor de helft van het nummer een hoger tempo krijgt, om even later weer terug te keren naar het begin tempo en dan opnieuw versneld en rustiger wordt.
Verder speelt de band "Avalanche", een lekker in het gehoor klinkend post-rock nummer met tempowisselingen en "Airplane", een verrukkelijk progressief post-rock nummer met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo.
"Away" van We Stood Like Kings bevat 11 prachtige post-rock nummers met invloeden van avant garde en ik heb hier dan ook zeer van genoten, waardoor ik deze schijf aan elke liefhebber van deze genres kan aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)
Het Fruits De Mer Records label brengt regelmatig gratis geweldige compilatie albums uit, die aan leden van de Fruits De Mer Records Club worden uitgedeeld, als ze een bepaalde aankoop doen.
Deze keer is dat het CD compilatie album "The Sign Of The Crab", dat 12 nummers van 12 bands/artiesten bevat, waarvan sommige exclusief op Fruits De Mer Records verschijnen en dit album krijg je gratis als je de november uitgave: Sendelica - One Man's Man (2LP op gekleurd vinyl) aanschaft en dus lid van de Fruits De Mer club bent, of wordt.
Het album start met General Winston uit Aberdeen, Schotland, die het nummer "Warwick Sloss" speelt en hierin zet de band me een fantastisch swingend spacerock nummer voor, dat een terugkerend ritme bevat en tempowisselingen heeft (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en gevolgd wordt door We Are Wood uit Gotenburg, Zweden met "Violence, Drugs And Love", een prima licht psychedelische pop song met een gemiddeld tempo en The Mint Freaks (Pori, Finland) met "Dulce Et Decorum Est", een lekker in het gehoor klinkende progressieve pop song met een gemiddeld tempo, gezongen en gesproken tekst en een aanstekelijk ritme, dat aanzet tot dansen.
Daarna volgen "Culture For Vultures" van Sotomonte (Bilbao, Spanje), een uitstekende pop song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme, "Center Of The Cyclone" van Karl Welty (Olympia, Washington, Amerika), een uptempo mix van psychedelische rock, countryrock en progressieve rock en "The Daily Foot" van The Compleat Cannoniere (Bristol, Groot Brittannië), een instrumentaal psychedelisch folk nummer met een gemiddeld tempo en een dansbaar ritme.
In "Sanctus" van In The Labyrinth (Stockholm, Zweden) krijg ik een prachtig Oosters klinkend nummer met een niet al te hoog tempo te horen, dat diverse subtiele tempowisselingen bevat en lichte folk invloeden heeft, in "Mercury" van White Canyon And The 5th Dimension (Minas Gerais, Brazilië) zet de band me een schitterend zwaar klinkend instrumentaal nummer met een gemiddeld tempo voor, dat een licht hypnotiserend terugkerend ritme heeft en in "Sitar '69" van The NoMen (Kilmarnok, Amerika) laat de band me genieten van een uptempo psychedelisch nummer met een terugkerend ritme, dat sterke invloeden van de eind jaren 60 muziek heeft en tegen het einde zang bijgevoegd krijgt.
Dan volgen Doctors Of Space (Portugal) met "The Spacious Void Of Mind", een ruimtelijk nummer met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme, waartussen gitaarklanken worden gespeeld en iets voor de helft van het nummer meer melodie krijgt toegevoegd, om enkele minuten later lichte krautrock invloeden te bevatten, dat vlak voor het einde lichtelijk chaotisch wordt, Heavy Moon (Toronto, Canada) met "Cosmodrome", een verrukkelijk psychedelisch nummer met een gemiddeld tempo en invloeden van spacerock, acid rock en progressieve rock, die subtiele tempowisselingen en terugkerende ritmes bevat en halverwege verandert de muziek en krijgt meer melodische spacerock invloeden, om tegen het einde tijdelijk licht psychedelisch te worden en The Tubeheads (Manchester, Groot Brittannië) met "Milk Crate Throne", een heerlijke uptempo garagerock song met blues invloeden, die swingt.
"The Sign Of The Crab" van Various Artists staat vol puike nummers, waar ik van begin tot eind ontzettend van genoten heb en ik kan ieder muziekliefhebber aanraden, om eens te overdenken om lid te worden van de Fruits De Mer club en ook in aanmerking te komen van deze schitterende exclusieve uitgave.
Thee Headcoats uit Chatham, Engeland, werd in 1989 opgericht nadat Billy Childish's band Thee Mighty Ceasers uit elkaar was gegaan en bestond uit: Billy Childish - sologitaar en zang, Johnny Johnson - basgitaar en Bruce Brand - drums.
De band, die tot halverwege de jaren 2000 bestond, bracht in de loop der jaren de nodige albums uit en het in 1996 verschenen "In Tweed we Trust" werd op 21 september 2018 in een beperkte oplage op eendeei blauw vinyl opnieuw uitgebracht door Damaged Goods Records en tevens op CD en als digitale download.
Via dit label verschijnt op 11 november 2022 de 4CD box "Head Box" die tevens een boekje met de nodige informatie bevat en deze box is van exclusief nieuw artwork voorzien.
CD1 bevat het album "Headcoats Down!" en start met "Smile Now", waarin Thee Headcoats een heerlijke cover van het nummer "Hang On Sloopy" van The McCoys speelt en hierbij een andere tekst gebruikt en dit wordt gevolgd door "Please Little Baby", een schitterende uptempo garagerock song met een dansbaar ritme, "You’re Looking Fine", een uitstekende song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme en "In Your Hand", een puike swingende song met een gemiddeld tempo en een ritme dat tot dansen aanzet.
Daarna volgen "Child’s Death Letter", een fantastisch blues nummer met een gemiddeld tempo, waarbij de zang alleen begeleiding van de gitaar heeft, "I’ll Make You Mine", een prima garagerock song met een terugkerend ritme en subtiele tempowisselingen, "Headcoat And The Mortar Board", een song met invloeden van country, die een gemiddeld tempo en diverse tempowisselingen heeft, "Wily Coyote", een geweldige bluesrock song met een gemiddeld tempo, die door Bo Diddley en Kent Harris werd geschreven en in 1956 uitgebracht is, waarna The Rolling Stones dit nummer in hun begin periode ook coverden en door Thee Headcoats van een eigen tekst is voorzien, "Let Me Touch", een swingende garagerock song, die met hoge snelheid wordt gespeeld en rock & roll invloeden bevat en "I’m The Doctor", een lekker in het gehoor klinkende rock song met een gemiddeld tempo, een hoog meezing gehalte en een terugkerend ritme.
Verder volgen "John The Revelator", een mooie a-capella gezongen nummer, dat begeleid wordt met handgeklap en "Young Blood", een verrukkelijke uptempo garagerock song met een dansbaar ritme.
CD2 heeft als titel "The Kids Are All Square, This Is Hip!" en bevat eveneens 12 nummers, waarvan de eerste "I’m A Gamekeeper" heet en hierin brengt Thee Headcoats een heerlijke garagerock song met een gemiddeld tempo ten gehore, die rhythm & blues invloeden en subtiele tempowisselingen heeft (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Davey Crockett (Gabba Hey!)", een lekkere beat song met een gemiddeld tempo en een dansbaar terugkerend ritme, "Monkey’s Paw", een geweldige uptempo rock song met een aanstekelijk terugkerend ritme en invloeden "All Day And All Night" van The Kinks en "Meet Jacqueline", een uptempo rock song, waarin de zang van Thee Headcoatees komt en "Ballad Of The Fog-Bound Pinhead", een verrukkelijke beat song met een gemiddeld tempo, dat een aanstekelijk ritme en tempowisselingen bevat.
Daarna volgen "All My Feelings Denied", een garagerock song met een gemiddeld tempo, die tempowisselingen bevat, "Cowboys Are Square", een prima song met een gemiddeld tempo, een terugkerend ritme en een hoog meezing gehalte en "I Can Destroy All Your Love", een fantastische uptempo garagerock song, waarbij stil zitten geen optie is.
In "Poccahontas Was Her Name" speelt Thee Headcoats een uitstekende song met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo, die uitnodigt om mee te zingen, in "Nanook Of The North" laat de band me genieten van een schitterende song met een gemiddeld tempo, die tempowisselingen bevat, aanzet tot beweging en 1 minuut voor het einde over gaat in een trager tempo, in "Town Named Squaresville" krijg ik een puike song met een afwisselend ritme en garagerock invloeden te horen en in "Karasal" zet de band me een heerlijke song voor, die lichte invloeden van de muziek van Bo Diddley heeft.
Ook CD3 ("Headcoatitude") bevat 12 nummers en deze starten met "My Dear Watson", waarin Thee Headcoats een geweldige uptempo rhythm & blues song ten gehore brengt, die swingt als een trein en in de jaren 60 gemaakt had kunnen zijn en gevolgd wordt door "Everybody Lies", een prachtige pop song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme, "Troubled Times", een garagerock song met een terugkerend ritme en subtiele tempowisselingen, die swingt en "Hog’s Jaw", een fantastisch nummer met een niet al te hoog tempo en invloeden van horror.
In "By Hook Or By Crook" laat Thee Headcoats me genieten van een prima blues song, in "It’s Gonna Hurt You (More Than It Hurts Me)" krijg ik een uptempo garagerock te horen met invloeden van de muziek van The Kinks, in "Neither Fish Nor Fowl" zet de band me een heerlijke bluesrock song met een aanstekelijk dansbaar ritme voor en in "I Wonder Why People Don’t Like Me" hoor ik de band een song in een niet al te hoog tempo spelen, die subtiele tempowisselingen heeft.
Dan volgen "Snitch Baby", een verrukkelijke swingende uptempo rock & roll song, "Gotta Get Inside That Girl’s Mind", een rock song meteen terugkerend ritme en een gemiddeld tempo, dat iets na de helft van het nummer meer melodie krijgt, "Headcoatitude", een uptempo garagerock song, die opnieuw invloeden van de muziek van The Kinks bevat en swingt en "I Don’t Like You", een schitterende uptempo garagerock song met een terugkerend ritme.
Op CD4 ("W.O.A.H! Bo In Thee Garage") staan 13 nummers, waarvan er 12 door Bo Diddley (E.McDaniel) geschreven werden en beginnen met "Road Runner Intro", een kort instrumentaal stuk van dit nummer, dat een hit werd voor The Pretty Things en dit wordt gevolgd door "Crackin’ Up", dat via The Rolling Stones bekend werd en ook de versie van Thee Headcoats klinkt geweldig.
Daarna volgen "You Can’t Judge A Book By The Cover", een fantastische uitvoering van dit nummer, dat in Nederland via Yhe Bintangs bekendheid kreeg, "Who Do You Love?", een schitterende swingende rock song met rhythm & blues invloeden en ook bekend van onder andere The Misunderstood, Juicy Lucy, The Doors en The Milkshakes, "Greatest Lover In The World", een heerlijke uptempo song met een aanstekelijk dansbaar ritme en "Diddy Wah Diddy", een uitstekende rhythm & blues song met een gemiddeld tempo, die ook door Captain Beefheart And His Magic Band opgenomen werd.
In "One Ugly Child" (van Larry Bright) laat Thee Headcoats me genieten van een verrukkelijke uptempo rock & roll song, die swingt en ook is uitgebracht door The Downliner Sect, in "Mama, Keep Your Big Mouth Shut" schotelt de band me een prima versie van dit nummer voor, dat door The Pretty Things bekend werd, in "I Can Tell" krijg ik weer zo'n puike cover in een gemiddeld tempo te horen, die een terugkerend ritme heeft en die door tientallen is gecoverd, waaronder Johnny Kid & The Pirates, The Searchers, The Ravers, TheLords, The Ugly Duckings en Dr.Feelgood en in "She’s Fine, She’s Mine" zet de band me blues song met een gemiddeld tempo en terugkerend ritme voor, die ook opgenomen is door onder anders The Pretty Things, John E. Sharpe and The Squires en The King Beats.
Verder volgen "Dearest Darling", een lekker in het gehoor klinkende rhythm & blues song met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo, "Before You Accuse Me", een geweldige blues song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme, dat tot beweging aanzet en gecoverd werd door onder andere The Liverbirds, The Thirteenth Floor Elevators, Creedence Clearwater Revival, Delbert McClinton, The Nighthawks, Eric Clapton en Magic Slim and The Teardrops en "Road Runner", waarin ik de complete versie van dit nummer hoor, die sterke overeenkomsten van de uitvoering van The Pretty Things heeft.
"Head Box" van Thee Headcoats bevat 4 geweldige CD's, die vol heerlijke garagerock en rhythm & blues nummers staan, die invloeden van de jaren 60 muziek bevatten en ik kan iedere liefhebber van deze genres deze box dan ook sterk aanraden.
Sendelica werd in 2006 te Cardigan, Wales, opgericht en bestaat uit: Pete Bingham - sologitaar en elektronica, Glenda Pescado - basgitaar, Colin Consterdine - elektronica en programmering, Lee Relfe - saxofoons, Meurig Griffiths - drums en Lord Armstrong Sealand - theremin en keyboards.
De band bracht in juli 2006 hun debuut EP "TheOwlsHaveEyes" op hun eigen FRG Records label uit, waarop de zang door Chris Gibbs en het keyboardspel door Roger Morgan werd verzorgd en deze werd gevolgd door het album "Entering The Rainbow Light", dat in een zeer beperkte oplage in 2006 via FRG Records verscheen.
Daarna volgden: "Sleepwalker Fever" (TidyLike Records, 2007), "Spaceman Bubblegum And Other Weird Tales From The Mercury Mind" (RAIG Records, 2007), "The Alternative Realities Of The Re-Awakening Somnambulist" (TidyLike Records, 2008), "The Girl From The Future Who Lit Up The Sky With Golden Worlds" (RAIG Records, 2009), "Streamedelica She Sighed As She Hit Rewind On the Dream Mangler Remote" (RAIG Records, 2010), "The Pavilion Of Magic And The Trials Of The Seven Surviving Elohim" (FRG Records, 2011), "The Satori In Elegance Of The Majestic Stonegazer" (FRG Records, 2011) (Italiaanse vinyl uitgave via Vincebus Eruptum Recordings, 2013), "Strangefishone" (met Graig Padilla, limited edition split LP op Fruits de Mer, 2013), "The Kaleidoscopic Kat And It's Autoscopic Ego" (FRG Records, 2013) (Italiaanse uitgave via Vincebus Eruptum Recordings, 2013), "The Megaliths Vol 1 and Vol 2" 2 CD (FRG Records, 2013), (beperkte oplage van 200 stuks op picture disc met kaart hoes plus een zeer beperkte oplage 3box set van 25 stuks met een bouw je eigen Sendelicahenge model en hand geschilderde afbeeldingen), "The Fabled Voyages Of The Sendelicans" (vinyl uitgave via Vincebus Eruptum Recordings, 2014 CD uitgave via FRG Records, 2014), "Live At Crabstock" (Friends of the Fish Records Vinyl/CD uitgave, 2014) en "Anima Mundi" (FRG Records Vinyl/CD uitgave, 2015).
Verder verscheen de EP "A Nice Pear" met daarop "Venus In Furs" en "Maggot Brain" (Fruits de Mer, 2010), plus de live albums: "Live At Knitting Factory, New York 2008" (2008) en "Live At Kozfest, July 2012" (2012).
Het album "The Cromlech Chronicles", dat 9 mei 2016 door het Regal Crabomophone / Fruits De Mer Records label als voorloper van het "13th Dream Of Dr. Sardonicus" festival in een beperkte oplage gekleurd vinyl verscheen, heeft een klaphoes en bevat een poster en is tevens in een zeer beperkte oplage in een box set worden uitgebracht.
Vermeldenswaardig is ook nog, dat de band het album in het diepste, donkerste gedeelte van Wales, heeft opgenomen in de Mwnci Studio, op korte afstand van een Cromlech (een monument van meer dan 3000 jaar oud).
Hun single "Nite Flights", die 12 december 2016 op 7" gekleurd vinyl via het Fruits De Mer Records label verscheen, is een cover van een Scott Walker nummer, die op het laatste album van The Walker Brothers staat.
Op 2 januari 2018 bracht de band het album "The Cromlech Chronicles II" uit op het Strange Fish Records label en deze verscheen in een beperkte oplage op gekleurd vinyl en is voorzien van een klaphoes en op 30 juli 2018 verscheen "The Cromlech Chronicles III" op 3 10" LP's op gekleurd vinyl, die voorzien zijn van een 3D hoes en 3D bril via het Regal Crabomophone label van Fruits De Mer Records.
Vermeldenswaardig is verder, dat de band ten tijde van de opnamen in augustus 2017 uitgebreid werd met drummer Gregory Gurvey van The Luck Of Eden Hall en keyboards speler Roger Morgan.
De opvolger van dit album heette, logischerwijs, "The Chromlech Chronicles IV", dat op 29 juli 2019 als 3 zijdige 2LP op gekleurd vinyl via het Regal Crabomophone label van Fruits De Mer Records verscheen en vermeldenswaardig is, dat kant 4 geprint werd met een nieuwe techniek, waarbij het geheel er uit ziet als een plaat waarop een foto zit en op 13 augustus 2021 verscheen het concept album "And Man Created God", waarop 9 nummers staan, als 2 LP in een beperkte oplage van 200 stuks op gepetterd gekleurd vinyl, als 2LP in een beperkte oplage van 100 stuks op zwart vinyl, inclusief een CD, plus een poster, als 2LP in een beperkte oplage van 200 stuks op wit vinyl + poster, als CD, gestoken in een klaphoes in een beperkte oplage van 100 stuks via Fruits De Mer Records.
OP 28 november brengt Fruits De Mer Records hun album "One Man's Man" uit, waarop 7 nummers staan, als 2LP in een beperkte oplage van 200 stuks op kleur in kleur vinyl, inclusief een poster, een uitdrukbare hoes en bedrukte binnen hoezen, als 2LP in een beperkte oplage van 200 stuks op wolkkleurig oranje vinyl, inclusief een poster, een uitdrukbare hoes en bedrukte binnen hoezen, als USB, (die het album plus 10 bonus demo's / outtakes bevat) in een beperkte oplage van 50 stuks in een tinnen doos met een jigsaw puzzle, als CD in een beperkte oplage van 100 stuks en op deze 2LP spelen Rhiannon Jones - alt viool (kant 1 track 3), Mika Laakso - synthesizer (kant 1 track 3 en kant 4 track 1) als gastmuzikanten mee.
De nummers van kant 1 zijn in drieën verdeeld waarvan de eerste "The Dawn Of Man - Homo Habilis" heet, waarin Sendelica een progressief nummer speelt, dat met klokkengelui begint, om na korte tijd over te gaan in een geweldig stuk zware muziek met een gemiddeld tempo, een dreigend terugkerend ritme, progressieve jazz invloeden en tempowisselingen en dit wordt gevolgd door "Homo Rudolfensis", een fantastisch uptempo rock nummer met ruimtelijke invloeden en een terugkerend hypnotiserend ritme.
Dan volgt kant 2, dat uit twee delen bestaat en begint met "Homo Erectus", een schitterend nummer met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme, dat enkele minuten voor het einde in een langzaam tempo over gaat en gevolgd wordt door "Denisovans", een met zware synthesizer tonen startend nummer, dat na korte tijd verandert in een heerlijk stuk muziek met een gemiddeld tempo en een dansbaar terugkerend ritme.
Op kant 3 bestaat de muziek uit "Neanderthal", een uitstekend stuk progressieve jazz, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en een terugkerend ritme heeft en in een traag tempo eindigt, om over te gaan in "Homo Sapien", waarin Sendelica een geweldig stuk krautrock ten gehore brengt, dat swingt als een trein en na enkele minuten tijdelijk te veranderen en een trager tempo krijgt, dat meer jazz invloeden heeft en korte tijd later terugkeert in het begin ritme en tempo.
Kant 4 bevat het nummer "Future Man - Homo Superior" en hierin zet de band me een schitterend progressief rock nummer met ruimtelijke invloeden in een vrij rustig tempo voor, dat na korte tijd iets meer snelheid en een terugkerend ritme krijgt, waarna de muziek nog meer versnelt en een aanstekelijk dansbaar ritme bevat.
"One Man's Man ..." van Sendelica is een puike 2LP, die verrukkelijke progressieve nummers bevat, waar ik van begin tot einde heb genoten en ik raad iedere liefhebber van dit genre deze schijf dan ook zeer aan.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)