Review: The Limboos - Baia (Penniman Records, 2019) (Rock & Roll)

The Limboos, die in 2013 te Madrid, Spanje werd opgericht, bestaat uit: Roi Fontoira - zang en sologitaar, Marcos Mascato - basgitaar, Sergio Alarcón - percussie, sologitaar en orgel en Daniela Kennedy - drums.
De band maakte hun debuut met de 7" vinyl single "Not a soul around" / "Space Mambo", die via Penniman Records verscheen.
Hun debuut LP "Space Mambo" uit 2014, waarop 12 nummers staan, werd vooraf gegaan door de single "Big Chef" / "Limbootic", die net als de LP ook nu weer door Penniman Records werd uitgebracht.
Op hun album "Limbootica", dat 3 maart 2107 als CD en digitale download verschenen is, speelt de band in een nieuwe bezetting en is Marcos vervangen door Santiago Sacristan - dubbele bas, basgitaar en zang en is ook Dani Niño - bariton saxofoon bij de band gekomen.
Verder spelen er diverse gastmuzikanten op het album mee, zoals: Marc Tona - achtergrond zang en percussie, Leonardo Torres - trompet, Marc Ferrer - piano, Jordi Casas - conga en percussie en Paul Domingo - trombone en kan er nog opgemerkt worden, dat het album op 5 mei 2017 door Penniman Records op vinyl werd uitgebracht.
Op 1 maart 2019 verscheen hun derde album "Baia", waarop 11 nummers staan, via Penniman Records op zowel CD als op LP (180 gram vinyl) en als digitale download en deze werd vooraf gegaan door de video's "Where Did She Go?" (15 januari 2019) en "Big Shot" (16 februari 2019).

Het album start met "Big Shot", waarin de band een geweldige swingende uptempo rock & roll song speelt, die invloeden van de jaren 50 en 60 bevat (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en gevolgd wordt door "La Descarga", een heerlijke swingende song met Zuid Amerikaanse invloeden, die een zeer dansbaar aanstekelijk ritme heeft.
Dan volgt "Do Right", een verrukkelijke dansbare uptempo song met invloeden uit rock & roll en blues en deze wordt gevolgd door "Till The End Of Time", een vrij rustige 50er jaren gerelateerde song met soul invloeden.
In "All Over My Soul" speelt de band een mysterieus Oosters klinkende rock song met een aanstekelijk terugkerend ritme, die swingt en rock & roll invloeden heeft en in "Uncle Sailed Away" laat de band me genieten van een schitterende aanstekelijke rock song met invloeden uit de jaren 50 en 60.
Daarna speelt The Limboos "The First Degree", een fantastische rock song met een terugkerend licht hypnotiserend ritme, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, waarna "Waiting For You" volgt en daarin speelt de band weer zo'n swingende song met Zuid Amerikaanse invloeden, die zeer dansbaar.
Verder hoor ik "Where Did She Go?", een uitstekende dansbare song, die swingt, "Nightbird", een geweldige swingende rock song, die enkele subtiele tempowisselingen heeft en "WaY Too Long", een jaren 60 gerelateerde song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk ritme bevat.

"Baia" van The Limboos is net als voorgaande albums een swingende plaat geworden, die me van begin tot einde heeft weten te boeien en ik kan deze schijf dan ook aanraden, aan een ieder, die van rock & roll en swingende muziek houdt.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl

Review: The Limboos - Limbootica (Penniman Records, 2017) (Rock & Roll)

The Limboos, die in 2013 te Madrid, Spanje werd opgericht, bestaat uit: Rol Fontoira - zang en sologitaar, Marcos Mascato - basgitaar, Sergio Alarcón - percussie, sologitaar en orgel en Daniela Kennedy - drums.
De band maakte hun debuut met de 7" vinyl single "Not a soul around" / "Space Mambo", die via Penniman Records verscheen.
Hun debuut LP "Space Mambo" uit 2014, waarop 12 nummers staan, werd vooraf gegaan door de single "Big Chef" / "Limbootic", die net als de LP ook nu weer door Penniman Records werd uitgebracht.
Op hun album "Limbootica", dat 3 maart 2107 als CD en digitale download verschenen is, speelt de band in een nieuwe bezetting en is Marcos vervangen door Santiago Sacristan - dubbele bas, basgitaar en zang en is ook Dani Niño - bariton saxofoon bij de band gekomen.
Verder spelen er diverse gastmuzikanten op het album mee, zoals: Marc Tona - achtergrond zang en percussie, Leonardo Torres - trompet, Marc Ferrer - piano, Jordi Casas - conga en percussie en Paul Domingo - trombone en kan er nog opgemerkt worden, dat het album op 5 mei 2017 door Penniman Records op vinyl zal worden uitgebracht.

"Limbootica", dat 11 nummers bevat, start met "I Don't Buy It" en hierin krijg ik een schitterende dansbare mix van rock & roll en dance te horen, die swingt als een trein (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Blue Dream", een lekker in het gehoor klinkende pop song met Zuid-Amerikaanse invloeden, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
Daarna hoor ik "Crazy Rumba", waarin de band een swingende rumba speelt, die zeer dansbaar is en gevolgd wordt door "Been A Whole Lot Of Time" , een lekker in het gehoor klinkende rock song, die Zuid-Amerikaanse samba en rock & roll invloeden heeft.
Dan volgt "Calypso Drunk", waarin de band rock & roll koppelt aan calypso, wat voor een swingend geheel zorgt, waarna "Rough Trip" te horen is en daarin speelt de band een schitterend stukje instrumentale rock & roll.
In "Danzon #13" krijg ik weer zo'n swingende rock song met Zuid-Amerikaanse invloeden voorgezet en in "(Uh Huh) No Business Next To Mine" speelt The Limboos opnieuw een geweldige uptempo mix van rock & roll en dance.
Vervolgens hoor ik "No Troubles", waarin de band me trakteerd op een fantastische swingende mix van rock & roll en rhythm & blues, die gevolgd wordt door "I'm A Fool", een uitstekende dansbare mix van rock & roll en reggae en in het laatste nummer, "Lies (Two Wrongs Do Not Make A Right)" zet de band me verrukkelijk stukje dansbare rock voor, waarbij stil zitten geen optie is.

"Limbootica" van The Limboos staat vol heerlijke swingende rock & roll, die met diverse Zuid-Amerikaanse muziekstijlen gemixt is, waardoor het album net iets extra's mee krijgt en ik kan deze uitstekende schijf dan ook ten zeerste aanbevelen aan hen, die van rock & roll en/of swingende Zuid-Amerikaanse ritmes houden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl

Review: The Excitements - Breaking The Rules (Penniman Records, 2016) (Rhythm & Blues / Soul)

The Excitements werd begin februari 2010 te Barcelona, Spanje, opgericht en bestaat uit: Koko-Jean Davis (die uit Mozambiek afkomstig is) - zang, Albert Greenlight - sologitaar, Adrià Gual - slaggitaar, Daniel Segura - basgitaar, Nicolás Rodriguez-Jauregui - bariton saxofoon, Jordi Blanch - tenor saxofoon en Jose Luis Garrido - drums.
De band heeft zich muzikaal laten inspireren door soul en rhythm & blues van de jaren 50 en 60 uit Memphis, Detroit en New Orleans en bands en muzikanten  zoals onder andere: Ike & Tina Turner, Etta James en Wilson Pickett.
Hun debuut single "You'd Better Stop" / "From Now On" werd in 2009 door het Penniman Records label uitgebracht, waarna via dat label ook de singles "Wait A Minute" / "Right Now" (2012),"Keep It To Yourself" / "Give It Back" (2013), "Ha, Ha, Ha" / "I Need You Baby" (2013), "Don't You Dare Tell Her" / "I'm Gonna Make You Eat Those Words" (2014) en "The Mojo Train" / "I'll Be Waiting" (2016) verschenen.
Tevens maakte de band in 2011 hun debuut album "The Excitements", die in 2013 gevolgd werd door "Sometimes Too Much Ain´t Enough" en in 2016 door "Breaking The Rules", die allemaal door geproduceerd werden door Mike Mariconda en via Penniman Records verschenen.
The Excitements speelden op diverse festivals zoals: Paleo Festival (Zwitzerland), Garorock (Frankrijk), Shambala Fest (Engeland) en Couleur Cafe (België), MaMA Festival (Parijs, Frankrijk), Eurosonic Noorderslag festival (Groningen, Nederland), Cognac Blues Fest (Frankrijk), San Sebastian’s Jazzaldia Festival (Spanje), BAM – La Mercé Festival (Barcelona, Spanje), Beat Festival (Italië), Stompin’ Festival (Finland), Hangar Rockin (Zwitzerland), Actual (Logroño, Spanje), Euroyeye (Gijón, Spanje), Purple Weekend (León, Spanje), terwijl de band ook enkele keren in de Royal Albert Hall en O2 te London, Engeland en in het club circuit van de meeste Europese landen optrad.

Het album "Breaking The Rules", dat 12 nummers bevat, start met de single "The Mojo Train", waarin ik een heerlijke swingende soul song te horen krijg, die in een niet al te hoog tempo wordt gespeeld (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Fire", een snelle rhythm & blues song, die swingt als een trein en de energie bevat van een nummer van Ike & Tina Turner.
Daarna schotelt de band me "Wild Dog" voor en daarin krijg ik een uitstekende swingende uptempo soul song te horen, die de sfeer van de jaren 60 terug brengt, waarna "Take It Back" volgt en ook in dit nummer voert de band me terug in de tijd door een uitstekende dansbare mix van soul en rhythm & blues te spelen.
Dan krijg ik "Breaking The Rule" voorgeschoteld en dit is een lekkere in het gehoor klinkende schuifelaar, waarin de muziek me aan die van Otis Redding doet denken en deze wordt gevolgd door "Everything Is Better Since You've Gone", een fantastische swingende uptempo rhythm & blues song, waarbij stil zitten geen optie is.
In "Chicken Pickin'" swingt de band verder en hoor ik een geweldig snel instrumentaal rhythm & blues nummer voorgezet, waar de enegie vanaf spat en in "Four Loves" laat The Excitements me een zeer dansbare mix van rhythm & blues en soul horen.
Vervolgens speelt de band een heerlijke zestiger jaren gerelateerde soul song, getiteld "Hold On Together", gevolgd door "Did I Let You Down", een lekker swingende rhythm & blues song, die een aanstekelijk dansbaar ritme bevat.
Verder hoor ik "Back To Memphis", waarin de muziek opnieuw swingt als een trein en uptempo gespeeld wordt in een mix van rock & roll en rhythm & blues en in het laatste nummer, dat "I Want More" heet, speelt de band ook nu weer een schitterende dansbare mix van soul en rhythm & blues.

"Breaking The Rules" van The Excitements bevat 12 fantastische nummers, waarin de band hun energie volledig naar me heeft weten over te brengen en ik door de blazerssectie totaal omver geblazen ben en ik kan iedere liefhebber van soul en rhythm & blues dit meesterwerkje dan ook voor de volle 100% aanraden.

Review: The Limboos - Space Mambo (Penniman Records, 2014) (Rock & Roll)

The Limboos, die in 2013 te Madrid, Spanje werd opgericht, bestaat uit: Rol Fontoira - zang en sologitaar, Marcos Mascato - basgitaar, Sergio Alarcón - percussie, sologitaar en orgel en Daniela Kennedy - drums.
De band maakte hun debuut met de 7" vinyl single "Not A Soul Around" / "Space Mambo", die via Penniman Records verscheen.
Hun debuut LP "Space Mambo", waarop 12 nummers staan, werd vooraf gegaan door de single "Big Chef" / "Limbootic", die net als de LP ook nu weer door Penniman Records werd uitgebracht.

De LP start met de A-kant van de single "Big Chef" en hierin krijg ik een swingende rock & roll song te horen, waarbij het onmogelijk is stil te blijven zitten en een stukje uit "Not Fade Away" bevat. (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna hoor ik "Nervous", dat eveneens een swingende rock & roll song is, waarin rhythm & blues en Latijnse ritmes zitten en dus een goed dansbaar nummer is, dat gevolgd wordt door "Early In The Morning", een swingende mix van Latijnse ritmes en rock & roll en ook dit nummer is weer uiterst dansbaar.
In het titel nummer "Space Mambo" laat de band me een mix van Cubaanse en Latijnse ritmes horen, die gedomineerd worden door sologitaar en drums en in "What I'm Saying" laat de band me genieten van een uitstekende swingende uptempo rhythm & blues song.
Vervolgens krijg ik "Tell Me Pretty Baby" voorgeschoteld en hierin hoor ik de band een lekker in het gehoor klinkende rhythm & blues song ten gehore brengen, waarbij stil blijven zitten geen optie is en met "Rockin"" krijg ik opnieuw een schitterende rock & roll song te horen.
De band speelt in "Brownie" een mix van Braziliaanse cumbia en rock & roll, waardoor dit nummer natuurlijk ook erg dansbaar is en "Call Me A Tramp" is weer zo'n swingende mix van rhythm & blues en rock & roll.
Dan volgt "Hoodoo", waarin de band een heerlijke rhythm & blues song speelt en gevolgd wordt door "Keep Your Hands Off My Pocket", een geweldig lekkere rock & roll song, die me even terug brengt naar eind jaren 50.
Het laatste nummer van de LP heet "Jambalaya Walk" en ook in dit nummer laat de band me mee swingen met de muziek en krijg ik een mix van Latijnse ritmes en rock & roll te horen.

De debuut LP "Space Mambo" van The Limboos staat vol heerlijke swingende muziek, waarbij ik onmogelijk stil heb kunnen blijven zitten en me geen moment verveeld heb, waardoor ik deze plaat dan ook van harte kan aanbevelen aan elke liefhebber van deze muziek soort.