Review: Emile - The Black Spider / Det Kollektive Selvmord (Heavy Psych Sounds, 2020) (Psychedelische Pop)

Emile Bureau, zanger van de band The Sonic Dawn uit Kopenhagen, Denemarken, brengt op 3 april 2020 zijn debuut solo album "The Black Spider / Det Kollektive Selvmord" uit, waarop 11 nummers staan en speelt hierop de meeste instrumenten zelf, maar wordt ook op de plaat bijgestaan door: Erik Errka Petersson - Hammond orgel (2 nummers), Jonas Waaben - drums en percussie (3 nummers) en Niels Bird Fuglede - basgitaar (1 nummer).
Het album verschijnt 3 april 2020 via Heavy Psych Sounds in een zeer beperkte oplage van 20 stuks als test persing op LP, in een beperkte oplage van 250 stuks op transperant geel/blauw gespetterd vinyl, in een beperkte oplage van 450 stuks op transparent rood vinyl, op zwart vinyl, als CD en als digitale download.

Het album begint met "Birds Fall", waarin Emile een mooie rustige licht psychedelische folkpop song speelt en zichzelf daarbij op gitaar begeleidt en deze nummer wordt gevolgd door de titel song "The Black Spider", een heerlijke aanstekelijke bluesrock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en "Weight Of The World", een prachtige pop song, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt, enkele subtiele tempowisselingen heeft en een aangenaam ritme bevat.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)
Daarna volgen "Step Into the Universe" , eveneens een rustige pop song en "Life Upside Down", waarin Emile zichzelf op gitaar begeleidt en een langzame song ten gehore brengt, die tegen het einde iets sneller wordt en een swingend dansbaar ritme krijgt.
Op de B kant staan 5 in het Deens gezongen nummers, waarvan "At Se Ud Over Sig Selv" het eerste is en daarin hoor ik hem een uitstekende licht psychedelische pop song spelen, die een vrij rustig tempo bevat en gevolgd wordt door "I Krystalkuglens Skær" en hierin krijg ik opnieuw zo'n rustige pop song voorgezet.
In het titel nummer "Det Kollektive Selvmord" laat Emile me nogmaals horen, dat hij mooie rustige licht psychedelische pop songs kan maken (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie), in "Bundløs" speelt hij een geweldig, vrij heftig, uptempo instrumentaal stukje rock muziek op zijn sologitaar en in "Undergangen" zet hij me weer een rustige licht psychedelische pop song voor.
Dan volgt een extra nummer, getiteld "Spirer" en hierin krijg ik een verrukkelijk stukje instrumentale psychedelische muziek te horen

"The Black Spider / Det Kollektive Selvmord" van Emile bevat hoofdzakelijk rustige pop songs, die prima klinken, maar wat mij betreft iets te weinig variatie hebben, met uitzondering van "Bundløs", maar desondanks raad ik liefhebbers van de betere pop toch aan, deze schijf eens te gaan beluisteren, om zelf hun conclusie te trekken.

Review: Son Of Ohm - The End Of Time (Eigen Beheer / Neu Harmony, 2020) (Elektronisch)

Leonardo "Soundweaver" Wijma is een Nederlandse muzikant/producer, die sinds 2003, jaarlijks, hoofdzakelijk digitale albums op de markt brengt en in zijn studio produceerde hij reeds meer dan 30 albums, variërend van elektronische muziek (dance, kosmische muziek, elektro) tot psychedelisch (spacerock, krautrock) en van mantra's tot dichtkunst.
Zijn muzikale invloeden zijn onder andere: Pierre Henry, Kid Baltan, Tangerine Dream, Klaus Schulze, Jean-Michel Jarre, Kitaro, Vangelis, Tomita, Bo Hansson, ELP, Cream, Hendrix, Spirit, Moody Blues, Incredible String Band, Caravan, Camel, Gong, Steve Hillage, Pink Floyd, Ash Ra Tempel, Beatles, Sun Dial, Zappa, Brainticket,  Hawkwind, Classical Indian music, Aphrodite´s Child, Eno, Aes Dana, Crosby, Stills & Nash, Bowie, Kraftwerk, Kula Shaker, Led Zeppelin, Mike   Oldfield, Massive Attack, Witthüser & Westrupp en vele anderen.
Al jong leerde hij elektronisch orgel spelen en toen hij 16 jaar was, kreeg hij zijn eerste synthesizer, waarna hij na zijn twintigste ook eigen composities begon te maken en toen hij 26 was, leerde hij elektrische gitaar spelen.
Daarna begon hij nummers te schrijven en had reeds diverse synthesizers, orgels en effecten apparaten, die hij samen gekoppeld had in een kleine huis studio.
De komst van de computer opende nieuwe deuren voor Leonardo en van 1999 tot 2003 werkte hij erg gedreven en maakte veel nummers, waarbij hij het gevoel kreeg, dat het mogelijk was kwalitatief hoogstaande muziek te maken.
Tot 2003 bracht hij "All that is Energy" (EP), "Window" (EP), "Spiritworld 1,2 & 3" (elektronische muziek/dance) uit en in 2003 verscheen zijn eerste officiële album, getiteld "Origine" (elektronische muziek), gevolgd in dat zelfde jaar door de EP "Sadja".
Daarna volgden: "Soundweaver" (psychedelische elektronische muziek, 2003, 2004, 2005), "Dharma" (elektronische muziek, 2004), "Singing Electronic Devices" (elektronische muziek, EP, 2005), "Turn on, Tune in, Drop out" (spacerock, psychedelische muziek, 2005, remix 2007, unreleased) "Samsara" (2005), "Electronic Reality" (elektronische muziek, 2005), "Collective Memory Generator" (synthesizer, 2006), "Temple" (krautrock, 2007), "Open" (psychedelische elektronische muziek, 2007), "The Turning Point" (psychedelische elektronische muziek, 2007), "Sabda" (elektronische muziek, 2008), "Elements" (elektronische muziek, 2008), "The Fascinating Vibes of Electronic Waves" (elektronische muziek, 2009), "Voor Een Dag Van Morgen" (2009) (geproduceerd voor H.C. Feiler, 2005-2009), "Quantum Generation" (elektronische muziek, 2010), "Imagine" (ambient en dance, 2010), "Magical Extension" (psychedelische muziek, 2011, niet uitgebracht), "Inner Space Dimension" (psychedelische elektronische muziek, 2011), "Músarrindill" (2011, CD met Egbert Hovenkamp II), "InSpiratie" (2011, met Egbert Hovenkamp II, onuitgebracht), "Waar Het Stroomt" (2011 met zang, Nederlandse gedichten door Leoweyn, onuitgebracht), "Drones" (ambient, krautrock, 2012), "Chants According To..." (vedische mantra's, 2012, met G.N. Rao, niet uitgebracht), "AARDE" (2012, CD met Egbert Hovenkamp II), "Mantra Electronique" (elektronische muziek, 2013), "A Drop In The Ocean" (Boedhistische mantra's, 2013, CD met Lhamo Dukpa van Bhutan), "Gurumaya" (onder de naam Astral Son) (psychedelische muziek/krautrock, 2014, Vinyl/download) en "Silver Moon", eveneens als Astral Son (2015, Vinyl/download).
Onder de naam Son Of Ohm is zijn album "Syrinx", uit 2015, waarop 6 nummers te beluisteren zijn, in eigen beheer via Bandcamp verschenen en ook zijn album "Astronaut", dat 28 september 2017 via bandcamp verscheen, is weer in eigen beheer uitgebracht en tevens wordt het als CD-R via Neu Harmony uitgegeven.
Ook maakte hij, net als bij vorige uitgaven, het prachtige hoes ontwerp weer zelf en dat deed hij eveneens voor het CD-R album "Blackbirds" dat in juli 2018 via Neu Harmonie verscheen.
Zijn album "Electronic Muse", waarop 4 lange nummers staan, verscheen 19 september 2018, slechts enkele maanden later, in eigen beheer via bandcamp en deze werd door Neu Harmony op CD-R uitgebracht en in 2019, een half jaar later, heeft hij alweer een opvolger hiervan, getiteld "Paradigma", dat 15 juni 2019 verscheen en 7 nummers bevat, waarbij nog vermeldenswaardig is, dat hij, net als bij zijn vorige albums, het hoes ontwerp weer zelf heeft gemaakt, waarna in juni 2019 zijn album "Zeitgeist" verscheen, dat 3 lange nummers bevat.
Son Of Ohm lijkt eindeloze ideeën te hebben, want kort na "Paradigma" verscheen op 8 juli 2019 het album "The Lo-Fi Camembert Files", een verzameling liederen die hij al lang had liggen met de bedoeling ze eens vrij te geven en op 25 februari 2020 verscheen zijn album "Deeper Ground", waarop 8 nummer staan in eigen beheer als digitale download.
Opnieuw werden er binnen korte tijd enkele digitale albums uitgebracht, want op 11 maart 2020 verscheen "The End Of Time" als digitale download en binnenkort ook als CD-R, waarbij vermeldt kan worden, dat het hoes ontwerp, deze keer van de hand van schilder Frans Meijer komt.

Het album, dat 3 lange nummers bevat, begint met "The Bleep Maskerade", waarin Son Of Ohm me laat genieten van een heerlijke rustige mix van elektronische muziek en krautrock, die een terugkerend ritme bevat en lichte psychedelische en ruimtelijke invloeden bevat.
Daarna volgt "Shift Of Perspective"  en hierin krijg ik een fantastisch uptempo krautrock nummer voorgeschoteld, dat een licht hypnotiserend terugkerend dansbaar ritme bevat, spacerock invloeden heeft en swingt.
In "Dark Meadows" hoor ik een Son Of Ohm een prachtig rustig elektronisch nummer spelen, dat een licht hypnotiserend ritme heeft en new age invloeden bevat, dat halverwege verandert en over gaat in een stuk ruimtelijke psychedelische muziek, waar ver op de achtergrond opzwepende drums geluiden te ontwaren zijn.

"The End Of Time" van Son Of Ohm bevat 3 geweldige elektronische nummers, waarmee hij me van begin tot einde in de ban van zijn muziek heeft gehouden en ik kan liefhebbers van elektronische muziek en krautrock deze schijf dan ook aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Dynazty - The Dark Delight (AFM Records, 2020) (Melodische Rock)

Dynazty uit Stockholm, Zweden werd in 2007 opgericht en bestaat uit: Nils Molin - zang, Love Magnusson - sologitaar, Mike Lavèr - sologitaar, Jonathan Olsson - basgitaar en Georg Härnsten Egg - drums.
De band bracht in 2009 hun debuut album "Bring The Thunder" uit, gevolgd door: "Knock You Down" (2011), "Sultans Of Sin" (2012), "Renatus" (2014), "Titanic Mass" (2016) en "Firesign" (2018).
Op 2 april 2020 verschijnt hun album "The Dark Delight" via AFM Records in een beperkte oplage van 600 stuks als 2LP op goudkleurig vinyl en als digitale download.

Het 2LP album bevat 13 nummers, waarvan het eerste van kant A "Presence Of Mind" heet en hierin speelt de band een schitterende stevige hardrock song, die tempowisselingen heeft en een melodisch ritme bevat (luister naar  dit nummer via de YouTube link onder de recensie) en deze wordt gevolgd door "Paradise Of The Architect", een geweldige uptempo rock song, die swingt als een trein, in een vrij hoog tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk ritme bevat.
Daarna volgen "The Black", een swingende melodische rock song, die aanzet tot dansen en "From Sound To Silence", een fantastische uptempo melodische rock song, die swingt en een aanstekelijk ritme heeft, dat aanzet tot dansen.
Kant B begint met "Hologram", een mooie song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een hoog meedein gehalte heeft en gevolgd wordt door "Heartless Madness", een swingende hardrock song, die een aanstekelijk vrolijkritme heeft en "Waterfall", een geweldige swingende uptempo melodische rock song, waarbij stil zitten geen optie is.
Op kant 3 hoor ik als eerste "Threading The Needle" en hierin zet Dynazty me opnieuw zo'n uitstekende rock song voor, die tempowisselingen bevat en zeer dansbaar is en deze wordt gevolgd door "The Man And The Elements", een verrukkelijke mix van folkrock en melodische hardrock, die tempowisselingen bevat en een aanstekelijk dansbaar ritme heeft, waar ik vrolijk van word en "Apex", een uptempo rock song te horen krijg, die in een hoog tempo gespeeld wordt en ook nu weer tempowisselingen bevat en aanzet tot dansen.
Dan volgen de nummers van kant D, waarvan de eerste "The Road To Redemption" heet en ik een heerlijke aanstekelijke song te horen krijg, waarna de titel song "The Dark Delight" volgt en de band nogmaals zo'n swingende dansbare song ten gehore brengt, die subtiele tempowisselingen heeft en me weer in beweging zet en het extra nummer "The Shoulder Devil", eveneens een lekker in het gehoor klinkende melodische rock song, die swingt en aan zet tot dansen.

De 2 LP "The Dark Delight" van Dynazty bevat 13 schitterende uptempo nummers, die swingen, aanstekelijke ritmes bevatten en uitnodigen om te gaan dansen en ik kan liefhebbers van melodische hardrock deze dubbelaar dan ook van harte aanbevelen.

Review: 3 South & Banana - 3 South & Banana (Some Other Planet Records, 2020) (Psychedelische Pop)

3 South & Banana is het alias van de uit Frankrijk afkomstige multi-instrumentalist Aurélien Bernard, die in Berlijn, Duitsland woont en eerder actief was in de band Vadoinmessico, die evolueerde in Cairobi.
Op 25 juli 2018 bracht hij het nummer "Fake Jungle" digitaal uit en op 1 maart 2019 verscheen zijn EP "Rooftop Trees", waarna in juli 2019 de single “Bla Bla Bla” volgde en op 10 april 2020 wordt zijn debuut album "3 South & Banana", waar 11 nummers op staan, via Some Other Planet Records als CD en als digitale download uitgebracht.

Het album begint met "3S & B", waarin ik een heerlijke psychedelische pop song voorgeschoteld krijg, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en subtiele tempowisselingen bevat (luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie), waarna de single "Bla Bla Bla" volgt en ik een aanstekelijke dansbare pop song te horen krijg, die enkele tempowisselingen heeft.
Daarna volgen "55 Million Light Years Away", een lekker klinkende song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een dansbaar ritme heeft, "Rush Hour", een song, die lichte invloeden uit psychedelische muziek heeft en ruimtelijke geluiden bevat en "Kittykat Kat Happy Bad Sad", een schitterende, vrij rustige, song, die psychedelische invloeden heeft en een aanstekelijk ritme bevat.
In "Intermission" zet 3 South & Banana me een uitstekend instrumentaal nummer voor, dat lichte soul invloeden bevat, in "Avec Le Coeur" krijg ik een swingende song te horen, die een vrolijk aanstekelijk dansbaar ritme heeft en ruimtelijke synthesizer geluiden bevat en in "Batons Mélés" speelt Aurélien een
rustige pop song en ook hierin zitten weer ruimtelijke synthesizer geluiden.
Verder volgen "I Will Not Stop Loving You", een verrukkelijke pop song met een aanstekelijk vrolijk ritme, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, "Rooftop Trees", een prima pop song met lichte psychedelische invloeden, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en "Wings", een heerlijke licht psychedelische song, die in een niet al te hoog tempo met een aanstekelijk ritme gespeeld wordt, die halverwege stopt, om na een kleine minuut weer te beginnen en ik een stukje instrumentale psychedelische muziek krijg voorgeschoteld.

"3 South & Banana" van 3 South & Banana staat vol uitstekende songs, waar ik erg van genoten heb en ik kan deze schijf dan ook aanbevelen aan liefhebbers van de betere pop en zij, die van licht psychedelische muziek houden.

Review: Pretty Lightning - Jangle Bowls (Fuzz Club Records, 2020) (Psychedelische Blues)

Het Duitse duo Pretty Lightning uit Saarbrücken werd in 2007 opgericht en bestaat uit: Christian Berghoff - drums en zang en Sebastian Haas - sologitaar, synthesizer en zang.
Hun debuut digitale single "Cycle Of The Seasons" verscheen op 29 oktober 2012 en deze werd op 1 mei 2013 gevolgd door het digitale nummer "Mantra De Morte".
Daarna volgden de albums: "There Are Witches In The Woods" (CD, LP en dd, 27 maart 2012), "A Magic Lane Of Light And Rain" (CD, LP en dd, 11 mei 2015, Cardinal Fuzz/Sound Effect Records) en "The Rhythm Of Ooze" (CD, LP op 180 gram roze vinyl, beperkte oplage LP van 250 stuks op 180 gram groen vinyl, CD en dd, 18 november 2017, Fuzz Club Records) en op 20 maart 2020 kwam hun album "Jangle Bowls" uit via Fuzz Club Records in een beperkte oplage van 300 stuks op bot kleurig vinyl, in een beperkte oplage van 200 stuks als Deluxe uitgave (alleen in de winkel van Fuzz Club Records te koop), als CD en als dd.

Het album, dat 10 nummers bevat, begint met "Swamp Ritual", waarin Pretty Lightning een heerlijke rustige licht psychedelische blues speelt, die een hypnotiserend ritme heeft en gevolgd wordt door het titel nummer "Jangle Bowls", een uitstekende uptempo mix van garagerock, progressieve rock en blues.
Daarna volgen "Greyhound", een mooie rustige song met lichte psychedelische invloeden, "123 Eternity", een schitterende psychedelische blues song, waar een terugkerend licht hypnotiserend ritme in zit en "Voo Doo Boo", een prachtige rustige song met psychedelische blues invloeden en een terugkerend ritme.
In "Boogie At The Shrine" schotelt Pretty Lightning me een fantastische licht hypnotiserende psychedelische pop song voor, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt, in "RaRaRa" hoor ik het duo een verrukkelijke swingende dansbare song spelen, waarbij stil zitten niet mogelijk is en in "Hum" krijg ik opnieuw een aanstekelijke swingende pop song voorgezet, die aanzet tot dansen.
Verder volgen "There Is Ooze On Our Shooze", een schitterende psychedelische pop song, die in een vrij rustig tempo gespeeld wordt en "Shovel Blues", een geweldige licht hypnotiserende blues song, die een terugkerend ritme heeft, Oosterse invloeden bevat en swingt als een trein, om na de helft van de song over te gaan in een lekker stukje psychedelische muziek.

"Jangle Bowls" van Pretty Lightning staat vol fantastische licht psychedelische blues songs, waarmee de band me van begin tot einde in de ban van hun muziek heeft gehouden en ik kan iedere liefhebber van psychedelische muziek en blues dit meesterwerkje dan ook zeer aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Golden Caves - Dysergy (Eigen Beheer, 2020) (Rock)

Golden Caves uit Rotterdam werd in 2013 opgericht en bestaat tegenwoordig uit: Romy Ouwekerk - zang, Alex Ouwehand - sologitaar, Elise Polman - keyboards en Erik Stein - drums.
De band bracht hun debuut album "Bring Me To The Water" op 1 maart 2016 als CD en als digitale download uit via Freia Music, waarna "Collision" op 24 maart 2017 als CD en dd via Freia Music verscheen.
Op 14 maart 2020 kwam het album "Dysergy", waarop 10 nummers staan, in eigen beheer uit en daarop wordt de band bijgestaan door de muzikanten Max Abel - basgitaar (5 nummers) en Tim Wensink - basgitaar (4 nummers), die oorspronkelijk bij de band zat.

Het album begint met "Chromosome", waarin de band een afwisselende rock song in een gemiddeld tempo speelt, die diverse tempowisselingen bevat en gevolgd wordt door "Dignity", een uitstekende pop song met lichte funk en rock invloeden, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
Daarna volgen "Hide & Seek", een lekker in het gehoor klinkende song, die tempowisselingen heeft en bij tijd en wijle swingt, "Temperature", een heerlijke swingende uptempo song, die invloeden van de muziek van Pink Floyd en progressieve rock bevat, een terugkerend ritme en enkele tempowisselingen heeft en "How To Care", een zwaar startend nummer, dat na korte tijd over gaat in een prachtige rustige song, die lichte progressieve rock invloeden heeft.
In "Happy Dreams" schotelt Golden Caves me een heerlijke swingende uptempo pop song met invloeden uit progressieve rock en krautrock, die iets over de helft van het nummer in een langzamer tempo gespeeld wordt, in "Samsara" krijg ik opnieuw een mooie rustige song te horen en ook hierin zitten lichte invloeden van de muziek van Pink Floyd en in "Little Lonely" zet de band me nogmaals een afwisselende pop song voor, die tempowisselingen heeft.
Verder volgen "Black Hound", een pop song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, dansbaar is en rock invloeden heeft (luister naar dit nummer via de YouTube link onder de recensie) en "Somchow", een prima uptempo song, die net als voorgaande nummers tempowisselingen bevat.

"Dysergy" van Golden Caves is een goede plaat, die vol staat met pop songs, die wisselende tempo's hebben, maar naar mijn menig te weinig variatie bevatten, desondanks wil ik liefhebbers van pop muziek toch aanraden, deze schijf zelf eens te gaan beluisteren.

Review: The Flower Machine - Through A London Window (Hypnotic Bridge, 2020) (Psychedelische Muziek)

The Flower Machine uit San Luis Obispo, Californië, Amerika, werd in 2003 opgericht en bestaat tegenwoordig uit: Peter Quinnell - zang en sologitaar, Matt Nice - sologitaar en keyboards en Carl Dybowski - drums.
De band bracht op 4 april 2004 hun debuut album "Chalk Dust Dream Of The Tea Cozy Mitten Company" als CD en digitaal uit via Microindie Records en deze werd op 8 augustus 2008 gevolgd door de EP "Marmoset Meadow".
Daarna volgden: "Lavender Lane" (CD album en dd, 2 november 2010, Rainbow Quartz Records), "Tangerines And Opium Trees" (digitaal album, 20 oktober 2015 en als LP in een beperkte oplage op blauw vinyl, vanaf 11 maart 2020), "LSD" (dd EP, 17 mei 2017), "Velvet Curtain" (dd EP, 1 oktober 2017) en "Elevator" (dd EP, 20 april 2018).
Op 5 maart verscheen hun single “Through A London Window” / “One In A Million” als dd en in een beperkte oplage als 7" single op rood vinyl via Hypnotic Bridge Records en daarop speelt Brian Webster, die van 2004 tot 2018 in de band zat, als sologitarist op de A-kant mee.

In “Through A London Window” laat The Flower Machine me genieten van een schitterende psychedelische song in een gemiddeld tempo, die sterke invloeden uit eind jaren 60 en de begin periode van Pink Floyd (met Syd Barrett) bevat en een aanstekelijk ritme heeft (luister naar dit nummer via de YouTube link onder de recensie) en in de Pink Floyd cover “One In A Million” uit 1967 schotelt de band me een fantastische psychedelische song, die een terugkerend licht hypnotiserend ritme heeft en in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt.

De verrukkelijke single “Through A London Window” / “One In A Million” van The Flower Machine bevat 2 heerlijke psychedelische songs, die eind jaren 60 gemaakt hadden kunnen zijn en ik kan liefhebbers van deze muzieksoort de single dan ook ten zeerste aanraden.