Review: Maragda - Maragda (Necio Records, 2021) (Progressieve Rock)

Maragda uit Barcelona, Spanje bestaat uit: Xavi - drums en zang, Marcal - basgitaar, zang en synthesizer en Guillem - sologitaar, zang en synthesizer.

De band bracht op 10 september 2021 hun digitale nummer "Hermit" uit, gevolgd op 8 oktober 2021 door het digitale nummer "The Calling", die beide op het debuut album "Maragda" staan, dat 15 oktober 2021 via Nescio Records verscheen als LP in een beperkte oplage van 150 stuks op groen doorzichtig gespetterd vinyl, als LP in een beperkte oplage van 150 stuks op zwart vinyl, als CD in een beperkte oplage van 50 stuks en als digitale download.

Het album, dat 7 nummers bevat start met "The Core As The Whole", waarin Maragda een stevige mix van stoner en melodische rock in een gemiddeld tempo speelt, die een aanstekelijk ritme en tempowisselingen heeft.

Daarna volgen "The Calling", een schitterende uptempo poprock song, die invloeden van progressieve rock bevat en swingt en "Hermit", een fantastische rock song, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld en psychedelische en progressieve rock invloeden bevat.

In "Orb Of Delusion" zet Maragda me een geweldige progressieve rock song, die in een niet al te hoog tempo wordt gespeeld en een terugkerend ritme heeft en "Crystal Passage", een verrukkelijk instrumentaal nummer, dat lichte folk en Japanse invloeden bevat en in een langzaam tempo gespeeld wordt.

Dan volgen "Beyond The Ruins", een swingende uptempo rock song met een terugkerend ritme en progressieve invloeden en "The Blue Ceiling", een uitstekend uptempo instrumentaal nummer met een terugkerend ritme, dat aanzet tot dansen.

"Maragda" van Maragda is een puik debuut album, dat vol heerlijke progressief klinkende rock nummers staat en ik kan iedere liefhebber van progressieve rock en rock in het algemeen deze schijf van harte aanbevelen.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Electric Orange - Psi-Hybrid (Studio Fleisch, 2021) (Krautrock)

Electric Orange is een band uit Aken, Duitsland, die op 26 augustus 1992 door Dirk Jan Müller opgericht werd en nadat Dirk Bittner in 1994 met hem ging samen spelen, diverse samenstellingen kende, maar vanaf 2007 bestaat uit: Dirk Jan Müller - orgel, synthesizer, percussie, Dirk Bittner - sologitaar, zang en samples (1994), Tom Rückwald - basgitaar (1998) en Georg Monheim - drums.

Omdat de band een eigen studio heeft, nemen ze daar zelf alles op met apparatuur uit de jaren zestig en zeventig, maar ook gebruiken ze nieuwe opname technieken en hebben dan ook de ruimte en tijd om er zo lang over te doen als zij zelf willen.

Hun nummers, geïnspireerd door psychedelische rock en krautrock, ontstaan tijdens jamsessies en elke sessie wordt dan ook opgenomen.

Sinds 2003 treden ze regelmatig op en stonden op het podium met o.a. Man, Birth Control, Zone Six, Guru Guru, Kraan, Hoelderlin en Harvey Bainbridge (ex-Hawkwind), maar ook speelden ze op grote festivals zoals Burg Herzberg, Roadburn, Zappanale en Yellowstock en waren ze hoofdact op het zuid Duitse FreakWeekNoEnd festival in 2006.

De band brengt sinds 1993 albums uit via diverse labels, zoals Manikin Records (Berlijn), Delerium Records (Engeland), MPL (Catweezle), Sulatron (Duitsland), en sinds 2011 via Adansonia Records en digitale downloads in eigen beheer via bandcamp.

Hun eerste uitgave uit 1993 is simpelweg "Electric Orange" getiteld en vervolgens verschenen: "Orange Communication" (1994), "Cyberdelic" (1996), "Schallaufnahmen (Bloop)" (1999), "Abgelaufen" (digitale download, 1 juni 2001); opgenomen in 1999 en 2000 door Dirk Bittner - sologitaar, zang en samples, Dirk Jan Müller - orgel, synthesizer en samples, Tom Rückwald - basgitaar en Eric Karow - drums.

Verder verschenen:

"Unterwasser - Live 2002" (digitaal, 1 juli 2002); opgenomen tijdens het 10 jarig bestaan van Manikin Records Anniversary Festival in Bad Sulza (een 48 uren durend non-stop evenement).

Electric Orange leden Dirk Bittner - sologitaar, synthesizer, vocoder en samples en Dirk Jan Müller - synthersizers, Farfisa orgel, sequencer, samples en  tapes, speelden 2 sets van 2 uur op 6 april 2002, waarvan de eerste set in de vroege ochtend en de tweede 's avonds laat en het gehele optreden, dat 157 minuten duurde, verscheen op 2CD's.

"Platte" (digitaal, 1 oktober 2003); in 2002 en 2003 opgenomen en oorspronkelijk als LP verschenen met daarop 3 nummers, terwijl de heruitgave op CD in 2007 2 extra nummers heeft en de digitale download een exclusief bonus nummer bevat.

De band bestaat op deze uitgave uit: Dirk Jan Müller - orgel, synthesizer, Dirk Bittner - sologitaar, zang en drums, Josef Ahns - sologitaar en Silvio Franolic - drums.

"Fleischwerk" (digitaal, 1 november 2005); verscheen op een LP, waarop 9 nummers staan en de heruitgave op CD in 2008 bevat 13 nummers, waarvan de eerste 12 in 2005 opgenomen zijn en het laatste nummer in 2008.

De band bezetting op de CD is: Dirk Jan Müller - orgel en synthesizers, Dirk Bittner - sologitaar, zang en percussie, Josef Ahns - sologitaar en dwarsfluit,

Tom Rückwald - basgitaar (track 13), Eric Karow - drums (tracks 5 en 9), Silvio Franolic - drums (track 7 en 8) en Georg Monheim - drums (track 13).

"9904 Weird Tapes" (digitaal, 1 juli 2006); experimentele nummers, die niet gebruikt werden voor de albums "Abgelaufen", "Platte" en "Fleischwerk", gemixt in 2 lange nummers van 80 minuten, die elk 16 sub nummers bevatten en tussen 1999 en 2004 zijn opgenomen in Studio Fleisch te Aken en Delta Lab te Broichweiden en gemasterd zijn door Dirk Jan Müller.

"Morbus" (CD + digitaal, 15 juli 2007).

"Krautrock From Hell" (CD + digitaal, 20 december 2009); ook via Adansonia Records als dubbel LP inclusief download verkrijgbaar.

"Netto" (Digipack CD + digitaal, 15 augustus 2011); ook via Adansonia Records als dubbel LP inclusief download verkrijgbaar.

"XX" (download, 15 september 2012), ook op vinyl via de huispagina van de band op bandcamp te verkrijgen.

"Live At Roadburn 2012" (digitaal, 8 maart 2013); 15 april 2012 live opgenomen tijdens het optreden op het Roadburn festival te Tilburg, Nederland, gemasterd door krautrock legende Eroc en ook als LP met gratis download code via de huispagina van de band op bandcamp te koop.

"Archive 1993-1997" (digitale CD, 20 februari 2014); Trip Hop/Drum'n'Bass/Krautrock opnames van Dirk Jan Müller en Dirk Bittner, die eerder in een beperkte oplage op CD-R verschenen.

"Netto Companion" (digitaal, 8 juni 2015); live opgenomen op 11 mei 2011 in Studio Fleisch te Aken en oorspronkelijk als bonus plaat uitgebracht bij de beperkte vinyl oplage van het album "Netto" in 2015.

"Nein! Hits à Gogo - Golden Recordings" (digitaal, 5 december 2015); ook als 10" LP te koop via Adansonia Records (gelimiteerd zwart, oranje of paars vinyl, inclusief een download code), maar niet het nieuwe album van de band.

"Volume 10" (digitaal album, 25 augustus 2014); tevens als CD en als 2LP te koop via de band's huispagina op bandcamp, is het laatst opgenomen album van de band, ondanks het feit, dat er in 2015 nog twee albums verschenen.

"Misophonia" (CD en digitaal album, 18 juli 2016), "Time Machine" (CD en digitaal album, 30 juni 2017), "Würzburg Cairo 2015" (digitaal album, 21 april 2017), "EOXXV" (CD en digitaal album, 18 september 2017), "Encoded" (CD en digitaal album, 26 juni 2020), "Patchwork 1996​-​1999" (CD en digitaal album, 27 november 2020) en op 15 oktober 2021 verscheen "Psi​-​Hybrid", dat 10 nummers bevat, als CD en als digitaal album via Studio Fleisch (LP volgt later).

Op dit album bestaat Electric Orange uit: Dirk Jan Müller - synthesizer, orgel, E-piano, klavier, Modular elektronica en samples, Dirk Bittner - gitaren dobro, zither, zang, percussie, harmonium en samples, Werner Wieczorek - basgitaar en Georg Monheim - drums, klokkenspel, pauken en bleichtrommel en op dit album speelt gastmuzikant Harald Königs - Saxofoon en bas-dwarsfluit mee.

"Psi​-​Hybrid" begint met "Report", waarin Electric Orange een kort elektronisch stukje met gesproken woord ten gehore brengt, dat gevolgd wordt door "Dilectric", een fantastisch progressief nummer met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme en "Season Of The Bitch", een schitterend rock nummer met een gemiddeld tempo, dat een mysterieus klinkend ritme, dat invloeden van Oosterse muziek, jazz, space- en krautrock heeft en swingt als een trein.

Daarna volgen "Shingle Robe", een verrukkelijk swingend krautrock nummer met progressieve rock invloeden en een terugkerend ritme, dat subtiele tempowisselingen heeft en "Phenomenon", een uitstekend krautrock nummer met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo, waarbij stil zitten geen optie is.

In "Psycho Harmony" schotelt Electric Orange me een puik nummer in een vrij rustig tempo voor met een licht hypnotiserend terugkerend ritme, in "Mesocarp Blues" krijg ik een nummer met een gemiddeld tempo te horen, dat Zuid Amerikaanse invloeden en een terugkerend ritme heeft en in "Subcutaneous Star" laat de band me genieten van een krautrock nummer met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme

Verder volgen "Wacky Amoebatrons", een heerlijk licht hypnotiserend stuk muziek, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en "Erusamu Basement", een langzaam nummer, dat psychedelische en lichte country invloeden heeft en een repeterend ritme bevat.

"Psi-Hybrid" van Electric Orange staat vol schitterende krautrock nummers met terugkerende ritmes, waar ik van begin tot einde van genoten heb en kan iedere liefhebber van deze muzieksoort deze schijf dan ook zeer aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Nova Express – Twenty One (Rocket Recordings, 2021) (Avant Grade / Jazz)

Nova Express uit Zweden bestaat uit: Andreas Bergman - sologitaar, Henrik Kihlberg - orgel en zither en Lars Ydgren - saxofoon, klarinet en dwarsfluit.

De band bracht hun debuut album "Twenty One", dat 86 nummers bevat, in 2002 via Rocket Number Nine Records als 2LP uit en op 22 oktober 2021 brengt Rocket Recordings 6 nummers van het album als her persing uit als LP in een beperkte oplage op rood vinyl en als download. 

De band wordt op dit album bijgestaan door: Pontus Stalin - basgitaar (track 2, 3 en, 4) en synthesizer (track 5), Erik Danielsson - drums (track 2, 4 en 5) en synthesizer (track 6), Calle Olsson - synthesizer (track 2 en 4), Robin Spurrier - xylofoon (track 2), zither (track 4) en maracas (track 5), Sebastian Heselius - maracas (track 5), Rosi Hellqvist - handklappen (track 2) en Jesper Klein - basgitaar (track 5).

Het album begint met "Fredhäll", waarin Nova Express een schitterend rustig nummer met avant garde en lichte jazz invloeden, dat een aanstekelijk ritme heeft en gevolgd wordt door "Wave To Each Other", een heerlijk stuk muziek met een gemiddeld tempo, een mysterieus klinkend dansbaar terugkerend ritme en jazz invloeden.

Daarna volgen "Trees Grass And Stonehenge", een uitstekend nummer met een niet al te hoog tempo, dat lichte psychedelische en ruimtelijke invloeden heeft, een terugkerend ritme en tempowisselingen bevat en "Nova Express", een fantastisch uptempo elektronisch nummer, dat een terugkerend ritme, jazz en krautrock invloeden bevat en swingt als een trein.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)

In "Bussen" schotelt Nova Express me een prachtig vrij rustig nummer voor, dat lichte jazz invloeden heeft en een aanstekelijk ritme bevat en in "Spektra" krijg ik een geweldige mix van elektronische muziek en free jazz in een gemiddeld tempo te horen, die experimentele invloeden en een terugkerend ritme heeft 

"Twenty One" van Nova Express is een verrukkelijke plaat, waarin de band avant garde, jazz, elektronische muziek en aanstekelijke ritmes met elkaar verbindt en ik kan deze schijf, met als uitschieter het nummer "Nova Express", dan ook zeer aanraden aan elke liefhebber van één of meerdere van deze muziek soorten.

Review: Head With Wings - Comfort In Illusion (Eigen Beheer, 2021) (Pop)

Head With Wings uit New Haven, Connecticut, Amerika bestaat uit: Andrew Testa - drums, Steve Hill - basgitaar, Brandon Cousino - sologitaar, Mike Short - sologitaar en Joshua Corum - zang en achtergrondzang.

De band bracht op 5 maart 2013 hun debuut uit met de diigitale EP "Living With The Loss" en deze werd gevolgd door het debuut album "From Worry To Shame", dat op 1 juni 2018 als CD en als digitale download werd uitgebracht, waarna de volgende uitgaven verschenen "Somewhere, Something Gives - The Piano Rendition ft. Vikram Shankar" (digitaal nummer, 30 mei 2019), "From Worry To Shame - The Album Piano Medley ft. Vikram Shankar" (digitaal nummer, 7 juni 2019), "In A House Without Clocks" (digitaal nummer, 9 april 2021), "In A House Without Clocks Remix by Vikram Shankar" (digitaal nummer, 30 april 2021), "Of Uncertainty" (digitaal nummer, 28 mei 2021), "Of Uncertainty Remix by Vikram Shankar" (digitaal nummer, 11 juni 2021), "Contemplating The Loop" (digitaal nummer, 25 juni 2021), "Contemplating The Loop Remix by Vikram Shankar" (digitaal nummer, 9 juli 2021), "Comfort In Illusion Expanded Edition" (digitaal album, 16 juli 2021) en "Comfort In Illusion" (CD EP en digitale EP, 16 juli 2021).

De EP, die 3 nummers bevat, start met "Of Uncertainty", waarin Head With Wings een heerlijke melodische poprock song in een niet al te hoog tempo speelt, die na korte tijd iets meer snelheid en subtiele tempowisselingen krijgt.

Daarna volgt "Contemplating The Loop", een prachtige song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme.

Ala laatste krijg ik "In A House Without Clocks" voorgeschoteld en ook hierin speelt de band zo'n soortgelijke pop song in een gemiddeld tempo, die tempowisselingen bevat en dansbaar is.

"Comfort In Illusion" van Head With Wings is een prima EP met lekker in het gehoor klinkende nummers en ik kan liefhebbers van de betere pop dan ook aanraden eens naar deze schijf te gaan luisteren.(luister naar de EP via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Hazards Of Swimming Naked - Our Lines Are Down (Bird's Robe Records, 2021) (Post-Rock)

Hazards Of Swimming Naked uit Brisbane, Australië werd in 2009 opgericht en bestaat uit: Rick Anzolin - drums, Cameron Diery - basgitaar, Adrian Diery - sologitaar, Chris Lait - sologitaar en Gareth Rigden - sologitaar.

De band bracht op 17 oktober 2009 hun debuut album "Our Lines Are Down" als CD en als digitale download uit en deze werd gevolgd door "In The Studio" (EP, 2 juni 2013), "Love Is Love" (digitaal nummer, 6 september 2017) en "Take Great Joy" (LP in een beperkte oplage van 250 stuks, CD en digitale download, 16 november 2018) en op 15 oktober 2021 brengt Bird's Robe Records het debuut album van de band, "Our Lines Are Down", waarop 10 nummers staan, opnieuw uit als CD en als digitale download en hierop spelen Berndt Vandervelt - strijkinstrumenten, Karin Gislasdottir - strijkinstrumenten en Perils Of Dancing Wasted - percussie (track 9) als gastmuzikanten mee.

Het album start met "Requiem", waarin Hazards Of Swimming Naked een prachtig rustig post-rock nummer speelt, dat halverwege meer snelheid krijgt, waardoor de muziek gaat swingen en dit nummer wordt gevolgd door "I'm A Friend Of Edward J Stevens", een schitterend vrij rustig melodisch stuk muziek, dat geleidelijk aan iets sneller wordt en "Sparks Fly", eveneens zo'n heerlijk melodisch post-rock nummer, dat een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en invloeden van onder andere de Russische bands I Will Kill Chita (IWKVC) en Human Factor bevat.

Daarna volgen "Sveta Pače", een kort rustig nummer met een terugkerend ritme, "...And A Whole Assortment Of Uppers And Downers", een uitstekend uptempo post-rock nummer met subtiele tempowisselingen en gesproken tekst en een swingend dansbaar ritme, waarbij stil zitten geen optie is en "Don't Cry For Me, Dario Argento", een mooi nummer met een langzaam tempo, dat iets over de helft van het nummer meer snelheid krijgt.

In "Dreams Don't Come True, That's Why We Dream" schotelt Hazards Of Swimming Naked me een schitterend stuk melodische muziek in een gemiddeld tempo voor, dat tegen het einde in een rustig tempo over gaat en in "Kip Keino" krijg ik een puik post-rock nummer in een gemiddeld tempo te horen, dat een aanstekelijk ritme heeft, gesproken tekst en tempowisselingen bevat.

Verder volgen "Aabar Dekha Habe", een fantastisch Oosters klinkend post-rock nummer met licht psychedelische invloeden en tempowisselingen en "Reverie", een prima melodisch stuk muziek met een gemiddeld tempo en een aanzwellend geluid, dat tegen het einde weer zwakker wordt.

"Our Lines Are Down" van Hazards Of Swimming Naked staat vol prachtige melodische post-rock nummers, waar ik zeer van genoten heb en ik kan elke liefhebber van deze muzieksoort deze schijf dan ook sterk aanbevelen.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Steffie Moonlady & Dennis Haklar - To The Universe (Neon Phase Publishing / Floating White Lotus, 2021) (New Age Muziek)

Steffie Moonlady - zang en percussie en Dennis Haklar - akoestische en elektrische gitaar, citera, mandoline, sitar synthesizer en percussie uit New York, Amerika werken al meer dan 25 jaar samen en speelden met diverse muzikanten samen, zoals Jon Anderson van Yes, Giovanni Hidalgo, Larry Coryell, Mark Egan, die op Haklar's album "Lizard's Tale" uit 2012 als gastmuzikanten meededen en vele anderen.

Op 7 september 2021 bracht het duo het album "To The Universe", dat 11 nummers bevat, via Neon Phase Publishing / Floating White Lotus uit als CD en als digitale download via Spotify en Amazon.

Het album begint met "Awakening", waarin Steffie Moonlady & Dennis Haklar een schitterend rustig new age nummer ten gehore brengen, dat Tibetaanse invloeden heeft en gevolgd wordt door "Ocean Moon", een prachtige rustige mix van folk en new age muziek, die hemelse zang bevat en het titel nummer "To The Universe", een mooie rustige new age song met een terugkerend ritme.

Daarna volgen "Dream Blossom", eveneens weer zo'n geweldige langzame song, die rustgevend is, "New Moon", een instrumentaal psychedelisch stukje muziek, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en "Earth's Wind", een fantastische rustige mix van psychedelische muziek en folk met een terugkerend ritme.

In "Great Spirit Moon" zetten Steffie Moonlady & Dennis Haklar me een verrukkelijke song in een vrij langzaam tempo voor, die een rustgevend terugkerend ritme heeft, in "Tamparawa" laat het duo me genieten van een uitstekend instrumentaal nummer met een gemiddeld tempo en acid rock invloeden, dat swingt te horen en in "Beautiful Child" krijg ik opnieuw zo'n puike rustige song voorgeschoteld.

Verder volgen "Rainforest", een heerlijk instrumentaal nummer met een terugkerend ritme, dat in een rustig tempo wordt gespeeld en een lichte trance oproept en "Epilogue", waarin het duo verder gaat met het voorgaande nummer, dat een serene rust uitstraalt.

"To The Universe" van Steffie Moonlady & Dennis Haklar is een fantastisch album, dat vol schitterende rustige new age nummers staat, waarbij zo nu en dan uitstapjes naar psychedelische muziek en folk worden gemaakt en ik kan deze schijf dan ook aanraden aan iedere liefhebber die van deze soorten muziek en die tot rust komen wil.

Sorry! Geen video beschikbaar.

Review: The Cosmic Dead / Giöbia - The Intergalactic Connection: Exploring The Sideral Remote Hyperspace (Heavy Psych Sounds, 2021) (Psychedelische Rock / Spacerock)

The Cosmic Dead is een jam rock collectief uit Glasgow, Schotland, waarvan de 2 vaste krachten James T McKay - sologitaar en Julian Dicken - drums zijn, maar verder verschilt de band elke keer van samenstelling.

In april 2011 verscheen de cassette "Psychonaut", waar op 10 nummers te horen zijn, via het Duitse Who Can You Trust? Records, een collectie van vroege jams, repetitie opnamen en diverse andere opnamen, die tussen februari en december 2010 gemaakt werden met Josh Longton - basgitaar, Joseph Quimby - Synthesizer (track 4 & 9) en Omar Aborida - zang (track 2).

In augustus 2012 verscheen de nieuwe Cassette "The Exalted King" in een beperkte oplage via het Canadese label Dub Ditch Picnic.

Hun debuut album "The Cosmic Dead", waarop 4 lange nummers staan, is in een gelimiteerde oplage in 2012 van 500 stuks op CD heruitgebracht door Paradigm Records en in 2013 verschenen: "Live At The Note", dat 3 nummers bevat, via Stabbed In The Back Records, "Inner Sanctum", waarop 4 nummers staan, als gelimiteerd cassette album C80 via Evil Hoodoo Records en "Orbiting Salvation", met daarop 4 nummers, als MP3 album en dit is een eigen uitgave van The Cosmic Dead, waarbij aangemerkt kan worden, dat "Inner Sanctum" en "Orbiting Salvation" in 2014 via Paradigms Recordings werden her uitgebracht.

Het nummer "Djamba", dat ook op de CD "Live At The Note" staat, is op 8 november 2013 opnieuw uitgebracht, maar deze maal als split LP met "The Wizard And The Seven Swines" van Pigs, Pigs, Pigs, Pigs, Pigs, Pigs, Pigs, een band uit Newcastle, Engeland en hun LP "EasterFaust" uit 2014, die door Sound Of Cobra is uitgebracht, verscheen in een beperkte oplage van 400 stuks, die op 180 gram bruin marmer gekleurd vinyl geperst is en werd tevens door Paradigms Recordings in 2014 op de markt gebracht, waarna op 26 november 2014 het split album "Mugstar - Breathing Mirror & Cosmic Dead - Fukahyoocastulah" via het Evil Hoodoo records label verscheen.

De muzikanten, die op deze LP spelen zijn: James T McKay - sologitaar, Julian Dicken - drums, Omar Aborida - basgitaar en Lewis Cook - synthesizers en in deze formatie stond de band op het podium met onder andere: White Hills, Gnod, Wooden Chips, Naam, Mugstar, Damo Suzuki, Carlton Melton, Cave en Teeth Of  The Sea.

Ook het album "Rainbowhead", dat op 12 april 2016 verscheen, is in deze samenstelling opgenomen en werd in een zeer beperkte oplage van 200 stuks op crème en groen vinyl als swirl op LP uitgebracht, plus in een oplage van 900 stuks op cola fles doorzichtig vinyl en er is ook een CD uitgave van het album.

"Rainbowhead" werd in september 2013 in de hooglanden van Schotland opgenomen te Kyle Of Lochals (Skye) onder leiding van geluidtechnicus Luigi Pasquini, die de plaat samen met de band produceerde, terwijl het hoes ontwerp van de hand van Lewis Cook is.

Daarna verschenen: "Eccie Bam, Yas E?" (LP in een beperkte oplage van 800 stuks en digitaal album, 12 augustus 2016), "Psych Is Dead" (LP in diverse beperkte oplages, CD en digitaal album, 28 april 2017), "Psych Is Live" (digitaal album en CD-R in een beperkte oplage, 29 september 2017) en "Scottish Space Race" (2LP, CD en digitaal album, 20 september 2019).

Op 29 oktober 2021 verschijnt het split album met Giöbia "The Intergalactic Connection: Exploring The Sideral Remote Hyperspace" waarop de band bestaat uit: Omar Aborida - sologitaar, Luigi Pasquani - synthesizer, Calum Calderwood - viool en Tommy Duffin - drums. 

De Italiaanse band Giobia uit Milaan bestaat al sinds 1997 en maakte reeds verscheidene CD's.

In 2005 was dat "Beyond The Stars", dat via het Ethnoworld label uit kwam en in 2010 verscheen "Hard Stories" via Area Pirata / Jestrai.

De band bestaat uit: Stefano "Bazu" Basurto - zang, sologitaar, sitar en bouzouki, Paolo Basurto - basgitaar, Saffo Fontana - orgel, synthesizer, viool en zang en Stefano Betta - drums en percussie.

"Introducing Night Sound" uit 2013 is hun derde plaat, die zowel op CD als op LP is uitgebracht door het Duitse Sulatron label, waarvan de eerste 500 exemplaren op oranje vinyl zijn geperst en ook hun album "Magnifier" werd door het Sulatron label zowel op CD als op LP uitgebracht, waarbij vermeldenswaardig is, dat de eerste 500 LP's op zwaar magenta vinyl zijn geperst en een inlegvel bevatten.

Vervolgens verschenen "What have you done​" / "​Silver Machine" (7" single in diverse beperkte oplages van totaal 250 stuks, 16 april 2017), "Live Freak" (LP in diverse beperkte oplages en als digitaal album, 8 juli 2017), "Plasmatic Idol" (LP in diverse beperkte oplages, CD en digitaal album, 7 februari 2020) en "Heart Of Stone" (7" single in een beperkte oplage van 200 stuks op paars vinyl, 3 juli 2020).

Tegenwoordig bestaat de band uit:  Stefano "Bazu" Basurto - zang, sologitaar, sitar en bouzouki, Paolo "Detrji" Basurto - basgitaar, Melissa Crema - orgel, synthesizer en zang en Pietro D'Ambrosio - drums.

Het split album met The Cosmic Dead, "The Intergalactic Connection: Exploring The Sideral Remote Hyperspace", dat 4 nummers bevat, waarvan 3 van Giöbia, verschijnt via Heavy Psych Sounds als test persing LP in een beperkte oplage van 20 stuks, als LP in een beperkte oplage van 150 stuks op wit oranje paars vinyl, als LP in een beperkte oplage van 350 stuks op half rood half blauw vinyl, als LP op zwart vinyl, als CD en als digitale download. 

Het album begint op kant A met de nummers van Giöbia, waarvan "Canyon Moon" het eerste is en hierin zet de band me een fantastisch psychedelische uptempo song voor met invloeden van space- en krautrock, die swingt als een trein.

Daarna volgt de Syd Barrett cover "Julia Dream", waarin de band een prachtige uitvoering van dit rustige nummer speelt, waar de psychedelica vanaf druipt.

Kant A wordt afgesloten met "Meshes Of The Afternoon", een traag psychedelisch nummer met een rustgevende uitstraling en lichte industriële invloeden.

De B kant bevat het bijna 20 minuten durende nummer "Crater Creator" van The Cosmic Dead, dat experimenteel en psychedelisch begint, om na enkele minuten ruimtelijke geluiden toegevoegd te krijgen, waarbij het tempo langzaam opgevoerd wordt en het nummer over gaat in een geweldig psychedelische nummer, dat een terugkerend ritme heeft en acid- en spacerock invloeden bevat.

"The Intergalactic Connection: Exploring The Sideral Remote Hyperspace" van Giöbia en The Cosmic Dead bevat 4 schitterend nummers, waar ik vanaf de begin tonen van genoten heb en ik kan elke liefhebber van spacerock en psychedelische rock dit album dan ook van harte aanbevelen.(luister naar 2 nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)