Review: Mark & The Clouds - You And Me In Space (Hypnotic Bridge Records, 2021) (Psychedelische Pop)

Mark & The Clouds is een band uit Londen, Engeland, die door Marco Magnani - zang en sologitaar werd opgericht nadat zijn band Instant Flight op een dood spoor belandde.

Hun debuut LP "Blue Skies Opening" werd gemaakt met medewerking van  bevriende muzikanten uit heden en verleden, zoals: John O'Sullivan - basgitaar, Fabio Serrone - solo- en basgitaar, Michele Rossiello - basgitaar, Javier Ayensa - sologitaar, Ian Button - drums, Shin Okajima - drums, Tiberio Ventura - drums, Ray Fontana - keyboards, Tom Hammond - trompet en Joe Hammond - trombone.

De LP, die 30 juni 2014 verscheen en 11 nummers bevat, is in een gelimiteerde oplage van 250 stuks via Mega Dodo Records uitgebracht, waarvan de eerste 100 exemplaren vergezeld gingen van een CD, waarop 4 songs staan, die niet op de LP voor komen, terwijl de CD versie 13 nummers bevat.

Ook "Cumulus", dat 10 maart 2017 via het Mega Dodo Records label verscheen, werd zowel op LP (180 gram zwart vinyl), CD en als digitale download uitgebracht en verscheen tevens in een beperkte oplage van 100 stuks op 2CD, inclusief het optreden, dat de band tijdens het Games For May 2014 deed.

Vermeldenswaardig is ook dat er op de uitgave van de LP 11 nummers staan, terwijl de CD en digitale download 15 nummers bevatten.

De band, die tegenwoordig bestaat uit: Marco Magnani, John O'Sullivan en Shin Okajima en gastmuzikanten Tom Hammond en Joseph Hammond, bracht in eigen beheer de CD "Live At The Half Moon" op 12 november 2020 uit, dat 24 mei 2015 te Putney opgenomen werd en op 22 december 2020 verscheen de digitale kerst song "Santa Claus Is Out Of Tune".

Hun nieuwe album "Waves", waarop 15 nummers staan, is 14 mei 2021 via Gare Du Nord Records als CD en als digitale download verschenen en hiervan wordt in juni dit jaar een single uitgebracht en hierop spelen de volgende gastmuzikanten mee: Tom Hammond - trompet (tracks 5, 9, 10 en 13), Joe Hammond - trombone (tracks 5, 9, 10 en 13),  Rachel Kashi - keyboards (tracks 2 en 11) en achtergrondzang (track 11), Maya Kasparova - viool (track 4) en DJ Marrs Bonfire - achtergrondzang (track 8) en op 19 oktober 2021 verscheen de 7" vinyl single "You And Me In Space" / "Clocks" via het Amerikaanse label Hypnotic Bridge Records.

Op de A-kant staat het nummer "You & Me In Space", dat ook op het album "Waves" terug te vinden is en hierin speelt de band een schitterende licht psychedelische song in een gemiddeld tempo, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en in "Clocks" laat Mark & The Clouds me genieten van een fantastische song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme, die lichte acid rock invloeden en subtiele tempowisselingen bevat.

"You And Me In Space" / "Clocks" van Mark & The Clouds is een verrukkelijke single, die 2 aanstekelijke songs bevat, waar ik erg van genoten heb en ik raad elke liefhebber van psychedelische pop deze schijf dan ook van harte aan.

Review: Flying Norwegians - New Day en Wounded Bird (Apollon Records, 2021) (Country Rock)

Flying Norwegians uit Bergen, Noorwegen, werd eind jaren 60 opgericht door Rune Walle - sologitaar en Gunnar Bergstrøm - drums, waarna Cato Sanden - zang, Johannes Torkelsen - basgitaar en Jarle Zimmermann - keyboards zich bij dit duo voegden en de band was een feit.

De band bracht hun debuut LP "New Day" in 1974 via Sonet Records uit en deze werd in 1976 gevolgd door "Wounded Bird", dat eveneens via Sonet Records verscheen.

Apollon Records heeft beide albums op 29 oktober 2021 her uitgebracht en deze verschenen beide als LP in een beperkte oplage van 375 stuks op wit vinyl, als LP in een beperkte oplage op geel vinyl en als LP op zwart vinyl en als CD en als digitale download.

Het album "New Day", dat 11 nummers bevat, begint met "Young Man", waarin Flying Norwegians een uitstekende rock song in een gemiddeld tempo speelt, die prima samenzang heeft en een terugkerend ritme bevat en gevolgd wordt door "Time's Drawing Circles", een mooie vrij rustige song met een dansbaar ritme en country invloeden, "Those Were The Days", een lekker in het gehoor klinkende song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijke dansbaar ritme en "Lucky Number", een schitterende song met een aanstekelijk ritme, dat aanzet tot dansen.

Daarna volgen het titel nummer "New Day", een geweldige rustige country rock song, die invloeden van de muziek van Neil Young en het nummer "I'll Just Play" van de 60's band Magic heeft, "Behind The Worlds", een prachtige country song, die in een niet al te hoog tempo wordt gespeeld en "Spanish Tragedy", een heerlijke song met een gemiddeld tempo en een dansbaar ritme, die enkele tempowisselingen heeft.

In "Tricky Lies" zet Flying Norwegians me opnieuw een puike country song in een gemiddeld tempo voor, die een dansbaar ritme heeft en in "Human Need" krijg ik weer zo'n song met een gemiddeld tempo te horen, die een aanstekelijk ritme heeft.

Verder volgen "You'll Come Around", een verrukkelijke song, die net als de meeste nummers in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, maar het grote verschil met de andere songs is, dat in dit nummer sterke invloeden van progressieve rock verweven zijn, waardoor dit wat mij betreft, samen met "New Day", het beste nummer van de plaat is en "It Ain't Just Another Blow", een fantastische uptempo country song met een aanstekelijk vrolijk ritme.

De LP "Wounded Bird", waarop 10 nummers staan, start met "Crazy Eyes Go Blind", een mooie rustige song met een dansbaar ritme en lichte melodische invloeden, die net over de helft van het nummer iets meer snelheid krijgt en deze wordt gevolgd door "Turn The Page", een schitterende vrij rustige country song met een aanstekelijk ritme en "Taste Of Money", een heerlijke song met een gemiddeld tempo, een aanstekelijk dansbaar ritme en invloeden van het nummer "Mr.Spaceman" van The Byrds.

Daarna volgen "Let's Walk To The River", een fantastische uptempo hillbilly song, die swingt als een trein, "Evening Prayer", een prachtige song met een niet al te hoog tempo en de titel song "Wounded Bird", een uitstekend nummer met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme en tempowisselingen.

In "Tangles" schotelt Flying Norwegians me een puike dansbare country song voor en in "It's Over" speelt de band een rustige country song, die aanzet tot schuifelen.

Dan volgen "Old Lady", een lekker in het gehoor klinkende dansbare song met een vrij rustig tempo en een aanstekelijk ritme en "Absolutely Sweet Marie", een verrukkelijke country song met een gemiddeld tempo en een een vrolijk dansbaar ritme.

"New Day" en "Wounded Bird" van Flying Norwegians zijn beide uitstekende platen, die vol country muziek staan, die hoofdzakelijk in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en invloeden van muziek van onder andere The Byrds, Neil Young en The Hillman Brothers bevat en ik kan liefhebbers van dit genre beide albums dan ook zeer aanraden.(luister naar het album "New Day" via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Solkyri - No House (Bird's Robe Records / Dunk Records, 2021) (Post-Rock)

Solkyri uit Sydney, Australië bestaat uit: Adam Mostek - sologitaar en keyboards, Andrew Pearsall - basgitaar, klokkenspel, melodica, synthesizer en metallofoon en Nicholas Hall - drums, percussie, piano en gitaar.

De band bracht op 20 februari 2011 hun debuut EP "No House", waarop 6 nummers staan, in eigen beheer uit als CD en als digitale download en wordt hierop bijgestaan door: Rachel Waisel - dwarsfuit (track 2 en 4), Matthew Parker - Trompet (track 1 en 5), Anatoli Torjinski - cello (track 3 en 4) en Georg - tuba (track 5).

Daarna volgden: "Are You My Brother?" (CD en digitaal album, 7 mei 2013), "Sad Boys Club" (CD en digitaal album, 10 april 2015) en "Mount Pleasant"(LP via Bird's Robe Records als testpersing in een extreem kleine oplage van 3 stuks op zwart vinyl, als LP in een beperkte oplage van 100 stuks op doorzichtig zeeblauw met wit gespetterd vinyl, als LP in een beperkte oplage van 200 stuks op doorzichtig roze met groenblauw gespetterd vinyl (beide met een met de had geschreven dankwoord van de band + stickers), als CD en als digitaal album, 6 maart 2020).

Op 5 november 2021 wordt hun debuut EP opnieuw uitgebracht en verschijnt via Dunk Records als LP op 180 gram vinyl en via Bird's Robe Records als CD en als digitale download ter gelegenheid van het 10 jarige bestaan van de EP en in het teken van het 10 jarige bestaan van Bird's Robe Records.

De EP start met "Zee Germans", waarin Solkyri de muziek met een schitterend experimenteel stuk begint, dat na korte tijd in een melodisch stuk over gaat en een niet al te hoog tempo bevat en dit wordt gevolgd door "Court-A", een fantastisch nummer met een vrij rustig tempo, dat na enkele minuten meer snelheid krijgt, waardoor de muziek gaat swingen, om halverwege, om dan terug te keren in het langzame tempo.

Daarna volgen "This Can't Wait!", een uitstekend post-rock nummer met een gemiddeld tempo, een aanstekelijk terugkerend melodisch ritme, lichte psychedelische invloeden en subtiele tempowisselingen en "Strangers", een heerlijk post-rock nummer met afwisselende tempo's en invloeden van progressieve muziek.

In "Young Man, You Will Die Of This Company" schotelt Solkyri me een lekker in het gehoor klinkend nummer in een gemiddeld tempo voor, dat een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en in "Slowly, We Take Steps (Astronaut)" start de muziek in een langzaam tempo, om na korte tijd iets meer snelheid te krijgen, dat een melodisch ritme heeft en tegen het einde lichtelijk psychedelisch wordt.

"No House" van Solkyri bevat 6 puike post-rock nummers, waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van deze muzieksoort dan ook aan eens naar deze schijf te gaan luisteren.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Electric Moon Meets Talea Jacta - Sabotar (Sulatron Records, 2021) (Psychedelische Rock)

Electric Moon uit Neuental, Duitsland, ontstond toen multi-instrumentalist Sula Bassana - gitaren, effecten en orgel ging samen spelen met Komet Lulu - basgitaar, effecten en zang en Berni (Bernhard Fasching) - drums.

Eerdere projecten van Sula waren o.a. Liquid Visions, Südstern 44, Interkosmos en Zone Six, maar ook maakte hij diverse solo- CD's en enkele met Modulfix.

De eerste officiële CD van Electric Moon, Lunatics" verscheen in 2009 via Nasoni Records en drummer Berni, met wie de CD-R "First Takes" gemaakt werd, had zijn alias verandert in Pablo Carneval.

Daarna volgden meer releases, "Lunatics Revenge" met drummer Pablo Carneval (Nasoni, 2011), "Inferno" met drummer Alex (Sulatron, 2011), "The Doomsday Machine" met drummers Pablo Carneval en Alex (Nasoni, 2011) en de split LP met de Franse band Glowsun, "Sun And Moon" (Sulatron, 2011).

Verder verschenen er via Sulatron enkele CD-R uitgaven in zeer beperkte oplage, zoals: "Live At Epplehaus 2010" (2010), "Live At Immerhin" (2011), "Flaming Lake" (2011) "Live At Sulatron Label Night" (2011) en "Cellar Space Live Overdose" (2012), waarop Alex de drummer weer was.

Met drummer heet Marcus Schnitzler, die ook de drummer van de spacerock band The Spacelords is, werd de CD/2LP "Mind Explosion" opgenomen.

Op de 2LP/CD "Mind Explosion", die in 2013 aan het eind van de "Electric Moon Heading To South Tour 2013" tijdens het optreden in de Graf Hugo te Felkirch, Oostenrijk met slechts een stereo microfoon werd opgenomen, is Electric Moon live te beluisteren en de in 2014 verschenen 2LP "Lunatics + Lunatics Revenge" is een gelimiteerde uitgave (500 stuks) van de eerste 2 CD's.

"Theory Of Mind" werd in februari 2014 in de Kosmodrom te Heidelberg opgenomen en is 11 juni 2015 verschenen als 2LP in een oplage van 1000 stuks op zwaar zwart vinyl en als CD, waarbij het artwork zoals gewoonlijk weer door Lulu Artwork verzorgt is en de mastering door krautrock legende Eroc is gedaan.

In 2011 bracht Electric Moon hun live album "Flaming Lake" op de CD-R uit en deze was binnen de kortst mogelijke tijd uitverkocht, zodat er in 2015 werd besloten deze opnieuw uit te brengen, maar dit maal als gewone CD en als dubbel LP op 140 gram vinyl, waarbij LP 1 blauw en LP 2 oranje is, terwijl beide platen in een enkele hoes zitten.

De muzikanten, die op het album, dat slechts 4 nummers bevat en op 3 december 2015 uit kwam, spelen zijn: Sula Bassana - sologitaar, effecten en elektrische stullenbox, Komet Lulu - basgitaar en effecten, Alex - drums (1-3) en Phillipp - drums (4).

Het in 2011 bij Nasoni verschenen album "The Doomsday Machine" is 15 september 2016 via het Sulatron label in een nieuwe hoes uitgebracht, die gemaakt is door Lulu Artwork en Ulla Papel en bevat 5 nummers.

Het vijfde officiële studio abum van Electric Moon heet "Stardust Rituals" en verscheen 7 april 2017 via het Sulatron Records label op CD, terwijl de LP uitvoering op 2 juni 2017 door dit zelfde label in een beperkte oplage van 1000 stuks op 180 gram marmer kleurig vinyl werd uitgebracht en een uitvouwbare hoes bevat.

Electric Moon bestaat op dit album uit: Sula Bassana - sologitaar, elektrische sitar, orgel, mellotron, effecten en elektrische piano, Komet Lulu - basgitaar en effecten en Marcus Schnitzler - drums.

Hun album "Live In Kosmos (Planetarium Bochum 2015)" verscheen 18 juli 2016 als digitale download, maar door de vele vraag naar dit album, besloot Sulatron Records, dit op 13 juli 2018 als 3LP box uit te brengen, waarna het binnen korte tijd uitverkocht was.

Op 9 maart 2019 verscheen het digitale album "Hugodelia", dat live in Oostenrijk opgenomen werd en het bonus nummer "Ween" bevat en op 15 mei 2019 via Pancromatic Records op vinyl verscheen, waarvan er 200 op marmerkleurig en 400 op doorzichtig vinyl worden geperst en tevens brengt Sulatron Records het album op CD uit.

De band bestaat op deze plaat uit: Sula Bassana - sologitaar en effecten, Komet Lulu - basgitaar en effecten en Pablo Carneval - drums en wordt op 2 nummers bijgestaan door de organisator van dit concert Erick Coldino, die sologitaar en effecten op track 3+4 speelt en deze werd op 7 juni 2019 gevolgd door het bijna 22 minuten durende nummer "Beacon Light Hereafter", dat via Riot Season Records uitgebracht werd op een split LP met Terminal Cheescake en in een beperkte oplage van 300 stuks op blauw en in een beperkte oplage van 300 stuks op rood vinyl, plus in een tweede oplage op zwart vinyl en als digitale download.

Van hun 10" LP "You Can See The Sound Of", die op 30 januari 2013 verscheen in een beperkte oplage van 500 stuks op wit vinyl en alleen bij optredens verkrijgbaar was, is een langere versie gemaakt, die via Sulatron op 29 mei 2020 in een beperkte oplage van 500 stuks op 180 gram zwart vinyl en in een beperkte oplage van 500 stuks als CD verscheen en 3 nummers meer bevat dan de eerste uitgave.

Op dit album, dat "You Can See The Sound Of ... Extended Version" getiteld is, bestaat de band uit: Sula Bassana, Komet Lulu en Michael Orloff (drums).

In 2019 speelde Electric Moon, bestaande uit Sula Bassana, Komet Lulu en Pablo Carneval hun tweede show op Freak Valley Festival, die gefilmd en opgenomen werd door het Duitse cult muziek programma Rockpalast en van dit optreden is de CD "Live At Freak Valley Festival 2019" gemaakt en deze werd op 4 september 2020 in een beperkte oplage van 500 stuks via Sulatron Records uitgebracht en later dat jaar verscheen de 2LP uitgave daarvan via Rockfreaks Records en vermeldenswaardig is verder, dat het geluid en de mix is gedaan door Falko Schneider van Institut Für Angewandten Krach.

Talea Jacta is een duo uit Portugal, dat bestaat uit: Pedro Pestana - sologitaar en Joao Pais Filipe - drums en percussie, dat samen met Electric Moon het album "Sabota" opnam, dat op 19 november 2021 via Sulatron Records als LP in een beperkte oplage van 500 stuks op 180 gram marmerkleurig vinyl en als CD verschijnt en 3 nummers bevat, waarbij verder het vermelden waard is, dat beide bands elkaar op 20 september 2019 ontmoetten tijdens een concert in de cult club Sabotage te Lissabon, die is helaas door de corona Lock down crisis ter ziele gegaan.

De bezetting op dit album is: Pedro Pestana - sologitaar en fx, Joao Pais Filipe - drums en percussie, Komet Lulu – basgitaar en fx, Sula Bassana – sologitaar en fx en Pablo Carneval - drums.

Het album start met "Sabotar Part 1", waarin Electric Moon Meets Talea Jacta een schitterend psychedelisch uptempo nummer, dat spacerock invloeden heeft en swingt als een trein.

Daarna volgt "Sabotar Part 2", een experimenteel psychedelisch nummer, dat iets voor de helft van het nummer meer melodie krijgt en verandert in een fantastisch stuk muziek met een gemiddeld tempo, dat steeds meer snelheid krijgt en tot een climax gespeeld wordt.

In "Sabotar Part 3" laat de band me genieten van een verrukkelijk swingend uptempo psychedelisch nummer met acid rock en krautrock invloeden en een terugkerend hypnotiserend ritme, waarbij stil zitten geen optie is en iets over de helft van het nummer tijdelijk over te gaan in een langzaam tempo, dat na korte tijd terugkeert in het swingende tempo, om enkele minuten voor het einde weer langzamer te worden en in rust te eindigen.

Electric Moon Meets Talea Jacta heeft me met "Sabotar" van begin tot einde in de ban van hun geweldige psychedelische muziek gehouden en ik kan deze meesterlijke schijf dan ook zeer aanraden, aan een ieder die van psychedelische muziek houdt.

Sorry! Nog geen video beschikbaar.

Review: Burnt Belief - Mutual Isolations (Alchemy Records, 2021) (Smooth Jazz)

Burnt Belief uit Boston, Massachusetts, Amerika bestaat uit: Jon Durant - sologitaar en keyboards en Colin Edwin - basgitaar en ritme programmering.

Het duo bracht op 11 februari 2016 hun debuut digitale album "Emergent" uit en deze werd gevolgd door: "Etymology" (digitaal album 21 december 2017), "Burnt Belief" (digitaal album 21 december 2017) en "Mutual Isolations", dat 9 nummers bevat en als CD en als digitaal album op 22 oktober 2021 via Alchemy Records verscheen en hieraan werd medewerking verleend door Vinny Sabatino - drums, Andi Pupato - percussie en Aleksei Saks - trompet.

Het album begint met "Where It All Began (For TR)", waarin Burnt Belief een mooie rustige mix van smooth jazz en avant garde ten gehore brengt, die gevolgd wordt door "Month Of Moonlight", een uitstekend jazzrock nummer met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme.

Daarna volgen "Rosso Portofino", een prima smooth jazz nummer, dat in een niet al te hoog tempo wordt gespeeld, "Resistential", een schitterend nummer met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme en "Perilous Terrain", een uitstekend aanstekelijk jazz nummer met een gemiddeld tempo.

In "The Evolution Of Disintegration" zet Burnt Belief me een geweldig dansbaar jazz nummer in een gemiddeld tempo voor en in "Precipitation" krijg ik een puik stukje muziek te horen, dat in een vrij rustig tempo wordt gespeeld en een terugkerend ritme heeft.

Verder volgen "Divine Rascal", eveneens zo'n heerlijk nummer, dat een dansbaar ritme heeft en in een gemiddeld tempo wordt gespeeld en "Expanse", een prachtig lang jazz nummer, dat lichte invloeden van ambient bevat.

"Mutual Isolations" van Burnt Belief is een album, dat over het algemeen in een niet al te hoog tempo wordt gespeeld en mede daardoor naar mijn mening te weinig variatie heeft, maar desondanks toch prima muziek bevat en ik kan iedere liefhebber van smooth jazz dan  ook aanraden deze schijf eens te gaan beluisteren en er zelf over te oordelen.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Dying Hydra - Of Lowly Origin (minoRobscuR, Virkelighedsfjern, Narshardaa Records, Heartland Records, Maniyaks Records, 2021) (Doom / Sludge)

Dying Hydra uit Kopenhagen, Denemarken werd in het voorjaar van 2018 opgericht en bestaat uit: Tejs Kyhl - drums, Lars Pontoppidan - gitaar en zang en Patrick Fragtrup - gitaar en zang.

De band bracht hun debuut EP in 2018 uit en deze wordt op 5 november 2021 gevolgd door het debuut album "Of Lowly Origin", dat 6 nummers bevat en via minoRobscuR (Duitsland), Virkelighedsfjern (Denemarken), Narshardaa Records, (Duitsland), Heartland Records (Denemarken), Maniyaks Records (Duitsland) als LP op ossenbloed marmerkleurig vinyl wordt uitgebracht, dat op 15 september 2021 vooraf gegaan werd door de digitale single "Species Adrift", dat eveneens op het album staat.

Het album begint met "Earliest Root", waarin Dying Hydra de muziek in een langzaam tempo start, dat na korte tijd iets meer snelheid en een stevig ritme krijgt, waarbij de zang invloeden van metal bevat (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en dit nummer wordt gevolgd door "Unlit", een uitstekende zware doom rock song met een gemiddeld tempo, die een terugkerend ritme heeft.

Daarna volgen "Rootborn", een een heerlijk stevig nummer met een gemiddeld tempo, dat een aanstekelijk terugkerend ritme heeft en lichte melodische invloeden, gesproken tekst en tempowisselingen bevat en de single "Species Adrift", een puike doom song met een gemiddeld tempo, een terugkerend licht psychedelisch ritme, dat aanzet tot dansen en tempowisselingen.

In "Ashed Eyes" laat Dying Hydra me genieten van nog zo'n zware song met een gemiddeld tempo en een psychedelisch licht hypnotiserend ritme, dat invloeden van de vroege muziek van Black Sabbath heeft en in het laatste nummer "Undergrowth" krijg ik een opnieuw zo'n geweldige song voorgeschoteld, die in een rustig tempo begint en na korte tijd iets meer snelheid krijgt en een terugkerend licht hypnotiserend ritme bevat, dat aanzet tot beweging.

"Of Lowly Origin" van Dying Hydra is een lekker in het gehoor klinkende plaat, waar ik vanaf de begin tonen van genoten heb en ik kan iedere liefhebber van doom met psychedelische terugkerende ritmes deze schijf dan ook van harte aanbevelen.

Review: Stefano Lupo Galifi - Dei Ricordi, Un Museo (AMS Records, 2021) (Symfonische Pop)

Stefano Lupo Galifi uit Italië, is vooral bekend als zanger van de legendarische Italiaanse band Museo Rosenbach, die in 1973 het meesterwerk "Zarathustra" maakte.

Op 8 oktober 2021verscheen zijn eerste solo album, getiteld "Dei Ricordi, Un Museo", dat 7 nummers bevat, via AMS Records, als CD en daarop wordt hij bijgestaan door: Folco Fedele - drums, Gabriele Guidi Colombi - basgitaar, Marcella Arganese - sologitaar en akoestische gitaar, Luca Scherani - piano, keyboard en dwarsfluit en Stefano Lupo Galifi - zang en achtergrondzang.

Het album begint met "Cuore", waarin Stefano Lupo Galifi een prachtige symfonische song in een niet al te hoog tempo ten gehore brengt, die een aanstekelijk ritme heeft en gevolgd wordt "La Morale Cede", een puike pop song met een gemiddeld tempo en een dansbaar ritme en "La Stanza E L'angolo", een mooie vrij rustige pop song met een terugkerend piano ritme.

Daarna volgen het titel nummer "Dei Ricordi, Un Museo", een schitterende uptempo progressieve rock song, die na korte tijd in een rustig tempo over gaat en symfonische invloeden en tempowisselingen heeft en "Le Due Linee Gemelle", een prima song met een vrij rustig tempo en een aanstekelijk ritme.

In "Sterile" zet Stefano Lupo Galifi me een heerlijke symfonische poprock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme en in "L'amante" krijg ik opnieuw zo'n uitstekende symfonische song te horen, die tempowisselingen heeft en in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt.

"Dei Ricordi, Un Museo" van Stefano Lupo Galifi staat vol lekker in het gehoor klinkende symfonische poprock nummers, die in het Italiaans gezongen worden en ik kan liefhebbers van deze muziek soort dan ook aanraden eens naar deze schijf te gaan luisteren, om hierover zelf hun oordeel te vellen.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)