maandag 15 november 2021

Review: Sounds Of New Soma - Das Salodenprinzip (Tonzonen Records, 2021) (Progressieve Rock)

Sounds Of New Soma (SONS) werd in 2013 te Krefeld, Duitsland opgericht en bestaat uit: Alexander Djelassi - solo- en basgitaar, synthesizer, effecten en zang en Dirk Raupach - zang, synthesizer en effecten.
De band bracht hun debuut album "Beyond The Acid Dream" op 27 februari 2014 uit in een beperkte oplage van 300 stuks op witgrijs marmer kleurig vinyl en als digitale download.
Daarna volgden: "Gandhis Labyrinth EP" (digitale download EP, 8 september 2014), "Klang Planeten 3033" (digitale download split album met Backnee Horn uit Israel, 1 maart 2015), het tweede album "Moebius Tunnel" (beperkte oplage van 250 stuks op 180 gram blauw vinyl + sticker + poster + gesigneerde kaart + download code en beperkte oplage op CD en tevens als digitale download, 29 maart 2016) en het derde album "La Grande Bellezza" (beperkte oplage van 500 stuks op 2LP oranje marmer kleurig vinyl + 12 pagina's tellend boekje + download code en beperkte oplage van 300 stuks op CD en tevens als digitale download, 25 februari 2017)
Hun vierde album heet "Live At The Green Mushroom Festival" en verscheen op 6 april 2018, via het Tonzonen Records label, in een beperkte oplage van 500 stuks op LP, waarvan er 200 op zwart, 200 op transparant en 100 op neon geel vinyl geperst werden en een klaphoes en inlegvel, inclusief CD bevatten en ook werd het album in een beperkte oplage van 500 stuks op CD door dit label uitgebracht en vermeldenswaardig is verder nog, dat Sounds Of New Soma net als op het vorige album, bijgestaan werd door Armin Schopper op drums.
Op 16 november 2018 verscheen hun album "Zwischen / Durch" via Tonzonen Records in een zeer beperkte oplage van 100 stuks op zwart vinyl, 100 stuks in een speciale uitgave, waarvan er 50 in een houten doos en 50 in een folie zak zitten en in een beperkte oplage van 300 stuks op CD en vermeldenswaardig is, dat het duo ook op dit album, dat slechts 2 lange nummers bevat, weer bijgestaan werd door Armin Schopper op drums.
25 Oktober 2019 verscheen er een split album van deze twee bands via Tonzonen Records, simpelweg getiteld: "Maat Lander & Sounds Of New Soma" en deze werd als LP in een beperkte oplage uitgebracht, als CD en als digitale download en op 6 december 2019 verschijnt het album "Über Rolf-Ulrich Kaiser", dat 9 nummers bevat, via dit label in een beperkte oplage van 299 stuks 180 gram vinyl, waarvan 200 stuks op zwart, inclusief inlegvel, download code en poster en 99 op geel inclusief inlegvel, download code, ansichtkaart, poster en gesigneerde kaart en als CD en digitale download.
Vermeldenswaardig is verder, dat Armin Schopper - drums, Andreas Lessenich - saxofoon en Arndt Fiebig - zang als gastmuzikanten op het album meespelen.
Op 16 april 2021 verscheen hun album "Trip", dat 1 lang nummer bevat, als LP in een beperkte oplage van 300 stuks, waarvan 150 stuks op geel en 150 stuks op roze vinyl, als CD in een beperkte oplage van 300 stuks en als digitale download via Tonzonen Records en in mei 2022 brengt de band hun album "Musique Bizarre" uit, waarop 12 nummers staan en deze verschijnt als 2LP, als CD en als digitale download.
Om ons alvast een voorproefje te geven zijn de singles "Dadengi" met zanger Tom E. en "Das Salodenprinzip", die in samenwerking met de Russische band Vespero is opgenomen, uitgebracht op respectievelijk 2 juni 2021 en 10 november 2021.

In "Dadengi" schotelt Sounds Of New Soma me een schitterend elektronisch nummer in een traag tempo voor, dat een gesproken tekst heeft en psychedelische invloeden bevat en met voetstappen op grind eindigt en in "Das Salodenprinzip" laat de band me genieten van een fantastisch progressief elektronisch nummer met een terugkerend ritme, dat krautrock elementen bevat en met een niet al te hoog tempo begint, dat na na enkele minuten meer snelheid krijgt toegevoegd, waardoor de muziek gaat swingen.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)

"Das Salodenprinzip" en "Dadengi" van Sounds Of New Soma zijn 2 geweldige nummers, die me doen verlangen naar meer en ik raad iedere liefhebber van progressieve elektronische muziek en krautrock dan ook aan eens te gaan luisteren naar deze nummers.




Review: Mona Kazu - Steel Your Nerves (Atypeek Music/ Falls Avalanche Records/ Urgence Disk Records, 2021) (New Wave / Dark Wave)

Mona Kazu uit Bourgogne, Frankrijk bestaat uit: Priscille Roy - zang en keyboard en Franck Lafay - sologitaar, mandoline en programmering.
De band bracht hun digitale debuut EP "Sunlight" op 20 mei 2011 uit en deze werd gevolgd door: "Soul Mate" / Pure Haine" (12 juni 2012, single), "Other Voices In Safety Places" (22 april 2013, CD album en digitaal album), "ReVoices" (26 januari 2015, digitaal album), "Secret" / "Voice" (18 april 2015, digitale single), "Arguments With A Bird" (1 april 2016, CD en digitaal album), "It Could Ruin Your Day (Chokebore)" (8 januari 2018, digitaal nummer), Foxeagle / Mona Kazu (10 mei 2019, 7" split single) en "Steel Your Nerves", dat 9 nummers bevat en op 12 november 2021 via Atypeek Music, Falls Avalanche Records en Urgence Disk Records als LP, CD enn als digitale download werd uitgebracht en hierop wordt het duo bijgestaan door drummer Régïs Boulard.

Het album begint met "Birds", waarin Mona Kazu een mooie mix van folk en dark wave in een traag tempo speelt en dit nummer wordt gevolgd door "Porto Twins", en geweldige song, die halverwege verandert in een chaotisch stuk geïmproviseerde muziek, dat na korte tijd verandert in een prima new wave nummer.
Daarna volgen "NoSon", een prachtig dark wave nummer met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme, "Eden", een schitterende langzame song, die invloeden van de muziek van The Eurythmics heeft en rust uitstraalt en "Solead", een uitstekende rustige song met een aanstekelijk dansbaar ritme.
In "Tourbillon" zet Mona Kazu me een song voor, die langzaam begint en na een minuut meer snelheid krijgt, dat na korte rijd terugkeert in het begin tempo, om daarna weer meer snelheid te krijgen en "Psycho", een swingend uptempo nummer, dat na een minuut iets langzamer wordt en aanzet tot dansen.
Verder volgen "Kämpfen", een verrukkelijke dark wave song met een gemiddeld tempo, elektro invloeden, een terugkerend dansbaar ritme, een Duitse tekst en een enigszins trieste ondertoon en "Troubles" fantastische song met een niet al te hoog tempo, dat invloeden van theater muziek heeft en subtiele tempowisselingen bevat.

"Steel Your Nerves" van Mona Kazu is een heerlijke plaat, die vol puike dark en new wave muziek staat en invloeden van de muziek van The Eurythmics bevat, waar ik erg van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van wave dan ook aan eens naar deze schijf te gaan luisteren.(luister naar dit album via de Juno download link onder de recensie)




Review: Vespero - Liventure #21 (Golden Pavillion Records, 2021) (Progressieve Rock)

Vespero werd in 2003 in Astrakhan, zuid Rusland opgericht en brengt sinds 2004 muziek uit, zowel in eigen beheer (Vespero Music), als via maatschappijen.
De band onderging sinds hun oprichting diverse keren bezettingswisselingen en bestaat tegenwoordig uit: Ivan Fedotov – drums, drummachine en percussie, Arkady Fedotov – basgitaar, synthesizer, fluit en achtergrond zang, Alexander Kuzolev – sologitaar, effecten en elektronica, Alexei Klabukov – synthesizer, keyboards, trompet, dwarsfluit en mellotron en Vitaly Borodin – viool.
Nadat Vladimir Belov - cello, Vespero had bijgestaan op de CD "Droga", speelde hij ook live met de band mee.
De opnamen die daarvan zijn gemaakt, zijn na de plotselinge dood van Vladimir op 7 juni 2014, als download verkrijgbaar onder de naam "Cello Liventures (In Memory Of Vladimir Belov)", waarbij de totale opbrengst van het album naar de familie Belov gaat.
Vladimr is ook nog in een nummer te horen op het album "Fitful Slumber Until 5 A.M.", waarop verder Alexey Esin - dwarsfluit en zhaleyka, Pavel Alekseev - tenor saxofoon en Alexander Taranenko - accordeon als gastmuzikanten mee spelen.
Op het zevende studio album, "Lique Mekwas", speelt Vespero voor het eerst in een zesmans formatie en bestaat hierop uit: Ivan Fedotov - drums en percussie, Alexander Timakov - drums en percussie, Arkady Fedotov - basgitaar en synthesizer, Alexander Kuzovlev - sologitaar en elektrische piano, Alexey Klabukov - keyboards en synthesizer en Vitaly Borodin - viool en tevens speelt Pavel Alekseev als gastmuzikant mee op tenor saxofoon.
Het album "Lique Mekwas", dat 24 maart 2016 door het R.A.I.G. Records label op CD en als digitale download is uitgebracht, is het eerste deel van Vespero's "Abyssinian Tales Dilogy" en bevat 7 nummers.
Op 12 oktober 2016 verscheen er een nieuw live album van de band, getiteld "Azmari: Abyssanian Liventure" en dit werd 15 mei 2015 in The Union Of Theartre Artists te Astrakhan in dezelfde bezetting als op het album "Lique Mekwas" opgenomen.
Het album bevat 8 nummers, waarvan er 1 nog niet eerder werd uitgebracht en de andere 7 van hun albums "By The Waters Of Tomorrow” (R.A.I.G., 2010), “Droga” (R.A.I.G., 2013) en "Lique Mekwas" (R.A.I.G., 2016) komt.
Het album "Azmari", dat 20 september 2017 verscheen, is in een zeer beperkte oplage van 200 stuks op zwart vinyl en 100 stuks op green.wit gespetterd vinyl uitgebracht door het Golden Pavillion Records label.
Op deze uitgave staan 2 nummers van het album "Azmari: Abyssanian Liventure" dat 12 oktober 2016 uit kwam, plus 3 nummers, die nog niet eerder werden uitgebracht en op verschillende plaatsen live werden opgenomen.
Vervolgens nam de band enkele albums in eigen beheer op met de Spaanse artiest Angel Ontalva ("Carta Marina", 9 juli 2018 en "Sea Orm Liventure", 3 augustus 2018) en tevens werd er in september 2018, in eigen beheer, een split single met de Russische band Roz Vitalis gemaakt, getiteld "Amaryllis" / "What Are You Thinking About", waarbij beide bands elkaars nummer spelen en verscheen Vespero met het 17 minuten durende nummer "The Course Of Abagaz (Live)" op het compilatie album Various Artists - Fruits De Mer Presents A Gathering Of The Fish, dat via Fruits De Mer Records in juli 2018 werd uitgebracht.
Op 26 oktober 2018 werd hun album "Hollow Moon", waarop 10 nummers staan, via Tonzonen Records in een beperkte oplage van 500 stuks, waarvan er 150 op zwart geel en 350 op blauw wit vinyl en 500 stuks op CD uitgebracht en vermeldenswaardig is verder, dat er op de CD 2 extra nummers staan.
De band bestaat op dit album uit: Arkady Fedotov - basgitaar, synthesizer en geluiden, Alexander Kuzolov - sologitaar en mandoline, Ivan Fedotov - drums, percussie, wave drum en cachon, Alexey Klabukov - keyboards en synthesizer, Vitaly Borodin - viool en accordeon en Pavel Alekseev - tenor saxofoon.
Op 1 juni 2019 verscheen de geremasterde her uitgave van "Liventure", dat in 2008 op RAIG als CD-r en als digitale download was uitgebracht en voor de nieuw uitgave 4 extra niet eerder verschenen live opnamen uit 2009 bevat.
De nummers, waarvan de studio opnamen op de albums “Rito” en “Surpassing All Kings” staan, werden door Ivan Klyutsev in The Union Of Theatre Artists te Astrakhan, Rusland, op 21 juni 2008 en 10 januari 2009 opgenomen en in 2019 gemixt en gemastered door Alexader Kuzovlev in de VMS Studio.
De band bestaat op deze plaat uit: Alexander Kuzovlev - sologitaar en elektronica, Arkadiy Fedotov - basgitaar, dwarsfluit en zang, Ivan Fedotov - drums en percussie, Alexei Klabukov - keyboards en accordeon, Natalya Tjurina - zang en synthesizer plus Valentin Rulev - viool en mondharmonica.
Daarna bracht de band samen met Ángel Ontalva het album "Sada" op 1 februari 2020 via Vespero Music uit en op 5 juni 2020 verschijnt het album "The Four Zoas", waarop 7 nummers staan, via Tonzonen Records als LP in een beperkte oplagevan 500 stuks op oranjezwart vinyl, als CD in een beperkte oplage van 300 stuks, als Deluxe 2CD editie in een beperkte oplage van 300 stuks met als bonus CD "Liventure 2018-2019 – live recordings" en als digitaal album.
Vespero heeft het album "The Four Zoas", waarop 7 nummers staan, tussen 2017 en 2019 in dezelfde formatie opgenomen als op "Hollow Moon" en hierop spelen de volgende gastmuzikanten mee: Ilya Lipkin – sologitaar (track 7), Evelina Butenko - viool (track 4), Anna Anshakova - altviool (track 4) en Alexandra Starkova – cello (track 4).
Op 23 juni 2020 verscheen het album "Live At The Astrakhan State Theatre Of Opera And Ballet", dat de band samen met Ángel Ontalva maakte en op 29 oktober 2021 bracht de band het album "Songo", dat 9 nummers bevat, via Tonzonen Records uit als LP in een beperkte oplage van 500 stuks op wit gespetterd vinyl, inclusief een boekje van 8 pagina's, als CD in een beperkte oplage van 500 stuks, inclusief een boekje van 10 pagina's, als cassette in een zeer beperkte oplage van 50 stuks en als digitale download en vermeldenswaard is, dat de band op dit album bijgestaan wordt door Sonya Vlasova - zang en Alexey Esin - midi-saxofoon en harp.
Golden Pavillion Records bracht op 29 oktober 2021 het album "Liventure #21", dat 6 nummers bevat en in 2009 voor het eerst verscheen, opnieuw uit.
Het album is in een beperkte oplage van 300 stuks uitgebracht en bevat een extra nummer, dat niet op de originele uitgave staat, waarbij verder het vermelden waard is, dat Alisa Coral (Space Mirrors en Psicorps) de mastering voor deze uitgave deed.
Vespero bestaat op dit album uit: Ivan Fedotov, Arkadiy Fedotov, Alexander Kuzovlev, Alexei Klabukov en Vladimir Belov terwijl gastmuzikant Valentin Rulev viool en keyboards speelt.

Het album begint met "Cosmos", waarin Vespero een fantastisch progressief nummer, dat in een traag tempo start en na iets meer dan een minuut over gaat in een sneller tempo, dat een terugkerend hypnotiserend ritme heeft en invloeden van zigeuner muziek bevat.
Daarna volgt "Silver Rainbow", een geweldig swingend progressief uptempo nummer, dat halverwege in een iets trager tempo over gaat en een terugkerend ritme bevat. 
In "Silence Breath Echo" laat Vespero me genieten van een schitterend stuk muziek, dat rustig begint om enkele minuten later over te gaan in een gemiddeld tempo, dat een terugkerend ritme heeft.
Dan volgt "Lino", een prachtig melodisch progressief nummer met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme, dat aanzet tot dansen en ruimtelijke invloeden bevat.
Vervolgens hoor ik "Turquoise", een triest klinkend langzaam nummer, dat tegen het einde een terugkerend ritme krijgt en "Crabs Ashore", een verrukkelijk swingend uptempo nummer, waarbij stil zitten geen optie is.

"Liventure #21" van Vespero bevat 6 puike nummers, waarmee de band me van begin tot eind in de ban van hun muziek heeft gehouden en ik raad iedere liefhebber van progressieve rock deze meesterlijke schijf dan ook zeer aan.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Pirate - Pirate (Bird's Robe Records, 2021) (Progressieve Jazz)

Pirate uit Sydney, Australië werd in 2007 opgericht en bestond uit: Tim Adderley - drums, Ben Norvill - basgitaar, Shan Abey - sologitaar en Joel Woolf - saxofoon en zang.
De band bracht op 6 juni 2008 hun debuut digitale EP via Bird's Robe Records uit, getiteld "Demo", die eerder in 2007 in eigen beheer was verschenen en deze werd gevolgd door de CD EP "Pirate", die op 6 november 2009, via Bird's Robe Records in een beperkte oplage van 50 stuks en als digitale download verscheen en het album "Left Of Mind" (2 september 2011, CD en digitale download, Bird's Robe Records). 
Bird's Robe Records bracht, als deel van hun 10 jarige bestaan, op 5 november 2021 de EP "Pirate", dat 5 nummers bevat, opnieuw uit als CD, als digitale download en tevens verscheen de EP via alle andere digitale kanalen.

De EP begint met "Phallicus Metallicus", waarin Pirate een stevig uptempo progressief jazz nummer met invloeden van heavy metal ten gehore brengt, dat tempowisselingen bevat.
Daarna volgt "Felon On The Roof", een schitterend nummer met een niet al te hoog tempo en een terugkerend ritme, dat Spaanse jazz en progressieve jazz invloeden heeft en een aanstekelijk ritme bevat.
In "Granddaddy Longlegs" schotelt Pirate me een uptempo experimenteel free jazz nummer voor, dat jazzrock invloeden heeft, een terugkerend ritme bevat, dat zo nu en dan met hoge snelheid gespeeld wordt en tempowisselingen heeft.
Dan volgt "Batman's Last Dance", een experimenteel nummer met een terugkerend ritme, dat halverwege over gaat in een mooi rustig stukje jazz, dat na korte tijd iets meer snelheid krijgt, om de laatste minuut weer over te gaan in een experimenteel stuk.
Verder hoor ik "B Minor", een swingend uptempo jazz nummer, dat invloeden van jazzrock heeft, tempowisselingen en terugkerende ritmes bevat en tegen het einde over gaat in een verrukkelijk stuk jazz, waarbij stil zitten geen optie is.

"Pirate" van Pirate is een lekker in het gehoor klinkende progressieve jazz CD met invloeden van jazzrock en experimentele jazz, waar ik zeer van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van jazz, progressieve en experimentele jazz en jazzrock dan ook aan eens te gaan luisteren naar deze prima schijf.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: No Strange - ...E Continuerò Ad Esistere (Area Pirata Records / Psych-Out Records, 2021) (Psychedelisch Folk)

No Strange uit Turijn, Italië werd in 1979 onder de naam I No Strani opgericht, die in 1982 van naam veranderde in No Strange.
De band bestaat sinds de oprichting uit: Alberto Ezzu - zang, solo- en basgitaar, harmonium, luit, dwarsfluit, keyboards en sitar en Salvatore D'Urso - zang, drums en percussie en deze brachten in de loop der jaren met diverse muzikanten hun albums uit.
No Strange bracht hun debuut uit met de cassette "Lisergic Tomahwak", die in eigen beheer werd uitgebracht en vervolgens verschenen: "Transparenze E Suoni" (CD, Toast Records, 1985), "L'Universo" (CD, Toast Records, 1987), "Flora Di Romi" (LP, Toast Records, 1990), "Cristalli Sognanti" (CD en digitale download, Psych-Out Records, 2011), "Live 2012" (CD, en dd eigen beheer, 2013), "Armonia Vivente Tra Analogie E Contrasti" (CD en dd, Area Pirata Records, 2014), "Il Sentiero Delle Tartarughe" (LP in een beperkte genummerde oplage, CD en dd, Area Pirata Records / Psych-Out Records, 2017), "Mutter Der Erde" (LP, Area Pirata Records / Psych-Out Records, 2019) en 
ook verschenen de single "White Bird" / "Fiori Risplendenti" (7", Toast Records, 1986) plus de EP's "Medusa" (CD, Toast Records, 1998) en "Universi E Trasparenze" (10", beperkte oplage op groen vinyl en beperkte oplage op oranje vinyl, Area Pirata Records / Psych-Out Records, 2015).
Op 15 november 2021 verschijnt hun album "…E Continuerò Ad Esistere", waarop 9 nummers staan, als LP in een beperkte oplage van 500 stuks op 180 gram zwart vinyl en als digitale download via Area Pirata Records en Psych-Out Records en daarop bestaat de band nog alleen ut de oprichters Salvatore en Alberto.

Het album begint met "Forse È Fuggita", waarin No Strange een geweldige rustige pop song speelt, die een gesproken tekst heeft en progressieve rock elementen bevat en gevolgd wordt door "Lanciami Un Fiore", een mooie vrij rustige song met psychedelische folk invloeden en "Congiunzione Di Vite", een prima pagan folk song, die in een langzaam tempo wordt gespeeld en gesproken tekst bevat.
Daarna volgen "Il Fiume Sotto Le Piramidi", een fantastische psychedelische song met een niet al te hoog tempo, die halverwege iets meer snelheid krijgt en "L'universo In Volo", een uitstekende psychedelische folk song met een langzaam tempo en invloeden van pagan folk.
In "Addormentarsi Sembrerebbe Naturale" schotelt No Strange me een puike song met een gemiddeld tempo voor, die een dansbaar ritme heeft en in "Il Tao Dell’immaginazione" krijg ik een geweldige rustige song te horen, die invloeden van psychedelische folk heeft.
Dan volgen "La Luce Perpetua", een song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme en "Tangeri", een schitterende psychedelische song met een vrij rustig tempo en invloeden van folk.

"...E Continuerò Ad Esistere" van No Strange is een verrukkelijke plaat, die hoofdzakelijk rustige psychedelische folk nummers met gesproken Italiaanse teksten met invloeden van pagan folk bevat, waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van dit genre dan ook aan eens te gaan luisteren naar deze meesterlijke schijf.(luister naar enkele nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Cassius King - Field Trip (Nomad Eel Records, 2021) (Hardrock / Rock)

Cassius King uit New Jersey, Amerika, bestaat uit: Ron Lipnicki - drums, Jimmy Schulman - basgitaar, Dan Lorenzo - sologitaar en Jason McMaster - zang.
De band bracht op 23 september 2021 hun debuut album "Field Trip" als CD en als digitale download uit via Nomad Eel Records en wordt hierop in 2 nummers bijgestaan door Scott LePage, die de solo's speelt in track 1 en 7.

Het album, dat 12 nummers bevat, start met "King Of Lies", waarin de band een zware stevige rock song in een gemiddeld tempo speelt, die een terugkerend ritme heeft en gevolgd wordt door "Cleopatra's Needle", een uitstekende hardrock song met een gemiddeld tempo, invloeden van de muziek van Deep Purple en een aanstekelijk ritme en "Below The Stones", een stevige rock song met enkele subtiele tempowisselingen en een dansbaar ritme.
Daarna volgen "Join The Exodus" een vrij zwaar klinkende rock song met een aanstekelijk terugkerend ritme, "Traveler", een song met een vrij rustig tempo, die na korte tijd iets meer snelheid krijgt, invloeden van heavy rock heeft en tempowisselingen bevat en "Apocalyptic Nations", een swingende uptempo hardrock song met een aanstekelijk dansbaar ritme en een korte drumsolo.
In "I Move With The Moon" schotelt Cassius King me opnieuw een prima hardrock song voor met een dansbaar ritme en in "Six" laat de band me genieten van een stevige rock song met invloeden van de muziek van Jimi Hendrix en een terugkerend ritme.
Verder volgen "Leave Of Absence", een prima rock song met een gemiddeld tempo, een politiek getinte tekst en een terugkerend ritme, "This Side Of Forever", een geweldige zware rock song met een niet al te hoog tempo, die een dreigend ritme heeft, "Out On The Titles", een puike hardrock song met een aanstekelijk dansbaar ritme en subtiele tempowisselingen en "Big Eyes", een schitterende swingende uptempo song met een ritme dat aanzet tot dansen, die lichtelijk commercieel klinkt.

"Field Trip" van Cassius King bevat 12 uitstekende hardrock / rock nummers, waar ik zeer van genoten heb en ik kan iedere liefhebber van hardrock en rock in het algemeen deze schijf dan ook aanbevelen.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)



 

zondag 7 november 2021

Review: Polvere Di Pinguino - Stand By The Dream (Area Pirata Records, 2021) (Garagerock)

Polvere Di Pinguino uit Italië, werd in 1981 opgericht  en bestond in eerste instantie tot 1992, waarna de band uit elkaar ging, waarna de band nog 3 maal bij elkaar kwam (1997, 2012 en 2016).
De band bracht hun debuut LP "Polvere Di Pinguino" in 1988 via Cobra Records uit en deze werd vooraf  gegaan door de single "Open My Hands" / "Alabama Song" en gevolgd door: "Electric Tribe" (mini LP, 1988 Cobra Records), "Leggi Ed Allucinazioni" (CD album, 1993, Mellow Records) en op 25 oktober 2021 verscheen het album "Stand By The Dream", dat 17 nummers bevat, via Area Pirata Records als CD in een beperkte oplage van 300 stuks en als digitale download, waarbij het vermelden waard is, dat de opnames uit de periode 1986 - 1991 stammen.
Hierop bestaat de band uit: Luca "Lungo" Ratti  - zang en mondharmonica, Umberto "Umbis" Caleo - basgitaar en achtergrondzang, Marco "Tasso" Tassinari - sologitaar, Paolo "Cutro" Conti - sologitaar (track 1 t/m 7 en 14 t/m 17), Paolo Da Mommio - drums en achtergrondzang (track 1 t/m 7), Nicola "Squalo" Lattanzi - drums (track 8 t/m 17), Massimo "Ravel" Ravenna - keyboards (track 8 t/m 13) en Maurizio "Dr. Razzix" Dazzi - sologitaar (track 8 t/m 13).

Het album start met "Open My Hands", waarin Polvere Di Pinguino een schitterende garagerock song met een gemiddeld tempo en invloeden van jaren 60 bands, die enkele tempowisselingen heeft en deze wordt gevolgd door "Alabama Song", een swingende uptempo cover van dit door Bertold Brecht geschreven nummer, dat het meest bekend is geworden door de uitvoering van The Doors en David Bowie, het titel nummer "Stand By The Dream", een heerlijke uptempo rock song met een terugkerend ritme en "Caged Wolf", een prima song met een gemiddeld tempo en een dansbaar ritme.
Daarna volgen "Pretty Ways Of Our Mind", een uitstekende rock song met een niet al te hoog tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme en progressieve rock invloeden, "Trash It, Baby!", een uitstekende garagerock song, die met vrij hoge snelheid wordt gespeeld, "Burnin' Fields", een puike rock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme en "Back To Zero", een geweldige swingende uptempo song, waarbij stil zitten geen optie is.
In "Girls Like Vampires" zet Polvere Di Pinguino me weer zo'n lekker in het gehoor klinkende uptempo rock song voor, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft, in "Bad Dreams Land" krijg ik een fantastische progressieve rock song met een gemiddeld tempo en een licht hypnotiserend terugkerend ritme en een psychedelisch klinkend orgeltje en in "Room N.69" hoor ik de band een song in een gemiddeld tempo spelen met een aanstekelijk ritme, invloeden van acid rock en enkele tempowisselingen.
Dan volgen "I'm A Bird", een prima uptempo rock song met een repeterend ritme en acid rock invloeden en "Yours Not Ours", een uptempo rock song met subtiele tempowisselingen.
Verder hoor ik 4 live in CSOA KRONSTADT te La Spezia opgenomen uitvoeringen, die beginnen met "Electric Tribe", een geweldige swingende garagerock song met een terugkerend licht hypnotiserend ritme en deze wordt gevolgd door "Stand By The Dream", een rock song met een vrij hoog tempo, die swingt, "Garbage In Heaven", eveneens een swingende uptempo rock song met een hoog dansgehalte en de cover van "I Wanna Be Your Dog" (The Stooges), een snelle uitvoering van dit nummer, die swingt als een trein.

"Stand By The Dream" van Polvere Di Pinguino staat vol verrukkelijke swingende garagerock songs, waarmee de band me van begin tot einde heeft weten te boeien en ik kan iedere liefhebber van dit genre deze schijf dan ook van harte aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)