Solstein is een internationaal project uit Amerika en Noorwegen, dat opgericht werd door drummer Keith Carlock (Steely Dan, Toto, John Legend, Sting) en multi-instrumentalist Jacob Holm-Lupo (White Willow, The Opium Cartel, Donner).
Samen met Stian Larsen - sologitaar, Brynjar Dambo (White Willow) - keyboards en Bill Bressler - keyboards vormen zij de band, die op 7 juli 2023 hun debuut album "Solstein" uitbrengt, die vooraf gegaan wordt door de singles "Intersection" (16 mei 2023) en "Hamada" (23 mei 2023).
Het album, dat 8 nummers bevat, start met "Intersection", waarin Solstein een schitterende uptempo mix van symfonische rock, progressieve rock en jazzrock speelt, die swingt en gevolgd wordt door "Oriental Folk Song", een jazzrock nummer met een gemiddeld tempo en invloeden van jaren 70 muziek.
Daarna volgen "Southwester", een uitstekend melodisch nummer met lichte invloeden van jazzrock, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en subtiele tempowisselingen bevat en "The Night Owl", een mooi melodisch nummer met een niet al te hoog tempo en een terugkerend ritme.
In "Siriusly" zet Solstein me een puik stuk jazzrock met een gemiddeld tempo voor, dat jaren 70 invloeden heeft en in "February 9th" krijg ik een prachtig rustig melodisch nummer te horen.
Dan volgen "The Creeper", een fantastisch stukje jazzrock met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme, dat beweging oproept en "Hamada", een geweldig progressief jazz nummer, dat swingt als een trein en wisselende tempo's bevat.
"Solstein" van Solstein bevat 8 verrukkelijke nummers met invloeden van progressieve jazz, jazzrock en melodische rock, waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik kan liefhebbers van één of meerdere muzieksoorten deze schijf dan ook zeer aanbevelen.(luister naar 2 nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)
Rob Gould (keyboards, basgitaar, effecten, percussie, baspedalen en achtergrondzang) uit Derbyshire, Engeland is sinds 1983 actief met muziek bezig en speelde onder andere in de bands Synthetic Brain (1983), Masque, The Fragrant Cellar Trio, Doctor Volospion, Fula (1994 tot 2004) en Ashtar (2005 tot 2008) en maakte de albums: "Caves Of Thunder" (1983), "China" (2005), "Rendezvous With Rama" (2006) en "The Broken Road" (2012) en hij was vertegenwoordigd op de Various Artists albums met de nummers: "A Saucerful of Secrets" (CD "A Momentary Lapse Of Vinyl" 2014 Fruits De Mer Records), "Tomorrow Never Knows" (CD "Strange Fruit And Veg" 2015 Fruits De Mer Records), "We Are The Dead" (CD "A New Career In A New Town" 12 december 2016 Fruits De Mer Records), "The Funniest Gig" (CD "Sideshows By The Seashore" 2018 Friends Of The Fish Records), "Granny Takes A Trip" (CD "The Three Seasons" 8 oktober 2018 Fruits De Mer Records en CD "A Band For All Seasons" 30 maart 2020 Fruits De Mer Records) en "Neon Lights" (CD "Head Music 2" 31 december 2020 Strange Fish Records).
Op 8 augustus 2021 bracht Rob, met medewerking van een scala aan muzikanten, zijn album "Rob Gould Plays Pawn Hearts" (een bewerking van het album van Van Der Graaf Generator) als digitaal album via Spotifyen I-Tunes uit, dat eveneens via Fruits De Mer Records als CD in een speciale 12" hoes op 1 oktober 2021 verscheen en op 5 juni 2022 bracht Strange Fish Records (een sub-label van Fruits De Mer Records) zijn 2CD "Dome I And Dome II" in een beperkte oplage uit, vanwege het feit dat het album "Dome" 15 jaar geleden (2007) verscheen.
Op 24 juli 2023 verschijnt het album "Nursery Cryme" via Crustean Records (een sub label van Fruits De Mer Records) als LP op gekleurd en in een beperkte oplage op zwart vinyl + CD, waarbij hij hulp kreeg van Pete Carlyle (zang), Luiz 'Lad' Garcia (sologitaar en zang), Fernando Alge (sologitaar), Gabriel Costa (basgitaar), Trevor Politt (basgitaar), Phil Graigie (sologitaar), Jay Tausig (zang en drums) en Icarus Peel (sologitaar).
Het album, dat een eerbetoon is aan Genesis, start met "The Musical Box", waarin Rob Gould And Friends een mooie rustige song ten gehore brengt, die na enkele minuten meer snelheid en progressieve rock invloeden krijgt, waardoor de muziek gaat swingen en dit nummer wordt gevolgd door "For Absent Friends", een prachtig nummer met een niet al te hoog tempo en ingetogen zang en "The Return Of The Giant Hogweed", een schitterende symfonische song met progressieve rock invloeden en een gemiddeld tempo.(luister naar een gedeelte van dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna volgen "Seven Stones", een geweldige symfonische song met tempowisselingen en progressieve invloeden en "Harrold The Barrel", een uptempo song met een aanstekelijk ritme en subtiele tempowisselingen.
In "Harlequin" zet Rob Gould And Friends me een uitstekende song met een gemiddeld tempo voor en in "The Fountain Of Salmacis" krijg ik een puike symfonische song te horen, die swingt als een trein en subtiele tempowisselingen heeft.
Dan volgen de bonus nummers van de CD, waarvan "Twilight Alehouse" de eerste is en hierin speelt de band een verrukkelijke melodische song met een aanstekelijk ritme en subtiele tempowisselingen en deze wordt gevolgd door "Happy The Man", een fantastische swingende uptempo song met een aanstekelijk vrolijk ritme.
"Play ... Nursery Cryme" van Rob Gould And Friends is een geweldige plaat, die vol progressieve symfonische nummers staat en aanraad aan iedere liefhebber van deze muzieksoorten en natuurlijk van de muziek uit de beginperiode van Genesis.
Op 1 juli 2022 verscheen het Various Artists album "Silberland - Kosmische Musik Vol 1 (1972-1986)" als 2LP en als CD via Bureau B Records, waarna op 16 juni 2023 een vervolg kwam in de vorm van "Silberland Vol 2 The Driving Side Of Kosmische Musik 1974-1984", dat eveneens via dit label verscheen als 2LP, als CD en als digitaal album en 20 nummers bevat van evenzoveel artiesten.
Het album begint met "Eve On The Hill" van Harald Grosskopf, die een heerlijke mix van disco en krautrock met een terugkerend ritme speelt, die aanzet tot dansen en dit wordt gevölgd door "Prothese" een uitstekend krautrock nummer met een gemiddeld tempo en een licht hypnotiserend ritme van Cluster, dat plotseling eindigt, "Elektroklang" van Conrad Schnitzler, een schitterende uptempo krautrock song met een aanstekelijk dansbaar ritme en "Son Of A True Star" van You, een swingend uptempo elektronisch nummer met een terugkerend ritme.
Daarna volgen Thomas Dinger met "Für Dich", een vrolijk klinkend krautrock nummer, dat een gemiddeld tempo heeft en tot beweging aanzet, "Bockwurst Á La Maîtresse" van Asmus Tietchens, een uptempo krautrock nummer met industriële en disco invloeden, "Search Zero" van Moebius Plank Neumeier, een puik krautrock nummer met een licht hypnotiserend ritme en een gemiddeld tempo en "Beat For Ikutaro (Tape 52)" van Heiko Maile, een bass 'n drums nummer met een gemiddeld tempo en elektro invloeden, dat beweging oproept.
In "Flokati" van Lapre krijg ik een geweldig uptempo nummer met een licht hypnotiserend ritme te horen, dat swingt als een trein, in "Time Machine" van Adelbert Von Deyen laat hij me genieten van een prachtig uptempo elektronisch nummer dat disco en melodische invloeden met elkaar verbind, in "Puls" van Günter Schickert hoor ik een uptempo nummer met een terugkerend ritme, dat een lichte trance oproept en in "Juggernaut" van Faust speelt de band een stevig uptempo rock nummer met een terugkerend ritme, die tegen het einde nog meer snelheid krijgt, totdat er een climax is bereikt, om dan in rust te eindigen.
Dan volgen Moebius & Plank met "Feedback 66", een mix van psychedelische muziek en krautrock, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld en een terugkerend ritme heeft, waar halverwege zang en progressieve elementen bij komen, Roedelius met "Band 068 3 Bock Auf Rock (Nicht Verwendetes Stück)", een mooi melodisch elektronisch nummer met een gemiddeld tempo, Serge Blenner met "Phonique", een uptempo krautrock nummer met melodische invloeden en een aanstekelijk ritme en "Moebius & Beerbohm met "Subito", een puik elektronisch nummer met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme.
Verder hoor ik Tyndall met "Wolkenlos", een schitterend uptempo krautrock nummer met lichte gabber house en melodische invloeden, waarbij stil zitten niet aan de orde is, Pyrolator met "180°", een fantastisch uptempo nummer met een terugkerend ritme en een hoog dans gehalte, Die Partei met "Guten Morgen In Köln", een lekker in het gehoor klinkend uptempo krautrock nummer met een vrolijk aanstekelijk ritme, dat aanzet tot dansen en Deutsche Wertarbeit met "Auf Engelsflügeln", een prima krautrock nummer, waartussen melodische muziek gespeeld wordt.
"Silberland Vol 2 The Driving Side Of Kosmische Musik 1974-1984" van Various Artists is een verrukkelijke 2LP/CD, die vol krautrock staat en ik kan ieder liefhebber van deze muziek deze meesterlijke schijf dan ook zeer aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)
The Lurkers uit Uxbridge, London, England werd in het najaar van 1976 opgericht en bestond uit: Pete "Plug" Edwards - zang, Pete Stride - sologitaar, Nigel Moore - basgitaar en Pete "Manic Esso" Haynes - drums, maar na enkele repetities werd Edwards vervangen door Howard Wall.
Na optredens gedaan te hebben in de Roxy Club te Londen, werd ook Moore vervangen en vulde Arturo Bassick zijn plaats in.
De band bracht hun debuut single "Shadow" / "Love Story" in juli 1977 via Beggars Banquet uit en deze werd gevolgd door "Freak Show" / "Mass Media Believer" (oktober 1977, Beggars Banquet) en "Ain't Got A Clue" / "Ooh Ooh I Love You" (mei 1978, Beggars Banquet) en deze single kwam op de 45ste plaats in de UK Singles Chart terecht.
In juni 1978 werd hun eerste album "Fulham Fallout" via Beggars Banquet uitgebracht en haalde de 57ste plaats in de Albums Chart.
Vervolgens bracht de band tot 2019 via diverse labels en in verschillende formaties nog 22 LP's, waarvan 3 live en 14 compilatie albums, 3 EP's en 12 singles uit en ging verschillende malen uit elkaar, om weer opnieuw te starten en sinds 2016 bestaat de band uit de originele leden: Pete Stride - sologitaar, Nigel Moore - basgitaar en Pete "Manic Esso" Haynes - drums, die samen met Danie Centric - zang op 24 november 2017 de 7" EP "High Velocity" uitbracht via Human Punk en Damaged Goods Records in een beperkte oplage van 500 stuks op roze vinyl.
Op 25 februari 2019 verscheen hun 7" single "Electrical Guitar", met zangeres Danie Cox (The Featherz), die Danie Centric vervangen heeft, via Damaged Goods Records in een beperkte oplage van 750 stuks op doorzichtig zwart vinyl en op 25 september 2020 bracht Damaged Goods Records hun single "Fits You Like A Glove"/ "When You Are Borderline" in een beperkte oplage van 500 stuks op 7" geel vinyl uit als voorloper van hun album "Sex Crazy", dat 9 oktober 2020 verscheen, 13 nummers bevat en als LP in een beperkte oplage van 500 stuks op roze en 500 stuks op groen vinyl en als CD via Damaged Goods Records werd uitgebracht door de band.
Ook hun 7" single "The Boys In The Corner" / "We Close The Door", dat eveneens van het album "Sex Crazy" komt, verscheen via dit label en wordt in een beperkte oplage van 600 stuks op zilverkleurig vinyl geperst en is in de originele bezetting door Pete, Nigel en Esso opgenomen.
Op 26 mei 2023 bracht Damaged Goods Records een 3CD box met een boekje van de band uit ( 2 studio plus 1 live album met onuitgebrachte nummers uit 1977) en dezelfde dag verscheen er een 7" EP in een beperkte oplage van 300 stuks op roze en 300 stuks op doorzichtig vinyl via dit label.
CD1 "Chemical Landslide" (uit 20120 start met "Every Night’s A Story", waarin The Lurkers een schitterende uptempo rock speelt, die een aanstekelijk dansbaar ritme bevat, tempowisselingen en invloeden van hardrock heeft en swingt en gevolgd wordt door het titel nummer "Chemical Landslide", een uitstekende uptempo hardrock song, die aanzet tot dansen en "Army Of Angels", een fantastische swingende rock song met een aanstekelijk ritme.
Daarna volgen "Don’t Look Around", een uptempo hardrock song, die na enkele minuten van ritme verandert en tijdelijk over gaat in een stuk progressieve rock, om na korte tijd terug in het begin tempo en ritme te komen, "Surviving", een swingende uptempo rock song met een aanstekelijk ritme, waarbij stil zitten niet aan de orde is en "Here Comes My Life", dat in een rustig tempo gespeeld wordt, om na een korte tijd over te gaan in een swingende uptempo rock song, om opnieuw rustig gespeeld te worden en dan weer te versnellen.
In "Just A Dream You Had" laat The Lurkers me genieten van een afwisselende rock song die een terugkerend ritme heeft, in "Find Your Own Way" zet de band me opnieuw zo'n zelfde soort song voor, die hardrock invloeden heeft en swingt en in "Night September Breakdown" krijg ik nogmaals een swingende uptempo rock song met een aanstekelijk ritme te horen.
Dan volgen "Beyond The Pale", een uptempo rock song, die tempowisselingen heeft, "Now Is The Winter", een swingende uptempo rock song en "Crash Landing", eveneens een uptempo rock song in dezelfde stijl.
Verder volgen "Bad Caroline" en hierin gaat de band op dezelfde weg verder en het titel nummer "Landslide Coda", een swingende uptempo rock song met een terugkerend ritme en een subtiele tempowisseling.
CD2 "The Future's Calling" (uit 2016) bevat 14 nummers en start met het titel nummer "The Future’s Calling", waarin The Lurkers een heerlijke uptempo pop punk song met speelt, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft (luister naar dit album via de youtube link onder de recensie) en gevolgd wordt door "We Had The Best Time", een uitstekende uptempo song die swingt en "Smiling Inside", een geweldige uptempo song met een aanstekelijk ritme, dat beweging oproept.
Daarna volgen "Summer Nights (Are Never Like Movies)", waarin het tempo hoog blijft en de muziek swingend, "Make Me Forget (Where We Are)", eveneens zo'n puike uptempo pop punk song, die swingt als een trein, "Filled My World", een swingende uptempo song met een terugkerend ritme en hardrock invloeden en "Nearly Home (Turning Pages)", een mooie rustige song, die na korte tijd iets meer snelheid krijgt, een terugkerend ritme heeft en tempowisselingen bevat.
In "Racing Through Time" zet The Lurkers me een fantastische uptempo song voor, die een aanstekelijk terugkerend ritme heeft, in "It’s Happening Today" krijg ik nogmaals een schitterende pop punk song te horen, die swingt en dansbaar is, in "New Songs (Like The Old Songs)" opnieuw laat de band me genieten van een swingende uptempo song en in "There Goes Deborah" schotelt de band me een prima song voor, die in een hoog tempo mijn gehoorgang in gespeeld wordt en tempowisselingen bevat.
Verder volgen "Girls Have Fun", een uptempo pop punk song met een dansbaar terugkerend ritme en een hoog meezing gehalte, "So Delightful", waarin de muziek met hoge snelheid gespeeld blijft en swingt en "Not The Real Thing" en ook hierin blijft het tempo hoog en de muziek swingend.
CD3 "Live In Margate 1977" werd niet eerder uitgebracht en begint met "Ain’t Got A Clue", waarin The Lurkers een chaotisch punk nummer met een hoog spelen, dat vooraf gegaan wordt door een hoop herrie en dit nummer wordt gevolgd door "Self Destruct", een snelle punk song met een terugkerend ritme, "Love Story", eveneens een snelle punk song en "Freakshow", waarin de band verder gaat met het maken van uptempo punk.
Daarna volgen "Pills", een nummer dat weer met hoge snelheid mijn gehoorgang ingeblazen wordt, "It’s Quiet Here", waarin de band opnieuw een snelle song speelt, "I Love The Dark", eveneens zo'n zelfde soort song en "Be My Prisoner"", een die in het verlengde van voorgaande nummers ligt en dus met hoge snelheid gespeeld wordt.
In "Then I Kissed Her" zet The Lurkers me een versnelde versie van deze cover voor, in "Total War", krijg ik een nummer tehoren dat eveneens chaotisch begint, om halverwege over te gaan in een uptempo song, in "Time Of Year", speelt de band weer een nummer met hoge snelheid en in "Ooh Ooh I Love You", schotelt de band me een nummer dat met hoge snelheid voor, dat chaotisch klinkt.
Verder volgen "I’m On Heat", een punk song, die de snelheid van de hoge snelheidstrein benadert, "Shadow", een geweldige song, die live helaas niet uit de verf komt, "Be My Prisoner", eveneens een swingende uptempo song, waarna de band "Shadow" nogmaals ten gehore brengt.
"Past & Future Landslide" van The Lurkers bevat 3 CD's met uiteenlopende muziekstijlen, waarbij er een goed beeld ontstaat in de evolutie van de muziek van de band en dit prima tijdsdocument is voor liefhebbers van punk dan ook zeker het aanschaffen waard.
Ángel Ontalva is een Spaanse gitarist uit Madrid, die deel uit maakt van de band October Equus, maar ook solo diverse albums op zijn naam heeft staan, zoals: "Mundo Flotante" (OctoberXart Records, 2012), "Land Of Rain And Steel" (Ltd.edition CD-r, OctoberXart Records, 2013), "K-Faces Suite" (CD, OctoberXart Records, 2014), "Tierra Quemada" (CD, OctoberXart Records, 2015), "Satellites" (ltd. edition CDr, OctoberXart Records, 2017), "Two Black Holes And A Closed Door" (CD, OctoberXart Records, 2018) en "Compilation 2012-2020" (CD, OctoberXart Records, 2020), "Songs To Say Goodbye" (CD, OctoberXart Records, 2021),
Ángel werkte diverse keren samen met de Russische band Vespero, waarmee hij "Carta Marina", 9 juli 2018, "Sea Orm Liventure", 3 augustus 2018 en "Live At The Astrakan State Theatre Of Opera And Ballet", 23 juni 2020, maar ook met andere artiesten maakte hij CD's, zoals: Ángel Ontalva & No Grooves ("Blood Moon Tonight", album, 7 augustus 2017), Ángel Ontalva VS. Priot Duo (Natasha Blinova/Piotr Talalay) ("Blue Stone Waves", album, 4 september 2018), Ángel Ontalva & Ark Fedotov ("Shaman Rock", album, 10 februari 2020) en Tierra Quemada Ensemble ("Live At The Dom", album, 2021) en met zijn Ángel Ontalva Quartet: "Sound Museum / Audience Recording" (album, 14 december 2018), "Live In Tomsk / Audience Recording" (album, 18 juni 2021) en anderen.
Op 16 augustus 2021 verscheen zijn album "Angel On A Tower", dat 12 nummers bevat, via OctoberXart Records als CD in een beperkte oplage van 1000 stuks en als digitale download, waarbij vermeldenswaardig is, dat de opnamen van dit album overblijfselen zijn van eerder geschreven werken, waarna op 14 februari 2022 het album "October Equus Guitar Project vol. 1" volgde.
De opvolger van dit album heet "A Haunted, Hidden World Of Caves", dat 10 nummers bevat en op 3 maart 2023 via zijn label OctoberXart als CD in een beperkte oplage van 500 stuks en als digitale download werd uitgebracht en op dit album spelen: Ángel Ontalva - solo- en basgitaar, Víctor Rodríguez - keyboards, Ivan Fedotov - drums en percussie, Vitay Borodin - viool (track 2 en 6), Markus Breuss - trompet (track 8) en John Falcone - fagot (track 3, 4, 7 en 10), klarinet (track 1 en 10), tenor saxofoon (track 5, 9 en 10).
We zijn 3 maanden verder en er is op 4 juni 2023 al een nieuw album van Ángel via zijn label OctoberXart uitgebracht, getiteld "Black Pyramid", waarvan hij bij het maken van de composities geïnspireerd was door de prachtig gedetailleerde tekeningen, die door Frederic Norden in Egypte gemaakt werden en dit is alleen digitaal verkrijgbaar.
Het album, dat 8 nummers bevat, begint met "Alarming Signs Of Instability", waarin Ángel Ontalva een prachtig rock in opposition nummer in een niet al te hoog tempo speelt, dat vlak voor de helft van het nummer iets meer snelheid krijgt en melodische invloeden bevat en gevolgd wordt door "Blessing Of The River" een mooi rustig stukje muziek met melodische invloeden.
Daarna volgen "Bats In The Burial Chamber Of The King", een met Oosterse klanken startend nummer, dat een mystieke sfeer oproept en na 2 minuten verandert in een vrij heftig stuk rock in opposition met progressieve invloeden, om enkele minuten later opnieuw te veranderen en over te gaan in een rustig nummer met Midden Oosterse invloeden en "Ancient Roads", een uitstekend rustig nummer met een weemoedige uitstraling, die lichte invloeden van jazz bevat.
In "Wall Of The Crow" schotelt Ángel Ontalva me een schitterend stuk rock in opposition voor, dat wisselende tempo's heeft en zo nu en dan vrij heftig klinkt, in "Scarabs" laat hij me genieten van een spannend stuk muziek, dat jazz invloeden bevat en een aanstekelijk ritme en tempowisselingen heeft.
Verder hoor ik het titel nummer "Black Pyramid", een fantastisch nummer met een niet al te hoog tempo en "Whispering Old Corridor", een heerlijk stuk rock in opposition met lichte jazz invloeden, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en spannend klinkt.
"Black Pyramid" van Ángel Ontalva staat vol technisch hoogstaande rock in opposition nummers, waar ik met gespitste oren naar heb geluisterd om maar niets van de muziek te missen en ik raad liefhebbers van deze muzieksoort dit meesterwerkje dan ook sterk aan.(luister naar enkele nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)
CV Vision uit Berlijn, Duitsland, is het alias van Dennis Schulze - synthesizer, bas- en sologitaar en drums.
Op 27 januari 2021 bracht hij zijn debuut album "Tropical" via het South Of North label uit, dat op 26 maart 2021 gevolgd werd door het album "Elemente" (LP en digitaal album), waarna op 16 juni 2021 het album "Insolita" werd uitgebracht, dat in een beperkte oplage op LP verscheen en eveneens als digitaal album verkrijgbaar is en op 9 juni 2023 verscheen zijn album "Im Tal Der Stutzer" via Bureau B Records als LP, als CD en als digitaal album en hierop wordt hij bijgestaan door Uno Bruniusson - drums, Martha Rose - snaren, dwarsfluit en zang (track 11), Jascha Kreft - drums (track 15) en Róza Itaif Masecki - gesproken woord (track 3).
Het album, dat 15 nummers bevat, start met "Willkommen Im Tal Der Stutzer", waarin CV Vision een kort elektronisch nummer in een traag tempo speelt, dat lichte orkestrale invloeden bevat en gevolgd wordt door "Die frommen Wanderer", een uptempo mix van disco, elektro en pop, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft, "Die Nachricht Schneller Als Der Wind", een zo nu en dan vals klinkende uptempo song met krautrock, disco, pop en experimentele invloeden, die een gesproken woord bevat en bij tijd en wijle swingt en "Die Königin Weint", een kort nummer met gelach en valse tonen.
Daarna volgen "König Friedrich II", een traag instrumentaal nummer met een aanstekelijk terugkerend ritme, "Im Hühnerstall", een kort nummer met klokkengelui, "Zauberer Und Die Hex", een nummer met een terugkerend ritme en experimentele psychedelische elementen, dat in een niet al te hoog tempo wordt gespeeld en halverwege elektronische invloeden en een terugkerend drums ritme krijgt en "Bevor Und Nach Dem Sturm", een experimenteel nummer met elektronische invloeden, een swingend terugkerend ritme.
In "Die Reise Ins Innere" schotelt CV Vision me een mooi elektronisch nummer met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme, dat na 2 minuten van ritme verandert en over gaat in een licht progressief stuk muziek, om 1 minuut later te veranderen in een swingend elektronisch stuk, waarin het tempo steeds meer opgevoerd, in "Wald Melodei" hoor ik weer een kort stukje muziek, in "Lichtermond" krijg ik een prachtige pop song met jaren 50/60 invloeden en in "In Der Schmiede" speelt hij opnieuw een kort nummer, waarin honden geblaf te horen is.
Verder hoor ik "Der Fröhliche Gaukler", een schitterend nummer dat een aanstekelijk vrolijk terugkerend ritme heeft, dat aanzet tot dansen, "Kinder Des Müllers Der Am Waldrand Wohnt", een uitstekend uptempo nummer dat na 1 minuut tijdelijk experimenteel wordt en dan weer verder gaat in het begin tempo en ritme en "Über Liebschaften", een nummer met een gemiddeld tempo, melodische invloeden en een aanstekelijk dansbaar ritme en orkestrale invloeden.
"Im Tal Der Stutzer" van CV Vision staat vol prima muziek, die weliswaar zo nu en dan vals klinkt maar ook aanstekelijk is en ik raad iedere liefhebber van muziek aan eens naar deze schijf te gaan luisteren.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)
In 1996 besloot multi-instrumentalist Luis Simões zijn project Saturnia op te richten.
Officieel was het bedoeld een vrije kunst project te worden met diverse kunstmogelijkheden, zoals: literatuur, fotografie, ontwerpen, schilderen en muziek.
De naam Saturnia werd voor dit project bedacht en bestond op deze manier tot 1997, het jaar waarin ook de eerste demo verscheen.
Begin 1998 veranderde Saturnia in een 2 mans band met Luis Simões - gitaar, sitar, zang, gong, programmering en theremin en Eduardo Vasconcelos (alias M Strange) - keyboards.
Dit duo maakte de eerste officiële CD "Saturnia", die in 1999 verscheen, waarna Eduardo de band verliet en werd vervangen door Vasco Pereira, een spacerock synthesizer/orgel speler, die in de zomer van 2000 op zijn beurt werd vervangen door keyboards speler Francesco Rebelo.
Samen namen ze de tweede CD van Saturnia op, getiteld "The Glitter Odd", die in 2001 via het Cranium Music label verscheen en in 2002 kwam hun volgende CD "Hydrophonic Gardening" via het Italiaanse Mellow label uit.
Na enkele jaren van stilte was er in 2007 plotseling een nieuwe CD, die door het Duitse Elektrohasch label op de markt gebracht werd, getiteld "Muzak" met daarop muziek die tussen mei 2003 en november 2005 was opgenomen.
Op deze CD is een bijdrage geleverd door Daevid Allen (Gong), Nik Turner (Hawkwind) João Alves en Flapi Simões.
Luis ging daarna, alleen, weer de studio in en nam tussen 2007 en 2011 genoeg muziek op om de dubbel LP/CD "AlphaOmegaAlpha" uit te brengen, die in 2012 via het Elektrohasch verscheen en daarop werkten Stefan Koglek (Colour Haze) en Teresa Machado mee.
"The Real High", dat 5 augustus 2016 zowel op CD als op LP verscheen en 8 nummers bevat, is het zesde album van Saturnia en werd tussen 2012 en 2016 opgenomen met medewerking van Tiago Marques - Moog synthesizer (2 nummers) en Adelaide Simões - zang en gesproken woord (1 nummer).
Zijn album "The Sceance Tapes" is daar de opvolger van en dit verscheen op 29 juni 2018 op CD en als 2LP via Elektrohasch.
Om ook live op te treden, is zijn een-mans band uitgebreid met Nuno Oliveira - orgel, synthesizer, elektrische piano en keyboards en André Silva - drums en gong en zijn album "The Sceance Tapes" werd dan ook live opgenomen door Ary op 11,12 en 13 september 2017 in de Toolate Studio te Cascais, Portugal en door Stefan Koglek gemasterd in de Colour Haze Studio te Reichertshausen, Duitsland, op 8,9 en 10 februari 2018.
Zijn achtste album "Stranded In The Green", dat 9 nummers bevat, werd tussen 2018 en de zomer van 2020 te Lagoa Do Calvo opgenomen en verscheen op 26 maart 2021 in een beperkte oplage van 500 stuks op 180 gram doorzichtig groen vinyl + inlegvel via Sulatron Records, als CD met 2 extra nummers in een beperkte oplage van 500 stuks en als digitale download en daarop kreeg hij muzikale medewerking van Ana Vitorino - gesproken woord (1 nummer) en Winga - djembé (1 nummer), terwijl Luis zelf alle andere instrumenten voor zijn rekening neemt.
Zijn album "The Glitter Odd", dat op 1 januari 2001 werd uitgebracht, verscheen op 30 mei 2023 in een beperkte oplage van 300 stuks op 180 gram zwart vinyl via Sulatron Records, waarbij het vermelden waard is, dat het album nooit eerder op vinyl werd uitgebracht.
Het album, dat 8 nummers bevat, begint met "Chrysalis", waarin Saturnia een uitstekende mix van spacerock en pschedelische muziek in een gemiddeld tempo speelt, die een dansbaar terugkerend ritme heeft en gevolgd wordt door "Bliss", een heerlijke song met een niet al te hoog tempo en invloeden van psychedelische muziek en "Still Life", een puike instrumentale mix van smooth jazz en melodische muziek, die een terugkerend ritme heeft, ruimtelijke invloeden bevat en in een vrij rustig tempo wordt gespeelt.
Daarna volgen "A Trick Of The Light", een nummer met een langzaam tempo waarin vogel geuiden te horen zijn, die begeleid worden door mooie melodische tonen, "Azimuth", een vrij zwaar nummer met een terugkerend ritme, psychedelische invloeden en een gemiddeld tempo, dat een lichte trance teweeg brengt en "Menadel", een prachtig melodisch instrumentaal nummer met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme.
In "Organo" zet Saturnia me een lekker in het gehoor klinkende instrumentale mix van melodische muziek en Hammond rock in een gemiddeld tempo voor, die een dansbaar terugkerend ritme heeft, in "Borealis" krijg ik een stukje spacerock met een vrij langzaam tenpo te horen, dat een terugkerend licht hypnotiserend ritme heeft en in het titel nummer "The Glitter Odd" laat Saturnia me genieten van een experimenteel psychedelisch stuk muziek.
"The Glitter Odd" van Saturnia is een prima psychedelische LP, waarvan ik erg genoten heb en ik raad iedere liefhebber van deze muzieksoort dan ook aan eens naar deze schijf te gaan luisteren.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)
