Review: Vestindien - Verdande (Dark Essence Records, 2024) (Hardrock)

Vestindien uit Bergen, Noorwegen, werd in 2009 opgericht en bestaat tegenwoordig uit: Torjus Slettsnok Raknes - zang, Simen Waller Sköien - sologitaar, Karl Johan "Joakim" Johannesen - drums en Pâl Erik Veseth - basgitaar.

De band bracht op 6 februari 2012 hun debuut 7" 33 toeren EP "We Are The Lords Of Hellfire, And We Bring You...Fire" via Nakkeskudd Plater uit en tevens verscheen het nummer "Midnight Conoe" van de EP als digitale download, waarna het enkele jaren stil werd rond de band.

Op 12 februari 2021 verscheen hun album "Null", waarop 7 nummers staan, via Dark Essence Records als LP in een beperkte oplage op goud/zwart vinyl, als CD en als digitale download en deze wordt op 10 mei 2020 gevolgd door het album "Verdane", dat eveneens via Dark Essence Records verschijnt en als LP op zwart vinyl wordt geperst en vooraf is gegaan door de digitale singles "Forbi Stillheten" en "Etter Ilden".

Het album, dat 8 nummers bevat, start met "Humus", waarin Vestindien een fantastische progressieve rock song met een aanstekelijk ritme en lichte duistere invloeden ten gehore brengt, die gevolgd wordt door "Evig Lys", een stevige mix van een progressieve en een hardrock song met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo.

Daarna volgen "Etter Ilden", een heerlijke hardrock song met lichte melodische invloeden en een gemiddeld tempo en "I En Hule Under Berget", een uptempo progressieve hardrock song met een aanstekelijk dansbaar ritme.

In "Alt Vårt" laat Vestindien me genieten van een verrukkelijke rock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme en in "Forbi Stillheten" zet de band me opnieuw zo'n uitstekende rock song met een terugkerend dansbaar ritme en een gemiddeld tempo voor.

Verder volgen de titel song "Verdande", een geweldige stevige hardrock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme en "Innover", een swingende uptempo rock song, waarbij stil zitten geen optie is.

"Verdande" van Vestindien is een swingende hardrock plaat, die lekker in het gehoor klinkende nummers bevat, waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik raad elke liefhebber van dit genre deze schijf dan ook van harte aan.(luister naar 2 nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: No Man's Valley - Chrononaut Cocktailbar / Flight Of The Sloths (Tonzonen Records, 2024) (Progressieve Rock)

No Man's Valley uit Horst, Nederland, werd in 2011 opgericht en bestaat uit: Jasper Hesselink - zang, Christian Keijsers - sologitaar en achtergrondzang, Rob Perree - basgitaar en achtergrondzang, Ruud Van Den Munckhof - keyboards en achtergrondzang en Dinand Claessens - drums en achtergrondzang.

De band bracht op 18 maart 2012 hun debuut EP "Mirror Image", waar 6 nummers op staan, als digitale download uit en deze werd op 23 maart 2014 gevolgd door de digitale download EP "And Four Other Songs" (4 nummers), die beide op CD via Chrononaut Records verschenen.

Vervolgens verschenen de digitale single "The Wolves Are Coming" (3 oktober 2014), het digitale nummer "Kill the Bees - Radio Edit" (10 juni 2016) en hun debuut album, "Time Travel", dat 10 juli 2016 door Nasoni Records als LP werd uitgebracht, als CD via Chrononaut Records en als digitale download.

Na het uitbrengen van hun debuut album "Time Travel" deed No Man's Valley een tournee door Europa en stond op het podium met bands als The Stranglers (Engeland), Naxatras (Griekenland), Buddha Sentenza (Duitsland), Giobia (Italië), Arbouretum (Amerika), Donnerwetter (Nederland) en The Sore Losers (België) en speelde in 2018 op het bekende Freak Valley Festival in Duitsland.

Daarna verschenen de digitale nummers "Lies" (12 oktober 2018) en "Eyeball" (7 maart 2019) en op 22 maart bracht Tonzonen Records hun album "Outside The Dream" als LP, als CD en als digitale download uit.

Vervolgens verschenen: "Chrononaut Cocktailbar" (single, 23 februari 2024), "Love" (single, 8 maart 2024) en "Flight Of The Sloths" (single, 29 maart 2024) en op 19 april brengt Tonzonen Records hun album "Chrononaut Cocktailbar" / "Flight Of The Sloths" uit als LP, waarna op 10 mei 2024 de single "Seeing Things" volgt.

Het album begint met het titel nummer "Chrononaut Cocktailbar", waarin No Man's Valley een kort progressief nummer met een langzaam tempo en een terugkerend ritme speelt, dat theater invloeden heeft en gevolgd wordt door "Love", een uitstekende rock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme en "Creepoid Blues", een traag progressief nummer met invloeden van de muziek van The Doors en een aanstekelijk ritme.

Daarna volgen "Seeing Things", een prachtige langzame song met overeenkomsten van de muziek van Deleyaman, "Shapeshifter", een heerlijke progressieve rock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme en "Orange Juice", een schitterende rock song met een aanstekelijk terugkerend ritme en een gemiddeld tempo, die tot beweging aanzet.

In het titel nummer "Flight Of The Sloths" laat No Man's Valley me iets meer dan 18 minuten genieten van een fantastische langzame song met een terugkerend ritme, lichte surf invloeden, die na 12 minuten tijdelijk iets meer tempo krijgt en gaat swingen, om kort voor het einde van het nummer terug langzaam te worden,(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)

"Chrononaut Cocktailbar" / "Flight Of The Sloths" van No Man's Valley is een puike plaat met uitstekende progressieve rock waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van dit genre deze schijf dan ook van harte aan.

Review: Lethe - Alienation (Dark Essence Records, 2024) (Dark Pop)

Lethe uit Zwitserland en Noorwegen werd in 2012 opgericht en bestaat uit Anna Murphy (Cellar Darling, ex-Eluveitie) - zang en programmering en Tor-Helge Skei (Manes, Manii etc.) - solo- en basgitaar, synthesizer en programmering

Het duo bracht hun digitale debuut single "Come Look At The Darkness With Me" op 4 november 2013 via Debemur Morti Productionsuit en deze werd gevolgd door "When Dreams Become Nightmares" (17 januari 2014, digitale download via Debemur Morti Productions), "Forever" (9 juli 2015, digitaal nummer via Debemur Morti Productions), "The First Corpse On The Moon" (24 februari 2017, CD en digitale download via My Kingdom Music) en "Gamma" (30 oktober 2020, 7" in een beperkte oplage van 50 stuks en digitale single via Aftermath Music).

Op 26 april 2024 verschijnt hun album "Alienation", dat 8 nummers bevat, via Dark Essence Records als LP op paars vinyl, als CD en als digitale download.

Het album begint met "Anhedonia", waarin Lethe een uitstekend zwaar duister klinkend nummer speelt, dat een niet al te hoog tempo heeft, een terugkerend ritme en lichte dance invloeden bevat en gevolgd wordt door "Brighter", een dark pop nummer met een gemiddeld tempo, lichte jazz en dance invloeden en een dansbaar ritme en "When It’s Over", een prima dark pop song met een gemiddeld tempo en een terugkerend dansbaar ritme.

Daarna volgen "Éternel", een verrukkelijk symfonisch dark pop nummer met een aanstekelijk terugkerend ritme, jaren 80 invloeden en een gemiddeld tempo, "Crossroads", een puike song met een gemiddeld tempo en een dansbaar terugkerend ritme en "Sedator", een fantastische song met invloeden van drum 'n bass, elektro en dark pop, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en na korte tijd meer snelheid krijgt en gaat swingen.

In "Erosion" zet Lethe me schitterende pop song met een aanstekelijk ritme voor en in "Worm" krijg ik een geweldige dark pop song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme te horen, die lichte hip-hop en dance invloeden herbergt. 

"Alienation" van Lethe bevat 8 lekker in het gehoor klinkende dark pop nummers, waar ik enorm van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van dit genre deze schijf dan ook zeer aan.(luister naar 2 nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)

 

Review: Child - Soul Murder (Heavy Psych Sounds, 2024) (Bluesrock)

Child uit Melbourne, Australië bestaat tegenwoordig uit: Michael Lowe - drums, Rhys Kelly - basgitaar en Mathias Northway - zang en sologitaar.

De band bracht op 19 februari 2014 hun debuut album "Child" uit op LP via Kozmik Artifactz Records, die gevolgd werd door "Blueside" (2 december 2016, LP en CD via Kozmik Artifactz Records), "I" (14 maart 2018, 12" EP via Kozmik Artifactz Records) en op 28 februari 2023 bracht de band hun album "Soul Murder" als digitale download in eigen beheer uit.

Op 26 april 2024 verschijnen de heruitgaven van "Child" en "Blueside" via Heavy Psych Sounds als LP in een zeer beperkte oplage van 10 stuks op zwart vinyl, als LP in een beperkte oplage van 100 stuks op transparant blauw met rood zwart gespetterd vinyl, als LP in een beperkte oplage van 400 stuks op bloed rood vinyl, als LP op zwart vinyl, als digipack CD en als digitale download en op 3 mei 2024 volgen de heruitgaven van "I", plus het album "Soul Murder" in dezelfde formaten.

Het album "Soul Murder", dat 7 nummers bevat, start met "Free And Humble", waarin Child een uitstekende progressieve bluesrock song met een gemiddeld tempo ten gehore brengt, die gevolgd wordt door "Trouble With A Capital "T"", een geweldige bluesrock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk ritme heeft.

Daarna volgen "Standing On My Tail", een langzame bluesrock song, die bij tijd en wijle vrij heftig klinkt en "Feels Like Hell", een lekker in het gehoor klinkende song met een niet al te hoog tempo en een aanstekelijk ritme.

In het titel nummer "Soul Murder" zet Child me een heerlijke langzame bluesrock song voor, die na korte tijd meer snelheid krijgt en het tempo gemiddeld te noemen is en in "Moment In Time" krijg ik een traag startende song te horen, die halverwege meer snelheid krijgt en tegen het einde psychedelisch wordt.

Verder volgt "Coming Up Trumps", een verrukkelijke bluesrock song met een niet al te hoog tempo en een aanstekelijk ritme.

"Soul Murder" van Child is een puike bluesrock plaat met lekker in het gehoor klinkende nummers, die ik elke liefhebber van dit genre kan aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Watertank - Liminal Status (Atypeek Music, 2024) (Post-Rock)

Watertank uit Nantes, Frankrijk bestaat tegenwoordig uit: Thomas Boutet - zang en sologitaar, Romain Donet - ritme gitaar, Willy Etié - basgitaar en Matthieu Bellemere - drums.

De band bracht op 10 januari 2004 hun debuut EP "Sub" via Butterwitch als MP3 uit en deze werd gevolgd door: "Fairy Crimes" (Butterwitch als MP3 EP, 22 juni 2009), "Sleepwalk" (Solar Flare Records, LP en CD-r, 27 april 2013), "Destination Unknown" (Solar Flare Records, LP en CD, 29 juni 2015) en "Silent Running" (Atypeek Music, LP en CD-r, 4 september 2020) en op 19 april 2024 verschijnt het album "Liminal Status", waarop 9 nummers staan, als LP op oranje vinyl, als digipack CD en als digitale download via Atypeek Music.

Het album start met "Sneeze Season", waarin Watertank een prima post-rock nummer met een gemiddeld tempo speelt, die een terugkerend ritme heeft en tempowisselingen bevat en gevolgd wordt door "Cut Gum", een schitterende uptempo post-rock song met een aanstekelijk dansbaar ritme en "The Long Face", eveneens zo'n uitstekende post-rock song met een aanstekelijk ritme.

Daarna volgen het titel nummer "Liminal Status", een heerlijke stevige song met een terugkerend ritme, "Skyward", een stevige uptempo rock song met een terugkerend ritme en "Solely Mine", een mooie song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme.

In "Dreams Logic" zet Watertank me een uitstekende swingende post-rock song voor, in "Century" krijg ik een geweldige stevige rock song met een gemiddeld tempo te horen en in "Clean Shot" schotelt de band me opnieuw een puike post-rock song met een gemiddeld tempo voor, die een aanstekelijk ritme heeft en subtiele tempowisselingen bevat.

"Liminal Status" van Watertank bevat 9 lekker in het gehoor klinkende post-rock songs, die zeker bij liefhebbers van dit genre in de smaak zullen vallen en ik raad hen deze schijf dan ook van harte aan.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Red Sun - From Sunset To Dawn (Subsound Records, 2024) (Progressieve Rock)

Red Sun werd in 2014 te Piacenza, Italië opgericht en bestaat uit: Fede - drums en synthesizer, Mirco - basgitaar en Stefano Eno - sologitaar. 

De band bracht op 19 september 2015 hun debuut album "Triosophy" in eigen beheer als CD en als digitale download uit (herpersing op LP in 2016) en deze werd op 28 juli 2017 gevolgd door "The Wind, The Waves, The Clouds" via Psyka Records en de split EP met The Luck Of Eden Hall "Psychedelic Battles Four", die op 20 november 2017 via  Vincebus Eruptum Recordings verscheen.

Op 5 mei 2024 brengt Subsound Records hun album "From Sunset To Dawn" uit als LP in een beperkte oplage van 200 stuks op zwart vinyl, als LP in een beperkte oplage van 100 stuks op wolkachtig oranje wit vinyl, als digitale download.

Het album dat 8 nummers bevat, begint met "Where Once Was Light", waarin Red Sun een experimenteel progressief rock nummer met een niet al te hoog tempo speelt dat gevolgd wordt door "The Sunset Turns Purple", een stevige mix van stoner en progressieve rock, die een aanstekelijk ritme, een gemiddeld tempo en enkele tempowisselingen heeft.

Daarna volgen "A Violent Dusk", een heerlijk progressief rock nummer met een mysterieus terugkerend ritme en een gemiddeld tempo en "The Shape Of The Night", een prima melodisch nummer met een terugkerend ritme, lichte post-rock invloeden en tempowisselingen.

In "Intempesto" zet Red Sun me een schitteren melodisch nummer met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme voor, dat tot beweging aanzet en in "The Coldness Of The New Moon" krijg ik een uitstekend nummer te horen dat invloeden van melodische en progressieve rock met elkaar verbindt.

Verder volgen "Towards The End Of Darkness", een geweldig melodisch rock nummer met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme en "The New Sun", een verrukkelijk progressief nummer met een aanstekelijk dansbaar ritme.

"From Sunset To Dawn" van Red Sun is een fantastische plaat met lekker in het gehoor klinkende melodische progressieve rock, waar ik erg van genoten heb en ik raad elke liefhebber van dit muziek genre dan ook sterk aan.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Homecoming - Those We Knew (Copper Feast Records, 2024) (Post-Metal)

Homecoming uit Parijs, Frankrijk werd in 2019 opgericht en bestaat uit: Théo Alves - sologitaar, Renaud Fumey - ritme gitaar en zang, Basile Chevalier - basgitaar en Theo Giotti "Arc De Giotto"- drums.

De band bracht hun debuut album "LP01" in december 2019 in eigen beheer uit en in mei 2023 kreeg Homecoming een contract bij het Britse Copper Feast Records label, die hun album "Those We Knew" op 19 april 2024 uitbrengt, dat als LP in een beperkte oplage van 250 stuks op willekeurig gekleurd eco-mix vinyl, als test persing LP in een beperkte oplage van 10 stuks, als LP bundel met de LP "LP01", als digipack CD in een beperkte oplage van 200 stuks, als LP+CD bundel en als digitale download. 

Het album dat 6 nummers bevat, start met "Tell Me Something" waarin Homecoming een stevige stonerrock song met een gemiddeld tempo ten gehore brengt, die een dansbaar ritme heeft, bij tijd en wijle heftig klinkt, heavy metal invloeden bevat en iets over de helft van het nummer in een langzaam tempo met melodische invloeden verandert, om enkele minuten later weer heftiger te worden en meer snelheid te krijgen.

Daarna volgen "Red Rose", een swingende uptempo rock song met een terugkerend ritme en heftige zang met metal en melodische invloeden en "Blood Of My Blood", een stevige rock song met een gemiddeld tempo, melodische metal invloeden, een aanstekelijk ritme en heftige zang.

In "Interlude II" zet Homecoming me een nummer voor dat langzaam begint en post-rock invloeden heeft, om na enkele minuten iets meer snelheid te krijgen, waarbij de muziek steviger wordt, een terugkerend ritme bevat en heavy metal invloeden heeft en enkele minuten voor het einde terugkeert in het begin tempo en ritme en in "Shores" krijg ik een geweldige progressieve rock song met een gemiddeld tempo te horen dat jaren 70 invloeden bevat, die na 4 minuten in een heftige post-metal song verandert, waarbij het tempo hoger wordt, om 4 minuten later melodische invloeden en een terugkerend ritme te krijgen en hierin is het tempo gemiddeld. 

Verder volgt het als digitale single uitgebrachte "Gift Of Eyes", een stevige uptempo rock song met post-metal invloeden en tempowisselingen, die een minuut na de helft van het nummer in een lager tempo wordt gespeeld en melodische invloeden bevat.

"Those We Knew" van Homecoming bevat 6 prima post-metal nummers, die een 'must' zijn voor elke liefhebber van dit genre.(luister naar 2 nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)