No Strange uit Turijn, Italië werd in 1979 onder de naam I No Strani opgericht, die in 1982 van naam veranderde in No Strange.
De band bestaat sinds de oprichting uit: Alberto Ezzu - zang, solo- en basgitaar, harmonium, luit, dwarsfluit, keyboards en sitar en Salvatore D'Urso - zang, drums en percussie en deze brachten in de loop der jaren met diverse muzikanten hun albums uit.
No Strange bracht hun debuut uit met de cassette "Lisergic Tomahwak", die in eigen beheer werd uitgebracht en vervolgens verschenen: "Transparenze E Suoni" (CD, Toast Records, 1985), "L'Universo" (CD, Toast Records, 1987), "Flora Di Romi" (LP, Toast Records, 1990), "Cristalli Sognanti" (CD en digitale download, Psych-Out Records, 2011), "Live 2012" (CD, en dd eigen beheer, 2013), "Armonia Vivente Tra Analogie E Contrasti" (CD en dd, Area Pirata Records, 2014), "Il Sentiero Delle Tartarughe" (LP in een beperkte genummerde oplage, CD en dd, Area Pirata Records / Psych-Out Records, 2017), "Mutter Der Erde" (LP, Area Pirata Records / Psych-Out Records, 2019) en
ook verschenen de single "White Bird" / "Fiori Risplendenti" (7", Toast Records, 1986) plus de EP's "Medusa" (CD, Toast Records, 1998) en "Universi E Trasparenze" (10", beperkte oplage op groen vinyl en beperkte oplage op oranje vinyl, Area Pirata Records / Psych-Out Records, 2015).
Op 15 november 2021 verschijnt hun album "…E Continuerò Ad Esistere", waarop 9 nummers staan, als LP in een beperkte oplage van 500 stuks op 180 gram zwart vinyl en als digitale download via Area Pirata Records en Psych-Out Records en daarop bestaat de band nog alleen ut de oprichters Salvatore en Alberto.
Het album begint met "Forse È Fuggita", waarin No Strange een geweldige rustige pop song speelt, die een gesproken tekst heeft en progressieve rock elementen bevat en gevolgd wordt door "Lanciami Un Fiore", een mooie vrij rustige song met psychedelische folk invloeden en "Congiunzione Di Vite", een prima pagan folk song, die in een langzaam tempo wordt gespeeld en gesproken tekst bevat.
Daarna volgen "Il Fiume Sotto Le Piramidi", een fantastische psychedelische song met een niet al te hoog tempo, die halverwege iets meer snelheid krijgt en "L'universo In Volo", een uitstekende psychedelische folk song met een langzaam tempo en invloeden van pagan folk.
In "Addormentarsi Sembrerebbe Naturale" schotelt No Strange me een puike song met een gemiddeld tempo voor, die een dansbaar ritme heeft en in "Il Tao Dell’immaginazione" krijg ik een geweldige rustige song te horen, die invloeden van psychedelische folk heeft.
Dan volgen "La Luce Perpetua", een song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme en "Tangeri", een schitterende psychedelische song met een vrij rustig tempo en invloeden van folk.
"...E Continuerò Ad Esistere" van No Strange is een verrukkelijke plaat, die hoofdzakelijk rustige psychedelische folk nummers met gesproken Italiaanse teksten met invloeden van pagan folk bevat, waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van dit genre dan ook aan eens te gaan luisteren naar deze meesterlijke schijf.(luister naar enkele nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)
Cassius King uit New Jersey, Amerika, bestaat uit: Ron Lipnicki - drums, Jimmy Schulman - basgitaar, Dan Lorenzo - sologitaar en Jason McMaster - zang.
De band bracht op 23 september 2021 hun debuut album "Field Trip" als CD en als digitale download uit via Nomad Eel Records en wordt hierop in 2 nummers bijgestaan door Scott LePage, die de solo's speelt in track 1 en 7.
Het album, dat 12 nummers bevat, start met "King Of Lies", waarin de band een zware stevige rock song in een gemiddeld tempo speelt, die een terugkerend ritme heeft en gevolgd wordt door "Cleopatra's Needle", een uitstekende hardrock song met een gemiddeld tempo, invloeden van de muziek van Deep Purple en een aanstekelijk ritme en "Below The Stones", een stevige rock song met enkele subtiele tempowisselingen en een dansbaar ritme.
Daarna volgen "Join The Exodus" een vrij zwaar klinkende rock song met een aanstekelijk terugkerend ritme, "Traveler", een song met een vrij rustig tempo, die na korte tijd iets meer snelheid krijgt, invloeden van heavy rock heeft en tempowisselingen bevat en "Apocalyptic Nations", een swingende uptempo hardrock song met een aanstekelijk dansbaar ritme en een korte drumsolo.
In "I Move With The Moon" schotelt Cassius King me opnieuw een prima hardrock song voor met een dansbaar ritme en in "Six" laat de band me genieten van een stevige rock song met invloeden van de muziek van Jimi Hendrix en een terugkerend ritme.
Verder volgen "Leave Of Absence", een prima rock song met een gemiddeld tempo, een politiek getinte tekst en een terugkerend ritme, "This Side Of Forever", een geweldige zware rock song met een niet al te hoog tempo, die een dreigend ritme heeft, "Out On The Titles", een puike hardrock song met een aanstekelijk dansbaar ritme en subtiele tempowisselingen en "Big Eyes", een schitterende swingende uptempo song met een ritme dat aanzet tot dansen, die lichtelijk commercieel klinkt.
"Field Trip" van Cassius King bevat 12 uitstekende hardrock / rock nummers, waar ik zeer van genoten heb en ik kan iedere liefhebber van hardrock en rock in het algemeen deze schijf dan ook aanbevelen.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)
Polvere Di Pinguino uit Italië, werd in 1981 opgericht en bestond in eerste instantie tot 1992, waarna de band uit elkaar ging, waarna de band nog 3 maal bij elkaar kwam (1997, 2012 en 2016).
De band bracht hun debuut LP "Polvere Di Pinguino" in 1988 via Cobra Records uit en deze werd vooraf gegaan door de single "Open My Hands" / "Alabama Song" en gevolgd door: "Electric Tribe" (mini LP, 1988 Cobra Records), "Leggi Ed Allucinazioni" (CD album, 1993, Mellow Records) en op 25 oktober 2021 verscheen het album "Stand By The Dream", dat 17 nummers bevat, via Area Pirata Records als CD in een beperkte oplage van 300 stuks en als digitale download, waarbij het vermelden waard is, dat de opnames uit de periode 1986 - 1991 stammen.
Hierop bestaat de band uit: Luca "Lungo" Ratti - zang en mondharmonica, Umberto "Umbis" Caleo - basgitaar en achtergrondzang, Marco "Tasso" Tassinari - sologitaar, Paolo "Cutro" Conti - sologitaar (track 1 t/m 7 en 14 t/m 17), Paolo Da Mommio - drums en achtergrondzang (track 1 t/m 7), Nicola "Squalo" Lattanzi - drums (track 8 t/m 17), Massimo "Ravel" Ravenna - keyboards (track 8 t/m 13) en Maurizio "Dr. Razzix" Dazzi - sologitaar (track 8 t/m 13).
Het album start met "Open My Hands", waarin Polvere Di Pinguino een schitterende garagerock song met een gemiddeld tempo en invloeden van jaren 60 bands, die enkele tempowisselingen heeft en deze wordt gevolgd door "Alabama Song", een swingende uptempo cover van dit door Bertold Brecht geschreven nummer, dat het meest bekend is geworden door de uitvoering van The Doors en David Bowie, het titel nummer "Stand By The Dream", een heerlijke uptempo rock song met een terugkerend ritme en "Caged Wolf", een prima song met een gemiddeld tempo en een dansbaar ritme.
Daarna volgen "Pretty Ways Of Our Mind", een uitstekende rock song met een niet al te hoog tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme en progressieve rock invloeden, "Trash It, Baby!", een uitstekende garagerock song, die met vrij hoge snelheid wordt gespeeld, "Burnin' Fields", een puike rock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme en "Back To Zero", een geweldige swingende uptempo song, waarbij stil zitten geen optie is.
In "Girls Like Vampires" zet Polvere Di Pinguino me weer zo'n lekker in het gehoor klinkende uptempo rock song voor, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft, in "Bad Dreams Land" krijg ik een fantastische progressieve rock song met een gemiddeld tempo en een licht hypnotiserend terugkerend ritme en een psychedelisch klinkend orgeltje en in "Room N.69" hoor ik de band een song in een gemiddeld tempo spelen met een aanstekelijk ritme, invloeden van acid rock en enkele tempowisselingen.
Dan volgen "I'm A Bird", een prima uptempo rock song met een repeterend ritme en acid rock invloeden en "Yours Not Ours", een uptempo rock song met subtiele tempowisselingen.
Verder hoor ik 4 live in CSOA KRONSTADT te La Spezia opgenomen uitvoeringen, die beginnen met "Electric Tribe", een geweldige swingende garagerock song met een terugkerend licht hypnotiserend ritme en deze wordt gevolgd door "Stand By The Dream", een rock song met een vrij hoog tempo, die swingt, "Garbage In Heaven", eveneens een swingende uptempo rock song met een hoog dansgehalte en de cover van "I Wanna Be Your Dog" (The Stooges), een snelle uitvoering van dit nummer, die swingt als een trein.
"Stand By The Dream" van Polvere Di Pinguino staat vol verrukkelijke swingende garagerock songs, waarmee de band me van begin tot einde heeft weten te boeien en ik kan iedere liefhebber van dit genre deze schijf dan ook van harte aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)
St.Kraut uit Tver, Rusland bestaat uit: Alexandr Demidov - sologitaar en synthesizer, Evgenii Mikhalchenko – basgitaar, ritme gitaar en synthesizer en Mikhail Demidov - toetsen, sologitaar en drums.
De band nam 3 jam albums op in 2017, waarvan de eerste, "Boris & Gleb", op 2 juni 2020 in eigen beheer via Bandcamp verscheen en verder is het verkrijgbaar via kanalen, zoals Spotify en Amazon.
Op 30 september 2020 verscheen hun tweede jam, getiteld "Ann Without Hand", waarop 6 nummers staan als digitale download eveneens in eigen beheer en als laatste van de trilogie bracht de band op 19 oktober 2021 het digitale album "Fire Madness From Outer Space" in eigen beheer uit en tevens verscheen het samen met de eerste 2 uitgaven onder de naam "Roerich Trilogy" in een zeer beperkte oplage als cassette, die voor elke cassette een ander kleur bevat en een holotropische hoes heeft en op dit album speelt Kirill Roev - synthesizer op het titel nummer mee en verder is vermeldenswaardig, dat de band op dit album van de vintage Sovjet synthesizer Электроника ЭМ-04 gebruik maakt.
Het album, dat 6 nummers bevat, start met "Arrakis", waarin St.Kraut een geweldig dreigend stuk muziek speelt, dat door drums en synthesizer gedomineerd wordt en gevolgd wordt door "Worship At The Gate Of Night", een schitterend zwaar nummer met een gemiddeld tempo en een licht hypnotiserend terugkerend ritme.
Daarna volgen het titel nummer "Fire Madness From Outer Space", een fantastisch krautrock nummer met een zwaar klinkend hypnotiserend terugkerend ritme bevat en "Subconscious Ride", een traag zwaar stuk progressieve muziek, dat een trieste sfeer oproept.
Verder volgen "Fire Maidens From Outer Space", een verrukkelijk elektronisch progressief nummer met ruimtelijke invloeden, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, een terugkerend dansbaar ritme bevat en invloeden van krautrock bevat, waarbij stil zitten niet aan de orde is en "Everything Will Be Fine While This Music Is Playing", een heerlijk vrij zwaar klinkend hypnotiserend nummer met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme, dat tot beweging aanzet.
"Fire Madness From Outer Space" van St.Kraut is een formidabel digitaal album, dat 6 zwaar klinkende nummers bevat, die invloeden van krautrock en progressieve rock hebben en ik kan iedere liefhebber van deze genres deze schijf dan ook sterk aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)
Tibetan Miracles Seeds uit Dundee, Schotland is het project van Jack McAfee – zang, solo- en basgitaar, percussie, orgel, lap steelgitaar, didgeridoo en veld opnames.
Hij bracht zijn debuut uit op 20 april 2020 met het digitale nummer "Ideas" en hierop spelen Kieran Smith - drums en Paul Lefty Wright – dwarsfluit en tanpura mee.
Daarna volgen op 19 juni 2020 het gratis te downloaden digitale nummer "Alone", waarbij hij op drums bijgestaan wordt door Kieran Smith, "Boa Constrictor" (gratis download nummer, 25 juni 2021) en "Swim In The Rain" (gratis download nummer, 23 juli 2021) en op 6 augustus 2021 verscheen het album "Inca Missiles", als cassette in een beperkte oplage van 50 stuks, als LP in een beperkte oplage op doorzichtig amberkleurig geel met blauw gespetterd vinyl, als LP op zwart vinyl, als CD in een beperkte oplage van 100 stuks en als digitale download en vermeldenswaardig is nog dat het album 10 nummers bevat, inclusief de singles en de digitale download heeft nog een extra nummer.
Op dit album spelen de volgende gastmuzikanten mee: Kieran Smith – drums (track 1 en 11), Paul Lefty Wright – dwarsfluit en tanpura (track 1) en sitar (track 2 en 3), Robbie Wilson – drums (track 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 en 9) en Jaxon Casey – harp (track 10).
Het album begint met "Ideas", waarin Tibetan Miracles Seeds een geweldige psychedelische song in een niet al te hoog tempo ten gehore brengt, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en gevolgd wordt door "Set Yourself Free", een prachtige vrij rustige dromerige song met invloeden van de muziek van The Beatles en "Nectarine Dreams", een uitstekende psychedelische pop song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme, dat beweging oproept.
Daarna volgen "Boa Constrictor", een mooie dansbare pop song, die een gemiddeld tempo heeft en invloeden van eind jaren 60 bevat, "A Place To Lay Your Mind", een lekker in het gehoor klinkende psychedelische pop song met subtiele tempowisselingen en "Melted Welly", een schitterende uptempo song met een aanstekelijk terugkerend dansbaar ritme.
In "12 Angled Stone" schotelt Tibetan Miracles Seeds me weer een puike psychedelische song met een niet al te hoog tempo voor, in het titel nummer "Inca Missiles" krijg ik een fantastische song in een vrij rustig tempo te horen, die progressieve en psychedelische elementen bevat en tempowisselingen heeft en in "Swim In The Rain" laat hij me genieten van een verrukkelijke song met een aanstekelijk ritme.
Verder volgen "Ideas Reprise", een heerlijke dromerige psychedelische pop song met een niet al te hoog tempo en het bonus nummer van de digitale download "Alone", een song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme.
"Inca Missiles" van Tibetan Miracles Seeds staat vol geweldige psychedelische nummers met sterke invloeden van eind jaren 60 en The Beatles en ik heb dan ook met volle teugen genoten van deze fantastische plaat, die ik elke liefhebber van dit genre zeer kan aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)
Tintern Abbey uit Londen, Engeland werd in het najaar van 1966 opgericht door Don Smith - sologitaar en David MacTavish - zang.
Nadat John Dalton - drums en Stuart MacKay - basgitaar zich bij dit duo hadden gevoegd was de band een feit.
De band, die van 1966 tot 1968 actief was, bracht hun enige single "Beeside"/"Vacuum Cleaner", via Deram Reciords, was verschenen en de song "Snowman" was opgenomen in december 1967, verliet Smith de band, waarna hij werd vervangen door gitarist Paul Brett, maar ook Terry Goldberg - orgel voegde zich als vijfde lid bij de band.
In deze formatie werd de single "How Do I Feel Today"/"Do What You Must" opgenomen, die in april 1968 zou verschijnen, maar echter nooit werd uitgebracht.
Ook had de band het plan een LP uit te brengen, maar ook dat gebeurde niet, want in augustus 1968 ging Tintern Abbey uit elkaar.
Er verschenen diverse compilatie albums, waarop de nummers van de single voorkomen en in 2006 brachten John Dalton en Paul Brett de EP "Do What You Must", waarop 4 demo's uit 1968 staan, in eigen beheer uit.
Op 20 augustus 2021 bracht Grape Fruit Records de 2CD "Beeside The Complete Recordings" uit, die totaal 36 nummers bevat, waarvan het grootste gedeelte uit 1968 stamt.
Het album begint op CD1 met "Beeside", waarin Tintern Abbey een heerlijke psychedelische song, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld, tempowisselingen bevat en een aanstekelijk ritme heeft en gevolgd wordt door "Vacuum Cleaner", een prima pop song, die een gemiddeld tempo heeft, waarin enkele tempowisselingen zitten en tevens bevat het nummer progressieve elementen.
Daarna volgen "Snowman", een prachtige licht psychedelische song met subtiele tempowisselingen (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), "Tanya", een mooie rustige song met folk invloeden, die na korte tijd iets meer snelheid krijgt, om tegen het einde terug te keren in het rustige tempo, "Black Jack", een uitstekende vrolijk klinkende song met een gemiddeld tempo en aanstekelijk dansbaar ritme, "Bodmin Blow", een schitterend instrumentaal nummer met een terugkerend ritme en de vroege versie van "My Prayer", een psychedelische song met een dansbaar ritme en Oosterse invloeden.
In "Let The Wind Blow" zet Tintern Abbey me een lekker in het gehoor klinkende song voor, die subtiele tempowisselingen heeft, in "Stickleback" krijg ik een trage song met lichte psychedelische invloeden te horen, in "Busy Bee" speelt de band een prima psychedelische pop song met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo en in de demo versie van "Snowman" schotelt de band me uitstekende versie van dit psychedelische nummer voor.
Dan volgen de demo mix van "Beeside", een lekkere psychedelische song met een terugkerend ritme en tempowisselingen, de demo mix van "Vacuum Cleaner", een heerlijke swingende pop song met tempowisselingen en een aanstekelijk ritme, de eerste demo uitvoering van "Do What You Must", een geweldige licht progressieve song, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld en een terugkerend ritme met lichte progressieve blues invloeden heeft en de eerste demo versie van "How Do I Feel Today?", een prima pop song met gemiddeld tempo en een hoog meezing gehalte.
Verder hoor ik "Hookah", een verrukkelijke song met progressieve rock invloeden en tempowisselingen, de eerste demo van "People Can't See", een pop song met een vrij rustig tempo en "Naked Song", ook wel bekend als "Seeds Of Discord", een pop song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme.
Ook CD2 bevat 18 nummers en deze begint met "Nightfall", een uitstekende licht psychedelische pop song met subtiele tempowisselingen en progressieve invloeden en deze wordt gevolgd door het in de Polydor studio opgenomen "Mrs Daisy", een fantastische song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk vrolijk ritme en een hoog meezing gehalte, "Blue Pants", een geweldige song met een geproken tekst, een aanstekelijk middeleeuws ritme en de tweede demo versie van "People Can’t See", een prachtige rustige song, die aanzet tot schuifelen.
Daarna volgen de voor Decca opgenomen demo "How Do I Feel Today?", een heerlijke pop song met een gemiddeld tempo en een hoog meezing gehalte, "Magic Horsemen", een verrukkelijke song met een gemiddeld tempo, dat een aanstekelijk dansbaar ritme heeft, "My Zoo", een prima pop song met een niet al te hoog tempo, dat halverwege iets sneller wordt en na korte tijd weer terugkeert in het begin tempo en "Dream" ook wel bekend als "Song Of Despair", een song met invloeden van progressieve muziek, die in een vrij rustig tempo gespeeld wordt en tempowisselingen heeft.
In "My House" schotelt Tintern Abbey me een geweldige swingende uptempo rock song voor, die een terugkerend ritme heeft en progressieve rock invloeden bevat, in "Life Goes By" krijg ik een puike song met een gemiddeld tempo en een Oosters klinkend ritme te horen, in de tweede uitvoering van "My Prayer", laat de band me opnieuw genieten van een dansbare psychedelische uptempo song, die net als de eerste versie van dit nummer Oosterse invloeden bevat en tempowisselingen heeft en in "Raspberry Ripple" zet de band me een lekker in het gehoor klinkende song in een gemiddeld tempo voor, die iets voor de helft van het nummer meer snelheid en progressieve rock invloeden krijgt.
Dan volgen de tweede versie van "Mrs Daisy", dat net als de eerste uitvoering een fantastische song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk vrolijk ritme en een hoog meezing gehalte is, "Reaching For Nothing", een heerlijk nummer met een gemiddeld tempo, psychedelische invloeden en tempowisselingen, "Witchcraft", een puike song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme, die tempowisselingen heeft en "Something", een mooie vrij rustig klinkende pop song met progressieve rock elementen.
Verder volgen "Strange Dame", een prachtige pop song met een gemiddeld tempo en progressieve invloeden en de tweede master versie van "Snowman", een puike licht psychedelische song met een aanstekelijk ritme en tempowisselingen, die tegen het einde een achterwaarts gespeeld stuk bevat, waardoor het psychedelische effect sterk naar voren komt.
"Beeside The Complete Recordings" van Tintern Abbey staat vol schitterende licht psychedelische nummers, die het tijdsbeeld van eind jaren 60 goed weergeven en ik kan elke liefhebber van deze muziek periode deze 2CD dan ook zeer aanraden.
Toehider uit Melbourne, Australië, is het alter ego / project van zanger / multi-instrumentalist Micheal Mills, die alleen of samen met anderen zijn muziek uitbrengt.
Hij bracht zijn debuut op 17 december 2008 met de digitale EP "Toe Hider", waarna de volgende uitgaven verschenen: "Not Much Of A Man" (12 juni 2009, digitale EP), "Old, Old, Old" (12 juli 2009, digitale EP), "Toehider Too!" (12 augustus 2009, digitale EP), "How Did Counterquistle Lose His Pyjamas?" (12 september 2009, digitale EP), "Metaltarsus" (12 oktober 2009, digitale EP), "In All Honesty" (12 november 2009, digitale EP), "Under The Mistletoe" (12 december 2009, digitale EP), "9" (12 januari 2010, digitale EP), "Do You Believe in Monsters?" (12 februari 2010, digitale EP), "Never Mind The Hallux" (12 maart 2010, digitale EP), "Done And Dusted" (12 april 2010, digitaal nummer), "Best of the "12 EPs In 12 months" (12 juni 2010, digitaal album, "2011 - To Hide Her" (22 september 2011, digitaal album), "12 EPs In 12 Months - The First Six" (12 december 2011 / herpersing 11 juli 2014, beperkte uitgave 2CD van 300 stuks en digitaal album), "12 EPs In 12 Months - The Last Six" (12 december 2011 / herpersing 11 juli 2014,beperkte uitgave 2CD van 300 stuks en digitaal album), "Children Of The Sun Part 2: Another Collection Of Under-appreciated Cartoon Themes From The 70's, 80's And 90's" (21 juli 2012, gratis download album), "All I Want For Christmas is You (feat. Phoebe Pinnock)(1 januari 2013, digitaal nummer), "Smash It Out" (29 juli 2013, digitaal nummer), "Whatever Makes You Feel Superior" (5 augustus 2013, digitale single), "Whoa!" (9 maart 2014, digitaal nummer), "2014 - What Kind Of Creature Am I?" (11 juli 2014, CD en digitaal album), "2015 - Mainly Songs About Robots" (4 september 2015, CD in een beperkte oplage van 500 stuks en digitaal album), "Good" (19 oktober 2017, CD en digitaal album) en "I Like It!" (4 september 2020, 2LP in een beperkte oplage van 100 stuks, CD en digitaal album).
Op 26 november 2021 brengt Bird's Robe Records Toehider's album "To Hide Her", dat 10 nummers bevat, opnieuw uit als LP in een beperkte oplage van 300 stuks, waarvan 150 op donkerblauw met bloodrood gespetterd en 150 op oranje met donkerblauw gespetterd vinyl via Dunk Records, als CD in een beperkte oplage van 500 stuks en als digitale download en hierop wordt Mike bijgestaan door: Lach Barclay - sologitaar, Amy Campbell - basgitaar en Ricky Evensand - drums.
Het album begint met "Oh My God, He's An Idiot", waarin Toehider een prima poprock song in een rustig tempo speelt, die invloeden van theater muziek heeft en gevolgd wordt door "The Most Popular Girl In School", een uitstekende song met een afwisselend tempo, dat een aanstekelijk dansbaar ritme en theater invloeden en "Daddy Issues", een heerlijke song met een gemiddeld tempo en een vrolijk terugkerend ritme.
Daarna volgen "In This Time", waarin het vorige nummer lijkt door te lopen en ook dit is weer zo'n lekker in het gehoor klinkende pop song met een aanstekelijk ritme en het titel nummer "To Hide Her", een uptempo song met invloeden van metal en pop, die tempowisselingen heeft en bij tijd en wijle swingt.
In "There's A Ghost In The Lake" zet Toehider me een geweldige mix van hardrock en pop voor, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld en tempowisselingen bevat, in "Giants Who Walk With Man" krijg ik een puike hardrock song in een niet al te hoog tempo te horen, in "Fireside" laat de band me genieten van een rustige folk song met Ierse invloeden en een aanstekelijk terugkerend ritme en in "Everybody Knows Amy" schotelt de band me een fantastische swingende uptempo rock song voor, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en invloeden uit de powerrock bevat.
Verder volgt het laatste nummer, "Weren't They Just Out Playing Near The Swings?" en hierin speelt de band een verrukkelijk experimenteel stuk muziek in een vrij langzaam tempo, dat sterke psychedelische invloeden bevat
"To Hide Her" van Toehider staat vol lekker in het gehoor klinkende poprock nummers, die invloeden hebben van hardrock, theater, folk en psychedelische muziek en ik kan ieder liefhebber van de betere poprock deze schijf, met als uitschieters "Weren't They Just Out Playing Near The Swings?" en "Everybody Knows Amy", dan ook zeer aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)
