Sherpa werd in Abruzzo, Italië, opgericht en bestaat uit Umberto Palazzo en Matteo Dossena.
De band kreeg voor hun debuut album "Tanzlinde", dat 30 september 2016 via het Sulatron label op CD verscheen, medewerking van: Lilia - zang (1 nummer), Ayu Shi en Ila Maa - zang (4 nummers), Fabiana Duronio en Graziano Zuccarino - pijpen, armonium en percussie (1 nummer) en Fabio Cardone - synthesizer en xylofoon (1 nummer)."
Tevens zal "Tanzlinde" op 16 december 2016, door Sulatron, op 180 vinyl groen worden uitgebracht in een beperkte oplage van 500 stuks.
Het album werd tussen november 2014 en januari 2016 in de Pomaro Studios opgenomen en gemixt door Umberto Palazzo en Matteo Dossena, terwijl de mastering door krautrock legende Eroc werd gedaan.
"Tanzlinde" bevat 10 nummers, waarvan het eerste "Dune" heet en daarin hoor ik de band een mooie rustige licht psychedelische pop song spelen, die gevolgd wordt door het schitterende "Robert W.", waarin de band een rustig licht psychedelisch nummer ten gehore brengt met heerlijke, bijna hemelse, samenzang.(luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie)
Daarna schotelt Sherpa me "Dubinuska" voor en ook in deze rustige song krijg ik een prachtig stukje pop muziek te horen, dat ongetwijfeld door The Beatles is beïnvloed, waarna de titelsong "Tanzlinde" volgt en de band me opnieuw een fantastische licht psychedelische pop song voor zet, waarin invloeden uit eind jaren 60 hoorbaar zijn.
Dan laat de band me genieten van "Sherpa" en hierin speelt de band een uitstekende pop song, die een vrij eentonig ritme bevat en in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt, dat na de helft van de song meer snelheid krijgt en melodisch wordt.
In "Magnetic White Tree" krijg ik weer zo´n prachtige licht psychedelische pop song te horen en ook in "Loto" blijft het tempo laag en speelt Sherpa een verrukkelijke licht psychedelische pop song, waarin een Oosters tintje zit.
Vervolgens hoor ik "Big Foot" en deze heerlijke melodische pop song heeft invloeden uit de folk en wordt gevolgd door "Of Coke And Steel", een melodische pop song, die enkele prima tempowisselingen bevat, waarna het laatste nummer van het album volgt, getiteld "Plot", dat lekker psychedelisch klinkt en, net als de meeste nummer, een rustig tempo heeft.
"Tanzlinde" van Sherpa is een heerlijke plaat om te beluisteren, die hoofdzakelijk prachtige rustige songs bevat en ik kan deze schijf dan ook van harte aanbevelen aan een ieder, die van rustige muziek en van de betere licht psychedelische pop houdt.
Nadat hij de band The Modern Art had ontbonden, richtte multi-instrumentalist Gary Ramon, die in diverse bands actief is en tevens het Acme Records label runt, in 1990, de band Sun Dial op te Londen, Engeland.
Met Sun Dial bracht hij in verschillende band samenstellingen vanaf de oprichting tot 2012 diverse albums uit, waarvan de eerste "Other Way Out" via de labels Tangerine Records (1990), Dutch East India Trading Company (1991), UFO Records (1991), Acme Records (1994, 1996, 2003), Gallium Arsenide (1996), Lava (1997) en Relapse Records (2006) werd uitgebracht.
Vervolgens verschenen "Reflecter" (UFO Records, 1992, Dutch East India Trading Company, 1992 en Midi Inc., 1992), "Libertine" (Beggars Banquet Records, 1994, CD/MC, 1994 en Atlantic Records, 1993), "Return Journey" (Acme Records, 1994, Gallium Arsenide, 1996 en Relapse Records, 2006), "Acid Yantra" (Beggars Banquet Records, 1995 en Acme Records, 1995, 2007), "Live Drug" (Acme Records, 1996), "Zen For Sale" (Acme Records, 2003 en Headspin, 2003), "Shards Of God" (Acme Records, compilatie, 2007), "Libertine - Deprogrammed" (Acme Records, 2007), "Processed For DNA (The 20th Anniversary Anthology)" (Shrunken Head, 2-CD, 2010), "Sun Dial" (Shrunken Head, 2010), "Pumpkinhead" (Shrunken Head, 2011), "Mind Control" (Tangerine Records, 2012) en de Box Set "Exploding In your Mind - A Collection of Outtakes, Alternative Mixes and Rehearsals 1990-91 (Acme,"CD, 2010) plus 12 singles en 10 EP's.
Tijdens de opnamen van het album "Mind Control" uit 2012, dat 3 december 2015 plus 2 extra nummers via het Sulatron Records label op CD verscheen, bestond de band uit: Gary Ramon - sologitaar, zang, mellotron, mini-Moog, arp en Hammond orgel, Scorpio -basgitaar en Moog taurus 3 bas pedalen, Conrad Farmer - drums en Joolie Wood - viool, basblokfluit en melodica, terwijl Hugo Chavez-Smith, die tevens bij het debuut album "Other Way Out" betrokken was geweest, het album produceerde.
Het nieuwe studio album van de band "Made In The Machine" verschijnt 24 oktober 2016 via het Sulatron label op CD en 25 december wordt, via dat zelfde label, de 2LP versie in een gelimiteerde oplage van 500 stuks met klaphoes uitgebracht.
Het album bevat 14 nummers, waarvan "Meltdown" het eerste is en hierin hoor ik Sun Dial een geweldige swingende krautrock song spelen, die met huilende sirenes start en een licht hypnotiserend ritme bevat, waarna ik een schitterende, zeer dansbare, uptempo mix van elektro en krautrock te horen krijg, getiteld "Contact".
Daarna schotelt Sun Dial me "Ascension" voor en hierin hoor ik opnieuw een zeer dansbaar krautrock nummer, waarbij stil zitten geen optie is, waarna "Sea Of Rain" volgt en ik een heerlijke mix van elektro en licht psychedelische pop voorgezet krijg, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt.
Dan laat de band me genieten van "Spacedust", een fantastisch psychedelisch nummer, waar spacerock invloeden in zitten, dat gevolgd wordt door "Aurora", waarin de band me weer een swingende mix van dance, elektro en krautrock met een hypnotiserend ritme voor zet, die tevens lichte spacerock invloeden heeft.
In "Sun Gate" hoor ik een prachtig rustig elektro nummer met licht psychedelische effecten en in "Regenerator" een verrukkelijk psychedelisch rock nummer. (luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie)
Vervolgens zet Sun Dial me "Eclipse" voor en krijg ik een prima eentonig stukje elektronische muziek te horen, waarna "Autopilot" volgt, een schitterende hypnotiserende mix van eentonige Oosterse muziek, elektro en krautrock, waardoor ik in een lichte trance gebracht wordt.
Het volgende stuk muziek is het titel nummer "Made In The Machine" en daarin laat de band me opnieuw genieten van een heerlijk hypnotiserend krautrock nummer, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, om gevolgd te worden door "Dark Planet", een fantastische mix van psychedelische rock en spacerock, die rustig start, maar langzamerhand meer vaart krijgt, waardoor het nummer dansbaar wordt.
Verder schotelt de band me "Slipstream" voor, waarin er een uitstekende mix van orkest en krautrock ten gehore gebracht wordt en in "The Gates Of Eden" speelt Sun Dial een licht hypnotiserende progressieve psychedelische song, waar elektro en krautrock invloeden in zitten.
"Made In The Machine" van Sun Dial is een uitstekend album, waarvan ik ten volle heb genoten en ik kan iedere liefhebber van zowel krautrock, psychedelische muziek en elektro dan ook aanraden, deze heerlijke schijf eens te gaan beluisteren.
Electric Moon uit Fulda, Hessen, Duitsland, ontstond toen multi-instrumentalist Sula Bassana - gitaren, effecten en orgel ging samen spelen met Komet Lulu - basgitaar, effecten en zang en Berni - drums.
Eerdere projecten van Sula waren o.a. Liquid Visions, Südstern 44, Interkosmos en Zone Six, maar ook maakte hij diverse solo- CD's en enkele met Modulfix.
De eerste officiële CD van Electric Moon, Lunatics" verscheen in 2009 via Nasoni Records en drummer Berni, met wie de CD-R "First Takes" gemaakt werd, was toen reeds vervangen door Pablo Carneval.
Daarna volgden meer releases, "Lunatics Revenge" met drummer Pablo Carneval (Nasoni, 2011), Inferno met drummer Alex (Sulatron, 2011), "The Doomsday Machine" met drummers Pablo Carneval en Alex (Nasoni, 2011) en de split LP met de Franse band Glowsun, "Sun And Moon" (Sulatron, 2011).
Verder verschenen er via Sulatron enkele CD-R uitgaven in zeer beperkte oplage, zoals: "Live At Epplehaus 2010" (2010), "Live At Immerhin" (2011), "Flaming Lake" (2011) "Live At Sulatron Label Night" (2011) en "Cellar Space Live Overdose" (2012), waarop Alex de drummer weer was.
Hun nieuwe drummer heet Marcus Schnitzler, die ook de drummer van de spacerock band The Spacelords is en met hem werd de CD/2LP "Mind Explosion" opgenomen.
Op de 2LP/CD "Mind Explosion", die in 2013 aan het eind van de "Electric Moon Heading To South Tour 2013" tijdens het optreden in de Graf Hugo te Felkirch, Oostenrijk met slechts een stereo microfoon werd opgenomen, is Electric Moon live te beluisteren en de in 2014 verschenen 2LP "Lunatics + Lunatics Revenge" is een gelimiteerde uitgave (500 stuks) van de eerste 2 CD's.
"Theory Of Mind" werd in februari 2014 in de Kosmodrom te Heidelberg opgenomen en is 11 juni 2015 verschenen als 2LP in een oplage van 1000 stuks op zwaar zwart vinyl en als CD, waarbij het artwork zoals gewoonlijk weer door Lulu Artwork verzorgt is en de mastering door krautrock legende Eroc is gedaan.
In 2011 bracht Electric Moon hun live album "Flaming Lake" op de CD-R uit en deze was binnen de kortst mogelijke tijd uitverkocht, zodat er in 2015 werd besloten deze opnieuw uit te brengen, maar dit maal als gewone CD en als dubbel LP op 140 gram vinyl, waarbij LP 1 blauw en LP 2 oranje is, terwijl beide platen in een enkele hoes zitten.
De muzikanten, die op het album, dat slechts 4 nummers bevat en op 3 december 2015 uit komt, spelen zijn: Sula Bassana - sologitaar, effecten en elektrische stullenbox, Komet Lulu - basgitaar en effecten, Alex - drums (1-3) en Phillipp - drums (4).
Het in 2011 door Nasoni verschenen album "The Doomsday Machine" is 15 september 2016 via het Sulatron label in een nieuwe hoes uitgebracht, die gemaakt is door Lulu Artwork en Ulla Papel en bevat 5 nummers.
Het eerste nummer van het album, dat ook deze keer door krautrock legende Eroc is gemasterd, heet "Doomsday Machine" en daarin hoor ik de band een bijna 20 minuten durende stoner rock song spelen, die met langzame zware klanken en dromerige zang begint, waarna de gitaar met veel fuzz gespeeld wordt, het tempo iets opgevoerd en de muziek een licht hypnotiserend karakter krijgt, waarna de band net over de helft van het nummer het roer om gooit en gaat experimenteren, om tegen het einde terug te keren naar het zware langzame stoner rock tempo.
Daarna zet de band me het kortste nummer "Kleiner Knaller" voor en daarin krijg ik een lekker in het gehoor klinkend swingend stukje hypnotiserende rock te horen, waarin het tempo langzaam wordt opgevoerd en het gitaarspel steeds heftiger wordt.
Dan volgt "Spaceman", een geweldige mix van acid rock, stoner en spacerock, die uptempo begint en vrij heftig en licht hypnotiserend klinkt om tegen het einde een stuk rustiger gespeeld te worden. (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
In "Stardust Service" gaat Electric Moon verder met het maken van hun heerlijke stonerrock, waarin diverse tempowisselingen zitten en deze wordt gemixt met krautrock en een hypnotiserend ritme.
Het laatste nummer heet "Feigenmonolog" en hierin laat de band me opnieuw genieten van een fantastisch stevig stonerrock nummer met een licht hypnotiserend ritme, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, waarbij er flink veel fuzz op de gitaar zit en tevens spacerock invloeden te horen zijn.
"The Doomsday Machine" van Electric Moon bevat 5 schitterende nummers, die samen bijna 80 minuten duren en het beluisteren meer dan waard zijn, waardoor ik iedere liefhebber van dit genre deze schijf van harte kan aanraden.
Leonardo 'Soundweaver' Wijma is een Nederlandse muzikant/producer, die sinds 2003, jaarlijks, hoofdzakelijk digitale albums op de markt brengt en in zijn studio produceerde hij reeds meer dan 25 albums, variërend van elektronische muziek (dance, kosmische muziek, elektro) tot psychedelisch (spacerock, krautrock) en van mantra's tot dichtkunst.
Zijn muzikale invloeden zijn onder andere: Pierre Henry, Kid Baltan, Tangerine Dream, Klaus Schulze, Jean-Michel Jarre, Kitaro, Vangelis, Tomita, Bo Hansson, ELP, Cream, Hendrix, Spirit, Moody Blues, Incredible String Band, Caravan, Camel, Gong, Steve Hillage, Pink Floyd, Ash Ra Tempel, Beatles, Sun Dial, Zappa, Brainticket, Hawkwind, Classical Indian music, Aphrodite´s Child, Eno, Aes Dana, Crosby, Stills & Nash, Bowie, Kraftwerk, Kula Shaker, Led Zeppelin, Mike Oldfield, Massive Attack, Witthüser & Westrupp en vele anderen.
Al jong leerde hij elektronisch orgel spelen en toen hij 16 jaar was, kreeg hij zijn eerste synthesizer, waarna hij na zijn twintigste ook eigen composities begon te maken en toen hij 26 was, leerde hij elektrische gitaar spelen.
Daarna begon hij nummers te schrijven en had reeds diverse synthesizers, orgels en effecten apparaten, die hij samen gekoppeld had in een kleine huis studio.
De komst van de computer opende nieuwe deuren voor Leonardo en van 1999 tot 2003 werkte hij erg gedreven en maakte veel nummers, waarbij hij het gevoel kreeg, dat het mogelijk was kwalitatief hoogstaande muziek te maken.
Tot 2003 bracht hij "All that is Energy" (EP), "Window" (EP), "Spiritworld 1,2 & 3" (elektronische muziek/dance) uit en in 2003 verscheen zijn eerste officiële album, getiteld "Origine" (elektronische muziek), gevolgd in dat zelfde jaar door de EP "Sadja".
Daarna volgden: "Soundweaver" (psychedelische elektronische muziek, 2003, 2004, 2005), "Dharma" (elektronische muziek, 2004), "Singing Electronic Devices" (elektronische muziek, EP, 2005), "Turn on, Tune in, Drop out" (spacerock, psychedelische muziek, 2005, remix 2007, unreleased) "Samsara" (2005), "Electronic Reality" (elektronische muziek, 2005), "Collective Memory Generator" (synthesizer, 2006), "Temple" (krautrock, 2007), "Open" (psychedelische elektronische muziek, 2007), "The Turning Point" (psychedelische elektronische muziek, 2007), "Sabda" (elektronische muziek, 2008), "Elements" (elektronische muziek, 2008), "The Fascinating Vibes of Electronic Waves" (elektronische muziek, 2009), "Voor Een Dag Van Morgen" (2009) (geproduceerd voor H.C. Feiler, 2005-2009), "Quantum Generation" (elektronische muziek, 2010), "Imagine" (ambient en dance, 2010), "Magical Extension" (psychedelische muziek, 2011, niet uitgebracht), "Inner Space Dimension" (psychedelische elektronische muziek, 2011), "Músarrindill" (2011, CD met Egbert Hovenkamp II), "InSpiratie" (2011, met Egbert Hovenkamp II, onuitgebracht), "Waar Het Stroomt" (2011 met zang, Nederlandse gedichten door Leoweyn, onuitgebracht), "Drones" (ambient, krautrock, 2012), "Chants According To..." (vedische mantra's, 2012, met G.N. Rao, niet uitgebracht), "AARDE" (2012, CD met Egbert Hovenkamp II), "Mantra Electronique" (elektronische muziek, 2013), "A Drop In The Ocean" (Boedhistische mantra's, 2013, CD met Lhamo Dukpa van Bhutan).
Onder de naam Astral Son bracht hij 2 albums op vinyl via het Headspin label uit.
Dat waren "Gurumaya" in 2014 en "Silver Moon" in 2015 en deze verschenen tevens als digitale download, terwijl "Silver Moon" in 2016 ook via het Sulatron label op CD werd uitgebracht.
Zijn nieuwe album, dat 7 oktober 2016 op CD door Sulatron wordt uitgebracht, heet "Mind's Eye" en komt tevens op LP uit via het Headspin label.
"Mind's Eye" bevat 8 nummers, waarvan "Time For Change" het eerste is en daarin hoor ik Astral Son een fantastische swingende psychedelische song ten gehore brengen, die spacerock en krautrock invloeden bevat, in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een licht hypnotiserend ritme heeft, waarmee hij me in de ban van zijn muziek weet te houden.
Daarna krijg ik "Brainstorm" voorgeschoteld, waarin hij een verrukkelijke mix maakt van krautrock en psychedelische rock en het thema van de televisie serie "Knight Rider" in verwerkt heeft en dit nummer wordt gevolgd door "The Way", een heerlijke rustige hypnotiserende psychedelische song, die me lichtelijk aan de muziek van die van de Zweedse band In The Labyrinth doet denken.
Dan hoor ik "See Your Self", een lekker in het gehoor klinkende swingende psychedelische song, die enkele prima tempowisselingen bevat en behalve spacerock, ook invloeden van de muziek van The Beatles heeft (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), om gevolgd te worden door "Dream", dat zeer psychedelisch begint, waarna ik een schitterende rustige dromerig klinkende song voorgezet krijg, die tegen het einde heftiger wordt en over gaat in de titel song "Mind's Eye".
Hierin laat Astral Son me bijna 10 minuten genieten van een geweldige psychedelisch rock song, die een zeer hypnotiserend ritme bevat, dat me in een licht trance brengt, waardoor ik als het ware de muziek ingezogen wordt en dit nummer loopt over in "The Observer", een uitstekende rustige song, waarin lichte spacerock invloeden zitten en in het laatste nummer, dat "This Trip" heet, schotelt hij me opnieuw zo'n prachtige psychedelische song voor.
"Mind's Eye" van Astral Son bevat 8 geweldige psychedelische songs, waarmee hij me van begin tot einde in de ban van zijn muziek heeft weten te houden en ik kan dit album dan ook van harte aanbevelen aan iedere liefhebber van psychedelische muziek.
De Italiaanse band Giobia uit Milaan bestaat al sinds 1997 en maakte reeds verscheidene CD's.
In 2005 was dat "Beyond The Stars", dat via het Ethnoworld label uit kwam en in 2010 verscheen "Hard Stories" via Area Pirata / Jestrai.
De band bestaat uit: Stafano "Bazu" Basurto - zang, sologitaar, sitar en bouzouki, Paolo Basurto - basgitaar, Saffo Fontana - orgel, synthesizer, viool en zang en Stefano Betta - drums en percussie.
"Introducing Night Sound" uit 2013 is hun derde plaat, die zowel op CD als op LP is uitgebracht door het Duitse Sulatron label, waarvan de eerste 500 exemplaren op oranje vinyl zijn geperst.
Ook hun nieuwe album "Magnifier" wordt door het Sulatron label zowel op CD als op LP uitgebracht, waarbij vermeldenswaardig is, dat de eerste 500 LP's op zwaar magenta vinyl zijn geperst en een inlegvel bevatten.
Het album, dat in de Sauna Recording Studios te Varese is opgenomen, start met "This World Was Being Watched Closely", dat met een toespraak begint, waarna de muziek ingezet wordt en ik een fantastische progressieve psychedelische rock song met dance invloeden te horen krijg, die in een vrij hoog tempo gespeeld wordt en waarin enkele uitstekende tempowisselingen zitten.
Daarna laat de band me genieten van "The Pond" en daarin schotelt Giobia me een schitterende acid rock song voor, die rustig begint, maar langzaam opgebouwd wordt, waardoor het tempo een stukje hoger komt te liggen.
Dan volgt "The Stain" en hierin hoor ik de band een geweldige progressieve rock song spelen, die een wisselend tempo heeft en gevolgd wordt door "Lentamente La Luce Svanirà", waarin de band me een fantastisch hypnotiserend instrumentaal psychedelisch acid rock nummer voor zet, dat zeer dansbaar is en ik kan hierbij dan ook geen moment stil blijven zitten. (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
In "Devil's Howl" krijg ik opnieuw zo'n uitstekende acid rock song te horen en ook in dit nummer laat de band me genieten van hun zeer aanstekelijke muziek.
Vervolgens hoor ik het langste nummer van het album, dat "Sun Spectre" heet en 15 minuten duurt.
Giobia speelt hierin een schitterend psychedelisch rock nummer, dat zeer dansbaar is en in een hoog tempo gebracht wordt en na een subtiele tempowisseling over gaat in een waanzinnig goed stukje progressieve rock.
Het laatste nummer van het album is de titelsong "The Magnifier" en hierin krijg ik ook nu weer een heerlijk licht psychedelisch rock nummer te horen, dat swingt als een trein.
Het album "Magnifier" van Giobia is een geweldige uitgave, die me van begin tot einde heeft weten te boeien en staat vol fantastische progressieve acid rock en psychedelische muziek, die in geen enkele collectie van liefhebbers van dit genre mag ontbreken, oftewel: Verplichte kost!
Seven That Spells uit Zagreb, Kroatië werd in 2003 als power trio opgericht door producer, sologitarist Niko Potocnjak, die tevens de oprichter was van de punk band Trigova Mast.
Samen met Tomislav Kalousek - basgitaar en Stjepan Jurekovic - drums vormde hij de band, die in 2003 hun eerste CD "The Blowout" via het DIY label uitbracht.
Omdat de band met Damo Suzuki (ex Can) ging toeren werd besloten een extra bandlid aan te trekken en dat werd Hrvoje Niksic, die synthesizer speelde.
In 2005 tekenden ze een contract met het Russische RAIG label, die dat zelfde jaar hun CD "My Mommy Wants To Kiss Your Mamma" uitbracht, gevolgd in 2006 door "It Came From The Planet Of Love" en dat was ook het jaar waarin de eerste bezettingswisselingen plaats vonden.
Toen Seven That Spells rond 2007 enkele leden van de Japanse band Acid Mothers Temple ontmoette, veranderde er een boel voor de band, want niet alleen toerden ze met Acid Mothers Temple, ook maakten ze twee albums samen met Makoto Kawabata en Tsuyama Atsushi van die band.
In 2007 werd "The Men From Dystopia" voor het Beta-Lactam Ring Records label uitgebracht, opnieuw in een andere bezetting plus de 2 leden uit Acid Mothers Temple, maar altijd met Niko Potocnjak als vaste kracht.
Het jaar er na verschenen er 2 releases, waarvan de eerste, "Black Om Rising" ook op DVD, waarop de band in uitgedunde bezetting te zien is en bestaat uit: Niko Potocnjak - sologitaar en synthesizer, Narantxa - basgitaar, Bruno Motik - drums en Lovro Zlopasa - saxofoon.
Op het tweede album dat in 2008 verscheen, "Cosmoerotic Dialogue With Lucifer", speelt Kawabata Makoto als sologitarist mee.
Vervolgens verschenen de CD's: "You Must do This On Stage Vol.1" (live) (Beta-Lactam, 2009), "Future Retro Spasm" (Beta-Lactam, 2010), "Acid Taking And Sweet Love Making" (Hauruck!, 2011), "The Death And Resurrection Of Krautrock - Aum" (Beta-Lactam, 2011) en "Superautobahn" (Hauruck!, 2012).
Ook verscheen "The Death And Resurrection Of Krautrock - Aum" in 2012 op LP via het Sulatron label en op deze LP bestaat de band uit: Niko Pocnjak - sologitaar en synthesizer, Narantxa - basgitaar, Stanislav Musjkina - drums en Lovro Zlopasa - saxofoon.
Op het in november opgenomen tweede deel van de trilogie "The Death And Resurrection Of Krautrock: IO" , dat in de zomer van 2014 zowel op CD als op LP uitgebracht door het Sulatron label, bestaat de band uit: Niko Pocnjak - sologitaar, Jeremy White - basgitaar en zang en Nicola Babic - drums en dit trio wordt bijgestaan door Albin Julius - synthesizer, Hammond orgel en kazoo en Nicola Urosevic - zang en bevat net als deel 1 vijf nummers.
In 2007 nam de band in de Kramasonik Studio te Zagreb de nummers op, die op de LP "Superautobahn" uit 2015 staan en op dit album bestaat de band uit: Niko Potocnjak - sologitaar, Narantxa - basgitaar, Kawabata Makoto - sologitaar, Michael Ramey - zang en piano, Bruno Motik - drums en Lovro Zlopasa - saxofoon.
Het album, dat, in augustus 2015, in een beperkte oplage van 500 stuks, via het Sulatron label, op zwaar zwart vinyl is uitgebracht, bevat slechts 3 nummers, waarvan de eerste 2 in een ingekorte versie op de LP staan en verscheen eerder, in 2012, als CD via het Hauruck! label.
Kant A start met "The Wall", waarin ik een lekker in het gehoor klinkend stukje psychedelische rock te horen krijg, dat in een vrij hoog tempo gespeeld wordt en een hypnotiserend ritme bevat, terwijl de bandleden er tevens geducht op los experimenteren en er, gedurende 11 minuten, een psychedelische muur van geluid ontstaat. (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)
In het volgende nummer, dat The Pyramid" heet, gaat de band verder met het maken van experimentele psychedelische rock en krijg ik opnieuw een kakofonie van geluiden te horen, die voor een vrij onsamenhangend geheel zorgen, maar desondanks, door het steeds terugkerende ritme, zorgen dat ik in een lichte trance kom.
Op kant B is het bijna 22 minuten durende nummer "The Colossus" te horen en hierin speelt de band ook nu weer een heerlijk experimenteel nummer in een vrij hoog tempo, waarin een terugkerend hypnotiserend ritme zit, waardoor ik opnieuw in een lichte trance gebracht wordt.
De LP "Superautobahn" van Seven That Spells is een uitgave, die bij de liefhebbers van hypnotiserende psychedelische rock en van experimentele rock zeker in de smaak zal vallen en ik kan hen dan ook aanraden, deze heerlijke plaat eens te gaan beluisteren.
Krautzone is een Duitse band, die in september 2011 uit diverse bands is ontstaan, doordat de leden van die bands samen muziek begonnen te spelen tijdens een spontane jamsessie, die in de oefenruimte van Electric Moon plaats vond.
De muzikanten, die aan deze sessie mee deden, zijn: multi-instrumentalist Sula Bassana (Electric Moon, Zone Six) - synthesizer, Komet Lulu (Electric Moon, Zone Six) - drums, Modulfix (Zone Six, The Spacelords) - synthesizer, Rainer Neeff (The Pancakes, Zone Six) - sologitaar en Onkel Kaktus - basgitaar plus Baba Lali, die aan dit project mee werkt door voor een kosmische sfeer te zorgen.
Van de opnamen van deze sessie, die onder de naam "Kosmische Rituale" is uitgebracht, werden 3 nummers uitgekozen om uitgebracht te worden en zijn weer door Eroc gemasterd en verschenen 13 december 2013 in een gelimiteerde uitgave van 1000 stuks op gekleurd vinyl.
De opnamen voor "Superkraut" vonden plaats op 31 december 2013, toen de band bijeen was om oud en nieuw te vieren en in plaats daarvan besloot om jammend het nieuwe jaar in te gaan.
In juni 2015 verscheen de LP "Spiritual Retreat", die gelijktijdig met hun debuut LP werd opgenomen, in een beperkte oplage van 777 stuks op zwaar zwart vinyl plus inlegvel en natuurlijk werd deze net als alle andere uitgaven door Eroc gemasterd en komt het artwerk van de hand van Lulu.
Deze 3 uitgaven zijn 17 juli 2015 samen met het onuitgebrachte nummer "Schwebung" op de 2CD "The Complete Works" verschenen.
CD 1 start met "Liebe", een fantastisch nummer, dat in een rustig tempo gespeeld wordt en bestaat uit een bijna 13 minuten durende hypnotiserende mix van psychedelische kosmische muziek en krautrock, waardoor ik als het ware de muziek ingezogen wordt en in een lichte trance kom.
Daarna krijg ik het 9 minuten durende nummer "Kosmische Rituale" te horen en hierin schotelt Krautzone me een schitterend kosmisch stuk muziek voor, waarin de band me verder in mijn trance brengt door hun hypnotiserende ruimtelijke rituele muziek, die langzaam opgevoerd wordt en daarbij zijn ook lichte spacerock invloeden hoorbaar. (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Het volgende nummer is het bijna 21 minuten durende "Only Fools Rush In" en ook nu weer weet de band me in de ban van hun muziek te houden door me een sublieme mix te laten horen van krautrock, kosmische en psychedelische muziek, waarin het tempo steeds sneller gespeeld wordt, terwijl het ritme hypnotiserend op me werkt, maar enkele minuten voor het eind van het nummer verandert de band het ritme plotseling en krijg ik een heerlijk experimenteel stukje psychedelische muziek te horen.
Het laatste nummer van CD 1 is het nog niet eerder uitgebrachte "Schwebung", waarin ik een waanzinnig goed psychedelisch ruimtelijk stukje muziek te horen krijg, waarmee de band me opnieuw in een lichte trance brengt.
CD 2 bevat de LP "Spiritual Retreat", plus de 2 nummers van de split-LP met Lamp Of The Universe, waar de CD mee begonnen wordt en hierin krijg ik het nummer "Superkraut" in 2 gedeeltes te horen.
Met "Superkraut I" krijg ik een fantastisch hypnotiserend dansbaar ruimtelijk nummer te horen, waarbij het onmogelijk is stil te blijven zitten en dat tegen het einde over gaat in een rustig tempo, om langzaam als een kaars uit te doven.
In "Superkraut II" laat de band me genieten van een geweldig krautrock nummer, dat in een licht hypnotiserend ritme gespeeld wordt, waarin tegen het einde een uitstekende tempowisseling zit en de band verder gaat in het spelen van een stukje licht psychedelische muziek in een rustig tempo.
Als afsluiter staat het bijna 44 minuten durende "Spiritual Retreat" op de CD en daarin laat de band me genieten van een schitterend stuk kosmische rituele muziek, dat tevens een psychedelisch karakter heeft en krautrock invloeden bevat.
Halverwege verandert dit echter en wordt de muziek experimenteler, waarna de band terug keert naar de krautrock, waarin een heerlijk, geheimzinnig klinkend, hypnotiserend ritme zit.
"The Complete Works" van Krautzone is een van de beste albums van dit jaar en ik vind deze meesterlijke 2CD dan ook een "must" voor iedere liefhebber van zowel krautrock als psychedelische muziek en kosmische muziek, oftewel: "Verplichte kost!"
Electric Moon uit Fulda, Hessen, Duitsland, ontstond toen multi-instrumentalist Sula Bassana - gitaren, effecten en orgel ging samen spelen met Komet Lulu - basgitaar, effecten en zang en Berni - drums.
Eerdere projecten van Sula waren o.a. Liquid Visions, Südstern 44, Interkosmos en Zone Six, maar ook maakte hij diverse solo- CD's en enkele met Modulfix.
De eerste officiële CD van Electric Moon, Lunatics" verscheen in 2009 via Nasoni Records en drummer Berni, met wie de CD-R "First Takes" gemaakt werd, was toen reeds vervangen door Pablo Carneval.
Daarna volgden meer releases, "Lunatics Revenge" met drummer Pablo Carneval (Nasoni, 2011), Inferno met drummer Alex (Sulatron, 2011), "The Doomsday Machine" met drummers Pablo Carneval en Alex (Nasoni, 2011) en de split LP met de Franse band Glowsun, "Sun And Moon" (Sulatron, 2011).
Verder verschenen er via Sulatron enkele CD-R uitgaven in zeer beperkte oplage, zoals: "Live At Epplehaus 2010" (2010), "Live At Immerhin" (2011), "Flaming Lake" (2011) "Live At Sulatron Label Night" (2011) en "Cellar Space Live Overdose" (2012), waarop Alex de drummer weer was.
Hun nieuwe drummer heet Marcus Schnitzler, die ook de drummer van de spacerock band The Spacelords is en met hem werd de CD/2LP "Mind Explosion" opgenomen.
Op de 2LP/CD "Mind Explosion", die in 2013 aan het eind van de "Electric Moon Heading To South Tour 2013" tijdens het optreden in de Graf Hugo te Felkirch, Oostenrijk met slechts een stereo microfoon werd opgenomen, is Electric Moon live te beluisteren en de in 2014 verschenen 2LP "Lunatics + Lunatics Revenge" is gelimiteerde een uitgave (500 stuks) van de eerste 2 CD's.
"Theory Of Mind" werd in februari 2014 in de Kosmodrom te Heidelberg opgenomen en verschijnt als 2LP in een oplage van 1000 stuks op zwaar zwart vinyl en als CD, waarbij het artwork zoals gewoonlijk weer door Lulu Artwork verzorgt is en de mastering door krautrock legende Eroc is gedaan.
De LP/CD bevat 4 vrij lange nummers, waarvan "Hypnotika" de eerste is en hierin hoor ik de band een geweldig hypnotiserend acidrock nummer spelen, dat rustig en licht psychedelisch begint, waarna de band het tempo langzaam opvoert, totdat er een climax ontstaat en deze tot het einde toe vast houdt, om me vervolgens het titelnummer "Theory Of Mind" voor te schotelen en ook in dit nummer start de muziek in een vrij traag tempo en wordt langzaam opgebouwd en krijg ik een heerlijk acidrock nummer te horen, dat in een licht hypnotiseren ritme gespeeld wordt en tevens invloeden uit progressieve rock bevat, waarin de band helemaal los gaat. (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna laat Electric Moon me genieten van "The Picture", dat met zware hypnotiserende stonerrock klanken begint en spacerock invloeden bevat, die de band van begin tot einde weet vol te houden, waardoor als het ware de muziek ingezogen wordt en in een lichte trance raak.
In het laatste nummer "Aerosoul" hoor ik weer een schitterend acidrock nummer met progressieve rock invloeden en een licht hypnotiserend ritme, waarbij ik opnieuw helemaal in de ban van de muziek kom, die naar het einde toe in een trager tempo gespeeld wordt en met ruimtelijke klanken van de synthesizer wordt afgesloten.
Electric Moon heeft met "Theory Of Mind" weer een fantastische plaat weten te maken, die me van begin tot eind heeft geboeid en ik kan deze schijf dan ook van harte aanbevelen aan een ieder, die van acidrock, progressieve rock en psychedelische rock houdt.
Polska Radio One werd in Ekaterinburg, Rusland opgericht door Fedya, Dima, Drew en Yura, die door Sasha vervangen werd.
In december 2012 bracht de band hun debuut single "Liquid Psych-Out vol.1" plus de EP "2012 Singles" digitaal uit, gevolgd in maart 2013 door de digitale single "New Space", die ook als gelimiteerde oplage op cassette verscheen.
Daarna kwam de digitale single "Bonra" in januari 2014 uit, waarna in maart dat jaar weer een digitale EP van de band werd uitgebracht.
In december 2013 verscheen het debuut album "Polska Radio One" zowel via het Amerikaanse Trail Records label als digitaal en in december 2014 kwam het digitale album "Mono" uit, waarna het Sulatron Records label in juni 2015 het tweede officiële album van de band op zwaar oranje vinyl uitbrengt in een zeer gelimiteerde oplage van 500 stuks, getiteld "Early Broadcasts", waarvan het artwork door Lulu Artwork verzorgd is.
Op de LP "Early Broadcasts", die tussen maart 2012 en maart 2014 in Ekaterinburg werd opgenomen, staan 8 nummers, waarvan "North Berry" de eerste is en hierin laat de band me genieten van een schitterende hypnotiserende psychedelische rock song, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en sterke invloeden van de late jaren 60 bevat. (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Dit nummer wordt gevolgd door "Volga", een heerlijke progressieve psychedelische rock song met een aanstekelijk dansbaar ritme, waarna ik "Time-Eternity" te horen krijg en ook dit is weer zo'n fantastische swingende psychedelische rock song, terwijl ik in het laatste nummer van de A-kant, "New Space", een uitstekende psychedelische spacerock song te horen krijg, waarin dance en funk invloeden in verwerkt zitten en het nummer dus lekker dansbaar is.
Kant-B start met "Heather And Wormwood", waarin de band een lekker in het gehoor klinkende dansbare psychedelische pop song laat horen, waarin de invloed van The Beatles sterk hoorbaar is en gevolgd wordt door "Shroomin'" en hierin schotelt Polska Radio One me, in een slepend ritme, een song voor, waarin de muziek me aan die van The Doors doet denken en lichte progressieve jazz invloeden bevat.
Vervolgens hoor ik "Radio Motorik" en in dit nummer speelt de band een zeer aanstekelijke swingende uptempo rock song, waarbij stil zitten geen optie is en in het laatste nummer "Rhymes And Harmonies" laat de band me opnieuw genieten van een geweldige psychedelische pop song, waarin de samenzang schitterend is en me ook nu weer aan de muziek van The Beatles doet denken.
Polska Radio One heeft met "Early Broadcasts" een fantastische plaat gemaakt, die elke liefhebber van de psychedelische jaren 60 muziek in zijn of haar collectie zou moeten hebben; in één woord: Geweldig!!!!
De Duitse band Zone Six werd in 1997 door multi-instrumentalist Dave Schmidt - basgitaar, synthesizer en mellotron en Hans-Peter Ringholz - sologitaar opgericht, die samen met Claus Bühler - drums en keyboards en Jodi Barry - zang de band vormde.
In deze samenstelling verscheen in 1998 hun debuut CD "Zone Six" via het Early Birds Records label, waarna de band in een nieuwe formatie, in 2003, hun tweede CD "Any Noise is Intended” werd uitgebracht via het Sunhair Records label en behalve uit: Dave, Hans-Peter en Claus, bestond uit: Rustry Viltz - keyboards en Martin Schorn - synthesizer.
In 2004 verscheen, via hetzelfde label de CD “Psychedelic Scripture” in een beperkte oplage van 500 stuks, gevolgd in 2005 door de CD/2LP “Live Wired 2004”, die door Nasoni Records verscheen, waarbij de vinyl uitgave een beperkte oplage had van 500 stuks, waarvan 400 op zwart en 100 op gekleurd vinyl en de band opnieuw in een ander bezetting te horen was; Dave - basgitaar, Martin - synthesizer, Julius-K - sologitaar en Walt Jahn (DJ Shiva) - drums en djembé.
Vervolgens verschenen de CD-R "live at Burg Herzberg festival 2006" (beperkte oplage van 100 stuks hand genummerd) in 2007 via Sulatron Records, de CD “10 Years of Aural Psychedelic Journeys - Rare & Unreleased” via Sulatron Records (alle muzikanten van de eerste 10 jaar plus Ben Coydog - lap-steel gitaar), de gelimiteerde CD-R (100 stuks) "live at Yellowstock 2011", waarin de band in een nieuwe bezetting optrad (Dave - sologitaar, Martin - synthesizer, Paul Pott - basgitaar, Komet Lulu - fuzzbasgitaar en Alex - drums), 2 uitgaven van de CD-R (beide beperkt tot een oplage van 100 stuks) "Live At Sulatron Label Night, Fulda, 2011" met weer een andere bezetting (Dave, Martin, Komet Lulu en Paul plus Rainer Neeff - sologitaar).
Daarna volgden de CD/LP "A Split Thing" (Vespero and Zone Six) op het Transubstans Records label, waarbij de LP uitgave een beperkte oplage van 300 stuks had en Zone Six met 1 nummer op het album staat en de LP "Alien Rocket Flight 2 festival 2011" (gelimiteerd tot 500 stuks), dat via het Kerntonschall Records label verscheen, met daarop 1 nummer van Zone Six (Dave, Komet Lulu en Rainer).
Vermeldenswaardig is ook, dat de band in 1998 optrad met Hawkwind leden Nik Turner - saxofoon en dwarsfluit en Huw Lloyd-Langton - sologitaar en tevens met Abdul - drums, Jens - saxofoon, Bime - zang en Michaela - zang en onder andere te zien was op Burg Herzberg Open-Air, Yellowstock (Geel, België) en op de Hawkfanmeeting.
De band is, na 11 Jaar geen studio album te hebben gemaakt, terug met hun nieuwe CD "Love Monster" en speelt in een nieuwe bezetting, waarbij de band bestaat uit: Dave Schmidt (ook wel bekend als Sula Bassana) - drums (voorheen basgitaar), Komet Lulu - basgitaar, Rainer Neeff - sologitaar en Martin Schorn (ook wel bekend als Modulfix) - synthesizer.
De CD bevat slechts 4 nummers, waarvan "Love Monster" de eerste is en hierin hoor ik de band een schitterend stuk spacerock spelen, dat met een vrij rustig hypnotiserend ritme begint, waardoor ik onmiddellijk in de ban van de muziek raak en in een lichte trance kom. (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Naarmate het, bijna 15 minuten lange, nummer vordert, voert de band het tempo langzaam op, om daarna weer terug te schakelen, maar tegen het einde gaat dat opnieuw omhoog, om even later terug te keren naar het rustige tempo en zo het nummer af te sluiten.
Daarna krijg ik "The Insight" voorgeschoteld, waarin de band me een heerlijk progressief rock nummer laat horen, dat in een hypnotiserend ritme gespeeld wordt en me opnieuw in een lichte trance brengt, om verder te gaan met "Acidic" en in dit nummer laat Zone Six me een fantastische mix van krautrock en spacerock horen, die swingt als een trein.
Het laatste nummer van de CD, die overigens door het Britse label Deep Distance Records op vinyl wordt uitgebracht, heet "Cosmogyral" en hierin laat de band me genieten van een iets meer dan 15 minuten durend geweldig psychedelisch spacerock nummer, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en progressieve rock invloeden bevat.
Zone Six heeft me met "Love Monster" van begin tot einde in de ban van hun schitterende muziek gehouden, die geen enkele spacerock liefhebber mag missen, maar ook zij, die van progressieve rock, psychedelische rock of krautrock houden zullen zeker verrukt zijn van deze schijf, kortom: een aanrader!
Electric Moon uit Fulda, Hessen, Duitsland, ontstond toen multi-instrumentalist Sula Bassana - gitaren, effecten en orgel ging samen spelen met Komet Lulu - basgitaar, effecten en zang en Berni - drums.
Eerdere projecten van Sula waren o.a. Liquid Visions, Südstern 44, Interkosmos en Zone Six, maar ook maakte hij diverse solo-CD's en enkele met Modulfix.
De eerste officiële CD van Electric Moon, Lunatics" verscheen in 2009 via Nasoni Records en drummer Berni, met wie de CD-R "First Takes" gemaakt werd, was toen reeds vervangen door Pablo Carneval.
Daarna volgden meer releases, "Lunatics Revenge" met drummer Pablo Carneval (Nasoni, 2011), Inferno met drummer Alex (Sulatron, 2011), "The Doomsday Machine" met drummers Pablo Carneval en Alex (Nasoni, 2011) en de split LP met de Franse band Glowsun, "Sun And Moon" (Sulatron, 2011).
Verder verschenen er via Sulatron enkele CD-R uitgaven in zeer beperkte oplage, zoals: "Live At Epplehaus 2010" (2010), "Live At Immerhin" (2011), "Flaming Lake" (2011) "Live At Sulatron Label Night" (2011) en "Cellar Space Live Overdose" (2012), waarop Alex de drummer weer was.
Hun 10" vinyl EP, "You Can See The Sound Of ..", uit 2013, die in een gelimiteerde oplage van 499 stuks wit vinyl uitgebracht is, wordt alleen tijdens optredens van de band verkocht en daar op is hun nieuwe drummer Michael Orloff te horen.
Papir is een band uit Kopenhagen, Denemarken, die instrumentale psychedelische rock speelt en bestaat uit: Niklas Sorensen - sologitaar, Christian Becher Clausen - basgitaar en Christoffer Brochman Christensen - drums.
De band bracht hun debuut album "Papir" in december 2010 uit via El Paraiso Records, die in november 2011 gevolgd werd door "Stundum" en in februari 2012 door "III", die beide eveneens via El Paraiso Records verschenen.
In 2013 verscheen het album "Papir Meets Electric Moon - The Papermoon Sessions" via het Sulatron Records label, waaraan ook Mogens Deenfort van Öresund Space Collective aan mee deed, maar drummer Michael Orloff echter niet, zodat Papir Meets Electric Moon bestaat uit: Sula Bassana - sologitaar, effecten en casio, Komet Lulu - basgitaar en effecten, Niklas Sörensen - sologitaar, Christian Becher - basgitaar, Christoffer Bröchmann Christensen - drums en Mogens Deenfort - synthesizer.
In deze formatie werd ook het optreden op het Roadburn festival te Tilburg, Nederland, in 2014 gespeeld, waarbij de band hun tweede en exclusieve show samen deed en daarvan werden opnames gemaakt, die, zowel op CD als op LP, via het Sulatron Records label uitgebracht worden.
Het album verschijnt onder de naam "Papir Meets Electric Moon - The Papermoon Sessions Live At Roadburn 2014", waarvan het de bedoeling is dat de CD op 13 maart 2015 uit komt in een gelimiteerde oplage van 1000 stuks als didgipack en de LP 17 april 2015, eveneens gelimiteerd tot 1000 stuks, waarvan er 500 stuks op doorzichtig vinyl en 500 stuks op zwart vinyl worden geperst.
De CD/LP bevat slechts 2 nummers, waarvan het eerste "Powdered Stars" bijna 25 minuten duurt en hierin krijg ik een geweldige jamsessie te horen, waarin de muziek progressief en psychedelisch klinkt en in een vrij hoog tempo begint.
Na enkele minuten wordt de muziek een stukje rustiger, om psychedelischer te worden en vervolgens weer in een sneller tempo gespeeld te gaan worden, waarbij er een hoofdrol voor de sologitaristen is weggelegd. (luister naar een gedeelte van dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna krijg ik het iets meer dan 22 minuten durende "Blazing Milky Way" voorgeschoteld en in dit nummer begint de band in een rustig tempo, dat langzaam opgevoerd wordt, hun progressieve rock te spelen.
Ook in dit nummer eisen de sologitaristen de belangrijkste rol voor zich op en laat de band me genieten van een swingend stukje progressieve rock, waarin lichte spacerock invloeden in zitten.
Naar het einde van het nummer wordt de muziek een stuk rustiger en krijgt het geheel een psychedelisch karakter, waarmee de band het nummer op waardige wijze afsluit.
Papir Meets Electric Moon heeft met "The Papermoon Sessions Live At Roadburn 2014" een heerlijk stuk muziek afgeleverd, dat naar mijn mening voor herhaling vatbaar is en ik kan elke rock liefhebber dan ook aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.
In 2002 verscheen via het Nasoni label de LP "Dreamer" als debuut van multi instrumentalist Dave Schmidt, alias Sula Bassana, die alle instrumenten voor zijn rekening nam en bijna alle nummers zelf schreef.
Vervolgens werd "Dreamer" op CD uitgebracht en verscheen in 2004 via Dave's eigen Sulatron label en in 2005 nogmaals, maar dit keer via het Elektrohasch label en in 2012 bracht Dave deze CD opnieuw uit, aangevuld met 2 bonus nummers, die van zijn 7 inch vinyl single "Vegetable Man" / "Perry Rhodan" uit 2009
komen (Nasoni Records).
Tussen 2002 en 2012 brengt Dave diverse CD's en LP's uit, zoals de split LP met Vibravoid "Retronique" (Nasoni, 2003), "Sula Bassana And The Nasoni Pop Art Experimental Band Vol.1" (CD, Nasoni, 2006), "The Night" (CD, Sulatron, 2009 / LP, Pancromatic Records, 2009), "Kosmonauts" (CD, Sulatron, 2010) en "Dark Days" (CD/2LP, Sulatron, 2012) plus de single "Vegetable Man"/ "Perry Rhodan" (7 inch vinyl, Nasoni, 2009), plus diverse CD-R uitgaven, terwijl in 2014 de LP "Sula Bassana - Disappear + 3AM - Waves" via het Headspin label verscheen, waarbij 3AM een alias is van Chino Burga, een legendarische underground rockmuzikant uit Lima, Peru, die reeds 20 jaar bezig is met het maken van vrij heftige muziek en in verschillende rock bands speelt (La Ira De Dios, Necromongo, La Garua en Los Entierros).
Normaal gesproken speelt Dave nooit live onder de naam Sula Bassana, maar op het Roadburn festival te Tilburg, Nederland, maakte hij daar een uitzondering voor en vormde een band rond zich, die voor deze gelegenheid bestaat uit: Sula Bassana - sologitaar, synthesizer, mellotron en FX, Komet Lulu - basgitaar en FX, Rainer Neeff - sologitaar en FX en Marcus Schnitzler - drums.
"Live At Roadburn Festival 2014" bevat bijna het hele concert van de band, dat via het Sulatron Records label zowel op CD als LP verschijnt, waarbij de CD 13 maart 2015 wordt uitgebracht en de LP op 8 mei 2015 in een gelimiteerde oplage van 777 stuks op marmer kleurig vinyl, waarbij verder opgemerkt kan worden, dat het album ook deze keer door krautrock legende Eroc gemasterd is en het artwork door Lulu Artwork (Komet Lulu) is gedaan.
Het album, dat 4 nummers bevat, start met "Rainstorm", waarin de band in een rustig tempo begint, dat langzaam wordt opgevoerd, waarna er een fantastisch hypnotiserend psychedelisch progressief rock nummer ontstaat en hierin zijn spacerock invloeden lichtelijk hoorbaar.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna krijg ik "D-Light" te horen en ook hierin begint de muziek met rustige spacerock, die langzaam steeds meer snelheid krijgt, dat ontaard in een schitterend stukje progressieve spacerock, dat in een licht hypnotiserend ritme gespeeld wordt.
Dan volgt "Dark Days", het enige nummer, dat op een van de eerdere albums van Sula te horen was en in dit nummer laat de band me een geweldig psychedelisch nummer horen, waarin invloeden van The Liquid Sound Company te horen zijn en verder progressieve rock bevat, die in in eerste instantie in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, maar na verloop van tijd steeds meer vaart krijgt, totdat de climax is bereikt, om dan terug te keren naar het rustige psychedelische begin en op deze manier het nummer te beeïndigen.
Het laatste nummer heet "Alienfuzz" en daarin krijg ik opnieuw een fantastisch hypnotiserend psychedelisch spacerock nummer voorgeschoteld, waardoor ik als het ware de muziek ingezogen wordt en tegen het einde toe pas los kom.
Met "Live At Roadburn Festival 2014" heeft Sula Bassana me van begin tot eind in de ban van zijn heerlijke muziek weten te houden, waardoor ik deze CD/LP dan ook kan aanraden aan elke liefhebber van zowel psychedelische als spacerock en progressieve rock liefhebber.
Electric Moon uit Fulda, Hessen, Duitsland, ontstond toen multi-instrumentalist Sula Bassana - gitaren, drums, effecten en orgel ging samen spelen met Komet Lulu - basgitaar, effecten en zang en Berni - drums.
Eerdere projecten van Sula waren o.a. Liquid Visions, Südstern 44, Weltraumstaunen, Interkosmos en Zone Six, maar ook maakte hij diverse solo- CD's en enkele met Modulfix.
De eerste officiële CD van Electric Moon, Lunatics" verscheen in 2009 via Nasoni Records en drummer Berni, met wie de CD-R "First Takes" gemaakt werd, was toen reeds vervangen door Pablo Carneval.
Daarna volgden meer releases, "Lunatics Revenge" met drummer Pablo Carneval (Nasoni, 2011), Inferno met drummer Alex (Sulatron, 2011), "The Doomsday Machine" met drummers Pablo Carneval en Alex (Nasoni, 2011) en de split LP met de Franse band Glowsun, "Sun And Moon" (Sulatron, 2011).
Verder verschenen er via Sulatron enkele CD-R uitgaven in zeer beperkte oplage, zoals: "Live At Epplehaus 2010" (2010), "Live At Immerhin" (2011), "Flaming Lake" (2011) "Live At Sulatron Label Night" (2011) en "Cellar Space Live Overdose" (2012), waarop Alex de drummer weer was.
Hun nieuwe drummer heet Marcus Schnitzler, die ook de drummer van de spacerock band The Spacelords is en met hem werd de CD/2LP "Mind Explosion" opgenomen.
Op de 2LP/2CD "Lunatics & Lunatics Revenge" uit 2014, een heruitgave van de eerste 2 CD's, bestaat de band uit Sula Bassana, Komet Lulu en Pablo Carneval.
De 2LP van deze heruitgave, die in een gelimiteerde oplage van 500 stuks verschenen is, bevat een klaphoes, die van nieuw artwork van de hand van Lulu voorzien is, plus poster en is geperst in gekleurd vinyl, terwijl de CD versie eveneens als dubbel album is uitgebracht.
De LP1/CD1, waarop 3 nummers staan, start met "Brain Eaters", waarin ik een iets meer dan 19 minuten durend geweldig stuk progressieve rock te horen krijg, dat grotendeels in een stevig tempo gespeeld wordt, maar tegen het eind, door een tempowisseling, een stuk rustiger gespeeld wordt en invloeden uit acid rock bevat.
Daarna laat de band me genieten van "Hotel Hell", een schitterend door Lulu gezongen psychedelisch nummer, dat in een rustig tempo gespeeld wordt en gevolgd wordt door het laatste nummer van LP1/CD1, getiteld "Moon Love" en hierin schotelt de band me een fantastisch 23 minuten durend nummer voor, dat in een licht hypnotisch ritme gespeeld wordt en psychedelische invloeden heeft, maar halverwege versnelt de band het tempo en verandert het nummer in een geweldig stukje progressieve rock, om vervolgens terug te keren naar het rustige tempo.
Op LP2/CD2 staan 4 nummers, waarvan "Gefärliche Planetengirls" de eerste is en hierin krijg ik een uitstekende mix van progressieve en psychedelische rock te horen, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld en gevolgd wordt door "Lunatic", waarin de band een heerlijk stevig progressief rock nummer speelt. (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Vervolgens hoor ik "D-Tune" en dit progressieve rock nummer begint met vrij heftig gitaarspel en bevat verder enkele subtiele tempowisselingen, een licht hypnotiserend ritme en psychedelische en acid rock invloeden.
In het laatste nummer, "The Landing", verrast de band me door een fantastisch rustig atmosferisch nummer te spelen, dat bijna tegen de new age muziek aan zit.
Op "Lunatics + Lunatics Revenge" staan 7 fantastische nummers, die stuk voor stuk meer dan de moeite waard zijn om te beluisteren en daarom kan ik deze geweldige 2LP/2CD dan ook aanraden aan elke liefhebber van progressieve en psychedelische muziek.
Begin 2012 werd de band Yuri Gagarin te Gothenborg, Zweden, opgericht door Crille - sologitaar, Jon - slaggitaar, Leif - basgitaar, Robin - synthesizer en Steffo - drums.
Na enkele maanden geoefend te hebben, namen ze verscheidene songs op, die op Soundcloud gezet werden, waarna ze enige maanden daarna gevraagd werden om een album via een nieuw lokaal label uit te brengen en de eerste versie van hun debuut album "Yuri Gagarin", dat in oktober 2013 werd uitgebracht, was een feit.
De band kreeg er uitstekende respons op, ondanks dat de opname mix niet al te best was en in 2014 werd er besloten het album opnieuw te laten mixen en omdat deze keer een professionele geluidsman (Linus Andersson) de remix deed, was het resultaat een stuk beter, dan de eerste uitgave.
Omdat de eerste oplage snel uitverkocht was, besloot Dave Schmidt van Sulatron de nieuwe mix opnieuw uit te brengen.
De 2014 remix van "Yuri Gagarin" is in een gelimiteerde oplage van 500 stuks op 180 gram doorzichtig/blauw marmer gekleurd vinyl uitgebracht en bevat 4 nummers.
De A-kant van de LP start met "First Orbit", waarin een gedeelte van het gesprek van de ruimtereis van astronaut Yuri Gagarin te horen is, waarna de band het over neemt en me een schitterend swingend hypnotiserend spacerock nummer laat horen, dat in een stevig tempo gespeeld wordt, waarbij meebewegen vanzelfsprekend is.
Daarna krijg ik "Sonic Invasion 2910" voorgeschoteld en ook dit is een fantastisch uptempo spacerock nummer, waarin de muziek van de band me enigszins doet denken aan de begin periode van Hawkwind.
Kant B begint met "Za Kosmosom" en hierin start de muziek in een vrij rustig, maar stevig tempo en laat de band me genieten van een geweldig lekker klinkend stukje hypnotiserende spacerock. (luister naar dit numme via de youtube link onder de recensie)
Het afsluitende nummer heet "The Big Rip", dat in een snel en hypnotiserend ritme gespeeld wordt, waarbij ik als het ware de muziek ingezogen wordt en het is dan ook onmogelijk voor me stil te blijven zitten bij dit heerlijke stukje spacerock
Yuri Gagarin heeft me met deze debuut LP volledig weten te overtuigen van hun kunnen en ik kan iedere spacerock fan dan ook aanraden de plaat eens te beluisteren om tot dezelfde conclusie te komen als ik, namelijk: Geweldig!
Seven That Spells uit Zagreb, Kroatië werd in 2003 als power trio opgericht door producer, sologitarist Niko Potocnjak, die tevens de oprichter was van de punk band Trigova Mast.
Samen met Tomislav Kalousek - basgitaar en Stjepan Jurekovic - drums vormde hij de band, die in 2003 hun eerste CD "The Blowout" via het DIY label uitbracht.
Omdat de band met Damo Suzuki (ex Can) ging toeren werd besloten een extra bandlid aan te trekken en dat werd Hrvoje Niksic, die synthesizer speelde.
In 2005 tekenden ze een contract met het Russische RAIG label, die dat zelfde jaar hun CD "My Mommy Wants To Kiss Your Mamma" uitbracht, gevolgd in 2006 door "It Came From The Planet Of Love" en dat was ook het jaar waarin de eerste bezettingswisselingen plaats vonden.
Toen Seven That Spells rond 2007 enkele leden van de Japanse band Acid Mothers Temple ontmoetten, veranderde er een boel voor de band, want niet alleen toerden ze met Acid Mothers Temple, ook maakten ze twee albums samen met Makoto Kawabata en Tsuyama Atsushi van die band.
In 2007 werd "The Men From Dystopia" voor het Beta-Lactam Ring Records label uitgebracht, opnieuw in een andere bezetting plus de 2 leden uit Acid Mothers Temple, maar altijd met Niko Potocnjak als vaste kracht.
Het jaar er na verschenen er 2 releases, waarvan de eerste, "Black Om Rising" ook op DVD, waarop de band in uitgedunde bezetting te zien is en bestaat uit: Niko Potocnjak - sologitaar en synthesizer, Narantxa - basgitaar, Bruno Motik - drums en Lovro Zlopasa - saxofoon.
Op het tweede album dat in 2008 verscheen, "Cosmoerotic Dialogue With Lucifer", speelt Kawabata Makoto als sologitarist mee.
Vervolgens verschenen de CD's: "You Must do This On Stage Vol.1" (live) (Beta-Lactam, 2009), "Future Retro Spasm" (Beta-Lactam, 2010), "Acid Taking And Sweet Love Making" (Hauruck!, 2011), "The Death And Resurrection Of Krautrock - Aum" (Beta-Lactam, 2011) en "Superautobahn" (Hauruck!, 2012).
Ook verscheen "The Death And Resurrection Of Krautrock - Aum" in 2012, als eerste deel van de trilogie, op LP via het Sulatron label en op deze LP bestaat de band uit: Niko Pocnjak - sologitaar en synthesizer, Narantxa - basgitaar, Stanislav Musjkina - drums en Lovro Zlopasa - saxofoon.
Op het in november opgenomen tweede deel van de trilogie "The Death And Resurrection Of Krautrock: IO" betaat de band uit: Niko Pocnjak - sologitaar, Jeremy White - basgitaar en zang en Nicola Babic - drums en dit trio wordt bijgestaan door Albin Julius - synthesizer, Hammond orgel en kazoo en Nicola Urosevic - zang.
Het album is in de zomer van 2014 zowel op CD als op LP uitgebracht door het Sulatron label en bevat net als deel 1 vijf nummers.
De CD start met "In II", waarin ik een uptempo progressief instrumentaal nummer te horen krijg, dat technisch uitstekend in elkaar zit en een prima tempowisseling bevat, waarna het nummer tot het einde verder gaat in een rustig gespeeld tempo.
Daarna hoor ik "IO" en in dit bijna 19 minuten durende nummer, dat langzaam begint met een licht hypnotiserend ritme, laat de band me genieten van een heerlijk stukje progressieve rock, waarin opnieuw een goede tempowisseling zit, zodat de song in een iets hoger tempo gespeeld wordt en meer de kant van de psychedelische rock op gaat, waarbij ook lichte spacerock invloeden hoorbaar zijn, die in een hypnotiserend ritme gespeeld worden.
In "One" verrast de band me met een kort rustig, op piano gespeeld, nummer, dat vergezeld wordt door ruimtelijke synthesizer geluiden, waarna ik "Burning Blood" te horen krijg, het tweede lange nummer van de CD/LP en in deze song smelt de band invloeden van hardrock, trance en psychedelische rock samen in een swingend hypnotiserend geheel, waarbij stil blijven zitten onmogelijk is, totdat de band besluit, dat de resterende 2 minuten het geluid van een overgaande telefoon moeten bevatten. (luister naar een groot gedeelte van dit nummer via de soundcloud link onder de recensie)
Het laatste nummer heet "Out II" schotelt de band me een fantastisch hypnotiserend nummer voor, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en tegen het eind langzaam uit dooft.
"The Death And Resurrection Of Krautrock: IO" van Seven That Spells bevat 5 schitterende nummers, die het beluisteren meer dan waard zijn en ik vind deze CD/LP dan ook een aanrader voor elke liefhebber van psychedelische, progressieve en hypnotiserende rock.
De band The Spacelords uit Reutlingen en Metzingen/Neuhausen, Duitsland werd in april 2008 opgericht, toen Marcus Schnitzler - zang, drums, percussie en djembé, muziek begon te maken met Matthias Wettstein - sologitaar en Klaus Werz - basgitaar.
Matthias en Klaus hadden al verschillende ideeën voor songs en na enkele weken, was al bijna de helft van hun debuut CD uitgewerkt.
De achtergronden van de bandleden waren verschillend; Marcus studeerde traditionele ritmes in West Afrika en was al 25 jaar bezig met psychedelische muziek,
Matthias was beïnvloed door de muziek uit India, waar hij sinds de jaren 70 naar toe ging en speelde al 30 jaar gitaar en Klaus begon in 1978 als drummer in Rusland, maar schakelde al spoedig over op sologitaar en in 2006 werd dat basgitaar.
Het vierde Spacelords lid, Reinholt - dwarsfluit, kwam in 2008 bij de band en speelt op de debuut CD mee, maar verliet de band in 2009.
Hun debuut CD "Spacelords", uit 2009, werd in eigen beheer gemaakt en gedistribueerd door het Italiaanse BTF label, waarna de band in 2011 "Dimension 7" uitbracht, gevolgd door een "Live" CD-R in 2013, beide opnieuw in eigen beheer.
Hun nieuwe album "Synapse" wordt door Sulatron Records uitgebracht in een gelimiteerde eerste oplage van 500 stuks op gekleurd 180 gram vinyl en door de band zelf als CD.
Het album, waarop 4 nummers staan, start met "Synapse", dat in een rustig tempo gespeeld wordt, waarbij de instrumentale muziek een mix is van spacerock en progressieve rock en zo nu en dan vrij symfonisch klinkt en licht hypnotiserend werkt. (luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie)
Daarna krijg ik "Sitarguitar" te horen en hierin laat de band me genieten van een ruimtelijk klinkend psychedelisch nummer, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, om te vervolgen met "No 2", waarin de band verder gaat met het maken van hun schitterende ruimtelijk klinkende psychedelische progressieve spacerock, die een hypnotiserend effect op me heeft.
De band sluit het album af met "Pyroclastic Monster" en ook dit is weer zo'n fantastisch hypnotiserend symfonisch spacerock nummer, waarin deze keer krautrock invloeden zitten en na een tempowisseling komen daar gesproken teksten bij en verandert het nummer in een progressief stukje spacerock, waarin ook geëxperimenteerd wordt, om vervolgens opnieuw om te schakelen naar een swingend geheel.
The Spacelords hebben me met deze geweldige LP/CD van begin tot eind in hun ban weten te houden en laten genieten van hun heerlijke muziek en ik kan iedere liefhebber van spacerock en progressieve rock dan ook aanraden, dit album eens te gaan beluisteren, om tot dezelfde conclusie te komen als ik. Fantastisch!
Electric Moon uit Fulda, Hessen, Duitsland, ontstond toen multi-instrumentalist Sula Bassana - gitaren, effecten en orgel ging samen spelen met Komet Lulu - basgitaar, effecten en zang en Berni - drums.
Eerdere projecten van Sula waren o.a. Liquid Visions, Südstern 44, Interkosmos en Zone Six, maar ook maakte hij diverse solo- CD's en enkele met Modulfix.
De eerste officiële CD van Electric Moon, Lunatics" verscheen in 2009 via Nasoni Records en drummer Berni, met wie de CD-R "First Takes" gemaakt werd, was toen reeds vervangen door Pablo Carneval.
Daarna volgden meer releases, "Lunatics Revenge" met drummer Pablo Carneval (Nasoni, 2011), Inferno met drummer Alex (Sulatron, 2011), "The Doomsday Machine" met drummers Pablo Carneval en Alex (Nasoni, 2011) en de split LP met de Franse band Glowsun, "Sun And Moon" (Sulatron, 2011).
Verder verschenen er via Sulatron enkele CD-R uitgaven in zeer beperkte oplage, zoals: "Live At Epplehaus 2010" (2010), "Live At Immerhin" (2011), "Flaming Lake" (2011) "Live At Sulatron Label Night" (2011) en "Cellar Space Live Overdose" (2012), waarop Alex de drummer weer was.
Hun nieuwe drummer heet Marcus Schnitzler, die ook de drummer van de spacerock band The Spacelords is en met hem werd de CD/2LP "Mind Explosion" opgenomen.
Op de 2LP/CD "Mind Explosion", die in 2013 aan het eind van de "Electric Moon Heading To South Tour 2013" tijdens het optreden in de Graf Hugo te Felkirch, Oostenrijk met slechts een stereo microfoon werd opgenomen, is Electric Moon live te beluisteren.
Het hoesontwerp komt weer van de hand van Lulu Artwork, oftewel van Komet Lulu, die tevens de bassiste van de band is, terwijl de mastering, zoals gewoonlijk, door krautrock legende Eroc gedaan werd.
Het album, waarvan de CD versie in een gelimiteerde oplage van 500 en de 2LP in een gelimiteerde oplage van 1000 stuks marmer kleurig vinyl met klaphoes uitgebracht is, bevat 4 lange songs, waarvan "Trip To the Moon" de eerste is. (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Het nummer start rustig en psychedelisch, waarna de band het tempo langzaam opvoert en het nummer iets progressiever wordt.
Daarna wordt het gitaarspel een stuk heftiger en gaat het tempo nog iets verder omhoog, om vervolgens door een omschakeling terug te keren naar een rustiger tempo, waarna de band opnieuw naar een hogere versnelling schakelt en het nummer een stukje ruiger wordt, maar door nogmaals van tempo te veranderen, sluit de band het nummer in een erg rustig tempo af.
Het volgende nummer, dat ik te horen krijg, heet "Kaleidoscopeephole" en ook dit begint psychedelisch en gaat over in een heftiger progressief stukje rock, dat de band tot het eind van het nummer weet vol te houden.
Daarna volgt "The Picture" en hierin hoor ik de band een stevig hypnotiserend nummer spelen, dat steeds heftiger wordt en dit heeft een experimenteel einde, waarna de band afsluit met "Mind Explosion" en daarin schotelt Electric Moon me een psychedelisch hypnotiserend stukje progressieve rock voor, dat lichte spacerock invloeden bevat, waarmee de band me van begin tot eind mee in de greep heeft.
Electric Moon heeft met "Mind Explosion" weer een schitterend stuk muziek afgeleverd en de band heeft daarmee nogmaals bewezen tot één van de betere progressieve psychedelische rock bands van Europa te behoren.
Deep Space uit Austin, Texas werd in 2012 opgericht en bestaat na enkele bandwisselingen uit: Robbie D Love - zang, solo- en basgitaar, Golden Unknown - zang en sologitaar en Buddy Hart - drums.
De band bracht in februari 2013 hun debuut EP "Cosmic Waves" uit met daarop 4 nummers, maar ook bracht de band in februari 2013" Evil Dreams", waarop wederom 4 nummers staan, in een gelimiteerde uitgave op cassette uit en 3 van de nummers ("Vibrations", "Motorcycle" en "Lady Heroine") zijn in februari 2014, aangevuld met 2 andere songs op de LP "Through The Haze" verschenen, die via het Sulatron Records label is uitgebracht, die in een gelimiteerde oplage van 500 stuks is uitgebracht op 180 gram wit/doorzichtig marmer kleurig vinyl.
Kant-A van de LP begint met "Work", waarin ik de band een hypnotiserende uptempo spacerock song hoor spelen, waarmee de band me vanaf de eerste tonen meteen weet te pakken.
Het volgende nummer heet "Vibrations" en hierin hoor ik de band een psychedelische song spelen met invloeden van de muziek van The Rolling Stones uit de jaren 60 begin 70 en ook dit nummer werkt licht hypnotiserend, waardoor ik even alle besef van tijd kwijt ben en alleen de schitterende muziek mijn gehoorgang binnen hoor komen.
Dan speelt Deep Space "Inner Light", een swingende uptempo mix van countryrock, rockabilly, cajun en psychedelische muziek met een terugkerend ritme en het onmogelijk is stil te blijven zitten, waarbij het tempo langzaam nog iets verder opgevoerd wordt en hiermee wordt de A-kant op voortreffelijke wijze afgesloten.
De B-kant start met "Motorcycle" en ook daarin krijg ik een fantastisch stukje hypnotiserende psychedelische spacerock voorgeschoteld, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en daarin neemt de band me mee in een geweldige trip.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Het laatste nummer heet "Lady Heroine" en hiermee laat de band me opnieuw genieten van zo'n schitterende licht hypnotiserende psychedelische rock song, waarbij de muziek in een niet al te snel tempo gespeeld wordt.
Deep Space heeft me met deze waanzinnig goede LP een heerlijke trip bezorgd, waar ik maar geen genoeg van kan krijgen en laat me verlangend naar meer van hun muziek achter; kortom een dikke aanrader!
Krautzone is een Duitse band, die in september 2011 uit diverse bands is ontstaan, doordat de leden van die bands samen muziek begonnen te spelen tijdens een spontane jamsessie, die in de oefenruimte van Electric Moon plaats vond.
De muzikanten, die aan deze sessie mee deden, zijn: multi-instrumentalist Sula Bassana (Electric Moon, Zone Six) - synthesizer, Komet Lulu (Electric Moon, Zone Six) - drums, Modulfix (Zone Six, The Spacelords) - synthesizer, Rainer Neeff (Pancake, Zone Six) - sologitaar en Onkel Kaktus - basgitaar plus Baba Lali, die aan dit project mee werkt door voor een kosmische sfeer te zorgen.
Van de opnamen van deze sessie, die weer door Eroc gemasterd zijn, werden 3 nummers uitgekozen om uitgebracht te worden en deze verschijnen, 13 december 2013, alleen in een gelimiteerde uitgave van 1000 stuks op gekleurd vinyl.
De LP start met "Liebe", een fantastisch nummer, dat in een rustig tempo gespeeld wordt en bestaat uit een bijna 13 minuten durende hypnotiserende mix van psychedelische kosmische muziek en krautrock, waardoor ik als het ware de muziek ingezogen wordt en in een lichte trance kom. (luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie)
Daarna krijg ik het 9 minuten durende titelnummer "Kosmische Rituale" te horen en hierin schotelt Krautzone me een schitterend kosmisch stuk muziek voor, waarin de band me verder in mijn trance brengt door hun hypnotiserende ruimtelijke rituele muziek, die langzaam opgevoerd wordt en daarbij zijn ook lichte spacerock invloeden hoorbaar.
Het bijna 21 minuten durende laatste nummer heet "Only Fools Rush In" en ook nu weer weet de band me in de ban van hun muziek te houden door me een sublieme mix te laten horen van krautrock, kosmische en psychedelische muziek, waarin het tempo steeds sneller gespeeld wordt, terwijl het ritme hypnotiserend op me werkt, maar enkele minuten voor het eind van het nummer verandert de band het ritme plotseling en krijg ik een heerlijk experimenteel stukje psychedelische muziek te horen.
"Kosmische Rituale" bevat 3 waanzinnig goede nummers, waar ik volop van genoten heb en die me in een lichte trance brachten en me aan mijn stoel gekluisterd hebben gehouden.
Ik kan iedere liefhebber van krautrock, psychedelische en kosmische muziek dan ook aanraden er als de kippen bij te zijn, want ik ben er van overtuigd, dat deze LP snel uitverkocht zal zijn.
Electric Moon uit Fulda, Hessen, Duitsland, ontstond toen multi-instrumentalist Sula Bassana - gitaren, effecten en orgel ging samen spelen met Komet Lulu - basgitaar, effecten en zang en Berni - drums.
Eerdere projecten van Sula waren o.a. Liquid Visions, Südstern 44, Interkosmos en Zone Six, maar ook maakte hij diverse solo- CD's en enkele met Modulfix.
De eerste officiële CD van Electric Moon, Lunatics" verscheen in 2009 via Nasoni Records en drummer Berni, met wie de CD-R "First Takes" gemaakt werd, was toen reeds vervangen door Pablo Carneval.
Daarna volgden meer releases, "Lunatics Revenge" met drummer Pablo Carneval (Nasoni, 2011), Inferno met drummer Alex (Sulatron, 2011), "The Doomsday Machine" met drummers Pablo Carneval en Alex (Nasoni, 2011) en de split LP met de Franse band Glowsun, "Sun And Moon" (Sulatron, 2011).
Verder verschenen er via Sulatron enkele CD-R uitgaven in zeer beperkte oplage, zoals: "Live At Epplehaus 2010" (2010), "Live At Immerhin" (2011), "Flaming Lake" (2011) "Live At Sulatron Label Night" (2011) en "Cellar Space Live Overdose" (2012), waarop Alex de drummer weer was.
Hun 10" vinyl EP, "You Can See The Sound Of ..", uit 2013, die in een gelimiteerde oplage van 499 stuks wit vinyl uitgebracht is, wordt alleen tijdens optredens van de band verkocht en daar op is hun nieuwe drummer Michael Orloff te horen.
Papir is een band uit Kopenhagen, Denemarken, die instrumentale psychedelische rock speelt en bestaat uit: Niklas Sorensen - sologitaar, Christian Becher Clausen - basgitaar en Christoffer Brochman Christensen - drums.
De band bracht hun debuut album "Papir" in december 2010 uit via El Paraiso Records, die in november 2011 gevolgd werd door "Stundum" en in februari 2012 door "III", die beide eveneens via El Paraiso Records verschenen.
Beide bands speelden in The Dragons Hule, te Kopenhagen, zonder publiek, samen tijdens een sessie op 9 augustus 2012, waarbij ook synthesizer speler Mogens Deenfort van Öresund Space Collective aan mee deed, maar drummer Michael Orloff echter niet.
De sessie werd door Papir live opgenomen en gemixt, waarbij geen overdubs werden gedaan en het geheel werd door Eroc gemasterd, terwijl het hoesontwerp van de hand van Lulu komt.
De muziek is zowel op CD in een gelimiteerde oplage van 1000 stuks (digipack), als op LP in een gelimiteerde oplage van 500 stuks zwart en 500 stuks rood vinyl uitgebracht via het Sulatron label.
De plaat, die 3 nummers bevat, is opgedragen aan Ralph Rjeile, die geluidsman, producer, manager en goede vriend was van Papir en meerdere Deense bands en artiesten en op de dag, dat deze opnamen plaats vonden, overleed.
Het eerste nummer van de plaat heet "Farewell Mr. Space Echo" en dit iets meer dan 16 minuten durende nummer, kent een rustig begin, waarin de subtiele gitaar klanken langzaam aan uitgebouwd worden tot een steeds heftiger wordend stuk hypnotiserende psychedelische muziek, dat spacerock invloeden bevat en langzaam weer uit dooft.
Ook het volgende nummer "Red Dust" is een rustig stukje muziek met een licht hypnotiserend ritme, terwijl in het 21 minuten durende "The Circle" met een sneller tempo wordt begonnen en hierin krijg ik een hypnotiserend ritme te horen, dat over gaat in een mysterieus klinkend psychedelisch stukje muziek.
Dit wordt langzaam verder uitgebouwd tot een uitstekend klinkend hypnotiserend psychedelisch spacerock nummer met progrock invloeden, waarbij het gitaar spel de boventoon voert, terwijl het hypnotiserende ritme door de rest van de groep gespeeld wordt.(luister naar een gedeelte van dit nummer via de soundcloud link onder de recensie)
"The Papermoon Sessions" bevat 3 fantastische stukken psychedelische muziek, waarbij de muzikanten perfect op elkaar ingespeeld blijken te zijn en ik kan deze CD/LP dan ook van harte aanraden aan iedere liefhebber van psychedelische rock en spacerock.
