Review: Various Artists - Shrunken Head Music (Fruits De Mer Records, 2013) (Spacerock / Psychedelische Rock)

Op de gelimiteerde witte vinyl 2x7" single "Shrunken Head Music", die op Fruits De Mer Records is uitgebracht, staan 4 bands, die allen een cover spelen.
 
Het eerste nummer komt van Frobisher Neck, een één-man's band uit Londen, Engeland, waarin Tony Swettenham keyboards en andere instrumenten bespeelt.
Hij speelt een nummer van Brainticket, getiteld "To Another Universe", waarin hij alleen gebruik maakt van de synthesizer en hierbij krijg ik een rustig gespeeld stukje muziek voorgeschoteld, dat lichtelijk psychedelisch klinkt.

Het volgende nummer komt van Stephen Bradbury oftewel Black Tempest, uit Godalming, Engeland, eveneens een één-man's band, waarin de synthesizer centraal staat en hij speelt een nummer van Tangerine Dream, getiteld "Rubycon Part 1".
In dit nummer hoor ik een psychedelisch ruimtelijk stuk muziek met een hypnotiserend ritme, dat een verrassende wending krijgt en eindigt in een experimenteel stuk.

Daarna is de beurt aan de Russische band Vespero, die in 2003 te Astrakhan, zuid Rusland opgericht werd en sinds 2004 muziek uitbrengt, zowel in eigen beheer, als via diverse maatschappijen.
De band, die sinds het ontstaan 5 CD's uitbracht, onderging sinds hun oprichting diverse keren bezettingswisselingen en bestaat uit: Ivan Fedotov – drums en percussie, Arkady Fedotov – basgitaar, synthesizer, fluit en achtergrond zang, Alexander Kuzolev – gitaar, effecten en elektonica en Alexei Klabukov – arpeggiator, keyboards en mellotron.
Vespero brengt een nummer van Faust ten gehore, getiteld "J'ai Mal Aux Dents" en hierin hoor ik de band een geweldige progressieve spacerock versie van dit nummer spelen in een hypnotiserend uptempo ritme.

Het laatste nummer komt van multi-instrumentalist en één-man's band Jay Tausig uit de Bronx, New York, Amerika, die me een fantastische mix van progressieve rock en spacerock laat horen in het nummer "The Glorious Riff", dat oorspronkelijk door Gong uitgebracht werd.(luister naar een gedeelte van dit nummer via de youtube link onder de recensie)

De 2x7" vinyl single "Shrunken Head Music" bevat 4 schitterende nummers, die allemaal in een verschillende stijl gespeeld worden, waardoor ze het beluisteren meer dan waard zijn en een aanrader dus voor iedere muziek liefhebber.

Review: Monomyth - Monomyth (Burning World Records, 2013) (Spacerock / Krautrock)

Monomyth is een band uit Den Haag, Nederland, die bestaat uit: Thomas Van Den Reydt - sologitaar, Selwyn Slop - basgitaar, Sander Evers - drums, Peter Van Der Meer - keyboards en Tjerk Stoop - computers en knoppen, terwijl Herman Slaats voor de lichtshow zorgt.
De band bracht 16 september hun debuut album "Monomyth", waarop 5 lange instrumentale nummers staan, via Burning World Records uit en treedt regelmatig in het buitenland op.

De CD start met "Vanderwaalskrachten", dat een rustig begin kent, waarna de band het tempo langzaam opvoert en een schitterend krautrock nummer speelt, met diverse tempowisselingen en een hypnotiserend ritme.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna krijg ik "Vile Vortices" te horen en ook dit nummer begint rustig, maar wordt, naar mate het vordert, steeds heftiger, totdat er een climax bereikt is en de band het tempo weer terug brengt tot het begin niveau.
Dan volgt "The Groom Lake Engine", dat een psychedelisch begin heeft, dat al snel verandert in een stuk hypnotiserende krautrock, waarmee de band me in een lichte trance brengt.
Vervolgens krijg ik "Loch Ness" voorgeschoteld, waarin de band opnieuw rustig begint met een heerlijk hypnotiserend ritme, dat tot ongeveer de helft van het nummer wordt volgehouden, maar dan wordt er over geschakeld naar een progressiever ritme, waardoor de muziek heftiger en opzwepender wordt en dit weet Monomyth tot het einde van het nummer toe vol te houden.
Het laatste nummer, "Huygens", dat zo'n 17 minuten duurt, is meteen het langste nummer van de CD en hierin laat de band me genieten van een progressief stukje krautrock gemixt met symfonische klanken, waarin een steeds terugkerend ritme zit, dat me lichtelijk hypnotiseert en daarmee weet de band me tot het einde van het nummer in de ban te houden.

De debuut CD van Monomyth bevat 5 fantastische nummers, waarvan ik van begin tot einde van genoten heb en ik kan iedere muziekliefhebber van dit genre dan ook ten volle aanraden, deze geweldige CD eens te gaan beluisteren.

Review: The Movements - Like Elephants 1 (Crusher Records, 2013) (Psychedelische Rock)

The Movements is een Zweedse band uit Göteborg, die bestaat uit: David Henriksson - zang en sologitaar, Gustaf Gimstedt - synthesizer, orgel en zang, Daniel Pettersson - basgitaar en zang, Christian Johansson - sologitaar, saxofoon en zang en Thomas Widholm - drums.
In 2004 maakte de band hun debuut met de "Drag Me Up EP" en sinds die tijd verschijnen er met de regelmaat van de klok singles en albums van ze op diverse labels, zoals"Pariah Records, Lonestar Records, Alleycat Records, Teensound/Misty Lane Records, Sulatron Records en Crusher Records.
Hun laatste wapenfeit was de CD "For Sardines Space Is No Problem", die in 2011 via het Sulatron Records label verscheen en nu, in 2013, dus opgevolgd wordt door de CD "Like Elephants 1", waarvan 27 september de 7" vinyl single "The Death Of John Hall D.Y." / "Everybody Needs Something" getrokken werd.
Zoals de titel al doet vermoeden is "Like Elephants 1" het eerste gedeelte van een tweeluik, waarvan deel 2 waarschijnlijk in het begin van 2014 zal verschijnen.

De CD bevat 11 nummers, waarvan "The Death Of John Hall D.Y." de eerste is en hierin hoor ik de band een schitterende psychedelische pop song spelen, waarbij de samenzang verrassend goed is en de muziek orkestraal klinkt.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna krijg ik "Boogin" te horen, een uptempo song, die symfonisch en psychedelisch gespeeld wordt en ook dit nummer klinkt fantastisch en swingt als een trein en over gaat in "Shady Wind", waarin de band me een korte rustige psychedelische song met mooie ingetogen zang laat horen.
Deze gaat op zijn beurt verder in de volgende song, getiteld "Two Tongues", een uptempo symfonische rock song, die me in beweging zet en gevolgd wordt door "Great Deceiver", een geweldig swingende progressieve rock song, waarbij stil zitten onmogelijk is, waarna er 10 seconde stilte vallen en de band dit "Paus" genoemd heeft.
In "All The Lost" laat de band me genieten van een uptempo symfonische rock song en in "David's Song" hoor ik de band een uitstekende, maar vrij commerciële,
song spelen, die associaties met de muziek uit een musical bij me oproept.
Vervolgens krijg ik de titelsong "Like Elephants 1" te horen en dit is een heerlijke rustig gespeelde licht psychedelische pop song, die gevolgd wordt door Ïngenting Kommer Ur Ingenting", een swingende progressieve rock song, waarin de band jaren 80 new wave invloeden in verweven heeft en die steeds heftiger wordt en naar het eind toe zelfs experimenteel.
Het laatste nummer heet "It Takes A Spark" en hierin laat de band me een lekker klinkende licht psychedelische pop song horen, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en me opnieuw aan de muziek van een musical doet denken.

De muziek van de CD "Like Elephants 1" is meer dan de moeite waard om beluisterd te worden en The Movements hebben me volledig weten te overtuigen van hun klasse en ik kan iedere muziekliefhebber deze CD dan ook van harte aanbevelen.

Review: Vibravoid - Colour Your Mind (Fruits De Mer, 2013) (Psychedelische Rock)

Vibravoid werd in 2000 te Düsseldorf, Duitsland, opgericht en bestaat uit: Christian Koch - zang en sologitaar, Robert Braune - drums en M. Lammert - basgitaar en de band heeft zich muzikaal laten inspireren door o.a. (een vroege) Pink Floyd, Electric Prunes, Strawberry Alarm Clock en Spacemen 3 en talloze psychedelische progressieve rock bands.
Sinds 2000 heeft de band diverse LP's en CD's uitgebracht via verschillende labels, zoals: Triggerfish, Nasoni, Anzitisi Records, Krauted Mind Records, Herzberg Verlag en Sulatron.
Nadat ze begin 2013 hun eigen label Stoned Karma hebben opgericht, verschijnen daarop hun platen, maar ook staat de band met een nummer (Nearby Shiras, een cover van Kalacakra) op de LP Head Music van het Fruits De Mer Records label en is er een 7" vinyl single uitgebracht via dat zelfde label uit Engeland, die
3 covers bevat.

De eerste daarvan heet "Colour Your MInd", dat origineel door Tyrnaround uit Australië werd uitgebracht, een band die sterk beïnvloed was door The Seeds,  The Beatles uit hun periode 1967-1968 en Syd Barrtett en door de psychedelische muziek in het algemeen.
De uitvoering van "Colour Your Mind" door Vibravoid klinkt alsof het in de jaren 60 is gemaakt en deze fantastische psychedelische song, waarin de invloed van Syd Barrett sterk hoorbaar is, laat me opnieuw horen, hoe geweldig deze Duitse band is.
Het volgende nummer heet "La Poupee Qui Fait Non" en was in 1966 een hit voor de Fransman Michel Polnareff en deze versie van de song lijkt veel op het origineel, alleen is deze iets psychedelischer.
Het derde en laatste nummer van de single heet "Optical Sound" en daarvan was het origineel van Human Expression, een Amerikaanse band uit Los Angeles, die gedurende hun korte bestaan, van 1966-1967, 3 singles maakten.
Ook deze uitvoering van Vibravoid bevat schitterende psychedelische klanken, die me mee terug nemen in de tijd en me in een licht hypnotische trance brengen.(luister naar een gedeelte van dit nummer via de youtube link onder de recensie)

De single "Colour Your Mind" is een "Must" voor liefhebbers van psychedelische muziek.
Verplichte kost dus!

Review: The Higher State - The Higher Stae (13 O'Clock Records, 2013) (Beat)

Nadat The Embrooks en The Mystreated Marty uit elkaar waren gegaan, richtte Mole zijn nieuwe band The Higher State op.
De eerste formatie bestond uit: Mole - sologitaar, trompet en zang, Marty Ratcliffe - sologitaar, keyboards en zang, Mark Hyslop - basgitaar en Mike Warren - drums en in deze bezetting werd hun debuut album "From 'Round Here" in 2006 uitgebracht via het Teen Sound/Misty Lane label.
Hun eerste single "And In Time"/"If We Don't Realise" verscheen in 2007 via hun eigen label State Records, voorafgegaan door de CD-R EP "7 And 7 Is".
In 2008 werd de promotie video DVD-R "Automatic Motion"/"You Can Forget About That" uitgebracht, evenals de CD-R EP "Texas Special" en de single "Automatic Motion"/"Trip On High", hun debuut op het 13 O'Clock Records label.
Daarna verscheen de band in 2009 met een song op het verzamel album "Shindig! Presents: It's Happening! - Volume 1", waarna dat zelfde jaar hun tweede album "Darker By The Day" door het 13 O'Clock Records label werd uitgebracht.
Vervolgens kwam de single "Song Of The Autumn" / "Precious Rings And Stones" in 2010 via dat zelfde label uit, gevolgd in 2011 door "I'll Always Be Around" / "Transparent Day", dat op het Get Hip label verscheen.
Ook kwam hun album "Freakout At The Gallery" in 2011 op de markt via het 13 O'Clock Records label en wisselde de band van bezetting en bestond vanaf toen uit: Marty Ratcliffe - 12 snarige gitaar en zang, Daniel Shaw - sologitaar en zang, Paul Messis - basgitaar en zang en Mole - drums en zang.
In deze nieuwe formatie verscheen in 2012 de single "I Just Pretend" / "Ain't It Hard" via 13 O'Clock Records en de CD-R "Live At Sandgate Sound Studios", waarop 4 songs staan plus 3 radio reclames.
In 2013 kwam de band met de song "Don't Run And Hide" op het verzamel album "Re-Evolution: FDM (Fruits De Mer) Sings The Hollies", dat via Fruits De Mer Records werd uitgebracht en verscheen hun nieuwe 7" vinyl single "Potentially (Everyone Is Your Enemy)" / "All Ties That Bind", na daar 6 jaar te zijn weggeweest, op het State Records label.
Hun nieuwe CD, waar 12 songs op staan, heet simpelweg "The Higher State" en is weer via 13 O'Clock Records uitgebracht met daarop ook het nummer "Potentially (Everyone Is Your Enemy)".

De CD start met "I Need To Shine", een vrij rustige, op sixties leest geschoeide, beat song, gevolgd door het schitterende "Jagged Words", waarin de band laat horen uitstekend samen te kunnen zingen.
De eerste uptempo beat song heet "Why Don't You Prove It" en deze swingt als een trein, waarna de band weer gas terug neemt en vervolgt met een song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, getiteld "You've Drifted Far".
Daarna krijg ik "No Feeling At All" te horen en dit nummer bevat een aanstekelijk ritme, waarbij ik aandrang krijg om te gaan dansen op de muziek.
In "Sky Clears To Blue" laat de band me een erg rustige song horen, waarin prima mondharmonica spel te beluisteren valt en deze wordt gevolgd door de single "Potentially (Everyone Is Your Enemy)", een heerlijke uptempo sixties song.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Dan hoor ik "I'm Going Home Now", een lekker klinkende swingende beat song, die in een uptempo gespeeld wordt en gevolgd door "What's The Deal", een song, die me lichtelijk aan de beginperiode van Bob Dylan en The Byrds doet denken.
Vervolgens schotelt de band me "They Walk Away" voor, een prima sixties song, waarin de muziek weer dat aanstekelijke ritme bevat, dat aanzet tot dansen.
Met "Someone There" laat The Higher State me verder genieten van hun lekker in het gehoor klinkende sixties muziek, door een song te spelen, die associaties op roept met de muziek van The Byrds.
Het laatste nummer heet "Try Slowing Down" en ook dit wordt, net als de meeste songs van de CD, in een lekker swingend ritme gespeeld en voert me in gedachten terug naar de jaren 60.

De CD "The Higher State" bevat 12 heerlijke songs, die in de zestiger jaren gemaakt hadden kunnen zijn, waardoor de CD een aanrader is voor liefhebbers van deze muzieksoort.

Review: The Cosmic Dead - Djamba / Pigs, Pigs, Pigs, Pigs, Pigs, Pigs, Pigs - The Wizard And The Seven Swines (The Old Noise, 2013) (Spacerock)

The Cosmic Dead is een jam rock collectief uit Glasgow, Schotland, waarvan de 2 vaste krachten James T McKay - sologitaar en Julian Dicken - drums zijn, maar verder verschilt de band elke keer van samenstelling.
In april 2011 verscheen de cassette "Psychonaut", waar op 10 nummers te horen zijn, via het Duitse Who Can You Trust? Records, een collectie van vroege jams, repetitie opnamen en diverse andere opnamen, die tussen februari en december 2010 gemaakt werden met Josh Longton - basgitaar, Joseph Quimby - Synthesizer (track 4 & 9) en Omar Aborida - zang (track 2).
In augustus 2012 verscheen de nieuwe Cassette "The Exalted King" in een beperkte oplage via het Canadese label Dub Ditch Picnic.
Hun debuut album "The Cosmic Dead", waarop 4 lange nummers staan, is in een gelimiteerde oplage in 2012 van 500 stuks op CD heruitgebracht door Paradigm Records en in 2013 verschenen: "Live At The Note", dat 3 nummers bevat, via Stabbed In The Back Records, "Inner Sanctum", waarop 4 nummers staan,als gelimiteerd cassette album C80 via Evil Hoodoo Records en "Orbiting Salvation", met daarop 4 nummers, als MP3 album en dit is een eigen uitgave van The Cosmic Dead.
Het nummer "Djamba", dat ook op de CD "Live At The Note" staat, is in 2013 opnieuw uitgebracht, maar deze maal als split LP met "The Wizard And The Seven Swines" van Pigs, Pigs, Pigs, Pigs, Pigs, Pigs, Pigs, een band uit Newcastle, Engeland.

"Djamba" begint met rustige synthesizer klanken, die zich langzaam uitbreiden, waarna de bas en drums invallen en The Cosmic Dead hun psychedelische spacerock inzet.
Hoe verder het nummer vordert, des te meer versnelt de band hun muziek, maar enkele minuten voor het eind van het nummer verandert de muziek plotseling en sluiten rustige synthesizer klanken het 22 minuten durende nummer af, (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) waarna de band Pigs, Pigs, Pigs, Pigs, Pigs, Pigs, Pigs hun debuut op plaat laat horen.
De band die bestaat uit: Matthew Baty, Sam Grant, Adan Ian Sykes, Johnny Hedley en Ewan McKenzi, laat me kennis maken met hun mix van punk, spacerock en doom metal in een 22 minuten durend nummer, getiteld "The Wizard And The Seven Swines", waarin de muziek tot halverwege het nummer vrij heftig is en daarna enkele prima tempowisselingen bevat, waarna de rest van de song, die in een trager tempo gespeeld wordt, het meest naar de metal neigt.
De split LP "Djamba" / "The Wizard And The Seven Swines" bevat twee uitstekende songs, die beide het beluisteren meer dan waard zijn en ik kan iedereen, die van deze muzieksoort houdt, dan ook aanraden, deze plaat eens te gaan beluisteren.

Review: Gudars Skymning - Höj Era Glas (Transubstans, 2013) (Hardrock)

Gudars Skymning is een band uit Lapland, Zweden, die in 2006 werd opgericht en dat zelfde jaar hun demo "Gudars Skymning" op nam.
De bestond toen uit: Kenny Oswald Dufvenberg - zang en sologitaar, Dennis Ozzian Sjödin - drums, Anders Nord - drums en Tony Östman - basgitaar en in december 2006 kwam Knut Hassel als tweede sologitarist bij de band.
Hun debuut album "Dansa Tillbaks Till Din Grav" werd in 2008 in eigen beheer uitgebracht, maar hun tweede album, "Mörka Vatten", uit 2010, verscheen zowel op LP als op CD via het Italiaanse Black Widow / Bloodrock Records label.
Begin december 2012 ging de band, die toen nog maar uit Kenny, Knut en Anders bestond, naar Stockholm, om hun derde plaat, "Höj Era Glas", op te nemen,met daar op 10 nummers, waarbij Kenny zowel als solo- als de basgitarist speelt en deze is in november 2013 door het Transubstans label uitgebracht.
De band, die sterk beïnvloed is door de hardrock uit de jaren 60 en 70, blues, traditionele Zweedse folk en progrock, bestaat anno 2013 uit: Kenny, Knut, Dennis en Magnus Hasselstam - basgitaar en zingt hun teksten in het Zweeds.

De CD "Höj Era Glas" start met de titelsong, een heerlijk stevige en swingende hardrock song met invloeden uit de blues en progrock, die gevolgd wordt door "Staffanvisan", een prima hardrock song met wisselende tempo's, die in een aanstekelijk ritme gespeeld worden.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna krijg ik "Grumliga Visioner" te horen en hierin hoor ik de band een progressieve hardrock spelen in een lekker swingend ritme.
Dan volgt "Slus Blues", een uitstekende mix van blues en hardrock, waarna ik "Gator I Morkret" te horen krijg en dit is een rustige melodische hardrock song.
Vervolgens hoor ik "Skymningsvals", een prachtig instrumentaal stukje progressieve rock met enkele prima tempowisselingen, dat gevolgd wordt door "Hells Klockor", een vrij heftig startende hardrock song, die al snel over gaat in een rustiger tempo, waarbij de muziek afwisselend gespeeld wordt.
In "Alla Kungens Män", een heerlijk klinkende hardrock song met een aanstekelijk swingend ritme, waarbij het moeilijk is stil te blijven zitten.
Met "Stormen" laat de band me een steviger stukje hardrock horen, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en me in beweging zet.
"Den Langa Vägen Hem" is het laatste nummer van de CD en hierin hoor ik de band een uitstekende mix spelen van blues, pop en hardrock, waarin er wisselende ritmes gespeeld worden en de muziek melodisch is.
De CD "Höj Era Glas" bevat prima hardrock, die lekker afwisselend is en de moeite van het beluisteren meer dan waard is, dus een aanrader voor hardrock liefhebbers.