Review: Various Artists - The World Is Our Lobster (Friends Of The Fish Records, 2020)

Het Fruits De Mer Records label brengt regelmatig gratis compilatie albums uit, die aan leden van de Fruits De Mer Records Club worden uitgedeeld, als ze een bepaalde aankoop doen.
Deze keer is dat het compilatie album "The World Is Our Lobster", dat 11 nummers van evenzoveel bands/artiesten bevat, waarvan sommige exclusief op Fruits De Mer Records verschijnen.

Het album begint met "Sweet Life" van SilVer VialS uit Manchester, Engeland en hierin krijg ik een heerlijke licht psychedelische song voorgeschoteld, die invloeden van dance en krautrock bevat en dit nummer wordt gevolgd door "Snake In The Grass" van Stray Owls (Mebane, North Carolina, Amerika), die een lekker in het gehoor klinkend instrumentaal nummer spelen, dat invloeden van progressieve muziek herbergt.
Daarna volgen Stay (Barcelona, Spanje) met "In The Hole", een geweldige licht psychedelische uptempo song, die invloeden van de jaren 60 heeft en enkele subtiele tempowisselingen bevat, Vilse I Pannkakan (Jonsered, Zweden) met "Horisont", waarin de band een fantastische swingende mix van progressieve rock en folk speelt, die in het Zweeds gezongen wordt en Mark McDowell And Friends (Bristol, Engeland) met "Breakthrough", een verrukkelijk instrumentaal psychedelisch nummer, dat ruimtelijke invloeden en folkrock bevat en een terugkerend tempo heeft.
In "Life Aboard The International Space Station" van James McKeown (Bristol, Engeland) krijg ik een prachtig rustig stukje instrumentale muziek voorgezet, in "Cassiopeia, 1572" van Cary Grace (South Carolina, Amerika) hoor ik haar een uitstekend progressief nummer in een gemiddeld tempo spelen, dat een repeterend licht hypnotiserend ritme heeft en dit gaat halverwege over in een iets trager tempo, dat invloeden van spacerock bevat, om tegen het einde meer snelheid toegevoegd te krijgen en in "The Wind Coloured Like Lightning Rainbows" van The Sugarman Band (Moskou, Rusland) hoor ik een mix van spacerock en progressieve rock in een gemiddeld tempo, die swingt.
Verder volgen Scott William Urquart (Stirling, Engeland) met "Ballet Dancer", een prachtig stukje akoestisch gitaarspel, Superfjord (Helsinki, Finland) met "Cut And Paste", een heerlijke melodische song, die invloeden van progressieve rock bevat, in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en halverwege meer snelheid krijgt en over gaat in een schitterend stuk progressieve rock, dat swingt, om na korte tijd opnieuw te veranderen en invloeden van spacerock en progressieve jazz te krijgen.
Het laatste nummer van de CD komt van Psychic Lemon (Londen, Engeland), die "Seeds Of Tranquility" ten gehore brengt en hierin laat de band me genieten van een fantastisch, bijna 14 minuten durend, nummer, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, een terugkerend hypnotiserend ritme heeft, invloeden van progressieve rock en acidrock bevat en me in een lichte trance brengt.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)

"The World Is Our Lobster" van Fruits De Mer Records bevat 11 verrukkelijke nummers, die diverse stijlen muziek omvatten en ik kan iedere muziekliefhebber aanraden, eens te overwegen om lid te worden van de Fruits De Mer Records Club, om dit soort geweldige unieke uitgaven te mogen ontvangen.

Review: The Groove Machine - Fairy Tales From A Big City (Inner Ear Records, 2020) (Elektro, Disco, New Wave)

The Groove Machine uit Athene, Griekenland werd in 1989 opgericht en bestond uit: Giannis Raouzaios - zang, Antonis Vlastos - sologitaar, Makis Katepozidis - basgitaar, Stefanos Konstantinidis - keyboards en Stefanos Patronidis - drums.
De band bracht in 1993 hun debuut album "Destroy The Presence Of This World" uit, na eerder in 1992 enkele nummers op de verzamel albums "Fragmenta IV" en "Fragmenta V" te hebben gehad.
In 1994 volgde een nummer op het verzamel album "Act Up - ...Ev Toutw Niko" en in 1995 op "The Thing From Another World Vol. 1: A Brains-Out Compilation of 18 Greek Bands", voordat hun tweede album "Fairy Tales From A Big City" op 7 juni 1996 in een beperkte oplage in een met de hand gemaakte en genummerde CD verscheen via Fifth Dimension.
OP 19 juni 2020 bracht Inner Ear Records dit album opnieuw uit, maar nu als 180 gram LP voor het eerst op vinyl en gestoken in een nieuw ontworpen hoes.

Het album, dat 8 nummers bevat, start met "Daydrifting In Grey Light" en hierin begint de muziek rustig, om na korte tijd over te gaan in een heerlijk swingend nummer, die invloeden van elektro, dance en drum n bass heeft en gevolgd wordt door "Dimensions", een geweldige uptempo elektro song, die invloeden van new wave bevat, een disco ritme heeft en swingt als een trein, waarbij stil zitten geen optie is.
Daarna volgen "Reality Is Back", een fantastische swingende uptempo mix van new wave, elektro en disco, die in een hoog tempo gespeeld wordt (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en "Nightalk", een mooie rustige song met een gesproken tekst.
In "Virus Inside" laat de The Groove Machine me genieten van een lekker in het gehoor klinkende swingende mix van disco, elektro en new wave, die een zeer dansbaar ritme heeft en lichte Oosterse invloeden en de muziek van de tv serie Nightrider bevat en in "Room 204" krijg ik een prachtige, vrij rustige, new wave song te horen.
Verder volgen "T.V. Commercial (Revisited)", een heerlijke swingende uptempo mix van disco en elektro, die funk invloeden heeft en met een commercial begint en eindigt en "How Colourful Is to Die", een prima new wave song, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft.

"Fairy Tales From A Big City" van The Groove Machine is een verrukkelijke her uitgave, die vol swingende schitterende nummers staat en de tand des tijds glorierijk doorstaan heeft en ik kan elke liefhebber van new wave, elektro en disco deze schijf dan ook zeer aanraden.

Review: Queen Elephantine - Tribute To Atrophos Vol.1 + Vol.2 (Atypeek Music, 2020) (Doom / Experimenteel / Improvisatie)

Queen Elephantine werd in 2006 te Hong Kong, China, opgericht en heeft zijn thuisbasis tegenwoordig in Philadelphia, Pennsylvanië, Amerika.
De band bestaat heden ten dage uit: Indrayudh Shome - sologitaar en zang, Camden Healy - basgitaar, Brett Zweiman - percussie, zang en elektronia, Matthew Couto - synthesizer, Srinivas Reddy - tanpura en Nathanael Totushek - drums.
Hun debuut album "Surya" verscheen op 1 september 2007 via Concrete Lo Fi Records in een  beperkte oplage als CD en als digitale download en werd op 1 maart 2008 gevolgd door het album "Yatra", waarop 2 lange nummers staan, die als digitale download werd uitgebracht.
Daarna volgden: "Kailash" (1 mei 2010, beperkte oplage als CD en beperkte oplage als cassette en als dd, Concrete Lo Fi Records), "8XI08 Live In Brooklyn" (4 mei 2010, digitaal album via Ruralfaune/Faunasabbatha), "Garland of Skulls" (10 augustus 2011, beperkte oplage als CD via Concrete Lo Fi Records en als dd +
beperkte oplage van 250 stuks als LP op zwart vinyl via Cimmerian Shade Records in 2016), "Scarab" (10 mei 2013, beperkte oplage als LP op zwart en op wit vinyl van 300 stuks via Cosmic Eye Records en als dd en in een beperkte oplage als CD via Heart & Crossbone Records in 2016), "Omen" (1 juni 2015, als dd via
Atypeek Music), "kala" (21 oktober 2016, als LP in een beperkte oplage van 500 stuks op rood en op zwart vinyl via Cimmerian Shade Records en als CD via Argonauta Records), "Gorgon" (8 november 2019, als LP in een beperkte oplage van 300 stuks op rood vinyl, als CD en als dd via Argonauta Records), "Tribute to Atrophos Vol I" (27 april 2020, dd), "Tribute to Atrophos Vol II" (1 juni 2020, dd via Atypeek Music), maar ook bracht de band een split CD en dd uit met Sons Of Otis onder de titel "Sons of Otis"/"Queen Elephantine" (1 april 2007, Concrete Lo Fi Records) en op 10 juli verschijnt het album "Tribute To Atrophos Vol.1 + Vol.2", waarop 7 nummers staan, als CD en als dd via Atypeek Music.

De CD begint met "Vol.1", waarvan het eerste nummer "I Alone Am Right" heet en hierin speelt de band een fantastisch zwaar swingend nummer in een niet al te hoog tempo, dat invloeden van doom en experimentele muziek bevat, ruimtelijke effecten heeft en na enkele minuten iets meer snelheid krijgt en dit loopt over in "I Am Left Alone", een experimenteel startend nummer, dat geleidelijk gaat swingen en terugkerend ritme krijgt, waarbij het onmogelijk is stil te blijven zitten en tegen het eind weer experimenteel wordt.
Daarna volgen "Surfacing", een schitterend ruimtelijk nummer, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een swingend terugkerend ritme heeft en "Sunk", waarin Queen Elephantine een geweldig swingend ten gehore brengt, dat swingt als een trein en hierbij is stil zitten geen optie.
Dan volgen de nummers van "Vol.2" en hiervan is het eerste, het bijna 17 minuten durende, "Synthetic Mist", waarin de band een heerlijk geïmproviseerd nummer speelt, dat in een rustig tempo begonnen wordt, invloeden van progressieve rock heeft en een aanstekelijk terugkerend ritme bevat.
In "Burning Spectre" krijg ik een uitstekend stuk improvisatie te horen, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en in "Ash" laat de band me genieten van een progressief geïmproviseerd nummer, dat tempowisselingen heeft, bij tijd en wijle swingt en iets na de helft zwaarder wordt, waarbij het ritme en de daarbij horende zang eentonig en dreigend is.(luister naar de nummers van Vol.II via de bandcamp link onder de recensie)

"Tribute To Atrophos Vol.1 + Vol.2" van Queen Elephantine is een puike CD, die niet alledaagse nummers bevat, maar liefhebbers van doom, experimentele muziek en improvisaties zeker zal aanspreken en ik kan hen dan ook aanraden, deze prima schijf eens te gaan beluisteren, om misschien wel tot dezelfde conclusie te komen als ik.

Review: Oteme - Un Saluto Alle Nuvole (Ma.Ra.Cash Records, 2020) (Improvisatie / Avant Garde)

In 2010 richtte Stefano Gianotti (tekstschrijver, gitarist, auteur, performer, film-maker), uit Lucca, Italië, de band OTEME op.
Stefano deed de opleiding voor het maken van muzikale composities bij Pietro Rigacci en was assistent van Alvin Curran bij "Crystal Psalms" en "Tufo Muto".
Tussen 1983 en 1990 trad hij in verscheidene Europese landen op met Trio Chitarristico Lucchese, een kamermuziek groep en in 1997 startte hij een samenwerking met de Italiaanse choreograaf Roberto Castello.
Vervolgens woonde hij van 1998 tot 1999 in Berlijn als uitwisselingsgast van het Duitse Academische Uitwisselings Programma DAAD, waarna hij in 2000 de gast was van de Kuenstlerhaus Schloss Wiepersdorf te Brandenburg en in 2002 kreeg hij een uitnodiging in Worpswede van het ministerie van Niedersachsen en won hij de Karl-Sczuka-Preis te Baden-Baden, Zwitserland met zijn werk "Il Tempo Cambia" en deze prijs won hij in 2007 nogmaals voor zijn radio stuk "Geologica".
Hij trad van 1991 tot 2002 met Ensemble Il Teatro Del Faro op en speelde van 1994 tot 2005 in het ensemble Vaga Orchestra, voordat hij in 2010 de band OTEME oprichtte.
Zijn muziek werd uitgevoerd in onder andere: Narni (Italië, 1989), Florence (Italië, 1989), Gent (België, 1991 en 1999), Wroclaw (Polen, 1991 en 1994), Helsinki (Finland, 1993), Faroer Eilanden (1995), Berlijn (duitsland, 1998 en 1999)Philadelphia (Amerika, 2000), Yokohama (Japan, 2001), Hong Kong (Japan, 2002) Rome (Italië, 2004), Crest (Frankrijk, 2010) en nog een heleboel andere plaatsen over de gehele wereld.
De band OTEME bestaat uit: Valeria Marzocchi - fluit, piccolo, en zang, Nicola Bimbi - oboe en Engelse hoorn, Lorenzo del Pecchia - clarinet en bas clarinet, Maicol Pucci - trompet en flugelhoorn, Valentina Cinquini - harp en zang, Emanuela Lari - piano, orgel en zang, Gabriele Michetti - basgitaar, dubbele bas en zang, Matteo Cammisa - drums, xylofoon en tympani en Stefano Gianotti - zang, klassieke en elektrische gitaar, banjo, harmonica, synthesizer en enkele niet zo alledaagse instrumenten zoals bijvoorbeeld een plastic fles en als gastmuzikant speelt Thomas Bloch, die eerder werkte met Tom Waits, Radiohead, John Cage en Gorillaz, mee in 1 nummer (Mattino).
Alle 11 stukken muziek van "Il Giardino Disincantato", het debuut album van OTEME uit 2013, werden gecomponeerd door Stefano in de periode tussen 1990 en 2011, waarna in 2015 het tweede album van de band verscheen, getiteld "L'Agguato, L'Abbandono, Il Mutamento".
Op 4 mei 2018 werd het derde album "Il Corpo Nel Sogno" via het MaRaCash label uitgebracht en daarop bestaat de band uit: Valeria Marzocchi - fluit, piccolo, en zang, Lorenzo del Pecchia - clarinet en bas clarinet, Maicol Pucci - trompet picolo trompet en flugelhoorn, Marco Fagioli - bas tuba, trombone en siphon, Stefano Gianotti - zang, solo- en basgitaar, percussie, harmonica, synthesizer, elektronica en speelgoed piano, Emanuela Lari - piano en zang, Valentina Cinquini - harp en zang, Riccardo Ienna - drums en percussie en Gabriele Stefani en Edgar Gomez - zang, plus gastmuzikant Antonio Caggione - vibrafoon in 2 nummers.
Op 19 juni 2020 verscheen het album "Un Saluto Alle Nuvole", dat een eerbetoon is aan de zusters, doktoren en staf van Hospice of San Cataldo, die elke dag belangrijk werk doen en terminale zieken helpen, om hen zo pijnloos mogelijk op hun laatste reis te begeleiden.
Stefano kwam op het idee om een opera over dit thema te maken, omdat zijn vrouw, die in het ziekenhuis werkt, interviews deed met de zustere en doktoren, die daar werken en hij deze interviews omzette in teksten en muziek.
Op deze CD wordt hij bijgestaan door: Irene Benedict - zang, dwarsfluit en picolo, Valeria Marzocchi - zang en recorderfluit, Lorenzo Del Pecchia - klarinet, Elia Bianucci - klarinet en bas klarinet, Emamuele Lari - zang, keyboards, klavecimbel en piano, Valentina Cinquini - zang en harp, Vittorio Fioramonti - dubbele basgitaar, mondharmonica en zang, Riccardo Ienna - drums, Antaonio Caggiano - vibrafoon, Blaine L. Reininger - viool, Edgar Gomez - zang en Gabriele Stefani - zang en gebruikt zelf sologitaar, componium, programmering, loops, orgel, banjo en zang.

Het album, dat 10 nummers bevat, start met "Chiudere Quella Porta", dat met gesproken woord begint en na 1 minuut over te gaan in een schitterende rustige avant garde song, die subtiele tempowisselingen bevat en na nog 1 minuut experimenteel wordt, om tegen het einde terug te komen bij de avant garde  en door loopt in "E C'e Qualcuno", dat met gesproken woord begint, om na korte tijd te veranderen in een mooie rustige pop song en deze wordt gevolgd door "Un Ricordo Bello", waarin de band opnieuw een prachtige rustige pop song ten gehore brengt, die lichte invloeden van smooth jazz heeft.
Daarna volgen "Dieci Giorni", een schitterende progressieve song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, een terugkerend ritme heeft, avant garde en improvisatie bevat, spannend klinkt en explosief eindigt en "Gli Angeli Di San Cataldo (Bolero Quarto)", een heerlijk stuk avant garde, dat wisselende tempo's bevat en experimentele improvisaties heeft.
In "Quando La Sera" laat Oteme genieten van een geweldige afwisselende song, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt, experimentele jazz, klassieke  en lichte Oosterse invloeden heeft en hemelse zang bevat en in "Turni" krijg ik een uitstekende mix van een pop song en een terugkerend ritme te horen, dat een licht hypnotiserende werking op me heeft en een aanstekelijk dansbaar ritme bevat.
Vervolgens zet de band me "Una Mamma Disperata" voor en hierin krijg ik een heerlijke aanstekelijke song te horen, die experimentele elementen herbergt, een drumsolo bevat, in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en progressieve invloeden heeft, "Per I Giorni A Venire", een uptempo melodisch nummer, dat tegen het einde experimenteel wordt en in een traag tempo gespeeld wordt en het titel nummer "Un Saluto Alle Nuvole", een schitterend rustig stukje muziek, waarin de harp de hoofdrol speelt.

"Un Saluto Alle Nuvole" van Oteme staat vol fantastische muziek, die spannende improvisaties, avant garde en experimentele invloeden bevat en niet voor iedereen toegankelijk zal zijn, maar de echte muziekliefhebber, zal deze schijf zeker op waarde weten te schatten.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Intelligent Music Project V - Life Motion (Intelligeny Music, 2020) (Melodische Rock / Symfonisch)

Intelligent Music Project is opgezet door Milen Vrabevski, uit Varna, Bulgarije, die met behulp van diverse muzikanten de Bulgaarse culturele erfgoed, hedendaagse muziek en podiumkunsten over de hele wereld te promoten door een uniek muzikaal product te creëren met artiesten van internationale autoriteit en faam.
Zijn project begon in 2012, toen hij het album "Intelligent Music Project I – The Power Of Mind" uitbracht, met John Lawton (Lucifer's Friend, Uriah Heep) de zang voor zijn rekening nam.
Daarna volgden "Intelligent Music II – My Kind O’ Lovin’" (2014) met Simon Phillips (drums), Joseph Williams (zang) en John Lawton, "Intelligent Music Project III – Touching the Divine" (2015) met John Payne (zang), Simon Phillips , Joseph Williams, Tim Pierce (sologitaar) en Nathan East (basgitaar), "Intelligent Music Project IV – Sorcery Inside" (2018) met Simon Phillips, John Payne, Joseph Williams and Carl Sentance (zang) en in 2020 verscheen "Intelligent Music Project V – Life motion" met Simon Phillips, Ronnie Romero (zang), John Payne en Richard Grisman (zang).
Verder spelen de volgende muzikanten mee: Milen Vrabevski - akoestische gitaar, Tony Crumpton (zang), Ivaylo Zvezdomirov - basgitaar, Bisser Ivanov - sologitaar, Ivo Stefanov keyboards en Intelligent Music String Orchestra (snaren).

Het album, dat 12 nummers bevat, begint met "A Kind Of Real Life", waarin de band een mooie melodische song in een gemiddeld tempo speelt, die een dansbaar  aanstekelijk ritme heeft (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Don't Let Them Win", een uptempo rock song, die swingt en aanzet tot dansen en enkele tempowisselingen bevat.
Daarna volgen "Where I Belong", een schitterende, vrij rustige, symfonische rock song, die tempowisselingen heeft, "Letting Me In", een prachtige rock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, een hoog meedein gehalte heeft en een aanstekelijk ritme bevat en "We Keep On Running", een swingende uptempo rock song, waarbij stil zitten moeilijk is.
In "By The Side Of The Minute" zet Intelligent Music Project V me een heerlijke symfonische rock song in een gemiddeld tempo voor, in "Run Away" krijg ik een
lekker in het gehoor klinkende song te horen, die swingt en in "The Final Act" hoor ik de band een fantastische rock song in een vrij rustig tempo spelen.
Dan volgen "Reflecting", een verrukkelijke symfonische uptempo song, die met aanstekelijke drums begint, halverwege meer snelheid krijgt en swingt als een trein en "Every Time" uitstekende dansbare song, die diverse tempowisselingen heeft.
Verder hoor ik "Rising", dat met een geweldige drumsolo start, die na anderhalve minuut over gaat in een swingend rock nummer met lichte progressieve blues en hardrock invloeden en "The Things In Your Mind", dat met klassiek aandoende klanken begint, die na korte tijd over gaan in een schitterende rustige symfonische rock song, die een aanstekelijk ritme heeft.

Intelligent Music Project V heeft met "Life Motion" een heerlijke CD afgeleverd, die vol melodische nummers staat, waar ik van begin tot eind van genoten heb en ik kan iedere liefhebber van symfonische en melodische rock, deze schijf dan ook van harte aanbevelen.

Review: Jack Ellister - Lichtpyramide (Tonzonen Records, 2020) (Elektronisch / Psychedelisch )

De in Engeland wonende Jack Ellister - sologitaar en zang, die lange tijd in Arnhem woonde, is van Poolse afkomst en heet eigenlijk Jacek Koba.
Samen met Anne Von Freyburg - toetsen, klokkenspel en percussie, was hij, onder de naam Jack Aleister, de oprichter van Yordan Orchestra, een progressieve psychedelische band uit Nederland, wiens concerten een ware happening waren en een sterke overeenkomst vertoonden met die van een vervlogen tijdperk, oftewel de eind jaren 60.
Op het podium werd dit duo bijgestaan door diverse muzikanten zoals: Carl Marcks - basgitaar, Nico Stalaman - drums en zang, Femke Tijenk - trompet, Mareike Voss – trombone  en zang, Ben Tai – dubbele basgitaar en zang, Charlotte Waardenburg - zang, Joel Sezom en Esther Klever - saxofoon, Jan Wuertl - keyboards, Philip Mancarella – keyboards en zang, Michael Krol – buisklokken en keyboards, Marit Berends en Daniel Brandl - cello en Dianne Phoeniks en Lotte van Drunen – zang, terwijl ook Jen Harkness - VJ, Judith Kisner, Julius Van Der Vaart, Kim Lokers en Tijmen Brozius bij het project betrokken waren.
In 2009 verscheen de akoestische EP "Hyacinth Express" op CD en werd gevolgd door de EP "Psych Introduxeon / Bringing Ingredients Together", die in 2010 op CD via het Megatier Production label werd uitgebracht.
Na laatstgenoemde EP ontbond Jack de band en begon aan zijn solo carrière te werken, waarna in 2012 zijn 7" single "The Man With The Biochopper" via het Fruits De Mer Records label op gekleurd vinyl verscheen en deze werd dat zelfde jaar gevolgd door de dubbele 7" EP "The White EP" (Fruits De Mer Records, wit vinyl), waarop ook The Bevis Frond, The Pretty Things, Anton Barbeau en Cranium Pie te horen zijn en ook verscheen de dubbele promo CD "The Crabs Sell Out" via Fruits De Mer.
Vervolgens verschenen "Dawn Dream Club" (2013, 7" single, gekleurd vinyl), "Live In London" (7" split met Sendelica, Stay en Luck Of Eden Hall), plus nummers op de compilatie LP's "A Momentary Lapse Of Vinyl" en "13th Dream Of Dr. Sardonicus", die allemaal op het Fruits De Mer Records label werden uitgebracht.
Ook zijn uitgave "Tune Up Your Ministers And Start Transmission From Pool Holes To Class O Hypergiants" is 20 2015 november in samenwerking met het Fruits De Mer Records label via zijn eigen Friends Of The Fish label op LP verschenen in een beperkte oplage van 111 stuks op blauw/turquoise 180 gram vinyl, inclusief een poster.
Op de LP wordt Jack, die sologitaar, keyboards, percussie, viool, mondharp speelt en zingt, bijgestaan door: Mischa Marcks - basgitaar, percussie en zang, Nico Stallman - drums, percussie en zang, Edita Karkoschka - piano en zang, Joel Mozes Van De Pol - tenor saxofoon, Femke Tijenk - trompet, Frans Vermeerssen - bariton saxofoon, Wieke De Keyzer - zang (sopraan) en Mister Y - trombone.
Op 29 juli 2019 verscheen de single "When An Old Cricketer Leaves The Crease" / "Supernaut" via Fruits De Mer Records in een 7" uitvoering op gekleurd vinyl, inclusief een uitvouwbare poster en op 3 juli 2020 brengt Tonzonen Records zijn album "Lichtpyramide", waarop 10 nummers staan, in een beperkte oplage van 300 stuks op marmer kleurig geel vinyl uit en als digitale download.

Het eerste nummer van de plaat heet "Der Schiffer" en hierin speelt Jack een mooi rustig Duitstalig nummer met gesproken woord en synthesizerklanken, dat gevolgd wordt door "Das Wesens Des Seins", een dansbare mix van elektro en dance met lichte jazz invloeden, die een aanstekelijk ritme heeft en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
Daarna volgen "Szyszka", een vrij rustig elektronisch nummer met gesproken woord, "D.A.E.L.", een prachtig instrumentaal stukje psychedelische folk, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en een terugkerend ritme heeft en het titel nummer "Lichtpyramide", waarin Jack opnieuw een elektronisch nummer met gesproken woord speelt en hierbij heeft de muziek een repeterend ritme en sterke invloeden van computer spelletjes.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
In "Funkelnder Wein" zet Jack Ellister me nogmaals een nummer voor, dat gesproken woord en licht psychedelische elektronische klanken bevat, in "You’ve Only To Say The Word" krijg ik een experimenteel psychedelisch nummer te horen dat in een rustig tempo gespeeld wordt en kosmische invloeden heeft en in "Festtagszug" laat hij me genieten van een psychedelisch stukje elektronische muziek, dat ruimtelijk klinkt.
Dan volgen "Glow In The Room", een elektronisch nummer met een repeterend ritme, dat licht hypnotiserend en psychedelisch klinkt, "Stand Auf", een uitstekend
rustig nummer, dat ook nu weer gesproken woord heeft, een terugkerend ritme bevat en licht psychedelisch klinkt en "Korytarz", een nummer, dat een ruimtelijke sfeer oproept en een eentonig ritme heeft.
Verder volgen "Das Rufen", eveneens weer zo'n rustig elektronisch nummer met een terugkerend ritme, "Bergwanderung", een schitterende mix van psychedelische en ruimtelijke muziek, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en folk invloeden bevat en "At The Beach", een licht psychedelisch elektronisch nummer, dat een dromerige sfeer heeft.

"Lichtpyramide" van Jack Ellister is een niet alledaagse plaat, die totaal afwijkt van zijn vorige werk en rustige elektronische nummers met psychedelische invloeden heeft en ik wil liefhebbers van deze muzieksoorten dan ook aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.

Review: The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble - From The Stairwell (Denovali Records, 2020) (Dark Jazz / Experimenteel)

The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble uit Utrecht, Nederland werd in 2000 opgericht door Jason Kohne (Bong-Ra) - solo- en basgitaar en Gideon Kiers - percussie.
Nadat in 2004 Hilary Jeffery - electronica en trombone uit Engeland en Nina Hitz - cello uit Zwitserland zich bij het duo aansloten, was de band een feit en verscheen in 2006 het debuut album "The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble" via Planet Mu.
In 2006 kwamen  Charlotte Cegarra - zang, dwarsfluit en xylofoon (Frankrijk) en Eelco Bosman - sologitaar (Nederland) bij de band en in 2008 Sadie Anderson - viool (Engeland).
Op 1 januari 2009 verscheen het album "Here Be Dragons" als digitale download, dat in 2009 gevolgd werd door "Mutations" (digitaal album), "From The Stairwell" (digitaal album, 25 maart 2011) en "Xtabay" (digitaal album, 1 januari 2012), waarna de band uit elkaar ging.
Vervolgens verscheen de her uitgave van "Mutations" (CD en LP, 1 april 2016) via Denovali Records, waarna het digitale live album "I Forsee The Dark Ahead, If I Stay", dat 9 nummers bevat, eveneens op 1 april 2016 verscheen en deze is op 28 februari 2020 via Denovali Records zowel als CD als 2LP her uitgebracht en vermeldenswaardig is, dat de opnames in diverse landen zijn gemaakt.
Ook het album "From The Stairwell", dat 13 nummers bevat, wordt op 26 juni 2020 als CD, 2LP en als digitale download her uitgebracht door Denovali Records en verschijnt gelijktijdig met "Succubus" van The Mount Fuji Doomjazz Corporation, dat eveneens als CD, 2LP en dd op de markt wordt gebracht.

Het eerste nummer van "From The Stairwell" heet "All Is One" en hierin start de band met een zwaar duister klinkend nummer in een niet al te hoog tempo, dat na iets meer dan een minuut over gaat in een mooie rustige jazz song, die melodische invloeden heeft, waarna "Giallo" volgt en de band een schitterend rustig nummer ten gehore brengt, dat progressieve jazz elementen herbergt, een terugkerend ritme heeft en tegen het eind experimenteel wordt.
Daarna volgen "White Eyes", een prachtige rustige song, die een aanstekelijk ritme heeft en bij tijd en wijle vrij zwaar klinkt en "Cocaine", een traag experimenteel nummer, dat repeterende klanken heeft en spannend klinkt, om de laatste minuut in een stukje ambient over te gaan.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
In "Celladoor" speelt The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble een spannend nummer in een vrij rustig tempo, dat invloeden van avant garde en smooth jazz bevat en in "Cotard Delusion" krijg ik een geweldig swingend nummer voorgeschoteld, dat een licht hypnotiserend terugkerend ritme heeft en een aanstekelijk dansbaar ritme bevat en tegen het einde psychedelische invloeden krijgt toegediend.
Verder hoor ik "Les Etoiles Mutantes", een verrukkelijke rustige song, die smooth jazz invloeden heeft en "Past Midnight", een spannend experimenteel nummer, dat avant garde invloeden heeft en in een niet al te hoog tempo tot halverwege gespeeld wordt, om dan met iets meer snelheid gespeeld te worden.

"From The Stairwell" van The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble is een heerlijke 2LP/CD, die vol uitstekende nummers staat, waar ik zeer van genoten heb en ik kan deze plaat dan ook sterk aanraden, aan iedere liefhebber van dark jazz, experimentele en avant garde muziek.